Inteligentne czujniki, wydajne diody LED i drukarki 3D – w ciągu ostatniego pięćdziesięciolecia rynek dystrybucji podzespołów elektronicznych i komputerowych uległ poważnym przemianom. Niektóre wynalazki z minionych dekad wytrzymały próbę czasu i są wciąż niezastąpione zarówno w domach, jak i w przemyśle.

1. Akumulator

Baterie pastylkowe są stosowane w urządzeniach o niskim zużyciu energii, takich jak zegarki, pagery, aparaty słuchowe, kalkulatory, a nawet płyty główne. Mimo wynalezienia akumulatora wymienne baterie są nadal ważnym źródłem energii zarówno do zastosowań prywatnych, jak i profesjonalnych.

Co ciekawe, pierwszy akumulator powstał na początku XIX w. i był zdecydowanie większy od współczesnych urządzeń tego typu. Tzw. ogniwo Volty, wynalazek Alessandro Volty, zawierało płatki miedziane i cynkowe oraz arkusze tektury i skóry nasączone elektrolitem dla zapewnienia przewodnictwa prądu.

Akumulator, niegdyś niewytłumaczalny fenomen, jest obecnie nieodzownym źródłem energii i prawdopodobnie jednym z najważniejszych wynalazków we współczesnej historii.

2. Lutownica

Lutownica pozwala łączyć ze sobą podzespoły, dzięki czemu jest nie tylko niezastąpionym narzędziem domowych majsterkowiczów, ale także znajduje szereg zastosowań w przemyśle i produkcji. Urządzenia te różnią się wielkością w zależności od zastosowania.

Obecnie w użyciu są głównie lutownice elektryczne. Zdarzają się jednak lutownice zasilane gazem lub węglem. Ten wariant lutownicy był stosowany już przez starożytnych Egipcjan i Trojan. Choć w tamtych czasach do spajania używano złota i srebra, ok. 4 tysięcy lat temu to cyna stała się preferowanym spoiwem.

W roku 1921 r. niemiecki wynalazca zaprezentował pierwszą lutownicę elektryczną, która weszła do masowej produkcji. Na przestrzeni ostatnich 90 lat wynalazek ten jest wciąż doskonalony i można go obecnie znaleźć w niemal każdej szafce narzędziowej oraz przy stanowiskach do łączenia podzespołów elektronicznych.

3. Płytka drukowana

Opracowanie procesu lutowania wpłynęło na inną innowację dla przemysłu elektronicznego, a mianowicie na płytkę drukowaną. Ta przeznaczona do montażu podzespołów elektronicznych płytka powstała pod koniec lat 30. ubiegłego wieku. Przed jej wynalezieniem podzespoły były montowane w sposób niechlujny i nieustandaryzowany. Z uwagi na ręczne metody prowadzenia połączeń elektrycznych płytka drukowana mogła przetrwać w swojej pierwotnej formie do lat 50. XX wieku. Od tamtego czasu obserwujemy stały trend ukierunkowany na miniaturyzację płytek drukowanych, dzięki czemu są one obecnie stosowane nie tylko w komputerach i telewizorach, ale także w niemal każdym urządzeniu elektronicznym.

W mniej skomplikowanych rozwiązaniach płytki drukowane są zazwyczaj początkiem projektów. Za przykład takiego zastosowania może posłużyć platforma komputerowa Raspberry Pi wyposażona w pojedynczą płytkę drukowaną. Dzięki dalszym pracom rozwojowym obejmującym zwiększenie mocy obliczeniowej i powiększenie pamięci RAM, komputer Raspberry Pi oraz rozwiązania konkurencyjne, takie jak Banana Pi lub płytki Ordoid i Arduino, coraz częściej znajdują zastosowanie w przemyśle.

4. Oscyloskop cyfrowy

Oscyloskop to niezastąpione narzędzie każdego elektrotechnika. Urządzenia te znajdują jednak zastosowanie także w technologii medycznej i technologii telewizyjnej.

Z uwagi na coraz większą liczbę funkcji, szybsze działanie i pojemniejszą pamięć oscyloskopy cyfrowe w znacznym stopniu wyparły z rynku swoją wersję analogową. Co więcej, oscyloskopy analogowe bazujące na technologii lampowej mają swoje wady w postaci m.in. większej podatności na błędy i wyższego poboru energii.

Choć technologię oscyloskopową opracowano na początku XX wieku, pierwszy oscyloskop cyfrowy został wyprodukowany w latach 80. przez nowojorską firmę LeCroy.

Współczesne oscyloskopy cyfrowe oferują różne zestawy funkcji i są dostępne w szerokim przedziale cenowym w zależności od zastosowania. Proste oscyloskopy cyfrowe mogą uzupełnić funkcjonalność istniejącego multimetru, z kolei bardziej zaawansowane urządzenia są wyposażone w ekran dotykowy i rejestrator danych, a ponadto obsługują wiele kanałów.

5. Drukarka 3D

W ostatnich latach branża produkcyjna może w coraz większym stopniu korzystać z dobrodziejstw nieustannie doskonalonej technologii druku 3D. Możliwość precyzyjnego i efektywnego drukowania złożonych prototypów pozwala wyeliminować kilka skomplikowanych procesów produkcyjnych. Drukarki 3D są używane w tak odmiennych branżach, jak medycyna, catering i projekty prywatne.

Stereolitografię, czyli proces addytywnej produkcji elementów, w którym warstwy materiału są nanoszone w trójwymiarze, opracowano w 1981 r. i zastosowano w praktyce w 1983 r. Produkowany element znajdował się w cieczy i zanurzał się w niej stopniowo w miarę zwiększania wagi. Pierwsza drukarka 3D została wprowadzona na rynek w 1988 r i bazowała ona na metodzie spiekania laserowego.

Od tamtego czasu technologia druku 3D rozwija się i jest doskonalona, dzięki czemu drukarki 3D są dostępne w różnych konfiguracjach i wielkościach. Stale powiększa się także gama filamentów. Współczesna technologia umożliwia drukowanie m.in. ekologicznego plastiku i czekolady.

Co czeka nas w przyszłości?

Trudno jest przewidzieć, jak będzie wyglądać rynek dystrybucji podzespołów elektronicznych i komputerowych za 10, 25 lub 50 lat oraz które technologie będą istotne dla branży elektronicznej w dłuższej perspektywie.

Badacze z pewnością poświęcą kilka kolejnych lat na projekty związane z pojazdami autonomicznymi. Produkcja pojazdów tego typu z pewnością zwiększy zapotrzebowanie na różnego rodzaju czujniki i półprzewodniki. Co więcej, do zapewniania odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa pojazdów autonomicznych konieczne jest zastosowanie wydajnych diod LED.

Rozwój przemysłu 4.0 i budowanie sieci urządzeń wymaga rozwiązań bezprzewodowych, ekranów i systemów wbudowanych. Z tego względu należy oczekiwać szeregu innowacji także w tym obszarze. Przyszłość pokaże, które z nich przetrwają kolejną próbę czasu.

W lipcu 2019 r., w porównaniu do lipca 2018 r., w ujęciu wartościowym, banki i SKOK-i udzieliły kredytów na wyższą kwotę we wszystkich grupach produktowych. Najwyższe wzrosty odnotowały karty kredytowe (+27,0%) oraz kredyty mieszkaniowe (+26,0%). Dodatnia dynamika dotyczyła również limitów kredytowych (+16,8%) i kredytów konsumpcyjnych ( +15,0%). W ujęciu liczbowym, w stosunku do lipca 2018 r. odnotowano wzrost sprzedaży kart kredytowych (+34,3%), udzielono więcej kredytów mieszkaniowych (+15,8%) oraz kredytów konsumpcyjnych (+6,1%). Ujemna dynamika wystąpiła jedynie w przypadku limitów kredytowych (-5,5%). W lipcu 2019 r. banki i SKOK-i udzieliły kredytów konsumpcyjnych na kwotę 8,224 mld zł, a mieszkaniowych na kwotę 6,185 mld zł. W porównaniu do czerwca 2019 r. wartość udzielonych kredytów mieszkaniowych wzrosła o (+15,2%), zaś kredytów konsumpcyjnych o (+11,8%).

W okresie styczeń – lipiec 2019 r. banki udzieliły o (+1,2%) więcej kredytów mieszkaniowych niż w analogicznym okresie zeszłego roku, w ujęciu wartościowym sprzedaż natomiast wzrosła o (+13,2%). W przypadku kredytów konsumpcyjnych spadek liczby udzielonych kredytów w okresie styczeń – lipiec 2019 do analogicznego okresu 2018 r. wyniósł (-0,9%), w ujęciu wartościowym zanotowano wzrost (+7,9%). Wysoką dodatnią dynamikę zarówno w ujęciu liczbowym, jak i wartościowym odnotowały karty kredytowe: odpowiednio (+22,9%) oraz (+24,1%).

_{Kredyty konsumpcyjne (kredyty gotówkowe i ratalne)}

W lipcu 2019 r. banki i SKOK-i udzieliły łącznie 670,4 tys. kredytów konsumpcyjnych na łączną kwotę 8,22 mld zł. Stanowi to wzrost o 6,1% w ujęciu liczbowym i wzrost o 15,0% w ujęciu wartościowym w porównaniu do lipca 2018 r. W porównaniu do czerwca 2019 r. liczba udzielonych kredytów wzrosła o 12,8% a wartość o 11,8%.

– W okresie styczeń – lipiec 2019 r. dodatnie dynamiki liczby udzielonych kredytów konsumpcyjnych dotyczyły jedynie kredytów średnio i wysokokwotowych. W przypadku kredytów konsumpcyjnych do 3,5 tys. zł dynamika była ujemna. I co ciekawe, najwyższa ujemna dynamika wystąpiła w kredytach konsumpcyjnych do 1 tys. zł na poziomie (-15,3%). Natomiast najwyższa dodatnia dynamika wzrostu dotyczyła kredytów wysokokwotowych powyżej 20 tys. zł na poziomie 9,9% w ujęciu liczbowym i 10,6% w wartościowym.

Obecnie, tj. w okresie styczeń – lipiec 2019 r. 35% udzielanych przez banki i SKOK-i kredytów konsumpcyjnych stanowią kredyty średniokwotowe w przedziale 7 – 20 tys. zł oraz wysokokwotowe powyżej 20 tys. zł. W ujęciu wartościowym stanowią one już 86,5% wartości wszystkich udzielanych kredytów konsumpcyjnych. Dzięki wydłużaniu okresu kredytowania, przy niskim, stabilnym poziomie stóp procentowych i rosnących dochodach gospodarstw domowych banki mogą udzielać kredytów na wyższe kwoty. Dotyczy to głównie kredytów gotówkowych. Dynamika kredytów gotówkowych wysokokwotowych powyżej 30 tys. zł, udzielonych w okresie styczeń – lipiec 2019 r. w porównaniu do analogicznego okresu zeszłego roku, zarówno w ujęciu liczbowym jak i wartościowym wynosi ok. 11,0%. Średnia wartość udzielonego kredytu konsumpcyjnego w lipcu 2019 r. wyniosła 12 266 zł i była wyższa już o 8,5% od średniej wartości udzielonego kredytu konsumpcyjnego w lipcu zeszłego roku. Dla kredytów gotówkowych średnia wartość udzielonego kredytu to 18 220 zł – wzrost o 4%. Średnia wartość kredytu ratalnego to 4317 zł i jest ona wyższa niż rok temu o 12,2%. Kredyty ratalne udzielone w lipcu 2019 r. stanowią ok 43% udzielonych w tym okresie kredytów konsumpcyjnych oraz 15% wartości udzielonych kredytów konsumpcyjnych – stwierdza prof. Waldemar Rogowski, główny analityk Biura Informacji Kredytowej.

– Poziom ryzyka kredytowego portfela kredytów konsumpcyjnych jest przez BIK co miesiąc monitorowany w oparciu o „Indeks jakości”, który pełni funkcję systemu wczesnego ostrzegania. Jakość portfela dla kredytów konsumpcyjnych już od kilku lat utrzymuje się na niskim, bezpiecznym poziomie szkodowości, co każdorazowo potwierdzają właśnie miesięczne odczyty „Indeksu jakości” portfela kredytów konsumpcyjnych. Jego bieżący, tj. lipcowy odczyt wynosi 5,67%. W porównaniu do lipca 2018 r. wartość indeksu poprawiła się o 0,14. Nadal uważam, że podstawowe ryzyko związane z kredytami konsumpcyjnymi, w szczególności gotówkowymi, determinowane jest przez wysokokwotowe kredyty, które są obarczone wyższym ryzykiem kredytowym od kredytów niskokwotowych. 61,4% sprzedaży kredytów gotówkowych w okresie styczeń – lipiec 2019 r. stanowią kredyty powyżej 30 tys. zł, których banki w siedmiu miesiącach 2019 r. udzieliły na kwotę 27,6 mld zł. – dodaje prof. Rogowski.

_{Kredyty mieszkaniowe}

W lipcu 2019 r. banki udzieliły łącznie 22,5 tys. kredytów mieszkaniowych na łączną wartość 6,18 mld zł. Stanowi to wzrost o 26,0% w ujęciu wartościowym, w porównaniu do lipca 2018 r. W ujęciu liczbowym, w lipcu 2019 r. w porównaniu do lipca 2018 r., banki udzieliły prawie o 16% więcej kredytów mieszkaniowych.

– W lipcu br. na rynku kredytów mieszkaniowych odnotowaliśmy dodatnie dynamiki zarówno wartości udzielonych kredytów, jak i ich liczby w porównaniu z lipcem zeszłego roku. Dodatnia dynamika wartościowa wynika głównie ze struktury udzielanych kredytów, w okresie styczeń – lipiec 2019 już ponad 68% wartości udzielonych kredytów dotyczyło przedziału kwotowego powyżej 250 tys. zł. Analizując sytuację w poszczególnych przedziałach kwotowych, określających wartość udzielanego kredytu mieszkaniowego, nadal obserwujemy odmienne tendencje. Dodatnie dynamiki sprzedaży kredytów mieszkaniowych zarówno w ujęciu ilościowym, jak i wartościowym dotyczą jedynie kredytów powyżej 250 tys. zł., w tym w szczególności kredytów powyżej 350 tys. zł, których w okresie styczeń – lipiec 2019 r. w porównaniu do analogicznego okresu roku poprzedniego w ujęciu liczbowym udzielono o 37,4% więcej a w wartościowym o 38,15%. 51% tych kredytów w okresie styczeń – lipiec 2019 r. zaciągnęły osoby w wieku 25 – 34 lata. Osoby te zaciągnęły również prawie połowę wszystkich kredytów mieszkaniowych. Tak więc lipiec potwierdza, że hossa na rynku kredytów wysokokwotowych trwa. Natomiast spadki obejmują kredyty poniżej 250 tys. zł. Ujemne dynamiki dotyczyły zarówno liczby, jak i wartości udzielanych kredytów. Kredytów do 100 tys. zł banki udzieliły o 25,3% mniej, a w przedziale 100 – 150 tys. zł mniej o 19,7% niż w analogicznym okresie 2018 r.

W styczniu 2019 r. prognozowaliśmy wzrost wartości udzielonych kredytów mieszkaniowych na poziomie 5-8%. W rzeczywistości dynamika siedmiu pierwszych miesięcy 2019 r. do analogicznego okresu 2018 r. wyniosła 13,2%. Kluczowe pytanie odnosi się więc do trendów na drugie półrocze 2019 r. Przy prognozowaniu trzeba uwzględnić zarówno ogólną sytuację na rynku mieszkaniowym, jak i na rynku kredytowym. Co do rynku mieszkaniowego, po stronie podażowej mamy już sygnały od deweloperów dotyczące ograniczania liczby oferowanych do sprzedaży mieszkań, głównie ze względu na problemy z gruntami. Popyt na nieruchomości natomiast pozostaje stabilny, a nawet rosnący (cele inwestycyjne pod wynajem i pojawiający się nabywcy spekulacyjni). Co w konsekwencji wpływa na wzrost cen nieruchomości. Możliwość finansowania coraz droższych nieruchomości może być realizowana przy wykorzystaniu kredytu mieszkaniowego, dzięki rosnącym dochodom gospodarstw domowych przy rekordowo niskich stopach procentowych. Ograniczeniem może być natomiast fakt konieczności posiadania wkładu własnego, co w mojej opinii jest jednym z powodów dlaczego koszt najmu przewyższa ratę kredytową a także polityka kredytowa banków. Trzeba pamiętać, że rynek praktycznie należy do pięciu banków. Zaostrzenie polityki kredytowej jednego z nich może wpłynąć na dostępność kredytu jako formy finansowania nieruchomości. Reasumując, co do liczby udzielanych kredytów myślę, że będzie niska kilku procentowa dodatnia dynamika. Co do wartości to w całym 2019 r. może być to dynamika dwucyfrowa, ale raczej kilka punktów procentowych poniżej zeszłorocznej 20% dynamiki. Uważam, że wartość 60 mld zł zostanie osiągnięta. Chyba, że na rynku zajdą niespodziewane negatywne zdarzenia – wyjaśnia prof. Waldemar Rogowski z BIK.

Miesięczny odczyt Indeksu jakości portfela kredytów mieszkaniowych w lipcu 2019 r. wyniósł 0,79%, co potwierdza wieloletnią już stałą obserwację dotyczącą niskiego poziomu ryzyka kredytowego związanego z udzielaniem kredytów mieszkaniowych. Ponadto klienci, którym udzielono kredyty w pierwszym półroczu 2019 r. posiadali wyższy odczyt oceny punktowej niż kredytobiorcy z pierwszego półrocza 2018 r. Średnia wartość scoru kredytowego osoby zaciągającej kredyt mieszkaniowy w okresie styczeń – czerwiec 2019 r. wynosiła 76 punktów przy 75 punktach w okresie pierwszego półrocza 2018 r.

Kredyty mieszkaniowe charakteryzują się najniższą szkodowością wśród wszystkich typów produktów kredytowych. W ostatnich 12 miesiącach (lipiec 2019 r. do lipca 2018 r.) jakość portfela poprawiła się, o czym świadczy lekki spadek Indeksu o (- 0,03).

– Obecnie nie widać istotnych zagrożeń, które w krótkim horyzoncie czasowym mogłyby wpłynąć na wzrost poziomu szkodowości kredytów mieszkaniowych, a tym samym na wzrost poziomu ryzyka kredytowego. Kredyty frankowe pomimo niekorzystnego wzrostu kurs CHF do PLN dalej powinny być dobrze spłacane. Jak pokazują dane historyczne, silne umocnienie franka do złotówki nie wywołało skokowego wzrostu szkodowości portfela kredytów frankowych – zaznacza prof. Rogowski.

_{Karty kredytowe}

W lipcu 2019 r. banki wydały 107,6 tys. kart kredytowych na łączną kwotę przyznanych limitów 622 mln zł. Stanowi to wzrost o 34,3% w ujęciu liczbowym i o 27,0% w ujęciu wartościowym, w porównaniu do lipca 2018 r.

– W lipcu 2019 r., podobnie jak w poprzednich miesiącach obserwujemy wysokie wartości sprzedaży kart kredytowych, wartość przyznanych limitów była o 27% wyższa iż w analogicznym okresie 2018 r. Najwyższą dodatnią dynamikę przyznawanych limitów na kartach kredytowych w okresie styczeń – lipiec 2019 r. w porównaniu do pierwszych siedmiu miesięcy 2018 r. zarówno w ujęciu liczbowym, jak i wartościowym odnotowały karty o limitach w przedziale 1-2 tys. zł, odpowiednio 52,0% oraz 47,3% oraz 2 do 3,5 tys. zł – 34,0% oraz 32,0%. Należy jednak podkreślić, że dodatnie dynamiki w ujęciu liczbowym i wartościowym dotyczyły wszystkich przedziałów kwotowych. Potwierdziłaby się więc teza, że na rynek kart kredytowych weszły osoby o niższych dochodach, a ponadto część banków proponuje również kartę kredytową jako alternatywę dla kredytu ratalnego, szczególnie przy zakupach w kanale e-commerce – mówi prof. Rogowski z BIK.

_{Limity kredytowe w kontach osobistych}

W lipcu 2019 r. banki przyznały łącznie 59,7 tys. limitów kredytowych w kontach osobistych na łączną kwotę 299 mln zł. Stanowi to spadek o 5,5% w ujęciu liczbowym i wzrost o 16,8% w ujęciu wartościowym, w porównaniu do lipca 2018 r.

– W przypadku limitów w kontach nie obserwujemy typowego zjawiska związanego z rosnącą sprzedażą w obu skrajnych przedziałach kwotowych: nisko i wysokokwotowych. W przypadku limitów dodatnią dynamikę w ujęciu liczbowym odnotowaliśmy jedynie dla trzech przedziałów środkowych tj. 0,5 – 1 tys. zł, 1-2 tys. zł oraz 2-4 tys. zł. Odpowiednio: 1,1% i 7,8% oraz 3,7% liczbowo. W ujęciu wartościowym ujemną dynamiką – 12,7% charakteryzował się jedynie przedział limitów średnio kwotowych (4 – 7 tys. zł) – zauważa prof. Rogowski z BIK.

Napięcia handlowe, spowalniający wzrost globalny i luzowanie banków centralnych są głównymi tematami dla ryków finansowych, choć bez rozwoju nowych wątków w ciągu ostatnich 24 godzin, stąd obserwowany spokój. Przerywnikami są polityczne negocjacje w Wielkiej Brytanii i Włoszech, które ciągną w górę funta, a dla euro są neutralne.

