Eniro Polska, właściciel wyszukiwarki Panorama Firm, rozpoczęła nową kampanię reklamową. Firma promuje ofertę marketingu internetowego dla małych i średnich przedsiębiorstw. Kampania prowadzona jest pod hasłem „Czy Twoja firma chce rosnąć w Internecie?”. Będzie można ją zobaczyć zarówno na billboardach w największych polskich miastach, jak również w wybranych kinach i w sieci.
Eniro od lat konsekwentnie rozwija portfolio usług dla biznesu, którego podstawą jest wyszukiwarka lokalna Panorama Firm oraz usługi komplementarne takiej jak SEO, responsywne strony www, remarketing, wideo dla firm czy unikalny na polskim rynku system do zarządzania obecnością firm w sieci – NETskaner.
Od kilku lat regularnie prowadzimy kampanie skierowane do właścicieli firm, zachęcające ich do zwiększenia działań w zakresie marketingu online, przy wykorzystaniu rozwiązań Eniro. Nadal podkreślamy renomę i skuteczność reklamową naszego najważniejszego produktu – Panoramy Firm, ale nie zapominamy o innych, wdrożonych rozwiązaniach, które uzupełniają ofertę dla biznesu. Wprowadzamy także elementy, które przyciągają uwagę i ocieplają wizerunek firmy. Dlatego na najnowszych billboardach uśmiecha się do nas sympatyczna, wspinająca się na palcach dziewczynka. Jej obecność nawiązuje do hasła o „wzroście firmy w Internecie”, a to jest przecież najbardziej pożądany efekt reklamy oferowanej przez Eniro Polska. – mówi Wojciech Komosa, Kierownik ds. Komunikacji i PR w Eniro Polska.
Na ulicach największych polskich miast można będzie zobaczyć ok. 300 billboardów (m.in. z firmy Cityboard Media). Kampania ma również swoją odsłonę internetową – m.in. w serwisach Wirtualna Polska, GoldenLine, Money.pl oraz na naszych serwisach: PanoramaFirm.pl i Eniro.pl.
Dodatkowym elementem kampanii jest spot kinowy, przygotowany przez pracowników Działu Komunikacji firmy. To kolejna produkcja filmowa, zrealizowana w całości wewnętrznie. Film będzie prezentowany w sieci kin Helios oraz w Internecie, m.in. na kanałach firmy w mediach społecznościowych.
Głównym celem kampanii stworzonej na potrzeby Eniro Polska, jest wielokanałowe dotarcie z przekazem reklamowym do właścicieli małych oraz średnich przedsiębiorstw i zachęcenie do korzystania z usług wspierających rozwój ich biznesu.
Liczba ataków hakerskich na firmy w ciągu ostatnich pięciu lat podwoiła się. Do 2022 roku będą one kosztować biznes w sumie ponad 8 bln dol. – prognozują eksperci Marsh w tegorocznym raporcie Global Risks Report 2018. Prawdopodobieństwo takiego incydentu jest tym większe, im bardziej firma jest uzależniona od nowoczesnych technologii. 70 proc. firm wskazuje, że największym zagrożeniem związanym z atakiem hakerskim jest dla nich przerwa w działalności i utrata zysku, ale tylko co piąta ma gotowy scenariusz na wypadek takiego incydentu.
– W ciągu ostatnich kilku lat obserwujemy, że ryzyka cybernetyczne, obok środowiskowych i katastrof naturalnych, są główną kategorią, zarówno z perspektywy prawdopodobieństwa ich wystąpienia, jak i skutków finansowych, które mogą one wywołać – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Artur Grześkowiak, prezes zarządu Marsh Polska.
Jak wynika z tegorocznej edycji raportu „Global Risks Report 2018”, przygotowanego przez Marsh we współpracy ze Światowym Forum Ekonomicznym, eksperci przygotowują się na kolejny rok niepewności i zwiększonego ryzyka. Obawy dotyczą m.in. występowania konfliktów politycznych i gospodarczych (spodziewa się tego 93 proc. respondentów, którzy wzięli udział w badaniu) oraz wojny z udziałem głównych mocarstw (80 proc.). Podobnie jak w roku ubiegłym za najbardziej prawdopodobne eksperci uznali zagrożenia środowiskowe, ekstremalne zjawiska pogodowe, katastrofy naturalne i ekologiczne czy ryzyko załamania ekosystemu.
Na trzecim miejscu pod względem prawdopodobieństwa i skali konsekwencji znalazły się zagrożenia cybernetyczne i ataki hakerskie na dużą skalę. Eksperci wskazali, że rosnąca zależność od technologii to jeden z głównych czynników, który będzie kształtować globalny krajobraz w ciągu kolejnych 10 lat.
– Wysoka pozycja wynika z oczywistych faktów: na co dzień obserwujemy w mediach informacje o cyberatakach, widzimy, że jest to również zjawisko geopolityczne, w które są zamieszane państwa i reżimy. Myślę, że to składa się na percepcję ryzyka. Specjaliści zajmujący się cyberbezpieczeństwem jednoznacznie wskazują, że jedynym skutecznym działaniem w tym zakresie jest prewencja. Zagrożenia cyber są niemożliwe do uniknięcia. To zjawisko na pewno wystąpi, nie wiemy tylko, gdzie i w jakiej skali – podkreśla Artur Grześkowiak.
Liczba cyberataków na przedsiębiorstwa podwoiła się w ostatnich pięciu latach. Ich skala będzie coraz większa, m.in. w związku z upowszechnianiem się chmury i internetu rzeczy – prognozują eksperci Marsh. Prawdopodobieństwo takiego incydentu jest tym większe, im bardziej firma jest uzależniona od nowoczesnych technologii. Rosną również koszty ataków – do 2022 roku mają przekroczyć kwotę ponad 8 bln dol.
W ubiegłym roku najbardziej dotkliwe finansowo dla firm były ataki ransomware, szyfrujące dostęp do danych w zamian za okup. Ataki Petya i NonPetya, które boleśnie odczuły m.in. koncerny Merck i FedEx, spowodowały kwartalne straty w wysokości 300 mln dol. Największy w dotychczasowej historii atak WannaCry zainfekował w sumie 300 tys. komputerów w 150 krajach.
Biznes jest coraz bardziej świadomy zagrożeń i konieczności zarządzania ryzykiem w obszarze cyberbezpieczeństwa, ale stopień przygotowania firm wciąż jest niewielki.
– Nasze badania wskazują, że 2/3 przedsiębiorstw przywiązuje istotną wagę i wskazuje cyberryzyka jako kluczowe zagrożenia występujące w ich działalności. Ten wskaźnik podwoił się w stosunku do 2016 roku. Jednak tylko 11 proc. przedsiębiorców prowadzi profesjonalne analizy ekonomiczne skutków wystąpienia takiego ryzyka w ich działalności. To pokazuje, że poziom przygotowania przedsiębiorstw na tego typu zagrożenia jest stosunkowo niewielki – mówi prezes Marsh Polska.
