Ostatnia podwyżka stóp procentowych nie zaprocentowała na rzecz USD, został wyprzedany, a jedynym jego wsparciem zdaje się być linia trendu wzrostowego. Po przerwaniu wsparcia 99.20-99.50 niedźwiedzie otworzyły sobie drogę do kolejnego poziomu 97.25-27.60, ale przed tym muszą jeszcze pokonać linie trendu wzrostowego. Czy jest szansa na pokonanie linii trendu wzrostowego? Jest i to bardzo duża.
Indeks dolara, interwał dzienny
Źródło: Admiral Markets
Prawdziwym czynnikiem zapalnym do wyprzedaży dolara amerykańskiego była podwyżka stóp procentowych. Według teorii parytetu stóp procentowych dolar amerykański powinien się umacniać, a tutaj takie kwiatki.
Dlaczego zatem dolar stracił na wartości? Głównym powodem były zbyt wygórowane oczekiwania rynkowe do szybszego zacieśniania monetarnego, natomiast Rezerwa Federalna nie zmieniła mediany stóp procentowych na 2017 rok.
Mediana projekcji stóp makroekonomicznych na koniec 2017 roku
Źródło: Bloomberg
Na powyższej grafice przedstawiono medianę stóp procentowych (kolor zielony) na 2017 rok. Ostatnie dwie publikacje projekcji stóp procentowych pokrywają się, natomiast rynek oczekiwał, że mediana głosowania członków FOMC znajdzie się na wyższym poziomie. Kolejnym czynnikiem przemawiającym za wyprzedażą Dolara amerykańskiego jest historia.
Indeks dolara na tle podwyżek stóp procentowych przez FOMC
Źródło: Bloomberg
Na powyższym wykresie zostały zobrazowane stopy procentowe na dla indeksu dolara (linia żółta). W białych prostokątach zaznaczono okresy podwyżek stóp procentowych oraz zachowanie indeksu dolara W czterech analizowanych przypadkach jedynie w dwóch zaszła mocniejsza zależność pomiędzy stopami procentowymi, a kursem indeksu dolara.
Kontynuując swoja analizę indeksu dolara nie możemy pominąć pozycji netto zarządzających oraz funduszy lewarowanych na kontraktach terminowych, które po raz kolejny znalazły się dosyć wysoko.
Pozycje netto funduszy lewarowanych, zarządzających na kontraktach terminowych na tle indeksu dolara
Źródło: Bloomberg
Przy analizie indeksu dolara musimy pamiętać, że w jego konstrukcji euro odpowiada za ponad 50 procent. Po analizie euro oraz raportu COT doszliśmy do wniosku, że waluta Strefy Euro powinna zmierzać na północ, a tym samym indeks dolara powinien znaleźć się pod presją sprzedających.
Z kolei analizując pozycję netto dużych graczy na indeksie dolara możemy zaobserwować pewną dywergencję. W 2015 roku indeks znalazł się na niższym szczycie niż pod koniec 2016 roku, natomiast pozycji długich netto były więcej w pierwszym przypadku.
Dokładając do tego ryzyko niespełnienia obietnic przedwyborczych przez Donald’a Tramp’a w przyszłości powinniśmy zaobserwować dalszą wyprzedaż dolara amerykańskiego.
Mateusz Groszek
Analityk Rynków Finansowych
