Dziś Wielka Brytania wręczy „papiery rozwodowe” UE, rozpoczynając żmudny i trudny proces, co do finału którego nikt nie ma pewności. Funt odczuwa presję, choć dzisiejsze wydarzenia niekoniecznie muszą być dla niego szkodliwe. Tymczasem dolar podlega technicznej korekcie.
Dziś jest ten dzień. Podpisany wczoraj przez premier Wielkiej Brytanii Theresę May list z formalną notyfikacją chęci opuszczania Unii Europejskiej ma być dziś ok. 13:30 wręczony Prezydentowi Rady Europy Donaldowi Tuskowi. Tym samym rozpocznie się dwuletni proces negocjacyjny, który już na samym starcie pokaże swoje trudności. Jeszcze przed rozpoczęciem oficjalnych rozmów było słychać, że strony mają odmienne zdanie co do tego, którymi sprawami zająć się najpierw. Wielka Brytania jest zainteresowana ustaleniem relacji handlowych, z kolei UE na pierwszym miejscu stawia status Europejczyków przebywających na Wyspach. Do tego dochodzi spór o uregulowanie zobowiązań Wielkiej Brytanii względem UE na kwotę do 60 mld EUR, z wysokością której Londyn się nie zgadza.
Dwuletnia „rozprawa rozwodowa” nie obędzie się bez szkody dla „dzieci”, którymi są brytyjska gospodarka i GBP. Wstępna odporność konsumentów i biznesu na Wyspach powoli zaczyna wyparowywać i wraz z pogarszaniem się wskaźników makro presja na funcie będzie wzrastać. W ciągu ostatnich 24 godzin funt był najsłabszą walutą w G10, co odzwierciedla nerwowość inwestorów i pozycjonowanie się przed dzisiejszym wydarzeniem, które dodatkowo podsyca brytyjska prasa co bardziej zmyślnymi pierwszymi stronami.
Jakkolwiek pozostaje negatywnie nastawiony do funta w średnim terminie i sadzę, że pogorszenie kondycji gospodarki będzie silnie uderzać w GBP, tak przejaw słabości z ostatnich godzin wydaje mi się na wyrost. Wprawdzie wczoraj Szkocki Parlament zagłosował za ponownym referendum niepodległościowym, ale rząd brytyjski już poinformował, że oddali wniosek. Ian McCafferty z BoE powiedział, że teraz nie jest jeszcze czas na podwyżki, jednak jego komentarz niewiele zmienia w nastawieniu rynku. Osobiście powątpiewam, czy dzisiejsze formalne otwarcie negocjacji Brexitu jest zasadnym powodem wyprzedaży funta. Wręczenie listu prezydentowi Tuskowi jest czysto symboliczne, a formalna odpowiedź będzie przedstawiona dopiero w przyszłym tygodniu. Rynek może liczyć na niespodzianki na konferencji prasowej premier May ujawniające szczegóły listu, ale wygląda to na wygórowane oczekiwania. Możliwe zatem, że funta czeka dziś mini-rajd ulgi odwracający ostatnie spadki.
Dolar zanotował wczoraj odbicie, gdzie bardziej niż lepsze dane o nastrojach konsumentów czy głosy z Fed potwierdzające dążenie do jeszcze dwóch podwyżek w tym roku podziałały techniczne poziomy. Na razie mówimy o zwykłym odreagowaniu i byłbym ostrożny z obwieszczaniem końca przeceny. Główna siła sprawcza dla dolara leży teraz w polityce administracji Trumpa, a dokładniej w postępach nad reformą podatkową. Bez tego w przestrzeni G10 znajdą się lepsze waluty do utrzymywania długiej pozycji, np. EUR (jastrzębi ECB) lub CAD (odbicie ropy).
W kalendarzu na dziś brakuje przełomowych publikacji. Wnioski o zasiłek z Wlk. Brytanii, czy indeks podpisanych umów kupna domów to pozycje trzeciorzędne. Rynek ropy naftowej będzie śledził raport DoE. Kolejny raz w tym tygodniu przemawia Evans z Fed, a oprócz niego Williams i Rosengren.
Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.
