Polska i Turcja chcą wspólnie inwestować w Azji i Afryce

CEO Magazyn Polska

Polska i Turcja planują współpracę na rynkach krajów trzecich. Dzięki niej polski przemysł miałby wejść do Iraku czy Afryki, gdzie Turcja jest aktywnym graczem. Rozmowy na ten temat rozpoczęto podczas ubiegłotygodniowej wizyty prezydenta Bronisława Komorowskiego w Turcji.

 – Przedmiotem rozmów było dzielenie ryzyka tam, gdzie Turcja ma lepsze relacje polityczne lub już istniejące doświadczenie biznesowe, oraz potencjalne wykorzystanie polskich technik, technologii i urządzeń – tłumaczy w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Olgierd Dziekoński, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

Prezydent Bronisław Komorowski w trakcie dwudniowej wizyty w Turcji rozmawiał między innymi o możliwościach eksportu dla polskiego przemysłu, w tym obronnego. Dziekoński upatruje tutaj szansy dla polskich eksporterów. Mieliby oni Turcji sprzedawać nie tylko technologie typowo militarne, lecz także związane np. z patrolowaniem wybrzeża. W jego ocenie Polska mogłaby dostarczać np. łodzie patrolowe i pościgowe, technologie elektroniczne oraz bezzałogowe drony.

 – W takcie rozmów bardzo mocno był zarysowany wątek wspólnych przedsięwzięć gospodarczych na terenie krajów trzecich. W tej kwestii będziemy próbowali zorganizować specjalne spotkanie robocze w Warszawie, żeby określić, jakie obszary i produkty mogłyby być przedmiotem wspólnego działania na rynkach trzecich, bo wydaje się, że jest to optymalne, zarówno z punktu widzenia Turcji, jak i Polski – ocenia Dziekoński.

Przypomina, że przemysły obydwu państw już teraz współpracują. Solaris, największy polski producent autobusów i jeden z wiodących eksporterów, w 9 tys. swoich pojazdów wykorzystał części produkowane w Turcji. Komponenty w tym kraju zamawia też np. Ursus.

Podczas wizyty prezydenta w Turcji padły także pierwsze propozycje konkretnych projektów.

 – Mówiono na przykład o budowie linii kolejowych w takich krajach, jak Irak czy iracka część Kurdystanu, gdzie Turcja oferowała gotowość wsparcia logistycznego i organizacyjnego przy dostarczeniu ze strony Polski zarówno taboru, jak i komponentów sygnalizacyjnych, podkładów i urządzeń technicznych związanych z budową linii kolejowych – mówi Dziekoński.

Dużą szansą jest też rynek afrykański, gdzie Turcja jest aktywnym graczem. Dzięki wykorzystaniu tureckich kontaktów, polscy producenci mogliby zwiększyć swoją obecność na tym rozwijającym się kontynencie.

Dziś rząd zajmie się nowelizacją Prawa geologicznego i górniczego. Poszukiwania gazu łupkowego mogą przyspieszyć

CEO Magazyn Polska

Dziś rząd zajmie się projektem nowelizacji ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Zakłada on ułatwienie działalności firmom wydobywczym poprzez rezygnację z utworzenia Narodowego Operatora Kopalin Energetycznych (NOKE) oraz wprowadzenie jednej koncesji na poszukiwanie, rozpoznanie i wydobycie węglowodorów. Eksperci ostrzegają, że przedłużające się prace nad nowym prawem mogą doprowadzić do nieopłacalności wydobycia gazu z łupków w Polsce.

 Rząd nie jest w stanie się zdecydować, czego tak naprawdę chce. Z jednej strony oczekuje wysokich dywidend od spółek energetycznych, z drugiej – chce inwestycji w nową infrastrukturę, a z trzeciej – poszukiwań złóż gazu łupkowego. A kołdra jest za krótka i nawet największym firmom nie starcza na wszystko środków – mówi w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes dr Maciej Bukowski, prezes Warszawskiego Instytutu Studiów Ekonomicznych (WISE).

Zdaniem eksperta, perspektywy wydobycia gazu łupkowego jeszcze są geologicznie wciąż mocno niepewne. Potrzebne są znaczące nakłady na sprawdzenie jakości złóż i przekonanie się, czy wydobycie będzie opłacalne, czy gaz łupkowy będzie tańszy od importowanego.

