Przed nami tzw. długi weekend, a za dwa tygodnie oficjalnie rozpoczną się wakacje szkolne. W normalnych warunkach wielu przedsiębiorców przygotowywałoby się do najintensywniejszego okresu w roku. Przez restrykcje epidemiczne w 2020 r. aktywność turystyczna i rekreacyjna będzie jednak ograniczona. Wciąż zakazane są niektóre wydarzenia, np. duże koncerty, a przedsiębiorców obowiązują limity klientów i reżim sanitarny. Nie-wiadomą pozostają nastroje konsumentów, którzy, mimo znoszenia zakazów, mogą unikać niektórych form rozrywki i wypoczynku.
Na ograniczeniach mogą stracić nie tylko sektory, ale też te regiony Polski, w których turystyka i rekreacja odgrywają znaczącą rolę. Jedną z miar określających znaczenie danego sektora dla regionalnej gospodarki jest tzw. iloraz lokalizacji (Location Quotient), nazywany także wskaźnikiem specjalizacji regionalnej. Pozwala porównać regionalny udział zatrudnienia w danym sektorze (jaka część siły roboczej regionu pracuje w określonej branży) z udziałem w gospodarce krajowej (jaka część pracujących w kraju zatrudniona jest w danej branży).
Zastanawiając się nad potencjalnymi konsekwencjami ograniczeń dla regionalnych gospodarek, warto poznać wskaźnik LQ dla Sekcji I, tj. działalności związanej z zakwaterowaniem usługami gastronomicznymi, oraz Sekcji R, tj. działalności związanej z kulturą, rozrywką i re-kreacją. Wartość wskaźnika wyższa niż 1 oznacza, że w danym regionie udział zatrudnionych badanej sekcji jest wyższy niż dla całego kraju. Niekiedy jest to zjawisko pozytywne, może np. oznaczać koncentrację określonych przemysłów
ich potencjał eksportowy. W sytuacji, w której część sektorów zaczyna podlegać silnym ograniczeniom epidemicznym (zakwaterowanie, gastronomia, rozrywka), a w konsekwencji przychody spadają, taki wyższy udział stanowi duże wyzwanie dla regionalnych rynków pracy regionalnej gospodarki ogółem. Na wykresie 1 pokazujemy polskie regiony najwyższą koncentracją zatrudnienia, w po-równaniu a ogólnopolską, w dwóch wymienionych Sekcjach.
Wykres 1. Wskaźnik specjalizacji regionalnej (LQ) zatrudnienia w Sekcjach I oraz R w 2018 r.
Wyniki nie są zaskoczeniem dla osób, które znają topografię Polski. Najwyższy iloraz lokalizacji działalności związanej z za-kwaterowaniem i gastronomią występuje w regionach nadmorskich, górskich oraz z dużymi pojezierzami, tj. w województwach zachodniopomorskim, pomorskim, dolnośląskim, małopolskim i warmińsko-mazurskim. Niektóre z tych województw, zachodniopomorskie, małopolskie, dolnośląskie i warmińsko-mazurskie odnotowują także wyższe od 1 wartości dla działalności związanej z kulturą, rozrywką i rekreacją. Można się zatem spodziewać, że to tych województwach konsekwencje restrykcji będą miały największy wpływ na regionalne gospodarki, zwłaszcza w układach lokalnych poza obszarami metropolitalnymi, czyli poza stolicami regionów i ich najbliższym otoczeniem.
Źródło: Polski Instytut Ekonomiczny