Funt jest wyżej z połączenia informacji dotyczących brexitu oraz przełamań technicznych poziomów (które doskonale sprawdzają się do potęgowania reakcji). Lider Partii Pracy Jeremy Corbyn zwołał spotkanie z członkami innych partii opozycyjnych, by przedyskutować sposoby na zablokowanie planów rządu odnośnie bezumownego brexitu (jeśli UE nie ugnie się żądaniom Londynu). Na spotkaniu ustalono, że preferowaną ścieżką będzie forsowanie ustawy, która ograniczy opcje rządu. Rynek reaguje pozytywnie, gdyż zakłada, że Corbynowi i reszcie uda się zatryzmać premiera Borisa Johnsona przed grą va banque z Brukselą, w efekcie najgorszy scenariusz dla brexitu przestanie być najbardziej prawdopodobny. Gdzie tkwi haczyk? Cały ten optymizm opiera się na założeniu, że partie w parlamencie będą w stanie ze sobą beztarciowo współpracować. Problem w tym, że to nie pierwszy raz, kiedy Wielka Brytania stoi przed widmem chaotycznego brexitu, co mobilizuje posłów do zwarcia szyków. Ostatnim razem, kiedy w Westminsterze głosowano nad różnymi opcjami uniknięcia bezumownego brexitu, żadne rozwiązanie nie zyskało poparcia większości. Tak bywa z dbaniem o dobro Wielkiej Brytanii, że posłowie widzą to dobro na różne sposoby. Stąd nie mogę pozbyć się wątpliwości, że kiedy w przyszłym tygodniu posłowie wrócą do obrad, niekoniecznie pomysł bezumownego rozstania z UE trafi do kosza. Ryzyko chaosu po 31 października pozostaje wysokie i funt jeszcze nie raz w ciągu tych dwóch miesięcy to poczuje.

Poza tym nie widać nic szczególnego na rynku. Napięcia handlowe, spowalniający wzrost globalny i luzowanie banków centralnych są głównymi tematami, choć bez rozwoju nowych wątków. Mamy trochę szumu związanego z włoską polityką, gdzie negocjacje Ruchu 5 Gwiazd i Partii Demokratycznej mają swoje lepsze i gorsze odsłony. Wczoraj rozmowy wisiały na włosku, kiedy R5G wstrzymała rozmowy do czasu, aż PD nie zaakceptuje pozostania Conte na stanowisku premiera. PD jest przeciwna nominacji Conte, uważając go za niedoświadczonego polityka i niespójnego z jego apelami od odcięcie się od dotychczasowego rządu. Ale wieczorna tura negocjacji według źródeł była już „w dobrym klimacie” i rozmowy mają być kontynuowane w środę. Obu partiom zależy na utworzeniu koalicji, ponieważ alternatywą najprawdopodobniej byłyby szybkie wybory. Sondaże sugerują, że ten wynik byłby korzystny dla Ligi, a ze szkodą dla R5G. Rynek obecnie nie widzi zagrożenia w zamieszaniu politycznym we Włoszech, wciąż mając nadzieję, że odsunięcie od władzy eurosceptycznie Ligi (czy poprzez zawiązanie koalicji R5G/PD, czy przez nowe wybory) będzie netto lepsze dla UE.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

SAS zajął drugie miejsce w zestawieniu firm, które osiągnęły największy dochód ze sprzedaży rozwiązań AI w 2018 roku.

(28 sierpnia 2019 r.) – Jak wynika z raportu IDC „Worldwide Artificial Intelligence Software Platforms Market Shares, 2018: Steady Growth — Moving Toward Production”, SAS odnotował niemal czterokrotnie szybszy wzrost niż cały rynek rozwiązań wykorzystujących sztuczną inteligencję. Dochód firmy był wyższy o 104,6%, dzięki czemu zajęła ona drugie miejsce w kategorii oprogramowania AI.

Znaczący wzrost pozycji SAS na rynku sztucznej inteligencji jest bez wątpienia efektem wiodącej roli firmy w sektorze analityki – mówi David Schubmehl, Research Director, Cognitive/Artificial Intelligence Systems w IDC. Aby sprostać nowym wyzwaniom biznesowym, organizacje przechodzą z fazy eksperymentów do fazy produkcji rozwiązań wykorzystujących AI. Wiele z nich poszukuje zaufanego partnera, który posiada doświadczenie oraz specjalistyczną wiedzę z zakresu analityki. Sztuczna inteligencja jest istotnym elementem strategii SAS, podobnie jak integracja z technologiami open source, co pozwala organizacjom wykorzystać ich potencjał do automatyzacji procesów bez znacznej rozbudowy modeli AI.

W marcu tego roku SAS ogłosił trzyletni plan inwestycji w sztuczną inteligencję o wysokości miliarda dolarów. Pozwoli on na dalszy rozwój firmy i wdrażanie kolejnych innowacji. Inwestycja ta dotyczy trzech głównych obszarów:

1. Badania i rozwój na rzecz innowacji
2. Inicjatywy edukacyjne odpowiadające na potrzeby klientów i partnerów, które pozwolą im lepiej zrozumieć czym jest sztuczna inteligencja i jakie korzyści mogą odnieść z jej wykorzystania
3. Usługi eksperckie pozwalające zwiększyć klientom zwrot z inwestycji w projekty AI.

Przeznaczając 26% całkowitego dochodu firmy na działania z zakresu badań i rozwoju, SAS reinwestuje ponad dwa razy więcej niż wynosi średnia dla największych firm technologicznych.

Sztuczna inteligencja od lat stanowi integralną część oprogramowania SAS – mówi Jim Goodnight, CEO SAS. Zależy nam na tym, aby sztuczna inteligencja nie stanowiła jedynie chwytliwego hasła, a gwarantowała realne korzyści naszym klientom. Począwszy od uczenia maszynowego, deep learning, rozpoznawania obrazów i przetwarzania języka naturalnego, aż po tworzenie prognoz biznesowych oraz optymalizację, SAS pomaga firmom z wielu branż czerpać korzyści z technologii AI.

Wśród klientów wykorzystujących sztuczną inteligencję SAS znajdują się Lockheed Martin, Royal Bank of Scotland oraz Honda. Jednym z kluczowych rozwiązań AI, które umożliwiają organizacjom podejmowanie lepszych decyzji biznesowych w sposób zautomatyzowany jest SAS^® Viya^®. Dzięki przejrzystym metodom działania i możliwościom interpretacji wyników analiz, rozwiązanie to pozwala klientom o różnym poziomie umiejętności technologicznych automatyzować złożone zadania, aby tworzyć najwyzszej klasy modele analityczne.

Firmy NVIDIA i VMware podczas konferencji VMworld 2019 US ogłosiły zawarcie współpracy, której celem jest wsparcie biznesu we wdrożeniach technologii opartych m.in. na sztucznej inteligencji. Dzięki nowo podpisanej umowie, na rynek zostaną wprowadzone rozwiązania z najszybszymi na rynku wirtualnymi, akceleratorami GPU. Umożliwią one bezproblemową migrację aplikacji z maszyn wirtualnych vSphere do chmury VMware Cloud on AWS oraz wdrożenia najnowszych biznesowych technologii.

Firmy coraz odważniej korzystają z technologii sztucznej inteligencji (SI), aby wyróżnić i ulepszyć swoje procesy oraz oferty. Przedsiębiorstwa szybko wdrażają usługi oparte na innowacjach i pod to zmienią swoje strategie sprzętowe. Wymagają one dzisiaj potężnych mocy obliczeniowych do tworzenia modeli predykcyjnych z petabajtów biznesowych danych. W różnych branżach przedsiębiorstwa wdrażają ponadto aplikacje bazujące na uczeniu maszynowym, takie jak rozpoznawanie obrazu i głosu, inteligentne doradztwo finansowe czy przetwarzanie języka naturalnego za pomocą sieci neuronowych.

Wszystko to polega na akceleratorach NVIDIA GPU, które gwarantują szybsze analizy i efekty w ciągu kilku minut, a nie dni – jak bywało do tej pory. Firma VMware niedawno nabyła z kolei startup Bitfusion, który umożliwia udostępnianie możliwości akceleratorów GPU dla obciążeń SI i uczenia maszynowego w przedsiębiorstwie. Współpraca między obiema organizacjami staje się więc naturalnym krokiem w obopólnym rozwoju.

VMware i NVIDIA — nowa strategiczna umowa

Dzięki ogłoszonej podczas VMworld współpracy klienci korzystający już z chmury VMware Cloud on AWS uzyskają dostęp do zupełnie nowych, zwirtualizowanych usług napędzanych przez akceleratory NVIDIA T4 i najnowsze oprogramowanie NVIDIA Virtual Compute Server (vComputeServer).

Bez względu czy mówimy o analizach biznesowych czy wdrożeniach sztucznej inteligencji, nowoczesne firmy w znacznym stopniu polegają akceleratorach GPU, które umożliwiają im szybko uzyskiwać dane potrzebne do rozwoju biznesu. Wraz z VMware projektujemy najbardziej zaawansowaną infrastrukturę GPU w celu wspierania innowacji w całym przedsiębiorstwie, od wirtualizacji, przez chmurę hybrydową, do wsparcia obliczeń w centrach danych – komentuje Jensen Huang, założyciel i prezes NVIDIA.

Jego słowom wtóruje prezes VMware, Pat Gelsinger – Wielu z naszych klientów odkryło już moc możliwości jaka drzemie w VMware Cloud on AWS w zakresie modernizacji aplikacji kluczowych dla biznesu. Dzięki innowacjom opartym na współpracy z liderami branży, takimi jak NVIDIA czy AWS, zapewnimy najlepsze w swojej klasie akceleratory GPU dla największych obciążeń IT oraz najnowocześniejszych aplikacji w chmurze hybrydowej.

VMware Cloud on AWS nowej generacji

Gdy tylko wspólne usługi VMware i NVIDIA staną się dostępne dla klientów końcowych, firmy będą mogły wykorzystać hybrydową platformę chmurową klasy korporacyjnej do przyspieszenia modernizacji swoich środowisk aplikacyjnych. Organizacje będą w stanie ujednolicić procesy wdrażania, migracji i bieżące operacje w spójnej infrastrukturze VMware, by usprawnić obsługę najbardziej zaawansowanych obciążeń, w tym sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego i analizy big data.

• Bezproblemowa migracja: klienci będą mogli przenosić obciążenia oparte na akceleratorach NVIDIA oraz oprogramowaniu vComputeServer za pomocą jednego kliknięcia przycisku i bez przestojów dzięki VMware HCX.

• Elastyczna infrastruktura AWS: dzięki możliwości automatycznego skalowania klastrów VMware Cloud on AWS, przyspieszonej przez akcelerator NVIDIA T4, administratorzy będą mogli powiększać lub zmniejszać dostępne środowiska projektowe w zależności od bieżących potrzeb firmowych zespołów data scientists.

• Większe moce obliczeniowe dla aplikacji: akceleratory NVIDIA T4 będą wyposażone w rdzenie Tensor Cores, które przyspieszą procesy analityczne w trybie głębokiego uczenia. W połączeniu z oprogramowaniem vComputeServer do wirtualizacji akceleratorów GPU, firmy będą mogły swobodniej i bezpieczniej uruchamiać obciążenia, bazujące na technologii sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego i analizy big data danych.

• Spójne operacje w środowisku hybrydowym: dzięki VMware Cloud on AWS organizacje będą mogły w spójny sposób zarządzać wszystkimi elementami w chmurze hybrydowej, wykorzystując standardowe rozwiązania VMware vSphere, vSAN i NSX VMware jako podstawę do modernizacji aplikacji o kluczowym znaczeniu dla biznesu. Administratorzy IT będą mogli zarządzać obciążeniami wspartymi przez akceleratory GPU poprzez oprogramowanie vCenter.

• Fundament bezproblemowej analizy big data: akcelerator GPU NVIDIA T4 znacząco przyspieszy firmowe serwery i narzędzia analityczne dzięki NVIDIA RAPIDS. Rozwiązanie to zapewnia akcelerację procesów związanych z badaniem danych i uczeniem maszynowym na układach GPU NVIDIA, skracając czas niezbędny do ukończenia procesu z kilku dni do kilku minut.

Od dłuższego czasu na rynku usług telekomunikacyjnych mówi się o Rich Communication Services. To nowy standard w komunikacji, który może zastąpić SMS. Jest już dostępny w kilkudziesięciu krajach pod nazwami RCS, joyn czy Message+. Wartość rynku stale rośnie, co dostrzegają także operatorzy w Polsce. W opinii ekspertów DNB Bank Polska może on przynieść realne korzyści dla biznesu. Otwartym pozostaje jednak pytanie, czy w dobie komunikatorów będzie w stanie przekonać do siebie użytkowników.

Rich Communication Services (RCS) to standard wysyłania wiadomości, w którym potencjał widzi wiele firm na rynku telekomunikacyjnym, także w Polsce. Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji we współpracy z telekomami prowadzi prace nad wprowadzeniem standardu. Czy słusznie wzbudza on takie zainteresowanie? Zwolennicy przedstawiają go jako następcę SMS. Przewagą RCS ma być dwukierunkowa komunikacja, którą można wzbogacać o dodatkowe treści (zdjęcia, filmy, grafiki etc.). Sceptycy argumentują, że te funkcje mają już najpopularniejsze komunikatory, takie jak Messanger, WhatsApp czy WeChat. Z urządzeń mobilnych korzysta około 5 mld osób, czyli 67 proc. populacji. Social media to forma kontaktu dla blisko 3,5 mld ludzi, tylko w zeszłym roku portalom przybyło 9 proc. użytkowników. W tym samym czasie w krajach rozwiniętych znacząco spada wykorzystanie SMS. Czy oznacza to więc, że RCS jest technologią zwyczajnie spóźnioną?

RCS jako element budowania pozycji na rynku

Standard RCS jest stosowany obecnie przez 76 operatów. Dodatkowo GSM Associaiton (GSMA) szacuje, że w roku 2020 ich liczba wzrośnie o kolejne 59 firm. W ujęciu procentowym w niedalekiej przyszłości dostęp do tej usługi ma mieć 86 proc. wszystkich smartfonów na świecie. W rozwiązanie inwestują najwięksi gracze na rynku. Samsung, Ericsson czy Hauwei wspierają technologię i dostarczają sprzęt oraz rozwiązania umożlwiające jej rozwój. Jedną z głównych ról odgrywa Google, któremu w konkurowaniu z Apple brakowało odpowiednika iMessage. Android, który jest oprogramowaniem dla 75 proc. telefonów, oferując RCS Chat, wzmocniłby technologicznego giganta.

– Ewentualną popularność RCS wspomaga efekt skali Androida na świecie, która znacznie rozszerzy dostęp do funkcji znanych obecnie użytkownikom telefonów Apple, bądź aplikacji WhatsApp i Facebook Messenger. I to wszystko z poziomu podstawowego oprogramowania telefonu, czyli w prosty i uniwersalny sposób pozwala dotrzeć do większej grupy konsumentów – mówi Krzysztof Cembrzyński, ekspert ds. telekomunikacji, mediów i technologii w DNB Bank Polska.

Rozwiązanie typu win-win

Okazuje się, że rynek dostrzega realny potencjał w RCS. Jedną z kluczowych zalet jest jego uniwersalność, gdyż może być obsługiwany przy pomocy zarówno 3G, LTE, jak i Wi-Fi, z poziomu telefonu, bez konieczności instalowania dodatkowych aplikacji. Zupełnie jak SMS.

Z perspektywy użytkowników najważniejsze funkcje to możliwość przesyłania dużych ilości danych. Konkurencyjne wobec dzisiejszych aplikacji są możliwości:

• prowadzenia konwersacji grupowych
• przesyłania plików (do 10 MB)
• prowadzenia wideokonferencji
• informowania o odczytaniu wiadomości
• informowania o lokalizacji
• wysyłanie wiadomości z innych aplikacji.

– Warto pamiętać, że głównym zasobem dla zdobycia popularności RCS wśród konsumentów jest nieustannie duża liczba (4 mld) aktywnych użytkowników usługi SMS na świecie. Wynika to zapewne z siły przyzwyczajenia i ograniczeń sprzętowych w niektórych obszarach geograficznych. Komunikatory oferują obecnie bardziej intuicyjny serwis z funkcjonalnością dopiero planowaną w standardzie RCS – mówi Krzysztof Cembrzyński.

Komercyjne wykorzystanie RCS

Jak na standardzie RCS może skorzystać biznes? Eksperci DNB Bank Polska wskazują, że przede wszystkim ułatwi komunikację z klientem. Customer experience jest dziś jednym z kluczowych obszarów budowy przewag konkurencyjnych. Badania wskazują, że ponad 50 proc. osób preferuje kontakt w formie tekstowej. Dodatkowo responsywność w kontakcie z firmą przypadku wiadomości na telefon jest 7,5 razy większa niż e-maila. RCS pozwoli m.in. na wysyłanie w formie wiadomości biletów lotniczych czy informacji od kuriera o dostarczeniu przesyłki. Klienci będą mogli za pomocą prostego interfejsu komunikować się z firmą. Dodatkowo rozwój standardu RCS to szansa dla działów marketingu na kreatywne kampanie. Marketerzy będą w stanie lepiej określać zachowania użytkowników i optymalizować komunikację marketingową.

– Standard RCS to potencjalnie szansa na rozwój dla wielu branż pod wieloma szerokościami geograficznymi. Wszystko przekłada się na konkretne sumy. Zgodnie z szacunkami rynek A2P (application-to-person) RCS, lub innymi słowy mobilnej komunikacji biznesu z klientem, do roku 2021 będzie wart 74 mld USD – mówi Krzysztof Cembrzyński.

Ograniczenia i wyzwania

Rozpowszechnienie RCS nie jest jednak pozbawione wyzwań. Pojawia się pytanie o ewentualne koszty. Przewagą komunikatorów jest ich bezpłatność. Jeśli wiadomości w standardzie RCS będą kosztować tyle co SMSy, może wywołać to zniechęcenie wśród użytkowników. Na pewno jednak nie będzie identyczny, ponieważ jest to komunikacja dwukierunkowa, w której liczba wiadomości zależy od aktywności odbiorcy. Jeszcze bardziej istotną kwestią jest bezpieczeństwo. O ile standard zakłada weryfikację użytkowników, to wysyłane wiadomości nie są w pełni szyfrowane (end-to-end encryption). Wprawdzie trwają pracę nad zwiększeniem poziomu bezpieczeństwa, nie jest jednak pewne kiedy będzie on wdrożony. Należy również pamiętać, że RCS to cały ekosystem. Jego budowa to długi i skomplikowany proces, w którym uczestniczą telekomy, dostawcy usług i liczne firmy technologiczne.

– Kluczowym pozostaje pytanie, jak RCS zostanie przyjęty przez użytkowników. Obecnie jest ich 150 mln. W porównaniu do ogółu korzystających z telefonów i aplikacji mobilnych to wciąż bardzo niewiele. Czy działania branży przełożą się na realny wzrost zainteresowania usługą, okaże się w niedalekiej przyszłości – mówi Krzysztof Cembrzyński. – Być może RCS będzie rozwijał się niezależnie od komunikatorów, ze względu na swój wymiar komercyjny. Funkcjonalne i innowacyjne zastosowania tego narzędzia zaproponowane przez biznes w komunikacji z konsumentami pomogą wypromować tę usługę, równolegle z popularnymi komunikatorami – dodaje.

Jednolity Plik Kontrolny (JPK), nowe narzędzie uszczelniające system podatkowy, w okresie jego wdrażania był stosowany na zbyt małą skalę. Tam, gdzie został wykorzystany, praca Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) stała się sprawniejsza.

Jednolity Plik Kontrolny, wprowadzony artykułami 82 § 1b i 193a ordynacji podatkowej, obowiązuje dużych przedsiębiorców od 1 lipca 2016 roku (pozostałe kategorie przedsiębiorców objęte zostały później) i służy uszczelnieniu systemu podatkowego. Narzędzie to stanowią księgi i dokumenty księgowe prowadzone za pomocą programów komputerowych we wspólnym dla wszystkich formacie. Podatnik winien je tworzyć i przechowywać, by okazać na żądanie organu administracji skarbowej. Ponadto podatnicy są zobowiązani dostarczać co miesiąc, bezpośrednio do Szefa KAS, dane w postaci ewidencji zakupu i sprzedaży VAT (JPK_VAT).

JPK dzięki założonym funkcjonalnościom umożliwia kompleksową i szybką analizę danych z ewidencji podatkowych o kontrahentach i transakcjach. Organy Krajowej Administracji Skarbowej odnotowują poprawę tempa procedur kontrolnych dzięki zastosowaniu JPK w porównaniu z tymi, gdzie JPK nie zastosowano.

Wprawdzie w latach 2016-2017 i w I połowie 2018 r. mierzony w dniach czas przeprowadzanych kontroli wydłużał się, jednakże wynikało to z rozwoju czynności analitycznych i większej liczby czynności sprawdzających. Prowadzone kontrole i postępowania dotyczyły spraw o coraz wyższym stopniu skomplikowania. Te prostsze były częściej wyjaśniane bez potrzeby wszczynania kontroli.

Ponadto odnotowano wyraźny spadek liczby kontroli u podatników na rzecz wzrostu liczby czynności analitycznych i sprawdzających.

Zaznaczyć należy, że o ile w 2015 r. 72,7% kontroli u podatników przynosiło efekty finansowe, to w I połowie 2018 r. skuteczność ta zwiększyła się do 78,1%.

Niestety stopień wykorzystania narzędzia w jego początkowej fazie funkcjonowania był niewystarczający.

Wynikało to z opóźnień Ministerstwa Finansów w opracowaniu koncepcji wykorzystania JPK_VAT oraz pozostałych struktur JPK, a przede wszystkim stworzenia i udostępnienia narzędzi informatycznych umożliwiających wykorzystanie danych zawartych w JPK. Dopiero w sierpniu 2018 r. resort zlecił stworzenie rozwiązania zapewniającego dostęp do danych z plików pozostałych struktur JPK, pobieranych na żądanie organów podatkowych.