 – To jest wielki znak zapytania. Rząd nie popisał się w przygotowaniach odpowiednich regulacji prawnych, co więcej, prace trwają bardzo długo – komentuje szef WISE. – Może się okazać, że gaz łupkowy będzie trochę za późno, ponieważ nasza elektroenergetyka musi się zacząć zmieniać, musi wymienić starzejące się aktywa. I jeśli wybudujemy nowe elektrownie węglowe, jądrowej czy wiatrowe, to może się okazać, że na gaz łupkowy już nie ma miejsca.

Szeroko zakrojony program inwestycji w energetyce dopiero przed nami. W ubiegłym roku Ministerstwo Gospodarki oszacowało, że w najbliższych trzech latach tempo wyłączania istniejących mocy będzie najszybsze – elektrownie wyłączą ponad 4 GW (z niecałych 40 GW) mocy. A nowych mocy nie przybywa wystarczająco szybko. Resort gospodarki przestrzegał również przed możliwymi deficytami mocy w najbliższych 3-4 latach 

 – Wydaje mi się, że akurat w tym przypadku regulator zatroszczył się o przyszłość. Nie obawiam się blackoutu [wyłączenia zasilania na dużą skalę red.]. Rusza inwestycja w nowe bloki energetyczne w Opolu i sądzę, że jeśli chodzi o to, to możemy być spokojni – stwierdza prezes WISE.

Problemem pozostaje dalsza przyszłość, kiedy elektroenergetyka będzie musiała zastąpić zdecydowaną większość starzejących się bloków energetycznych (czyli 37 GW mocy) nowymi. Do 2030 roku proces powinien się zakończyć.

 – Inwestycje w elektroenergetyce powinny być rozsądne i prowadzić do dywersyfikacji. Nie możemy tak bardzo polegać na węglu, jak do tej pory, nie możemy też inwestować w jedną tylko technologię na wiele lat do przodu. Lepiej poszukać trochę w węglu, trochę w energetyce jądrowej i w odnawialnych źródłach energii z wiatrem na czele – przekonuje szef Instytutu.

Podkreśla, że potrzebne są również rozwiązania prawne, wspierające rozwój energetyki prosumenckiej, czyli umożliwienie osobom prywatnym produkcji energii na własny użytek i odsprzedaż do sieci jej ewentualnej nadwyżki. 

 – To może w pewnym stopniu ściągnąć trochę ciężar inwestycyjny z dużych spółek. Wtedy nie będziemy musieli obawiać się o przyszłość – wyjaśnia Maciej Bukowski.

Strabag liczy na wysyp nowych inwestycji w tym roku. Spółka chce znacznie zwiększyć swoje przychody

CEO Magazyn Polska

Strabag chce w tym roku osiągnąć przychody na poziomie niemal 3 mld zł. Spółka zapowiada podjęcie walki we wszystkich przetargach organizowanych przez GDDKiA, a także starania o lokalne inwestycje samorządów. W następnych latach wyniki mają być jeszcze lepsze dzięki nowej unijnej perspektywie finansowej, a potem – rozwojowi partnerstwa publiczno-prywatnego. Strabag stawia również na inwestycje w branży kolejowej, energetycznej i w budownictwie kubaturowym.

 – 2013 rok zamknęliśmy przychodami na poziomie prawie 3 mld zł. Realizowaliśmy na terenie Polski prawie 400 kontraktów w zakresie infrastruktury komunikacyjnej – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Wojciech Trojanowski, członek zarządu Strabagu. – W tym roku chcemy zrealizować podobną sprzedaż, na poziomie 2,7 mld zł. Zakładamy później wzrost przychodów od roku 2015 w związku z realizacją nowej perspektywy europejskiej, nowych projektów infrastrukturalnych w zakresie dróg, autostrad, ale również budownictwa kolejowego.

Trojanowski podkreśla, że budownictwo drogowe to niemal trzy czwarte przychodów Strabagu w Polsce. Spółka w ubiegłym roku wykonała m.in. długo oczekiwany nowy most nad Wisłą w Toruniu. Jest również wykonawcą dwóch odcinków autostrady A4 na Podkarpaciu, fragmentów drogi S8 z Łodzi do Wrocławia oraz S3 w województwie lubelskim.

Spółka aktywnie działa też przy inwestycjach realizowanych przez samorządy. Również w tym roku Strabag zapowiada start we wszystkich przetargach organizowanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad oraz zgłasza zainteresowanie wieloma przetargami lokalnymi.

