Amazon jest największym amerykańskim pracodawcą i zajmuje 3. miejsce w rankingu największych amerykańskich inwestorów w Polsce – wynika z raportu „30 lat inwestycji amerykańskich w Polsce”, przygotowanego przez Amerykańską Izbę Handlową w Polsce (AmCham) i KPMG. Firmy z udziałem kapitału amerykańskiego z powodzeniem prowadzą biznes w Polsce, a ich inwestycje są obecne w całym kraju, przyczyniając się do sukcesu gospodarczego Polski.

Raport „30 lat inwestycji amerykańskich w Polsce”przedstawia kompleksową analizę inwestycji amerykańskich w Polsce oraz podkreśla pozytywną rolę, jaką kapitał zza oceanu odgrywa w rodzimej gospodarce. Wartość inwestycji amerykańskich w naszym kraju na koniec 2018 r. była szacowana na 24,4 mld USD (92 mld PLN)[1], jednak w ocenie AmCham może to być nawet 62,7 mld USD (236 mld PLN)[2]. Amerykańskie inwestycje obejmują szereg istotnych branż, począwszy od przemysłu, poprzez części samochodowe, badania i rozwój, nieruchomości, usługi finansowe, dobra konsumpcyjne, produkcję rolną i sektor usług wspólnych. Amazon jest jednym z czołowych inwestorów amerykańskich w Polsce, od lat rozbudowując kolejne oddziały firmy i tworząc nowe miejca pracy.

Amerykański kapitał przyczynia się do wzrostu konkurencyjności Polski zarówno na rynku europejskim, jak i światowym. Ponad połowa wszystkich nowych inwestycji w Polsce każdego roku pochodzi od firm obecnych już wcześniej na rynku. Cieszymy się, że długotrwała działalność oraz poziom inwestycji Amazon na polskim rynku przynosi tak wymierne korzyści i dowodzi, że Polska jest krajem o dużym potencjale i możliwościach biznesowych – mówi Tony Housh, Prezes Amerykańskiej Izby Handlowej w Polsce.

Według raportu AmCham i KPMG Amazon zajmuje 3. miejsce wśród amerykańskich inwestorów w Polsce. Firma obecna jest na rodzimym rynku od 2014 r., a jej główne obszary inwestycji to potencjał ludzki, badania i rozwój oraz centra logistyczne. Amazon prowadzi w Polsce 8 nowoczesnych Centrów Logistyki E-Commerce, Centrum Rozwoju Technologii Amazon w Gdańsku i oddział Amazon Web Services w Warszawie. Najnowsza inwestycja, centrum logistyki w Łodzi, zostanie otwarta w 2020 r. i pozwoli na utworzenie ponad 100 nowych miejsc pracy. Amazon zainwestował już w Polsce łącznie ponad 14 mld PLN.

Polska to dla nas bardzo ważny rynek. Dynamicznie, konsekwentnie i odpowiedzialnie rozwijamy nasz biznes w różnych rejonach kraju, pobudzając przemysł, wspierając polski eksport, wpływając na rozwój społeczności lokalnych i tworząc atrakcyjne i bezpieczne miejsca pracy. Jesteśmy dumni, że  ponad 16 000 osób wybrało Amazon na swojego pracodawcę i poleca nas swoim rodzinom i znajomym. Chętnie współpracujemy z różnymi podmiotami, inwestujemy w obszar badawczo-rozwojowy i prowadzimy działalność CSR-ową. W ten sposób przyczyniamy się do innowacyjności i konkurencyjności polskiej gospodarki. Cieszy nas fakt, że zostało to docenione w najnowszym raporcie AmCham i KPMG na temat inwestycji amerykańskich w Polsce – mówi Marian Sepesi, dyrektor regionalny ds. operacji Amazon.

Firmy amerykańskie stale tworzą w Polsce nowe miejsca pracy, a tempo wzrostu zatrudnienia znacznie przewyższa średnią rynkową. Według raportu „30 lat inwestycji amerykańskich w Polsce” w firmach z udziałem kapitału amerykańskiego pracuje w Polsce ok. 267 000 osób, a w latach 2010-2018 zatrudnienie w nich podwoiło się. Tylko w pierwszej dziesiątce największych amerykańskich pracodawców w Polsce zatrudnienie znalazło ponad 78 860 pracowników, co odpowiada blisko 32% wszystkich miejsc pracy utworzonych przez firmy amerykańskie w Polsce. W raporcie Amazon wymieniony jest jako największy pracowdawca zza ocenau – firma od 2014 roku stworzyła ponad 16 000 stałych miejsc pracy w centrach logistycznych w Sadach koło Poznania, Sosnowcu, Kołbaskowie koło Szczecina, Bielanach Wrocławskich (dwa obiekty firmy), Pawlikowicach koło Łodzi, Okmianach koło Bolesławca i w nowopowstałym centrum  w Gliwicach oraz w  Warszawie i Centrum Rozwoju Technologii w Gdańsku.

Amerykańskie inwestycje od lat pobudzają polską gospodarkę i przyczyniają się do umacniania pozycji kraju w Europie i na arenie międzynarodowej. Kapitał amerykański odpowiada obecnie 4% wartości polskiego PKB, co pokazuje jak ważną rolę odgrywają firmy amerykańskie działające na terenie naszego kraju. Stany Zjednoczone są drugim najważniejszym źródłem kapitału inwestycyjnego w Polsce, stanowiąc 11% całkowitej wartości wszystkich inwestycji bezpośrednich w naszym kraju. Według raportu, amerykańscy inwestorzy działający w Polsce doceniają dynamikę naszego rynku, jego rosnącą rolę na arenie europejskiej, znakomitych pracowników oraz bazę polskich firm, z którymi współpracują.

***

Amazon w Polsce:

Amazon działa w Polsce od 2014 r. W tym czasie firma wygenerowała w kraju ponad 14 miliardów złotych inwestycji w centra logistyczne, badania i rozwój oraz koszty osobowe. Amazon stworzył ponad 16 000 stałych miejsc pracy w swoich 8 nowoczesnych Centrach Logistyki E-Commerce w Sadach koło Poznania, Sosnowcu, Kołbaskowie koło Szczecina, Bielanach Wrocławskich (gdzie znajdują się dwa obiekty firmy), Pawlikowicach koło Łodzi i Okmianach koło Bolesławca, w nowopowstałym centrum w Gliwicach, w Centrum Rozwoju Technologii Amazon w Gdańsku i oddziale Amazon Web Services
w Warszawie. Kolejna inwestycja, centrum logistyki w Łodzi, zostanie otwarta w 2020 r.

[1] z wyłączeniem bankowości

[2] z wyłączeniem bankowości, uwzględniając inwestycje dokonane przez firmy ze Stanów Zjednoczonych, które obecnie należą do podmiotów z innych krajów

• Wszystkie rozwinięte gospodarki znajdują się wśród 35 krajów o najniższym ryzyku społecznym. Pierwsze miejsce zajmuje Dania, przed Finlandią i Szwecją. Niemcy są 5, USA – 23, a Włochy – 30.
• W gospodarkach wschodzących sytuacja jest bardziej zróżnicowana. W Europie najbardziej podatna na niepokoje społeczne jest Turcja, na Bliskim Wschodzie – Iran.
• Najwyższe ryzyko społeczne obowiązuje obecnie w Ameryce Łacińskiej i Afryce, gdzie prawie wszystkie kraju otrzymały bardzo niski wskaźnik IRS.
• Zdaniem Euler Hermes w 2021 r. możemy spodziewać się umiarkowanego wzmocnienia ryzyka społecznego w Zjednoczonym Królestwie, w Stanach Zjednoczonych i Belgii oraz wysokiego wzmocnienia ryzyka społecznego w Ameryce Łacińskiej i w niektórych krajach afrykańskich i na Bliskim Wschodzie.

W każdym kwartale, Allianz i Euler Hermes – światowy lider w sektorze ubezpieczeń należności, ocenia ryzyko danego kraju prezentując swój indeks ryzyka społecznego (IRS) wskazujący, które kraje są podatne na systemowe ryzyka społeczne (niezadowolenie społeczne, demonstracje i protesty), mające wpływ na kierunek polityczny i politykę danego kraju, jego przedsiębiorstw, jak również zdolność generowania i przyciągania inwestycji. W tym roku, aby mieć bardziej precyzyjny i kompletny obraz w obliczu pandemii Covid-19, dodał do swoich analiz ryzyko środowiskowe, społeczne i związane z zarządzaniem.

Wskaźnik IRS klasyfikuje kraje w skali od 0 (najwyższe ryzyko społeczne) do 100 (najniższe ryzyko społeczne). Zdefiniowany został w oparciu o 12 wskaźników, obejmujących m.in. wzrost realnego PKB per capita, aktywność zawodową ludności w wieku produkcyjnym, nierówności w dochodach, wydatki publiczne na cele społeczne czy zaufanie do rządzących. W ten sposób, Euler Hermes obliczył Indeks Ryzyka Społecznego (IRS) dla 102 krajów za 2020 r.

Niskie ryzyko społeczne w gospodarkach zaawansowanych

Jak można się było spodziewać, wszystkie zaawansowane gospodarki znajdują się wśród 35 krajów o najniższym ryzyku społecznym. Pierwsze miejsce w rankingu z wynikiem IRS 82,5 zajmuje Dania, przed Finlandią (81,3) i Szwecją (78,1). Niemcy (76,5) plasują się na 5. miejscu, za nimi Austria (76,9).

W tej grupie krajów najgorzej wypadają Włochy (30. miejsce – 63,9) i Grecja (35. miejsce – 61,4). Pomimo swojego rankingu wynik Grecji odzwierciedla poprawę o +6,2% w stosunku do sytuacji obserwowanej pięć lat wcześniej, kiedy kraj znajdował się w samym środku kryzysu związanego z długiem państwowym. Podobnie Włochy odnotowały poprawę o +2%. W obu krajach poprawa wynikała w części z większego wzrostu realnego PKB per capita w ostatnich trzech latach i lepszych warunków zatrudnienia. Pomimo, iż analitycy Euler Hermes, spodziewają się pogorszenia IRS dla obu krajów w następstwie Covid-19, to nie powinien on spaść poniżej poziomów z 2015 r., również dlatego, że lokalne i unijne środki stymulacyjne powinny złagodzić niekorzystne skutki gospodarcze.

USA znajduje się na 23. miejscu z IRS z wynikiem 66,4, gdyż mocno zauważalne są słabe strony w zakresie (niskiej) aktywności zawodowej, równości dochodów, wydatków publicznych i zaufania do rządu. Z drugiej strony kraj cieszy się dobrą oceną w zakresie stabilności politycznej, skuteczności rządu, postrzegania korupcji, wzrostu per capita i niskiego udziału importu towarów w PKB.

Rynki wschodzące: regionalne zróżnicowanie ryzyka społecznego

W gospodarkach wschodzących sytuacja jest bardziej zróżnicowana. W europejskich krajach rozwijających się ryzyko społeczne jest umiarkowane: IRS 12 spośród 18 krajów wynosi powyżej 50, a wynik 9 krajów powyżej 60. Krajem najbardziej podatnym na niepokoje społeczne w regionie jest Turcja z IRS wynoszącym zaledwie 38,8. Zdaniem ekspertów Euler Hermes, wśród czynników, które przyczyniają się do tej sytuacji, utrzymująca się deprecjacja waluty, niski udział siły roboczej, niestabilność polityczna i nierówności w dochodach.

W azjatyckich krajach rozwijających się IRS 7 spośród 14 krajów wynosi poniżej 50, w tym Chin (49,3). Często kraje te mają niekorzystne warunki zatrudnienia i dochodów, oraz słabe postrzeganie instytucji publicznych. Sugeruje to na znaczącą podatność na systemowe niepokoje społeczne w przyszłości.

Na Bliskim Wschodzie sytuacja nie jest jednolita. Niektóre kraje wykazują bardzo wysokie systemowe ryzyko społeczne, takie jak Iran (28,7), podczas gdy inne wydają się mniej na nie narażone, takie jak Katar (66,9).

Na końcu, w Afryce i Ameryce Łacińskiej, ryzyko społeczne jest szczególnie wysokie. Prawie wszystkie kraje otrzymują zły IRS w tych regionach. Analitycy Euler Hermes, spodziewają się fali protestów publicznych w Afryce od drugiej połowy 2020 r. do 2021 r., a w Ameryce Łacińskiej mniej więcej w ciągu następnych 18 miesięcy.

Epidemia Covid-19 dodatkowe źródło ryzyka społecznego w 2020 i 2021 r.?

Już 2019 był rokiem przybrania na sile ryzyka społecznego w wielu krajach i regionach. Można oczekiwać, że w 2020 i 2021 r. tendencja ta utrzyma się, głównie ze względu na epidemię Covid-19.

„Wraz ze środkami ograniczającymi rozprzestrzenianie się epidemii (roz)ruchy społeczne zmniejszyły się, co jest logiczne, mimo że widzimy pewien ‘szum społeczny’ w wielu krajach. Jednak z drugiej strony epidemia Covid-19 zwiększyła według naszych badań nierówności społeczne. Jej skutki finansowe są t bardzo negatywne dla wielu gospodarstw domowych i przedsiębiorstw na całym świecie, co może doprowadzić do nowej fali niezadowolenia społecznego. Możemy zatem obawiać się w tym roku znacznego wzrostu ryzyka społecznego w wielu krajach” – analizuje Ana Boata, Dyrektor Badań Makroekonomicznych w Euler Hermes.

Według Euler Hermes w 2021 r. powinniśmy spodziewać się umiarkowanego wzrostu ryzyka społecznego w Wielkiej Brytanii, w Stanach Zjednoczonych i Belgii oraz wysokiego poziomu ryzyka społecznego w Ameryce Łacińskiej i w niektórych krajach afrykańskich i na Bliskim Wschodzie.

Więcej o metodologii tworzenia Indeksu ryzyka społecznego (IRS) i o szczegółowych wynikach badań (z wynikami dla poszczególnych krajów): https://www.eulerhermes.com/en_global/economic-research/insights/social_risk_index_2020.html

Rzecznik MŚP otrzymał wydane przez MRPiPS objaśnienia prawne w przedmiocie warunków skorzystania.

W związku ze zgłaszanymi przez przedsiębiorców wątpliwościami Rzecznik MŚP wystąpił do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej o wydanie objaśnień prawnych w zakresie:

• zwolnienia z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres
• możliwości otrzymania ze środków Funduszu Pracy jednorazowej pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

W zakresie zwolnienia z obowiązku opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne Rzecznik otrzymał objaśnienia o następującej treści:

• Czy zwolnienie, o jakim mowa w art. 31zo ustawy COVID-19 dotyczy należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, należnych za okres od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., wykazanych we wniosku o zwolnienie, mimo iż płatnik po złożeniu wniosku z uwagi na upływ ustawowego terminu dokonał wpłaty na poczet tych należności, czy też zwolnienie to dotyczy należności z tytułu składek za ww. okres nieopłaconych na dzień rozpatrzenia wniosku o zwolnienie?

Odpowiedź:

Zwolnieniu ze składek na podstawie art. 31zo ust. 1, 1a, 1b i 2 podlegają za marzec składki nieopłacone, jak również opłacone, natomiast składki za miesiąc kwiecień i maj zwolnieniu      podlegają tylko w przypadku, gdy nie zostały opłacone.

• Czy we wnioskach o zwolnienie z opłacania nieopłaconych należności z tytułu składek, złożonych przed dniem 18 kwietnia 2020 r., do liczby ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczenia społecznego należało wliczać pracowników młodocianych?
• Czy przepis art. 31zo ust. 6 ustawy COVID-19 stosuje się do wniosków składanych od dnia 18 kwietnia 2020 r., a dotyczących składek za marzec i kwiecień 2020 r.?

Odpowiedź:

Do liczby ubezpieczonych zgłoszonych do ubezpieczenia społecznego nie należy wliczać pracowników młodocianych. Zasadę tę stosuje się do wszystkich przedsiębiorców niezależnie od tego kiedy został złożony wniosek.

• Czy przedsiębiorcy zatrudniającemu np. dwóch pracowników, za których jako płatnik opłaca wyłącznie składki na ubezpieczenie zdrowotne przysługuje zwolnienie z nieopłaconych należności z tytułu składek zdrowotnych, o jakim mowa w art. 31zo ust. 1 ustawy o COVID-19 skoro przepis mówi o pracownikach zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych ?

Odpowiedź:

Osobie zatrudniającej pracowników, będzie przysługiwało zwolnienie ze składek o których mowa w art. 31zo ust. 1 specustawy, jeżeli spełnia pozostałe warunki przewidziane w ustawie (liczba osób zgłoszonych do ubezpieczeń, złożony poprawny wniosek oraz dokumenty rozliczeniowe za miesiące zwolnienia).

• Czy przedsiębiorcy, który korzysta z tzw. ulgi na start, opłacającemu wyłącznie składki na ubezpieczenie zdrowotne przysługuje zwolnienie z nieopłaconych należności z tytułu składek?

Odpowiedź:

Osoby korzystające z ulgi na start i opłacające składki wyłącznie za siebie mogą ubiegać się o zwolnienie ze składek na podstawie art. 31zo ust. 2b specustawy.

• Co należy rozumieć pod pojęciem „inne informacje niezbędne do umorzenia składek”, w rozumieniu art. 31zp ust. 2 pkt 3 ustawy COVID-19?

Odpowiedź:

ZUS nie żąda żadnych innych informacji, które nie wynikają z ustawy. Może jednak zdarzyć się sytuacja, że wymagane będzie dołączenie innych dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku, np. pełnomocnictwa, gdy wniosek składany jest przez osobę upoważnioną.

• Czy informacja o zwolnieniu z obowiązku opłacania składek następuje w formie decyzji?
• Czy od rozstrzygnięcia w sprawie zwolnienia z obowiązku opłacania składek przysługuje środek odwoławczy?

Odpowiedź:

Pozytywne rozstrzygnięcie nie ma formy decyzji, a jedynie informacji o zwolnieniu z obowiązku opłacania składek. Od pozytywnego rozstrzygnięcia nie przysługuje środek odwoławczy.

W zakresie możliwości otrzymania jednorazowej pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej Rzecznik otrzymał objaśnienia o następującej treści:

• Czy starosta może udzielić pożyczki ze środków Funduszu Pracy mikroprzedsiębiorcy, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej przed 01 marca 2020 r. (np. w grudniu 2019 r.), a podjął wykonywanie tej działalności po tej dacie (np. w kwietniu 2020 r.)?

Odpowiedź:

Pożyczka może być udzielona tym przedsiębiorcom, którzy aktywnie prowadzili działalność gospodarczą przed 01 marca 2020 r., zaś zgodnie z nowymi przepisami przed 01 kwietnia 2020 r.

Przedsiębiorcy, którzy zawiesili w marcu 2020 r. prowadzoną uprzednio działalność, po jej odwieszeniu mogą ubiegać się o pożyczkę.

• Czy o udzielenie pożyczki na podstawie art. 15zzd ustawy COVID-19 może ubiegać się osoba będąca na emeryturze i prowadząca działalność gospodarczą?
• Czy o udzielenie pożyczki na podstawie art. 15zzd ustawy COVID-19 może ubiegać się osoba pozostająca w stosunku pracy i prowadząca działalność gospodarczą?

Odpowiedź:

Osoby posiadające prawo do emerytury i prowadzące działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG mają prawo do otrzymania niskooprocentowanej pożyczki na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności.

• Czy o udzielenie pożyczki na podstawie art. 15zzd ustawy COVID-19 powinna ubiegać się spółka cywilna, czy też jej wspólnicy?

Odpowiedź:

O udzielenie niskooprocentowanej pożyczki mogą ubiegać się wspólnicy spółki cywilnej, a nie spółka cywilna.

• Czy w sytuacji, gdy mikroprzedsiębiorca niezatrudniający pracowników, przez pewien okres (np. tydzień) przypadający w okresie 3 miesięcy od dnia udzielenia pożyczki przebywał na zasiłku chorobowym, traci prawo do umorzenia pożyczki wraz z odsetkami?