W latach 2016-2017 resort na poziomie centralnym nie prowadził weryfikacji, czy podatnicy zobowiązani do składania JPK_VAT wywiązywali się z tego obowiązku. Ministerstwo wadliwie też zorganizowało podział zadań związanych z nadzorem nad wdrażaniem i wykorzystaniem instrumentu, nie opracowało stosownego regulaminu. Do końca I połowy 2017 r., tj. przez rok, nie ustalono żadnych mierników skuteczności i efektywności wykorzystania JPK. Później wprowadzone w tym zakresie rozwiązania były niekompletne i nie zapewniały skutecznego pomiaru.

Pliki JPK_VAT do końca 2016 r. nie zawierały numeru NIP kontrahenta, który umożliwiałby porównanie transakcji wykazanych przez podatników, bo nie wymagały tego przepisy. Zmiany w tym zakresie wprowadzono 1 stycznia 2017 r.

Natomiast kontrolerzy pozytywnie ocenili zapewnienie przez Ministerstwo bezpieczeństwa i stabilności systemu informatycznego służącego pobieraniu plików JPK_VAT od podatników, a także szkolenia dla pracowników obsługujących JPK.

Organy podatkowe w początkowym okresie (do połowy 2017 r.) śladowo korzystały z pliku, i to tylko w czynnościach sprawdzających – w postępowaniach podatkowych w ogóle. Dopiero w kolejnym okresie sięgały po niego częściej. Dzięki temu KAS mogła analizować ryzyko wystąpienia strat dla budżetu i typować podmioty mogące generować te straty. Sporządzano raporty o niezgodnościach pomiędzy danymi w plikach JPK_VAT i w deklaracjach podatnika oraz jego kontrahentów, wykrywano faktury wystawione przez podmioty zalegające z podatkami.

W ocenie NIK warunkiem uzyskania wymiernych i oczekiwanych efektów w związku ze stosowaniem JPK jest przede wszystkim jego pełne wdrożenie i zwiększenie stopnia wykorzystania przez organy administracji skarbowej.

Izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i celno-skarbowe w miarę możliwości logistycznych i infrastrukturalnych starały się optymalnie wykorzystać nowe narzędzie. Wykorzystanie informacji zawartych w JPK_VAT pomogło w przeprowadzaniu zajęć egzekucyjnych lub zabezpieczających.

Ogromna większość przedsiębiorców oceniła, że wprowadzenie JPK nie wpłynęło negatywnie na koszty wypełniania bieżących obowiązków podatkowych, natomiast początkowe koszty wdrożenia JPK w przedsiębiorstwach uzależnione były głównie od ich wielkości, i tak:

Ankietowani przedsiębiorcy nie byli w stanie wskazać, czy po wprowadzeniu pliku zmniejszyła się uciążliwość kontroli podatkowych, jednak dzięki wprowadzeniu JPK blisko 55% przedsiębiorców zaczęło weryfikować rzetelność swoich kontrahentów lub robi to częściej.

Kontrola NIK objęła organy KAS zajmujące się zarówno dużymi podatnikami, jak i mikroprzedsiębiorcami.

Przedsiębiorcy prowadzący projekty badawczo-rozwojowe na terenie Mazowsza mogą uzyskać dofinansowanie w ramach nowego konkursu Narodowego Centrum Badań i Rozwoju Ścieżka dla Mazowsza, realizowanego w formule Szybkiej Ścieżki. Budżet konkursu to 600 mln zł, a nabór wniosków trwa od 23 sierpnia. Do końca roku NCBR rozdzieli również 1,63 mld zł z Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój na innowacje w całym kraju.

Dodatkowo innowatorzy mogą zdobyć praktyczną wiedzę o tym, jakie projekty mogą liczyć na wsparcie w ramach konkursów Ścieżka dla Mazowsza i Szybka Ścieżka podczas spotkań NCBR dla Firm. Wsparcie przedsiębiorców z POIR (Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój). Warsztaty odbędą się 28 i 29 sierpnia w Warszawie. Wezmą w nich udział przedstawiciele firm, start-upów i środowisk naukowych.

Nowy konkurs i kolejne udogodnienia dla wnioskodawców

Ścieżka dla Mazowsza jest przeznaczona dla przedsiębiorstw, które jako miejsce realizacji projektu badawczo-rozwojowego wskażą ten region. O wsparcie ubiegać się mogą również konsorcja przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw i jednostek naukowych, przy czym liderem projektu może być wyłącznie przedsiębiorstwo, które będzie go prowadzić na terenie województwa mazowieckiego. W swoich głównych założeniach jest to konkurs bardzo zbliżony do Szybkiej Ścieżki, jednak ocenianych jest znacznie mniej kryteriów, co stanowi kolejne udogodnienie dla wnioskodawców. Nabór w konkursie Ścieżka dla Mazowsza trwa od 23 sierpnia do 23 września.

Ogłaszane przez NCBR konkursy to nie tylko strumień pieniędzy dla innowatorów, w tym dzięki naszym staraniom także 600 mln zł dla przedsiębiorców z samego Mazowsza. To przede wszystkim szansa na realizację ciekawych i ambitnych projektów, które zmieniają na lepsze nasze otoczenie. Innowacyjność, nawet jeśli wydaje nam się abstrakcyjnym pojęciem, oznacza konkretne zmiany w życiu ludzi w różnych dziedzinach, na przykład w zdrowiu, finansach, transporcie czy prowadzeniu biznesu – mówi Jarosław Gowin, wicepremier, minister nauki i szkolnictwa wyższego.

Mazowieckie jest w czołówce Polski pod względem wykorzystania środków, którymi dysponuje NCBR. Tylko w ubiegłym roku realizowano 773 projekty badawczo-rozwojowe na łączną kwotę ponad 2 mld zł. Zyskują jednostki naukowe i przedsiębiorstwa, które dzięki wsparciu tworzą nowatorskie produkty, rozwiązania i usługi, a co za tym idzie budują swoją przewagę konkurencyjną na dynamicznie zmieniającym się rynku. Są to m.in. inwestycje w specjalistyczny sprzęt badawczy dla instytucji naukowych i szpitali. Wśród beneficjentów jest m.in. firma Triggo. Jej założyciele od podstaw stworzyli polski elektryczny samochód przyszłości. Ma to być pojazd, który zrewolucjonizuje nasze drogi, łącząc najlepsze cechy motocykla i samochodu w jednym. Rozmiarami i lekkością nawiązuje do tego pierwszego, a dzięki wygodnej kabinie zaoferuje komfort zbliżony do tego drugiego. Pojazdu nie będzie trzeba kupować na własność. Każdy będzie za to mógł go wynająć w nowoczesnym modelu car-sharing. Ma być bezpieczny, mały i zwrotny. Twórcy zapowiadają premierę kolejnej serii prototypów jeszcze w 2019 roku. Przyznają, że współpraca z NCBR była kluczowa dla rozwoju ich projektu. Podczas warszawskich warsztatów przedstawiciel firmy opowie o swoich doświadczeniach przy aplikowaniu i realizacji projektu.

Duży wybór konkursów w formule Szybkiej Ścieżki

W trakcie spotkania NCBR dla Firm. Wsparcie przedsiębiorców z POIR uczestnicy będą mogli również zapoznać się z zasadami popularnego już konkursu Szybka Ścieżka, realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój. O dofinansowanie mogą ubiegać się duże, średnie, małe przedsiębiorstwa i start-upy. W tym roku po raz pierwszy do konkursu dopuszczono również konsorcja przedsiębiorców oraz jednostek naukowych. Aplikujący do Szybkiej Ścieżki przedsiębiorcy mogą otrzymać od kilkuset tysięcy do 200 mln zł dofinansowania na działalność rozwojową i tworzenie innowacyjnych projektów biznesowych. Beneficjenci mogą liczyć na dofinansowanie nawet do 80 procent wartości ich projektu. Pozostałe 20 procent musi pochodzić ze środków własnych. Nabór do konkursu rozpocznie się 16 września. Nowością w tym roku są również dwa konkursy tematyczne w Szybkiej Ścieżce: pierwszy dedykowany jest projektom z zakresu technologii kosmicznych, drugi technologii tworzyw sztucznych (w obu konkursach nabór wniosków w terminie 2 września – 15 listopada). Trwa także nabór w konkursie dla MŚP z certyfikatem Seal of Excellence (termin zgłaszania upływa 29 listopada). Łączny budżet konkursów dla przedsiębiorców w drugiej połowie 2019 roku to 1,63 mld zł.

Staramy się nie tylko zapewniać finansowanie nowatorskim projektom, ale zachęcać przedsiębiorców i naukowców do aktywności wszędzie tam, gdzie znajduje się potencjał. Tegoroczne, nowe konkursy NCBR są tego najlepszym przykładem. Będziemy sukcesywnie zwiększać nasze zaangażowanie w tworzenie atrakcyjnych warunków do tworzenia innowacji w obiecujących dziedzinach i branżach – mówi dr inż. Wojciech Kamieniecki, dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Praktyczna wiedza o konkursach podczas warsztatów

O zasadach aplikowania do konkursów eksperci NCBR opowiadają w trakcie spotkań NCBR dla Firm. Wsparcie przedsiębiorców z POIR, które składają się z dwóch części: informacyjnej i warsztatowej. Pracownicy i eksperci NCBR prezentują możliwości uzyskania dofinansowania na wprowadzenie nowatorskich rozwiązań lub udoskonalenie już istniejących technologii, produktów lub usług. Przedstawiane są zasady udziału i kryteria oceny w konkursach NCBR finansowanych z Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój.

Spotkania dla przedsiębiorców oraz jednostek naukowych realizowane są w całej Polsce od 2018 roku. Do tej pory odbyło się ich blisko 70. Przed nami kolejne spotkania, których harmonogram dostępny jest na stronie www.NCBRdlaFirm.pl.

Zachęcamy do obejrzenia transmisji online ze spotkania w Warszawie 29 sierpnia, która będzie dostępna od 10:00 na profilu NCBR na portalu Facebook.

Zapraszamy przedsiębiorców i naukowców z regionu, którzy planują realizację prac badawczo-rozwojowych do zapoznania się z konkursami prowadzonymi przez NCBR oraz bezpośrednich rozmów z ekspertami,
w trakcie których dowiedzą się, jak zaplanować projekt B+R, na co można przeznaczyć dofinansowanie, jak je uzyskiwać i rozliczać.

• Więcej informacji o konkursach Szybka Ścieżka oraz Ścieżka dla Mazowsza dostępnych jest na stronie gov.pl/szybkasciezka.
• Szczegółowy program spotkań NCBR dla Firm – Wsparcie przedsiębiorców z POIR jest dostępny na stronie NCBRdlaFirm.pl.
• Jeśli chcesz zweryfikować założenia swojego projektu i dowiedzieć się czy ma szanse na dofinansowanie skorzystaj z Asystenta Innowacji.

O konkursach organizowanych przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju uzyskasz informacje również w Punkcie Informacyjnym w Warszawie przy ul. Nowogrodzkiej 47a, pod numerem telefonu 22 39 07 170 lub pisząc na adres [email protected].

Wybór noclegu podczas urlopu jest jedną z najważniejszych decyzji. Jest to miejsce, w którym turyści nie tylko spędzają noc, ale przede wszystkim przestrzeń do relaksu po dniu pełnym atrakcji. Do tej pory rynek noclegów wakacyjnych był zdominowany przez hotele i prywatne pensjonaty. W ofercie najmu dobowego rośnie jednak udział apartamentów, które stały się ciekawą alternatywą na wypoczynek.

Apartamenty na wynajem cieszą się rosnącą popularnością szczególnie wśród rodzin podróżujących z dziećmi. W pełni wyposażona kuchnia jest niezwykle przydatna, gdy jedziemy z maluchami, które mają określone potrzeby odnośnie odżywiania oraz pory posiłków. Jesteśmy wówczas w pełni niezależni i samodzielnie możemy zaplanować ten czas dla siebie. – W apartamencie mamy nieograniczony dostęp do wyposażonej kuchni, co jest szczególnie istotne dla kilkuosobowych rodzin. Wystarczy wspomnieć, że w sezonie 40% korzystających z naszych apartamentów w Zakopanem to podróżujący z dziećmi – mówi Bartłomiej Barwicz, CEO Rent like home. Dodatkową zaletą apartamentu jest większa przestrzeń, która daje też spory komfort odpoczynku z pociechami.

Najem krótkoterminowy zyskuje także wśród większej grupy przyjaciół, wybierających się razem na krótki odpoczynek. Wszystko dlatego, że trudno znaleźć pokój hotelowy, w którym jednocześnie mogą przebywać więcej niż cztery osoby. Duże mieszkania mają też często oddzielne sypialnie i wspólną przestrzeń. – Już 30% nocujących w naszych apartamentach w Międzyzdrojach to grupy przynajmniej czteroosobowe. Nie brakuje nieruchomości dla sześciu, a nawet ośmiu osób. To wybór dla tych, którzy chcą na urlop wybrać się w większym gronie, a jednocześnie spędzać w apartamencie kameralne wieczory – dodaje Bartłomiej Barwicz.

Detale mają znaczenie

W przypadku apartamentów, istnieje możliwość wyboru spośród bardzo różnorodnych mieszkań. Najem krótkoterminowy daje gwarancję większej prywatności, swobody oraz dowolnego planowania rytmu dnia. Istotnym czynnikiem są również kwestie ekonomiczne. Wynajem mieszkania na kilka dni, szczególnie w dużych miastach, jest często bardziej opłacalny od pokoju hotelowego w podobnym standardzie. Wpływ na decyzję o wyborze noclegu ma także lokalizacja. Zdecydowana większość turystów oczekuje, że mieszkanie będzie znajdować się w centrum miasta lub będzie dobrze skomunikowane z największymi atrakcjami w okolicy. Warto wziąć pod uwagę własne preferencje, tym bardziej że oferta apartamentów na wynajem krótkoterminowy jest bardzo zróżnicowana.

Osoby poszukujące mieszkania do wynajęcia oceniają przede wszystkim jego wygląd. Bardzo ważne jest zatem dobre pierwsze wrażenie. Hotelowy standard w domowej atmosferze ma sprawić, że goście będą czuć się w apartamencie jak w domu. Jeśli będą zadowoleni, wrócą do niego ponownie i polecą znajomym. Z perspektywy turystów, czystość jest wiodącym czynnikiem, który wpływa na satysfakcję z miejsca pobytu, dlatego w celu weryfikacji jakości tej usługi, profesjonalni operatorzy korzystają ze szczegółowych list kontrolnych. Ponadto, dużą rolę odgrywają pozornie prozaiczne kwestie. Detale mają znaczenie, a ich brak może zepsuć pobyt nawet w najlepszym apartamencie. Pojemniki z kawą, herbatą, przyprawami czy innymi przydatnymi artykułami powinny być zawsze pełne.

Wkrótce Amazon może poszerzyć zakres usług o nadzorowanie domów klientów za pomocą dronów. Koncepcji tej przyglądają się firmy działające na naszym rynku. One już przekonały się o zaletach bezzałogowych statków powietrznych. Korzystają z nich m.in. podczas patrolowania dużych obiektów przemysłowych oraz imprez masowych. Rosnące nieustannie koszty sprawiają, że wzrasta zainteresowanie nowymi technologiami, które stopniowo stają się coraz tańsze i bardziej dostępne. Zwykły Kowalski prawdopodobnie nie zacznie szukać ofert z dronami dozorującymi, ale może to zrobić np. jego wspólnota czy spółdzielnia mieszkaniowa.

Rewolucja w powietrzu

Amazon otrzymał w USA patent na używanie dronów dostawczych, które mogą nadzorować domy klientów. Plany zakładają, że bezzałogowy statek powietrzny będzie wypatrywał nietypowych zmian na wyznaczonym obszarze. Dostrzeże np. otwarte drzwi od garażu, wybite okno, graffiti, ogień czy włamywaczy. Usługa ma być świadczona z poszanowaniem prywatności innych osób.

– Przyszłość należy do dronów, którymi nie steruje człowiek. One są odpowiednio zaprogramowane i mają tzw. gniazda, czyli posiadają wyznaczone miejsce startu i powrotu. Z określoną częstotliwością, np. co godzinę, mogą wykonywać loty patrolowe na danej trasie. Wizja jest przekazywana do centrum monitoringu, a tam rejestrowana. W USA i w Europie Zachodniej takie rozwiązania już są popularne, natomiast w Polsce należą jeszcze do rzadkości – mówi Beniamin Krasicki, wiceprezes zarządu Polskiego Holdingu Ochrony.

Drony nie są czymś nowym na tym rynku, co z kolei podkreśla Krzysztof Bartuszek, prezes zarządu Securitas w Polsce. Firmy z branży ochroniarskiej, których usługi bazują na nowoczesnych technologiach i zdalnym monitoringu wizyjnym, wykorzystują drony do patrolowania i dozorowania obiektów przemysłowych, w tym obiektów strategicznych, takich jak np. rafinerie. Jak dodaje Beniamin Krasicki, urządzenia mają również zastosowanie podczas imprez masowych. W ten sposób pracownicy obserwują tłum, którego reakcje często bywają nieracjonalne. I wówczas mogą szybko zareagować.

– Znamy propozycję Amazona. Mamy w swojej ofercie drony, ale korzystamy z technologii izraelskiej. Klienci, szczególnie ci duzi, wykazują całkiem spore zainteresowanie tym rozwiązaniem, ponieważ umożliwia ono szybkie dotarcie do miejsca ewentualnego zdarzenia. Mówimy tu również o lokalizacjach, do których pracownik ochrony czy patrol ma utrudniony dostęp – komentuje Grzegorz Wojtasik, dyrektor operacyjny Grupy Produktowej Security w Grupie Impel.

Securitas wykorzystuje drony z kamerami termowizyjnymi. Według prezesa Bartuszka, takie połączenie daje olbrzymie możliwości patrolowania terenu i rozpoznania potencjalnych zagrożeń, zarówno w dzień, jak i w nocy. Natomiast dyrektor Wojtasik zaznacza, że dron z kamerą termowizyjną może nie tylko poszukiwać włamywaczy. Przydaje się również do weryfikowania alarmów pożarowych, m.in. na rozległych terenach, a także do sprawdzania na wysokości temperatury kominów czy pieców.

Cena rozwoju

– Mamy już zapowiedzianą wyższą stawkę minimalną od 2020 roku. Po raz kolejny wzrosną więc koszty ochrony fizycznej, a od pięciu lat podskoczyły one znacząco. Kiedy coś takiego działo się w różnych krajach, np. skandynawskich, wówczas klienci bardziej interesowali się rozwiązaniami technologicznymi. Na początku trzeba w nie zainwestować, ale są w stanie zastępować ludzką pracę i działać przez wiele lat – analizuje ekspert z Polskiego Holdingu Ochrony.

Za odpowiedni sprzęt trzeba sporo zapłacić. Jak informuje Grzegorz Wojtasik, dron, który jest rozwiązaniem naprawdę bezpiecznym, kosztuje nawet kilkaset tysięcy złotych. Analitycy Impela zastanawiają się, co zrobić, żeby ta usługa faktycznie była dostępna dla każdego zainteresowanego tym rozwiązaniem. Dzisiaj ze względu na cenę firma skupia się na ofercie dla zamożnego klienta. W opinii prezesa Bartuszka, technologie są coraz tańsze i powszechnie dostępne. Dlatego ten trend będzie z pewnością utrzymywał się w przyszłości. Same technologie jednak nie wystarczą, trzeba posiadać odpowiedni know-how, umieć go wykorzystywać i analizować dane, a to już nie każdy potrafi.

– Klienci indywidualni raczej nie będą szukać ofert z dronami dozorującymi. Systemy bezpieczeństwa dla Kowalskiego pójdą w kierunku maksymalnego upraszczania i obniżki ceny. Tak jak to już się dzieje na Zachodzie. Możliwe, że pojawią się propozycje dot. wykonywania lotów patrolowych np. na terenie ogrodzonych osiedli, gdzie ochronę zapewnia jedna firma. To będzie usługa z myślą o mieszkańcach, ale umowa zostanie zawarta ze wspólnotą czy spółdzielnią mieszkaniową. Jednak takich rozwiązań głównie spodziewam się na rozległych obiektach, m.in. składowiskach – stwierdza Beniamin Krasicki.

Natomiast Grzegorz Wojtasik uważa, że jeżeli usługa obejmie teren osiedla, to koszt rozłoży się na wielu mieszkańców. Wtedy propozycja powinna być w zasięgu portfela zwykłego Kowalskiego. Aby rozwiązanie mogło być powszechne, trzeba poradzić sobie z różnymi barierami. Zdaniem eksperta, muszą być zaprojektowane odpowiednie kanały przelotowe. One nie mogą m.in. znajdować się nad liniami wysokiego napięcia. Ewentualny upadek spowodowałby w najlepszy wypadku wyłączenie prądu na danym obszarze.

– Jestem w stanie sobie wyobrazić, że w przyszłości drony będą wykorzystywane bardzo powszechnie. Amazon testuje je do rozwożenia paczek. Firmom ochrony, takim jak Securitas, przydadzą się nie tylko do weryfikacji alarmów, ale również mogą pełnić funkcje prewencyjne. Większość potencjalnych włamywaczy z pewnością odstraszy komunikat głosowy nadany przez drona patrolującego obiekt. Informacje mogą być emitowane również w czasie rzeczywistym przez operatora stacji monitorowania, znajdującej się wiele kilometrów od zdarzenia – wyjaśnia prezes Bartuszek.

Branża może skorzystać na rozwoju rynku dronów, co stwierdza Grzegorz Wojtasik. W tej chwili firmy ochroniarskie mają coraz większe ograniczenia wynikające z czasu dojazdu, szybkości weryfikacji zdarzenia. Nie są w stanie zamontować w każdym miejscu kamer, ponieważ wymaga to bardzo dużych nakładów finansowych i sporej przepustowości łączy. Bardzo istotne jest więc szybkie zweryfikowanie danego zdarzenia.