Jak wynika z badań Marsh, 70 proc. firm wskazuje, że największym zagrożeniem związanym z atakiem hakerskim jest dla nich przerwa w działalności i utrata zysku. Jednocześnie tylko 19 proc. organizacji jest przygotowanych na zarządzanie ryzykiem cybernetycznym i ma gotowy scenariusz na wypadek takiego incydentu.
Prezes Marsh Polska podkreśla, że coraz większe ryzyko cybernetyczne przekłada się na rosnące zainteresowanie firm ubezpieczeniem tego obszaru. Na rozwój rynku cyberpolis wpłynie też RODO, które wchodzi w życie 25 maja tego roku. Unijna regulacja nakłada na firmy wymóg zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa danych osobowych i przewiduje bardzo dotkliwe kary finansowe w razie niedopełnienia tego obowiązku. Nowe przepisy wprowadzają też wymóg informowania odpowiedniego urzędu i swoich klientów o każdorazowym wycieku ich danych osobowych.
– Rynek ubezpieczeń typu cyber w Polsce będzie się dynamicznie rozwijał w perspektywie średnioterminowej, co wynika z dwóch faktów. Po pierwsze, percepcja ryzyka rośnie. Po drugie, przyczyni się do tego działalność regulacyjna, w szczególności nowe przepisy RODO. Wśród klientów firmy Marsh obserwujemy bardzo duże zainteresowanie. Większość budżetów ubezpieczeniowych naszych klientów w 2018 roku przewiduje rozszerzenie programu ubezpieczeniowego o ryzyka cyber – prognozuje Artur Grześkowiak.
Z raportu „W obronie cyfrowych granic” międzynarodowej firmy doradczej PwC wynika, że w 2015 roku raptem 8 proc. polskich firm było objętych ubezpieczeniem od cyberzagrożeń, tymczasem średnia światowa kształtowała się na poziomie 59 proc. Polski rynek cyberpolis dojrzewa, ale wciąż ma przed sobą duży potencjał.
Po przejściu na emeryturę pokolenie obecnych 20-latków będzie otrzymywać świadczenie w wysokości 38,6 proc. ostatniej pensji wypłaconej przez pracodawcę – wynika z prognoz OECD. Średnia dla krajów tej organizacji wynosi 63 proc. Tak niska stopa zastąpienia powoduje, że Polacy powinni zacząć myśleć o prywatnych oszczędnościach na ten cel. Produkty takie jak IKZE – obok pomnażania pieniędzy – zapewniają ich posiadaczom dodatkowe korzyści w postaci ulg podatkowych.
– Trzeba się pogodzić z tym, co nieuchronne. W momencie kiedy przejdziemy na emeryturę, środki, które będziemy otrzymywać z powszechnego programu emerytalnego, będą dużo niższe niż ostatnia pensja, jaką wypłaci nam pracodawca. Dlatego warto się zdecydować na samodzielne oszczędzanie –podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Łukasz Tymoszuk, ekspert Union Investment TFI.
Świadczenia emerytalne dla osób rozpoczynających obecnie karierę zawodową będą dramatycznie niskie – wynika z grudniowego raportu OECD „Pensions at a Glance 2017”. Pokolenie obecnych 20-latków może liczyć na emerytury w maksymalnej wysokości 38,6 proc. ostatniej pensji, i to pod warunkiem ciągłego zatrudnienia, począwszy od ukończenia 20 lat aż do momentu osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego.
Głodowe świadczenia emerytalne to skutek demografii – starzejącego się społeczeństwa i niskiej dzietności – ale prognozy dla Polski są szczególnie niekorzystne na tle innych państw OECD. Gorzej wypadł tylko Meksyk, w którym prognozowana stopa zastąpienia sięgnie 29,6 proc. Polskę dzieli przepaść nawet od innych państw regionu CEE – takich jak Czechy, Słowacja, Słowenia, Łotwa czy Estonia, dla których szacowana stopa zastąpienia waha się od 60 proc. do nawet 89 proc. (w przypadku Węgier).
– Oszczędzanie na emeryturę kojarzy nam się głównie z powszechnym programem emerytalnym ZUS oraz OFE. Ostatnio coraz częściej słyszymy o pomysłach rządu, ale prawda jest taka, że nie wiemy, co nas czeka w przyszłości i jak te programy będą wyglądać. Dlatego warto już dziś podjąć decyzję o oszczędzaniu z myślą o emeryturze. Dobrym rozwiązaniem są takie narzędzia, jak IKE i IKZE. Dodatkowo możemy korzystać z ulg podatkowych, jakie dają nam te produkty – mówi w Łukasz Tymoszuk.
IKZE, czyli indywidualne konta zabezpieczenie emerytalnego, to jeden z dwóch instrumentów długoterminowego oszczędzania na emeryturę w ramach dobrowolnego III filara. Można je założyć po ukończeniu 16 roku życia. Z danych Komisji Nadzoru Finansowego wynika, że na koniec 2017 roku liczba IKZE wyniosła blisko 691 tys., a wartość zgromadzonych na nich środków przekroczyła 1,7 mld zł. W ciągu II połowy ubiegłego roku Polacy odłożyli ponad 350 tys. zł. Z kolei na indywidualnych kontach emerytalnych Polacy zgromadzili już blisko 8 mld zł. Liczba otwartych IKE na koniec ubiegłego roku wyniosła 951,5 tys.
– Konto IKZE możemy założyć w kilku instytucjach i przyjmuje ono różne formy. Są to np. depozyty bankowe oferowane przez banki, ubezpieczenia inwestycyjne z polisą na życie oferowane przez zakłady ubezpieczeń, dobrowolne fundusze emerytalne, które oferują powszechne towarzystwa emerytalne, rachunki maklerskie dostępne w biurach maklerskich czy fundusze inwestycyjne dostępne w towarzystwach funduszy inwestycyjnych, jak np. Union Investment – wymienia Łukasz Tymoszuk.
Limit wpłat na IKZE jest ustalany co roku na podstawie prognozy przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W tym roku wynosi 5,331,60 zł (o 200 zł więcej niż w 2017 roku).
Osoby uzyskujące dochód, osoby fizyczne, przedsiębiorcy, a także emeryci mogą odliczyć wpłaty dokonane na IKZE od podstawy opodatkowania (od dochodu), przez co kwota należnego do zapłacenia podatku będzie niższa. Środki zgromadzone na IKZE nie są również obciążone podatkiem Belki, czyli 19-proc. podatkiem od zysków kapitałowych.
Po osiągnięciu 65 roku życia można kontynuować oszczędzanie i korzystać z odliczeń albo wypłacić zgromadzone na koncie pieniądze, uiszczając jedynie 10-proc., zryczałtowany podatek od wypłaconej kwoty.
– W ramach IKZE możemy również ustanowić osobę na wypadek śmierci. Dzięki temu wypłaci ona całość środków na własny rachunek bankowy lub na własne konto IKZE. Kolejna istotna zaleta to możliwość pomnażania środków, jeżeli powierzymy je firmie zajmującej się zarządzaniem środkami klientów, możemy pomnożyć ich wartość – podkreśla Łukasz Tymoszuk.
Ekspert Union Investment TFI podkreśla, że jeśli nie mamy czasu samodzielnie inwestować, warto powierzyć oszczędności na emeryturę instytucji, która się w tym specjalizuje.
