Na co zwrócić uwagę w umowie faktoringowej: dobranie odpowiedniego limitu faktoringowego

0

O tym, że faktoring jest doskonałą alternatywą dla kredytu obrotowego, nie trzeba przekonywać przedsiębiorców, którzy z niego skorzystali. Zapewnia stały dostęp do środków obrotowych i wspiera w zarządzaniu ryzkiem finansowym. Właściwie dobrany limit faktoringowy decyduje o tym, czy finansowanie przyniesie przedsiębiorcy maksymalne korzyści. W niniejszym tekście postaram się odpowiedzieć na pytania: czym jest limit faktoringowy i na jakich zasadach się go dobiera.

Czym jest limit faktoringowy?

Dobranie odpowiedniego limitu faktoringowego jest jednym z najistotniejszych elementów decyzji o przyznaniu finansowania w formie faktoringu. Podstawowa wiedza w tym temacie ułatwi zweryfikowanie zaproponowanego przez analityków finansowych rozwiązania. Warto zatem wiedzieć, że istnieją dwa rodzaje limitów faktoringowych. Pierwszy z nich to limit przyznawany danemu odbiorcy, zwany sublimitem. Oznacza on maksymalna kwotę, jaką faktor (firma faktoringowa) wypłaci faktorantowi (klientowi) tytułem finansowania jego kontrahenta.

Poza sublimitami, faktor przyznaje przedsiębiorcy ubiegającemu się o faktoring limit globalny, oznaczający maksymalną kwotę jaką faktor wypłaci faktorantowi z tytułu finansowania, w ramach limitów przyznanych na odbiorców. Limit globalny może być niższy od sumy sublimitów przyznanych odbiorcom. Przykład: faktor udzielając finansowania faktorantowi przyznaje jego 4 odbiorcom limity po 100.000 zł oraz limit globalny w wysokości 300.000 zł. Limit globalny wyznacza granicę finansowego zaangażowania faktora.

Na jakiej podstawie przyznaje się limity?

Podstawą przyznania limitu faktoringowego jest zawsze analiza dokumentów finansowych poszerzana o wywiad gospodarczy. W przypadku faktoringu z regresem, czyli rodzaju finansowania, przy którym instytucja finansowa nie przejmuje ryzyka niewypłacalności odbiorców, analizowana jest szczegółowo sytuacja finansowa i prawna zarówno faktoranta, jak i jego kontrahentów. Faktor przyznając limit globalny sprawdza, czy jego klient będzie w stanie uregulować należności, gdyby nie zrobili tego jego odbiorcy.

W przypadku faktoringu bez regresu (faktoringu pełnego) ryzyko niewypłacalności odbiorców przejmuje instytucja finansująca. W takim przypadku, szczegółowo analizuje się sytuację finansową i prawną odbiorców. Decyzję o przyznaniu limitów instytucja finansująca podejmuje na podstawie danych zawartych w dokumentach finansowych, brany jest pod uwagę poziom obrotów, stosowane terminy płatności, dotychczasowe praktyki płatnicze pozwalające wnioskować o rzetelności kooperanta, bądź jej braku. W faktoringu bez regresu wywiad gospodarczy wobec faktoranta jest przeprowadzany w ograniczonym zakresie, bo w tym przypadku odpowiada on wyłącznie za fraudy oraz wady prawne wierzytelności. Limit globalny oraz sublimity są podstawowymi danymi wpisywanymi do umowy faktoringowej.

Czytaj również:  Radosław Kuczyński, prezes EFL. Co trzecia inwestycja w Polsce jest finansowana leasingiem. Przyszłość branży zależna od konsumpcji i automatyzacji

Limity koncentracji