– Trudno jednoznacznie określić, czy drony będą lepsze niż inne rozwiązania. To zależy od konkretnej sytuacji. Na pewno jednak coraz większe znaczenie odgrywają systemy zdalnego monitoringu wizyjnego. W przypadku, gdy klient ma zainstalowany taki system, operator stacji monitorowania może zweryfikować stan bezpieczeństwa bez konieczności wysyłania drona na miejsce. Maszyna raczej nie wleci do wnętrza zamkniętego obiektu, ale też kamery nie będą wszędzie zainstalowane, aby precyzyjnie obejrzeć obiekt z każdej strony. Nowe technologie to są trochę takie supermoce, które możemy dać naszym pracownikom – podsumowuje prezes zarządu Securitas w Polsce.

Na dzień dzisiejszy Comarch DMS usprawnia procesy i obieg dokumentów w przeszło 300 przedsiębiorstwach, m.in.: w CERRAD Sp. z o.o., Integer.pl S.A. czy SuperDrob S.A. Świadczy to o tym, że Comarch DMS to sprawdzone narzędzie, wciąż zyskujące zadowolonych klientów. 

Funkcjonalność DMS to podstawa

Ważne jest, aby odpowiedni DMS – system obiegu dokumentów i kontrolowania procesów (workflow) był przede wszystkim wydajny i funkcjonalny. Wśród udostępnionych nowych funkcjonalności DMS należy wyróżnić:

• Możliwość współpracy Comarch DMS z systemem Comarch ERP Altum.
• Możliwość pracy wielofirmowej z wykorzystaniem różnych konfiguracji systemów Comarch ERP, np. Comarch ERP XL z/lub Comarch ERP Altum z Comarch Optima. Dzięki temu na jednym dokumencie/obiegu DMS można pracować, korzystając z danych pochodzących z różnych baz.
• Panel użytkownika pozwalający na definiowanie widoku list poprzez zmianę kolejności kolumn oraz ich ukrywanie zarówno w wersji stacjonarnej, jak i  w wersji WWW.
• Wyświetlanie powiadomień o nowych i przekazanych dokumentach w aplikacji Comarch Mobile DMS (Android i iOS).

Nowa wersja

DMS jest wciąż monitorowany w celu jak najlepszego dopasowania do zmieniającej się rzeczywistości oraz potrzeb rynku i klienta. W nowej wersji skoncentrowano się przede wszystkim na doskonaleniu ergonomii pracy. Dlatego pozytywne zmiany, które wprowadzono, są następujące:

• Skonfigurowanie zachowania aplikacji w momencie przekazania dokumentu do kolejnego etapu. Konsekwencją może być to, że dokument jest dalej widoczny (nie zamyka się) lub np. następuje powrót na listę dokumentów albo otwiera się kolejny dokument przypisany do tego zalogowanego operatora.
• Wyróżnienie nieprzeczytanych dokumentów na liście poprzez ich wyboldowanie (tryb outlook) oraz podświetlenie ostatnio edytowanego wiersza.
• Możliwość podglądu listy dokumentów z poziomu szczegółów karty obiegu.
• Wyświetlanie zawartości załączników pdf w oknie Comarch DMS, analogicznie jak w przypadku plików graficznych.
• Możliwość automatycznego wyświetlania załącznika po wejściu w określony etap procesu. Jeśli na danym etapie operator zwykle zagląda do załącznika, to można ustawić opcję, żeby na prawym panelu zawsze otwierał się wskazany domyślny załącznik.

Warto również zaznaczyć, że wspomniana paczka rozszerzeń funkcjonalnych w formie HotFix 2018.2.1 udostępnia nowy moduł Raporty. Dzięki temu, użytkownik ma możliwość tworzenia własnych zestawień/analiz w formie wydruków. Dodatkowo, dotychczasowy obszar z raportami graficznymi od teraz jest  dostępny w menu „Dashboardy”.

Comarch DMS – dobra inwestycja

Zdecydowanie się na korzystanie z narzędzia DMS, z pewnością będzie doskonałą decyzją. Przedsiębiorstwa dotychczas korzystające z tego narzędzia, podkreślają przede wszystkim jego funkcjonalność oraz usprawnienie pracy firmy. Wzrost zainteresowania systemem DMS poprzez nieustannie powiększające się grono zadowolonych klientów świadczy o tym, że narzędzie Comarch DMS oraz jego nowa wersja Comarch DMS 2018.2 to dobra i sprawdzona inwestycja.

Polska, jako członkini Unii Europejskiej, może mieć znaczący wpływ na globalną politykę klimatyczną. Chociaż emisja dwutlenku węgla przez nasze państwo jest w skali światowej nieznaczna, jako część Unii możemy tworzyć rozwiązania i podejmować decyzje, które zmieniają globalną politykę klimatyczną. Szczególnie, że Unia Europejska prowadzi najbardziej ambitną politykę klimatyczną na świecie – stawiając przed państwami członkowskimi wyzwania prowadzące do transformacji energetycznej na naszym kontynencie. Polscy przedsiębiorcy dobrze odnajdują się w tych międzynarodowych ruchach, proponując nowe rozwiązania w zakresie efektywności energetycznej i ograniczenia emisji CO2. A dzięki naszemu członkostwu w Unii głos naszych przedsiębiorców i polityków może być globalnie słyszalny.

– Polska i inne kraje Unii Europejskiej mogą zabiegać o globalne porozumienie, które w sposób efektywny pozwoli zmniejszyć emisję dwutlenku węgla – powiedział serwisowi eNewsroom Wojciech Jakóbik, redaktor naczelny portalu BiznesAlert. – Jednym z rozwiązań promowanych przez Polskę, jest podatek od emisji dwutlenku węgla – nałożony na przykład na produkty importowane do Unii. To rozwiązanie było proponowane w Szwecji, a Polacy podchwycili tę inicjatywę. Dzięki temu coraz śmielej mówią o niej najwięksi gracze w dyskusji o polityce klimatycznej. Polska najpewniej nie narzuci standardów dyskusji o zmianie klimatu, ani nie wypromuje jedynego słusznego rozwiązania – ale może mieć ważny udział w całym procesie – ocenia Jakóbik.

Zagraniczne wakacje okazały się droższe niż planowaliśmy. Złoty osłabił się dużo bardziej niż inne waluty naszego regionu. Powodem jest spór o kredyty frankowiczów.

Nasza waluta była przez wiele miesięcy stabilna, szczególnie wobec euro, gdy ten kurs zamarł w okolicach 4,25 zł za euro. Jednak w ostatnich tygodniach złoty mocno tracił.

Tegoroczne wakacje okazały się wyjątkowe bo złoty tracił jednocześnie wobec euro, dolara i franka szwajcarskiego. Kurs franka przekroczył 4,0 zł.

– I to właśnie z frankiem należy wiązać słabość polskiej waluty, bo złoty osłabił się bardziej niż węgierski forint czy czeska korona – mówi w rozmowie z MarketNews24 dr Przemysław Kwiecień, główny ekonomista XTB. – To co ciąży inwestorom, to oczekiwany wyrok TSUE, dotyczący kredytów denominowanych we frankach szwajcarskich.

Inwestorzy przewidują w ten sposób, że korzystny dla wielu frankowiczów wyrok TSUE osłabi złotego, choć to przejściowo dla frankowiczów nie będzie korzystne.

Jednak ta reakcja była prawdopodobnie przesadna. Jeśli wyrok będzie korzystny dla frankowiczów, to zmiany zapisów w umowach odbywać się będą po procesach sądowych i będą rozłożone w czasie na kilka lat.

– Jak to na rynkach bywa czekanie na coś jest okresem największej nerwowości – komentuje ekspert XTB.

Konkurs PROCON Awards, organizowany w ramach największej konferencji zakupowej w Polsce – PROCON/POLZAK, skierowanej do wyższej kadry zarządzającej zakupami korporacyjnymi, ma za zadanie wyłonić i wyróżnić NAJLEPSZYCH DOSTAWCÓW usług dla biznesu. PROCON Awards powstał z potrzeby pokazania jak ważne jest budowanie relacji partnerskich między dostawcami a klientami na rynku B2B. Ścisła współpraca dostawców z klientami oparta na partnerstwie, pozwala na szybkie diagnozowanie zmieniających się potrzeb i oczekiwań, w zależności od obecnego i przewidywanego ich rozwoju organizacyjnego, technologicznego oraz marketingowego.

Analogicznie do poprzednich lat, Konkurs podzielony jest na trzy kategorie:

• IT
• Logistics Services
• Creative Services

W tym roku, mając na uwadze spersonalizowanie podejścia do uczestników konkursu, dla każdej kategorii zostanie przyporządkowana oddzielna Kapituła Konkursowa.

Firmy mogą wysyłać swoje kandydatury do 30 sierpnia. Kapituła relewantnej kategorii, na podstawie otrzymanych formularzy zgłoszeniowych, wybierze firmy kwalifikujące się do II etapu.

Najbardziej wartościowym elementem całej inicjatywy jest charakter II etapu, w którym nominowane organizacje podają kontakt do co najmniej pięciu klientów, z którymi współpracują lub współpracowali na przestrzeni ostatnich trzech lat. Wskazani klienci oceniają jakość współpracy i przesyłają swoje opinie – na tej podstawie, kapituła wybiera zwycięzcę i przyznaje tytuł Dostawcy Roku we właściwej kategorii.

Gala wręczenia nagród PROCON AWARDS 2019 odbędzie się 1-ego dnia największej konferencji zakupowej w Polsce – PROCON/POLZAK 2019 – 21 października w Hotelu Marriott w Warszawie.

Zwycięskie wyróżnienie i znak Supplier of the Year, jest symbolem innowacyjności, potencjału biznesowego oraz poziomu partnerskich relacji ze zleceniodawcami.

Laureatami poprzedniej edycji w poszczególnych kategoriach zostali:

• IT – YETIFORCE
• LOGISTICS SERVICES – TSLOGISTIC
• CREATIVE SERVICES – ENDORFINA events

Dodatkowo, wyróżnione zostały firmy: SEVENET, MEA GROUP – EVENT 360, FSWO Creative Agency

Więcej informacji i regulamin znajdą Państwo na stronie internetowej konferencji: http://bit.ly/2Is4zAR

Dzięki danym NBP można sprawdzić, jakie warszawskie mieszkania cieszą się największym zainteresowaniem. Prezentujemy ciekawe informacje na ten temat.

Warszawa z całą pewnością jest specyficznym rynkiem mieszkaniowym. Pod względem średnich cen 1 mkw. mieszkań, polska stolica konkuruje tylko z Sopotem. Warszawskie mieszkania są zauważalnie droższe nawet niż „M” z Krakowa i Wrocławia. Warto również wspomnieć o zdecydowanie największej podaży rynku lokali mieszkalnych i najwyższych w Polsce zarobkach, które mocno wpływają na ceny metrażu. Równocześnie polska stolica już od dość długiego czasu notuje słabe wyniki pod względem dostępności cenowej lokali mieszkalnych. Lepszą relacją cen mieszkań i poziomu wynagrodzeń cechuje się np. Poznań, Wrocław, Gdańsk i Łódź. Właśnie dlatego warto sprawdzić, jak w warunkach szybkiego wzrostu cen metrażu prezentują się preferencje mieszkaniowe warszawiaków. Taka analiza jest możliwa dzięki informacjom niedawno zaprezentowanym przez Narodowy Bank Polski.

Na rynku pierwotnym są kupowane nieco większe „M”

Narodowy Bank Polski co kwartał prezentuje dane o strukturze sprzedaży nowych i używanych mieszkań z sześciu krajowych metropolii (Warszawy, Krakowa, Łodzi, Wrocławia, Poznania oraz Gdańska). Takie statystyki są dostępne w ujęciu transakcyjnym i ofertowym. Warto wybrać informacje transakcyjne. Opierają się one na faktycznej sprzedaży lokali i dlatego dobrze pokazują cechy, jakie miały najczęściej kupowane warszawskie mieszkania (zarówno nowe jak i używane). Poniższa tabela bazująca na danych NBP z I kw. 2019 r. pokazuje nam, jak wyglądała sprzedaż stołecznych „M” w zależności od ich ceny 1 mkw. oraz powierzchni. W najniższej części tabeli znajdują się informacje prezentujące zależność średniej transakcyjnej ceny 1 mkw. oraz powierzchni sprzedawanego mieszkania. „Tymi informacjami zajmiemy się później. Na razie warto sprawdzić, jak wygląda rozkład cen 1 mkw. i powierzchni tych mieszkań, które warszawiacy kupowali od początku stycznia do końca marca 2019 r.” – wyjaśnia Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Nietrudno zauważyć, że stołeczny rynek pierwotny pod względem średniej transakcyjnej ceny 1 mkw. jest nieco bardziej przesunięty „w górę”. Świadczy o tym porównanie udziału warszawskich mieszkań, które kosztowały 6001 – 8000 zł/mkw. (rynek pierwotny – 34%, rynek wtórny – 43%) oraz 8001 – 10 000 zł/mkw. (rynek pierwotny – 43%, rynek wtórny – 33%). Inna ciekawa obserwacja dotyczy metrażu mieszkań kupowanych w I kw. 2019 r. Okazuje się, że nowe warszawskie lokale w stosunku do używanych częściej miały powierzchnię 40 mkw. – 60 mkw. i 60 mkw. – 80 mkw. Stołeczny rynek wtórny przodował natomiast pod względem udziału najmniejszych mieszkań z powierzchnią do 40 mkw. (31%). Analogiczny udział takich nowych i małych „M” wyniósł zaledwie 23%. To dość ciekawe zjawisko zważywszy na fakt, że nowe warszawskie mieszkania są droższe. Wydaje się, że sprzedaż małych lokali „z drugiej ręki” mogą napędzać inwestorzy zainteresowani najmem i najmniej zamożni nabywcy. „Przeciętny klient stołecznego dewelopera prawdopodobnie jest nieco zamożniejszy niż osoba preferująca rynek wtórny, co skutkuje większą powierzchnią kupowanych lokali” – mówi Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Źródło: opracowanie własne na podstawie danych NBP

Za małe lokale trzeba będzie dopłacić całkiem sporo …

Na uwagę zasługuje także widoczna powyżej zależność między powierzchnią kupowanego mieszkania oraz jego transakcyjną ceną 1 mkw. Informacje prezentowane w tabeli jednoznacznie wskazują, że najmniejsze mieszkania (do 40 mkw.) są o wiele droższe jednostkowo od lokali liczących sobie 40 mkw. – 80 mkw. Różnice cenowe pomiędzy tymi dwoma kategoriami lokali mieszkalnych okazują się bardziej widoczne na rynku wtórnym. Według Leszka Markiewicza eksperta NieruchomosciSzybko.pl, może to wynikać z faktu, że małe i używane „M” (w stosunku do sytuacji widocznej na rynku pierwotnym) częściej cechują się dobrą lokalizacją niż ich większe odpowiedniki. Małe i dobrze zlokalizowane warszawskie mieszkania z rynku wtórnego mogą się znajdować np. w śródmiejskich kamienicach.

Kolejna ciekawa obserwacja dotyczy relatywnie wysokiej ceny sprzedaży 1 mkw., jaką osiągają nowe warszawskie mieszkania liczące ponad 80 mkw. Do tej grupy zaliczamy między innymi deweloperskie lokale z segmentu premium oraz luksusowe apartamenty. „Warto podkreślić, że największe nowe mieszkania średnio są o 15% droższe niż ich odpowiedniki z rynku wtórnego. W przypadku lokali liczących sobie 40,1 mkw. – 60,0 mkw. oraz 60,1 mkw. – 80,0 mkw. analogiczne różnice wynoszą odpowiednio 5% oraz 8%” – zaznacza Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Źródło / opracowanie: Leszek Markiewicz, NieruchomosciSzybko.pl

Polski eksport żywności nie zwalnia już 10 rok z rzędu. Jak pokazują dane Eurostat, w okresie styczeń-maj br. branża wysłała za granicę towary o wartości 13,1 mld euro, co oznacza wzrost o 12,4% r/r. Wynik ten podbiły na początku roku zwiększone zamówienia z Wielkiej Brytanii. Wartość sprzedanej na Wyspy żywności z Polski w pierwszym kwartale była wyższa aż o 21% r/r. W kolejnych miesiącach dynamika obniżyła się. Jak wskazują eksperci sektorowi Santander Bank Polska polski eksport rolno-spożywczy skorzystał na niepewności brexitowej, ale w dłuższym okresie może mieć wiele do stracenia.

W pierwszych miesiącach 2019 r. Wielka Brytania pozostała na drugim miejscu wśród odbiorców polskiego wywozu rolno-spożywczego. Od stycznia do maja polscy eksporterzy ulokowali tam produkty o wartości 1 183 mln euro, co oznacza wzrost o 12,4% w relacji rocznej. Udział rynku brytyjskiego w łącznym eksporcie wyniósł 9,1%. Wielka Brytania jest ważnym odbiorcą szczególnie: przetworów mięsnych, mięsa drobiowego, czekolady i wyrobów tytoniowych, pieczywa cukierniczego.

– Duży przyrost eksportu żywności i produktów rolnych na Wyspy przykuwa uwagę szczególnie ze względu na zbliżający się wielkimi krokami Brexit. Brytyjczycy nadal nie mają pewności co do jego scenariusza, wobec tego wiele firm zawczasu przygotowuje się robiąc zapasy. Częściowo tym tłumaczyć można także bardzo wysoki przyrost polskiego eksportu rolno-spożywczego na ten rynek w pierwszym kwartale br. – gdy Brexit planowano jeszcze na marzec, a następnie na kwiecień br. – zauważa Grzegorz Rykaczewski, analityk sektora rolno-spożywczego w Santander Bank Polska i dodaje, że wskazują na to także dane dot. zamówień już po ogłoszeniu przesunięciu jego daty. W kwietniu oraz maju br. sprzedaż żywności z Polski do Wielkiej Brytanii była już niższa względem marca (odpowiednio o 21% i 20% m/m), kształtując się na poziomie podobnym do analogicznego okresu w roku 2018.

Co Brytyjczycy chętnie kupują z Polski?

Jak wynika z danych Eurostat, w okresie styczeń-maj br. wartość całego polskiego eksportu mięsa nieprzetworzonego wzrosła o 3,1% r/r, wynosząc ok. 2,1 mld euro, z czego towary za 224 mln euro, czyli 1/10 trafiły do Wielkiej Brytanii. Rynek brytyjski jest ważny szczególnie z punktu widzenia branży drobiarskiej, która w podanym okresie sprzedała tam drób o wartości 133 mln euro, czyli o 9% wyższej niż rok wcześniej. Wyspiarze są też najważniejszym odbiorcą polskich przetworów mięsnych. Łączna wartość ich eksportu wyniosła 501 mln euro, z czego 183 mln euro stanowiły towary kupione prze Brytyjczyków.

W pierwszych pięciu miesiącach br. z Wielką Brytanią mocno zwiększyły się obroty handlowe wyrobami tytoniowymi, które zajmują drugie miejsce w strukturze towarowej polskiego eksportu artykułów rolno-spożywczych. Łączna wartość sprzedaży zagranicznej wzrosła o 31% w relacji rocznej, osiągając poziom 1,7 mld euro. Tu również rynek brytyjski odgrywa ważną rolę. Na Wyspy trafiły produkty tytoniowe o wartości 126 mln euro, co oznacza wzrost o 37% w relacji do analogicznego okresu w poprzednim roku.

Wysoką, 32-procentową, dynamikę wzrostu eksportu na Wyspy zanotowano także w przypadku pieczywa cukierniczego (do 80 mln euro). Z kolei o 11% zwiększyła się sprzedaż czekolad do Wielkiej Brytanii (do 112 mln euro).

Twardy Brexit wciąż niewykluczony

– Widmo Brexitu będzie nadal mocno rzutować na pespektywy dalszego handlu z Wielką Brytanią. Po nerwowym początku roku, zapadła decyzja o odłożeniu momentu wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej do końca października 2019 r. Pojawiła się nadzieja na uzgodnienie wszystkich spornych kwestii w najbliższych miesiącach. To sprawiło, że sytuacja nieco się uspokoiła. Jednak ostatnie wypowiedzi nowego premiera Borisa Johnsona pokazują, ze twardy Brexit jest nadal bardzo prawdopodobny – wskazuje analityk Santander Bank Polska. Przemawiając w Izbie Gmin po raz pierwszy jako premier, Johnson stwierdził, że jest zwolennikiem wyjścia Brytyjczyków ze Wspólnoty na podstawie porozumienia. Jednak zaznaczył też, że jest przeciwnikiem mechanizmu awaryjnego w sprawie Irlandii Północnej i jeśli UE odmówi renegocjacji warunków Brexitu, to Zjednoczone Królestwo opuści Unię 31 października bez umowy. W kolejnych tygodniach ta retoryka utrzymała się.

Dla polskiej gospodarki, w tym branży rolno-spożywczej, oznaczałoby to wymierne straty. Tylko w 2018 r. na rynek brytyjski trafiła polska żywność o wartości 2,7 mld euro. W latach 2015-2018 wartość eksportu zwiększyła się o 32%. We wskazanym okresie szczególnie szybko rosła sprzedaż przetworów mięsnych i kiełbas (+36%), czekolady (+139%), pieczywa cukierniczego (+93%) i warzyw (+64%).

– W przypadku twardego Brexitu i wprowadzenia ceł, należałoby się liczyć z tym, że towary z Unii, a więc również z Polski, byłyby w Wielkiej Brytanii droższe niż obecnie. W rezultacie w przypadku części produktów należy liczyć się z osłabieniem popytu ze strony brytyjskich konsumentów. Ucierpiałyby tu najbardziej słodycze, czekolady, wyroby tytoniowe, przetwory mięsne oraz mięso nieprzetworzone – analizuje ekspert Santander Bank Polska.

