Optymizm polskich prezesów wysuwa się na pierwszy plan w polskiej edycji 29. badania CEO Survey „Przywództwo w czasach niepewności i w erze AI”.
82% ankietowanych polskich szefów oczekuje w najbliższych 12 miesiącach wzrostu polskiego PKB, a 63% zwyżki globalnego PKB.
Także aż 58% polskich respondentów oczekuje wyższych przychodów swoich firm w perspektywie roku, wobec tylko 31% globalnie.
Optymizm ten topnieje w perspektywie 3-letniej, gdzie zaledwie 34% prezesów w Polsce jest pewna wzrostu przychodów swoich firm, wobec oczekiwań światowych na poziomie 49%.
Duży optymizm nie oznacza braku obaw. Względem ubiegłorocznej edycji badania znacznie wzrósł odsetek polskich prezesów obawiających się o niepewność makroekonomiczną (z 37% na 55%) i konflikty geopolityczne (z 27% na 37%). Przewyższa to również średnie globalne dla obu tych czynników, które wynoszą odpowiednio 31% i 23%. Do obaw dołączają w tym roku kwestie związane taryfami celnymi, w dużej mierze na skutek polityki gospodarczej USA, na które wskazało 21% polskich prezesów. Z kolei na znaczeniu względem zeszłego roku tracą zagrożenia dotyczące inflacji (z 32% na 13%), te związane z cyberbezpieczeństwem (z 20% na 16%) oraz dostępności kluczowych talentów (z 17% na 8%)
“Nadchodzący rok to czas nowości i zmian, zarówno w obszarze globalnych zasad współpracy i handlu, ale także w aspekcie transformacji technologicznej polskich firm. Nasze badanie wyraźnie pokazuje, że ten obszar będzie priorytetowy, zarówno dla polskiego jak i światowego biznesu. Największym pytaniem pozostaje nie czy transformować, lecz jak transformować bezpiecznie i odpowiedzialnie. Co za tym idzie, potrzebna jest ekspertyza rynkowa, modernizacja systemów i dalsze inwestycje. I właśnie nasz potencjał inwestycyjny jest w tym wszystkim kluczowy. Właśnie dzięki niemu i nowym technologiom mamy unikalną okazję w przyszłym roku dołączyć do grona liderów nowej gospodarki europejskiej, a dzięki temu na stałe zagościć w G20” – mówi Michał Mastalerz, prezes i partner zarządzający PwC Polska.
Szefowie polskich firm wskazują kilka kluczowych obszarów, które ograniczają ich działalność. Są to, przede wszystkim, mniejszy dostęp do kapitału na nowe inwestycje (wskazany przez 39% ankietowanych), oraz nieoptymalna struktura organizacyjna ich firm (37% ankietowanych). Jako dalsze ograniczenia wskazują niepotrzebne procesy biurokratyczne (29%), znajdowanie i zatrzymywanie w pracy specjalistów (24%), oraz nadmiarowe procedury wewnętrzne (24%). Na ostatnim miejscu znajdują się ograniczenia technologiczne, które wskazuje zaledwie 16% polskich prezesów.
“Napięcia handlowe, zmienna sytuacja makroekonomiczna i rosnąca liczba cyberataków stały się w ostatnich latach nową normą dla polskich prezesów. Presja tych czynników jest bardzo duża, jednak wydaje się stopniowo słabnąć. Patrząc na wskaźniki makroekonomiczne, wszystko wskazuje na to, że nadchodzący rok będzie bardzo sprzyjający dla polskiego biznesu, czy to poprzez niskie stopy procentowe, opanowaną inflację czy napływ kapitału z KPO. To zdecydowanie dobra wiadomość dla firm planujących nowe inwestycje oraz dalsze transformacje, jednak pytanie „jak ten impuls przełożyć na długofalowy wzrost”, zdaje się nadal ciążyć polskim prezesom” – dodaje Mariusz Dziurdzia, partner PwC Polska, członek zarządu ds. klientów i rynku.
Pytania, które najbardziej niepokoją liderów polskiego biznesu to w głównej mierze te, które określają przyszłość ich firm. Aż 41% ankietowanych obawia się czy szybkość zmian w ich firmach jest wystarczająca, aby nadążyć za technologią i AI, natomiast ten sam odsetek (38%) obawia się o długofalową konkurencyjność, o wpływ wydarzeń geopolitycznych na funkcjonowanie ich biznesu oraz o to jak zbilansować odpowiednią wysokość wynagrodzeń dla pracowników z cięciem kosztów pracy. Na dalszy plan schodzą pytania o zagrożenie ze strony nowych graczy na rynku, czy wzrost mimo restrykcyjnych przepisów i mniejszych zasobów, które wskazuje jedynie po 8% respondentów.