Odpowiedź:

Przedsiębiorca, który w okresie 3 miesięcy od dnia otrzymania pożyczki przebywa czasowo na zasiłku chorobowym, nie traci prawa do umorzenia pożyczki, pod warunkiem, że nie zawiesi w tym czasie formalnie działalności gospodarczej.

Blisko połowa badanych uważa, że kurierzy i dostawcy jedzenia powinni mieć stale monitorowaną temperaturę ciała podczas pracy. Natomiast jedna czwarta ankietowanych jest temu przeciwna. Z kolei aż 77% zwolenników wskazanego rozwiązania chciałoby uzyskać dostęp do wyniku takiego pomiaru, korzystając z tego typu usługi. Większość konsumentów chce mieć możliwość sprawdzenia temperatury doręczyciela zdalnie, np. poprzez aplikację mobilną. Inni twierdzą, że taka informacja powinna być podawana SMS-em lub e-mailem. W ocenie przeważającej części Polaków, tego typu pomiar nie jest też zbytnią ingerencją w prywatność tych osób.

Z badania UCE RESEARCH wynika, że Polacy chcą, aby kurierzy i dostawcy jedzenia mieli stale monitorowaną temperaturę ciała podczas pracy. Tak twierdzi 48% badanych. Z kolei 25% tego nie popiera. 17% ankietowanych nie ma zdania na ten temat, a dla 10% to jest bez znaczenia. Zdaniem Piotra Piątka z firmy WARMIE działającej w obszarze MedTech, deklaracje większości ankietowanych są wyraźnym przejawem ich troski o zdrowie. Jak wiadomo, kurierzy i dostawcy mają stały kontakt z dużą liczbą osób, co w przypadku ewentualnego zakażenia koronawirusem stanowi spore zagrożenie.

– Oczekiwania Polaków względem pomiaru temperatury pracowników firm kurierskich czy dostawców jedzenia nie są zaskakujące. Kurierzy spotykają się już z tym, że po wejściu do biurowców mają ją mierzoną przez ochroniarzy. Takie sytuacje zdarzają się też dosyć często w dużych budynkach, w których pracuje wiele osób. Klienci zamawiający produkty do domów również mogą mieć takie życzenie – mówi Dariusz Lewandowski z warszawskiej firmy kurierskiej PRIORYTET.

Aż 77% zwolenników monitorowania temperatury kurierów i dostawców jedzenia chciałoby mieć dostęp do wyniku pomiaru w przypadku korzystania z tego typu usług. Tylko 16% osób z tej grupy nie miałoby takiej potrzeby, będąc klientem np. firmy kurierskiej czy cateringowej. Według Piotra Piątka, dostęp do takiej informacji może dać ludziom poczucie bezpieczeństwa i komfortu psychicznego. Może też wzbudzać większe zaufanie do usługodawców.

– Realizacja takich oczekiwań może wyglądać różnie w poszczególnych w firmach, w zależności od wewnętrznej polityki. Natomiast nie sądzę, aby na rynku był z tym jakiś problem. Branża powinna w tej sytuacji wykazać elastyczność i zrozumienie. Temperatura mogłaby być badana na miejscu z zachowaniem odległości 1,5 metra, zgodnie z wymogami sanitarnymi, lub poprzez innego rodzaju metody zdalne, w tym aplikacje mobilne itp. Warunkiem jest to, żeby pomiar zajmował kilka sekund lub był w ogóle niezauważalny – dodaje Dariusz Lewandowski.

W kwestii uzyskania konkretnej informacji o temperaturze 61% badanych chciałoby mieć możliwość sprawdzenia wyniku pomiaru, np. za pomocą aplikacji. 19% ankietowanych uważa, że wiadomość o tym powinna być podawana przed dostawą lub w jej trakcie, SMS-em bądź e-mailem. Z kolei 11% twierdzi, że kurier lub dostawca sam powinien poinformować o tym klienta. Tylko 8% chciałoby mieć dostęp do takiej informacji na wyraźne żądanie.

– Wiele popularnych dziś aplikacji daje możliwość szczegółowego podglądu zamówienia. Dzięki temu klienci wiedzą, kto ich obsługuje i w jakich godzinach dostarczy paczkę, a także gdzie ona się znajduje. Konsumenci chcą też mieć informację o temperaturze ciała kuriera na ekranie telefonu, bo ten sposób uważają za najprostszy. Wystarczy, że obok imienia dostawcy pojawi się aktualny wynik. Takie rozwiązanie jest już stosowane chociażby w Chinach – informuje ekspert z WARMIE.

Według 74% badanych, tego typu działanie nie byłoby zbyt dużą ingerencją w prywatność ww. osób. Tylko 22% jest przeciwnego zdania. – Mierzenie temperatury jest obecnie standardem na lotniskach krajowych i warunkuje możliwość odbycia podróży samolotem. Dlatego można uznać, że tego typu działanie nie byłoby zbyt dużą ingerencją w prywatność kuriera czy dostawcy jedzenia – stwierdza Dariusz Lewandowski.

Jak podsumowuje Piotr Piątek, temperatura ciała nie zdradza nic na temat ogólnego stanu zdrowia kuriera, więc nie może być raczej uznana za daną wrażliwą na gruncie RODO. Warto zauważyć, że użytkownicy smartfonów sami udostępniają część swoich danych fizjologicznych. Zwykłe krokomierze już od dawna przekazują wyniki producentom tych rozwiązań. Ludzie są też przyzwyczajeni do tego, że publikują wiele informacji o sobie w mediach społecznościowych. Natomiast od czasu nastania pandemii coraz chętniej korzystają z rozwiązań telemedycyny. I ten trend będzie się dalej rozwijał.

Badanie przeprowadzono metodą CAWI w dniach 25-30 maja br. na reprezentatywnej próbie 1003 dorosłych Polaków. Do ankiety zostały dopuszczone wyłącznie te osoby, które zadeklarowały, że regularnie, tj. przynajmniej raz w tygodniu, korzystają z usług kurierskich lub zamawiają jedzenie do domu.

Firmy analityczne mówią jasno: rynek IT się kurczy. Według danych IDC całkowite wydatki w Europie spadną o 5,1% rok do roku do kwoty 923,49 miliardów USD. W porównaniu do lutowych prognoz wartość rynku ICT zmniejszyła się więc o 75,81 mld USD.

Amazon bije rekordy

Nie inaczej ma być w Polsce. Aktualne prognozy wskazują, że wartość rynku IT spadnie o 5,5%. Tymczasem jeszcze w styczniu 2020 roku prognozy wskazywały na 6-proc. wzrost. Tendencję spadkową potwierdzają nie tylko analitycy firm doradczych, ale też przedstawiciele branży HR. – Obserwujemy, co dzieje się na rynku i coraz częściej managerowie, team leaderzy i zaprzyjaźnione firmy z branży informują nas o wstrzymaniu lub utracie zakontraktowanych wcześniej projektów. Martwią się, bo tracą źródła przychodów, a jednocześnie nie chcą zwalniać ludzi – mówi Tomasz Bujok, CEO No Fluff Jobs.

Podczas pandemii jednak nie wszyscy tracą. Wartość akcji Zoom Video Communications, firmy oferującej rozwiązania do organizacji wideokonferencji, wzrosła od początku roku blisko trzykrotnie. W I kwartale br., a więc już w czasie gdy na świecie z uwagi na COVID-19 wprowadzono restrykcje, Microsoft zwiększył przychody o 15% w porównaniu do analogicznego okresu ubiegłego roku, do poziomu 35 mld dolarów. Zapotrzebowanie na usługi chmurowe wzrosło aż o 775%. Swój stan posiadania powiększyli też tacy gracze jak Facebook, Alphabet czy Apple. Ta ostatnia firma co prawda nieznacznie, bo o 1%, jednak warto odnotować, że wynik okazał się dodatni mimo spowolnienia i ograniczenia stacjonarnego handlu. Zdecydowanym wygranym w obecnej sytuacji wydaje się być Amazon, którego obroty wzrosły aż o 35% – do poziomu 75,5 mld dolarów.

Popyt mimo spowolnienia

Pozytywnych przykładów nie brakuje także w Polsce. Atman, operator centrum danych, zwraca uwagę, że na niektóre usługi outsourcingu IT popyt wzrósł zaraz po ogłoszeniu pandemii. – Firmy musiały bardzo szybko dostosować się do nowej sytuacji – z jednej strony zabezpieczyć ciągłość działania biznesu, aby dalej móc sprzedawać produkty czy usługi w nowych realiach, z drugiej przenieść się do świata online ze względu na wprowadzone ograniczenia i konieczność umożliwienia pracownikom pracy w formie zdalnej. Potrzebowały więc i większej mocy obliczeniowej, i wyższych przepustowości łączy, co napędziło popyt na chmurę, serwery dedykowane i usługi telekomunikacyjne – zwraca uwagę Jarosław Łuczkiewicz, CMO w Atmanie, operatorze data center.

Tam, gdzie wzrostów i nowych kontraktów nie było, bo rynek wstrzymał oddech, firmy poszerzały współpracę z dotychczasowymi klientami. W czasie spowolnienia część przedsiębiorstw postanowiła bowiem wykorzystać ten czas na usprawnienie swoich procesów biznesowych i wyeliminowanie słabych punktów. – W kryzysie część klientów zawsze reaguje cięciem kosztów, a część myśli perspektywicznie wyciągając wnioski z sytuacji. W naszym przypadku klienci np. integrowali dane, by w jednym miejscu mieć dostęp do informacji ze wszystkich kanałów sprzedaży albo inwestowali w rozwiązania umożliwiające pracę zdalną – zwraca uwagę Agata Pribulka-Czmyr, dyrektor generalna w firmie Sagra Technology dostarczającej rozwiązania SFA.

Na początku roku, na długo przed koronawirusem, dużo mówiło się spowolnieniu gospodarczym i mało optymistycznych nastrojach w przemyśle. Podczas gdy indeks PMI dla polskiego przemysłu spadał kolejny miesiąc, a nastroje menedżerów były kiepskie, firmy IT nie narzekały na brak zleceń.

– Przez cały ubiegły rok dużo mówiło się o recesji i spowolnieniu w branży produkcyjnej, ale to, zamiast ograniczyć popyt na rozwiązania IT, wpływało pozytywnie na rynek. – komentuje Rafał Orawski Prezes BPSC, firmy dostarczającej systemy ERP dla sektora produkcyjnego, która w ubiegłym roku nie tylko zwiększyła przychody ze sprzedaży, ale też wypracowała znaczący zysk.— Gdy gospodarka jest rozpędzona, firmy „konsumują” dobrą koniunkturę. Dopiero w momencie spowolnienia zaczynają zwracać większą uwagę na koszty. Wówczas okazuje się, że każde dodatkowe pół procent marży zaczyna być na wagę złota. To wpływa na myślenie o informatyzacji w kategoriach szansy i inwestycji z dużą stopą zwrotu, a nie kosztu. – dodaje.

Giełdowe odbicie

Na nienajgorsze nastroje wskazują giełdowe indeksy. Index WIG Informatyka po tąpnięciu 12 marca i spadku do poziomu 2458 punktów, wynosi dziś ponad 3 tys. punktów i jest najwyższy od 2000 r. Również indeks WIGTECH odnotował znaczące odbicie, zbliżając się do poziomu 13 tys. punktów (w marcu poniżej 9 tysięcy). W trudnym czasie niektóre spółki rosły wręcz jak na drożdżach. Kurs CD PROJEKT RED wzrósł o blisko 100% w ciągu zaledwie 2 miesięcy, ale i dostawcy IT odnotowali wzrosty. Kurs akcji ATM działającego pod marką Atman wzrósł z 7,2 zł do ponad 10 zł.

– W obliczu kryzysu firmy sięgnęły po rozwiązania tymczasowe, doraźnie zapewniające im ciągłość działania. Teraz gdy gospodarka się odmraża, muszą przeanalizować swoje słabe strony oraz technologicznie i biznesowo przygotować się na podobne zdarzenia w przyszłości. To pociągnie za sobą zwiększone zainteresowanie usługami outsourcingowymi, choćby w chmurę obliczeniową i rozwiązania gwarantujące zachowanie ciągłości działania w najmniej przewidywalnych sytuacjach – tłumaczy Jarosław Łuczkiewicz z Atmana. Operator ten niedawno informował o rozpoczęciu rozbudowy swojego kampusu data center na warszawskiej Pradze.

Nie wszyscy stracą

IDC zwraca uwagę, że choć kryzys wyhamowuje projekty długofalowe, to obecna sytuacja stwarza ogromną szansę na przyspieszenie procesu transformacji w organizacjach i wdrożenie nowych modeli pracy zdalnej i zespołowej, obsługi klientów oraz zmianę formuły działania – przestawienie się na sprzedaż i promocję online. To oznacza wzrost popytu na rozwiązania do tego niezbędne – takie jak chmura, narzędzia do zarządzania rozproszonym zespołem i do pracy zdalnej czy bezpieczeństwo zdalnego dostępu do sieci.

– Jeśli dzięki IT można zwiększyć sprzedaż o kilkanaście procent a przykłady nawet dużych firm z branży FMCG to potwierdzają, to przedsiębiorstwa nie zrezygnują z zakupu technologii. Co więcej, nie mają wyboru, bo tylko dzięki IT mogą funkcjonować w nowej rzeczywistości. Firmy powinny zrobić wszystko co w ich mocy, aby umożliwić swoim pracownikom pracę zdalną, zapewnić narzędzia do rozliczania tej pracy oraz mieć wgląd w bieżącą analizę rynku, sprzedaży i dystrybucji. Tylko w ten sposób będą mogły szybko dostosować swoje działania do zmieniających się warunków rynkowych. A te wpiszą się na stałe w nasz biznesowy krajobraz – przekonuje Agata Pribulka-Czmyr z Sagra Technology.

Wakacje 2020 będą wyglądały inaczej niż kiedykolwiek. Aż 45% Polaków deklaruje, że zrezygnują w tym roku wyjazdu wakacyjnego, a 31% —  że najbliższą podróż w celach turystycznych odbędą dopiero w przyszłym roku. Jak pandemia koronawirusa wpływa na plany urlopowe Polaków?

Serwis kariery InterviewMe przeprowadził badanie „Wakacje w cieniu palmy, czy pandemii?”, w którym zapytano 1003 respondentów o ich tegoroczne plany urlopowe, uwzględniając wciąż istniejące zagrożenie epidemiologiczne.

Wyniki ankiety wykazały, że z powodu pandemii koronawirusa aż 45% Polaków planuje całkowicie zrezygnować w tym roku z letnich wyjazdów wakacyjnych. Część respondentów  (33%) wciąż waha się z podjęciem decyzji o zaplanowaniu urlopu poza miejscem zamieszkania, a jedynie 22% nie ma zamiaru rezygnować z podróży turystycznych — nawet jeśli byłyby to jedynie wyjazdy krajowe.

Jak mówi Marta Rojewska, ekspertka kariery w InterviewMe i autorka badania:

Polacy wciąż nie są pewni, jak będą wyglądały w tym roku ich wakacje. Mimo że prawie połowa z nas odpuściła sobie w tym roku podróże, to wciąż wiele osób nie wie, co postanowić. To dowodzi, że urlopy i związane z nimi letnie wyjazdy wakacyjne są dla nas bardzo ważnym aspektem życia i niełatwo nam z nich zrezygnować. Głównym motywatorem do pozostania w domu są przede wszystkim obawy o zdrowie swoje i bliskich.

Badanie InterviewMe wykazało również ciekawe zależności pomiędzy płcią badanych a stopniem, w jakim obawiają się o swoje zdrowie podczas ewentualnych wyjazdów turystycznych w czasie pandemii. Kobiety boją się wyjazdu w dobie COVID-19 bardziej niż mężczyźni. Ponad 53% kobiet i 45% mężczyzn uważa tegoroczne wakacje za niebezpieczne. Jeśli chodzi o wiek, strach przed wyjazdem tego lata odczuwają zarówno młodzi, jak i starsi respondenci — przyznało się do tego blisko 50% ankietowanych we wszystkich grupach wiekowych.

Co ciekawe, wśród młodych ludzi w wieku do 23. roku życia aż 54% respondentów planuje w przyszłym roku zrekompensować sobie tegoroczne nieudane wakacje. Im ktoś starszy, tym takim planów ma mniej.

Dla młodych ludzi, przyzwyczajonych do niezależności, swobody podróżowania i wyboru stylu życia, pandemia jest złodziejem czasu i możliwości. Zapewne dlatego w wakacjach 2021 upatrują okazji do odreagowania i wynagrodzenia sobie wyrzeczeń, do których zmusza ich obecna sytuacja. Niestety nie ma pewności, że przyszły rok nie przyniesie kolejnej fali zachorowań i powrotu ograniczeń w podróżowaniu. —  komentuje Wojciech Martyński, ekspert kariery w InterviewMe.

Oto co jeszcze wynika z badania:

• Aż 72% Polaków deklaruje, że pojedzie na tegoroczne wakacje własnym autem — aby w ten sposób uniknąć korzystania z transportu zbiorowego.
• Tylko 20% badanych deklaruje, że zarezerwuje urlop, ale nie jest pewna, czy na niego pojedzie.
• Zaledwie 25% badanych deklaruje, że bez względu na dalszy rozwój sytuacji planuje ograniczyć w przyszłości wyjazdy zagraniczne.

Zgodnie z zasadą prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych powinno ono być postępowaniem starannym i merytorycznie poprawnym, w którym traktuje się równo interesy Strony i Skarbu Państwa, a wątpliwości zgodnie z zasadą „in dubio pro tributario” rozstrzyga się na korzyść podatnika. Ta prosta zasada wypracowywana latami przez wspólnotowe, ale też polskie orzecznictwo, o której istnieniu organy podatkowe wolą nie pamiętać, została wprowadzona do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2019.900, tj. z dnia 2019.05.14), zwanej dalej „Ordynacją podatkową” za sprawą art. 2a, który brzmi: „niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika”.

Wątpliwości natury prawnej

Ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1197) został wprowadzony do ustawy – Ordynacja podatkowa przepis art. 2a, zgodnie z którym niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Przepis wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Reguły stosowania tej zasady zostały opisane bardzo dokładnie w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2015 r., znak PK4.8022.44.2015.

Minister wskazał, że w kontekście art. 2a Ordynacji podatkowej przez „korzyść podatnika” należy rozumieć optymalne dla niego rozwiązanie prawne spośród tych, które zarysowały się w trakcie wykładni przepisu. To, jakie rozwiązanie jest korzystniejsze dla podatnika, wskazuje sam podatnik (np. dokonując rozliczenia w treści deklaracji podatkowej albo prezentując swoje stanowisko w tym zakresie w toku postępowania podatkowego). Wskazywana przez podatnika interpretacja przepisu i sposób jego zastosowania mogą zostać zakwestionowane przez organ podatkowy poprzez wykazanie, że treść przepisu nie budzi wątpliwości na tle tej konkretnej sprawy albo – jeżeli przepis budzi pewne wątpliwości – poprzez wykazanie, że wątpliwości te da się usunąć, a wynik prawidłowo przeprowadzonej wykładni przepisu jest inny niż wskazywany przez podatnika. Organ podatkowy przy wykładni przepisów prawa podatkowego powinien uwzględnić orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W interpretacji zwrócono uwagę, że sąd administracyjny, badając legalność działania organów podatkowych, będzie mógł uchylić decyzję np. w sytuacji, gdy organ podatkowy nie zastosował art. 2a Ordynacji podatkowej, a zdaniem sądu istniały ku temu ustawowe przesłanki. Jeśli organ podatkowy natrafi na wątpliwości co do znaczenia przepisu w konkretnej sytuacji faktycznej, a wątpliwości tych nie będzie można usunąć w trakcie prawidłowo prowadzonej wykładni przepisów prawa podatkowego, wówczas, stosując art. 2a Ordynacji podatkowej, powinien przyjąć znaczenie przepisów korzystniejsze dla podatnika. W przypadku podatków zharmonizowanych w procesie wykładni przepisów prawa podatkowego nie można pominąć wykładni prounijnej.