 – Jesteśmy zainteresowani wszelkimi realizacjami samorządowymi w zakresie infrastruktury komunikacyjnej. Jako przykład podam budowę Szczecińskiego Szybkiego Tramwaju – jest to kontrakt, w którym spółka Strabag wzięła na siebie również dwuletni okres finansowania. Miasto płaci nam dopiero po dwóch latach od zakończenia całej inwestycji – mówi Trojanowski.

Dodaje, że mocną stroną spółki są oddziały i lokalne moce produkcyjne we wszystkich 16 województwach.

Według Trojanowskiego, w ciągu najbliższych lat zmieni się sposób finansowania inwestycji. W miarę zmniejszania dopływu łatwo dostępnych środków unijnych coraz więcej samorządów będzie sięgać po model partnerstwa publiczno-prywatnego, który na razie wciąż jest traktowany dość nieufnie. W infrastrukturze ten model się sprawdza dzięki długiemu okresowi trwania projektów. Strabag zebrał doświadczenia w tym modelu przy budowie autostrady A2, bo spółka ma 10 proc. udziałów w Autostradzie Wielkopolskiej SA. Autostrada biegnąca od Słubic do Konina to największa inwestycja w systemie koncesyjnym.

 – Liczymy na dalsze tego typu projekty. Pieniądze unijne są konkurencyjne w stosunku do projektów PPP, dlatego uważam, że dopiero w kolejnych latach PPP będzie dużo bardziej rozwijane i będzie coraz więcej projektów. Zarówno władza publiczna, jak i spółki prywatne nabiorą coraz więcej doświadczenia, szczególnie w przygotowaniu tych projektów. Bo klucz do sukcesu jest przygotowanie i negocjacje przed podpisaniem umowy – ocenia Trojanowski.

Dodaje, że Strabag interesuje się również budownictwem energetycznym oraz kubaturowym. W ramach tego drugiego obszaru spółka oddała w ubiegłym roku Galerię Katowicką, również realizowaną w formule PPP, a obecnie kończy prace przy lubelskim Centrum Felicity, które zostanie otwarte 20 marca.

Izba Domów Maklerskich: to może być dobry rok dla obligacji korporacyjnych

CEO Magazyn Polska

Trwają prace nad nową strategią rozwoju polskiego rynku kapitałowego. Najważniejszą kwestią jest zachęcenie gospodarstw domowych do inwestowania i zapewnienie odpowiedniej ochrony inwestorom. Przedstawiciele instytucji-uczestników rynku chcą dzięki temu ożywić rynek akcji, ale również obligacji korporacyjnych, którymi w tym roku szczególnie będą interesować się otwarte fundusze emerytalne. Więcej kapitału na rynku to nowe środki na rozwój tysięcy małych i średnich przedsiębiorstw. 

 – Rynek obligacji korporacyjnych istotnie rozwinął się w ubiegłym roku. Prawdopodobnie w tym roku szczególnie OFE będą zainteresowane dywersyfikacją portfeli, biorąc pod uwagę fakt, że nie mogą inwestować w obligacje Skarbu Państwa. Chcemy bardzo ożywić rynek obligacji korporacyjnych, bo to też jest narzędzie do pozyskiwania kapitału dla przedsiębiorstw na finansowanie rozwoju i zwiększanie liczby miejsc pracy – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Waldemar Markiewicz, prezes Izby Domów Maklerskich. – Ważne jest, żeby dla przedsiębiorstw emisja obligacji nie była droższa niż pozyskanie kredytu bankowego.

Identyfikacją barier na rynku Catalyst i poszukiwaniem nowej strategii rozwoju dla polskiego rynku zajmuje się działająca od stycznia Rada Rozwoju Rynku Finansowego, w której skład weszli przedstawiciele Ministerstwa Skarbu Państwa, Ministerstwa Finansów oraz uczestnicy rynku. Rada weźmie pod lupę całe otoczenie instytucjonalne, w którym działa giełda.

Według Izby Domów Maklerskich, zmiany powinny koncentrować się na zwiększeniu atrakcyjności inwestowania przez osoby prywatne; na poprawie płynności rynku oraz wzroście zaufania do tej formy pomnażania pieniędzy i bezpieczeństwa ich obrotu.