– Wybierając dobrą firmę, mamy pewność, że nasze środki będą dobrze zarządzane, co powinno zwiększyć ich wartość w przyszłości. Kolejna kwestia to ustalenie, ile jesteśmy w stanie miesięcznie odkładać. To wystarczy do tego, by podjąć decyzję o samodzielnym oszczędzaniu – podkreśla Łukasz Tymoszuk.
Przy wyborze instytucji, której powierzamy oszczędności na emeryturę, warto się rozeznać w tym, co oferuje rynek. Dobrym pomysłem jest zasięgnięcie opinii, sprawdzenie dostępnych w internecie rankingów czy porównywarek takich firm. Warto też przyjrzeć się kosztom i opłatom związanym z prowadzeniem takiego konta.
– Jest wiele promocji, dzięki którym możemy założyć konto IKZE bez opłat. Trzecia ważna rzecz to wyniki inwestycyjne, zwłaszcza długoterminowe. Firmy, które osiągają dobre wyniki, dają nam pewność, że nasze środki będą dodatkowo zyskiwały w przyszłości – podkreśla ekspert Union Investment TFI.
Z ubiegłorocznego raportu „Dojrzałość finansowa Polaków”, opracowanego przez firmę badawczą GfK na zlecenie Nationale-Nederlanden, wynika, że pieniądze na emeryturę odkłada 43 proc. Polaków. Według danych KNF na koniec 2017 roku prywatne oszczędności Polaków odkładane na jesień życia wzrosły o ponad 1/4 w porównaniu do końca 2016 roku.
Co trzecia akcja ratownicza w Tatrach jest przeprowadzana z użyciem śmigłowca Sokół, wyprodukowanego w polskich zakładach PZL-Świdnik. Tylko w ostatnich trzech latach pomógł on uratować 700 osób. Latająca karetka, wyposażona w sprzęt medyczny najnowszej generacji, ratuje ludzkie życie także po słowackiej stronie Tatr. W tym roku maszyna obchodzi 25-lecie służby w Tatrzańskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym. Podobne maszyny w wersji Anakonda przystosowane do akcji poszukiwawczo-ratowniczych na morzu wykorzystywane są również nad Morzem Bałtyckim.
– Śmigłowiec TOPR jest naszym podstawowym narzędziem używanym w ratownictwie. Zawsze wtedy, kiedy warunki atmosferyczne na to pozwalają i stan ratowanych na to wskazuje, leci najpierw śmigłowiec wraz załogą ratowniczo-medyczną. W ostatnich latach ratujemy średnio około 800 osób w ciągu roku, z których około 300 z użyciem śmigłowca. W perspektywie ostatnich 25 lat możemy więc mówić o tysiącach uratowanych osób, transportowanych śmigłowcem z najodleglejszych zakątków Tatr bezpośrednio do szpitala – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Jan Krzysztof, naczelnik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.
Śmigłowiec do akcji ratunkowych w Tatrach jest wykorzystywany od lat 60. Najpierw był to SM-1, później śmigłowiec Mi-2. Maszyny te miały jednak znaczące ograniczenia techniczne. Dopiero w latach 90. pojawił się W3-A Sokół – pierwszy prawdziwie polski śmigłowiec produkcji PZL-Świdnik. Maszyna – dar Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy dla TOPR – rozpoczęła dyżury ratownicze dokładnie 18 lutego 1993 roku. Śmigłowiec wprowadził nową jakość – ratownicy mogli się desantować na linie ze śmigłowca pozostającego w zawisie, udzielić skutecznej pomocy medycznej, następnie wrócić z rannym na pokład (za pomocą dźwigu pokładowego z wciągarką) i w ciągu kilkunastu minut przetransportować poszkodowanego bezpośrednio do szpitala. Sokół jest także specjalistyczną powietrzną karetką, wyposażoną w sprzęt medyczny najnowszej generacji. Pozwala to na udzielenie pomocy rannemu w trakcie lotu i podtrzymanie jego funkcji życiowych do czasu przybycia do szpitala.
– Zgłoszenia docierają do naszej bazy. Tutaj analizowana jest sytuacja i sygnał jest przekazywany do załogi śmigłowca. Tam pilot ocenia, czy warunki atmosferyczne i inne pozwalają na taki lot oraz jaka będzie taktyka działania. Ustala to z naszymi ratownikami i równocześnie śmigłowiec jest uruchamiany – technologicznie wymaga to kilku minut, aby śmigłowiec się rozgrzał i w krótkim czasie wystartował. Tatry nie są wielkimi górami, więc w najodleglejsze miejsca docieramy w ciągu około 15 minut. To oznacza, że bardzo szybko od zawiadomienia ratownicy są już na miejscu zdarzenia – mówi Jan Krzysztof.
Śmigłowce są powszechnie używane przez służby ratownicze na całym świecie. Ich przydatność wynika ze zdolności do startu i lądowania w niemal w każdym terenie oraz do opcji operowania w zawisie, co pozwala na prowadzenie akcji praktycznie wszędzie: nad lądem, górami i morzem, nawet w skrajnie trudnych warunkach.
– Jesteśmy zaszczyceni tym, że nasz śmigłowiec pomaga w polskich Tatrach ratować życie ludzi, turystów, narciarzy i wspiera pracę ludzi, którzy wykonują bardzo odpowiedzialne zadania. Jest to maszyna, która towarzyszy TOPR od 25 lat, a więc co pewien czas przebywa u nas na modernizacjach, drobnych naprawach czy serwisach. To pokazuje, że decyzja o zakupie śmigłowca łączy producenta i klienta na lata. Wybór polskiego producenta to gwarancja wsparcia eksploatacji przez cały czas tu na miejscu w Polsce – mówi Krzysztof Krystowski, wiceprezes firmy Leonardo Helicopters, do której należy PZL-Świdnik.
Jak przekonuje Krzysztof Krystowski, śmigłowce PZL-Świdnik są oferowane zarówno w morskich wersjach poszukiwawczo-ratowniczych, jak i w wersjach lądowych, w tym do wykorzystania w warunkach bojowych.
– Kontynuujemy współpracę Świdnika z cywilami i z wojskiem, biorąc udział w przetargach, które organizuje MON – zaznacza wiceprezes Leonardo Helicopters.
Obecnie firma bierze udział w dwóch postępowaniach MON i jest jednym z trzech oferentów w tych przetargach oprócz amerykańskiego Sikorsky Aircraft oraz francuskiego Airbus Helicopters. Resort obrony zamierza w nadchodzących miesiącach wyłonić dla wojsk specjalnych dostawcę ośmiu maszyn zdolnych do prowadzenia misji poszukiwawczo-ratowniczych w warunkach bojowych oraz ośmiu maszyn dla marynarki wojennej przeznaczonych do zwalczania okrętów podwodnych i prowadzenia misji ratowniczych na morzu. W obu przetargach Świdnik zaoferował śmigłowiec AW101, wykorzystywany już m.in. przez brytyjską marynarkę wojenną, Norwegię, Portugalię, Włochy i Japonię.