Z powyższego wynika nie tylko nakaz stosowania wykładni przepisów prawa podatkowego zgodnej z ustaloną korzyścią podatnika, ale także konieczność stosowania wykładni przepisów oraz orzecznictwa w zgodzie z prawem Unii. Jest to szalenie ważne np. w sprawach dotyczących wtrącania przedsiębiorców w tzw. karuzele podatkowe w podatku VAT, w których to sprawach organy podatkowe i celno-skarbowe z uporem maniaka powołują się – z braku innych dowodów – na nieokreślone w przepisach podatkowych, subiektywnie przez nie interpretowane zasady dobrej wiary, należytej staranności itp. Próbują w ten sposób dowodzić, że podatnik rzekomo nie dochował owych zasad, pomimo że orzecznictwo TSUE jest w tym zakresie już ustabilizowane i stanowi m.in. że organy podatkowe nie mogą w sposób generalny wymagać, by podatnik, który ma zamiar skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT, badał, czy wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć, dysponuje towarami będącymi przedmiotem transakcji i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty podatku VAT w celu upewnienia się, że podmioty działające na wcześniejszych etapach obrotu nie dopuszczają się nieprawidłowości lub przestępstwa albo żeby podatnik ten posiadał potwierdzające to dokumenty (C-33/13 – postanowienie TSUE z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie Marcin Jagiełło przeciwko Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi). Powyższe skutkuje tym, iż, kontrole czy też postępowania obarczone są naruszeniem praktycznie wszystkich fundamentalnych norm proceduralnych, obrazą prawa materialnego i negacją orzecznictwa krajowych sądów administracyjnych oraz TSUE.

Wątpliwości natury faktycznej

Omawiana zasada obowiązuje w przypadku niedających się usunąć wątpliwości natury prawnej, co potwierdził Minister Finansów we wskazanej interpretacji ogólnej, jednakże z zastrzeżeniem, że „nie można jednak wyprowadzać twierdzenia, że w zakresie usuwania wątpliwości dotyczących stanu faktycznego obowiązuje norma odwrotna. Należyte stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących postępowania podatkowego, a w szczególności przepisów normujących przeprowadzenie dowodów powinno zapewnić taki stopień wnikliwości badania stanu faktycznego, który prowadzi do ustalenia, jakie fakty w sprawie miały miejsce, a jakie nie zaistniały”.

Z przytoczonej interpretacji wynika także, że w toku postępowania warunkiem koniecznym poprawności decyzji wydanej w związku z art. 2a Ordynacji podatkowej będzie przeanalizowanie w uzasadnieniu decyzji argumentacji podatnika. „W myśl art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Nie wystarczy samo przedstawienie w uzasadnieniu argumentacji prowadzącej do wydanego rozstrzygnięcia”. Jak pokazuje praktyka, decyzje podatkowe (wymiarowe) często nie spełniają warunku prawidłowego uzasadnienia faktycznego, będącego obligatoryjnym elementem i częścią składową dokumentu urzędowego, jakim jest właśnie decyzja.

Warto w tym miejscu dodać, iż sam ustawodawca zauważył, niejako za podatnikami, problem organów w zakresie gromadzenia materiału dowodowego i jednoznacznego ustalania stanu faktycznego. Otóż w projekcie nowej Ordynacji podatkowej z dnia 4 lipca 2018 r. ów ustawodawca wprowadził przepis art. 19, w którym stwierdził, że „domniemywa się dobrą wiarę zobowiązanego, chyba że wystąpi powód, aby uważać inaczej” oraz przepis art. 23 § 2, w którym stwierdził, że „jeżeli po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, rozstrzyga się je na korzyść zobowiązanego”.

Zasada domniemania uczciwości przedsiębiorcy. Zasada przyjaznej interpretacji przepisów

Podobne przepisy zawarte są również w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U.2019.1292). Chodzi o zasady ogólne, według których należy tak obchodzić się z przedsiębiorcą, aby wykluczyć często subiektywne spojrzenie urzędników na podmiot prowadzący działalność gospodarczą, tj. zasady: zaufania do przedsiębiorcy (art. 10), interpretacji na korzyść przedsiębiorcy stanu faktycznego (art. 10) oraz prawnego (art. 11), wzbudzania zaufania do organu (art. 12). Zasady te stanowią uzupełnienie zasad ogólnych postępowania podatkowego opisanych w Ordynacji podatkowej, a o istnieniu których – jednych i drugich – organy zapominają.

Podsumowanie

Jak wynika z powyższego, wątpliwości wszelkiego rodzaju, jeżeli nie dają się usunąć, mają być co do zasady rozstrzygane na korzyść podatników. Przypomnieć należy, że kontrola czy też postępowanie podatkowe nie jest procesem poszlakowym, tylko procedurą opartą na konkretnych dowodach świadczących o zaistnieniu bądź nie konkretnego stanu faktycznego, przedstawionego przez danego podatnika w dokumentacji podatkowej i handlowej oraz potwierdzeniu bądź nie dokonania przez podatnika właściwej subsumcji prawnej. O skutkach nieprawidłowego doboru materiału dowodowego i konsekwencji takiego zachowania się organu wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2002 r. (I SA/Łd 1440/01, LEX nr 75704): „W przypadku uchybień w zakresie gromadzenia dowodów oraz wysnuwania na ich podstawie (po dokonaniu uprawnionej oceny tychże dowodów) ustaleń faktycznych, rozstrzygnięcie w sprawie traci przymiot racjonalności i staje się swego rodzaju hipotezą lub sugestią organu podatkowego. Domysły zaś i przypuszczenia, choćby nawet trafne, nie mogą stać się podstawą decyzji administracyjnej wobec kategorycznego brzmienia art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 4 ordynacji podatkowej”. Na podstawie powyższego można powiedzieć, że podatnik ma prawo skutecznie powoływać się na klauzulę rozstrzygania wątpliwości na swoją korzyść, i to w bardzo szerokim zakresie. Organy podatkowe mają natomiast obowiązek ustalania owej korzyści w toku sprawy podatkowej oraz zastosowania się do zasad wynikających z ustawy – Ordynacja podatkowa, jak również ustawy – Prawo przedsiębiorców w przypadku, gdy sprawa dotyczy podmiotów gospodarczych.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Broker detaliczny AvaTrade otwiera w Polsce swój jedenasty oddział objęty lokalnym nadzorem, oferujący dedykowane wsparcie klienta i szkolenia w języku polskim.

AvaTrade, ogłosił otwarcie swojego najnowszego oddziału w Warszawie. W ten sposób AvaTrade zwiększa swoją obecność międzynarodową, obejmującą oddziały w Dublinie, Mediolanie, Tokio i Sydney, i stawia kolejny duży krok w kierunku zaspokojenia potrzeb inwestorów na całym świecie.

Ustanowienie nowego oddziału, poprzedzone niedawnym otwarciem oddziału w Abu Dhabi, oznacza, że polscy klienci AvaTrade mogą cieszyć się zlokalizowanym doświadczeniem obrotu – ze zwiększonym wsparciem i szkoleniem w języku ojczystym oraz w ramach lokalnego nadzoru. Na czele nowego oddziału stanie kierownik oddziału Patryk Schulmeister, który posiada ponad dziesięć lat doświadczenia w dziedzinie mediów internetowych, marketingu i sprzedaży.

Dáire Ferguson, prezes zarządu AvaTrade, stwierdził: „AvaTrade dokłada starań, aby ludziom z całego świata umożliwić prowadzenie obrotu w bezpiecznym, innowacyjnym i rzetelnym środowisku. Dzięki otwarciu oddziału w Polsce lokalni inwestorzy skorzystają z bogatszego doświadczenia obrotu, popartego niezrównaną obsługą, dedykowanym wsparciem i personalizowanymi rozwiązaniami, które stanowią odpowiedź w ich lokalnym języku na ich potrzeby transakcyjne. Nie mam wątpliwości, że pod kierownictwem Patryka to nowe przedsięwzięcie sprawi, że nasz biznes w Polsce będzie rósł w siłę”.

Schulmeister dodał: „Jestem podekscytowany, że będę kierował polskim oddziałem AvaTrade i cieszę się, że będę mógł przyczynić się do rozwoju działalności tu w Warszawie. Biorąc pod uwagę globalny sukces AvaTrade, nie mam wątpliwości, że jego produkty znajdą podobny oddźwięk w Polsce i przewiduję, że czeka nas ekscytujący rok:.

Niespodziewany wzrost zatrudnienia w USA (i Kanadzie) w maju wzmacnia narrację, że odbicie aktywności gospodarczej postępuje szybciej i mocniej niż wcześniej zakładano. Rajd ryzyka nie ma powodu, by zostać przerwanym, ale im wyżej zajdziemy, tym częściej będzie potrzeba świeżego paliwa. Na razie przynajmniej złoty pokazuje, że z czasem kupowanie ryzyka przestaje być powszechne.

Opublikowany przed weekendem raport z rynku pracy USA był zdumiewający. Stopa bezrobocia nieoczekiwanie spadła do 13,3 proc. z 14,7 (prog. 19,1 proc.), podczas gdy stopa partycypacji siły roboczej podniosła się do 60,8 proc. (z 60,2 proc.). Razem te dane wskazują, że w USA rozpoczął się proces ponownego zatrudniania osób po lockdownie, postępuje on szybciej niż oczekiwano, a Amerykanie szybciej wracają do aktywnego poszukiwania pracy. W sektorze pozarolniczym przybyło 2,5 mln nowych miejsc pracy (prog. -7,5 mln), a raczej przywrócono stanowiska zredukowane w związku z ograniczaniem aktywności gospodarczej z powodu pandemii koronawirusa. Podobny wydźwięk płynie z danych z kanadyjskiego rynku pracy – wzrost zatrudnienia o 289,6 tys. prog. -500 tys. Przywracanie zatrudnienia rozpoczęło się, ale do powrotu do normalności jeszcze daleka droga. Nie zapominajmy, że w kwietniu USA ubyło 20,7 mln miejsc pracy, a w marcu: 700 tys. Nie wszystkie z tych miejsc pracy uda się odzyskać. Nie wszyscy zwolnieni będą chcieli wrócić do wykonywanych wcześniej zawodów. Straty dla gospodarki są nieodwracalne, stąd na pierwszy rzut oka wydaje się nierozważnym oczekiwać, aby wyceny rynkowe miały osiągnąć lub przebić poziomy sprzed kryzysu. Z drugiej strony rynki finansowe żyją wypracowanym pędem, dyskontują różnice w tym, co oczekuje się teraz, a co oczekiwano kilka tygodni temu, a także mają silne wsparcie masowego luzowania monetarnego Fed i innych banków centralnych. Niemożliwym jest powrót do stanu sprzed kryzysu, co ma swoje plusy i minusy.

Lepsze dane nie pomogły USD, gdyż przede wszystkim wspierają apetytu na ryzyko, a to oznacza porzucanie bezpiecznego dolara na rzecz walut o wyższej korelacji z lepszymi nastrojami rynkowymi. AUD i NZD pozostają mocne, podobnie jak CAD i NOK, które dodatkowo są wsparte korzystnymi ustaleniami OPEC+. Związek jednomyślnie uzgodnił przedłużenie o jedne miesiąc porozumienia w sprawie ograniczenia wydobycia, w kolejnych tygodniach członkowie ocenią, czy sytuacja wymaga dalszego trzymania produkcji na zaniżonym o 9,6 mln baryłek/dzień poziomie. Decyzja nie będzie prosta. Państwa stowarzyszone chcą wyższych cen ropy, ale też chcą z nich korzystać poprzez wyższy eksport surowca. Ale pozwolenie na zbyt szybki wzrost cen podnosi ryzyko wznowienia produkcji z łupków w USA, niwecząc pierwotne plany OPEC+. Jak wysokie ceny ropy są za wysokie i doprowadzą do ponownego wzrostu podaży bez oznak wystarczającego ożywienia popytu? Wątpliwości w tej kwestii mogą zainicjować korektę pod realizację zysków.

EUR/USD był w piątek wyjątkiem, jeśli chodzi o reakcję na raport z rynku pacy USA – utracona została pozytywna korelacja ze wzrostami na rynku akcji. Wzmacnia to argumentację za tezą, że wyczerpanie się czynników po stronie euro pozostawia EUR/USD zdanym na wydźwięk czynników dolarowych. Silny raport NFP jest dobry dla apetytu dla ryzyko, ale też dobry dla oceny sytuacji gospodarczej w USA. Nie można tego całkowicie ignorować i dla specyficznej relacji EUR i USD był to czynnik balansujący. W kolejnych dniach inwestorzy będą też bardziej ostrożni w pompowaniu wyceny euro. Wraca temat funduszu naprawczego UE, którego szczegóły będą omawiane podczas szczytu Eurogrupy w czwartek. Sygnały oporów niektórych państw przeciwko hojności pakietów pomocowych będą odebrane negatywnie.

W Polsce w rozpoczynającym się tygodniu jedynym „wydarzeniem” będzie czwartkowe święto. Dzień bez udziału krajowych inwestorów, to zawsze ryzyko obniżonej płynności i podwyższonej zmienności, jeśli pojawi się do takowej impuls. Złoty przeszedł w fazę stabilizacji po ostatniej fali umocnienia, gdzie lepsze nastroje będą sprzyjać podchodzeniu EUR/PLN do 4,40. Ale tutaj spodziewamy się, że ożywi się spekulacyjny popyt ustawiający się pod głębszą korektę, biorąc pod uwagę, jak rynek chłodno ocenia ostatnie złagodzenie polityki RPP.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Epidemia koronawirusa wyrządziła gospodarce bezprecedensowe szkody na wiele sposobów. Niedawno opublikowane przez GUS dane gospodarcze dotyczące kwietnia pozwalają na dość szczegółową ocenę rozmiaru strat. Kwiecień był pierwszym miesiącem wyraźnych spadków wskaźników gospodarczych. W porównaniu z marcem, przeciętne zatrudnienie w sektorze przedsiębiorstw spadło o 2,1%. Stopa bezrobocia wzrosła z 5,4 do 5,8% a przeciętne miesięczne realne wynagrodzenie brutto w sektorze przedsiębiorstw spadło z 5489 do 5285 zł. Jednocześnie wyraźnie widać, że zatrzymała się inflacja. Co prawda w porównaniu z kwietniem zeszłego roku cały czas wynosi aż 3,4% ale w porównaniu z marcem 2020, ceny towarów i usług konsumpcyjnych spadły o 0,1%.

Widać wyraźnie, że bezpośrednim efektem kryzysu są upadające przedsiębiorstwa i wzrastające bezrobocie. Pośrednio, gospodarce szkodzi niespotykana dotąd w państwach demokratycznych, skala ograniczeń wolności obywatelskich i problemy z praworządnością. Ograniczenia w poruszaniu, zamknięcie granic, zamrożenie sądownictwa i administracji spowodowały zaburzenia procesów biznesowych i technologicznych w ramach przedsiębiorstw a także przerwanie łańcuchów dostaw.

Wprowadzanie i wycofywanie restrykcji jest dokonywane w sposób nieprzewidywalny i bez żadnej strategii. Rząd, wycofując ograniczenia w momencie gdy osób zakażonych jest wielokrotnie więcej niż gdy je wprowadzał, de facto otwarcie przyznaje się do błędu. Skala powstałego bałaganu, jak i fakt że jego skutki będziemy odczuwać jeszcze przez wiele lat, prowadzi do konstatacji, że zarówno cała gospodarka, jak i poszczególne przedsiębiorstwa potrzebują rozsądnych planów wyjścia z kryzysu.

Z punktu widzenia całej gospodarki, podstawą planu powinno być natychmiastowe przywrócenie praworządności i wolności obywatelskich. Bez sprawnie funkcjonującego transportu, sądownictwa, administracji i edukacji, rozwój gospodarki może napotykać na poważne problemy. Jednocześnie, działania w zakresie opieki zdrowotnej powinny prowadzić do otoczenia opieką osób szczególnie narażonych na powikłania związane z zarażeniem, czyli starszych i przewlekle chorych.

Niezwykle istotne jest określenie maksymalnego horyzontu działania środków pomocowych i stymulacyjnych. Są one skuteczne w krótkim okresie, jednak w dalszej perspektywie, nieograniczona emisja pieniądza czy nadmierne finansowanie przedsiębiorstw przez rząd doprowadzą do skoku inflacji i spadku produktywności.

Również z punktu widzenia pojedynczego przedsiębiorstwa, strategia wyjścia z kryzysu nie może być oparta o rządowe programy wspierające. Ich działanie wkrótce się skończy i wtedy przedsiębiorstwo musi posiadać pozycję rynkową umożliwiającą przetrwanie i rozwój. Dodatkowo, jeżeli uzyskana pomoc miała formę kredytów, konieczne będzie ich spłacanie.

Aktualnie na rynku widać spadek popytu konsumentów na wiele grup produktów i usług. Wydatki, które nie są niezbędne, są odkładane na później. Dlatego strategia wyjścia z kryzysu powinna zakładać koncentrację na zyskownych elementach działalności biznesowej. W działalności inwestycyjnej i rozwojowej, należy się skoncentrować na tych projektach, które mogą przynieść wymierne efekty finansowe w krótkim okresie.

W strategii finansowej przedsiębiorstw i inwestorów prywatnych, szczególnego znaczenia może nabrać konieczność ochrony posiadanych środków przed inflacją. Do tej pory zwiększanie emisji pieniądza w państwach wysokorozwiniętych w ograniczonym wymiarze wpływało na inflację. Wydrukowane pieniądze w dużym stopniu pozostawały w sektorze bankowym, tym razem jednak może być inaczej. W wielu państwach uruchomiono programy pomocowe o wartości sięgającej kilkudziesięciu procent ilości pieniądza znajdującego się w obiegu. Duża część tych środków trafiła bezpośrednio do przedsiębiorstw i konsumentów, co może mieć w przyszłości efekt inflacyjny.

Obowiązujące prawie na całym świecie oprocentowanie lokat bliskie zera i słabe wyniki tradycyjnych funduszów inwestycyjnych powodują, że dla wielu inwestorów, jedyną rozsądną forma lokowania środków stają się inwestycje alternatywne. Wzrost znaczenia innowacyjnych, alternatywnych funduszów, szczególnie tych związanych z nowoczesnymi technologiami, może być jednym z ciekawszych efektów aktualnego kryzysu.

Autor: Łukasz Blichewicz – prezes zarządu w alternatywnej spółce inwestycyjnej Assay

Fundament działania wielu firm i zakładów przemysłowych stanowią pracownicy fizyczni. To dzięki ich sile i kondycji budowane są domy, powstaje infrastruktura oraz realizowane są usługi wymagające pracy ludzkich rąk. Z racji specyfiki tych zawodów i warunków w jakich przychodzi je wykonywać, motywowanie pracowników fizycznych wymaga odpowiedniego podejścia.

Zrozumienie potrzeb pracowników

Bez pracowników fizycznych wiele usług na rynku nie mogłoby zostać zrealizowanych. Zakłady przemysłowe już teraz borykają się z brakami kadrowymi a odbiorcy usług narzekają na długie terminy oczekiwania. Działania motywacyjne, które najpierw przyciągają pracowników fizycznych a następnie zachęcają ich do pozostania w firmie, są więc niezwykle ważne dla gospodarki i przemysłu.

Przed właścicielami firm stoi przez to trudne zadanie, jakim jest właściwe motywowanie podwładnych – zarówno do wydajnej pracy, jak i nie szukania innej. Głównym motywatorem pozostaje tu oczywiście czynnik finansowy, ale nie jest on jedyny. Właściwa motywacja pracowników fizycznych musi być bowiem urozmaicona oraz stosowana na kilku płaszczyznach.