 – Chodzi o stwarzanie warunków i usuwanie barier związanych z inwestowaniem w Polsce, żeby Polska stała się rynkiem jeszcze bardziej atrakcyjnym dla globalnych inwestorów. Z jednej strony należy zwiększyć podaż kapitału polskiego i zachęcić gospodarstwa domowe do inwestowania na rynku, aby przedsiębiorstwa miały większy dostęp do kapitału – podkreśla Waldemar Markiewicz. – A z drugiej strony, trzeba stworzyć takie otoczenie regulacyjne i administracyjne, które zwiększy reputację rynku. Zależy ona od ochrony inwestorów, a także od szybkości działania organów ścigania.

Szczegółowe rozwiązania, jakie proponuje Izba, to m.in. wspólne opodatkowanie akcji i funduszy wraz z jednoczesnym rozliczaniem strat; ulgi podatkowe od inwestycji na okres dłuższy niż rok lub zmniejszenie podstawy opodatkowania zysków kapitałowych do 50 proc. zysku, a także wspieranie rozwoju III filara emerytalnego. Wszystkie te rozwiązania mają na celu zwiększenie dopływu prywatnych oszczędności na rynek kapitałowy.

Obok niskiej podaży kapitału, barierą rozwoju polskiego rynku jest niewystarczająca płynność. Remedium na to ma być m.in. dalsza prywatyzacja państwowych spółek poprzez giełdę, zachęty podatkowe dla firm pozyskujących kapitał na rynku regulowanym oraz zwiększenie możliwości pożyczania akcji i krótkiej sprzedaży.

Potencjalną barierą dla przedsiębiorstw szukających kapitału jest także niski poziom zaufania na rynku NewConnect. Izba proponuje, by zwiększyć nad nim nadzór, a także przyznać Komisji Nadzoru Finansowego uprawnienia prokuratorskie. Z drugiej strony, zdaniem Markiewicza, należy ułatwić powstawanie i rozwój alternatywnych platform obrotu, które będą konkurować kosztami z rynkiem regulowanym.

Według Izby, dzisiejszy poziom kosztów (opłat transakcyjnych pobieranych przez Giełdę i KDPW) powoduje, że inwestowanie w Polsce jest droższe niż na innych parkietach europejskich.

Polskie Nagrody Filmowe Orły 2014 rozdane. Polskie kino utrzymuje się dzięki wsparciu finansowemu prywatnych firm

„Ida” Pawła Pawlikowskiego to najlepszy polski film 2014 roku. Obrazy nominowane do Polskiej Nagrody Filmowej Orły 2014 przeczą powszechnej wciąż opinii, że polskie kino jest słabe. Bolączką polskiej kinematografii jest jednak nadal brak finansowania. Szansą może być zaangażowanie prywatnych firm we wspieranie rodzimych produkcji filmowych.

Pieniądze z budżetu państwa przeznaczone na polskie kino wystarczają na produkcję 3-5 filmów, a rocznie w Polsce powstaje blisko 40 obrazów. Prawie 80 proc. produkcji powstaje dzięki wsparciu prywatnych firm. Rosnący poziom polskiej kinematografii skłania przedsiębiorców do finansowego zaangażowania się w produkcję i promocję polskiego kina.

 – Polskie kino ma ogromny potencjał i wiele talentów, które warto uhonorować. Niestety, wiele produkowanych w Polsce filmów ma stosunkowo niskie budżety, co nie pozwala w pełni wykorzystać naszych możliwości. Dlatego tak ważna jest współpraca biznesu ze sferą kultury i cieszy mnie, że z roku na rok jest coraz bardziej powszechna – mówił w komunikacie Mariusz Gazda, prezes zarządu SKOK Wołomin, instytucji, która była sponsorem gali Polskie Nagrody Filmowe Orły 2014.

Jak podkreśla, SKOK Wołomin od lat angażuje się we wspieranie rodzimych inicjatyw kulturalnych, wśród nich m.in. w produkcję filmu „Bitwa Warszawska 1920” w reżyserii Jerzego Hoffmana oraz „Sierpniowe niebo. 63 dni chwały” będącego hołdem złożonym młodym Polakom walczącym w Powstaniu Warszawskim.

Zdaniem prezesa instytucji, nie zawsze przy wspieraniu kultury można mówić o wymiernych korzyściach.