W polskich Siłach Zbrojnych służy obecnie ponad 160 śmigłowców wyprodukowanych w Świdniku. Wiceprezes firmy Leonardo Helicopters, do której należą zakłady, ocenia, że udział w postępowaniach MON jest naturalnym przedłużeniem wieloletniej współpracy firmy z polskimi służbami ratowniczymi i wojskiem.
– W obu przetargach oferujemy ten sam śmigłowiec AW101, jeden w wersji lądowej, drugi w wersji morskiej. Jesteśmy jedynym polskim producentem, który potrafi dostarczyć ten sam śmigłowiec do obu celów, co przesądza o łatwości eksploatacji i wsparciu logistycznym. Podobnie jak świętujemy dzisiaj 25. rocznicę współpracy z TOPR, tak być może kiedyś będziemy świętowali rocznicę funkcjonowania tych śmigłowców w armii. To ważne, żeby wiązać się z partnerem lokalnym, który potrafi zapewnić funkcjonowanie takiej maszyny przez dziesięciolecia włącznie z jej modernizacją – podkreśla Krzysztof Krystowski.
Wdrożenie innowacji przychodzi łatwiej mniejszym firmom i start-upom – praktycznie z dnia na dzień mogą one zmieniać swoje modele biznesowe. Duże firmy, choć często dysponujące pokaźnymi budżetami, wciąż obawiają się sięgać po nowe technologie, kojarząc je z wielką rewolucją, wręcz zaburzeniem funkcjonowania organizacji. Tymczasem kluczowe dla biznesu technologie – big data, analityka predykcyjna, internet rzeczy, uczenie maszynowe i blockchain – stwarzają ogromne możliwości wzrostu i to już na podstawowym poziomie wdrożeń. Firmom, które ich nie wykorzystają, grozi zepchnięcie na biznesowy margines.
– Mniejsze firmy są bardziej predystynowane do wdrażania innowacji, ponieważ są bardziej elastyczne. Duże organizacje przypominają tankowce, które poruszają się w określonym kierunku i żeby zmienić kurs, potrzebują dużo czasu i miejsca. Natomiast mała organizacja potrafi szybciej reagować na to, co dzieje się dookoła i tym samym sprawniej wdrażać innowacje. Duża firma ma pewną przewagę, jeśli chodzi o możliwości zasobowe – zarówno ludzkie, jak i finansowe – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Tomasz Niebylski, dyrektor ds. wsparcia sprzedaży SAP Polska.
Organizacjom, które nie korzystają z zaawansowanych technologii, grozi zepchnięcie na margines. Globalna firma doradcza IDC szacuje, że większość największych firm postawiła już technologie cyfrowe w centrum swojej strategii biznesowej, a w 2019 roku wydatki na inicjatywy związane z transformacją cyfrową przekroczą na całym świecie już 2,2 bln dol.
– Biorąc pod uwagę źródło innowacji, widzimy, że zazwyczaj są to start-upy i małe, kilkuosobowe organizacje, które nie mają nic do stracenia. Z dnia na dzień mogą się przestawić i testować zupełnie nowy pomysł: jeżeli się uda, to jest sukces i dynamiczny wzrost. W przypadku niepowodzenia, to umiejętność radzenia sobie z porażką decyduje o tym, czy firma idzie dalej, czy znika, a na jej miejsce pojawia się inna – mówi Tomasz Niebylski.
W gronie kluczowych dla biznesu technologii stymulujących transformację są obecnie big data, analityka predykcyjna, internet rzeczy i uczenie maszynowe. Według szacunków IBM codziennie powstaje 2,5 miliarda gigabajtów nowych danych. Z kolei IDC podaje, że w 2025 roku ich liczba wzrośnie już dziesięciokrotnie. Według innych szacunków tej firmy w 2020 roku konsument będzie wchodził codziennie w ponadsześćset interakcji urządzeniami podłączonymi do sieci, a globalny rynek IoT do tego czasu będzie wart przeszło 1,5 bln dol. Z kolei Deloitte prognozuje, że już w tym roku na świecie podwoi się liczba wdrożeń z zakresu uczenia maszynowego.
– Uczenie maszynowe to umiejętność znalezienia pewnych nieoczywistych powiązań w danych, które nas otaczają. To pewnego rodzaju algorytm, którego sposób działania nie jest z góry zdeterminowany i zależy od procesu uczenia się na danych historycznych. Przykładowo, możliwości uczenia maszynowego pokazuje prosty proces parowania płatności przychodzących z fakturą. Wyobraźmy sobie sytuację, w której płatności wpływają do firmy w sposób przypadkowy, nie zgadza się kwota i data na dokumentach, brak jest jednoznacznego powiązania pomiędzy tymi dwoma zdarzeniami gospodarczymi. To idealne pole do popisu dla uczenia maszynowego. Właściwie zaprojektowany model, wyuczony na danych historycznych (w tym przypadku dokonanych powiązań pomiędzy fakturą a płatnością), jest w stanie dokonywać parowania z niemal 98 proc. skutecznością w sposób absolutnie automatyczny, pozostawiając jedynie 2 proc. przypadków decyzji człowieka – tłumaczy Tomasz Niebylski.
Technologią, która z dnia na dzień zyskuje na znaczeniu w biznesie, jest blockchain, na którym bazują kryptowaluty. Jest uważany za najbezpieczniejszą obecnie technologię zapisu i przechowywania danych. To system rozproszonej bazy danych oparty na algorytmach matematycznych i kryptografii. Podstawowym jego elementem jest blok danych, który zawiera pakiet zaszyfrowanych informacji o przeprowadzanych transakcjach. Poszczególne bloki danych są ze sobą chronologicznie połączone i tworzą nierozerwalny łańcuch (stąd nazwa: łańcuch bloków). Szacuje się, że aby złamać zabezpieczania blockchain użyte w bitcoinie potrzebna byłaby moc obliczeniowa równa połowie całego internetu.
– Blockchain jest teraz na ustach wszystkich, oczywiście za sprawą kryptowalut. Ale blockchain to znacznie więcej niż tylko kryptowaluty. To idea rozproszonego rejestru, w którym dane powielane są w szeregu węzłów w sposób uniemożliwiający manipulację na nich. Im tych węzłów więcej, tym technologia jest bezpieczniejsza. Daje możliwość wielu różnych zastosowań, np. możliwość śledzenia historii określonych transakcji gospodarczych, takich jak handel dziełami sztuki, kamieniami szlachetnymi, produktami farmaceutycznymi, rozliczania tzw. mikrozadań, mikropłatności – mówi Tomasz Niebylski.
Przykłady zastosowań tej technologii w biznesie dopiero się rozwijają, jednak eksperci są zgodni co do tego, że w przyszłości blockchain zrewolucjonizuje nie tylko bankowość.
Niebylski zwraca uwagę na fakt, że biznes wciąż nieco obawia się sięgać po nowe technologie, bo kojarzy je z potrzebą gruntownej wymiany sprzętu, oprogramowania czy procedur, słowem – z wielką rewolucją wprowadzającą duże zaburzenie w organizacji. Ciągłość biznesu i innowacyjność można pogodzić, rozwijając się dwutorowo. Z jednej strony zapewniając obsługę podstawowej działalności firmy, z drugiej podążając ścieżką innowacji i szukając nowych możliwości rozwoju.