“Cały czas zaskakująco mało uwagi poświęca się wyzwaniom demograficznym w Polsce, co jest widoczne zarówno w naszym badaniu, jak i w rozmowach z szefami polskich firm. Rodzime firmy zdają się być przekonane, że talenty i kluczowe umiejętności na rynku pracy są na wyciągnięcie ręki, kiedy dane coraz mocniej sugerują nam zupełnie odwrotny stan rzeczy. Na świecie widzimy dużo większą świadomość tego zagrożenia, bo aż 22% badanych prezesów ma obawy związane z dostępnością kluczowych talentów, wobec 8% odpowiedzi z polskiej próbki. Firmy powinny poważnie zastanowić się nad skalą swoich inwestycji w kompetencje pracownicze, żeby uniknąć długofalowej stagnacji” – twierdzi Katarzyna Podgórna, partnerka ds. kapitału ludzkiego, członkini zarządu PwC Polska.
Duże nadzieje polscy prezesi pokładają w narzędziach sztucznej inteligencji, a niektórzy wskazują na realne przełożenie AI na wyniki finansowe spółek. 23% polskich szefów uważa, że AI przyczyniło się do wzrostu przychodów oraz 42%, że dzięki AI koszty spadły. O ile podobny odsetek globalnych prezesów mówi o wzroście przychodów (30%) to zdecydowanie mniej wskazuje na spadek kosztów (26%), a aż 22% twierdzi, że AI doprowadziło do wzrostu kosztów w ich firmach. W ten sposób uwidocznia się największa różnica w podejściu do AI – polscy liderzy zdają się traktować AI jak narzędzie, a globalni jako sposób na głęboką zmianę sposobu funkcjonowania ich firm.
O badaniu CEO Survey
Ankietę przeprowadzono wśród prezesów małych, średnich i dużych przedsiębiorstw w 95 krajach i terytoriach, od 30 września do 10 listopada 2025 roku. Dane globalne i regionalne są ważone proporcjonalnie do nominalnego produktu krajowego brutto poszczególnych krajów, co zapewnia, że poglądy prezesów są szeroko reprezentatywne dla wszystkich głównych regionów. Dane na poziomie branż i krajów oparte są na nieważonych danych z pełnej próby 4454 prezesów. Polska próba prezesów wyniosła 38 osób, a prezesów z Europy Środkowo-Wschodniej było 240.
Zamiast zapowiadanego wstrząsu, rynek mieszkaniowy otrzymał dawkę niezbędnego spokoju – tak w skrócie można podsumować nastroje po ostatnim rozstrzygnięciu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie wskaźnika WIBOR. Co to oznacza dla obecnych kredytobiorców oraz osób planujących zakup mieszkania w 2026 roku?
Wyjaśnia Katarzyna Kuniewicz, dyrektorka badań rynku Otodom.
Ostatnie dni przyniosły długo wyczekiwane rozstrzygnięcie TSUE w sprawie kredytów hipotecznych opartych o stawkę WIBOR. Z perspektywy rynku mieszkaniowego kluczowe jest to, że unijny organ sądowniczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania samej konstrukcji tych umów. Mówiąc wprost, nie będziemy mieli do czynienia ze scenariuszem, jaki znamy z rynku kredytów frankowych. Choć podkreślam, że sam wyrok nie zamyka kwestii rzetelnego informowania przez banki o ryzyku związanym ze zmienną stopą procentową, w momencie, gdy klient ubiega się o finansowanie.
Utrzymanie zasad w mocy jest o tyle istotne, że znaczna część mieszkań w Polsce kupowana jest właśnie przy wsparciu kredytu hipotecznego. Gdyby TSUE podważył stawki WIBOR, mogłoby to wywołać wstrząs o skali nawet większej niż ten, z którym mierzyliśmy się przy kredytach frankowych. I to mimo że w ostatnim roku udzielano głównie kredytów o stałej stopie procentowej.