Bezpieczeństwo w miejscu pracy sprzyja motywacji

Pracownicy fizyczni często wykonują swoją pracę w warunkach, które mogą zagrażać zdrowiu i życiu. Plac budowy, hala produkcyjna, ruchliwa ulica – to miejsca w których łatwo o wypadek. Dla wielu osób jest to czynnik zniechęcający do podjęcia pracy lub realizowania niektórych jej aspektów. Dlatego też, aby skutecznie zmotywować pracowników, należy zapewnić im bezpieczeństwo.

W tym celu pracodawca musi zadbać o faktycznie bezpieczne warunki w miejscu pracy oraz o przestrzeganie (z największą dbałością) przepisów BHP. To po jego stronie leży dopilnowanie, aby każdy z podwładnych miał odpowiedni sprzęt, strój ochronny, instrukcje stanowiskowe oraz znał zasady zachowania się w sytuacji zagrożenia.

Szacunek to podstawa

Motywacja pracowników fizycznych do wydajnej pracy powinna też opierać się na poprawnych relacjach z bezpośrednim przełożonym. Podstawą tej relacji jest okazywany przez zwierzchnika szacunek oraz wyeliminowanie traktowania ludzi „z góry”. Godne traktowanie należy się bowiem każdemu, bez względu na charakter wykonywanej pracy i zajmowane stanowisko.

Aby okazywanie szacunku nie stało się jedynie socjologiczną grą słów, przełożony powinien interesować się swoimi pracownikami: znać ich zdanie, wysłuchiwać problemów i pomysłów a przede wszystkim nie lekceważyć. Tym samym zbuduje on swój autorytet w ich oczach. Oczywistym jest przecież, że wzajemne zrozumienie i poprawne relacje są bardzo motywującym czynnikiem.

Podziękowania i pochwały

Każda osoba lubi usłyszeć miłe słowa po dobrze wykonanej pracy. Pracownicy cieszą się, kiedy się ich docenia i mówi o nich dobrze (także w towarzystwie). Zazwyczaj motywuje to do lepszej pracy oraz sprawia, że doceniony pracownik stara się „nie stracić” w oczach chwalącej go osoby. Tak samo jest w przypadku pracowników fizycznych, którzy mierzą się z trudnymi, męczącymi a czasem i żmudnymi zadaniami.

Warto więc stosować wobec nich pochwały za dobrze wykonaną pracę, także tą dodatkową. Bardzo dobrym motywatorem są bezpośrednie podziękowania, skierowane do zaangażowanej w jakieś zadanie osoby. Warto zwrócić uwagę, że słowa „dziękuję Ci” oraz podanie ręki, wywierają większe wrażenie na pracowniku (który czuje się wyróżniony) niż zbiorcze podziękowania dla całego zespołu.

Zdrowa rywalizacja

Monotonia wykonywanej pracy to dość częste zjawisko w pracach fizycznych. Aby jej uniknąć i aktywować pracowników, można (w miarę możliwości) wprowadzić zmienność stanowisk. Wykonywanie przez cały czas tej samej aktywności może bowiem nużyć – z czym należy walczyć. Nawet niewielka zmiana zakresu zadań działa pobudzająco, ograniczając ryzyko zniechęcenia pracą.

Można też wprowadzić element rywalizacji pomiędzy zespołami, np. w postaci konkursów, aby wnieść pewne urozmaicenie do pracy i dodatkowo zwiększyć wydajność pracowników. Nie wolno jednak stosować ich zbyt często, aby nie stały się nudne. Rywalizacja nie powinna też stać się głównym celem wykonywanej pracy, aby nie przeistoczyć się w wartość nadrzędną.

Nagrody finansowe i rzeczowe

Każdy pracownik lubi, kiedy jego pracę gratyfikuje się premią i nagrodami (zwłaszcza pieniężnymi), które są bardzo motywujące. Jednakże i one mogą spowszednieć lub stać się oczywistym i wyczekiwanym dodatkiem do pensji. Dlatego, aby nie zatraciły one swojego motywującego celu, warto wprowadzić dodatkowe formy doceniania pracowników, realizowane bez specjalnych okazji.

Efekt miłego zaskoczenia działa bowiem najlepiej. Pracownicy fizyczni zapewne chętnie skorzystają z kart podarunkowych czy voucherów na różne atrakcje. Obdarowanie takim prezentem to w pewien sposób metafora przysłowiowego „klepnięcia po plecach”, które jest wyrazem uznania i działa motywująco. Warto skorzystać z tego rozwiązania, aby podnieść morale swoich podwładnych.

• Do obrotu na GPW zostały wprowadzone nowe produkty strukturyzowane – certyfikaty partycypacyjne typu Long, których emitentem jest Raiffeisen Centrobank
• Instrumentem bazowym certyfikatów partycypacyjnych są kontrakty terminowe na ropę naftową Brent Crude Oil
• Certyfikaty te mają ustalony termin zapadalności przed wygaśnięciem instrumentu bazowego i nie mają wbudowanej dźwigni finansowej

W poniedziałek, 8 czerwca 2020 r. oferta produktów strukturyzowanych GPW została rozszerzona o nowy rodzaj instrumentów, należący do kategorii Tracker – certyfikaty partycypacyjne typu Long. Są one wykorzystywane w strategiach inwestycyjnych, które zakładają trend wzrostowy, czyli ich wartość rośnie przy wzroście ceny aktywa bazowego. Instrumentem bazowym tych certyfikatów są kontrakty terminowe na ropę naftową  Brent Crude Oil. Wyemitowane przez Raiffeisen Centrobank certyfikaty partycypacyjne mają z góry określony termin zapadalności, który został ustalony na dwa tygodnie przed terminem wygaśnięcia kontraktu będącego instrumentem bazowym.

– Biorąc pod uwagę rosnącą w ostatnim czasie liczbę rachunków maklerskich oraz historycznie niskie stopy procentowe, spodziewamy się, że zainteresowanie produktami strukturyzowanymi będzie rosło jeszcze szybciej. Zanim jednak zdecydujemy o tego typu inwestycji, trzeba dobrze zrozumieć mechanizm ich działania. Dlatego GPW stara się aktywnie edukować rynek w tym obszarze poprzez tworzenie materiałów edukacyjnych, organizowanie konferencji, szkoleń i webinarów. Pierwszy webinar poświęcony inwestowaniu w struktury na ropę naftową jest dostępny na naszym kanale YouTube. W najbliższym czasie planujemy również kolejne webinary i inicjatywy edukacyjne – mówi Izabela Olszewska, członek zarządu GPW.

W przeciwieństwie do już istniejących na GPW certyfikatów, gdzie serie kontraktu terminowego są rolowane przed wygasaniem, instrumentem bazowym wprowadzonych certyfikatów partycypacyjnych są konkretne serie kontraktów notowanych na Intercontinental Exchange (ICE). Zastosowanie konkretnej serii kontraktu jako instrumentu bazowego spowoduje, że zmiany ceny certyfikatu strukturyzowanego będą bardziej precyzyjne w relacji do instrumentu bazowego. Certyfikaty partycypacyjne nie mają wbudowanej dźwigni finansowej.

– Mamy nadzieję, że nowa konstrukcja certyfikatów partycypacyjnych, opartych o notowania Brent Crude Oil Futures, bez mechanizmu rolowania kontraktów, spotka się z uznaniem ze strony inwestorów.

W kolejnych tygodniach i miesiącach, planujemy dalszy rozwój oferty produktowej. Zachęcam do regularnego odwiedzania naszej strony internetowej i uczestnictwa w akcjach edukacyjnych, które realizujemy wspólnie z GPW – mówi Mariusz Adamiak, Regional Manager RCB.

Produkty strukturyzowane pozwalają pośrednio inwestować w wybrane aktywa bazowe, takie jak indeksy giełdowe, akcje, surowce, kursy walut, stopy procentowe, produkty rolne, a także tzw. koszyki akcji (kilku spółek), surowców lub indeksów. Obecnie na GPW notowanych jest ponad 1,5 tys. produktów strukturyzowanych. Dają one ekspozycję m.in. na 7 kursów walut, 10-letnie niemieckie obligacje skarbowe, 30-letnie obligacje skarbowe USA, a także na kursy wielu spółek i indeksów zarówno polskich, jak i zagranicznych oraz różne rodzaje surowców. Co istotne, produkty strukturyzowane umożliwiają wybór instrumentu bazowego zgodnego z preferowanym poziomem ryzyka inwestycyjnego, a także możliwość zarabiania na wzrostach, jak i spadkach cen instrumentów bazowych.

Dr Kiran Mazumdar-Shaw, prezes spółki Biocon Limited założonej w Indiach, została światowym Przedsiębiorcą Roku. Jej zwycięstwo ogłoszono podczas nowatorskiej, internetowej gali. Kiran Mazumdar-Shaw pokonała 46 przedsiębiorców, zwycięzców regionalnych edycji konkursu organizowanych w 41 państwach. Jest już trzecim hinduskim, światowym zwycięzcą w 20-letniej historii konkursu. Poprzednikami byli: w 2005 roku Narayana Murthy, założyciel Infosys Technologies Limited, oraz w 2014 roku Uday Kotak, założyciel Kotak Mahindra Bank.

Kiran Mazumdar-Shaw jest też drugą kobietą, zdobywczynią tytułu Przedsiębiorca Roku. Pierwszą, w 2011 roku, była Olivia Lum z Singapuru, założycielka Hyflux Limited.

Kiran Mazumdar-Shaw ma 67 lat. W 1978 roku stworzyła Biocon, firmę zajmującą się bioenzymami. Wtedy miała dwóch pracowników i 500 dolarów kapitału. Dzisiaj Biocon zatrudnia ponad 11.000 osób i jest jedną z największych, biotechnologicznych firm w Azji, z 800 milionami USD przychodów w 2019 roku. Biocon i jego spółki zależne wpływają na światowy system ochrony zdrowia. Miliony ludzi chorujących na cukrzycę mają dzięki temu dostęp do tańszej insuliny, a ludzie walczący z rakiem, reumatoidalnym zapaleniem stawów czy innymi niszczącymi chorobami mają dostęp do tańszych, biopodobnych leków.

Manny Stul, wiceprezes Moose Toys i przewodniczący Jury Światowego Konkursu EY Przedsiębiorca Roku powiedział „Kiran jest przedsiębiorczynią, która inspiruje i pokazuje, że determinacja, wytrwałość oraz innowacyjność przynoszą długoterminową wartość. Jury było pod wielkim wrażeniem jej umiejętności zbudowania i rozwijania firmy przez ostatnie 30 lat. A także jej uczciwości oraz działalności charytatywnej, która wpływa na cały świat. Stworzyła największą, hinduską firmę biofarmaceutyczną na bazie współczującego kapitalizmu, stawiając na czele potrzeby pacjentów, a nie zysk.”

Dr Kiran Mazumdar-Shaw, założycielka i prezes Biocon Limited, powiedziała „Podstawą przedsiębiorczości jest rozwiązywanie problemów. Z mojego doświadczenia bycia przedsiębiorcą wynika, że często największe szanse pojawiają się w najtrudniejszych czasach. Moim celem jest globalna ochrona zdrowia i zapewnienie powszechnego dostępu do leków ratujących życie. A odpowiedzialność jako przedsiębiorcy jest większa niż tylko dostarczanie wartości akcjonariuszom. Tworzenie bogactwa może być katalizatorem zmian. Wszyscy przedsiębiorcy ponoszą odpowiedzialność za świat wokół nich i za społeczności, w których działają. Kobiety odgrywają znaczącą rolę w rozwoju gospodarczym, ich wkład był zbyt długo ignorowany. Musimy wykorzystywać platformę, jaką jest konkurs EY Przedsiębiorca Roku, by zachęcać kobiety do przedsiębiorczości. Jestem zaszczycona otrzymaniem tej nagrody.”

Zdaniem Carmine Di Sibio, globalnego szefa EY, „przedsiębiorcy to wizjonerzy, których nic nie jest w stanie zatrzymać. Inspirują rozwój i dobrobyt budując niezwykłe firmy i świadcząc usługi. Pasja Kiran Mazumdar-Shaw w tworzeniu tanich, a jednocześnie nowoczesnych alternatyw farmaceutycznych dała pacjentom na całym świecie tani dostęp do ochrony zdrowia. Jej innowacyjność przyczyniła się do niesamowitego rozwoju Biocon Limited i pozwoliła na zdywersyfikowanie firmowego portfolio terapii przewlekłych chorób. Naprawdę jest inspirującym, światowym Przedsiębiorcą Roku.”

Jacek Kędzior Partner Zarządzający EY Polska i Regionem CESA powiedział: „Gratuluję zwycięzcy i polskiemu finaliście. W finale nie ma wygranych i przegranych. Każdy z przedsiębiorców, który dotarł do tego miejsca musiał udowodnić, że jest prawdziwym liderem, ale też wizjonerem, patrzącym nie na dzień dzisiejszy, ale myślącym o wyzwaniach i szansach, czekających za kolejnym zakrętem. To myślenie o przyszłości jest szczególnie istotne teraz, kiedy przedsiębiorcy zostali poddani olbrzymiej próbie jaką jest kryzys, ale również nieodwracalna chyba zmiana sposobu naszego funkcjonowania. Jestem przekonany, że w Polsce mamy wielu przedsiębiorców nie bojących się patrzeć w przyszłość, którzy w problemach widzą swoją szanse na rozwój. Chcemy ich wspierać nie tylko w codziennej, biznesowej pracy, dlatego już wkrótce rozpocznie się osiemnasta polska edycja Konkursu EY Przedsiębiorca Roku. Być może wśród zgłaszających się przedsiębiorców z Polski będzie zwycięzca Światowego Konkursu.”

Dr Kiran Mazumdar-Shaw jest pierwszym pokoleniem przedsiębiorców. Ukończyła szkołę mistrzów piwowarskich w Australii, zdobywając dyplom mistrzowski, i w 1975 roku wróciła do rodzinnych Indii. Zaczęła pracę jako mistrz piwowarski. Po dwóch latach bezskutecznych prób wejścia w świat piwowarski zdominowany przez mężczyzn, założyła Biocon Limited. Produkowała bioenzymy w garażu wynajętego domu w Bengaluru. Rok później Biocon stał się pierwszą hinduską firmą eksportującą bioenzymy do USA i do Europy.

Dzisiaj Biocon i jego spółki są pionierami w obszarach, które nie są przedmiotem zainteresowania hinduskich firm farmaceutycznych, takich jak: małe molekuły oparte na fermentacji, ludzka insulina i jej analogi, leki biopodobne, leki na przeciwciała, nowe terapie, a także wysokiej klasy usługi badawcze. Biocon ma klientów w 120 krajach i jest światowym liderem w lekach biopodobnych, substancjach czynnych dla statyn, lekach immunosupresyjnych oraz innych molekułach. W 2014 roku Biocon był pierwszą hinduską firmą biotechnologiczną notowaną na giełdzie i drugą, która przekroczyła wycenę miliarda USD podczas giełdowego debiutu. Dzisiaj rynkowa kapitalizacja to ponad 4 mld USD.

Biocon jest także liderem w ułatwianiu dostępu do tańszych leków na całym świecie. We wrześniu 2019 roku firma ogłosiła, że zapewni rh-insulinę za mniej niż 10 centów dziennie (za średnio 40 dawek insuliny, których pacjenci potrzebują każdego dnia) w krajach o niskim i średnim dochodzie narodowym. To jedna trzecia obecnych cen rh-insuliny. W ciągu ostatnich 15 lat firma dostarczyła ponad 2 miliardy przystępnej cenowo, biopodobnej insuliny na świecie.

Biznes Kiran Mazumdar-Shaw oraz jej filozofia przywództwa koncentruje się na współczującym kapitalizmie, który walczy z nierównościami społecznymi. Założona w 2004 roku Fundacja Biocon zapewnia podstawową ochronę zdrowia, polepsza warunki sanitarne, umożliwia wczesne diagnozowanie i leczenie raka oraz niezaraźliwych chorób przewlekłych zmarginalizowanym społecznościom. Zwyciężczyni konkursu EY Przedsiębiorca Roku 2020 jest także aniołem biznesu dla wielu odnoszących sukces start-upów zajmujących się ochroną zdrowia, zwłaszcza w takich dziedzinach jak: przesiewowe badania raka piersi oraz tanie urządzenia grzewcze dla wcześniaków i noworodków z małą wagą ciała.

The Mazumdar Shaw Center for Translational Research, działający charytatywnie instytut badawczy założony przez Kiran Mazumdar-Shaw, zajmuje się poszukiwaniem przełomowych terapii w leczeniu szerokiego zakresu chorób. Opracował kilka zaawansowanych, ale przystępnych cenowo metod diagnostyki raka. W 2016 roku Kiran Mazumdar-Shaw podpisała The Giving Pledge [kampania zachęcająca najbogatszych ludzi na świecie do przeznaczania części majątku na działalność charytatywną] i zobowiązała się oddać 75% majątku na działania charytatywne.

O konkursie EY Przedsiębiorca Roku:

EY Przedsiębiorca Roku to jedyna tej rangi, międzynarodowa inicjatywa promująca najlepszych przedsiębiorców. Konkurs organizowany jest na świecie, przez firmę EY od 1986 roku i uczestniczy w nim blisko 60 państw. W Polsce, pierwsza edycja odbyła się w 2003 roku.

• Akty wandalizmy w USA mogą spowodować miliardowe straty.
• Ochronę przed dewastacją zapewniają dodatkowe klauzule do ubezpieczenia mienia.
• Odszkodowanie może też obejmować utracony zysk, jeżeli szkody spowodowały przerwę w działalności.

Amerykańscy eksperci ubezpieczeniowi szacują, że szkody majątkowe będące wynikiem trwających  zamieszek mogą przewyższyć te z 1992 r., kiedy doszło do największych niepokoi społecznych XX. wieku w USA. Wysokość ówczesnych strat oszacowano na równowartość 1,42 mld dzisiejszych USD[1]. Wiele z nich było wynikiem aktów wandalizmu i rabunków.

– Dewastacja mienia, wandalizm czy graffiti są często przedmiotem odrębnych klauzul dołączanych do innych ubezpieczeń, jak od kradzieży z włamaniem i rabunku, czy od wszystkich ryzyk. Mogą też stanowić odrębny produkt w ramach kompleksowych programów ochrony firmy. Trzeba dokładnie sprawdzać poszczególne zapisy w umowach ubezpieczenia, ponieważ mogą istnieć ważne ograniczenia odpowiedzialności ubezpieczyciela, które mimo dodatkowych rozszerzeń, będą skutkowały brakiem wsparcia. Przykładowo, należy sprawdzić, czy skutki zamieszek, strajków czy rozruchów, które są co do zasady wyłączone spod standardowej ochrony, są uwzględnione na mocy zastosowanej klauzuli wandalizmu – zauważa Łukasz Zoń, Prezes Stowarzyszenia Polskich Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych.

O tych trzech rzeczach należy zatem pamiętać, chcąc zabezpieczyć mienie przed dewastacją. W końcu diabeł tkwi w szczegółach.

• Dodatkowe klauzule i umowy

Jak wspomniano wyżej, często akty wandalizmu są przedmiotem dodatkowych klauzul czy umów uzupełniających podstawowy zakres ubezpieczenia. Należy także pamiętać, że w zależności od towarzystwa ubezpieczeń, poszczególne zdarzenia mogą być po pierwsze różnie definiowane, a po drugie obejmować różny zakres szkód. Przykładowo, jeden ubezpieczyciel może zapewniać ochronę przed wszystkimi skutkami wandalizmu, a inny odrębnie taktować dewastację i graffiti. Trzeba też brać pod uwagę, że niezależnie od rozszerzenia ochrony, nadal mogą ją ograniczać pewne standardowe zapisy, jak te dotyczące zamieszek czy rozruchów, ale też i te wskazujące na określony sposób użytkowania mienia. Wielu ubezpieczycieli zastrzega, że nie ponosi odpowiedzialności za szkody w budynkach, które nie były użytkowane przez określony czas, np. 60 dni. Trzeba zatem dokładnie sprawdzać zapisy i konfrontować je z naszymi potrzebami w zakresie ochrony.