– Na co dzień w firmach obserwujemy raczej wdrażanie innowacji w wąskich granicach. Firma definiuje sobie pewne obszary, gdzie te innowacje muszą zaistnieć, bo tego wymaga otoczenie czy klienci lub zmusza ją do tego konkurencja. To jest korzystne o tyle, że można wykorzystać sukces, który firma ma nadzieję osiągnąć, jako pewnego rodzaju trampolinę do rozszerzania innowacji na pozostałe obszary. Z drugiej strony, gdyby projekt się nie powiódł, nie rzutuje to negatywnie na całą organizację. To jest technika małych kroków, z której korzysta wiele firm – mówi Tomasz Niebylski.
Na rynku dostępnych jest wiele technologii, które mogą zmieniać charakter firm, korzystając z ich obecnych zasobów technologicznych i już wdrożonych rozwiązań. Najwięksi światowi dostawcy oprogramowania szukają możliwości budowy ekosystemów technologicznych, które otworzą dostęp do innowacji dla szerokiego grona firm. Takim przykładem jest SAP Leonardo – system cyfrowych innowacji integrujący rozwiązania z zakresu m.in. internetu rzeczy, uczenia maszynowego, zaawansowanej analityki czy blockchain na potrzeby różnych branż.
Wykorzystanie tych technologii otwiera ogromne możliwości – firma Caterpillar wykorzystuje dane z sensorów w pojazdach podłączonych do sieci, by przewidywać awarie i planować naprawy. Władze Buenos Aires analizują w systemach SAP dane z ponad 700 tys. obiektów, aby na bieżąco reagować na zagrożenia powodziowe i dbać o czystość. Z kolei BASF tworzy inteligentne algorytmy, zastępujące pracowników w procesowaniu faktur, ucząc się na bieżąco schematów działania. To przykłady dużych firm, ale po nowe technologie sięgają także MSP.
Jak podkreśla ekspert SAP, kluczem do sukcesu jest otwartość firm na nowe rozwiązania.
– Firma, która nie rozumie potrzeby innowacji, nigdy jej nie wdroży, bo zawsze będzie robiła to z przymusu. Firmy muszą uwierzyć, że ta innowacja jest konieczna – podkreśla Tomasz Niebylski.
Innym kluczowym elementem niezbędnym do cyfrowej transformacji organizacji jest odpowiednia technologia, a kolejnym, równie istotnym – wiedza branżowa na temat tego, co wdrażać i w jaki sposób.
– Obserwujemy na co dzień pewnego rodzaju zagubienie klientów. Niektórzy czują potrzebę zmian, chcą wdrażać innowacje, ale nie do końca wiedzą, w którym miejscu zacząć. Dlatego metodologia wsparta narzędziami pozwoli firmom w sposób bezpieczny i kontrolowany wejść na ścieżkę transformacji cyfrowej swojej organizacji – mówi Niebylski.
Badanie przeprowadzone w ramach kampanii „Gruntownie badamy, zanim zamieszkamy” wskazuje, że wciąż niewiele osób wie, że deweloperzy powinni wykonywać badania gruntu pod kątem zanieczyszczeń chemicznych. Cześć zanieczyszczeń, np. metale ciężkie, może stanowić poważne zagrożenie dla środowiska, zdrowia i życia ludzi. Ich wykrycie nie dyskwalifikuje działki pod kątem inwestycyjnym, konieczna jest jednak remediacja, czyli oczyszczenie terenu i wód gruntowych. Koszt takiego procesu może znacząco podnieść koszt całej inwestycji.
Z badania „O co pytają Polacy, kupując mieszkanie”, przeprowadzonego przez agencję SW Research w ramach kampanii „Gruntownie badamy, zanim zamieszkamy”, wynika, że tylko co piąty kupujący mieszkanie sprawdzał, czy deweloper badał zanieczyszczenia powierzchni ziemi.
– W gruncie mogą się znajdować różnego rodzaju zanieczyszczenia związane z profilem produkcyjnym zakładu czy jakimś rodzajem aktywności, która była wcześniej realizowana na tym obszarze. Zanieczyszczenie działki nie dyskwalifikuje jej jako obszaru inwestycji, ale może ją znacząco utrudnić, gdyż musi ono zostać usunięte albo jego szkodliwość zniwelowana. Nie można dopuścić, żeby zanieczyszczony grunt w jakikolwiek sposób oddziaływał na ludzi przebywających na tej działce czy na mieszkańców budynku, który został na niej zbudowany – mówi agencji Newseria Biznes dr hab. inż. Mariusz Czop z Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica w Krakowie.
Rozwój miast powoduje, że deweloperzy mają coraz większy problem z pozyskaniem atrakcyjnych terenów pod zabudowę. Coraz częściej realizują więc inwestycje na gruntach pełniących wcześniej funkcję przemysłową. Te, choć na ogół świetnie zlokalizowane, mogą też zawierać nadmierne stężenia szkodliwych substancji chemicznych.
– Badania Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska zidentyfikowały grupy zanieczyszczeń, które najczęściej występują w gruntach. Zdecydowaną przewagę mają metale ciężkie – to ok. 35 proc. przypadków. W 20 proc. przypadków w gruncie występują oleje mineralne, co jest związane z emisją wszelkiego rodzaju substancji ropopochodnych, jak benzyny i oleje napędowe. 10 proc. stanowią chlorowane rozpuszczalniki, fenole, węglowodory aromatyczne oraz wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. Te związki organiczne stanowią około 2/3 całkowitego udziału zanieczyszczeń – wymienia dr hab. inż. Mariusz Czop.
Zanim deweloper rozpocznie inwestycję, powinien wykonać specjalistyczne badanie ziemi pod kątem zanieczyszczeń chemicznych. Upoważnione do przeprowadzenia takiego badania są akredytowane laboratoria bądź certyfikowane jednostki badawcze. Jeżeli stężenie zanieczyszczeń okaże się nadmierne, konieczna jest remediacja, czyli usunięcie zanieczyszczeń powodujących zagrożenie dla ludzi lub środowiska.
– W świetle prawa nie ma obowiązku wykonania badań – istnieje natomiast obowiązek przeprowadzenia samego oczyszczenia gruntu, czyli remediacji. Świadomi inwestorzy powinni jednak wykonywać badania przed zakupem działki lub przed rozpoczęciem budowy nieruchomości. Do momentu wykonania badań nie wiemy, czy dana działka jest zanieczyszczona, jakimi związkami i w jakim stężeniu – mówi dr inż. Sylwia Janiszewska, specjalista ds. remediacji w Menard Polska.
Badanie skażenia gruntu przed startem inwestycji może uchronić osoby kupujące działkę przed dodatkowymi kosztami. Obowiązek remediacji leży bowiem po stronie właściciela.