Obecnie około 75% przyznawanych kredytów hipotecznych ma stałe oprocentowanie, a jedynie 25% opiera się na stawce WIBOR. Może się więc wydawać, że sprawa dotyczy jedynie jednej czwartej, a więc mniejszej części rynku. Tak jednak nie jest, ponieważ jeszcze kilka lat temu mieliśmy do czynienia z okresami, w których niemal wszystkie udzielane kredyty były oparte na WIBOR-ze. Liczba aktywnych umów pozostających w systemie i zależnych od poziomu WIBOR-u jest więc zdecydowanie wyższa niż wskazywałoby na to obecne 25%. Wprawdzie udział kredytów o zmiennej stopie w całym portfelu złotowych kredytów mieszkaniowych od 2022 roku systematycznie się zmniejsza, mimo to liczba kredytów opartych na zmiennej stopie wynosi niemal 90% wszystkich aktywnych umów kredytów hipotecznych. Kwotowy udział takich zobowiązań w wolumenie całego portfela nie przekracza 70% (co odpowiada kwocie około 340 mld zł).
Dla osób, które już spłacają kredyt, rozstrzygnięcie TSUE stanowi wyraźny sygnał, że nie mamy do czynienia z analogią do sytuacji znanej z kredytów frankowych. W praktyce wysokość rat nadal będzie zależała przede wszystkim od decyzji Rady Polityki Pieniężnej i poziomu stóp procentowych.
Nie widać zatem też podstaw do masowego kwestionowania umów, z jakim mierzyliśmy się w przypadku kredytów frankowych. Ta droga wydaje się w tej chwili zamknięta. Choć część kredytobiorców, licząca na sądowe odzyskanie pieniędzy, może czuć lekki zawód, to z punktu widzenia gospodarki jest to ważny moment uspokojenia sytuacji. A stabilność systemu bankowego jest nam dzisiaj bardzo potrzebna. Przekłada się bezpośrednio na kondycję całego sektora mieszkaniowego, który jest kluczowym filarem polskiej gospodarki. Dlatego ta decyzja służy nam wszystkim, nie tylko bankom.
Orange Polska zakończył pierwszy rok strategii Lead the Future z bardzo dobrymi wynikami. Wzrost przychodów o 4,3%, a EBITDAaL o 4% rok do roku były powyżej wcześniejszych prognoz firmy. To zasługa świetnych wyników kluczowego biznesu firmy i systematycznej pracy nad podnoszeniem efektywności. Rozwój zasięgu Orange Światłowodu, inwestycje w sieć 5G, a także innowacyjne narzędzia umożliwiające m.in. tworzenie dopasowanych ofert, pozwalają z sukcesem docierać do kolejnych gospodarstw domowych.
„Jestem dumna z naszych ubiegłorocznych osiągnięć, dają nam one bardzo dobry punkt wyjścia na kolejne trzy lata objęte strategią Lead the Future. We wszystkich kluczowych usługach osiągnęliśmy solidną dynamikę wzrostu. Koncentrując się na poprawie doświadczeń klientów, uatrakcyjniliśmy nasze oferty, skutecznie realizowaliśmy strategię opartą o wszystkie nasze marki, doskonaliliśmy narzędzia cyfrowe. W efekcie wzrosła liczba klientów we wszystkich podstawowych usługach – komórkowych, światłowodowych, telewizyjnych i konwergentnych. Zwiększyliśmy również liczbę gospodarstw domowych korzystających z usług Orange, co tworzy warunki dla przyszłego wzrostu. Solidny wzrost ARPO jest wynikiem konsekwencji w realizowaniu strategii budowania wartości oraz umiejętności odpowiadania na rosnące zapotrzebowanie na szybszą łączność, bogaty kontent oraz najwyższą jakość usług. Cieszy fakt, że przychody z usług IT i integracji powróciły do solidnego wzrostu. Dalszy wzrost oraz rentowność w tym obszarze będzie jednym z naszych priorytetów na rok 2026.
To był szczególnie dobry rok dla naszych usług hurtowych. Zawarta w drugiej połowie roku umowa o dostęp do naszej infrastruktury światłowodowej będzie w nadchodzących latach przynosić znaczne zyski. Rośnie również liczba klientów podłączonych do naszej sieci światłowodowej przez innych operatorów. Ponadto, Światłowód Inwestycje, którego jesteśmy współwłaścicielem, z sukcesem zakończył realizację pierwszego programu inwestycyjnego oraz zabezpieczył finansowanie dalszej rozbudowy sieci. Naszą pozycję wzmocni integracja Nexery – której przejęcie, po uzyskaniu zezwoleń regulacyjnych, przyniesie w perspektywie długoterminowej znaczące synergie.