 – Jest taka złota myśl Alberta Einsteina: nie wszystko, co się da policzyć, jest ważne, a nie wszystko, co ważne, da się policzyć. Jesteśmy dziś w tej drugiej części, bo sztuka jest trudno policzalna, trudno ocenialna, niejednokrotnie jest to indywidualne podejście, ale należy to wspierać – mówi Mariusz Gazda. – Projekty związane z produkcją filmów nie zawsze realizuje się dla pieniędzy. Jedne projekty są związane z chęcią zysku, inne – z honorem domu. „Bitwa Warszawska” czy „Sierpniowe niebo. 63 dni chwały” to są właśnie projekty należące do tej drugiej grupy filmów, czyli związane z potrzebą wyartykułowania pewnych myśli i poglądów.

Polacy w zeszłym roku kupili kilkaset aut hybrydowych, Francuzi 14 tys.

CEO Magazyn Polska

Samochody z napędem elektrycznym lub hybrydowym wciąż mają problemy ze zdobyciem polskiego rynku. Problemem dla kupujących jest zbyt wysoka cena takich aut. Pomóc mogłoby wsparcie przez państwo badań i rozwoju produkcji. Dodatkowo kupujących mogłyby zachęcić inicjatywy rządu, np. ulgi w podatku VAT, lub samorządów, np. możliwość bezpłatnego parkowania i poruszania się po buspasach.

 – Prywatni konsumenci wybierając samochód, kierują się przede wszystkim względami ekonomicznymi – uważa Roman Kantorski, prezes Polskiej Izby Motoryzacji. – Dopóki nie będzie można kupić auta elektrycznego w cenie zbliżonej do cen pojazdów spalinowych, dopóty ten segment motoryzacji nie będzie się dynamicznie rozwijał.

Zgodnie z danymi portalu samochodyelektryczne.org w Polsce w ubiegłym roku pojawiły się 32 nowe samochody z napędem elektrycznych. Ich sprzedaż nie rośnie – w latach 2011-2012 liczba nowych aut sięgnęła 70 sztuk. W Niemczech w ubiegłym roku zarejestrowano ponad 6 tys. takich aut, a we Francji – 14 tysięcy. Natomiast aut hybrydowych sprzedaje się w Polsce rocznie kilkaset sztuk.

Światowe tendencje wskazują jednak na to, że będzie to segment rosnący. Z raportu PwC wynika, że do 2020 roku udział aut hybrydowych i elektrycznych w rynku motoryzacyjnym może sięgnąć 6,3 proc.

 – Te samochody nie będą tańsze, bo tak ma być, lecz dlatego, że pojawi się wsparcie finansowe, np. ulgi w podatku VAT – proponuje Kantorski. – Równie ważna jest pomoc państwa na etapie projektowania, produkcji i unowocześniania konstrukcji takich aut. Wspieranie rozwoju technologicznego przekłada się na obniżenie kosztów produkcji samochodów, zwiększenie konkurencji na rynku, a w efekcie – na końcową cenę takich aut. 

Rozwój rynku ekologicznych aut jest istotny również dla branży produkcyjnej. W Polsce produkowane są obecnie komponenty do samochodów elektrycznych, szczególne osiągnięcia nasz kraj ma w wytwarzaniu elementów do zarządzania energią w takich pojazdach.

Eksperci podkreślają, że dla kupujących istotne będą również zachęty ze strony władz samorządowych.

 – Ułatwieniem byłoby zezwolenie pojazdom elektrycznym na poruszanie się po buspasach lub zwolnienie ich z opłat za parkowanie w mieście. To zachęcałoby do kupna takich aut – uważa prezes Polskiej Izby Motoryzacji.

Zdaniem Kantorskiego, zanieczyszczenie powietrza oraz coraz ostrzejsze normy dotyczące emisji CO2 zmuszą niebawem samorządowców do zainteresowania się rynkiem pojazdów ekologicznych. W ciągu 10-15 lat transport publiczny przypuszczalnie przejdzie na alternatywne zasilanie. Dotyczyć będzie to także firm zajmujących się transportem towarów w obrębie miast. 

 – Na razie problemem wciąż jest zasięg takich pojazdów – mówi Kantorski agencji informacyjnej Newseria Biznes. – Autobusy elektryczne mogą na jednym ładowaniu przejechać 100-200 km, tymczasem średni dzienny dystans, jaki pokonują pojazdy transportu publicznego, to 300-350 kilometrów. Drugim problemem jest oczywiście wysoki koszt zakupu takiego autobusu.