• Odrębne limity odpowiedzialności i udział własny

Zazwyczaj odszkodowania za akty wandalizmu nie mogą być wyższe niż pewien procent łącznej sumy ubezpieczenia. Niektórzy ubezpieczyciele określają też ich maksymalny pułap. – Mogą też zastrzec, że w odniesieniu do tych szkód stosowany będzie udział własny lub tzw. franszyza redukcyjna. Oznacza to, że poszkodowany przedsiębiorca będzie musiał pokryć z własnej kieszeni umówioną część kosztów likwidacji szkody. Warto pamiętać, że wysokość udziału własnego lub franszyzy ma wpływ na ostateczną cenę ubezpieczenia – im jest wyższa, tym składka jest niższa, ale wtedy trzeba się będzie liczyć z odpowiednio niższym odszkodowaniem – dodaje Łukasz Zoń.

• Szyby wymagają odrębnego ubezpieczenia

Często stosowane przez ubezpieczycieli umowy i klauzule dotyczące aktów wandalizmu, jasno określają, że ich ochrona nie obejmuje szyb i witryn, a także innych „kruchych” przedmiotów w razie ich stłuczenia. Żeby je ubezpieczyć, trzeba wykupić inne rozszerzenia ochrony. Podobnie jak w przypadku dewastacji, należy się również spodziewać, że ubezpieczyciel ustali dla tych zdarzeń odrębne limity odszkodowań. Może też je rozbić na kategorie – inny limit dla stłuczenia, a inny dla zamalowania szyby graffiti.

Warto też zabezpieczyć się na wypadek przerw w działalności

Akty wandalizmu, oprócz szkód materialnych, mogą też zaburzyć codzienną działalność przedsiębiorstwa. Te mniejsze zapewne nie będą miały większego wpływu na sytuację finansową firmy. Jednak przykładowo, zbicie wszystkich witryn w sklepie może się wiązać z czasowym zamknięciem, co może już mieć poważne konsekwencje. Na szczęście można się od tego ubezpieczyć w ramach dodatkowej umowy, tzw. ubezpieczenia od utraty zysku. W jego ramach towarzystwo zobowiązuje się do pokrycia wszelkich kosztów stałych, które musi przedsiębiorca pokryć w czasie przestoju wynikającego ze szkody w mieniu oraz wypłacić rekompensatę szacunkowego utraconego księgowego zysku brutto.

Źródło: Stowarzyszenie Polskich Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych

[1] Źródło: https://www.insurancejournal.com/news/national/2020/06/03/570824.htm

Sytuacja finansowa wielu przedsiębiorstw na Pomorzu Zachodnim jest bardzo ciężka. To efekt pandemii koronawirusa, wielotygodniowego lockdownu oraz tego, że powroty klientów nie są wcale tak szybkie i oczywiste jak mogłoby się wydawać. Najtrudniej czas kryzysu przechodzą branże takie tak: turystyka, gastronomia, hotelarstwo, transport oraz szeroko rozumiany przemysł. Wiosenną falę zwolnień w dużej mierze udało się zatrzymać dzięki tarczom antykryzysowym, ale to działanie niebawem się skończy, co może spowodować, że wiele firm nie przetrwa do jesieni. Północna Izba Gospodarcza w Szczecinie apeluje: pomoc nie może się teraz skończyć!

– Północna Izba Gospodarcza jako największy samorząd gospodarczy województwa zachodniopomorskiego apeluje i alarmuje: problemy przedsiębiorców związane z pandemią koronawirusa nie kończą się, mimo że następuje powolne odmrażanie gospodarki. Wszelkie programy pomocowe proponowane przez Rząd są przez naszych przedsiębiorców bardzo doceniane, wiele firm zwraca uwagę, że czas wakacji to jest generalnie czas trudny w ich standardowym funkcjonowaniu i bez konkretnego wsparcia będą musieli ograniczać zatrudnienie, powstrzymywać plany rozwojowe, a niektórzy mówią nawet, że nadal stoi przed nimi widmo upadku. Apelujemy o przedłużenie programów pomocowych oraz przygotowanie kolejnych rozwiązań, które będą wspierać kolejne sektory gospodarki. Czujemy, że wielkiego wsparcia potrzebuje sektor turystyczny oraz przykładowo transport i przemysł – mówi Prezes Północnej Izby Gospodarczej Jarosław Tarczyński.

Treść pisma, które zostało przesłane w poniedziałek (8.06.2020) do Ministerstwa Finansów Jego bezpośrednim adresatem jest Podsekretarz Stanu  Jan Sarnowski.

Północna Izba Gospodarcza jako instytucja reprezentująca przedsiębiorców ze Szczecina i regionu zachodniopomorskiego, na bieżąco monitoruje sytuację obecnie panującą w przedsiębiorstwach i stara się udzielać każdego możliwego wsparcia naszym członkom. Negatywne skutki gospodarcze, jakie wywołała epidemia COVID-19 są bez wątpienia poważnym kryzysem z którym mierzą się nasi członkowie, a jego skutki będą odczuwane jeszcze przez długi czas. W związku z tym, pragniemy zaapelować w imieniu właścicieli i zarządców dużych przedsiębiorstw o zwrócenie uwagi na poniższe zagadnienia i problemy, które ich dotyczą i które utrudniają, a czasem wręcz uniemożliwiają prowadzenie działalności w obecnym czasie. W pierwszej kolejności zwracamy uwagę na konieczność przedłużenia rozwiązań pomocowych wprowadzanych w ramach tzw. Tarczy Antykryzysowe 1.0 w kontekście średnich i dużych przedsiębiorstw. Skutki przestojów i brak płynności w poprzednich miesiącach są najbardziej odczuwalne dopiero teraz, kiedy możliwości i warunki prowadzenia działalności nadal są ograniczone, a zobowiązania firm wciąż rosną. Wydłużenie przyznawania świadczeń postojowych, dofinansowania do wynagrodzeń pracowników (również w przypadku obniżonego czasu pracy) to niezbędne wsparcie dla firm. Jego wydłużenie o następne 3 miesiące jest kluczowe dla zachowania działalności wielu podmiotów gospodarczych oraz utrzymania miejsc pracy. Pragniemy również zwrócić uwagę na fakt, iż wsparcie finansowe oferowane przez Polski Fundusz Rozwoju nadal nie przewiduje finansowania dużych przedsiębiorstw, mimo iż zgoda Komisji Europejskiej na pomoc publiczną została już wydana. Program ten powinien być uruchomiony jak najszybciej, aby zapewnić płynność finansową dużym przedsiębiorstwom, dającym zatrudnienie wielu osobom.

Ponadto, prowadząc konsultacje z przedsiębiorcami i badając ich obecną sytuację otrzymujemy sygnały o problemach związanych z dostępnością kredytów z gwarancją państwową. Procedury przyznania kredytów są bardzo rozbudowane, a czas oczekiwania na decyzję przyznania kredytu jest bardzo wydłużony. Często skutkuje to dramatyczną sytuacją finansową przedsiębiorstwa i koniecznością wdrażania radykalnych rozwiązań i cięć, w celu utrzymania działalności. Apelujemy zatem o wdrożenie działań mających na celu upłynnienie środków przeznaczanych na kredyty dla dużych firm, przyspieszenie dostępu do tych środków poprzez ułatwienie procedur niezbędnych do ich przyznania. Dodatkowym elementem, który wpłynąłby na stabilność dużych przedsiębiorstw a co za tym idzie – gospodarki, jest wprowadzenie możliwości odroczenia naliczania odsetek od kredytów do momentu ustabilizowania się sytuacji gospodarczej kraju i realnego wychodzenia z kryzysu spowodowanego epidemią. Biorąc pod uwagę powyższe zwracamy się z prośbą o rozpatrzenie naszego apelu i wzięcie pod uwagę przedstawionych przez nas propozycji. Jako instytucja wspierająca biznes i rozwój gospodarki pragniemy w imieniu przedsiębiorców zwrócić uwagę na te aspekty ich działalności i problemy, których rozwiązanie przyniesie realny wpływ na bieżącą i przyszłą działalność, a co za tym idzie zapewni stabilność naszej gospodarki i utrzymanie wielu miejsc pracy.

Podpisano: Prezydium Północnej Izby Gospodarczej w Szczecinie, Prezes Północnej Izby Gospodarczej Jarosław Tarczyński.

Pandemia Covid-19 dotkliwie dotknęła polski rynek pracy. Wiele branż, które szczególnie ucierpiały na kryzysie jak gastronomia, hotelarstwo czy drobny handel, zdecydowało się na radykalne cięcie kosztów i redukcję zatrudnienia. W efekcie pracę z dnia na dzień straciła cała rzesza polskich studentów, którzy najczęściej dorabiają na koszty utrzymania w tych właśnie branżach.

Pandemia koronawirusa zmieniła oblicze polskiego rynku pracy. Sielski obraz rynku pracownika i rekordowo niskiego bezrobocia przysłoniło widmo upadłości firm, redukcji etatów i wzrostu bezrobocia. Wiele branż, które szczególnie ucierpiały jak m.in. gastronomia, hotelarstwo, turystyka, drobne usługi czy drobny handel, zatrudniało studentów.

W Polsce na uczelniach wyższych uczy się ponad milion studentów. Nawet 82% z nich pracuje, jak wynika z raportu Programu Kariera Polskiej Rady Biznesu. Na skutek kryzysu i przestoju gospodarczego, wywołanego przez koronawirusa, studenci z dnia na dzień zostali pozbawieni pracy i zarobków. I chociaż obecnie mamy etap odmrażania gospodarki to liczba miejsca pracy została zdecydowanie ograniczona, więc studenci nie mogą liczyć na ponowne zatrudnienie w najbliższym czasie.

Optymizmem nie napawa także prognozowana stopa bezrobocia, która według Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na koniec roku może wzrosnąć aż do 9-10%, czyli niemal się podwoi. Mimo, że rok akademicki jeszcze się nie skończył to wielu studentów już przygotowuje się do wyjazdu za granicę, żeby zarobić na kolejny rok studiów.

“Studenci, w okresie wakacyjnym, chętnie wyjeżdzają do pracy za granicę. Ale w tym roku obserwujemy zdecydowany wzrost zainteresowania wśród studentów ofertami pracy sezonowej w Holandii czy Niemczech. Studenci, ze względu na inny niż zwykle tryb nauczania, nie czekają nawet na koniec roku akademickiego. Już teraz otrzymujemy po kilkadziesiąt aplikacji dziennie. Czynnikami zachęcającym do wyjazdu są z pewnością brak kwarantanny w Holandii, atrakcyjne wynagrodzenie, które jest ok 3 razy wyższe niż w Polsce, oraz wysoki kurs Euro” – wyjaśnia Patrycja Liniewicz, Managing Director International Recruitment w OTTO Work Force.

Wpływ koronawirusa na zatrudnienie w Holandii jest znacznie mniejszy niż w Polsce. Wciąż jest tam wysokie zapotrzebowanie na pracowników produkcji i logistyki. Szczególnie wrażliwym sektorem gospodarczym jest logistyka spożywcza, ze względu na konieczność utrzymania ciagłości dostaw. Obecnie pojawiło się także bardzo dużo ofert pracy sezonowej w ogrodnictwie i rolnictwie.

TopLevelTennis.com S.A. (poprzednio Thunderbolt S.A.), Spółka notowana na rynku NewConnect, pozyskała 2 mln zł z przeprowadzonej emisji akcji serii I. Środki te zostaną przeznaczone na realizację nagrań z gwiazdami tenisa ziemnego oraz marketing uruchomionej w czerwcu br. platformy TopLevelTennis.com.

Emitent poinformował o zakończeniu emisji akcji serii I, z której pozyskał 2 mln zł. Kapitał ten zostanie przeznaczony m.in. na zrealizowanie kolejnych nagrań z gwiazdami tenisa ziemnego oraz na marketing uruchomionej z początkiem czerwca 2020 r. platformy TopLevelTennis.com. Obecnie dostępne są dwa pierwsze kursy z Dominiką Cibulkovą oraz Ulą Radwańską. W najbliższym czasie na platformie pojawią się kolejne kursy m.in. z Borisem Beckerem, Wolfgangiem Thiemem, Marco Panichim i Bradem Gilbertem. Zarząd Spółki przewiduje, że sprzedaż płatnych dostępów do platformy będzie stale rosła wraz z pojawianiem się kolejnych zakontraktowanych gwiazd.

„Spółce udało się pozyskać kapitał zgodnie z przyjętymi założeniami, z czego jesteśmy bardzo zadowoleni. Powyższe środki dają nam gwarancję realizacji założonych celów marketingowych oraz realizacji pozostałych zakontraktowanych nagrań z gwiazdami z naszego portfolio. Należy podkreślić, że realizacja filmowa odcinków z naszymi gwiazdami jest najwyższej możliwej jakości i z pewnością w przyszłości będzie można emitować nasze kursy z gwiazdami nawet w telewizji. Liczymy na to, że połączenie gwiazd, czyli ich charyzmy, wiedzy i doświadczenia wraz z jakością nagrań i scenariusza, pozwoli na sprzedaż dużej liczby subskrypcji na naszej platformie, co przełoży się na wyniki finansowe Spółki.” – wyjaśnia Tomasz Mrozowski, Prezes Zarządu Spółki TopLevelTennis.com S.A.

Uruchomienie platformy w czerwcu br. pozwoli na przejście projektu z fazy przygotowawczej oraz inwestycyjnej, w fazę operacyjną, w której możliwe będzie generowanie pierwszych przychodów ze sprzedaży. Przychody będą pochodziły z wpływów abonamentowych, wnoszonych przez użytkowników w zamian za dostęp do zrealizowanych instruktażowych nagrań wideo, planów treningowych oraz materiałów edukacyjnych dotyczących nauki gry w tenisa ziemnego.

Spółka pozyskała do platformy TopLevelTennis.com już 6 światowych gwiazd związanych z tenisem ziemnym. Są to m.in. Boris Becker, Brad Gilbert, Dominika Cibulkova, Marco Panichi, Ula Radwańska oraz Wolfgang Thiem. W pierwszej fazie działalności platformy użytkownicy mogą korzystać z kursów i planów treningowych Dominiki Cibulkovej oraz Uli Radwańskiej. W kolejnym etapie związanym z przygotowaniem materiałów filmowych z następnymi gwiazdami, będą one sukcesywnie dodawane na platformę. Celem Spółki jest zrealizowanie w najbliższych miesiącach nagrań ze wszystkimi zakontraktowanymi gwiazdami, aby użytkownicy uzyskali pełny dostęp do wszystkich materiałów.

Polacy chętnie spędzają czas w sieci, na co wpłynęła pandemia i związane z nią ograniczenia życia społecznego. Z Internetu korzysta już blisko 30 mln rodaków[1]. Z kolei dane GUS wskazują, że niemal połowa Polaków w wieku 16-74 lat zarządza swoimi finansami online[2]. Teraz przez Internet możemy także zawrzeć ugodę z firmą windykacyjną. Sprawdzamy, jak to zrobić i czy taka ugoda jest ważna.

Ugoda z firmą windykacyjną to pierwszy krok do uporządkowania trudnej sytuacji finansowej. Dzięki niej rozłożymy swoje zaległości na raty, które zbytnio nie obciążą naszego domowego budżetu. Uchronimy się także przed konsekwencjami nieterminowego spłacania należności, takimi jak chociażby wpisanie do rejestru dłużników, a co za tym idzie – brakiem możliwości zakupu na raty czy podpisania umowy na abonament telefoniczny.

Jak zawrzeć ugodę online?

Do niedawna chcąc zawrzeć ugodę z firmą windykacyjną trzeba było skontaktować się telefonicznie z doradcą. Teraz możemy to zrobić w prosty i szybki sposób za pomocą portali do obsługi zadłużeń, które udostępniane są przez nowoczesne firmy windykacyjne. Aby zawrzeć ugodę online, musimy założyć bezpłatne konto na takiej platformie. W tym celu zostaniemy poproszeni o kilka podstawowych danych, które umożliwią naszą weryfikację. Po założeniu konta otrzymujemy pełny dostęp do platformy i możemy korzystać z jej wszystkich funkcji w dowolnym miejscu i w dowolnym czasie za pomocą komputera, telefonu lub tabletu. – Zalogowani klienci za pomocą portalu mogą sprawdzić wysokość swojego zadłużenia i zapoznać się z przygotowaną dla nich indywidualną ofertą rozłożenia długu na raty. W kilku krokach mogą także zatwierdzić ugodę online lub samodzielnie ustalić wysokość comiesięcznej raty. Dodatkowo, dzięki systemowi płatności online w szybki sposób dokonają należnych płatności – wyjaśnia Marek Wajda z Ultimo.

Czy ugoda zawarta online jest ważna?

W przypadku zawierania ugody z firmą windykacyjną przez Internet obowiązują takie same procedury jak np. przy podpisywaniu online umowy na abonament telefoniczny. Aby była ważna należy potwierdzić w systemie, że zapoznaliśmy się z przedstawionymi warunkami i je zaakceptować. – W portalu do obsługi zadłużenia klient może zapoznać się z przygotowaną treścią ugody z firmą windykacyjną oraz zatwierdzić jej warunki, co poprzedza odpowiednia weryfikacja np. poprzez wpisanie kodu SMS wysłanego na wskazany wcześniej numer telefonu. Po zatwierdzaniu warunków spłaty i zawarciu ugody przez Internet, w systemie pojawią się informacje na temat stanu zadłużenia i harmonogram płatności zgodny z zaakceptowanymi wcześniej warunkami ugody – tłumaczy ekspert Ultimo.

Przejściowe kłopoty finansowe mogą dotknąć każdego z nas. W takiej sytuacji należy jednak jak najszybciej podjąć kroki, które pozwolą nam rozwiązać ten problem. Pomoże w tym m.in. zawarcie ugody z firmą windykacyjną. Pamiętajmy przy tym, że zatwierdzając jej warunki zobowiązujemy się, że będziemy regularnie spłacać swoje zobowiązania zgodnie z dołączonym do ugody harmonogramem. W sytuacji, kiedy chwilowo nie stać nas na opłacenie raty zadłużenia, warto skontaktować się z doradcą i porozmawiać o swoim problemie. Wtedy wspólnie można znaleźć rozwiązanie i się dogadać.

[1] http://pbi.org.pl/raporty/polscy-internauci-w-kwietniu-2020/

[2] https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/nauka-i-technika-spoleczenstwo-informacyjne/spoleczenstwo-informacyjne/wykorzystanie-technologii-informacyjno-komunikacyjnych-w-jednostkach-administracji-publicznej-przedsiebiorstwach-i-gospodarstwach-domowych-w-2019-roku,3,18.html

Główna tendencja na polskim rynku kredytowym, którą można obecnie zaobserwować w oparciu o dane z Biura Informacji Kredytowej, to zmniejszenie się liczby kredytów mieszkaniowych o 23 proc., a konsumpcyjnych o ok. połowę, porównując kwiecień 2020 r. do analogicznego okresu roku ubiegłego – mówi Mariusz Rutke, ekspert z zakresu finansów w Wyższej Szkole Bankowej w Chorzowie. Według niego kryzys w tej sferze jest spowodowany epidemią koronawirusa i związanym z nią spowolnieniem gospodarki.

„Na początku maja było małe odbicie, które widać w zwiększonej liczbie składanych zapytań o kondycję klientów i kontrahentów, ale potem ten poziom znowu się ustabilizował i nie pojawiły się dalsze wzrosty. Jeżeli porównamy – zgodnie z danymi BIK – drugą połowę maja do roku poprzedniego, to jest 30 proc. mniej zapytań o kondycję klientów i kontrahentów” – mówi Mariusz Rutke.

