Wśród firm o rocznych obrotach do 1 mln zł, 24,5 proc. to przedsiębiorstwa najmłodsze, działające na rynku do 5 lat, podczas gdy w grupie firm osiągających roczne obroty powyżej 50 mln zł nie ma żadnej firmy, która działa krócej niż 6 lat – wynika z raportu EFL „Inwestycje w MŚP. Pod lupą”. Równocześnie największy odsetek firm średnich stanowią firmy najstarsze – 42 proc. z nich zostało założonych ponad 20 lat temu. Biorąc pod uwagę branże i wiek firm w nich działających, najstarszą jest rolnictwo, najmłodszą zaś transport i telekomunikacja.
– Niejednokrotnie podkreślaliśmy zróżnicowanie, z jakim mamy do czynienia w polskim sektorze MŚP. Bo z jednej strony tworzą go firmy jednoosobowe, które w dużej części zakładane są w celu optymalizacji podatkowej, a nie zwiększania skali biznesu. Na drugim krańcu są zaś podmioty zatrudniające ponad dwustu pracowników, działające na wielu rynkach lub prowadzące działalność eksportową i rosnące dynamicznie z roku na rok. Sektor MŚP jest też zróżnicowany biorąc pod uwagę staż działania firmy na rynku. Co więcej, z naszego badania wynika, że są zależności między wiekiem, a rocznym obrotem oraz liczbą zatrudnionych pracowników. Im starszy podmiot tym częściej ma większy roczny obrót i liczniejszą załogę. Z pewnością to efekt ostrożności oraz mniejszej skłonności do ryzyka wśród najmłodszych firm, które w początkowej fazie istnienia są nastawione w większej mierze na stabilność funkcjonowania – podkreśla Radosław Kuczyński, prezes EFL.
Wiek a roczny obrót
Z analizy zależności między rocznym obrotem badanych podmiotów z sektora MŚP a ich stażem na rynku, wyraźnie widać, że wśród firm o najmniejszych rocznych obrotach, do 1 mln zł, dominują te najmłodsze. 24,5 proc. działa na rynku krócej niż pięć lat, a 18 proc. – od sześciu do dziesięciu lat. Wśród firm o wyższych obrotach, 10-20 mln zł, utrzymuje się stosunkowo wysoki odsetek firm najstarszych – aż dwie trzecie stanowią podmioty działające na rynku powyżej 20 lat. Biorąc zaś pod uwagę firmy osiągające roczne obroty powyżej 50 mln zł, nie ma wśród nich żadnej firmy, która działa krócej niż 6 lat, a trzy czwarte działa na rynku od ponad 20 lat.
Wiek a wielkość firmy
Z raportu EFL „Inwestycje w MŚP. Pod lupą” widać również zależność pomiędzy wiekiem firmy, a liczbą pracowników, jaką ta zatrudnia. Największy odsetek najmłodszych firm znajduje się wśród firm mikro zatrudniających do 9 osób – 38,5 proc. z nich otwarto w ciągu ostatnich 10 lat. Jest też symetria: najwięcej najstarszych podmiotów odnotowuje się wśród firm średnich, zatrudniających od 50 do 249 osób. 42 proc. z nich zostało założonych ponad 20 lat temu.
Wiek a branża
Warto również przyjrzeć się, która branża jest „najstarsza”, a w której jest najwięcej młodych firm. Największy odsetek najmłodszych firm obserwujemy w branży transportowej i telekomunikacyjnej, gdzie aż połowa działa na polskim rynku krócej niż 10 lat. Drugą „najmłodszą” branżą jest HoReCa, w której 40% firm posiada staż krótszy niż 10 lat. Trzecią zaś są usługi, w których co trzeci podmiot „nie ukończył” jeszcze 10 lat. Dla kontrastu warto zwrócić uwagę na branżę rolno-przetwórczą, w której co piąte przedsiębiorstwo powstało przed 1989 rokiem, a jedynie co czwarte powstało w ciągu ostatniej dekady. Drugą „najstarszą” branżą jest produkcja, w której 33 proc. firm działa już ponad 20 lat.
– Firmy z większym stażem oraz bagażem doświadczeń wchodzą na coraz wyższy poziom obrotów i w związku z tym coraz chętniej ryzykują, m.in. w zakresie inwestycji. Po okresie stabilizacji i stopniowego wzrostu, zdobyte doświadczenie wykorzystują bardziej śmiało, bo mają apetyt na przejście do innej ligi. Już nie tylko działają, żeby dorównać konkurencji, ale szukają sposobu na zaoferowanie lepszego produktu i wygranie walki konkurencyjnej – mówi Marcin Nieplowicz, główny ekonomista EFL.