Prezes Polskiej Izby Motoryzacji uważa, że najbliższa przyszłość należy raczej do aut hybrydowych, które produkowane są w coraz większej liczbie. Pojazdy czysto elektryczne będą następnym etapem rozwoju tej branży i w pierwszej kolejności będzie on dotyczył właśnie transportu publicznego. 

Warszawa słabo oceniana przez zagranicznych inwestorów. Lepiej wypadają Wrocław, Katowice i Poznań

CEO Magazyn Polska

Zagraniczni inwestorzy słabo oceniają Warszawę przede wszystkim ze względu na niedoskonałą infrastrukturę i brak odpowiednio wykształconych kadr. Stolica Polski nie znalazła się w grupie dwudziestu pięciu najatrakcyjniejszych dla inwestorów europejskich miast według rankingu „Financial Times”, a nawet w dziesiątce regionalnej. Wyżej są inne polskie miasta, m.in. Wrocław, Katowice i Poznań, ale ze wszystkimi wygrywa np. Budapeszt.

 – Pozycja Warszawy zarówno w rankingu ogólnym, jak i w poszczególnych elementach, nie jest powodem do dumy dla władz Warszawy. Kryteria są tak skonstruowane, że duże znaczenie ma między innymi PKB na głowę mieszkańca. Wiadomo, że nie możemy się równać z dużo bogatszymi od nas krajami Europy Zachodniej. Natomiast smutne jest to, że Warszawa przegrywa rywalizację wewnętrzną, nie tylko z innymi miastami Polski, lecz także ze stolicami krajów Europy Środkowej – analizuje w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Maciej Rapkiewicz, członek zarządu Instytutu Sobieskiego.

W raporcie opublikowanym przez fDiIntelligence, centrum analityczne należące do „Financial Times”, za najbardziej przyszłościowe miasto w Europie uznany został Londyn. Stolica Wielkiej Brytanii wyprzedziła Helsinki i holenderskie Eindhoven. Za najbardziej obiecujący region uznana została Nadrenia-Westfalia w Niemczech. Polska nie znalazła się w czołowej dwudziestce piątce ani pod względem miast, ani regionów.

Najbardziej obiecującym miastem w Europie Wschodniej okazał się Budapeszt, który wyprzedził Wrocław i Katowice. W czołowej dziesiątce w tym regionie znalazł się jeszcze Poznań (siódme miejsce), a także cztery miasta z Czech oraz Bratysława i Moskwa.

Tam, gdzie chodzi o elementy twarde, jak infrastruktura, czy związane z kapitałem ludzkim, Warszawa i inne polskie miasta, niestety, odstają od innych miast europejskich – zauważa Rapkiewicz. – Warszawa stosunkowo dobrze w porównaniu do innych dużych miast wypada pod względem kosztów. Tutaj bierze się pod uwagę zarobki, szczególnie kadry specjalistycznej, czy inne koszty utrzymania, związane z prowadzeniem działalności. Dosyć wysoko Warszawa znajduje się w rankingu przyjazności biznesu.

Mimo to pod względem efektywności kosztowej Warszawa zajęła dopiero dziesiąte miejsce wśród głównych europejskich miast (zwyciężyła Sofia). Pod względem przyjazności dla biznesu została sklasyfikowana na szóstym miejscu. Wynika to, według Rapkiewicza, m.in. z łatwości otrzymania pozwolenia na prowadzenie działalności.

 – Na pewno dla rozwoju biznesu są konieczne rozwiązania spraw reprywatyzacyjnych, ale obok tego kwestia infrastruktury. Tu nie tylko chodzi o lotnisko czy drogi, które dalej pozostawiają wiele do życzenia, lecz przede wszystkim o bardzo zaniedbaną kolej. Kolejna rzecz to inwestycje w kapitał ludzki. Wprawdzie mamy coraz więcej magistrów, jednak to nie są kierunki, których oczekuje biznes – krytykuje Rapkiewicz.

W kategorii dużych miast Wrocław został sklasyfikowany na ósmym miejscu, a Katowice – na dziewiątym. Katowice zostały docenione za strategię pozyskiwania zagranicznych inwestycji (drugie miejsce w tej kategorii). Spośród średnich miast analitycy fDiIntelligence wyróżnili Szczecin, Bydgoszcz i Gdańsk, które znalazły się w pierwszej dziesiątce pod względem kosztów.