W minionym roku wzmocniliśmy nasze działania skierowane na zapewnienie najszybszych oraz najbardziej niezawodnych usług telekomunikacyjnych w Polsce. W zasięgu naszej sieci 5G znajduje się już prawie 85% populacji Polski. Wyłączyliśmy sieć 3G, zwalniając częstotliwości dla najnowszych technologii. Jednocześnie, po dekadzie inwestycji w rozbudowę sieci światłowodowej, w zasięgu Orange Światłowodu jest już około 10 milionów gospodarstw domowych, a najszybsza opcja do 8 Gb/s jest dostępna w 50 miastach.
Z zadowoleniem przyjęliśmy również niedawną decyzję o deregulacji rynku dostępu szerokopasmowego – potwierdzającą jego dojrzałość – gdzie możemy teraz konkurować na równych warunkach, działając na całkowicie komercyjnych zasadach.
Dziękuję naszym klientom za ich nieustające zaufanie. Kieruję także najszczersze podziękowania do oddanych i profesjonalnych pracowników Orange Polska za ich codzienne zaangażowanie na rzecz naszych klientów. Nasz model biznesowy jest zbudowany na mocnych fundamentach, co utwierdza mnie w przekonaniu, że będziemy nadal budować wartość dla akcjonariuszy” – powiedziała Liudmila Climoc, prezeska Orange Polska, odnosząc się do wyników firmy.
Bardzo dobre wyniki finansowe. Dynamika wzrostu przychodów i EBITDAaL powyżej wcześniejszych prognoz firmy
Przychody Orange Polska wzrosły o 4,3% rok do roku, co jest powyżej zakładanego przez firmę niskiego jednocyfrowego wzrostu. To wynik napędzany przez wszystkie główne silniki biznesowe: kluczowe usługi telekomunikacyjne (+6,5% rok do roku), usługi hurtowe (+13% rok do roku) oraz rozwiązania IT/IS dla biznesu (+14% rok do roku).
Także wzrost rentowności operacyjnej EBITDAaL był wyższy od oczekiwań firmy – prognozowany wcześniej jako niski jednocyfrowy, sięgnął 4% rok do roku. To przede wszystkim efekt dobrej marży bezpośredniej oraz konsekwentnego ograniczania kosztów. Wzrost EBITDAaL przełożył się na wynik organicznych przepływów pieniężnych przekraczający 1 mld zł.
Klienci wybierają Orange – rośnie ich liczba we wszystkich kluczowych usługach
Kluczowe usługi telekomunikacyjne pozyskują nowych klientów w dobrym tempie, zgodnie z ambicjami strategii Lead the Future. Liczba klientów Orange Światłowodu wzrosła o 10% rok do roku, przekraczając 1,7 mln użytkowników. Mobilne abonamentowe usługi głosowe wszystkich naszych marek zyskały w skali całego roku prawie 350 tys. klientów, co jest najlepszym wynikiem od wielu lat. Takich usług jest w Orange już ponad 9,5 mln, czyli 4% więcej niż rok wcześniej. Skuteczne strategie marketingowe przyniosły efekty także w usługach prepaid – liczba użytkowników wzrosła w 2025 o 61 tys. Z pakietówkonwergentnych korzystało na koniec 2025 roku niemal 1,9 mln klientów, o ponad 4% więcej rok do roku.
Orange Polska korzysta także z udostępniania swojej sieci światłowodowej innym operatorom. Wzrost liczby klientów usług innych operatorów na sieci światłowodowej Orange wyraźnie przyspieszył sięgając 36% rok do roku. Obecnie jest ich już 213 tys. To efekt pełnego otwarcia sieci Orange Polska pod koniec 2024 roku.
Kolejne inwestycje w łączność najwyższej jakości. Innowacyjne narzędzia dla najlepszych doświadczeń klientów
W 2025 roku Orange Polska przeznaczył na inwestycje niemal 2 mld zł, z tego blisko 0,5 mld na rozwój sieci mobilnej. Dziś w zasięgu 5G od Orange jest już blisko 85% populacji, w oparciu o tzw. pasmo C jak również pasmo 700 MHz, pozwalające dotrzeć na mniej zaludnione tereny. W ubiegłym roku Orange zakończył wyłączanie starszej technologii 3G, uwalniając pasmo na potrzeby bardziej nowoczesnych technologii.