Zapylanie to bez wątpienia najcenniejsza praca wykonywana dla człowieka przez te małe, pracowite owady. I to właśnie ona jest wyceniana na 150 mld euro rocznie. Produkty takie jak miód czy wosk są warte kilkakrotnie mniej, choć niejednemu człowiekowi trudno byłoby się bez nich obyć i na nich właśnie oparta jest dochodowość polskiego pszczelarstwa.
Dolar w tym tygodniu powoli odrabiał ostatnie straty. US Dollar Index rozpoczął ten tydzień na poziomie 99,18. Korekta kursu wskazuje na dobrą zmianę kierunku. Z analizy platformy inwestycyjnej eToro wynika, iż większość inwestorów przyjmuje wobec amerykańskiej waluty pozycję krótką, stawiając na sprzedaż waluty, głownie w parach walutowych z euro oraz dolarem nowozelandzkim.
Prezydent RPA Jacob Zuma zszokował południowoafrykańskie rynki zwalniając ministra finansów. Ostatnie przetasowania w rządzie Zumy mają duży wpływ na lokalne rynki oraz kondycję randa. W styczniu 2016 roku kurs dolara w stosunku do południowoafrykańskiej waluty wynosił 17,76, obecnie znajduje się na pułapie 13,4. Jeśli sytuacja się pogorszy przewidywane są kolejne spadki.
W 3 dni dolar odrobił 5 groszy do złotówki. To stosunkowo niewiele w porównaniu do przeceny eurodolara, gdzie kurs spadł o ponad 2 centy. Umocnienie dolara generalnie osłania waluty egzotyczne oraz zmienia sentyment do koszyka walut rynków wschodzących. Na tym tle złotówka wypada nieźle, co pozwala podejrzewać, że krótkoterminowo może dojść do znacznej korekty ceny. Technicznie USDPLN znajduje się na lokalnym oporze przy 3,9440. W przypadku wzrostów kolejnym oporem będą lokalne szczyty przy 3,98, a w przypadku jego pokonania 4,02 i 4,05. Wsparciem pozostaje strefa popytowa przy lokalnych dołkach przy 3,89.
EUR na szerokim rynku traci po plotkach agencji Reuters o stanowisku EBC w sprawie polityki monetarnej i fiskalnej. Umocnienie się EUR w ostatnich dniach to także efekt pozycjonowania się dużych graczy, którzy chcieli wykorzystać porażkę Prezydenta Trumpa w Kongresie. To w konsekwencji doprowadziło do wzrostów na eurodolarze. Obecny impuls spadkowy na EURUSD wpływa na cenę EUR w stosunku do PLN. Po zaksięgowaniu formacji 1 do 1 cena po dwóch dniach konsolidacji wybiła się dołem. Z wysokiego interwału czasowego (tygodniowy) można wnioskować, że cena zmierza do testu dolnego ograniczenia wzrostowego kanału trendowego. Naszym zdaniem złotówka na tę chwilę jest za mocna i po 3 tygodniach umacniania się rosną szanse na zakończenie trendu spadkowego. W przypadku wzrostów oporem staje się niedawna strefa wsparcia przy 4,2740, a w przypadku jej pokonania w krótkim terminie jest szansa przetestowania poziomu 4,35.
Sytuacja na funcie jest coraz bardziej interesująca. Wskazywaliśmy już na początku tygodnia, że funt ma dużą szansę na korektę i zdecydowane umocnienie się. W ciągu ostatnich 2 tygodni funt umocnił się w stosunku do dolara i euro, natomiast w stosunku do złotówki się osłabił. Umocnienie się złotówki, to efekt danych makro, jednak zakładamy w scenariuszu bazowym dalsze umocnienie się funta na szerokim rynku, co odbije się także na złotówce. Z technicznego punktu widzenia najbliższym wsparciem dla GBPPLN strefa popytowa przy 4,90, a następnie linia trendowa wyrysowana po lokalnych dołkach. W przypadku wzrostów oporem będzie poziom 4,9570, gdzie cena już reagowała w marcu kilkukrotnie.
Członek rezerwy federalnej Eric Rosengren pokazał wczoraj swoje jastrzębie skrzydła wzywając kolejnych czterech podwyżek stóp procentowych jeszcze w tym roku. Rynki będą uważnie śledzić planowane na dziś cztery wypowiedzi FED, ze szczególną uwagą także tę dotyczącą kwestii sumy bilansowej.
