Po wiosennej górce dynamiki cen materiałów budowlanych na rekordowym dotąd średnim poziomie 34 proc. licząc rok do roku, w sierpniu tempo drożyzny hamowało już do 25 proc. Oznacza to przyspieszanie spadków parametrów uciążliwej dla budowlanki hossy do 4 pp. miesięcznie. Choć to za wcześnie na świętowanie powrotu rynku do normalności, to jednak sytuacja zdaje się powoli zmierzać w pożądanym kierunku.
Z wymiaru windowania cen materiałów budowlanych do rekordowego poziomu 34 proc. w tegorocznym kwietniu i maju, w sierpniu pozostało już „tylko” 25 proc. Oznacza to, że w relacji miesiąc do miesiąca większość pozycji z grup towarowych PSB taniała. Jak zauważają eksperci portalu RynekPierwotny.pl dziewięciopunktowy zjazd w 3 miesiące oznacza już istotną korektę średniego tempa drożyzny liczonej rok do roku, pytanie jednak, czy to już równia pochyła, czy tylko jej dość niepewny w dłuższej perspektywie początek.
Tymczasem ostatni odczyt dynamiki cen materiałów budowlanych autorstwa Grupy PSB przynosi jedną, za to sporej miary pozytywną niespodziankę. Jak się okazało po raz pierwszy od lipca 2021 r. pojawiła się pozycja rok do roku taniejąca, czyli z ujemną dynamiką cen. Mowa o grupie towarowej płyt OSB, do której po raz pierwszy autorzy raportu dokooptowali drewno. Co ciekawe, po z górą 40-procentowym wzroście jeszcze z czerwca br., następnie nieoczekiwanym wyzerowaniu zwyżki w lipcu, sierpień przyniósł spadek rok do roku przedmiotowej grupy towarowej o, bagatela, prawie jedną czwartą. Pytanie, skąd ten gwałtowny zjazd wyceny.
Jak tłumaczą eksperci portalu RynekPierwotny.pl takie zachowanie stawek może potwierdzać tezę o możliwym wykreowaniu, a obecnie pęknięciu bańki cenowej przynajmniej wybranych pozycji na rynku materiałów budowlanych. Podobnie wycena tarcicy na światowych giełdach towarowych może świadczyć o nie do końca trzymającym się fundamentów zachowaniu jej kursu w ostatnich miesiącach. Z poziomu 1464 USD/1000 board feet w marcu br. wycena stopniała obecnie o prawie dwie trzecie do zaledwie 509 USD, a więc poziomu dość wyraźnie już korespondującego z wieloletnią średnią. Pytanie, czy podobną drogą powrotu do normalności podążą kolejne pozycje z katalogu materiałów budowlanych.
Za takim scenariuszem może przemawiać sytuacja na pierwotnym rynku mieszkaniowym, na którym załamanie sprzedaży nowych mieszkań już powoduje dość drastyczne ograniczenie aktywności inwestycyjnej firm deweloperskich. W ostatnich latach ceny materiałów budowlanych w Polsce były skorelowane w pierwszym rzędzie z parametrami segmentu inwestycyjnego rynku mieszkaniowego, publikowanymi co miesiąc przez GUS. Czyli im więcej nowych budów mieszkaniowych i pozwoleń, tym i koniunktura na rynku materiałów lepsza, i vice versa.
Niestety, jak zauważają analitycy portalu RynekPierwotny.pl, obecnie znacznie większe znaczenie przypisuje się mało przewidywalnym ruchom cen surowców, a zwłaszcza surowców energetycznych. Perspektywy rosnących cen kontraktów terminowych na energię elektryczną z dostawą w 2023 r., które jeszcze trzy miesiące temu wskazały okrągłą wycenę 1 tys. zł/MWh, obecnie osiągają już poziom 2,5 tys. zł/MWh. Tymczasem udział energii w produkcji materiałów budowlanych liczony jest w dziesiątkach procent, a w przypadku cementu może osiągać nawet połowę całkowitych kosztów jego wytworzenia.
Dlatego też cement i wapno wciąż utrzymują pozycję jednego z trzech liderów zwyżek cen materiałów budowlanych, zaraz po izolacjach termicznych oraz ścianach i kominach. Szanse na zatrzymanie zwyżek tej strategicznej dla budowlanki grupy towarowej, a także szeregu innych są w przewidywalnej przyszłości wyłącznie iluzoryczne. W tej sytuacji bardzo trudno sobie wyobrazić dalszy trwały zjazd krzywej dynamiki cen materiałów budowlanych, choć trzeba przyznać, że obecny jej obraz, przypominający początek równi pochyłej, prezentuje się dość obiecująco.
Autor: Jarosław Jędrzyński, ekspert portalu RynekPierwotny.pl
