Tytułowy dokument zawiera przepisy, które chronią inwestorów na rynkach kapitałowych przed nadużyciami instytucji finansowych. Od 2018 r. obowiązuje także polskie banki, ubezpieczycieli oraz i branże TFI. Warto dowiedzieć się, na czym dokładnie polega ta ochrona.
Czym jest Dyrektywa MiFID 2?
Pakiet dokumentów o nazwie dyrektywa MiFID 2 to obowiązujące w UE regulacje, których celem jest wzmocnienie pozycji inwestorów wobec instytucji finansowych (głównie firm oferujących fundusze inwestycyjne, ale także wobec banków i firm ubezpieczeniowych). Pełna nazwa tych regulacji to Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE. Dyrektywa została uchwalona w 2014 r., a w Polsce zaczęła obowiązywać od początku 2018 r. Regulacja obowiązuje wraz z towarzyszącym jej Rozporządzeniem oraz szeregiem pobocznych aktów.
Czego dotyczy?
Nowe obowiązki związane są po pierwsze z lepszym informowaniem klientów o istniejącym ryzyku, a po drugie z większą przejrzystością cenową (kwotowanie instrumentów finansowych). W skrócie: oferowane produkty mają byś nastawione na zysk klienta, a nie oferującej je instytucji. W tym celu Dyrektywa wprowadził szereg przepisów. Na przykład obowiązek, aby klienci byli raz w roku informowani na temat wszystkich swoich wydatków oraz na temat wynagrodzenia, jakie za obrót ich pieniędzmi otrzymuje sprzedawca. Zmusza także dystrybutorów testów adekwatności wśród potencjalnych klientów, aby wykazać, czy dany produkt jest odpowiedni (korzystny), czy nieodpowiedni (ryzykowny) dla konkretnego klienta.
Istotny jest także przepis, który narzuca instytucjom oferującym różne produkty inwestycyjne stworzenie profilu adekwatnego odbiorcy produktu. Taki profil ma dokładnie odkreślać, dla kogo dany produkt się nadaje, a dla kogo nie. Dyrektywa MiFID 2 nakazuje także dystrybutorom, aby o oferowanych produktach mówili i pisali w klarowny sposób, zrozumiałym dla potencjalnego klienta językiem.