Rapkiewicz zauważa, że w kategoriach małych i mikromiast brakuje ośrodków z Polski. Pod względem kapitału ludzkiego, potencjału i infrastruktury triumfują małe miasta z Wielkiej Brytanii, Irlandii, Niemiec oraz Luksemburg, a pod względem kosztów – z Macedonii, Łotwy i Bułgarii.

W sobotę startuje pierwszy darmowy i ogólnodostępny kanał filmowy Stopklatka TV

15 marca startuje nowy kanał filmowy Stopklatka TV, który chce przyciągnąć widownię dobrze znanymi wszystkim tytułami filmowymi. Twórcy kanału myślą także o produkcjach własnych, m.in. seriali, jednak inwestycje w nowości będą zależały od tego, jak szybko stacja osiągnie oglądalność na poziomie 1 proc. udziału w rynku. U niektórych operatorów kablowych Stopklatka TV będzie dostępna w wersji HD. Prezes zapowiada, że szykowane są również usługi interaktywne.

  Kanał ten nie jest prostym kanałem linearnym, który nadaje cały czas kontent, tylko będzie miał również usługi interaktywne. To będzie i telewizja hybrydowa, i drugi ekran, czyli będzie można wejść w interakcję z obrazem poprzez telefon, tablet czy komputer. Myślę, że jeszcze w tym roku usługi te będą dostępne – informuje Bogusław Kisielewski, prezes Stopklatka TV.

W niektórych sieciach kablowych kanał będzie dostępny w wersji HD, co ma jeszcze uatrakcyjnić ofertę dla widza.

Walkę o rynek może ułatwić Stopklatce TV fakt, że trudno szukać na multipleksach kanałów stricte filmowych. Nowy program natomiast ma być dostępny we wszystkich kablówkach, na platformach cyfrowych NC+ i Polsatu oraz w telewizji naziemnej. Oferta programu ma opierać się początkowo na znanych i powszechnie lubianych filmach i serialach. Stopniowo ma być rozszerzana o serialowe i filmowe nowości.

 – Można by się zastanowić, czy nie opłaca się kupować względnie nowych filmów, które miały dużą popularność kinach i w ten sposób walczyć o następne punkty procentowe w oglądalności. Myślę, że 1 procent czy trochę powyżej jest względnie łatwo zdobyć i można to zrobić na kontencie już ogranym. Natomiast walka o każdy punkt procentowy powyżej 2 proc. oglądalności wymaga już dużych inwestycji w kontent. Jeśli sytuacja nam na to pozwoli, to będziemy myśleć o takich zakupach – mówi Kisielewski.

Stopklatka TV ma gotową ramówkę na marzec i kwiecień. Jeszcze w marcu kanał wyemituje m.in.: „Chłopów”, „Nad Niemnem” czy „Krzyżaków”, a także znane filmy, jak „Angielski pacjent”, „Iluzjonista”, „Między słowami” czy „Królowa”. Będą to pozycje znajdujące się zarówno w zbiorach grupy Kino Polska (ok. 4 tys. tytułów), do której Stopklatka TV należy, jak i innych dystrybutorów, z którymi podpisano już umowy. Kanał zamierza również inwestować w zakup seriali.

 – Nie specjalizujemy się w tym momencie w serialach, ale na takim kanale seriale na pewno są potrzebne – mówi Bogusław Kisielewski. – Z założenia to kanał filmowy, który będzie starał się dotrzeć do jak najszerszej widowni, żeby każdy mógł znaleźć coś dla siebie. To nie jest kanał bardzo niszowy. Będą tam filmy polskie, europejskie i z innych zakątków świata – w bardzo podobnych proporcjach.

Prezes podkreśla, że jest duże zainteresowanie wśród reklamodawców, bo udało się wyprzedać cały czas antenowy. Dzięki współpracy z Agorą ruszy duża akcja marketingowa nowej stacji.

 – Wykorzystujemy ich doświadczenie w zakresie marketingu skierowanego do konsumenta, do widza końcowego. Ta kampania będzie dość mocna i szeroka. Myślę, że żaden z kanałów na rynku nie ma takich dużych możliwości promocyjnych, jak my, właśnie dzięki uczestnictwu Agory w tym projekcie – zapewnia prezes Stopklatka TV.

15 marca mija termin wpłaty I raty podatku od nieruchomości

CEO Magazyn Polska

Do soboty właściciele mieszkań i gruntów mają czas na opłacenie pierwszej raty podatku od nieruchomości. To jednak nie koniec marcowych obciążeń. Część właścicieli do końca miesiąca musi jeszcze wnieść opłatę od wieczystego użytkowania gruntu, zwaną potocznie podatkiem gruntowym. Eksperci podkreślają, że taka forma własności to już przeżytek.