Na Internetową Giełdę Długów wpisanych jest już blisko 1 mln Polaków, którzy nie spłacają swoich zobowiązań. Problem ten dotyczy szczególnie mieszkańców województwa śląskiego, gdzie jest prawie 200 tys. zadłużonych osób. Na drugim miejscu znalazło się województwo mazowieckie, gdzie ponad 100 tys. osób ma trudności ze spłatą należności. Najmniej dłużników znajduje się w województwie podlaskim, gdzie na Internetową Giełdę Długów trafiły 16 303 osoby. W samym środku zestawienia znalazły się województwa pomorskie, kujawsko-pomorskie i małopolskie, gdzie ponad 50 tys. mieszkańców nie opłaca na czas swoich zobowiązań. W pozostałych częściach naszego kraju średnio 30 tys. osób zalega z zapłatami za wystawione faktury czy ratami kredytów.
Znaczące umocnienie się złotego względem dolara trwa już od 15 marca. W tym czasie złotówka odrobiła aż 17 groszy i prawdopodobnie to nie koniec. Choć kurs zależy od sytuacji politycznej w Europie i reform Prezydenta Trumpa w Stanach Zjednoczonych, to widzimy jeszcze potencjał do spadków. Celem powinna być linia trendowa wyrysowana po dołkach z końca marca i sierpnia 2016. Na wykończeniu jest także układ spadkowej piątki, po którym powinno dojść do znacznej korekty. W przypadku wzrostów oporem będzie poziom 3,9830, na którym cena już reagowała końcem października 2016 i początkiem lutego 2016 roku.
Po pokonaniu wsparcia na 4,2750 i trwałym wybiciu linii trendowej, stało się jasne, że formacja RGR, o której wspominaliśmy już na początku grudnia 2016 roku, stała się faktem. Dodatkowo brakuje raptem 2 groszy do zaksięgowania ogromnej formacji 1 do 1. Po zaksięgowaniu poziomu 4,2240, techniczne powinno dojść do sporej korekty wzrostowej. W przypadku wzrostów oporem pozostaje dotychczasowe wsparcie na poziomie 4,2750.
Funt na bazie umocnienia się złotego staniał o 3 gr. Wsparciem pozostają ostatnie dołki przy 4,90, gdzie jest szansa na wyrysowanie się podwójnego dna. Oporem pozostaje poziom 61,8% Fibo ostatniego impulsu spadkowego przy 5,03, a po jego pokonaniu poziom 5,0580.
Europejska waluta mimo swojej siły względem dolara w ostatnim czasie tanieje wobec złotego. W połowie marca kosztowało nawet 4,35 zł. Od tego czasu rozpoczął się rajd w dół, który sprowadził kurs EUR/PLN 10 groszy niżej. Poziom 4,255 okazał się jednak skutecznym wsparciem. Podobnie było w połowie października, kiedy ostatni raz euro było tak tanie. Obecnie zarysowana została formacja klina, którego wybicie może nadać kierunek na najbliższe tygodnie. Zaraz przy wyżej opisanym wsparciu znajduje się kolejne na poziomie 4,225 zł, co zwiększa prawdopodobieństwo wybicia górą, powinno to skutkować powrotem w okolice 4,35 zł, a nawet 4,40 zł.
Słabość dolara wyraźnie widać w przecenie względem złotego. Do połowy marca kurs USD/PLN poruszał się we względnie wąskim kanale między 4,04 zł a 4,09 zł. Później jednak w grę zaczęła wchodzić linia trendu spadkowego, który został zapoczątkowany na przełomie roku. Dała ona impuls do dalszych i mocniejszych spadków. Przełamanie dolnej granicy kanału tylko jeszcze przyspieszyło ten ruch. Obecnie dolar kosztuje 4,91 zł, a kolejne istotne wsparcie znajduje się dopiero 10 groszy niżej. Jeśli nie dojdzie do zmiany globalnego sentymentu, powinniśmy obserwować kontynuację ruchu. Należy jednak pamiętać, że fundamenty dolara pozostają zdecydowanie silne, więc powrót do wzrostów wydaje się tylko kwestią czasu.