Ucierpieć mogą nie tylko eksporterzy

Eksperci sektorowi Santander Bank Polska wskazują, że brytyjski przemysł spożywczy nie jest obecnie w stanie wyprodukować wystarczającej ilości żywności, aby zabezpieczyć potrzeby swoich obywateli. Po twardym Brexicie Brytyjczycy musieliby więc zliberalizować możliwość zakupów żywności na rynku światowym. Dla firm z UE, w tym z Polski, będzie oznaczało to konieczność konkurowania z tanimi dostawcami, w tym z Ameryki Południowej i Ameryki Północnej, którzy są mocno aktywni, jako eksporterzy, na światowym rynku żywności. W szczególności dotknąć może to branżę mięsa nieprzetworzonego. A warto pamiętać, że tylko w przypadku drobiu Wielka Brytania rocznie kupuje z Polski towary o wartości ponad 300 mln euro, przy łącznych brytyjskich zakupach drobiu w UE na poziomie 1,3 mld euro.

– Ewentualny twardy Brexit odbije się nie tylko na handlu z Wielką Brytanią, ale także na całej unijnej branży produkcji żywności. Część towarów, które po wprowadzeniu ceł nie trafią do Wielkiej Brytanii, eksporterzy będą musieli ulokować na innych rynkach państw członkowskich. To z kolei obniży ceny we Wspólnocie, obciążając nie tylko przemysł spożywczy, ale również rolnictwo – prognozuje Grzegorz Rykaczewski z Santander Bank Polska.

24 sierpnia br. Premier Mateusz Morawiecki odwiedził siedzibę firmy DRUTEX S.A. – wiodącego producenta stolarki okiennej w Europie. Szef rządu w trakcie swojej wizyty podkreślał innowacyjność produktów oraz skalę działalności firmy. Odnosił się także do rządowego Planu na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju promującego innowacyjne produkty.

W trakcie swojej wizyty Prezes Rady Ministrów zapoznał się z produkcją DRUTEXU, stosowaną technologią oraz takimi nowinkami jak Smart Window – interaktywne okno pozwalające na prezentację treści multimedialnych. Pan Premier miał także możliwość porozmawiania z pracownikami doceniając ich pracę na rzecz całej polskiej gospodarki.

Stawiamy na produkty innowacyjne, a tu miałem okazję zobaczyć, jak bardzo są innowacyjne i dopasowane do potrzeb klientów. Firma DRUTEX ma ogromne doświadczenie w sprzedaży na wiele rynków europejskich i światowych. Życzę, żeby takie firmy jak ta, podbijały kolejne rynki – więcej, wyżej, dalej. Gratuluję tego, co udało się zbudować – mówił Premier Mateusz Morawiecki.

Jestem zaszczycony z odwiedzin Pana Premiera. Niezwykle miło jest słyszeć, że szefowi polskiego rządu podobała się zarówno nasza firma, jak i fabryka, organizacja produkcji i co najważniejsze, także nasze produkty. Jesteśmy polską firmą z polskim kapitałem obecną na rynku od ponad 30 lat. Nieustannie wdrażamy nowe technologie oraz rozwiązania prowadzące do dalszego umocnienia pozycji DRUTEXU na rynku. Obecnie jesteśmy wiodącym producentem okien pionowych w Europie, ale mamy większe aspiracje. Nasza firma, jak i produkty, które sprzedajemy w Europie, USA, Meksyku i Australii, są wizytówką Polski na świecie. A marka DRUTEX jest dziś synonimem nowoczesności, wysokiej jakości i profesjonalizmu – powiedział Leszek Gierszewski, Prezes Zarządu, DRUTEX S.A.

Wizyta Premiera Morawieckiego, któremu m.in. towarzyszył Rzecznik Rządu Piotr Mueller, była pierwszą tak wysokiej rangi wizytą w firmie DRUTEX. Wizyta Premiera to wielkie wydarzenie dla całej firmy, a słowa uznania stanowią motywację do dalszych sukcesów i działania na jeszcze większą skalę – dodał Leszek Gierszewski.

DRUTEX, to wiodący producent okien, drzwi i rolet w Europie. Firma, w ciągu ponad trzech dekad stała się marką rozpoznawalną nie tylko w Polsce, ale niemal na całym świecie. Jej dynamiczny rozwój stał się możliwy dzięki stabilnym fundamentom opartym w 100% na polskim kapitale. Strategię zorientowaną na najwyższej jakości produktów, najnowocześniejszej technologii oraz proinwestycyjnej polityce, od samego początku wcielał w życie twórca tego okiennego giganta Leszek Gierszewski. Dzisiejsza pozycja DRUTEXU nie byłaby z pewnością możliwa, gdyby nie jeszcze jeden, najważniejszy element każdego biznesu – klient. A tych DRUTEX zyskał już kilka milionów i z każdym rokiem ta liczba bardzo szybko rośnie. Firma już dziś jest postrzegana jako jeden z najlepszych ambasadorów polskiego przemysłu.

Branża ubezpieczeniowa na całym świecie znajduje się w trakcie cyfrowej transformacji. Ubezpieczyciele próbują stosować nowe technologie i nowoczesne sposoby działania  w branży, która jest zarówno silnie regulowana, jak i niechętnie zmienia swoje procesy, które istnieją od lat. W związku z tym wiele instytucji z tego sektora wdraża nowe technologie  w sposób spowolniony.   

Skutkuje to zapotrzebowaniem na technologię, która pomaga możliwie najszybciej wspierać
i wzmacniać pozycję firm ubezpieczeniowych w zakresie przyjmowania nowych rozwiązań
i zaspokajania codziennych potrzeb klientów. Ponadto technologia ta musi być niezawodna
i wysoce bezpieczna, aby chronić wrażliwe dane. Ubezpieczyciele muszą lepiej zrozumieć zarówno to, co spowalnia proces transformacji cyfrowej w ich branży, jak i to, co nowoczesna technologia może zrobić, aby szybko i skutecznie wdrożyć zmiany w firmach.

Dlaczego branża ubezpieczeniowa potrzebuje cyfrowej transformacji?

Zdaniem McKinsey, branża ubezpieczeniowa jest jedną z ostatnich, które przechodzą cyfrową transformację na dużą skalę. Jest to spowodowane regulacjami rządowymi, złożonością oferowanych usług, dużymi wymogami kapitałowymi stawianymi najważniejszym przedstawicielom branży oraz szerokim wachlarzem polityk, które należy weryfikować podczas każdej procedury. Elementy te od dawna uniemożliwiają przedsiębiorstwom szybkie przyjęcie nowych technologii, które gwałtownie zmieniają sposób prowadzenia biznesu.

Postępy poczynione dzięki cyfryzacji w innych gałęziach przemysłu dotarły już do sektora ubezpieczeniowego. Ponieważ firmy na całym świecie tworzą nowoczesne doświadczenia cyfrowe i pozwalają klientom budować usługi online wokół indywidualnych potrzeb, klienci
z branży ubezpieczeniowej zaczynają oczekiwać podobnego poziomu usług, jakiego doświadczają gdzie indziej.

Ubezpieczenia opierają się na samoobsłudze klienta, którą wspierają wysoko wykwalifikowani pracownicy. Współcześni klienci oczekują dziś usług cyfrowych, które są zgodne z precedensem ustalonym przez takie firmy jak Amazon. W związku z tym ważne jest, aby współczesny ubezpieczyciel dostarczył odbiorcom szeroki wachlarz skutecznych narzędzi stworzonych  z myślą o wielu różnych okolicznościach życiowych, ale również zapewnił osobom fizycznym możliwość zadbania o indywidualne potrzeby.

Wpływ transformacji cyfrowej na samoobsługę klientów ubezpieczeniowych to nie tylko zadowoleni klienci, lecz także lepsze wyniki finansowe. Według Forbesa, automatyzacja procesów w branży ubezpieczeniowej, możliwa dzięki cyfrowemu przetwarzaniu, może skutkować obniżeniem kosztów operacyjnych nawet o 65%.

Nowoczesna technologia przyspiesza ubezpieczenie

Dziś ubezpieczyciele na całym świecie zastanawiają się, czy technologia pomoże czy utrudni utrzymanie ubezpieczycielom dotychczasowej pozycji. Dobrze zarządzana firma powinna być   w stanie funkcjonować w każdej branży, pozyskując i utrzymując klientów. Oznacza to, że firma chcąca skorzystać z transformacji cyfrowej będzie potrzebowała skutecznych narzędzi  i wyszkolonego zespołu, aby dobrze funkcjonować bez względu na sektor, w którym działa. Firmy, które chcą się rozwijać i spełniać nowoczesne oczekiwania klientów, wykorzystają nowe narzędzia, aby wzmocnić swoje kadry i długoterminowe strategie biznesowe w sposób, który wcześniej nie był możliwy.

Dzięki zwiększonej dostępności takich rozwiązań, brokerzy zaczynają dziś uzyskiwać dostęp do danych i narzędzi, które duże firmy ubezpieczeniowe mają już od dłuższego czasu. Brokerzy starają się wykorzystać narzędzia analityczne do określenia najlepszych i najdłużej trwających kontraktów w celu uzyskania znaczących zysków finansowych. Jednak ogromna ilość danych generowanych przez klientów i potencjalnych klientów musi być zarządzana i wykorzystywana za pomocą analizy prognostycznej w celu stworzenia spersonalizowanych usług ubezpieczeniowych, których zarówno osoby fizyczne, jak i organizacje powszechnie oczekują  w epoce nowoczesnych ubezpieczeń.

Innowacyjne firmy ubezpieczeniowe poczyniły duże postępy w dziedzinie analityki i zaczęły stosować wielokanałowość obecności w Internecie. Jednak większość z nich znajduje się na wczesnym etapie stosowania dogłębnej analizy danych zebranych o klientach w celu stworzenia bardziej efektywnych dróg kontaktu.

Te nowe wyzwania i możliwości oznaczają, że różnej wielkości firmy ubezpieczeniowe mogą wprowadzać innowacje w sposób, który pomaga lepiej docierać do odbiorców docelowych. Razem czynniki te powodują, że cyfrowa transformacja w branży ubezpieczeniowej jest nie tylko priorytetem, ale i znaczącym kolejnym krokiem dla firm na całym świecie.

Państwa Europy Środkowo-Wschodniej odpowiadają za blisko 20 proc. produkcji pojazdów UE – wynika z raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego „Przemysł motoryzacyjny w krajach Grupy Wyszehradzkiej”. W 2017 roku w Polsce przemysł motoryzacyjny wraz z branżami z nim kooperującymi wygenerował 730 tys. miejsc pracy i płace o wartości 5,39 mld euro. Niemal 1/3 eksportu polskiej branży motoryzacyjnej trafia do Niemiec, które aktualnie doświadczają spowolnienia gospodarczego. Czy wyzwania koniunkturalne u naszych zachodnich sąsiadów i światowe trendy zacisną hamulec ręczny dla szybko rozwijającego się sektora automotive w CEE?

Ponad 700 tys. miejsc pracy tworzonych w Polsce przez przemysł motoryzacyjny i branże z nim współpracujące sprawia, że Śląsk stał się zagłębiem motoryzacji Europy Środkowej, węgiel przestał być paliwem dla tego regionu. Już dzisiaj Polska eksportuje więcej baterii litowo-jonowych do aut elektrycznych niż Niemcy. Od czasów pierwszego traktora produkowanego w XIX wieku na ziemiach polskich do dominacji na rynkach autobusów przeszliśmy daleką drogę – mówi Piotr Arak, dyrektor Polskiego Instytutu Ekonomicznego.

W 2017 roku w krajach Grupy Wyszehradzkiej wyprodukowano 3,53 mln pojazdów, co stanowiło 18 proc. produkcji wszystkich pojazdów w krajach unijnych. Polska i Czechy mogą się pochwalić największą liczbą producentów pojazdów silnikowych, przyczep oraz naczep. W latach 2010-2017 produkcja brutto w cenach bieżących w sektorze motoryzacyjnym uległa podwojeniu na Słowacji, a na Węgrzech wzrosła o blisko 90 proc.

W tym samym czasie wartość dodana przemysłu motoryzacyjnego wzrosła w Polsce o 80 proc., a na Słowacji o 78 proc. Nieco wolniejszy wzrost notowała na Węgrzech (68 proc.) oraz w Czechach (63 proc.). Biorąc pod uwagę główne czynniki ekonomiczne, Czechy mogą się pochwalić najbardziej rozwiniętym sektorem motoryzacyjnym w krajach Grupy Wyszehradzkiej – mówi Katarzyna Dębkowska, kierownik zespołu foresightu gospodarczego Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Rola branży motoryzacyjnej w Czechach, na Węgrzech oraz Słowacji jest znacznie większa niż ogólnie w krajach EU-28 i ma kluczowy charakter dla rozwoju gospodarek tych państw. W całym naszym regionie sektor motoryzacyjny i branże pokrewne zapewniają niemal 1,6 mln miejsc pracy, z czego 45 proc. z nich występuje w Polsce.

Polska wiceliderem eksportu motoryzacyjnego

Według Eurostatu w 2017 roku Polska wyeksportowała pojazdy silnikowe oraz części i akcesoria motoryzacyjne warte 27,5 mld euro. Z krajów Grupy Wyszehradzkiej wyprzedziły nas w tym czasie jedynie Czechy (30,7 mld euro). W 2014 roku polska wartość dodana stanowiła 53,1 proc. eksportu motoryzacyjnego Polski, co było najwyższym wynikiem w krajach Grupy Wyszehradzkiej.

Głównym krajem docelowym eksportu polskiej branży motoryzacyjnej są Niemcy (31,32 proc.). Choć w 2018 roku udało mu się osiągnąć rekordowy poziom (ponad 28 mld euro), problemy niemieckiej gospodarki mogą stanąć mu na przeszkodzie w dalszych wzrostach. 8-procentowy spadek niemieckiego eksportu towarów w czerwcu 2019 r. przełożył się również na Polskę – mówi Łukasz Ambroziak, analityk Polskiego Instytutu Ekonomicznego. – Z naszych wyliczeń wynika, że wartość polskiego eksportu towarów do Niemiec zmalała o 12,3 proc. r/r. Niemcy bowiem eksportują samochody, w których montowane są części i podzespoły pochodzące z polskich fabryk.

Inne wyzwania, przed którymi staną w najbliższych latach tradycyjni producenci i ich poddostawcy, będą związane z megatrendami, które zmieniają mobilność. Ich dalsze losy będą zależały od tego, jak zareagują na rosnące zainteresowanie samochodami elektrycznymi, car-sharingiem oraz pojazdami autonomicznymi.

Federacja Przedsiębiorców Polskich (FPP) oraz Centrum Analiz Legislacyjnych i Polityki Ekonomicznej (CALPE) wskazują, że e-faktury pomogą sprawniej zarządzać przedsiębiorstwem. Wśród szeregu korzyści e-faktur znajdują się: oszczędność czasu i pieniędzy, wiarygodność wystawianych dokumentów oraz łatwość ich przechowywania. Szacuje się, że całkowity koszt wystawienia i wysłania tradycyjnej faktury wynosi od 1,50 zł do 4,50 zł, podczas gdy wysłanie e-faktury to koszt dla firmy od 0 zł do 0,16 zł. Wymierną korzyścią dla przedsiębiorców jest także fakt, że Platforma Elektronicznego Fakturowania (PEF) zapewnia formaty dokumentów zgodne ze standardami Normy Europejskiej. To kolejny postulat zrealizowany w odpowiedzi na zgłoszenia przedsiębiorców w aplikacji Głos Przedsiębiorcy na portalu Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii biznes.gov.pl.

Od 18 kwietnia 2019 r. udzielający zamówień publicznych mają obowiązek odbierania e-faktur za pośrednictwem Platformy dla zamówień o wartości powyżej 30 tys. euro. Od 1 sierpnia tego roku objął on wszystkie zamówienia publiczne. Podmioty publiczne nie mają jednak obowiązku przyjmowania e-faktur w przypadku postępowań ogłoszonych przed 18 kwietnia 2019 r.

„PEF jest szansą dla Polskich firm do zwiększenia swojej konkurencyjności nie tylko w kraju, ale także na terenie całej Unii Europejskiej. E-faktury wytwarzane są w ujednoliconym formacie, według standardów Normy Europejskiej. Umożliwia to sprawne przesyłanie dokumentów w procesach związanych z zamównieniami publicznymi czy pomiędzy partnerami handlowymi. Korzystanie z e-faktur jest wymogiem postępu w nowoczesnej administracji oraz współczesnego biznesu – liczymy, że system ten będzie coraz częściej stosowany także w obrocie komercyjnym – nie tylko w sektorze publicznym” – mówi Marek Kowalski, przewodniczący Federacji Przedsiębiorców Polskich, prezes Centrum Analiz Legislacyjnych i Polityki Ekonomicznej (CALPE).

„Fakturowanie online jest tańsze, wygodniejsze i szybsze. Jest także elementem ekologicznego myślenia o przyszłości. Dzięki platformie, firmy nie muszą ponosić dodatkowych kosztów związanych z m.in. drukowaniem dokumentów na papierze, zapewnieniem bezpiecznego miejsca ich przechowywania czy wystawiania duplikatów dokumentów. Przedsiębiorcy nie są także zmuszeni do wdrażania własnego systemu, z czym wiązałyby się dodatkowe wydatki. Platforma jest bezpłatna zarówno dla wykonawców, jak i zamawiających. Ponadto – jako jedyna publiczna platforma e-faktur – PEF jest także poważnym narzędziem do walki z zatorami płatniczymi. Zapewnia wiarygodność wystawianych faktur, tym samym zmniejsza liczbę błędnych i fałszywych dokumentów w obiegu oraz skraca czas akceptacji faktury. Automatyzacja obiegu dokumentów finansowych w tej postaci niweluje ryzyko ich zgubienia” – zauważa Grzegorz Lang, ekspert Federacji Przedsiębiorców Polskich i Centrum Analiz Legislacyjnych i Polityki Ekonomicznej (CALPE).

Jak działa głos przedsiębiorcy?

Za pośrednictwem formularza online każdy przedsiębiorca może zgłaszać swoje pomysły i inicjatywy ustawodawcze, które następnie są oceniane przez internautów i weryfikowane przez specjalistów z administracji. Projekty mogą dotyczyć siedmiu kategorii: rozwój działalności gospodarczej, prawa i obowiązki przedsiębiorcy, finansowanie, wprowadzanie innowacyjnych produktów i usług na rynek, handel zagraniczny, informacje dla przedsiębiorców, inwestowanie w Polsce.

W przypadku, gdy sygnalizowany problem zostanie oceniony jako istotny, a jego rozwiązanie możliwe.

Jak zgłosić pomysł?

Przedsiębiorca na stronie https://www.biznes.gov.pl/glos-przedsiebiorcy/ klika w przycisk ZGŁOŚ NOWY POMYSŁ. Każdy zalogowany użytkownik może zgłosić swój pomysł bez zbędnych formalności. Dzięki opcji komentarzy, każdy pomysłodawca może sprawdzić, jak jego pomysł oceniają inni przedsiębiorcy oraz sam może skomentować i ocenić koncepcje innych. Status pomysłu (np. czy został odrzucony, przekazany do konsultacji albo wdrożony) jest publikowany na portalu – tym samym wszyscy zainteresowani mają aktualną informacje o danym pomyśle. do wprowadzenia w obecnych warunkach, pomysł przekazywany jest do resortu właściwego dla danej sprawy.

Od 1 sierpnia br. pracownicy, którzy nie ukończyli 26. roku życia, są zwolnieni z podatku PIT. Decyzja fiskusa obniży koszt uczestnictwa w PPK i może mieć pozytywny wpływ na udział grupy najmłodszych pracowników w programie.

Zgodnie z konstrukcją PPK obciążenia podatkowe ponoszone są w momencie dokonywania wpłaty, na którą składa się cześć pracodawcy i pracownika. Wpłata pracownika w podstawowym zakresie wynosi 2% wynagrodzenia brutto i jest potrącana po opodatkowaniu z wynagrodzenia netto. Z kolei wpłata pracodawcy wynosi w podstawowym zakresie 1,5% wynagrodzenia brutto. Ponieważ stanowi ona bieżący dochód pracownika, to z jego wynagrodzenia netto pracodawca potrąca zaliczkę na podatek dochodowy. Dla najmłodszych pracowników zerowy podatek wpływa na wzrost wynagrodzenia netto, co sprawia, że zaoszczędzona na podatku kwota może być wyższa od kwoty wpłaty podstawowej na PPK, opłacanej z wynagrodzenia pracownika. Dodatkowo, w tym przypadku, pracownik poniżej 26. roku życia nie ponosi również kosztów zaliczki na podatek PIT od składki pracodawcy.

W oszczędzaniu na emeryturę dużym wyzwaniem jest rozpoczęcie tego procesu jak najwcześniej. Zwykle o emeryturze „na poważnie” zaczynamy myśleć po przekroczeniu 30 czy 40 lat. PPK w tym przypadku dostarcza jednak młodym jeszcze jednego argumentu, by pozostawać jego uczestnikiem. Zgromadzony kapitał nie jest bowiem „zamrożony” – można z niego skorzystać przy nagłej potrzebie życiowej, takiej jak np. wkład własny przy zakupie mieszkania na kredyt, pokrycie kosztów leczenia najbliższej rodziny czy utrzymanie płynności finansowej w momencie, gdy jesteśmy bez pracy. We wskazanych sytuacjach środki zbierane w ramach PPK, mogą zostać uruchomione, znacznie pomagając uczestnikowi programu. Nie trzeba więc czekać do emerytury, by w razie naglącej potrzeby z nich skorzystać. Zatem odległa w przypadku młodych ludzi perspektywa emerytury nie musi być wcale priorytetem, by można było w pełni korzystać z preferencyjnych warunków gromadzenia kapitału na PPK.

