O sytuacji w Chinach, USA oraz klasach aktywów z największym potencjałem rozmawiamy z Robertem Ślepaczukiem, szefem inwestycji ilościowych, oraz Radosławem Piotrowskim, zarządzającym funduszami w Union Investment TFI.

R.P.: Za granicą preferujemy bezpieczniejsze i silniejsze fundamentalnie akcje oraz obligacje skarbowe krajów rozwiniętych. Szczególnie tych, które mają jeszcze szansę skorzystać na luzowaniu monetarnym prowadzonym przez banki centralne (np. w Europie i Japonii). W funduszu aktywnej alokacji aktywów szukamy wartości dla inwestorów także przy wykorzystaniu dodatkowych pomysłów inwestycyjnych, czyli nadzwyczajnych okazji rynkowych o charakterze long-short lub market-neutral.
Co z Chinami, czy w dalszym ciągu lepiej je omijać?
R.P.: Chiński rząd robi, co może, żeby pobudzić słabnący wzrost gospodarczy. Na przykład ostatnio, chcąc zwiększyć popyt, obniżył podatek od sprzedaży samochodów. Z kolei dane napływające z Chin budzą mieszane uczucia. Obserwujemy stabilizację wskaźnika PMI w okolicach 50 pkt (we wrześniu 49,8 pkt), a tzw. indeks premiera Li (Li Keqiang Index), który w przeszłości był dobrym wskaźnikiem wyprzedzającym w chińskiej gospodarce, odbił nieco w górę. Odczyty te trudno jednak obecnie uznać za wyraźną zapowiedź poprawy sytuacji gospodarczej w Państwie Środka. To wszystko skłania nas do tego, żeby jeszcze poobserwować rozwój sytuacji i wstrzymać się z odważniejszym inwestowaniem w Chinach.
A jak Panowie oceniają rynek amerykański?
R.Ś.: Do rynku amerykańskiego (szczególnie akcji) podchodzimy dość ostrożnie. Przede wszystkim ze względu na zaawansowaną fazę cyklu koniunkturalnego oraz obawy odnośnie do skali spowolnienia globalnej gospodarki i jej przełożenia na zyski spółek. Martwić może także duży w ostatnich miesiącach spadek indeksu PMI dla amerykańskiego przemysłu. Istnieje też niepewność co do momentu, w którym rozpocznie się podwyżka stóp procentowych w USA. Wygląda na to, że zacieśnianie polityki pieniężnej zostanie odsunięte w czasie, m.in. na skutek pogorszenia się danych makro na świecie i braku presji inflacyjnej w USA. Ale przedstawiciele Fedu (przynajmniej na razie) zapewniają, że wciąż jest to bazowy scenariusz.
Jednak brak podwyżek powinien być pozytywny przynajmniej dla części giełd?







