Nieco ponad 4 tys. wniosków uchodźczych w 2019 r.

firmy-dokumenty

W ubiegłym roku liczba cudzoziemców ubiegających się o przyznanie statusu uchodźcy w Polsce nie uległa znaczącym zmianom. Podobnie jak w 2018 r., wnioski w tej sprawie złożyło 4,1 tys. osób, w tym 2,7 tys. po raz pierwszy. Warunki nadania ochrony międzynarodowej spełniały w sumie 272 osoby. Decyzje negatywne wydano wobec prawie 1,7 tys. obcokrajowców, a 2 tys. postępowań umorzono.

Pierwszą piątkę najliczniej reprezentowanych krajów pochodzenia cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową stanowiły: Rosja – 2610 osób, Ukraina – 430 os., Turcja – 120 os., Tadżykistan – 110 os. oraz Gruzja – 90 os. Prawie 34 proc. obcokrajowców objętych wnioskami uchodźczymi stanowiły dzieci poniżej 10. roku życia.

W 2019 r. warunki przyznania ochrony międzynarodowej (statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej) spełniało 272 cudzoziemców. Byli to głównie obywatele Rosji – 81 osób, Turcji – 49 os., Tadżykistanu – 29 os., Ukrainy – 21 os. oraz Iranu – 19 os. Ponadto, 213 obcokrajowców otrzymało tzw. ochronę krajową w postaci zgody na pobyt tolerowany lub ze względów humanitarnych.

W analizowanym okresie decyzje negatywne otrzymało natomiast 1,7 tys. osób. Byli to głównie obywatele Rosji – 960 osób, Ukrainy – 360 os. i Tadżykistanu – 60 os.

Najwięcej postępowań zakończyło się umorzeniem – 2 tys. spraw. Dotyczyło to w zdecydowanej większości obywateli Rosji – ponad 1,5 tys. osób. Sprawy są umarzane w sytuacji gdy cudzoziemiec opuścił Polskę nie czekając na wydanie decyzji.

Cudzoziemcowi udziela się ochrony międzynarodowej jeśli w jego kraju pochodzenia grozi mu prześladowanie lub doznanie poważnej krzywdy, np. utraty życia czy zdrowia. Każdy wniosek jest rozpatrywany indywidualnie przez Urząd do Spraw Cudzoziemców, który szczegółowo analizuje poszczególne sprawy w celu sprawdzenia czy danej osobie należy udzielić ochrony.

Podczas trwania procedury uchodźczej cudzoziemcy mogą korzystać z pomocy socjalnej (m.in. zakwaterowanie, wyżywienie, opieka zdrowotna) zapewnianej przez Urząd do Spraw Cudzoziemców oraz zajęć edukacyjnych (m.in. nauka języka polskiego, kursy informacyjne). Mają oni do wyboru pobyt w ośrodku lub samodzielne utrzymanie się poza ośrodkami przy pomocy finansowej otrzymywanej od UdSC.