Rozporządzenie MAiC z dnia 26 marca 2014r, opublikowane w dniu 9 kwietnia 2014r w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych przez dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych.
9 kwietnia zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych przez dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych. Poniżej prezentuję kilka zapisów:
- 1. 1. Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych w jednostce obsługującej użytkowników końcowych danego dostawcy usług zapewnia obsługę osób niepełnosprawnych na stanowisku wyposażonym w:
1) urządzenie umożliwiające komunikację z osobą niesłyszącą lub niemówiącą oraz ułatwiające komunikację z osobą słabowidzącą;
2) urządzenie zapewniające komunikację audiowizualną osoby niesłyszącej lub niemówiącej z tłumaczem polskiego języka migowego lub systemu językowo-migowego w czasie rzeczywistym, z zastrzeżeniem § 2 ust. 1.
- Dostawca publicznie dostępnych usług telefonicznych zapewnia dostępność jednostki, o której mowa w ust. 1, dla osób niepełnosprawnych z upośledzeniem narządu ruchu.
Zapisy te zostały znowelizowane w oparciu o Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1445)
Krótko mówiąc:
W świetle nowych przepisów podmioty zobowiązane powinny dostosować obsługę, punkty sprzedaży i stronę internetową do potrzeb osób z różnymi niepełnosprawnościami, m.in.:
- w ciągu 6 m-cy: umożliwić osobom z niepełnosprawnościami zapoznanie się z regulaminami i cennikami – w wersji papierowej, w alfabecie Braille`a lub przy użyciu dużej czcionki, a w przypadku wysyłania pocztą elektroniczną – w formacie tekstowym umożliwiającym powiększenie czcionki;
- w ciągu 12 m-cy: salony mają mieć urządzenia umożliwiające połączenie się z tłumaczem języka migowego lub systemu językowo–migowego on-line albo zapewniać usługi tłumacza polskiego języka migowego lub systemu językowo-migowego;
- w ciągu 24 m-cy: strony internetowe dostawców usług telefonicznych mają być dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami (standard Web Content Accessibility Guidelines WCAG 2.0.).
Te zapisy usatysfakcjonowały dość dużą grupę osób z niepełnosprawnościami: słuchu, wzroku i ruchu. W Polsce wg Narodowego Spisu Ludności z 2011r, żyje 12,2% ludzi z różnymi niepełno sprawnościami, co przekłada się na liczbę: 4mln 697tys ludzi. Wymienione w artykule niepełnosprawności łącznie dają dużą grupę społeczną, która żyje w Polsce, a przez wiele lat żyła na boku, bardzo często nie ze swojej winy.
Jednak to też są ludzie, którzy byli, są i będą klientami w różnych obszarach. Bardzo często rezygnowali z zakupu, bo napotkali różne bariery. Na przykład Głuchy nie mógł porozumieć się w języku migowym z konsultantem (gwoli uzupełnienia: dla osób Głuchych pierwszym językiem jest język migowy, który ma inną gramatykę niż język polski. Pisemny polski sprawia im wiele trudności), osoba na wózku podjeżdżając do salonu widzi, że jest on na pierwszym piętrze, a dostać się można tylko po schodach. Takich sytuacji w Polsce było bardzo dużo. Można teraz zaobserwować pozytywne zmiany w kierunku „otwarcia” się na te grupy społeczne. Zmiany zachodzą nie tylko w sferze prawnej: rozporządzenie MAiC, ustawa o języku migowym z 2011r, ratyfikowanie Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, ale i sferze mentalnej.
Przede wszystkim, to są normalni konsumenci i klienci, do których można skierować dedykowaną ofertę lub trochę zmienić procedury obsługi. Najczęściej można takie stosowne rozwiązania wdrożyć jednorazowo a efekt będzie długofalowy. Na przykład Tłumacz Języka Migowego On-line „Migam” dla osób Głuchych i Słabosłyszących, pismo w języku Brailla dla osób niewidomych. Dla osób poruszających się na wózku czasem wystarczy usunąć dywan o wysokim włosem przy wejście do salonu. Da to efekty w postaci zadowolonych klientów, a jak wiadomo, zadowolony klient poleci tę firmę + chętnie wróci.
Jako, że zbliża się koniec roku 2014, czas na małe podsumowanie tego rozporządzenia:
Pierwszym krokiem po tym rozporządzeniu było podpisanie przez kilku sygnatariuszy z MAiC odnośnie wprowadzenia pętli indukcyjnych do wybranych salonów sygnatariuszy. Jest ich 14. Są to duzi operatorzy i krajowe izby. Porozumienie to zostało zawarte w dniu 16 maja 2014r. Już zostało zrealizowane. Pętle funkcjonują w tych salonach.
Drugim krokiem, długo oczekiwanym ze strony środowiska osób Głuchych i Słabosłyszących jest wdrożenie usługi tłumacza polskiego języka migowego (PJM) i systemu językowo – migowego (SJM). Może to być realizowane przy obecnych na miejscu takich osób, lub rozwiązania on-line, gdzie tłumacz dyżuruje na panelu i pośredniczy z poziomu swojego biura w rozmowie pomiędzy głuchym/słabo słyszącym klientem a słyszącym pracownikiem/konsultantem. Obecnie czołowa czwórka operatorów telekomunikacyjnych + mniejsze podmioty zobowiązane rozpoznają rynek. Każdy z tych operatorów trochę inaczej podszedł do tego rozporządzenia. Jeden przeprowadził szeroko zakrojone konsultacje społeczne, drugi podpisał umowę z jednym z największym portali dot. osób Głuchych i Słabosłyszących i dostosuje swoją stronę firmową do potrzeb tych osób. Obecnie cała czwórka jest w trakcie realizowania i wybierania dostawców tej usługi. Planowane początkowo wdrożenie takiej usługi miało być w IV kwartale 2014r, lecz uległo przesunięciu na termin zapisany w rozporządzeniu, tj. do 12 miesięcy od momentu podpisania rozporządzenia.
Trzecim i ostatnim krokiem, jaki podejmą podmioty zobowiązane, jest dostosowanie swoich stron firmowych do standardów WCAG 2.0 na poziomie AA. Krótko o czym to jest: wytyczne dotyczące ułatwień w dostępie do treści publikowanych w Internecie) to dokument, który zawiera wskazówki na temat tego, jak budować serwisy internetowe dostępne dla wszystkich. We WCAG szczególnie ważna jest dostępność informacji dla osób z niepełnosprawnościami. W Anglii osoba niepełnosprawna ma prawo zaskarzyć firmę do sądu za to, że nie spełniła tych standardów na swojej stronie firmowej. W Polsce jeszcze nie ma takich sytuacji. Poprawia się za to świadomość dostępności takich stron dla wszystkich osób. Nie tylko dla niepełnosprawnych. Na przykład powiększona czcionka przyda się osobie starszej jak i z problemami wzroku od dzieciństwa. Podmioty zobowiązane mają czas do 24 miesięcy na wdrożenie tych standardów od momentu podpisana w/w porozumienia.
Sławek Łuczywek