– W celu zabezpieczenia się przed dodatkowymi kosztami związanymi z procesem remediacji, zaleca się wykonać badania przed transakcją zakupu działki albo wymóc takie badanie na sprzedającym. Dodatkowo, należy też sprawdzić, czy dana nieruchomość znajduje się w historycznym rejestrze zanieczyszczenia powierzchni albo w rejestrze szkód w środowisk [oba są udostępniane przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska – red.] – podkreśla dr inż. Sylwia Janiszewska.
Koszt wykonania takich badań gruntu zależy od powierzchni działki oraz od warunków geologicznych. Jest on jednak niewielki w porównaniu z ewentualnym kosztem samej remediacji.
– Koszty oczyszczania działki są bardzo wysokie. Czasami może się okazać, że doprowadzenie działki do wysokich standardów użyteczności może okazać się niekonkurencyjne albo przekroczyć koszty inwestycyjne – mówi dr hab. inż. Mariusz Czop.
Remediację gruntu można przeprowadzić wieloma technikami. Najprostszą jest całkowita wymiana – zanieczyszczony grunt trzeba wyseparować, wywieźć i zutylizować, a w to miejsce nawieźć nowy, który będzie spełniał wysokie standardy jakościowe.
– Jeżeli grunt jest zanieczyszczony w niewielkim stopniu, można przeprowadzić różne działania w celu usunięcia z niego masy zanieczyszczeń. Można tłoczyć do gruntu ciecz, która będzie wypłukiwać te zanieczyszczenia albo wykorzystać organizmy bakteryjne, które je skonsumują. To metoda popularna w przypadku zanieczyszczeń organicznych. Można też podejmować działania, które pozwolą natlenić grunt, a przez dostęp tlenu nastąpi naturalny rozkład tych wszystkich związków, które go zanieczyszczają. Jest wiele różnych technik w zależności od stopnia zanieczyszczenia gruntu, które charakteryzują różne koszty – mówi dr hab. inż. Mariusz Czop.
Ekspert krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej podkreśla, że skażony grunt – jeśli nie zostanie wcześniej oczyszczony – może stanowić bardzo duże zagrożenie dla środowiska oraz życia i zdrowia ludzi. Część zanieczyszczeń ma udowodniony charakter rakotwórczy czy mutagenny, powodujący zmiany genetyczne. Niektóre grupy zanieczyszczeń mają określone dawki śmiertelne.
– Polskie prawo niejasno reguluje kwestie wykonania badań gruntu. Jest luka prawna, którą deweloperzy wykorzystują i nie przeprowadzają takich badań. Dlatego osoby kupujące mieszkanie powinny koniecznie o to pytać, aby dowiedzieć się, czy będą mieszkać na czystym terenie – przypomina dr inż. Sylwia Janiszewska.
Co dziesiąty pacjent w Polsce i Europie umiera w wyniku chorób płuc. Wykrywalność zapalenia płuc w badaniu osłuchowym wykonywanym przez lekarza wynosi zaledwie 25 proc. Dzięki elektronicznemu stetoskopowi może ona wzrosnąć nawet do 80 proc. Urządzenie opiera się na analizie nagrań za pomocą algorytmu sztucznej inteligencji. Docelowo ma być dostępne w dystrybucji aptecznej. W najbliższych miesiącach będzie testowane pilotażowo na niedużych grupach użytkowników.
– StethoMe jest elektronicznym stetoskopem. Chcemy to małe urządzenie dostarczyć do każdego domu, podobnie jak dziś każdy z nas ma termometr. Chcemy, aby każdy rodzic w przypadku jakiejkolwiek choroby dziecka mógł przyłożyć urządzenie do klatki piersiowej, nagrać dźwięki, wysłać je do analizy przez nasze algorytmy sztucznej inteligencji i dostać informację, czy z dzieckiem dzieje się coś złego – mówi agencji informacyjnej Newseria Innowacje Wojciech Radomski, prezes firmy StethoMe.
Przyczyną cięższego przebiegu i wydłużonego procesu leczenia chorób takich, jak między innymi zapalenie płuc, jest ich niska wykrywalność w badaniu osłuchowym, czyli z użyciem klasycznego stetoskopu. Skuteczność nowego, mobilnego rozwiązania ma sięgać nawet 70–80 proc. To znacznie więcej niż powszechna wykrywalność zapalenia płuc przy standardowym osłuchiwaniu przez lekarza pierwszego kontaktu.
– Zgodnie z badaniami naukowymi, które zostały przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych na grupie ponadsześciuset lekarzy, skuteczność lekarza rodzinnego w zakresie wykrywania dźwięków charakterystycznych dla zapalenia płuc wynosi zaledwie 25 proc. Przeprowadziliśmy własne badania w Polsce, na grupie ponaddwustu lekarzy i niestety niska wykrywalność potwierdziła się – mówi prezes firmy StethoMe.
Wyższą wykrywalność przy badaniu osłuchowym urządzeniem StethoMe ma zapewniać połączenie jakości dźwięku porównywalnej z tradycyjnymi stetoskopami, którymi dysponują lekarze z zaawansowanymi algorytmami.
– Algorytmy wykrywają wszelkie nieprawidłowości, które mogły się pojawić w nagranych dźwiękach płuc czy serca. W przypadku wystąpienia takich nieprawidłowości, rodzic zostaje o tym poinformowany, a dane zostają wysłane do lekarza. Możemy odbyć z nim telekonsultację, podczas której może zostać postawiona diagnoza. Lekarz otrzymuje bardzo szczegółowy raport z pozyskanych informacji. Dane o tym, w którym miejscu nagrania znajdują się nieprawidłowe dźwięki, są dla niego dodatkową wskazówką, żeby jeszcze lepiej postawić diagnozę – przekonuje Wojciech Radomski.
Urządzenie współpracuje z aplikacją mobilną, a dane z niego są wysyłane za pośrednictwem protokołu Bluetooth. Aplikacja krok po kroku przeprowadza rodzica przez proces badania i wskazuje miejsca, do których należy przyłożyć mobilny stetoskop. Po wykonaniu badania zapisy są wysyłane na serwer i poddawane analizie przez specjalnie zaprojektowane algorytmy. Docelowo wyniki mają trafiać do gabinetu lekarza rodzinnego.
StethoMe może być wykorzystywany zarówno do diagnozowania dzieci, jak i dorosłych. Elektroniczny stetoskop ma się znaleźć w każdym domu jako podstawowe wyposażenie apteczki. Kanałem dystrybucji docelowo mają być apteki i sklepy medyczne. W najbliższych kwartałach urządzenie będzie testowane w ramach programów pilotażowych na małych grupach użytkowników, miedzy innymi w szpitalach.
– Każdy lekarz, dostając dźwięki z naszego rozwiązania, będzie gotowy od razu podejmować decyzje na jego podstawie bez wcześniejszego szkolenia. Oczywiście będziemy udostępniali interfejsy, które pozwolą lekarzowi lepiej zaznajomić się z tymi danymi. Będą one na tyle proste, że nie trzeba będzie martwić się o dodatkowe szkolenie – zapewnia Wojciech Radomski.
Rocznie na leczenie chorób płuc w dwudziestu ośmiu krajach Unii Europejskiej wydaje się 380 mld euro – wynika z danych opublikowanych w Europejskiej Białej Księdze Płuc. Koszt hospitalizacji osób leczonych na zapalenie płuc to 2,5 mld euro rocznie.