W powszechnym odczuciu opłata od wieczystego użytkowania gruntu jest zdublowanym podatkiem od nieruchomości.

 – Użytkownik wieczysty gruntu jest podatnikiem podatku od nieruchomości, więc osoba fizyczna w czterech ratach lub osoba prawna w dwunastu ratach uwzględnia to w rozliczeniach podatkowych, płaci od tego podatek od nieruchomości – tłumaczy Mariusz Unisk, dyrektor generalny ds. doradztwa podatkowego w ISP Modzelewski i Wspólnicy.  – Pytanie jest szersze, czy w ogóle jest sens zachowania takiej instytucji jak użytkowanie wieczyste.

Prawa właściciela i użytkownika wieczystego są do siebie zbliżone. Czas trwania użytkowania wieczystego wynosi 99 lat, jednak po tym okresie może ono zostać odnowione. To sprawia, że różnice między własnością a użytkowaniem są w zasadzie tylko formalne. Stąd też pojawiają się wątpliwości, czy jest sens podtrzymywania przy życiu instytucji historycznej, wynikającej z poprzedniego systemu.

 – Niektórzy przekształcają użytkowanie wieczyste w prawo własności. Można by się jednak zastanowić nad ruchem zasadniczym, czyli przekształceniem z mocy prawa – podsumowuje Mariusz Unisk.

Zasadniczą jednak różnicą jest fakt, że użytkownik wieczysty nie jest właścicielem gruntu. Jest nim gmina, powiat czy Skarb Państwa, i to właśnie od nich użytkownik dzierżawi prawa do korzystania z gruntu. 

 – Z tego tytułu użytkownik jest zobowiązany do uiszczenia opłaty cywilno-prawnej. Innymi słowy, płaci za korzystanie z gruntu, nie będąc jego właścicielem. Niestety, kolejnym tytułem jest tutaj tytuł stricte podatkowy. Stąd to powszechne mniemanie, że płacimy dwa razy – wyjaśnia Mariusz Unisk.

Opłaty z obu tytułów są niezależne od siebie, stąd też oprócz podatku od nieruchomości, użytkownik do końca marca musi również uiścić opłatę za użytkowanie wieczyste. Jej wysokość stanowi, co reguluje ustawa, część rzeczywistej wartości nieruchomości. W przypadku gruntów mieszkalnych to 1 proc. wartości, natomiast przy gruntach przeznaczonych na działalność gospodarczą – to już 3 proc. Z tego właśnie powodu często formułowany jest zarzut, że użytkowanie wieczyste nie jest sprawiedliwym rozwiązaniem. 

Oświadczenie MCI dot. raportu bieżącego nr 11/2014 (8.03.2014)

0

W nawiązaniu do raportu bieżącego nr 59/2013 z dnia 21 grudnia 2013 roku oraz raportu bieżącego nr 11/2014 z dnia 8 marca 2014 roku, Spółka informuje, że w ramach przygotowania do IPO spółki Private Equity Managers S.A. (PEM), Emitent dokonał przeniesienia własności części akcji w PEM na spółkę i fundusz pośrednio lub bezpośrednio w pełni zależne i kontrolowane  przez  MCI Management S.A.

Kapitał zakładowy PEM wynosi 17.345.561 PLN.

Po zakończeniu postępowania związanego z obniżeniem kapitału zakładowego PEM (umorzeniu 14.010.507 akcji własnych PEM SA) planowanego na koniec marca 2014, struktura akcjonariatu PEM przedstawiać się będzie następująco:

  • 45% akcji PEM posiada MCI Fund Management Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością IV MCI.PrivateVentures Spółka komandytowo – akcyjna,
  • 49% akcji PEM posiada MCI.PrivateVentures FIZ z subfunduszem MCI.EuroVentures 1.0,
  • 6% akcji PEM posiada MCI Management S.A.

Naszym zamiarem jest, aby MCI Fund Management Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością IV MCI.PrivateVentures Spółka komandytowo – akcyjna sprzedawała akcje w pre-IPO i IPO.

Opisane transakcje zostały dokonane w celu optymalizacji sprzedaży akcji PEM i rozdzielenia działalności zarządzania od inwestycyjnej w Grupie Kapitałowej MCI.

Zarząd MCI