Czas oszczędzania to jeden z kluczowych czynników wpływających na powodzenie całego procesu – im wcześniej rozpoczniemy, tym większa szansa na zgromadzenie satysfakcjonującego kapitału i często mniejsze wyrzeczenia, bo nie ciąży na nas presja stworzenia „poduszki emerytalnej” w 5 albo 10 lat. Wypłaty kapitału z PPK po 60. roku życia każdorazowo są zwolnione z tzw. podatku Belki. Natomiast najmłodsi pracownicy dzięki ostatnim zmianom mogą liczyć tutaj na dodatkową premię, która z czasem może pomóc zachęcić tą grupę do odpowiedzialnego budowania przyszłości już na początku kariery zawodowej, właśnie poprzez PPK.

Autorem komentarza jest Robert Juszczak, Regionalny Dyrektor ds. Wdrażania i Rozwoju Planów Emerytalnych w Esaliens TFI, Regionalny Dyrektor ds. Wdrażania i Rozwoju Planów Emerytalnych w Esaliens TFI

Dopięcie firmowego budżetu na ostatni guzik to trudne zadanie, szczególnie gdy trzeba równocześnie zadbać o konkurencyjność biznesu. Z pomocą przychodzą najnowsze technologie takie jak chmura obliczeniowa, która umożliwia redukcję kosztów IT aż o 20-30 procent. Jednak to nie jest jej jedyna zaleta. Michał Paschalis-Jakubowicz i Maciej Kuźniar z Oktawave w rozmowie z CEO wyjaśniają, dlaczego polskie firmy coraz częściej sięgają chmur.

1. Czym jest chmura?

Michał Paschalis – Jakubowicz

Najprostsza odpowiedź na to niełatwe pytanie brzmi: chmura obliczeniowa to szansa dla biznesu na zwiększenie jego konkurencyjności, dzięki przyspieszeniu transformacji cyfrowej. Według Deloitte’a^[1] aż dwie trzecie liderów, którzy zdecydowali się na wprowadzenie rozwiązań chmurowych, traktuje je jako niezbędny katalizator innowacji IT oraz narzędzie do szybszego wprowadzania produktów lub usług na rynek.

Skąd takie podejście? Ponieważ chmura zapewnia błyskawiczny dostęp do rozwijających się technologii, takich jak analityka Big Data, platformy do tworzenia aplikacji w chmurze czy IoT. Jednocześnie umożliwia optymalizację procesów i kosztów operacyjnych. Chmura stopniowo staje się też podstawową platformą dla komunikatorów biznesowych czy rozwiązań korporacyjnych. Jest więc narzędziem, które bezpośrednio wpływa na rozwój biznesu.

Maciej Kuźniar

Jeśli chodzi o stronę techniczną chmury obliczeniowej, to jest ona naprawdę fascynująca. Chmurę szerokiego zastosowania (typu IaaS) można określić jako zwirtualizowaną pulę zasobów sprzętowych i mocy obliczeniowej, na którą składają się m.in. przestrzeń dyskowa, pamięć operacyjna czy urządzenia sieciowe. Wszystkim tym zarządza zaawansowane oprogramowanie udostępniające spójny interfejs użytkownika, dzięki któremu można uruchomić i opłacić zasoby w chmurze (zwirtualizowane serwery) o umownie dowolnej wielkości na dowolny czas.

Dzięki takiej jednolitej platformie możliwe jest dowolne modyfikowanie parametrów mocy obliczeniowej i zasobów serwerów na żądanie, w zależności od wymagań użytkownika.  Na przykład administrator sklepu internetowego jest w stanie jednym kliknięciem zwiększyć przepustowość serwera, na potrzeby zwiększonego ruchu na stronie, związanego ze świąteczną promocją.

Każdy użytkownik jest też w stanie w wybranym momencie samodzielnie lub w pełni automatycznie dodawać lub usuwać maszyny wirtualne czy zasoby w chmurze, np. zwirtualizowane serwery, pamięć masową, kopie zapasowe, procesory, komponenty sieciowe czy platformy uruchomieniowe.

Za pośrednictwem chmury może też korzystać z aplikacji i oprogramowania dostawców zewnętrznych, tworzyć nowe aplikacje i usługi, hostować serwisy internetowe, streamować wideo, przechowywać lub strumieniowo przetwarzać dane. Wszystko to bez konieczności inwestowania we własną serwerownię czy oprogramowanie.

2. Jaki rodzaj firm najczęściej korzysta z chmury?

Michał Paschalis-Jakubowicz

Z badania „Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju”^[2] przeprowadzonego na zlecenie Oktawave przez IDG wynika, że ponad jedna trzecia dużych firm i korporacji w Polsce ma wdrożoną chmurę w środowisku produkcyjnym, jest w trakcie implementacji bądź posiada ją w środowisku testowym. Z kolei jedna piąta jest na etapie planowania i analiz korzyści wynikających z wdrażania tego rozwiązania. Sytuacja wygląda podobnie w przypadku średnich przedsiębiorstw.

Jeśli chodzi o małe firmy, to niecała jedna trzecia małych firm jest już w chmurze i taka sama liczba ma to w planach. Jak widać, potencjał chmury w podobnym stopniu doceniają duże, średnie i małe przedsiębiorstwa, choć te najmniejsze częściej  od pozostałych widzą w niej swoją przyszłość.

Aby dostrzec różnorodność zastosowań rozwiązań chmurowych na świecie, wystarczy spojrzeć na sektory, które według danych Statista i IDC najczęściej korzystają z usług dostawców chmury publicznej^[3]: są to przede wszystkim profesjonaliści świadczący usługi, firmy produkcyjne, bankowość i handel.

3. Jakie są największe wyzwania / trudności przy przejściu do chmury?

Michał Paschalis-Jakubowicz

Migracja do chmury wymaga przemodelowania dotychczasowych praktyk nie tylko od działu IT, lecz całej organizacji. Chodzi przede wszystkim o zarządzanie infrastrukturą w chmurze, zapewnienie bezpieczeństwa systemów i danych czy stabilność budżetów na inwestycje. Z jednej strony jest to spore wyzwanie, ale z drugiej to  ogromna zaleta wynikająca z przejścia na model chmurowy – plusy będą widoczne już w pierwszych tygodniach po wdrożeniu.

Jednak, aby je dostrzec, potrzeba zmiany mentalności pracowników, podwykonawców czy klientów. Dla wielu osób przechowywanie dokumentów w formie papierowej wciąż niesie za sobą większą wartość niż przechowywanie plików w chmurze, podobnie jak trzymanie kopii zapasowych w lokalnej serwerowni.

Warto zatem poświęcić czas na wytłumaczenie im, że przeniesienie infrastruktury IT do chmury oznacza m.in. eliminację problemów z niezawodnością, dostępnością, zgodnością z przepisami, bezpieczeństwem danych lub odzyskiwaniem ich po awarii. Wszystko to prowadzi do zwiększenia zwinności i efektywności biznesowej.

Maciej Kuźniar

Dla ponad połowy ankietowanych w ramach badania Deloitte „Outsourcing Survey 2018”^[4], największym wyzwaniem jest migracja danych. Rozumiemy to doskonale. Wiemy, że kluczem do udanej migracji jest zbudowanie hierarchii, zgodnie z którą poszczególne aplikacje i systemy będą przenoszone do chmury. Pierwszym krokiem powinien więc być rzetelny audyt wszystkich systemów informatycznych działających w firmie, w celu ustalenia na jakich technologiach bazują i w jaki sposób są ze sobą powiązane. Te informacje są niezbędne do dokonania oceny, które aplikacje są gotowe do natychmiastowej migracji, a które wymagają uprzedniej modyfikacji.

Sporym wyzwaniem jest też znalezienie specjalistów z odpowiednimi kompetencjami, którzy nie tylko będą w stanie odpowiednio ocenić stan poszczególnych systemów, ale również zdecydować o ich modernizacji lub zastąpieniu gotowymi usługami w modelu chmurowym.

Problemem bywają również kompetencje w zakresie samej migracji i późniejszego utrzymania infrastruktury w chmurze. Jeśli w zespole ich nie ma, można skorzystać z pomocy zewnętrznych administratorów systemowych, mających odpowiednie doświadczenie.

4. Jak może zmienić się rynek pracy, gdy chmura stanie się codziennością?

Maciej Kuźniar

W dobie rozwoju rozwiązań chmurowych sam rynek pracy dla administratorów IT nie powinien ulec znacznym zmianom, jak wynika z badania Oktawave i IDG^[5]. Niemal połowa firm zadeklarowała, że w przypadku migracji ich systemów do chmury, nie nastąpi redukcja zatrudnienia w działach IT – ich pracownicy zostaną przekierowani do innych zadań.

Z kolei CIO przyszłości będzie nie tylko dostawcą usług, ale też inicjatorem zmian oraz partnerem w biznesie. Jest to naturalna kolej rzeczy: skoro chmura jest w stanie ograniczyć TCO o ok. 20-30 procent, pozycja osoby zarządzającej infrastrukturą IT w firmie będzie coraz silniejsza

5. Jaki wpływ na zysk firmy ma przeniesienie procesów biznesowych do chmury?

Michał Paschalis-Jakubowicz

Jeśli chodzi o największą korzyść biznesową z migracji do chmury, to zdania firm są podzielone. Dla niemal połowy przedsiębiorstw jest nią obniżenie całkowitego kosztu posiadania infrastruktury IT (TCO), jak wynika z badania zrealizowanego przez nas we współpracy z IDG^[6]. Nasze dotychczasowe realizacje wskazują, że dzięki eliminacji wydatków inwestycyjnych i operacyjnych, można zredukować koszty aż o 20-30 procent. Taka sama liczba firm za główną korzyść biznesową uważa możliwość alokowania i rozliczania zasobów zgodnie z rzeczywistym zużyciem. Natomiast jedna trzecia docenia szybszy „time to market”, który przekłada się bezpośrednio na maksymalizowanie efektywności biznesowej, a więc również zysk firmy.

6. Jakie perspektywy rozwoju może stworzyć migracja do chmury?

Maciej Kuźniar

Przejście do chmury obliczeniowej pozwala na większą elastyczność w reagowaniu na zmiany w środowisku biznesowym. Twierdzi tak niemal połowa firm w Polsce przebadanych przez IDG^[7]. Co to w praktyce oznacza? Na przykład przyspieszenie procesów decyzyjnych, umożliwiających zachowanie konkurencyjności rynkowej. Od szybkości w reagowaniu na zmiany związane z nowymi technologiami, regulacjami prawnymi czy postępującą globalizacją, zależy obecnie przyszłość wielu firm.

Tu z pomocą przychodzą technologie dostępne w chmurze, które zapewniają gotowe narzędzia na potrzeby analityki Big Data czy strumieniowego przetwarzania danych w czasie rzeczywistym (np. Oktawave Data Flow). Pozwalają one również przyspieszyć realizację złożonych projektów IT, umożliwiając łatwiejsze wdrażanie, skalowanie i zarządzanie aplikacjami na bazie kontenerów (np. Oktawave Kubernetes).

7. Jak zmienił się w ostatnim czasie pogląd firm na korzystanie z chmury?

Michał Paschalis-Jakubowicz

Obecnie zdecydowana większość organizacji na świecie już używa technologii chmurowych lub planuje ich wdrożenie, jak wynika z danych Deloitte^[8]. Tymczasem zdaniem IDG w Polsce jest to dopiero połowa firm, jednak wyraźnie widać tendencję wzrostową^[9]. Jak szacują eksperci ze Statisty, do końca tego roku wartość polskiego rynku usług związanych z cloud computingiem ma wynieść ponad 800 mln USD^[10]. W porównaniu do niemal 690 mln USD w 2017 roku^[11], jest to wzrost aż o 16 procent.

Maciej Kuźniar

Obecnie w Polsce jedna trzecia wszystkich systemów małych, 23 proc. średnich i 17 proc. dużych firm, jest dostarczana z chmury publicznej, jak wynika z naszego badania^[12]. Z perspektywy biznesu, najbardziej atrakcyjne usługi dostawców chmury to administrowanie i utrzymanie chmury po migracji, usługi migracji systemów i aplikacji do chmury, a także pełne wsparcie przy analizie i projektowaniu architektury przed migracją.

Do niedawna sądzono, że jedna chmura obliczeniowa jest w stanie spełnić wszystkie potrzeby rozwojowe biznesu. Obecnie już co trzecia firma w Polsce wdrożyła technologię opartą na rozwiązaniach różnych dostawców. Dlaczego? Ponieważ multicloud umożliwia np. korzystanie z przestrzeni dyskowej, zlokalizowanej w najbliższym centrum danych – a więc dostępnej bez zbędnych opóźnień na długodystansowych połączeniach sieciowych. Pozwala też zwiększyć niezależność i bezpieczeństwo biznesowe. Dlatego w Oktawave doradzamy, jak zaprojektować środowisko wielochmurowe, oparte o różne chmury: naszą, AWS czy Azure. Pomagamy też taki multicloud wdrożyć i nim skutecznie zarządzać.

^[1] Deloitte, Outsourcing Survey 2018. Traditional outsourcing is dead. Long live disruptive outsourcing

^[2] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

^[3] Statista i IDC, Share of public cloud services and infrastructure vendor revenues in 2017 and 2019, by industry

^[4] Deloitte, Outsourcing Survey 2018. Traditional outsourcing is dead. Long live disruptive outsourcing

^[5] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

^[6] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

^[7] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

^[8] Deloitte, Outsourcing Survey 2018. Traditional outsourcing is dead. Long live disruptive outsourcing

^[9] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

^[10] Statista, Hosting, storage, and computing cloud services market revenue in Poland from 2016 to 2021

^[11] Statista, Hosting, storage, and computing cloud services market revenue in Poland from 2016 to 2021

^[12] Oktawave i IDG, Chmura Publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju

Unijny ustawodawca zdecydował się zwiększyć ochronę prawną podmiotów uprawnionych z praw autorskich w zakresie związanym z udostępnianiem treści chronionych przez serwisy internetowe. W dniu 17 kwietnia 2019 roku uchwalona została dyrektywa nr 2019/790 w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym oraz zmiany dyrektyw 96/9/WE i 2001/29/WE (przez jej krytyków zwana niekiedy ACTA 2). Państwa członkowskie mają czas na implementowanie przedmiotowej dyrektywy do dnia 7 czerwca 2021 roku.

Dostawcy usług udostępniania treści online

Jak wyjaśnia dyrektywa w punkcie 61 preambuły, w ostatnich latach funkcjonowanie rynku treści online stało się bardziej złożone. Z jednej strony usługi internetowe zapewniają szerszy dostęp do dzieł kultury i nauki, oferując twórcom duże możliwości rozwijania nowych modeli biznesowych, z drugiej strony powstaje pole do nadużyć w zakresie korzystania z treści chronionych bez zezwolenia podmiotów uprawnionych.

Remedium na powyższą sytuację ma być regulacja w zakresie korzystania przez dostawców usług udostępniania treści online z treści chronionych. Dyrektywa wprowadza pojęcie dostawcy usług udostępniania treści online definiując go jako dostawcę usług społeczeństwa informacyjnego, którego głównym lub jednym z głównych celów jest przechowywanie i udzielanie publicznego dostępu do dużej liczby chronionych prawem autorskim utworów lub innych przedmiotów objętych ochroną zamieszczanych przez użytkowników tych usług, które są przez niego organizowane i promowane w celach zarobkowych. Spod powyższego pojęcia wyłączono dostawców takich usług, jak nienastawione na zysk encyklopedie internetowe, nienastawione na zysk repozytoria naukowe i edukacyjne, platformy tworzenia otwartego oprogramowania i platformy wymiany otwartego oprogramowania, dostawców usług łączności elektronicznej zdefiniowanych w dyrektywie (UE) 2018/1972, internetowych platform handlowych oraz usług w chmurze dla przedsiębiorstw i usług w chmurze obliczeniowej, które umożliwiają użytkownikom zamieszczanie treści na własny użytek.

Zgoda twórcy

Regulacja art. 17 omawianej dyrektywy wprowadza wymóg uzyskiwania przez dostawcę usług udostępniania sieci online stosownego zezwolenia od podmiotu uprawnionego, w sytuacji w której użytkownik serwisu internetowego zamieszcza w nim treści objęte ochroną prawnoautorską, co do których nie ma uprawnień. Innymi słowy mówiąc, jeśli w ramach danego portalu użytkownicy zamieszczają treści chronione prawem autorskim, to właściciel tego portalu powinien zadbać o to, aby uzyskać zezwolenie od podmiotu uprawnionego. Jeśli bowiem dostawca usług udostępniania sieci online udziela publicznego dostępu do treści zamieszanych przez użytkowników serwisu, które są chronione prawem autorskim, to dyrektywa nakazuje traktować takie działanie jako dokonywanie przez przedmiotowego dostawcę czynności publicznego udostępniania lub czynności podawania do publicznej wiadomości.

Zatem, aby pozostawać w zgodzie z prawem, właściciel serwisu powinien na przykład zawrzeć stosowną umowę licencyjną w celu publicznego udostępnienia lub podania do publicznej wiadomości utworów (które w jego serwisie zamieszczają użytkownicy). Obowiązek ten stanowi istotne novum w unijnych regulacjach z zakresu dziedziny prawa autorskiego.

Nowe zasady odpowiedzialności

Dotychczas zasady odpowiedzialności hosting providera określał art. 14 dyrektywy 2000/31/WE o handlu elektronicznym, który został implementowany w art. 14 polskiej ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Co do zasady zawiera on wyłączenie odpowiedzialności właściciela serwisu za treści umieszczane przez użytkowników, jeśli zarazem zostały spełnione określone warunki (m.in. brak wiedzy o bezprawnym charakterze danych oraz niezwłoczne ich usunięcie po otrzymaniu urzędowego zawiadomienia lub po uzyskaniu wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych). Zarazem, zgodnie z art. 15 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, provider nie jest obowiązany do sprawdzania przekazywanych, przechowywanych lub udostępnianych przez niego danych.

W odniesieniu do dostawców usług udostępniania treści online, analizowana dyrektywa z 17 kwietnia 2019 roku, wprowadza nowe zasady odpowiedzialności w związku z czynnościami publicznego udostępniania/podawania do publicznej wiadomości, w zakresie określonym w art. 17 przedmiotowej dyrektywy. Zatem nowe zasady odpowiedzialności nie będą obejmowały na przykład odpowiedzialności za komentarze użytkowników na forum naruszające dobra osobiste osoby trzeciej – w tym zakresie i w innych nie objętych regulacją dyrektywy 2019/790, zastosowanie znajdą dotychczasowe zasady odpowiedzialności określone w art. 14 i 15 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Wracając do nowych zasad odpowiedzialności, to wskazać należy, iż art. 17 ust 4 dyrektywy 2019/790 zawiera katalog działań, jakie dostawcy usług udostępniania sieci online powinni podjąć, aby nie ponosić odpowiedzialności za nieobjęte zezwoleniem czynności publicznego udostępniania treści chronionych prawem autorskim. Zgodnie z przedmiotową normą prawną „jeżeli nie udzielono zezwolenia, dostawcy usług udostępniania treści online ponoszą odpowiedzialność za nieobjęte zezwoleniem czynności publicznego udostępniania, w tym podawania do wiadomości publicznej, chronionych prawem autorskim utworów i innych przedmiotów objętych ochroną, chyba że wykażą, że: a) dołożyli wszelkich starań, aby uzyskać zezwolenia; oraz b) dołożyli wszelkich starań – zgodnie z wysokimi standardami staranności zawodowej w sektorze – aby zapewnić brak dostępu do poszczególnych utworów i innych przedmiotów objętych ochroną, w odniesieniu do których podmioty uprawnione przekazały dostawcom usług odpowiednie i niezbędne informacje; oraz w każdym przypadku; c) działali niezwłocznie po otrzymaniu odpowiednio uzasadnionego zastrzeżenia od podmiotów uprawnionych w celu zablokowania dostępu do utworów lub innych przedmiotów objętych ochroną, których dotyczy zastrzeżenie, lub usunięcia ich ze swoich stron internetowych, a także dołożyli wszelkich starań, aby zapobiec ich przyszłemu zamieszczaniu zgodnie z lit. b)”.

Przy dokonywaniu oceny, czy dany dostawca usług spełnia obowiązki, o których mowa w przytoczonej wyżej normie prawnej, oraz w świetle zasady proporcjonalności, należy, między innymi, wziąć pod uwagę rodzaj, odbiorców i skalę świadczonych usług oraz rodzaj utworów lub innych przedmiotów objętych ochroną zamieszczanych przez użytkowników usługi oraz dostępność odpowiednich i skutecznych środków oraz ich koszt dla dostawców usług.