W jego opinii kolejnym znaczącym trendem jest zaostrzenie polityki banków w zakresie udzielania kredytów. „Banki zaostrzają kryteria, które muszą spełniać kredytobiorcy z obawy przed tym, że kredyty nie będą spłacane. Trzeba pamiętać, że dla całego sektora bankowego najważniejsze jest utrzymanie płynności finansowej i zachowanie wypłacalności” – podkreśla Rutke. „A jeżeli dużo firm i osób fizycznych będzie zalegało ze spłatami, banki mogą nie dysponować wystarczającymi środkami na wypłaty dla osób, które mają pieniądze zgromadzone w depozytach czy na rachunkach bankowych” – uzupełnia.

Jak tłumaczy ekspert z WSB w Chorzowie, znaczące koszty, które osłabiają płynność instytucji finansowych, generują też wszelkie działania windykacyjne, tworzenie rezerw zawiązywanych przez banki na tzw. złe kredyty oraz udzielane kredytobiorcom wakacje kredytowe. Dlatego banki obecnie bardzo dokładnie weryfikują sytuację majątkową osób ubiegających się o kredyt. „Dotychczas np. w przypadku osób fizycznych sprawdzane były dochody z ostatnich lat, np. poprzez PIT z 2019 r. Teraz sytuacja się trochę zmieniła, wiele banków weryfikuje to, co się stało po marcu 2020 r. I to dotyczy wszystkich rodzajów kredytów” – tłumaczy Rutke.

Zaznacza, że przy kredytach konsumpcyjnych promowane są osoby o wyższych dochodach oraz te, które mają stałe umowy o pracę. Według niego negatywnie są postrzegane osoby na umowach cywilnoprawnych czy prowadzące działalność gospodarczą, a przy kredytach hipotecznych wręcz nie są brane pod uwagę. Przy kredytach hipotecznych dodatkowym utrudnieniem jest również znaczące zwiększenie wkładu własnego do 20-40 proc. „Dla wielu osób będzie to bariera nie do przebycia” – mówi Rutke. W przypadku kredytów dla firm brana jest pod uwagę również branża. Mniejsze szanse na kredyt mają np. firmy gastronomiczne czy hotelarskie.

Również ze strony ewentualnych kredytobiorców istnieje obecnie duża ostrożność w występowaniu do banków o udzielenie kredytu. Mariusz Rutke podkreśla wagę tzw. aspektu psychologicznego. „Wiele osób i firm obawia się o przyszłość w sytuacji niepewnego zatrudnienia i potencjalnego ryzyka obniżenia lub całkowitej utraty dochodów. W takim momencie ludzie nie są skłonni, by więcej wydawać i nie zaciągają kredytów” – podkreśla ekspert.

„Z powodu epidemii i lockdownu szykuje nam się spowolnienie gospodarcze, przewidywany przez wielu ekonomistów i agencje ratingowe kilkuprocentowy spadek PKB (produkt krajowy brutto). A jeśli spadnie PKB o 3-4 proc., automatycznie spadną dochody i wzrośnie bezrobocie, a pętla kryzysu może pokazać się na horyzoncie. Natomiast, jeżeli spojrzymy na rynek kredytów, to trzeba powiedzieć jasno, że kryzys już jest” – stwierdza Mariusz Rutke. „Trzeba jeszcze pamiętać, że istnieje ryzyko drugiej fali koronawirusa w okresie jesiennym, a jeśli ona nastąpi, problemy się pogłębią” – dodaje.

Na razie – według eksperta – wzrost bezrobocia o 5,8 proc. (dane Głównego Urzędu Statystycznego) nie jest alarmujący, a odmrażanie gospodarki następuje w szybkim tempie. Rutke widzi też korzystne rozwiązania dla rynku kredytowego w przygotowanej przez rząd Tarczy Antykryzysowej 4.0. „Takim elementem stricte odnoszącym się do kredytów i rynku bankowego jest umożliwienie Bankowi Gospodarstwa Krajowego w tym i w przyszłym roku dopłacania firmom do oprocentowania kredytu (1 do 2 punktów procentowych). To jest bardzo istotne, bo może pomóc bankom komercyjnym poprawić ściągalność, a klientom dać pewien oddech w przyszłości” – mówi Rutke.

W jego opinii szansą dla kredytobiorców (osób fizycznych i firm) są oferowane przez banki już od marca wakacje kredytowe (zazwyczaj na okres 3-6 miesięcy). „Są one po to, by klienci mieli czas na poprawę swojej sytuacji finansowej i aby później – również z korzyścią dla banku – mogli spłacić kredyt w całości” – wyjaśnia ekspert. Trzeba pamiętać jednak, że wakacje kredytowe przysługują wyłącznie tym, których przyczyną spadku dochodów była epidemia koronawirusa.

„Najlepszy scenariusz dla polskiego rynku kredytowego, to ten, w którym nie będzie drugiej fali koronawirusa i liczba wniosków o kredyt oraz przyznawanych kredytów pod koniec roku będzie równa tej na koniec 2019 r. Ale jest to scenariusz optymistyczny, który zakłada, że gospodarka bardzo szybko wróci do normy. A o to może być trudno” – podsumowuje Mariusz Rutke.

Po raz pierwszy w Polsce frankowicz-przedsiębiorca, zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie w dnia 1.06.2020 r. w sprawie sygn. akt II C 128/20, uzyskał zabezpieczenie dla swojego roszczenia o ustalenie nieważności umowy kredytu denominowanego w walucie CHF. Powód pozwał PEKAO Bank Hipoteczny SA, którego umowy są uznawane za trudne do podważenia, szczególnie dla osób nie korzystających z przywilejów właściwych dla konsumentów. Sąd postanowił udzielić powodowi zabezpieczenia przez wstrzymanie obowiązku dokonywania przez powoda spłat rat kredytu – w okresie od 1.06.2020 r. do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego w tej sprawie. Dodatkowo sąd zakazał pozwanemu w tym czasie złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu oraz przekazywanie informacji o niedokonaniu przez powoda spłat rat kredytu do: Biura Informacji Kredytowej spółka akcyjna w Warszawie i do systemu „Bankowy Rejestr” prowadzonego przez Związek Banków Polskich. Powód wykazał, że zgodnie z jego interesem prawnym bezcelowa jest dalsza realizacja umowy kredytowej (a w szczególności spłacanie rat kredytu w toku całego procesu), która jest bezwzględnie nieważna. Co ciekawe, w sprawie nie odbyła się jeszcze żadna rozprawa. Sąd, nie przesądzając ostatecznie o wyniku sprawy, już teraz uznał, iż nieważność umowy kredytu jest bardzo wysoko uprawdopodobniona. Powód sformułował roszczenie tak, aby zminimalizować wartość przedmiotu sporu, co zapewniło mu wszczęcie powództwa za niewielką opłatę sądową. Frankowicza w niniejszej sprawie reprezentuje radca prawny dr Piotr Nazaruk z Kancelarii Radców Prawnych Dr Piotr Nazaruk.

Obstawianie zakładów wzajemnych u internetowego bukmachera wymaga posiadania przez gracza konta gracza u tego bukmachera. Wiele osób zastanawia się jednak nad tym, czy da się grać u bukmachera bez weryfikacji dowodu osobistego. Otóż istnieje taka możliwość, jednak związane są z nią pewne utrudnienia. Postaramy się dokładnie opisać cały proces.

Przepisy a weryfikacja dokumentu tożsamości

Po wprowadzeniu w życie nowelizacji ustawy hazardowej uchwalonej w grudniu 2016 roku obecny rynek bukmacherski w Polsce jest bardziej kontrolowany przez państwo. Bukmacherzy muszą nie tylko spełnić szereg wymogów, aby móc otrzymać zezwolenie, lecz także w trakcie prowadzenia działalności muszą przestrzegać wielu reguł. Jedną z najważniejszych spraw, o którą mocno zabiegają rządzący, jest ochrona osób niepełnoletnich przed hazardem. Wedle obowiązujących przepisów prawnych zakłady bukmacherskie dostępne są tylko dla tych osób, które ukończyły 18. rok życia. Dlatego też wprowadzona została przez bukmacherów obowiązkowa weryfikacja dowodu osobistego. Dzięki temu firma bukmacherska może porównać dane wprowadzone w formularzu podczas rejestracji z tymi, które znajdować się będą na przesłanym skanie dowodu osobistego. Jest to skuteczna metoda, aby uniemożliwić młodzieży dostęp do hazardu online.

Jak założyć konto u bukmachera?

Obecnie w Polsce funkcjonuje wiele firm bukmacherskich z zezwoleniem Ministra Finansów, które zapewniają możliwość obstawiania zakładów drogą internetową. Aby mieć taką możliwość, należy wcześniej założyć sobie konto internetowe u wybranego bukmachera. Na stronie bukmachera znajduje się formularz rejestracyjny, który należy wypełnić. W zależności od firmy może być on podzielony na kilka etapów bądź też wszystkie dane wypełnia się już na „pierwszym ekranie”. W takim formularzu należy podać: imię i nazwisko, datę urodzenia, adres zamieszkania, adres e-mail i numer telefonu, numer PESEL, jak i czasem serię oraz numer dowodu osobistego czy też paszportu. Często także należy wpisać od razu numer konta bankowego, na które w przyszłości będą dokonywane przelewy, a także oświadczyć, że środki pieniężne wykorzystywane u bukmachera pochodzą z legalnych źródeł.

Wstępna weryfikacja konta odbywa się za pomocą linku aktywacyjnego na skrzynce pocztowej lub kodu SMS. Pełna weryfikacja polega na wspomnianym już wcześniej przesłaniu firmie bukmacherskiej skanu dowodu osobistego. Spełnienie wszystkich wymogów sprawi, że nowy klient otrzymuje pełen dostęp do oferty i funkcji na stronie internetowej bukmachera.

Czy jest możliwa gra bez rejestracji?

Od pewnego czasu większość legalnych bukmacherów w Polsce proponuje założenie konta tymczasowego bez przesyłania skanu dowodu. Na czym to polega? Otóż gracz może założyć konto u bukmachera w identyczny sposób jak przy standardowej rejestracji, lecz nie jest wymagane od niego natychmiastowe przesłanie skanu lub zdjęcia dowodu osobistego. Bukmacher automatycznie otwiera nowemu klientowi konto tymczasowe, które zapewnia większość podstawowych funkcji. Można zatem wpłacić swój pierwszy depozyt do bukmachera, skorzystać z ewentualnego bonusu powitalnego oraz przyszłych promocji, obstawiać zakłady bukmacherskie, korzystać z programu lojalnościowego itd.

W zależności od firmy bukmacherskiej konto tymczasowe może zostać przyznane na określony okres czasu, np. na czas 1 miesiąca, po czym wymagane będzie przesłanie skanu dokumentu tożsamości. W większości przypadków obowiązują limity na zakłady, które wynoszą do 5000 złotych. Największym minusem w przypadku konta bez weryfikacji jest brak możliwości wypłaty wygranych środków u bukmachera. Zatem każdy gracz z takim statusem konta przed pierwszą wypłatą musi dokonać weryfikacji konta. W ten sposób prawnie zabezpieczono się na wypadek, gdyby niepełnoletnie osoby chciały czerpać korzyści majątkowe z zakładów bukmacherskich – nie będzie to możliwe, ponieważ wypłata środków nie jest możliwa do momentu pełnej weryfikacji konta gracza.

Jak zatem widać, gra u legalnych bukmacherów bez weryfikacji konta jest możliwa. Nowy klient otrzymuje praktycznie od razu po rejestracji pełen dostęp do oferty i funkcji dostępnych na stronie bukmachera. Musi jednak pamiętać o tym, że konto tymczasowe ma ograniczenia względem wypłat, limitów kwot oraz samego czasu działania.

Zakłady bukmacherskie mogą prowadzić do uzależnienia. Zawieranie zakładów u nielegalnych bukmacherów jest zabronione i podlega karze.

Rynek zajęć online podczas pandemii koronawirusa przeżywał rozkwit. Wykorzystanie dostępnych narzędzi komunikacji zdalnej umożliwiło świadczenie konsultacji i korepetycji z zachowaniem dystansu społecznego. Rynek kursów online wzrósł o kilka tysięcy procent.

Ale czy wszyscy świadczący usługi zdalne pamiętali o odprowadzeniu składek i zgłoszeniu prowadzonej działalności?

Odprowadzenie danin społecznych i skarbowych jest obowiązkiem, każdego podmiotu świadczącego usługi. Czy instytucje przeprowadzające kontrole wykorzystają swoje uprawnienia i będą masowo analizować konta bankowe osób świadczących takie usługi ? O tym przekonamy się zapewne jeszcze w tym roku.

Nasze anonimowe źródło w jednym z poznańskich urzędów mówi, że w planie kontroli na drugie półrocze 2020 r. znajduje się weryfikacja osób świadczących usługi korepetycji online.

Czy rezygnacja z działalności zarobkowej to jedyne wyjście dla korepetytorów indywidualnych?

Możliwość realizacji zajęć, korepetycji, szkoleń i kursów z wykorzystaniem narzędzi online z pewnością zagoszczą w naszych przyzwyczajeniach na dłużej. Takie rozwiązanie oszczędza nasz czas na dojazd, obniża koszty pozyskania wiedzy, daje również możliwość zachowania dystansu społecznego. Świat powoli zaczyna wracać do normalnej aktywności, ale wiele przyzwyczajeń i trendów pozostanie z nami na dłużej.

Czy jest zatem możliwość legalnego świadczenia usług online przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej?

Pierwsze rozwiązanie to własnoręczna buchalteria prowadzona przez korepetytorów i wykładowców wykorzystując możliwość wykonywania działalności nierejestrowanej. Osiągnięte w ten sposób przychody należy we własnym zakresie doliczyć do corocznej deklaracji PIT.

Drugie rozwiązanie to platforma edukacyjna wspierajmysie.pl, na której każdy zarejestrowany korepetytor czy wykładowca może wybrać opcje „rozliczaj mnie”. Takie rozwiązanie gwarantuje, że za przychody uzyskane podczas udzielania lekcji platforma odprowadzi za korepetytorów podatki i opłaci ZUS. Dzięki temu korepetytorzy mogą skupić się na prowadzeniu zajęć wiedząc, że resztę zrobi za nich platforma.

„Na platformie wspierajmysie.pl korepetytor może przede wszystkim zarządzać kalendarzem swoich aktywności związanych z prowadzeniem zajęć – mówi Mirosław Januszewski, prezes Zarządu CWA S.A., właściciela platformy. – Odpowiadając na zapotrzebowanie rynku i sygnały zgłaszane od korepetytorów, uruchomiliśmy dodatkowy moduł kompleksowego rozliczania korepetytora, zapewniając pełną przejrzystość świadczonych przez nich usług”.

Wzrost branży szkoleń online o klika tysięcy procent w połączeniu z szarą strefą daje wybuchową mieszankę patologii w realizacji podstawowych praw konsumenckich.

„Każdy kij ma dwa końce” cena i jakość a prawa konsumenckie. 

Z jednej strony kuszące jest zapłacić za lekcje 30% taniej przelewając 25 zł za godzinną konwersacje z „wykwalifikowanym lektorem” na wskazany przez korepetytora rachunek bankowy. (Korepetytor poznany kilkanaście minut wcześniej na grupie w portalu społecznościowym).

Ale co w przypadku, gdy klient chce dochodzić swoich praw gdyż :

a) lekcja się nie odbyła,

b) poziom nauczyciela nie był zgodny z deklarowanym,

c) zakres prowadzonych zajęć był inny niż oferowany,

tu zaczynają się schody.

W przypadku zakupu lekcji w „szarej strefie” klient pozbywa się skutecznego narzędzia do wyegzekwowania swoich praw np. że usługa powinna być zrealizowana zgodnie z ofertą. Klienci również wykorzystują szarą strefę do wyłudzania lekcji metodą na „nie zapłacę jak nie dasz mi paragonu” lub „proszę o zwrot całej kwoty albo doniosę na ciebie do US”.

Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców proponuje we wniosku do Wiceprezes Rady Ministrów – Minister Rozwoju i Ministra Sprawiedliwości, aby umożliwić przedsiębiorcom w restrukturyzacji korzystanie ze wsparcia przewidzianego ustawą z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2.

Ustawa z 16 kwietnia 2020 r. dała możliwość przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski uzyskanie wsparcia niezbędnego dla utrzymania i kontynuacji prowadzonej działalności gospodarczej, zagrożonej na skutek ekonomicznych następstw dla przedsiębiorcy, wynikających z wprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów zakazów oraz ograniczeń w celu zapobiegania, przeciwdziałania i zwalczania zakażenia wirusem SARS-CoV-2 oraz rozprzestrzeniania się choroby wywołanej tym wirusem (COVID-19). Wsparcie może być przyznane w szczególności w formie pożyczek, gwarancji lub poręczenia oraz leasingu lub innych instrumentów związanych z finansowaniem prowadzonej działalności gospodarczej, na warunkach rynkowych. Wsparcie może być również udzielone w formie innych zwrotnych finansowych instrumentów dłużnych, o ile strony umowy tak postanowią.

Przepis art. 2 ust. 3 ustawy wskazuje jednak, że ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców, wobec których ogłoszono upadłość, oraz przedsiębiorców, wobec których otwarte zostało postępowanie restrukturyzacyjne. W przypadku przedsiębiorców, względem których złożono wnioski w powyższych postępowaniach, do czasu ich prawomocnego rozpatrzenia procedura udzielenia wsparcia określona w ustawie ulega zawieszeniu.

Rzecznik MŚP w piśmie do Wiceprezes Rady Ministrów – Minister Rozwoju i Ministra Sprawiedliwości wskazał, że obecne brzmienie powyższego przepisu pozbawia przewidzianego nią wsparcia przedsiębiorców w restrukturyzacji, a więc tych przedsiębiorców, którzy w sposób właściwy i terminowo zareagowali na swoją sytuację finansową, wszczęli formalną procedurę restrukturyzacji sądowej i podjęli przewidziane prawem środki celem uniknięcia upadłości oraz ratowania swojego przedsiębiorstwa. Nie wydaje się więc celowe pozbawianie tej grupy możliwości uzyskania wsparcia mającego rekompensować skutki wystąpienia pandemii COVID-19. Pozbawienie tej grupy możliwości wsparcia przewidzianej Specustawą nie tylko osłabia podmioty już i tak słabe, ale także zniechęca do korzystania ze ścieżki restrukturyzacyjnej, co może przyczynić się w przyszłości do zwiększenia ryzyka upadłości.

Na podstawie propozycji wypracowanej przez członków Zespołu roboczego ds. upadłości i restrukturyzacji Rzecznik MŚP zwrócił się z pytaniem, czy są możliwe zmiany legislacyjne, które umożliwiłyby przedsiębiorcom w restrukturyzacji skorzystanie z tej pomocy, równocześnie pozostawiając ograniczenie dla przedsiębiorców, wobec których ogłoszono upadłość lub, którzy zgłosili wniosek o ogłoszenie upadłości.

Dwa czartery z łącznie 186 ukraińskimi pracownikami na pokładzie przybyły jednocześnie na lotnisko Chopina 6 czerwca. Oba loty czarterowe zostały zorganizowane przez agencję zatrudnienia międzynarodowego Gremi Personal we współpracy z Międzynarodowymi Liniami Lotniczymi Ukrainy. Gremi Personal wcześniej informowała o przylocie jednego czarteru planowanym na 6 czerwca.

Organizacja dwóch czarterów jednocześnie stała się koniecznym rozwiązaniem, które firma zmuszona była zastosować w związku z zaostrzeniem przepisów prawnych dotyczących lotów czarterowych w czasie kwarantanny. Według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 maja 2020r. na pokładzie wszystkich statków powietrznych, w tym także samolotów czarterowych, można przewozić nie więcej pasażerów niż wynosi połowa maksymalnej liczby miejsc. Owo rozporządzenie pojawiło się po tym, jak Gremi Personal zamówiła drugi lot czarterowy, o czym publicznie informowano w polskiej i ukraińskiej prasie.