Kolejny rok z rzędu, Orange był numerem 1 w rankingu speedtest.pl pod względem prędkości światłowodu w technologii FTTH. W zasięgu Orange Światłowodu jest już niemal 10 mln gospodarstw domowych, a dostęp do najszybszej opcji o prędkości do 8 GB/s mają już mieszkańcy 50 miast.
W minionym roku Orange zaoferował swoim klientom wiele innowacyjnych rozwiązań, zapewniających jeszcze więcej wygody i jeszcze lepsze doświadczenia.
Jako pierwszy operator w Polsce udostępniliśmy najlepszą na rynku technologię bezprzewodową Wi-Fi 7, oferując wyjątkowy komfort w korzystaniu z domowej sieci. Zaproponowaliśmy też bardzo wygodne rozwiązanie, polegające na automatycznej instalacji karty eSIM na nowych urządzeniach, zapewniające szybki i bezpieczny start urządzenia, z konfiguracją odbywającą się w tle. Z kolei usługa KlikAI z Orange oparta o sztuczną inteligencję pozwala niewielkim firmom w kilka minut stworzyć swoją firmową stronę internetową i oferuje także odpowiednie rozwiązania w zakresie cyberbezpieczeństwa. .
Widzimy także, że nasi klienci Orange na coraz większą skalę korzystają z wygodnych cyfrowych narzędzi do obsługi i zakupu usług Orange – już 28% sprzedaży odbywało się poprzez kanały cyfrowe, a z aplikacji Mój Orange korzysta już ponad 60% użytkowników smartfonów.
Innowacyjne narzędzia oparte o sztuczną inteligencję wspierają działania Orange w wielu dziedzinach: w CyberTarczy pozwalają skutecznie blokować zagrożenia i chronić klientów, pomagają doradcom w skutecznej obsłudze klientów, pozwalają tworzyć indywidualnie dopasowane oferty, wspierają efektywne zarządzanie siecią.
Zrównoważony wzrost – szacunek dla środowiska i zaangażowanie społeczne. Osiągnięcia przynoszące realną zmianę
Odpowiedzialność, dbałość o zrównoważony rozwój i wpisane są w działalność biznesową Orange Polska.
W 2025 roku zużyta przez firmę energia elektryczna pochodziła w 100 % ze źródeł odnawialnych. Dzięki temu, a także dzięki optymalizowaniu zużycia energii, wdrażaniu energooszczędnych technologii, w 2025 roku emisje w zakresach 1( bezpośrednie) i 2 (związane ze zużyciem przez Orange Polska energii) zmniejszyły sięwzględem roku 2020 aż o 93%.
W ramach programu RE firma ogranicza wpływ urządzeń na środowisko. W roku 2025 zebrano o 50% więcej telefonów niż rok wcześniej, m.in. dzięki nowej platformie do odkupu używanych telefonów. Ponadto, firma odnowiła i wprowadziła ponownie do użytku ponad 50% więcej niż rok wcześniej urządzeń stacjonarnych, takich jak modemy i dekodery. Stanowią one już 45% wszystkich urządzeń, z których korzystają klienci.
Tylko w 2025 roku z naszych inicjatyw edukacyjnych skorzystało blisko223 tys. osób – dzieci, nauczycieli i nauczycielek, seniorów i mieszkańców małych miejscowości.
Fundacja Orange, która w 2025 roku obchodziła swoje 20-lecie, jest dowodem długofalowego zaangażowania społecznego firmy na rzecz edukacji i włączania cyfrowego. Na przestrzeni lat zmieniała się, by odpowiadać na aktualne wyzwania i potrzeby związane z rozwojem cyfrowego świata.
Oczekiwania solidnych wzrostów w 2026 i kolejny wzrost dywidendy dla akcjonariuszy
Na 2026 rok zarząd Orange Polska zakłada:
niski, jednocyfrowy wzrost przychodów,
wzrost EBITDAaL w przedziale 3-5%,
eCAPEX (czyli CAPEX pomniejszony o wpływy ze sprzedaży nieruchomości) na poziomie ok. 1,8 mld zł,
organiczne przepływy pieniężne co najmniej 1,1 mld zł.