Zatem art. 17 ust. 4 analizowanej dyrektywy zawiera nowe przesłanki wyłączenia odpowiedzialności dostawców usług online. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na art. 17 ust. 8 dyrektywy, zgodnie z którym: „Stosowanie niniejszego artykułu nie wywołuje skutku w postaci ogólnego obowiązku w zakresie nadzoru.”. Pozornie zatem mogłoby się wydawać, że regulacja ta powtarza jeden do jednego dotychczasową zasadę, iż provider nie jest obowiązany do sprawdzania przekazywanych, przechowywanych lub udostępnianych przez niego danych. Warto natomiast w tym zakresie odnieść się do preambuły dyrektywy 2019/790. Zgodnie z jej punktem 66 „Ponadto obowiązki ustanowione w niniejszej dyrektywie nie powinny prowadzić do nakładania przez państwa członkowskie ogólnego obowiązku w zakresie nadzoru. Przy dokonywaniu oceny, czy dostawca usług udostępniania treści online dołożył wszelkich starań zgodnie z wysokimi standardami staranności zawodowej w sektorze, należy wziąć pod uwagę to, czy dostawca usług podjął wszystkie kroki, jakie podjąłby staranny podmiot dla osiągnięcia celu dotyczącego zapobiegania dostępności nieobjętych zezwoleniem utworów lub innych przedmiotów objętych ochroną na swojej stronie internetowej, przy uwzględnieniu najlepszych praktyk stosowanych w sektorze i skuteczności podjętych kroków w świetle wszystkich istotnych czynników i rozwoju sytuacji oraz zasady proporcjonalności. Na potrzeby tej oceny należy wziąć pod uwagę pewną liczbę elementów, takich jak skalę świadczonych usług, rozwijający się zakres istniejących środków, w tym ewentualne przyszłe zmiany, aby unikać dostępności różnych rodzajów treści i kosztów takich środków dla usług. Różne środki mające na celu unikanie dostępności nieobjętych zezwoleniem treści chronionych prawem autorskim mogą być odpowiednie i proporcjonalne w zależności od rodzaju treści, w związku z czym nie można wykluczyć, że w niektórych przypadkach dostępności nieobjętych zezwoleniem treści można uniknąć jedynie po powiadomieniu podmiotów uprawnionych. Wszelkie kroki podejmowane przez dostawców usług powinny być skuteczne w odniesieniu do zamierzonych celów, lecz nie powinny wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest unikanie i zaprzestanie dostępności nieobjętych zezwoleniem utworów i innych przedmiotów objętych ochroną.”.

Z powyższego można wywieść, iż co prawda ogólnego obowiązku nadzoru nad treściami umieszczanymi w serwisie przez użytkowników nie ma, jednak każdy właściciel serwisu powinien podjąć wszystkie kroki, jakie podjąłby staranny podmiot dla osiągnięcia celu dotyczącego zapobiegania dostępności nieobjętych zezwoleniem utworów. Nowe regulacje zatem „zmiękczają” nieco brak ogólnego obowiązku nadzoru, kładąc nacisk na pewien obowiązek podejmowania przez hosting providerów działań prewencyjnych i stosownych aktów staranności. Zatem optyka w kontekście wyłączenia odpowiedzialności hosting providera w związku z brakiem obowiązku nadzoru jest już inna.

Podsumowanie

Nowe regulacje mają na celu dalsze wzmocnienie ochrony twórców. Dyrektywa 2019/790 stawia nowe wyzwania dla hosting providerów wpadających w definicje dostawcy usług udostępniania treści online. Model biznesowy takich dostawców będzie wymagał odpowiedniego przemodelowania w związku z nowymi regulacjami. Czasu na przygotowania jeszcze trochę zostało, zwłaszcza, iż w pierwszej kolejności trzeba poczekać na rodzime regulacje, które implementują zapisy omawianej dyrektywy do polskiego porządku prawnego.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Nadchodzi gorszy czas dla niemieckiej gospodarki. Po zaskakujących danych o spadku produkcji przemysłowej, który w czerwcu wyniósł 5% w stosunku do zeszłego roku, pojawiły się informacje o zmniejszeni dynamiki niemieckiego PKB. Stosunek jego wysokości w drugim kwartale do wysokości z pierwszego kwartału 2019 roku różnił się o 1/10 procenta. Nie jest to duża różnica, zwiastuje ona jednak spowolnienie niemieckiej gospodarki – która może wejść w fazę recesji. I chociaż mówienie o kryzysie byłoby wyolbrzymieniem, możemy spodziewać się utrzymania trendu spadkowego w niemieckiej produkcji i PKB. Analitycy wskazują na eksport, jako główny powód spowolnienia gospodarki w Niemczech. Mimo dobrego popytu wewnętrznego, eksport niemiecki spada – szczególnie do Wielkiej Brytanii, USA i Chin. Nie ma się czemu dziwić, bowiem te państwa łączy niepewna przyszłość gospodarcza. USA i Chiny pozostają w wojnie handlowej, Wielką Brytanię czeka zaś niedługo październikowy Brexit. W takiej sytuacji warto pomyśleć o tym, jak postępujące spowolnienie niemieckiej gospodarki może wpłynąć na Polskę.

– Niemcy są naszym najważniejszym partnerem handlowym. Trafia tam mniej więcej jedna czwarta naszego eksportu. W tej chwili nie widać jeszcze negatywnych konsekwencji w polskiej gospodarce, która wciąż rozwija się dobrze, ale z dużym prawdopodobieństwem te konsekwencje się pojawią – powiedział serwisowi eNewsroom Jakub Sawulski, kierownik zespołu makroekonomii w Polskim Instytucie Ekonomicznym. – Niemal połowa polskiego eksportu do Niemiec to części i komponenty, które trafiają do niemieckich fabryk – a następnie są składane i wysyłane dalej. Dlatego osłabienie eksportu w Niemczech prędzej czy później odbije się negatywnie na polskiej gospodarce. Na szczęście spadek PKB w Polsce może zostać zahamowany, gdy pojawi się impuls fiskalny – przygotowywany w tej chwili przez rząd. Obniżka podatków i rozszerzenie programu 500+ wniosą dużo pieniędzy do polskiej gospodarki.Prawdopodobnie osłabienie globalnej koniunktury i impuls fiskalny w Polsce będą się w najbliższych kwartałach równoważyły – przewiduje Sawulski.

Wrzesień to miesiąc wielkich emocji, także z powodu powrotu naszych dzieci do szkoły. Jako rodzice mierzymy się z dużymi jednorazowymi wydatkami związanymi z wyprawką szkolną, zmianą garderoby naszych dzieci na jesienną i nową organizacją życia rodziny. Natomiast dla dzieci to żal i tęsknota za wakacjami i wizja ciężkiej oraz wielomiesięcznej pracy. Jak się z tym zmierzyć finansowo i nie tylko?

Powrót naszych dzieci do szkoły wiąże się z naprawdę sporymi kosztami, które należy pokryć na początku roku szkolnego, ale także każdego kolejnego miesiąca. Mowa o wyprawce szkolnej, na którą składa się zakup książek, materiałów pomocniczych, zeszytów, obuwia szkolnego, czasami nowego plecaka, nowych jesiennych ubrań i innych potrzebnych rzeczy. Z tegorocznych badań Deloitte wynika, że w przypadku rodzin z jednym dzieckiem na wyprawkę przeznaczymy średnio 1388 zł, z dwojgiem 1898 zł, a z trojgiem aż 2742 zł. Nie ma co ukrywać, są to bardzo wysokie kwoty, nawet jak na rodzinę, w której pracują i dobrze zarabiają oboje rodzice.

Rządowy program 300+ pokryje około 20% tych jednorazowych kosztów. Skąd wziąć zatem resztę?

Głównym źródłem jest oczywiście budżet domowy, w którym w sierpniu i we wrześniu musi się znaleźć brakujące 80%. W sytuacji gdy w wakacje mamy jeszcze letnie wydatki, zwykle jest to dość trudne dla większości rodzin. Mimo to uważajmy i uodpornijmy się na reklamy z szybkimi pożyczkami, które mogą doraźnie rozwiązać problem. Pamiętajmy jednak, że pożyczki na konsumpcję kosztują najwięcej i drastycznie obniżają naszą zdolność kredytową, kiedy jest potrzebna.

Budżet domowy powinien pomieścić koszty związane z powrotem dzieci do szkoły. Potrzebne jest jednak odpowiednie bieżące zarządzanie, trzymanie się pewnej dyscypliny i ̶ jak w tym przypadku ̶ przewidywanie większych wydatków. Jeśli z odpowiednim wyprzedzeniem będziemy odkładać nawet niewielkie kwoty, to wyprawka szkolna nie powinna być dla nas dużym zaskoczeniem – mówi Agnieszka Książek, dyrektor marketingu w Vienna Life TU na Życie S.A.

Oczywiście, jeśli zostawimy problem na ostatni dzwonek, może być trudno, ale nie ma wyjścia, trzeba sobie z tym poradzić. Wtedy uruchamiamy innowacyjne myślenie: można odkupić używane podręczniki, odłożyć lub rozłożyć w czasie większe zakupy ubraniowe i poczekać na jesienne wyprzedaże lub skorzystać z drugiego obiegu rzeczy używanych.

Powrót do szkoły to także większe comiesięczne wydatki

Wyżywienie, transport, zajęcia dodatkowe, a niejednokrotnie dodatkowe czesne zwiększają nasze comiesięczne wydatki. Im więcej dzieci w rodzinie, tym oczywiście budżet na edukację rośnie i zabiera nam środki na inne codzienne potrzeby lub zachcianki. – Jak zawsze w takiej sytuacji proponuję podział budżetu domowego na mniejsze części i następnie trzymanie się ustalonych miesięcznych kwot na poszczególne cele – radzi Dominika Nawrocka, ekspertka ds. finansów osobistych, autorka bloga „Kobieta i Pieniądze”.

– W moim przypadku doskonale sprawdza się podział przychodów na sześć mniejszych budżetów, z których należy wygospodarować część właśnie na koszty edukacji dzieci. Ten budżet nazywamy „Edukacja” i co miesiąc przeznaczamy na niego 10% tego, co wspólnie zarabiamy. Z tego budżetu pokrywamy czesne, dodatkowe zajęcia edukacyjne, wyprawkę szkolną i inne wydatki związane z edukacją dzieci i nas samych. Koszty związane z transportem dzieci do szkoły i ich wyżywienia pokrywamy z największego budżetu, nazywanego w mojej rodzinie „Życiem” (55% miesięcznych przychodów rodziny). Oczywiście mogę sama gotować dzieciom obiady do szkoły i w ten sposób zmniejszać koszty. Wszystko zależy od naszych możliwości finansowych i ̶ co ważniejsze ̶ od możliwości poszczególnych budżetów.

Na pozostałe mniejsze budżety składają się „Inwestycje” (10%), czyli pieniądze potrzebne do budowy aktywów i majątku rodziny, „Duże wydatki” (10%) na większe zakupy, jak nowe meble czy wycieczka wakacyjna, oraz „Przyjemności” (10%) na wszystko, czego pragniesz lub potrzebujesz, a co nie mieści się w budżetach „Życie” ani „Dobroczynność” (5%) na finansową pomoc innym – dodaje ekspertka.

Bez względu na to, ile zarabiamy, taki podział powinien sprawdzić się doskonale. Jeśli uważasz, że dla ciebie będą lepsze inne proporcje, zmodyfikuj je. Zostań jednak przy koncepcji budżetowania przychodów i kosztów na początku miesiąca, a z finansowego punktu widzenia powrót dzieci do szkoły nie będzie aż tak bolesny.

Tekst powstał w ramach współpracy z ekspertami portalu edukacyjnego Viem.pl

Eksperci portalu RynekPierwotny.pl sprawdzili, ile kredytów mieszkaniowych rocznie jest odsprzedawanych przez krajowe banki (m.in. firmom windykacyjnym). Liczba takich „hipotek” ostatnio wyraźnie wzrosła.

W nawiązaniu do informacji o bardzo wysokiej spłacalności kredytów mieszkaniowych, czasem pojawiają się pewne wątpliwości. Osoby sceptycznie nastawione do tych dobrych wyników sugerują, że wysoka spłacalność „hipotek” stanowi efekt częstej odsprzedaży problematycznych kredytów przez banki. Eksperci portalu RynekPierwotny.pl postanowili zatem sprawdzić, ile kredytów mieszkaniowych corocznie odsprzedają krajowe banki (np. firmom windykacyjnym). W kontekście tych informacji, warto również sprawdzić ostatnie zmiany spłacalności „hipotek”.

W 2018 r. mocno wzrosła liczba odsprzedanych kredytów

Krajowe media rzadko prezentują informacje dotyczące odsprzedaży problematycznych kredytów mieszkaniowych. Może to wynikać z faktu, że takie dane znajdują się tylko w jednej corocznej publikacji Komisji Nadzoru Finansowego. Wedle obliczeń KNF – u, liczba „hipotek” odsprzedanych przez banki wyglądała następująco w kolejnych latach:

• 2013 r. – 1447 kredytów mieszkaniowych
• 2014 r. – 2797 kredytów mieszkaniowych
• 2015 r. – 3973 kredyty mieszkaniowe
• 2016 r. – 1451 kredytów mieszkaniowych
• 2017 r. – 1753 kredyty mieszkaniowe
• 2018 r. – 4447 kredytów mieszkaniowych

W kontekście powyższych wyników uwagę zwracają dwie kwestie. Pierwszą z nich jest duża liczba kredytów mieszkaniowych odsprzedanych przez banki w 2015 r. oraz 2018 r. Warto również podkreślić bardzo wyraźną różnicę wyników z 2017 r. oraz 2018 r. Sytuacja wygląda mniej niepokojąco, gdy sprawdzimy dane widoczne w poniższej tabeli. Jak wskazuje portal RynekPierwotny.pl okazuje się bowiem, że łączna wartość odsprzedawanych kredytów mieszkaniowych (względem 2017 r.) wzrosła o wiele wolniej niż ich liczba.

Dane nadzoru finansowego wskazują, że w 2018 r. krajowe banki pozbywały się dużej liczby kredytów mieszkaniowych o niewielkiej wartości jednostkowej (średnio: 213 000 zł). Czyszczenie bankowych bilansów sprzed 4 lat obejmowało natomiast problematyczne kredyty o znacznie większej wartości pojedynczej umowy (ok. 480 000 zł). Trzeba również dodać, że kredyty mieszkaniowe odsprzedane przez banki w 2018 roku, stanowiły tylko 0,2% wartości wszystkich „hipotek”.

Wzrost kursu franka raczej nie powinien wiele zmienić …

Komisja Nadzoru Finansowego co roku przedstawia również swoje prognozy dotyczące liczby oraz wartości kredytów mieszkaniowych, których pozbędą się krajowe banki. Takie prognozy KNF – u sugerują, że w 2019 r. proces czyszczenia bankowych bilansów z problematycznych „hipotek” będzie mniej intensywny niż poprzednio. Nadzór finansowy oczekuje, że w bieżącym roku banki pozbędą się około 3200 kredytów mieszkaniowych o łącznej wartości 0,7 mld zł.

Może rodzić się pytanie, czy obserwowany od niedawna wzrost wartości franka wpłynie na plany banków i ogólną spłacalność kredytów mieszkaniowych. Jak tłumaczą eksperci portalu RynekPierwotny.pl wydaje się, że to okresowe umocnienie szwajcarskiej waluty względem złotego raczej nie powinno mieć dużego znaczenia pod kątem spłacalności kredytów. Dane NBP widoczne na poniższym wykresie wskazują, że skokowy wzrost kursu franka szwajcarskiego na początku 2015 roku nie przyniósł problemów ze spłatą kredytów waloryzowanych tą walutą. Już od około czterech lat, udział kredytów „frankowych” z utratą wartości w całym portfelu kredytów CHF jest stabilny. Miniony rok przyniósł nawet pewną poprawę analizowanego wskaźnika (zobacz przebieg czerwonej i przerywanej linii na poniższym wykresie).

Warto wspomnieć, że na obecną sytuację „frankowców” pozytywnie wpływa kilka czynników. Jednym z nich jest realny wzrost wynagrodzeń. Trzeba też pamiętać o rekordowo niskiej stopie bezrobocia. Jest ona znacznie mniejsza niż cztery lata wcześniej. Drogi frank wydaje się mniej kłopotliwy względem sytuacji sprzed czterech lat również dlatego, że wielu kredytobiorców mieszkaniowych otrzymuje świadczenie z programu Rodzina 500 plus.

Autor: Andrzej Prajsnar, ekspert portalu RynekPierwotny.pl

Winiarze z Włoch, Francji czy Hiszpanii są otwarci na współpracę z polskimi importerami. Wartość polskiego rynku wina przekracza już 2,5 miliarda złotych rocznie, a spożycie tego trunku „na głowę” statystycznego Polaka wciąż rośnie. Jednak import wina nie jest łatwy, a pamiętać należy nie tylko o skomplikowanych procedurach.

Nie ma co ukrywać, że Polacy nie należą do liderów europejskiego rynku. W Polsce, wg różnych danych, spożycie wina kształtuje się na poziomie 3-6 litrów na mieszkańca, podczas gdy statystyczny Portugalczyk wypija 59 litrów rocznie. Tyle, że np. spożycie wina np. we Francji spada, podczas gdy w Polsce – rośnie. Dlatego rynek winiarski w naszym kraju należy do tych najbardziej perspektywicznych – możliwości rozwoju wydają się na chwilę obecną ogromne.

To powoduje, że coraz więcej przedsiębiorców podejmuje się trudnego zadania importu wina z Włoch, Francji czy Hiszpanii. Dlaczego trudnego? Po pierwsze – przez skomplikowane przepisy, ale to temat na oddzielny artykuł. Po drugie – gdy już przejdziemy przez wszystkie procedury, czeka nas jeszcze kwestia właściwej organizacji transportu i współpracy z winnicami.

Jak obniżyć koszty transportu wina?

Transport, to nie tylko przewiezienie butelek. O tym, w jaki sposób przebiegnie dana dostawa decydują takie kwestie, jak np. dostarczenie polskich znaków akcyzy na czas do producenta oraz to, czy winiarz będzie potrafił prawidłowo nakleić je na butelki, co z kolei wymaga użycia odpowiedniego kleju.

Jeśli dana winnica nie przygotowywała wcześniej wina na polski rynek, może się to okazać nie lada problemem. Dlatego bardzo ważne jest, aby już na początku współpracy przekazać firmie winiarskiej szczegółowe instrukcje dotyczące polskich znaków akcyzy.

Kolejna trudność, z konsekwencji której początkujący importerzy nie do końca zdają sobie sprawa, to położenie winnic. Plantacje winogron rozciągają się zazwyczaj po malowniczych zboczach gór, ale… Jak tam dotrzeć? Winnice zlokalizowane są z dala od miast, często na terenach trudno dostępnych dla dużych ciężarówek, a tymczasem importer życzy sobie, aby z takiego miejsca odebrać paletę lub kilka-, kilkanaście skrzynek wina. Czy to opłacalne?

Ta jedna paleta nie stanowi zazwyczaj całego transportu zamawianego przez importera. Na swojej liście przedsiębiorca z Polski ma jeszcze kilka innych winnic w regionie, często oddalonych od siebie o kilkadziesiąt kilometrów. Do każdej z nich musi przyjechać ciężarówka, która zabierze kolejną, niewielką partię towaru. Koszty rosną, a gdy jeszcze dana winnica spóźnia się z przygotowaniem zamówienia, rosną niewspółmiernie do marży, jaką na danym winie można osiągnąć w Polsce.  Z takich właśnie powodów warto szukać możliwości zintegrowania dostaw.

– Takie usługi są już dostępne dla polskich importerów w niektórych krajach winiarskich, m.in. we Francji – mówi Remigiusz Zdrojkowski z firmy PRO-LOG. – Oferowana przez nas usługa Direct polega na tym, że w konkretne dni odbieramy towar z wielu winnic w konkretnym regionie winiarskim, dla wielu importerów jednocześnie. Dzięki takiej konsolidacji transportów, koszty dla klienta są znacznie niższe niż w tradycyjnym systemie – podkreśla.

Jak uniknąć dodatkowych kosztów?

Problemem bywa też właściwa komunikacja z winnicami. Zdarza się, ze firma winiarska nie jest w stanie przygotować wina na czas, ale nie informuje o tym wcześniej. Prawda wychodzi na jaw dopiero wtedy, gdy ciężarówka jest już na miejscu. A gdy wino w końcu trafia na paletę, dobrze byłoby sprawdzić, czy na pewno jest to właśnie ten trunek, który został zamówiony. Wbrew pozorom, wcale nie zawsze tak jest.

– W przypadku usługi Direct, klient może zlecić sprawdzenie zgodności otrzymanego towaru z zamówieniem przy każdym odbiorze ładunku z winnicy. Wykrycie nieprawidłowości na tym etapie oszczędza importerowi znacznych problemów, a przez to obniża koszty oraz usprawnia przyjęcie ładunku w magazynie w Polsce – mówi Remigiusz Zdrojkowski.

Sprowadzając wina do Polski, należy też liczyć się z ryzykiem zniszczeń czy kradzieży. Utrata jednej palety z winem to dla importera strata ok. 15.000 zł. Dlatego podczas nawiązywania współpracy z firmą transportową, warto szukać wiarygodnych kontrahentów, a zarazem od razu ustalić kwestie związane z zabezpieczeniem i ubezpieczeniem transportu. Nieprofesjonalne zamocowanie ładunku czy nieodpowiednie dla trunku warunki mogą szybko doprowadzić do bardzo wysokich strat.

Nie zapominajmy także o odpowiednim planowaniu popytu. Importer powinien wziąć pod uwagę, że zainteresowanie winami w Polsce nie jest jednakowe przez cały rok. Wzrost sprzedaży win jest bardzo mocno zauważalny w okresach świątecznych. W związku z tym należy z dużym wyprzedzeniem przygotować się na okresowy wzrost popytu – na pewno pomóc w tym może współpraca z firmą logistyczną, która dobrze zna rynek alkoholi w Polsce i potrafi działać elastycznie.

Najlepiej także, jeśli jedna firma obsługuje różne etapy procesu związanego ze sprowadzaniem wina – od transportu, przez banderolowanie, składowanie, obsługę celną i podatkową. Wówczas minimalizujemy ryzyko, że na styku pomiędzy poszczególnymi etapami importu wystąpią jakiekolwiek nieoczekiwane i kosztowne problemy.

• Wrocławska firma biotechnologiczna pracuje nad przełomowymi lekami biologicznymi dla zwierząt.
• Dzięki pozyskanemu właśnie grantowi, spółka rozpocznie nowy projekt, mający na celu opracowanie leku biologicznego dla koni, opartego o komórki macierzyste.
• Udział w rynku produktów leczniczych dla zwierząt towarzyszących wzrośnie o 20 miliardów USD do 2023 r.