„Gremi Personal to odpowiedzialna firma. Cenimy sobie naszą reputację i zawsze rzetelnie wypełniamy zobowiązania wynikające z zawartych z nami umów. Moglibyśmy odwołać czarter, ale pomimo poniesionych przez nas strat ekonomicznych, zamówiliśmy od razu dwa loty czarterowe, aby rzetelnie wypełnić nasze zobowiązania wobec polskich przedsiębiorstw i naszych pracowników”, oświadczył właściciel agencji zatrudnienia międzynarodowego Gremi Personal Evgenij Kirichenko. – Dla pracowników Gremi Personal przelot był bezpłatny, jak obiecywała wcześniej firma. Ponadto Gremi Personal zorganizowała pobyt pracowników w uruchomionych przez siebie ośrodkach kwarantanny, w celu odbycia obowiązkowej 14-dniowej kwarantanny.”

„Oczywistym jest, że zaostrzenie przepisów dotyczących podróży lotniczych jest niezbędnym środkiem, który polski rząd podjął w celu zapewnienia ochrony zdrowia społeczeństwa w okresie pandemii. I absolutnie rozumiemy, że jest to uzasadnione w przypadku regularnych lotów, których pasażerowie mogą następnie naruszać zasady kwarantanny. Ale zastosowanie tych norm w przypadku lotów czarterowych nie jest do końca uzasadnione. Po pierwsze, należy uwzględnić czynnik ekonomiczny. Biorąc pod uwagę dotkliwy brak ukraińskiej siły roboczej, loty czarterowe pozostają jedynym sposobem na szybkie i bezpieczne uzupełnienie deficytów kadrowych. Po drugie, wszyscy przybyli za pośrednictwem naszych czarterów przechodzą obowiązkową 14-dniową kwarantannę, pod oficjalnym nadzorem polskich władz i koordynatorów Gremi Personal w ośrodkach kwarantanny zorganizowanych przez naszą firmę. Ponadto wszyscy przybyli ukraińscy pracownicy są objęci pełnym ubezpieczeniem zdrowotnym, w tym na wypadek zachorowania na COVID-19. Dlatego też jesteśmy przekonani, że polski rząd jak zawsze ze zrozumieniem odniesie się do rozwiązania tego problemu i jak najszybciej zrewiduje zapis dotyczący ograniczenia liczby pasażerów, szczególnie w przypadku lotów czarterowych”- podkreśla stanowisko firmy Tomas Bogdevic, dyrektor generalny Gremi Personal.

Jak już wcześniej informowaliśmy, pierwszy lot czarterowy zorganizowany przez Gremi Personal przybył do Polski 24 maja ze 179 pracownikami z Ukrainy na pokładzie. W tej chwili pracownicy odbywają obowiązkową 14-dniową kwarantannę. Nikt z pracowników nie uskarża się na stan zdrowia.

Mikropożyczka dla przedsiębiorców w wysokości 5000 złotych jest jednym ze sztandarowych elementów ustaw antykryzysowych. Według ostatnich zapowiedzi rządu jej umorzenie będzie możliwe bez składania wniosków. Eksperci inFakt pozytywnie oceniają tę zmianę. Ich zdaniem pomoże to uniknąć przedsiębiorcom konieczności spłaty pożyczki wraz z odsetkami.

Obowiązujące jeszcze przepisy stanowią, że mikropożyczka, która została udzielona przedsiębiorcy z Powiatowego Urzędu Pracy, może zostać umorzona po trzech miesiącach nieprzerwanego prowadzenia działalności gospodarczej. Dodatkowym warunkiem jest złożenie właściwego wniosku.

Niedawno pojawiła się kolejna poprawka do tzw. Tarczy Antykryzysowej 4.0, która mówi, że przedsiębiorca będzie miał możliwość umorzenia mikropożyczki bez składania żadnego wniosku. Informacje o tym, czy działalność nadal jest prowadzona, Powiatowe Urzędy Pracy weryfikowałyby na podstawie danych z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Poprawkę można znaleźć na stronach sejmowych w druku nr 390 w art. 15zzd, ust. 7. Zamiar wprowadzenia tej zmiany został potwierdzony 2 czerwca przez minister Marlenę Maląg na konferencji prasowej w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim.

– Zaproponowane rozwiązanie pomoże „zapominalskim” oraz zdejmuje z nich ten tak naprawdę zbędny obowiązek. Urzędy pracy mogą z łatwością sprawdzić, czy dany przedsiębiorca wywiązał się z obowiązku nieprzerwanego prowadzenia działalności przez 3 miesiące – mówi Piotr Juszczyk, doradca podatkowy w firmie inFakt. – Należy również zaznaczyć, że w obecnym stanie prawnym niezłożenie wniosku o umorzenie w terminie 14 dni po 3 miesiącach od udzielenia pożyczki, wiąże się z tym, że należy ją zwrócić. Część przedsiębiorców zapewne przegapiłaby ten termin, co skutkowałoby koniecznością spłaty pożyczki wraz z odsetkami.

Aktualnie przyznanych zostało 1,17 mln mikropożyczek na łączną kwotę 5,83 mld złotych^[1]. Najwięcej wniosków rozpatrzonych pozytywnie w stosunku do ogółu złożonych odnotowano w województwach: warmińsko-mazurskim (85%), łódzkim i zachodniopomorskim (po 83%). Najmniej – w woj. mazowieckim (49%) i małopolskim (60%)^[2].

Mikropożyczka wciąż dostępna

O pożyczkę w wysokości maksymalnie 5 tysięcy złotych wciąż można się starać w odpowiednich dla prowadzonej działalności gospodarczej Powiatowych Urzędach Pracy. Można ją przeznaczyć na bieżące koszty związane z prowadzoną działalnością, czyli m.in. na opłacenie podatków, składek ZUS, na towary, materiały lub czynsz. Warunkiem uzyskania pożyczki jest założenie działalności przed 1 kwietnia 2020 roku.

[1] Dane Kancelarii Prezesa Rady Ministrów na 3 czerwca 2020 roku

[2] Dane Ministerstwa Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej na 1 czerwca 2020 roku

W czwartek Sejm uchwalił tzw. Tarczę 4.0. Pracodawcy RP oceniają zawarte w niej zapisy dotyczące prawa pracy, ochrony firm przed przejęciem przez podmioty spoza Unii Europejskiej oraz podatków.

Prawo pracy

Tarcza 4.0. to kolejny duży pakiet zmian prawnych, który tym różni się od pozostałych, że zawiera wiele rozwiązań w obszarze prawa pracy. Można je ocenić pozytywnie, aczkolwiek pojawia się obawa, czy nie będą one dla pracodawców przysłowiową niedźwiedzią przysługą. Niektóre przepisy są niejasne, inne nadmiernie skomplikowane, a jeszcze inne de facto już funkcjonują. Niemniej jednak ich celem ma być przede wszystkim ograniczenie kosztów po stronie firm, co może przyczynić się do ochrony miejsc pracy.

Należy również zaznaczyć, że przepisy nie przewidują szeregu najbardziej kontrowersyjnych rozwiązań, które znalazły się w pierwotnej wersji projektu, takich jak chociażby tzw. zwalnianie e-mailem. Tym samym w Tarczy pozostały głównie rozwiązania niebudzące aż takich wątpliwości. Dotyczy to m.in. ograniczenia wysokości odpraw do 10-krotności minimalnego wynagrodzenia, możliwości szybkiego wypowiedzenia umowy o zakazie konkurencji oraz zniesienia obowiązków związanych z zfśs. Jednak również i te kwestie wymagają doprecyzowania.

Za słuszne uznajemy także doprecyzowanie przepisów o pracy zdalnej, co miało na celu wyeliminowanie dotychczas występujących wątpliwości. Warto zauważyć, że posłowie zdecydowali o usunięciu przepisu dotyczącego odpowiedzialności w zakresie BHP. Nowa regulacja zawiera też wiele niejasnych sformułowań przez co nadal może wywoływać problemy interpretacyjne. Co więcej, już pojawiają się sygnały o ewentualnych roszczeniach ze strony pracowników świadczących pracę zdalnie w związku z korzystaniem z prywatnego sprzętu, gdyż kwestia ekwiwalentu nie została ostatecznie uregulowana. Ponadto z punktu widzenia pracodawców ważne jest to, czy te przepisy będą miały wyłącznie charakter czasowy, czy też na stałe wejdą do naszego porządku prawnego. W tym kontekście istotne będzie wdrożenie do Kodeksu pracy pracy zdalnej jako nowej formy świadczenia pracy, odmiennej od funkcjonującej już telepracy.

W przepisach przewidziano też możliwość wysyłania pracowników na zaległy urlop w wymiarze do 30 dni. Zwracamy jednak uwagę na to, że już teraz zgodnie z interpretacją Sądu Najwyższego można to zrobić. Stąd również zaproponowane ograniczenie wymiaru urlopu zaległego jest bezzasadne. To wyważanie otwartych drzwi. Powstaje pytanie czy te drzwi nie zostaną zamknięte, gdy ustawa przestanie już obowiązywać. Czy wówczas pracodawcy również będą mogli wysyłać pracowników na zaległy urlop? Uważamy również, że pracodawca powinien mieć możliwość skierowania pracownika na połowę przysługującego mu urlopu bieżącego, tak jak zapisano to w pierwotnej wersji projektu. Tego rodzaju rozwiązania ograniczą tzw. kumulację urlopów i odpowiadają na aktualne oczekiwania pracodawców. Co więcej, urlop jest mniejszym złem niż chociażby przestój ekonomiczny z Tarczy antykryzysowej, który dla pracownika oznacza obniżkę pensji.

Zgodnie z Tarczą 4.0. pracodawcy będą mogli wprowadzić przestój ekonomiczny lub obniżyć wymiar czasu pracy również bez ubiegania się o dofinansowanie z FGŚP. Konieczne będzie jednak zawarcie porozumienia ze stroną społeczną, zanotowanie odpowiedniego spadku obrotów oraz „istotnego wzrostu obciążenia funduszu wynagrodzeń” – tu pojawiają się schody. Sposób jego wyliczenia jest dość skomplikowany, co może stanowić barierę dla pracodawców w korzystaniu z tego rozwiązania. Wprowadzenie dodatkowego kryterium tylko wywoła chaos i utrudni zrozumienie już i tak problematycznych przepisów Tarczy antykryzysowej i jej kolejnych wersji. Dlatego postulujemy usunięcie tej przesłanki z przepisów.

Za zasadne uznajemy także wprowadzenie możliwości uzyskania dofinansowania (z FGŚP do wysokości 40 proc. przeciętnego) do wynagrodzeń pracowników, którzy nie zostali objęci przestojem, przestojem ekonomicznym ani obniżonym wymiarem czasu pracy. Dobrze, że również w odniesieniu do tej grupy zatrudnionych zaproponowano mechanizm wsparcia. Ponadto zgodnie z ustawą poszerzony zostanie krąg uprawnionych do świadczenia postojowego. Wsparciem zostaną objęci też przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność gospodarczą i jednocześnie podlegają ubezpieczeniu z innego tytułu. Dotyczy to znacznej grupy przedsiębiorców MŚP, głównie z branży finansowej, handlowej, usługowej.

Intencja ustawodawcy i kierunek działania są dobre. Obawiamy się jednak, że po uchwaleniu Tarczy 4.0. pracodawcy będą się jeszcze bardziej gubić w gąszczu obowiązujących regulacji i wprowadzanych rozwiązań pomocowych. Szeroki wachlarz oferowanego wsparcia dla firm powinien być jednocześnie prosty i przystępny w formie dla zwykłego przedsiębiorcy. Mnogość instrumentów nie jest bowiem równoznaczna z ich skutecznością.

Ochrona przed przejmowaniem firm przez podmioty spoza UE

W ustawie uwzględniono przepisy rozszerzające ochronę przedsiębiorców przed przejęciem przez podmiot zagraniczny (spoza Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego) poprzez rozbudowanie uchwalonej w lipcu 2015 r. ustawy o kontroli niektórych inwestycji. Proponuje się objęcie ochroną podmiotów prowadzących działalność w kilkudziesięciu obszarach (m.in. działalności gospodarcze związane z: energią elektryczną, gazem, paliwami, telekomunikacją, przetwórstwem żywności, produkcją leków, chemikaliów i nawozów, materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz dotyczącą opracowywania oprogramowania (w tym elektrownie, paliwa, zaopatrzenie w wodę, zaopatrzenie w gotówkę, płatności kartą, szpitale, sprzedaż leków na receptę, transport drogą powietrzną, kolejową, morską lub żeglugą śródlądową, transport drogowy i publiczny oraz zaopatrywanie w żywność)). Ochronie podlegają podmioty, których przychód ze sprzedaży produktów lub usług na terytorium RP przekroczył równowartość 10 mln euro. Organem kontroli w przypadku prób przejęcia przedsiębiorców ma być UOKiK. Działania zmierzające do przejęcia podejmowane bez zgłoszenia i zgody UOKiK będą podlegały karze do 50 mln zł. Nowe rozwiązania dotyczące kontroli przejęć spółek mają obowiązywać przez 2 lata.

Dotychczas obowiązujące przepisy w dużo węższym zakresie zapewniały ochronę przed przejęciem zagranicznym – rozporządzenie wydane na podstawie ustawy zawierało listę, stanowiącą załącznik do rozporządzenia, wskazującą wprost na to, które podmioty podlegają ochronie. Rozporządzenie z grudnia 2019 r. zawiera zaledwie 9 takich podmiotów. Dodatkowo, to w rozporządzeniu określa się organ, który podejmuje decyzję o ewentualnej zgodzie na transakcję, tymczasem w projektowanych przepisach kompetencje te posiada UOKiK.

Przepisy dotyczące ochrony przed przejęciami nie zasługują na poparcie. Są zdecydowanie zbyt daleko idące i mogą negatywnie odbić się na rozwoju społeczno-gospodarczym. Odcinanie przedsiębiorstw od zagranicznego kapitału i know-how może skutkować nawet ich upadłością. Problematyczne jest również ograniczenie możliwości inwestowania do podmiotów wyłącznie z obszaru UE/EOG, ponieważ wyłącza to wielu istotnych dla Polski inwestorów z państw takich jak Stany Zjednoczone, Republika Korei, Japonia oraz Wielka Brytania – która opuściła UE. Stąd należy przychylić się do postulatu zgłoszonego przez Radę Przedsiębiorczości, aby – jeśli te przepisy mają w ogóle wejść w życie – dokonać ograniczenia zakresu ich obowiązywania, skrócenia czasu ich obowiązywania (z 24 do 12 miesięcy od wejścia w życie) oraz poszerzenia katalogu podmiotów mogących inwestować w przedsiębiorstwa do tych, które mają swoje siedziby w państwach OECD.

Podatki

Oprócz wprowadzenia dodatkowych ulg (zwolnienie z podatku od darowizn, dochodowego) w przypadku przekazania darowizn na przeciwdziałanie COVID-19 podmiotom wykonującym działalność leczniczą czy też na rzecz placówek oświatowych, w ustawie przewidziano kilka rozwiązań ułatwiających prowadzenie działalności i mogących poprawić płynność finansową przedsiębiorstw.

Ustawa przewiduje również wydłużenie terminów na raportowanie schematów podatkowych. Terminy wskazane w dziale III rozdziału 11a ustawy Ordynacja podatkowa nie rozpoczynają się a rozpoczęte podlegają zawieszeniu w okresie od dnia 31 marca 2020 r. do trzydziestego dnia następującego po dniu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19. Przesunięcie terminów jest w obecnej sytuacji niewątpliwie korzystnym rozwiązaniem, biorąc w szczególności skomplikowanie przepisów o MDR i nieustające wątpliwości dot. tego kto i jakie czynności ma w praktyce raportować.

Ustawa wprowadza również ułatwienia w skorzystaniu z tzw. ulgi na złe długi przy zatorach płatniczych przez podatników ponoszących negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19, w tym wprowadzenie ulgi dla podatników, którzy na 2020 r. wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Problemem może okazać się interpretacja warunku do skorzystania z ulgi, bowiem przepisy nie wskazują kryteriów, jakimi należy się kierować przy ocenie, czy poniesiono negatywne konsekwencje z powodu epidemii.

Istotnym w naszej ocenie rozwiązaniem jest umożliwienie podatnikom uwzględniania w kosztach uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań zapłaconych, jeżeli wada dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoka w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoka w usunięciu wad towarów, albo wykonanych robót i usług, powstała w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego lub stanem epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Dotychczas stanowisko organów administracji skarbowej w tym zakresie było dla podatników niekorzystne i co do zasady kary umowne nie mogły być zaliczane do kosztów.

Na uwagę zasługuje poprawka zgłoszona i przyjęta w toku prac sejmowej Komisji Finansów Publicznych, zgodnie z którą dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając na względzie cel działań osłonowych i potrzebę wsparcia przedsiębiorców w dobie kryzysu, podobne rozwiązanie powinno zostać wprowadzone jako ogólna zasada w odniesieniu do pozostałych instrumentów przewidzianych w tarczach antykryzysowych i tarczy finansowej. Za niezasadne należy bowiem uznać opodatkowanie środków wypłacanych w związku ze skutkami epidemii, których przeznaczeniem jest utrzymanie miejsc pracy i zapobieganie fali upadłości.

W obszarze prawa podatkowego wciąż niestety brakuje rozwiązań postulowanych przez przedsiębiorców od początku lockdownu. Mając na względzie skutki ekonomiczne epidemii COVID-19 i znaczące pogorszenie lub utratę płynności finansowej przedsiębiorstw, należało przede wszystkim wprowadzić odpowiednie rozwiązania w zakresie podatku VAT, które pozwoliłyby na szybsze dokonywanie zwrotów nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W tym zakresie Ministerstwo Finansów wydało co prawda rekomendacje skierowane do organów podatkowych, jednakże przedsiębiorcy zwracają uwagę, iż nie dostrzegają wyraźnego przyspieszenia w rozpatrywaniu wniosków o dokonanie zwrotu.

Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej

Czym jest organizacja procesowa?

Najogólniej rzecz ujmując, proces to w uproszczeniu sekwencja następujących po sobie działań i decyzji (warunków) prowadzących do osiągnięcia konkretnego celu, np. dostarczenia usługi o wymaganych przez klienta parametrach. W innym ujęciu, proces można zdefiniować również jako łańcuch wartości, w którym każde kolejne działanie w procesie powinno dodawać wartość (koncepcja przedstawiona przez M. Porter).

Mając na uwadze podział organizacyjny, proces to sekwencja zadań, które przecinają komórki struktury organizacyjnej, aby dawać w wyniku jak najwięcej wartości dla klienta. Niektóre z tych wartości stanowią bezpośrednią korzyść dla klienta – odbiorcy usług, inne mają znaczenie pośrednie. Rozwinę to dalej.

Organizacja procesowa w usługach profesjonalnych

Organizacja procesowa jest koncepcją dosyć znaną, a w branży usług profesjonalnych (np. outsourcing księgowości lub kadr i płac) z sukcesem zaimplementowaną w podmiotach działających jako SSC lub BPO. W MDDP Outsourcing również znamy ten model działania, choć go nie powielamy. Zdecydowaliśmy się pójść własną drogą, w której to zastosowanie szablonowej organizacji procesowej było jedynie teoretycznym punktem wyjścia do wypracowania naszego własnego modelu.

Nie startowaliśmy od najczęściej spotykanej struktury funkcyjnej (silosowej), w której zarządzanie koncentruje się na planowaniu i realizacji zadań poszczególnych komórek organizacyjnych. Według niej, klasyczne jednostki organizacyjne np. reprezentujące linie usług (audyt, podatki) realizują wyłącznie swoje cele – choć w domyśle wspierają zespół outsourcingu księgowego. W tego typu modelach ważniejsza jest efektywność poszczególnych funkcji niż efektywność całego procesu (suma poszczególnych efektywności może nie dawać równie wysokiej efektywności całego procesu). Wykonują własne budżety, realizują własne projekty, mierzą KPI, ale nie rozumieją i nie identyfikują się z celami całego procesu. Nałożenie na taką strukturę procesów nie przyniosłoby oczekiwanych korzyści.