Biorąc pod uwagę bardzo dobre wyniki za 2025 rok i dobre perspektywy na 2026, zarząd firmy zaktualizował średniookresową prognozę organicznych przepływów pieniężnych do co najmniej 1,4 mld zł w 2028 (poprzednia prognoza wskazywała na co najmniej 1,2 mld zł).
Zarząd zaproponował kolejny wzrost dywidendy dla akcjonariuszy (o 15%) i wypłatę 0,61 zł na akcję.
Analitycy ESET jako pierwsi zidentyfikowali atak na Uniwersytet Warszawski i poinformowali o tym przedstawicieli uczelni. Dzięki szybkiej reakcji i informacjom przekazanym przez nich bezpośrednio do jednostek IT Uniwersytetu, możliwe było podjęcie niezbędnych działań.
Minister cyfryzacji, Krzysztof Gawkowski poinformował we wtorek (tj. 17 lutego 2026) o ataku hakerskim na część infrastruktury IT Uniwersytetu Warszawskiego. „Złośliwe oprogramowanie zostało zidentyfikowane na jednej ze stacji roboczych uczelni” – napisał minister na swoim profilu na platformie X.
Jak przekazało laboratorium ESET – to jego eksperci wykryli nietypową aktywność w infrastrukturze uczelni. We współpracy z DAGMA Bezpieczeństwo IT informacje na ten temat firma ESET przekazała natychmiast administratorowi sieci IT Uniwersytetu Warszawskiego. W odpowiedzi uczelnia podjęła niezwłocznie wszystkie niezbędne działania.
Warto przypomnieć o innym ataku. W grudniu 2025 r. polska elektrociepłownia stała się celem zaawansowanego ataku powiązanej z Rosją grupy APT. Jak wskazuje raport CERT, kluczową rolę w ochronie infrastruktury krytycznej odegrało rozwiązanie klasy EDR, które rozpoznało szkodliwe operacje i zapobiegło incydentowi, zanim doszło do paraliżu systemów. Wówczas zadziałało wykorzystywane przez firmę oprogramowanie ESET PROTECT. Zastosowane rozwiązanie EDR/XDR wykryło zagrożenie behawioralnie oraz zablokowało próbę masowego nadpisywania plików i czyszczenia dysków.
Wartość finansowania maszyn i urządzeń rolniczych osiągnęła w 2025 r. 7,5 mld zł, rosnąc o 24,5% rok do roku – wynika z danych Związku Polskiego Leasingu. Segment agro odpowiadał już za 28% całego rynku finansowania maszyn i urządzeń, stając się jednym z jego najmocniejszych filarów. Po dwóch słabszych latach rolnicy wyraźnie wrócili do inwestycji, choć 2026 r. może przynieść wyhamowanie dynamiki.
W 2025 r. nastąpiła wyraźna zmiana koniunktury w finansowaniu inwestycji rolnych. Skumulowały się czynniki, które odblokowały popyt: poprawa dostępności finansowania, spadek stóp procentowych oraz szeroki strumień pieniędzy unijnych. W efekcie zrealizowany został odłożony popyt z lat 2023–2024, a część gospodarstw przyspieszyła decyzje inwestycyjne w obawie przed wygaszeniem programów wsparcia.
– Rok 2025 był dla rynku agro momentem przełomowym. Po dwóch latach wyraźnego wyhamowania inwestycji rolnicy wrócili do decyzji zakupowych, szczególnie w segmencie kluczowych maszyn, takich jak ciągniki i przyczepy. To efekt obniżek stóp procentowych, potrzeby poprawy efektywności produkcji oraz naturalnego, odłożonego popytu – mówi Roman Szczeciński, relationship manager ds. rynku agro w EFL.
Skala wzrostu w segmencie agro wyraźnie wyróżniała się na tle całego rynku maszyn i urządzeń.
– Finansowanie maszyn i urządzeń rolniczych sięgnęło 7,5 mld zł przy dużej dynamice wzrostu. Wyniki potwierdzają rosnącą aktywność inwestycyjną rolników, szczególnie w obszarze modernizacji parku maszynowego i wykorzystania dostępnych dotacji – podkreśla Marcin Hałaj, dyrektor ds. rozwoju rynku rolniczego w PKO Leasing.
Dotacje i stopy procentowe jako motor rynku
Impuls inwestycyjny był szczególnie widoczny w pierwszej połowie roku. Znaczenie miały pieniądze z ARiMR, kończącej się perspektywy PROW 2014–2020 oraz programy w ramach PS WPR i Rolnictwa 4.0. Równolegle spadające stopy procentowe obniżyły koszt finansowania i poprawiły zdolność kredytową gospodarstw.