Choroby układu oddechowego są czwartą co do wielkości przyczyną hospitalizacji i zgonów w Polsce – wynika z opracowania „Choroby układu oddechowego” autorstwa pulmonologa i alergologa dra hab. n. med. Tadeusza Płusy.
Wtorkowe wystąpienie Jerome Powella nie należało do szczególnie porywających. Retoryka nowego szefa Systemu Rezerwy Federalnej idealnie wpisuje się w ramy ustanowione w trakcie kadencji Janet Yellen, które zakładają szereg ostrożnych podwyżek stóp procentowych. Zespół Powella zdecydowanie będzie „miał co podnosić”. Wykorzystując najświeższe szacunki stopy bezrobocia NAIRU stwierdzamy, że równowagowy poziom głównego instrumentu wykorzystywanego przez Fed znajduje się na poziomie 3,8 proc.
Zgodnie z oczekiwaniami w tekście przemowy znalazły się wzmianki dotyczące dążenia do realizacji celu dualnego w możliwie jak najbardziej transparentny sposób. Powell przyznał, że od grudniowego posiedzenia jego poglądy na amerykańską politykę monetarną stały się bardziej jastrzębie. Grono czynników skłaniających za bardziej agresywnymi podwyżkami stóp procentowych uzupełniają efekty związane z reformą podatkową administracji Donalda Trumpa. Zdaniem Powella w perspektywie najbliższych kwartałów gospodarka USA odnotuje odczuwalny skok nakładów inwestycyjnych, które pośrednio wpłyną na wskaźniki produktywności.
Kalendarz ekonomiczny został wyraźnie zdominowany przez wskazania napływające ze Stanów Zjednoczonych. Serię publikacji rozpoczęły wysoce rozczarowujące odczyty zamówień na dobra trwałe, które za wyłączeniem transportu niespodziewanie zmalały o 0,3 proc. wobec spodziewanego przez rynek wzrostu na poziomie 0,4 proc. Zdecydowanie mniej istotnym przerywnikiem okazał się być grudniowy indeks cen domów S&P Case-Shiller (6,3 proc. r/r, konsensus: 6,4 proc.) pozostający na dość stabilnych poziomach. Na zatarcie złego wrażenia należało poczekać do godziny 16:00. Pierwsze skrzypce zagrały zaskakująco dobre miary sentymentu konsumenckiego według Conference Board (130,8 pkt; konsensus: 126,5 pkt), które w lutym uplasowały się na maksimach z listopada 2000 roku. Za zdecydowaną poprawą nastrojów wśród gospodarstw domowych stoi nie tylko reforma podatkowa przeprowadzona przez administrację Donalda Trumpa, ale również dość pokaźne tempo wzrostu gospodarczego oraz nadzieje na wyższą dynamikę płac w nadchodzących miesiącach. Przy utrzymaniu obserwowanych trendów gospodarczych w USA spodziewamy się, że w I kwartale 2018 roku zannualizowana dynamika PKB wyniesie 3,0 proc.
Pod względem publikacji makroekonomicznych pierwsza połowa dnia pozornie nie należała do wysoce fascynujących. W cieniu szacunków podaży pieniądza M3 w strefie (4,6 proc. r/r, konsensus: 4,6 proc.) znalazły się lokalne wskazania niemieckiej inflacji CPI z poszczególnych landów. Na podstawie sporządzonego modelu nowcastowego wykorzystującego regionalne zależności sygnalizowaliśmy, że dynamika cen konsumenta powinna znaleźć się 0,1 pp. poniżej konsensualnego poziomu 1,5 proc. Tuż po publikacji danych nie spodziewaliśmy się przetasowań sentymentu wobec euro z racji na rozkład napływających prognoz. Lekkim zaskoczeniem okazały się być szacunki inflacji HICP. W ujęciu rocznym zharmonizowany wskaźnik wyniósł zaledwie 1,2 proc., przy czym nasze prognozy wskazywały realizację oczekiwań profesjonalistów ankietowanych przez Bloomberga (1,3 proc.).
Najsilniejszą walutą koszyka G10 pozostaje szwajcarski frank (0,0 proc.), który usilnie utrzymuje poziomy z poniedziałkowego zamknięcia. Wyższość amerykańskiego odpowiednika zdecydowanie uznają waluty surowcowe – obecnie australijski oraz nowozelandzki dolar tracą odpowiednio 0,5 proc. oraz 0,8 proc. Uwagę inwestorów zwraca również odczuwalna deprecjacja euro (-0,5 proc.) próbującego utrzymać kurs EUR/USD w okolicach poziomu 1,2250.
Waluty Emerging Markets mają za sobą niezbyt udaną sesję. Sile dolara sprzeciwił się jedynie południowokoreański won, który wypracował dzienną zwyżkę na poziomie 0,3 proc. Na dole tabeli znajdują się waluty regionu z rosyjskim rublem (-0,8 proc.) oraz czeską koroną (-0,8 proc.) na czele. W przypadku złotego należy mówić o nieco skromniejszej przecenie. Obecnie USD/PLN wraca nad 3,4000, EUR/PLN stabilizuje się przy 4,1680, CHF/PLN podchodzi pod 3,6260, a GBP/PLN balansuje przy 4,7420.
Na europejskim rynku akcji obserwowano wyraźny podział nastrojów. Na Starym Kontynencie walkę o miano najsilniejszego z głównych indeksów przegrał WIG 20 (0,5 proc.), na czele którego znalazły się walory Lotosu (7,3 proc.) oraz Orlenu (5,2 proc.). Za tak pokaźną zwyżką rafineryjnych gigantów stoją działania mające na celu ich połączenie w jeden podmiot. Skalę potencjalnych wzrostów solidnie próbowały ograniczyć spółki z branży energetycznej. Na dnie znalazła się Energa (-4,7 proc.) zobligowana do wybudowania gigawatowego bloku węglowego elektrowni w Ostrołęce. Według najświeższych doniesień planowane przedsięwzięcie może okazać się jeszcze droższe niż wstępnie zakładano.
W cieniu najsilniejszego indeksu ATX (0,6 proc.) znalazł się między innymi frankfurcki DAX (-0,3 proc.). Na niemieckim parkiecie liderem został Fresenius (4,4 proc.), który również znalazł się na fali doniesień związanych z procesami M&A. Szaleństwo związane z fuzjami oraz przejęciami zagościło także w Londynie. Na czele indeksu FTSE 100 (-0,1 proc.) znalazł się Sky z dzienną zwyżką przekraczającą poziom 20,0 proc. Do euforycznych nastrojów przyczyniły się zamiary Comcasta, który zaoferował za spółkę aż 22 mld GBP.