W naszym przypadku postąpiliśmy zupełnie inaczej. Przyjmując nasze założenia wejściowe (lub inaczej kluczowe wymagania) w zakresie efektywności, jakości, dostępnego wsparcia technologicznego i na koniec skalowalności, przystąpiliśmy do zaprojektowana zupełnie nowych procesów. W dalszych krokach przystąpiliśmy do identyfikowania i zapewnienia koniecznych do ich obsługi zasobów, w tym kompetencji zespołów, rozwiązań informatycznych oraz technicznych(np. tak teoretycznie banalna sprawa jak wydajność skanerów). To nie istniejące komórki organizacyjne wyznaczają przebieg procesu lub poziom jego wspierania (np. zakres zadań w każdej komórce), lecz odwrotnie, to proces narzucał wymagania poszczególnym zespołom.

Definiowałem wcześniej, że proces to seria działań i decyzji prowadzących do osiągnięcia oczekiwanego wyniku. Analizując nasz proces (procesy), zwróciliśmy uwagę, że zadania z jednej dziedziny mogą być wykonywane w różnych nie występujących bezpośrednio po sobie krokach procesu, dlatego należało je sklasyfikować i zgrupować. Z kolei grupując zadania w procesie wg wymaganych do ich realizacji kompetencji zidentyfikowaliśmy zespoły kompetencyjne. W końcu inne kompetencje wymagane są w zespole przetwarzającym dokumenty, a inne np. w zespole ds. podatków.. Wiedząc jaką rolę w procesie pełni dany zespół i jakie kwalifikacje powinni mieć jego członkowie, można było skupić się na budowaniu zespołów.

W ten sposób wypracowaliśmy fundament, na bazie którego możemy świadczyć w pełni nowoczesne usługi księgowe, kadrowe i płacowe. Model, który odpowiednio wdrożony i stosowany, jest skalowalny do firm na różnych etapach ich rozwoju oraz konfigurowalny do potrzeb ich specyfiki branżowej czy korporacyjnej i który przynosi fundamentalne w naszej branży korzyści.

Elementy kontroli wewnętrznej

W każdej organizacji różnymi środkami można wprowadzać rozwiązania dotyczące kontroli jakości prac. Jednak to organizacja procesowa sprzyja kontroli automatycznej, nie wymagającej osobnego definiowania i egzekwowania. Ponieważ w procesie zadania przekazywane są od jednego zespołu do drugiego na bieżąco (z minuty na minutę, w znacznym stopniu dzięki systemom informatycznym), to również na bieżąco są kontrolowane. Zespół odbierający wynik pracy od poprzedniego zespołu, automatycznie zwraca uwagę na ewentualne błędy. Dbając o tempo i jakość własnej pracy, nie może dopuścić do przyjmowania wadliwych wyników prac, a tym bardziej ich stałego i samodzielnego korygowania. Dzięki temu niepotrzebne są dodatkowe środki czy procedury, choć oczywiście mogą one wzmocnić skuteczność kontroli. Pisząc o dodatkowych środkach pomijam kulturę organizacyjną i środowisko pracy (np. pracę projektową, focus roomy itp.), które również nas wyróżniają i które sprzyjają pracy zespołowej oraz skutecznemu rozwiązywaniu problemów.

Osobnym zagadaniem do omówienia jest wsparcie aplikacyjne (systemy informatyczne) do takiego modelu pracy. Kluczowe w tym zakresie okazać się mogą np. systemy typu workflow, dzielone zasoby plików, systemy do organizacji pracy wykorzystujące koncepcję kanban itd., które współpracę  zespołów mocno automatyzują (brak konieczności wysyłania mail) i pozwalają realizować proces na bieżąco.

Stałe doskonalenie się (Continuous improvement)

Ponieważ w procesowej organizacji pracy prowadzenie bieżących ustaleń, np. wyjaśnianie potencjalnych błędów, jest rzeczą naturalną, to równie naturalnie zespoły spotykają się, aby podsumować współpracę w dłuższym okresie. Powtarzające się nieefektywności lub trudności, które wykryła kontrola wewnętrzna, stają się przedmiotem dalszej dyskusji, co prowadzi do powstawania rozwiązań przyczyniających się usprawniania pracy (w tym do eliminacji powstawania błędów) w sposób systemowy, a nie doraźny. Konsekwencją takich spotkań może być wypracowanie natychmiastowego usprawnienia lub powołanie zespołu wzbogaconego np. o ekspertów IT, do przygotowania bardziej kompleksowego rozwiązania.

Choć naturalnie w każdej organizacji można próbować promować takie zachowania, to w organizacji procesowej tego typu inicjatywy są uruchamiane oddolnie.

Rozwój zespołu

Prowadzenie pełnej księgowości, dla spółek z różnych branż, notowanych na giełdach papierów wartościowych, holdingów, korporacji wymaga połączenia wiedzy z wielu dziedzin. Pozostaje jedynie taką wiedzę zapewnić, skompletować, wypracować. Wybierając drogę do zapewnienia wymaganych kompetencji trzeba odpowiedzieć na kilka, ostatecznie dość podstawowych pytań.

• Czy jeden lider zespołu może podjąć próbę bycia ekspertem we wszystkich tych osobnych dziedzinach?
• Czy może jednocześnie być fachowcem w zakresie masowego procesowania dokumentów i ich digitalizacji (w tym technologii OCR, skanerów masowych, systemów workflow), a także sprawnie, ale i skrajnie rzetelnie, przygotować sprawozdanie skonsolidowane lub giełdowe, albo odzyskać VAT?
• Ile czasu zajmie wyedukowanie poprzez „organiczny” rozwój pracownika w tych dziedzinach, aby osiągnąć poziom ekspercki i z czystym sumieniem pracę takiego specjalisty zaoferować klientom?
• Czy pracownicy faktycznie chcą jednocześnie być ekspertami „od wszystkiego”, czy może księgowy chce być certyfikowanym księgowym (biegły rewident, ACCA), entuzjasta ds. podatków doradcą podatkowym, a miłośnik organizacji pracy i technologii np. certyfikowanym project managerem?

Powyższe specjalizacje są przykładowe – dekompozycja procesów może być głębsza i tym samym specjalizacji może być więcej. Zależy to od potrzeb danej firmy i zdolności danej organizacji do absorbcji zmian.

Jedno można przyjąć jako pewnik: pracownicy chcą być ekspertami. Zadaniem pracodawcy jest przemyślenie i wybranie metody, która będzie prowadziła do stałego podnoszenia ich wiedzy, doświadczenia, a może i kwalifikacji. Rozwój pracowników musi być zharmonizowany z celami biznesowymi pracodawcy, dlatego w naszym przypadku dylematów nie było. Tworząc organizację procesową, jak już wspominałem wcześniej, jednocześnie zdecydowaliśmy się na konkretną metodę rozwijania wiedzy pracowników w zespołach kompetencyjnych. Dokładnie wiemy jakie kompetencje (i na jakich szczeblach kariery pracowników) wymagane są w naszej organizacji,  orazjak zarządzać systemem ocen, kiedy dziedzina oceny nie jest zbyt szeroka. W ten sposób uniknęliśmy dublowania kompetencji w odseparowanych zespołach i uzyskaliśmy możliwość dzielenia się nimi (czyli doświadczeniami, wypracowanymi interpretacjami, rozumieniem poszczególnych przepisów) ze wszystkimi klientami na równi wysokim poziomie. Dzięki takiemu podejściu klient nie musi liczyć na szczęście, aby trafić „w ręce” zespołu z lepszymi kompetencjami.

Rozdział obowiązków (Segregation of duties)

Kontrole wewnętrzne są tylko jednym z elementów całego systemu zapewniania jakości obsługi. Ważne również są mechanizmy zapobiegania nieprawidłowościom, czy wręcz nadużyciom sprowadzające się odseparowania konfliktowych obowiązków, wykonywanych w ramach jednego pełnego procesu (lub obszaru procesowego), np.:

• żaden pracownik lub grupa pracowników nie powinna być uprawniona do jednoczesnego spowodowania i ukrywania błędu (np. ktoś, kto nie dopilnował kontroli należności nie powinien mieć możliwość konwersji takich należności na złe długi);
• żaden pracownik lub grupa pracowników nie powinien łączyć takich obowiązków jak np. wnioskowanie i akceptacja lub wprowadzanie i autoryzacja (wprowadzanie rachunków bankowych i akceptacja płatności, zakładanie dostawcy i akceptacja faktur dostawcy itd.).

Osiągnięcie zerowego poziomu konfliktów uprawnień jest z pewnością trudne. Tym trudniejsze im mniejszy jest zespół. Jednak w przypadku współdziałania wielu wyspecjalizowanych zespołów (nazywam je również procesowymi), osiąga się wysoki poziom separacji konfliktów, bez sztucznych działań. Organizacja procesowa, poprzez rozdystrybuowanie obowiązków, pozwala samoistnie wykrywać błędy (zaniechania itp.), na różnych, również wczesnych, etapach procesowania transakcji. Pozwala także minimalizować występowanie błędów, niepoprawności w np. przeprowadzanych transakcjach, prowadzonych zapisach księgowych, a finalnie w samych księgach i przepływie środków finansowych.

Oczywiście każda organizacja może być mniej lub bardziej zorganizowana procesowo. Głębokość dekompozycji procesów wpływa na poziom specjalizacji, czyli liczbę zespołów procesowych, a ta z kolei wpływa wprost na możliwość zaadresowana poszczególnych konfliktów uprawnień (poprzez strukturę procesową). Warto dodać, że separacja zadań oparta na strukturze procesowej jest odporna na rotację pracowników czy niedostępności pracowników.

W organizacji, w której jeden zespół wykonuje większość zadań samodzielnie, również można wprowadzać separację zadań np. nadając właściwe uprawnienia do wykonania poszczególnych operacji w systemach informatycznych. Takie rozwiązanie ma jednak swoje ograniczenia – może wymagać zbyt wielu etatów, aby pokryć wszystkie reguły separacji, a przy tym brak jednego z pracowników (np. z powodu urlopu czy zwolnienia lekarskiego) czyniłyby utrzymanie takiego schematu zmorą, a nie korzyścią. Przykładowo, jeżeli zdeleguje się jedną czynność na konkretną osobę, to jej brak prowadzi do turbulencji w obsłudze całego procesu, a zastępstwa i redundancje zwykle nie pomagają, ponieważ często zastępujący pracownik nie czuje się „właścicielem” tematu. Odpowiednio wysoki jest jednocześnie poziom ryzyka – zwykle jeden kierownik (lider) odpowiada za całość procesowanych operacji i wydaje polecenia członkom swojego zespołu, a tym samym w jednych rękach utrzymuje wszystkie działania i decyzje, które wg istoty separacji zadań mogą być w konflikcie.

Zamiast mechanizmów prewencyjnych, można wprowadzić kontrole detekcyjne i mechanizmy zastępcze (np. compensating controls, reguła czterech oczu, alerty itp.). Wszystko wymaga zdrowego rozsądku. W naszym przypadku postawiliśmy głównie na prewencję i do tego wykorzystaliśmy zalety organizacji procesowej. Przyniosło to poziom kontroli zgodny z przyjętymi przez nas wytycznymi. Założyliśmy, że nawet ambitny księgowy, kierujący całym licznym zespołem, może mieć trudność w kontroli ryzyk i dostrzeganiu potencjalnych zagrożeń w ewidencji dokumentów księgowych.  W naszym modelu posiada on ten komfort, że ryzyka i kontrole są rozdystrybuowane między wieloma zespołami. Dzięki temu odpowiedzialność jest zdefragmentowana na mniejsze jej komponenty i poprzez to zdecydowanie bardziej przejrzysta do zarządzania (np. rozliczania, egzekwowania).

W określonych sytuacjach, jeżeli pozwany konsument nie stawi się na rozprawie, sąd powinien dokonać najwyższych starań w stwierdzeniu ewentualnych nieuczciwych praktyk przedsiębiorcy działającego na rynku finansowym. Wskazuje na to wczorajszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w „polskiej sprawie” określił szereg czynności, które powinien wykonać krajowy wymiar sprawiedliwości przed wydaniem orzeczenia. Zdaniem Rzecznika Finansowego, to niezwykle ważne stanowisko z perspektywy konsumentów, zapewnia bowiem lepszą ochronę tym osobom, które nie znają swoich praw lub obawiają się ich dochodzić ze względu na koszty sądowe.

Zgodnie z obowiązującym artykułem 339 Kodeksu Postępowania Cywilnego, sąd wydaje wyrok zaoczny, gdy pozwany nie stawia się na rozprawę. Taka sytuacja z naturalnych przyczyn utrudnia, a nawet uniemożliwia pozwanemu skuteczną obronę – okoliczności przedstawione przez powoda uznaje się bowiem za prawdziwe, chyba że budzą uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Do tej pory w praktyce oznaczało to, że im bardziej zwięzłe informacje przedstawił przedsiębiorca, tym mniejsza była szansa na wystąpienie „uzasadnionych wątpliwości”.

– Do wczoraj, w takich przypadkach polski sąd nie miał wielu podstaw do zbadania z urzędu nieuczciwego charakteru warunków umowy, a warto zaznaczyć, że do stwierdzenia nieuczciwości niektórych zapisów konieczne jest przecież zazwyczaj dogłębne zbadanie sprawy. Dotychczas było o to trudno, skoro nieobecność konsumenta podczas rozprawy działała de facto na jego niekorzyść. Wczorajszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości w „polskiej” sprawie, w której zwracano uwagę na te kwestie, powinien to zmienić, ponieważ potwierdził on, że nierówność między konsumentem a przedsiębiorcą może zostać zrównoważona jedynie przez aktywne działania sądu – zaznacza dr hab. Mariusz Golecki, Rzecznik Finansowy – Taka nierówność faktycznie była zauważalna i nie dotyczy wyłącznie tej sprawy. Na przestrzeni lat wielu konsumentów pozwanych przez banki np. za niepłacenie odsetek kredytowych, w ogóle nie decydowało się na obronę i stawienie w sądzie, ze względu na niską świadomość swoich praw, nieznajomość praktyk bankowych czy w związku z obawami przed wysokimi kosztami takich działań.

Zdaniem ekspertów z biura Rzecznika Finansowego, analiza wczorajszego wyroku pozwala sądzić, że zmieni się wiele dotychczasowych praktyk podejmowanych przez lokalne sądy w takich sytuacjach. Trybunał podtrzymał bowiem dotychczasową linię orzeczniczą zakresu ochrony przyznanej konsumentowi w ramach dyrektywy 93/13, obejmującą sytuacje, w których konsument jest nieświadomy swoich praw lub rezygnuje z podniesienia ich ze względu na wysokie koszty postepowania przed sądem. Oznacza to w praktyce, że nawet w sytuacji, gdy konsument objęty ochroną wynikającą z dyrektywy w takich przypadkach, nie stawia się na rozprawie, sąd rozpatrujący spór dotyczący umowy o kredyt konsumencki, powinien przeprowadzić środki dowodowe konieczne do zbadania potencjalnie nieuczciwego charakteru warunków umowy.

– Właśnie taka sprawa, skierowana ostatecznie do Trybunału Sprawiedliwości, była rozpatrywana przez Sąd Okręgowy w Poznaniu. Sąd wskazywał, że nie posiada umowy stanowiącej podstawę spornej wierzytelności, podpisanej przez obie strony umowy, lecz jedynie kopię umowy ramowej nieopatrzonej podpisem pozwanego – wyjaśnia dr Ewa Skibińska z Biura Rzecznika Finansowego. – W ocenie Trybunału, w takiej sytuacji nie można uznać, że sąd krajowy „dysponuje informacjami dotyczącymi stanu prawnego i faktycznego”. Zatem ten sąd powinien zobowiązać przedsiębiorcę do przedstawienia dokumentu lub dokumentów stanowiących podstawę jego żądania, aby mieć możliwość – pomimo braku stawiennictwa konsumenta – sprawdzenia warunków umownych, na których przedsiębiorca oparł swoje roszczenie, w razie wątpliwości co do nieuczciwego ich charakteru tych warunków.

Trybunał stwierdził, że w odmiennym przypadku skuteczna ochrona sądowa konsumenta, przewidziana w prawie Unii, nie byłaby zagwarantowana.

Z powodu aktualnej sytuacji podyktowanej pandemią koronawirusa, przewoźnicy i osoby zainteresowane mogą nie być w stanie dopełnić niezbędnych formalności lub procedur wymaganych niektórymi przepisami, związanymi z odnawianiem, bądź przedłużeniem ważności certyfikatów, świadectw, licencji, zezwoleń, czy też przeprowadzić działania niezbędne do utrzymania ich ważności. Te same okoliczności wpływają na pracę właściwych organów państw członkowskich, które mogą nie wypełnić swoich obowiązków wynikających z prawa Unii i nie zapewniać tym samym, aby odpowiednie wnioski złożone przez przewoźników zostały rozpatrzone przed upływem mających zastosowanie terminów. Z tego powodu zostało stworzone rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/698 z dnia 25 maja 2020 r., ustanawiające szczególne środki tymczasowe w związku z epidemią COVID-19, dotyczące odnawiania lub przedłużania ważności niektórych certyfikatów i świadectw, licencji i zezwoleń oraz przesunięcia poszczególnych okresowych kontroli i szkoleń w wybranych obszarach prawodawstwa dotyczącego transportu, które obowiązuje od dziś tj. 4 czerwca 2020 r.

Z nowego rozporządzenia wynika automatyczne przedłużenie ważności najważniejszych dokumentów transportowych, takich jak: świadectwo kwalifikacji zawodowej, prawo jazdy, kod 95, badania okresowe tachografu, kart do tachografów, przeglądów technicznych, licencji wspólnotowych, zabezpieczenia finansowego, czy certyfikatów bezpieczeństwa. Do tej pory wybrane Państwa indywidualnie wprowadzały na swoim terytorium wyjątki od terminów ważności dokumentów. Niestety, pomimo wydanych wcześniej oficjalnych zaleceń KE brakowało solidnych podstaw prawnych do stosowania odstępstw, dotyczących upływu terminu ważności dokumentów w przypadku tras międzynarodowych. Od dziś jednak ma to się zmienić za sprawą nowego Unijnego rozporządzenia. Akt ten obowiązuje bezpośrednio na terytorium wszystkich państw członkowskich od 4 czerwca 2020 roku z uwzględnieniem zasady retroakcji, co wynika z faktu, iż większości przypadków dotyczy przedłużenia ważności dokumentów, które straciły lub stracą ważność od początku pandemii, aż do końca wakacji. Warto podkreślić, że proces legislacyjny został zrealizowany w niespełna miesiąc.

Jakie dokumenty i do kiedy zostają przedłużone w całej UE?

Czy zasady w poszczególnych państwach mogą się różnić?

Zasady w poszczególnych Państwach mogą się różnić, ale nie będzie to miało negatywnego wpływu na przewozy międzynarodowe. W przypadku wybranych dokumentów państwa członkowskie, które nie odnotowały opóźnień i utrudnień, np. przy wydawaniu kart kierowców, mogą o tym fakcie poinformować KE i w ten sposób dla kierowcy z tego kraju nie będzie stosowane automatyczne przedłużenie poszczególnych dokumentów. Ważną kwestią jest natomiast, że nawet jeśli w takim państwie będzie kontrolowany kierowca z zagranicznej firmy, to kontrolujący ma obowiązek uwzględnić, że w państwie firmy tego kierowcy takie przedłużenia mogły zostały przyjęte. KE będzie publikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzje poszczególnych krajów, o niestosowaniu przedłużeń ważności poszczególnych dokumentów.

Ponadto przewidziana została możliwość wydłużenia okresów, w których dokumenty pozostają ważne (po uprzedniej zgodzie KE) – to rodzaj zabezpieczenia w razie pogłębienia pandemii. Przytoczone przepisy pomogą rozwiązać często sporne dotychczas sytuacje i ułatwić wykonywanie przewozów międzynarodowych.

Materiał przygotował Mateusz Włoch, Grupa INELO.

Źródło: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/pl/TXT/?uri=CELEX:32020R0698