5,1 mln zł – tyle,  w ramach „Szybkiej ścieżki”, trafi do biotechnologicznego Bioceltix. Wrocławska spółka rozwija przełomowe leki biologiczne na bazie komórek macierzystych, przeznaczone dla zwierząt towarzyszących. Jednocześnie – jako jedna z pierwszych spółek w Europie – planuje przejść pełną ścieżkę rejestracyjną w Europejskiej Agencji Leków dla weterynaryjnego produktu leczniczego wykorzystującego jako substancję aktywną komórki macierzyste stosowanego w leczeniu zmian zwyrodnieniowych stawów u psów.

– Dzięki finansowaniu z NCBR rozpoczniemy nasz nowy projekt, wart niemal 7,2 mln zł. W jego ramach opracujemy lek na bazie allogenicznych komórek macierzystych, przeznaczony do leczenia między innymi zapalenia stawów u koni. To będzie kolejny rozwijany przez nas lek biologiczny wykorzystujący jako substancję aktywną komórki macierzyste. Lek ten będzie wytwarzany seryjnie, dostępny od ręki i gotowy do podania pacjentowi bezpośrednio po rozmrożeniu – podkreśla Łukasz Bzdzion, prezes Bioceltix, który zajął 1. miejsce na najnowszej liście rankingowej NCBR, klasyfikującej projekty dofinansowane w ramach „Szybkiej ścieżki”.

Od wielu dekad zapalenia stawów u koni są powszechnym, trudnym do leczenia schorzeniem, powodującym nie tylko długotrwałe cierpienie zwierząt, ale i narażającym hodowców na potężne straty finansowe. Według danych American Horse Council (AHC), aż 60 proc. przypadków trwałej kulawizny u koni to pochodna zapaleń stawów. Przy czym badacze zrzeszeni w AHC przyznają, że w grupie ryzyka są wszystkie konie – niezależnie od wieku, rasy czy diety. Dotychczasowe, dostępne terapie oparte o klasyczne leki chemiczne nie rozwiązują problemu: powodują tylko chwilową ulgę, a do tego niosą za sobą ryzyko poważnych skutków ubocznych. Dodatkowo w przypadku koni sportowych stosowanie niesteroidowych i sterydowych leków przeciwzapalnych traktowane jest jako doping, co wyklucza konia podczas terapii z aktywności sportowej i naraża hodowców na starty finansowe. Opracowywany przez Bioceltix lek biologiczny  wykorzystując immunomodulujące  właściwości mezenchymalnych komórek macierzystych stanowi  bezpieczniejszą i skuteczniejszą alternatywę dla leków chemicznych. Wrocławski start-up z nowymi lekami biologicznymi chce w ten sposób z przytupem wejść na rynek weterynarii, wart miliardy USD rocznie a obecnie zdominowany gównie przez klasyczne leki chemiczne.

– Rynek weterynaryjnych leków biologicznych jest w początkowej fazie rozwoju – dopiero dwa lata temu został zarejestrowany w Europejskiej Agencji Leków (EMA) pierwszy lek biotechnologiczny przez Zoetis stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry. Obecnie mamy na rynku dostępny jeden lek wykorzystujący technologię opartą o komórki macierzyste stosowany w leczeniu kulawizny u koni, który uzyskał dopuszczenie do obrotu w EMA. Precedens belgijskiej spółki pokazuje, że regulator rynku jest przygotowany na rejestrację weterynaryjnych leków biologicznych na bazie komórek macierzystych, a rynek jest zaproszeniem dla takich firm jak  Bioceltix, który ze swoim doświadczonym zespołem, wiedzą oraz mocnymi inwestorami, ma duże szanse być jednym z pionierów tego rynku – podkreśla Paweł Wielgus, partner zarządzający Startit Fund, jednego z wiodących inwestorów (m.in. obok Leonarto Alfa) w Bioceltix.

Na czym polega przewaga terapii biologicznych rozwijanych przez zespół wrocławskich naukowców? W przeciwieństwie do działających objawowo standardowych terapii, leki biologiczne bazują na substancjach biologicznie aktywnych naturalnie występujących w naszym organizmie, umożliwiając tym samym uzyskanie efektu terapeutycznego przy jednocześnie zminimalizowanej toksyczności leku. Bioceltix pracuje nad tym, by docelowo innowacyjne terapie zastosować w leczeniu wielu powszechnie występujących schorzeń o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym u zwierząt towarzyszących.

Rynek jest duży i bardzo perspektywiczny: tylko w Europie żyje ponad 80 mln psów, a co piąty z nich cierpi z powodu zmian zwyrodnieniowych stawów, które są główną przyczyną przewlekłego bólu i znajdują się w pierwszej „10” najczęściej diagnozowanych chorób. Światowy rynek opieki weterynaryjnej ciągle rośnie – wzrasta nie tylko liczba osób posiadających zwierzęta domowe, ale również świadomość rozprzestrzeniania się chorób odzwierzęcych. Udział w rynku produktów leczniczych dla zwierząt towarzyszących wzrośnie o 20 miliardów USD do 2023 r.

Z Barometru EFL wynika, że grupa mikro, małych i średnich firm, które obawiają się pogorszenia swojej sytuacji z powodu braku pracowników, jest co kwartał coraz liczniejsza. Podczas gdy na początku tego roku 51 proc. MŚP wyraziło taką obawę, w II kwartale – 61 proc., to już w III kwartale br. ten odsetek wyniósł ponad 66 proc. Od początku roku rośnie również liczba przedsiębiorców wskazujących na coraz wyższe oczekiwania płacowe zatrudnionych pracowników – w I kwartale 49 proc. zapytanych zgłosiło tę kwestię, w III kwartale już 62 proc. Najmocniej te problemy dotykają przedstawicieli branży budowlanej, HoReCa i produkcyjnej.

– Nowy kwartał nie przyniósł istotnych zmian wśród najważniejszych czynników, które mogą zahamować rozwój sektora MŚP. Jak mantrę od miesięcy mikro, mali i średni pracodawcy wskazują na trudną sytuację na polskim rynku pracy. Niepokoić może jednak to, że grupa firm borykających się z tym problemem, z kwartału na kwartał, jest coraz liczniejsza. Ponadto, subiektywne odczucia przedstawicieli biznesu idą w parze z danymi makroekonomicznymi. Z najnowszych danych GUS wynika, że lipcowa stopa bezrobocia, która wyniosła 5,3 proc., jest najniższa od września 1990 roku. Jeśli do tego dodamy fakt, że na nasz rynek pracy wchodzi zdecydowanie mniej osób niż z niego ubywa, wniosek jest prosty. Dalsze korzystanie z kurczącej się grupy bezrobotnych oraz zatrudnianie pracowników z Ukrainy nie rozwiąże problemu. Warto postawić na automatyzację, której celem nie jest odebranie zatrudnienia Polakom, lecz zadziałanie tam, gdzie tych Polaków brakuje – mówi Radosław Woźniak, Wiceprezes EFL.

Pierwszy hamulec: pracowników jak na lekarstwo

Wśród czynników mogących wpłynąć negatywnie na sytuację przedsiębiorstwa w III kwartale 2019 roku, zapytani w pierwszej kolejności wskazali na brak pracowników. Takiej odpowiedzi udzieliło 2 na 3 zapytanych przedstawicieli sektora MŚP (66,1 proc.). Warto odnotować, że na ten aspekt z każdym kwartałem wskazuje coraz więcej przedsiębiorców. Na początku tego roku 51 proc. MŚP wyraziło taką obawę, a w II kwartale – 61 proc. Im większa firma, tym problem dostępu do siły roboczej jest coraz bardziej widoczny. Wśród mikro firm 61 proc. ma poważne problemy ze znalezieniem rąk do pracy, wśród małych 68 proc, podczas gdy w przypadku średnich już ponad 70 proc. Jeśli spojrzymy na branże, najmocniej ten problem dotyka przedstawicieli branży budowlanej (75 proc.), HoReCa (74 proc.) i produkcyjnej (71 proc.).

Drugi hamulec: rosnące oczekiwania płacowe

Na drugim stopniu podium w III kwartale br. uplasowała się presja płacowa. Wskazało na nią 62 proc. firm. Najbardziej obawiają się jej małe firmy (70 proc. wskazań), a najmniej mikro (49 proc.). Natomiast z branżowego przeglądu wynika, że podwyżek najbardziej oczekują pracownicy produkcyjni (72 proc. wskazań) oraz HoReCa (64 proc.).

Trzeci hamulec: spadek zamówień

Trzecim czynnikiem mogącym negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorstwa w III kwartale tego roku, na który wskazali przedstawiciele sektora MŚP, jest sezonowy spadek popytu na produkty lub usługi (40 proc.). Ten element niepokoi niezależnie od wielkości podmiotu ((mikro: 42 proc., małe: 39 proc., średnie: 39 proc.). Bardziej zróżnicowane obawy widać w przypadku poszczególnych branż. Najbardziej zmniejszenia zainteresowania na usługi i produkty obawiają się zarządzający handlowymi podmiotami – 52 proc. wskazań, oraz restauracjami i hotelami – 50 proc. wskazań. Najmniej tym problemem martwią się firmy budowlane – 21 proc.

Wśród pozostałych przyczyn możliwego pogorszenia się kondycji MŚP, firmy wskazują jeszcze między innymi na problemy we współpracy z podwykonawcami (16 proc.), split payment (12 proc.), spadki zamówień publicznych (10 proc.) oraz obowiązki związane z RODO (7 proc.).

1 marca 2020 r. wejdą w życie przepisy dotyczące nowego typu spółki kapitałowej – prostej spółki akcyjnej (PSA). PSA z założenia stanowić ma odpowiedź na potrzeby małych i dopiero rozwijających się przedsiębiorców z sektora nowych technologii, dla których istniejące modele spółek nie stanowiły optymalnego rozwiązania. Z tego względu warto się zastanowić jakie korzyści przyniesie ta regulacja dla branży nowych technologii.

Jak wynika z uzasadnienia nowelizacji, przedsięwzięcia oparte o nowoczesne technologie są coraz ważniejszym elementem współczesnej gospodarki, co przekłada się na wzrost znaczenia kapitału ludzkiego we współczesnym obrocie gospodarczym. Konsekwencją tego faktu jest pierwsza istotna regulacja PSA, tj. możliwość wnoszenia wkładów do spółki w postaci świadczenia pracy lub usług, jak również wkładów innego rodzaju. Dotychczas w spółkach kapitałowych przedmiotem wkładu nie mogło być prawo niezbywalne lub świadczenie pracy bądź usług.

Drugim ułatwieniem proponowanym w nowej regulacji jest szybka rejestracja elektroniczna w 24 godziny przy wykorzystaniu wzorca umowy udostępnionego w systemie teleinformatycznym. Wypełniony formularz będzie jednakże wymagał opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Kolejnym przejawem dostosowania PSA do potrzeb branży nowych technologii jest obowiązkowa dematerializacja akcji, tj. akcje nie będą mieć postaci dokumentów. Rozwiązanie to ma zapewnić bezpieczeństwo i pewność obrotu akcjami, a także wyeliminować niepotrzebne koszty dla spółek związane z drukiem, przechowywaniem i transportowaniem dokumentów papierów wartościowych. Z faktem dematerializacji akcji wiąże się kolejne ułatwienie dla akcjonariuszy, przejawiające się w nabywaniu akcji w formie dokumentowej przy wykorzystaniu e-maila czy innych środków elektronicznych. Nabycie takie będzie skuteczne w momencie wpisu nowego akcjonariusza w elektronicznym rejestrze akcjonariuszy. Rejestr ten będzie prowadzony np. przez firmę inwestycyjną albo notariusza, dopuszczalne również będzie wykorzystanie blockchain’u do jego prowadzenia. Elektroniczny rejestr akcjonariuszy ma za zadanie ułatwić i przyspieszyć komunikację z akcjonariuszami poprzez m.in. zamieszczenie w nim adresów poczty elektronicznej akcjonariuszy. Otwarcie się na najnowocześniejsze technologie, zapewnić ma dostęp do PSA szerokiemu gronu uczestników życia gospodarczego.

Następnym rozwiązaniem mającym na celu zwiększenie elastyczności procedur jest ich uproszczenie i elektronizacja w PSA. Po pierwsze walne zgromadzenie będzie mogło się odbyć przy użyciu środków komunikowania się na odległość. Po drugie wprowadzona została możliwość podejmowania uchwał poza zgromadzeniem za pomocą poczty elektronicznej. Regulacje te mają z założenia ułatwić codzienne funkcjonowanie spółek. Wzięto pod uwagę fakt, iż w szczególności w sektorze nowych technologii, bardzo często finansowanie działalności zapewniane jest przez podmioty międzynarodowe. Konieczność osobistej obecności zagranicznych akcjonariuszy na walnym zgromadzeniu stanowiłaby duże utrudnienie i tym samym mogłaby skutkować zniechęceniem do angażowania środków finansowych.

Wychodząc naprzeciw potrzebom branży, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie nowego modelu struktury organizacyjnej PSA- modelu monistycznego w postaci rady dyrektorów. Rozwiązanie to od dawna z powodzeniem funkcjonuje między innymi w systemach anglosaskich, tym samym zagraniczni inwestorzy będą mogli odnaleźć w prawie polskim znane im rozwiązania organizacyjne. Rada dyrektorów to połączenie dwóch organów w jeden organ składający się z dyrektorów wykonawczych i nie wykonawczych. Koncentracja uprawnień kierowniczych i nadzorczych w jednym organie pozwoli na uczestnictwo wszystkich jego członków w strategicznym zarządzaniu spółką i zapewni im bezpośredni dostęp do informacji o biegu jej spraw. Model monistyczny zapewnia także dużą elastyczność w alokowaniu kompetencji zarządczych i nadzorczych, co umożliwia dostosowanie struktury organizacyjnej spółki do indywidualnych uwarunkowań spółki i jej akcjonariuszy. Dotychczas w polskim systemie występował model dualistyczny, tzn. w spółce powoływany był zarząd oraz rada nadzorcza. Nowa instytucja- rada dyrektorów będzie rozwiązaniem fakultatywnym dla modelu dualistycznego.

Mając na uwadze duży dynamizm na rynku startupów, w ramach regulacji PSA wzięty został pod uwagę aspekt likwidacji spółki. Z tego względu, w PSA skrócony został, w stosunku do innych spółek, czas potrzebny na przeprowadzenie likwidacji, a dodatkowo możliwe będzie rozwiązanie spółki bez likwidacji – przez przejęcie jej majątku i zobowiązań przez akcjonariusza.

Powyżej wskazane regulacje PSA nie wyczerpują całego zakresu nowelizacji, która wprowadza nową spółkę do polskiego systemu. Wskazane cechy z założenia miały ułatwić funkcjonowanie przedsiębiorców – głownie z branży nowych technologii, w polskim otoczeniu prawnym. Należy przyznać, że szereg udogodnień, jak choćby możliwość podejmowania uchwał drogą elektroniczną czy możliwość przeprowadzania walnego zgromadzenia przy wykorzystaniu środków komunikowania się na odległość, faktycznie ułatwi codzienne działanie spółek, w szczególności tych zajmujących się nowymi technologiami, które funkcjonują głównie w sferze wirtualnej. Proponowane rozwiązania prawdopodobnie umożliwią sprawniejsze i efektywniejsze działanie przedsiębiorców. Jak dużą popularnością będzie się cieszyć ta forma prawna okaże się dopiero po 1 marca 2020 r. – Bogumiła Strublewska-Guzowska, Managing Associate, Deloitte Legal

Autorzy:

• Bogumiła Strublewska-Guzowska, Managing Associate, Deloitte Legal
• Alicja Rajpert, Deloitte Legal

O poranku notowania złotówki pozostają w miarę stabilne. Rynki wyczekują kolejnych doniesień z linii frontu wojny handlowej. Z dnia na dzień coraz ciekawiej. 

Lekkie osłabienie

We wtorkowe przedpołudnie nie widać nerwowych ruchów na polskich parach walutowych. Co prawda złotówka nieznacznie traci w stosunku do głównych walut, ale nie są to ruchy porównywalne do tych sprzed kilku dni. Aktualnie za franka szwajcarskiego zapłacimy 4,01 zł, funt brytyjski wyceniany jest na 4,80 zł, z kolei cena dolara amerykańskiego wynosi 3,92 zł, a euro 4,36 zł.

Wojna wciąż trwa

Temat konfliktu na linii Chiny – Stany Zjednoczone nie daje o sobie zapomnieć nawet na chwilę. Prawie codziennie z obu stron padają nowe deklaracje. W ostatnich dniach nie było inaczej. W piątek przedstawiciele Państwa Środka ogłosili cła odwetowe na amerykańskie towary. Donald Trump nie kazał jednak długo czekać i szybko odbił piłeczkę, podnosząc stawki obostrzeń, które miały wejść w życie w najbliższym czasie. Rynki od razu zareagowały na te informacje czerwienią na parkietach, a inwestorzy (zgodnie ze zwyczajem) zaczęli wycofywać się w kierunku bezpiecznych przystani. Kilkadziesiąt godzin później obraz wojny handlowej był już zupełnie inny. Prezydent USA stwierdził, że odbył rozmowę telefoniczną z chińskimi przedstawicielami, którzy zapewnili, że nie chcą dalszej eskalacji konfliktu i są gotowi do kontynuowania negocjacji. Po tym oświadczeniu na rynki powrócił względny spokój. Nie można jednak zapominać, że konfrontacja dwóch mocarstw nie jest obecnie jedynym punktem zapalnym. W jej cieniu pozostaje kwestia brexitu, widmo wcześniejszych wyborów we Włoszech, niekończące się napięcia wokół Iranu czy też protesty w Hongkongu.

Coraz więcej odczytów

Dziś kalendarz makroekonomiczny nie zachwyca. Rano poznaliśmy odczyt dynamiki PKB w Niemczech, który nie zaskoczył obserwatorów (spadł o 0,1% kwartał do kwartału), a tym samym nie wpłynął na notowania EUR. Po południu warto jeszcze zwrócić uwagę na publikację indeksu zaufania konsumentów w USA. Dalsza część tygodnia zapowiada się znacznie ciekawiej pod względem istotnych publikacji. Poznamy m.in. odczyty inflacyjne z Europy, odczyty PKB czy raport dotyczący wydatków Amerykanów.

Mateusz Wielewicki , analityk walutowy Internetowykantor.pl

Akcjonariusze spółki Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. 23 września 2019 roku podejmą decyzję w sprawie podwyższenia kapitału zakładowego Spółki w drodze emisji nowych akcji z zachowaniem prawa poboru dotychczasowych akcjonariuszy w kwocie ok. 1 mld zł. Planowanym terminem przeprowadzania oferty będzie IV kwartał 2019 roku. Pozyskane środki zostaną przeznaczone na realizację Projektu Polimery Police, jednego z największych petrochemicznych projektów inwestycyjnych przeprowadzanych w ostatnich latach w Polsce.

Zarząd Grupy Azoty Police podjął uchwałę w sprawie podwyższenia kapitału poprzez emisję nie mniej niż 1 i nie więcej niż 110 mln akcji zwykłych na okaziciela serii C o wartości nominalnej 10 zł każda. Ostateczna liczba i cena emisyjna akcji nowej emisji zostaną określone przez Zarząd Spółki. Proponowanym dniem prawa poboru jest 7 listopada 2019 r.

– Zgodnie z założeniami wznawiamy proces oferty publicznej w III kwartale 2019 roku, z intencją przeprowadzenia jej w ostatnim kwartale bieżącego roku. Zakładane terminy pozwalają na realizowanie Projektu Polimery Police według dotychczasowego harmonogramu. Projekt Polimery Police to naturalny i kluczowy krok w realizacji wieloletniej strategii rozwoju spółek z Grupy Azoty – mówi dr Wojciech Wardacki, Prezes Zarządu Grupy Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. oraz Grupy Azoty S.A.

Istotnym wydarzeniem w 2019 roku dla rozwoju Projektu Polimery Police był ostateczny wybór wykonawcy i podpisanie przez Zarząd PDH Polska S.A. (spółki zależnej Grupy Azoty S.A. i Grupy Azoty Police) umowy dotyczącej kompleksowej realizacji projektu z koncernem Hyundai Engineering. Ponadto spółki z Grupy Azoty podpisały list intencyjny z Grupą LOTOS S.A. w zakresie potencjalnego zaangażowania kapitałowego tego koncernu na poziomie ok. 500 mln zł. Zawarto także porozumienie o współpracy inwestycyjnej z Hyundai Engineering Co., Ltd. i Korea Overseas Infrastructure & Urban Development Corporation, dotyczące inwestycji kapitałowej koreańskich inwestorów współfinansującej Projekt Polimery Police w wysokości 130 mln USD.

– Polimery Police dzięki ekspozycji na rosnący rynek polipropylenu otworzą przed nami nowe perspektywy rozwoju w Polsce i na rynkach zagranicznych, jednocześnie korzystnie wpłyną na polską gospodarkę poprzez poprawę bilansu handlowego w obszarze tworzyw sztucznych czy wzrost niezależności energetyczno-surowcowej – uzupełnia dr Wojciech Wardacki.

Celem projektu Polimery Police realizowanego przez PDH Polska jest budowa zintegrowanego kompleksu chemicznego obejmującego instalację do produkcji propylenu, instalację do produkcji polipropylenu, terminal przeładunkowo-magazynowy (gazoport), infrastrukturę logistyczną oraz odpowiednie instalacje pomocnicze. Całkowity szacowany budżet realizacji Projektu Polimery Police wynosi ok. 1,5 mld EUR, z czego ok. 1,2 mld EUR stanowić będą m.in. nakłady inwestycyjne – wynagrodzenie wykonawcy, zakupy licencji, prace przygotowawcze.