Na rynku surowców energetycznych szczególną uwagę zwraca odczuwalna przecena ropy. Obecnie za baryłkę West Texas Intermediate należy zapłacić 63,20 USD, tj. 1,1 proc. mniej względem poniedziałkowego zamknięcia. W kontrze stają kwietniowe kontrakty na gaz ziemny (0,5 proc.) balansujące przy poziomie 2,700 USD za MMBtu. W przypadku metali szlachetnych należy mówić o solidnej defensywie. Szczególną uwagę inwestorów zwraca złoto (-1,3 proc.) wyceniane po 1 317 USD za uncję. Wśród płodów rolnych swoje pięć minut ma śruta sojowa, która od początku dnia drożeje 2,6 proc.
Sporządził
Kornel Kot, Dom Maklerski TMS Brokers
Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy ALTA wybrało dwóch nowych członków Rady Nadzorczej Spółki. Jednocześnie podczas WZA zatwierdzono rezygnację Lesława Moritza z zasiadania w RN. Nowi członkowie, Marek Garliński i Krzysztof Kaczmarczyk, spełniają kryteria niezależności, co oznacza, że Rada będzie składać się wyłącznie z członków niezależnych. Radzie Nadzorczej powierzono funkcję Komitetu Audytu.
Nowi członkowie Rady Nadzorczej wnoszą do niej wieloletnie doświadczenie zarówno branżowe, jak i z zakresu ekonomii i prawa.
Marek Garliński, kandydat zgłoszony przez Pana Roberta Moritza to ekspert z zakresu projektowania budowlanego z ponad 40-letnim doświadczeniem. Był prezesem firmy inżynierskiej PROCHEM, projektującej i realizującej inwestycje przemysłowe i obiekty budownictwa ogólnego. Od ponad 20 lat zasiada w Radach Nadzorczych, w części z nich jako przewodniczący. Marek Garliński pełnił także funkcje społeczne w licznych organizacjach branżowych, m.in. był wiceprezesem Rady Izby Projektowania Budowlanego, przewodniczącym Rady Polskiego Stowarzyszenia Menedżerów Budownictwa i prezesem
Rady Fundacji Czysta Woda.
Krzysztof Kaczmarczyk, kandydat zgłoszony przez Investors TFI, jest finansistą z 18-letnim doświadczeniem w bankach inwestycyjnych oraz globalnych korporacjach, z szeroką znajomością rynków kapitałowych, giełd oraz funkcjonowania funduszy inwestycyjnych. Pełni funkcję doradcy zarządu KGHM w zakresie inwestycji zagranicznych oraz strategii korporacyjnej. Był wiceprezesem ds. rozwoju i strategii w spółce EmiTel i zarządzającym w Departamencie Analiz Rynkowych Credit Suisse. Krzysztof Kaczmarczyk ma 10-letnie doświadczenie w nadzorze jako członek RN w spółkach notowanych na GPW.
Decyzję o rezygnacji z zasiadania w Radzie Nadzorczej podjął natomiast Lesław Moritz, który przez wiele lat aktywnie pracował na rzecz ALTA i wspierał Spółkę w realizacji jej planów. – Nadal czuję się mocno związany z ALTA. Jestem przekonany, że profesjonaliści, którzy właśnie dołączyli do Rady Nadzorczej Spółki będą skutecznie wypełniać obowiązki nadzorcze, wykorzystując swoje ogromne doświadczenie. Pozostaję do dyspozycji Zarządu ALTA, o ile będzie potrzeba skorzystania z mojej biznesowej wiedzy – powiedział Lesław Moritz.
Walne Zgromadzenie podjęło również decyzję o odwołania z Rady Nadzorczej Pana Michała Dorszewskiego,
– Rada Nadzorcza w naszej spółce zawsze pełniła ważną rolę nadzorczą i opiniodawczą. Rada pełni też obowiązki Komitetu Audytu. Cieszę się, że do tego aktywnie działającego zespołu dołączają Marek Garliński i Krzysztof Kaczmarczyk. Jestem przekonany, że będziemy wielokrotnie korzystać z ich doświadczenia. Jednocześnie dziękuję Lesławowi Moritzowi, prywatnie mojemu ojcu, za wieloletnie wsparcie, nieoceniony wkład i aktywność w Radzie Nadzorczej. Dziękuję również Panu Michałowi Dorszewskiemu, za udział w pracach Rady Nadzorczej. – powiedział Robert Jacek Moritz, prezes ALTA S.A.
Rada Nadzorcza Spółki ALTA liczy pięć osób. Oprócz nowo powołanych członków, zasiadają w niej: Andrzej Karczykowski (przewodniczący RN), Adam Parzydeł i Michał Błach.
DIY jest kojarzone z hobbistyczną dłubaniną, podczas której robimy coś z niczego. Coraz częściej jednak ta dłubanina ma twarz znanych marek, które nawiązują współpracę z influencerami. Postanowiliśmy przyjrzeć się dyskusji na temat DIY, która miała miejsce na przestrzeni ostatniego roku i zobaczyć jakie kategorie cieszą się największą popularnością.
Gdzie rozmawiamy o DIY?
Na przestrzeni ostatniego roku pojawiło się blisko 900 tysięcy wzmianek na temat DIY. Ponad połowa dyskusji miała miejsce pod treściami z kategorii foto i video. Najpopularniejszą przestrzenią dyskusji był YouTube, na którym internauci chętnie komentowali publikowane tutoriale. Drugą najpopularniejszą przestrzenią dyskusji był Instagram, natomiast Facebook znalazł się dopiero na trzecim miejscu.
Czego i gdzie szukamy?
W kontekście DIY dominuje 5 kategorii wyszukań w Google: zapytania związane z poszukiwaniem źródeł inspiracji, przepisów na świąteczne ozdoby i upominki, ciekawych elementów wystroju mieszkania, nieoczywistych prezentów oraz sposobów na wykonanie konkretnych przedmiotów.
Kategoria inspiracje – najczęściej, gdy szukamy inspiracji zaczynami od strony Pinterest, YouTube’a oraz blogów. Do najczęściej wyszukiwanych blogów w kontekście DIY należą: Stylowi, Zszywka oraz Twoje DIY.
Kategoria DIY świąteczne – najczęściej wyszukiwaną kategorią DIY jest kategoria świąteczna. Jest ona przede wszystkim związana ze świętami Bożego Narodzenia oraz pomysłami na dekoracje świąteczne czy kreatywne sposoby na pakowanie prezentów.
Kategoria wystrój – kolejną popularną kategorią wyszukiwanych tutoriali są te związane z elementami wystroju. Internauci szukają pomysłów na ozdobę do mieszkania, pokoju oraz łatwy sposób na renowację mebli.
Kategoria prezenty – ostatnią dużą kategorią przepisów wyszukiwanych przez internautów są pomysły na prezent, obok prezentów urodzinowy, walentynkowych coraz częściej pojawia się kategoria prezentów ślubnych.
Pozostałe wyszukania w Google związane były z często z zainteresowaniem konkretnymi przedmiotami, np. kalendarzami, czy zabawkami dla dzieci.
Co wywołuje dyskusje?
Największy wzrost dyskusji miał miejsce w grudniu, kiedy królowały DIY związane ze świątecznymi prezentami, ozdobami na choinkę czy pakowaniem prezentów. Nie była to jednak najczęściej komentowana kategoria – największą dyskusję wywołały tutoriale poświęcone Slime oraz vlogi związanym z tematem szkoły.