– Dla nas 2025 był kolejnym rokiem wzrostu zarówno pod względem wolumenu, jak i liczby transakcji. Poprawie uległy nastroje wśród rolników i dostawców maszyn, czemu sprzyjały obniżki stóp procentowych oraz uruchomienie dotacji w ramach PROW i PS WPR 2023–2027 – wskazuje Mariusz Pacanowski, dyrektor ds. agro w Pekao Leasing.
Druga połowa 2025 r. przyniosła jednak większą ostrożność inwestycyjną w związku ze spadkiem cen zbóż, mleka i części produktów zwierzęcych. Część gospodarstw wydłużała proces decyzyjny i dokładniej analizowała opłacalność nowych inwestycji.
Pożyczka dominuje nad leasingiem
W strukturze finansowania wyraźnie dominowała pożyczka leasingowa. Decydowały o tym przede wszystkim wymogi programów dotacyjnych oraz preferencja rolników do bezpośredniego posiadania aktywa.
– Pożyczka pozostaje zdecydowanie najczęściej wybieraną formą finansowania w segmencie rolnym. Wielu programów wsparcia nie można łączyć z leasingiem operacyjnym, a rolnicy preferują model, w którym maszyna od początku stanowi ich własność – zaznacza Marcin Hałaj z PKO Leasing.
– Bezapelacyjnym liderem była pożyczka. Decyduje możliwość finansowania 100% ceny brutto, zgodność z wymogami ARiMR oraz elastyczne dopasowanie harmonogramu do sezonowości produkcji – dodaje Mariusz Pacanowski z Pekao Leasing.
Leasing operacyjny pozostaje istotny, zwłaszcza w większych podmiotach i gospodarstwach prowadzących działalność w formie spółek, jednak w projektach współfinansowanych ze środków publicznych to pożyczka pełni dominującą rolę.
Modernizacja i rolnictwo precyzyjne
Struktura finansowanych aktywów była zbliżona do lat poprzednich – dominowały ciągniki, maszyny uprawowe, siewniki i opryskiwacze. Coraz większe znaczenie miały jednak inwestycje zwiększające efektywność i automatyzację.
– W 2025 roku dominowały inwestycje rozwojowe, nastawione na automatyzację i rolnictwo precyzyjne. Gospodarstwa coraz częściej inwestują w technologie, które realnie obniżają koszty i zwiększają wydajność pracy – podkreśla Piotr Kamiński, dyrektor sprzedaży ds. rolnictwa oraz finansowania przemysłu spożywczego w DLL.
Najbardziej aktywne inwestycyjnie były średnie i duże gospodarstwa, szczególnie w produkcji roślinnej. Inwestycje miały zarówno charakter odtworzeniowy, jak i rozwojowy, choć programy dotacyjne silnie wspierały modernizację i cyfryzację.
Stabilny portfel i ostrożne prognozy
Pomimo trudniejszej drugiej połowy roku jakość portfela w segmencie rolnym pozostała stabilna.
– W 2025 roku, mimo negatywnych sygnałów płynących z rynku, nie obserwowaliśmy pogorszenia jakości portfela w sektorze rolnym. Średni poziom przeterminowań był niższy niż rok wcześniej, a poziom ryzyka osiągnął jeden z najniższych poziomów w ostatnich latach – wskazuje Piotr Domagała, dyrektor ds. rynku rolnego w Santander Leasing.
Perspektywy sprzedaży na 2026 r. są bardziej umiarkowane. Wygaśnięcie efektu kumulacji pieniędzy z PROW 2014–2020 może ograniczyć dynamikę rynku.
– Zakładamy powrót rynku do poziomu zbliżonego do 2024 roku, co w praktyce będzie oznaczało widoczny spadek w relacji do 2025. Kluczowe będzie tempo uruchamiania środków w ramach Krajowego Planu Strategicznego oraz sytuacja cenowa na rynkach rolnych – ocenia Piotr Domagała z Santander Leasing.
Rok 2025 potwierdził, że leasing i pożyczka są fundamentem modernizacji polskich gospodarstw. Rok 2026 będzie testem trwałości tego trendu – mniej spektakularnym pod względem dynamiki, ale nadal opartym na strukturalnej potrzebie zwiększania efektywności i konkurencyjności sektora rolnego.
Opinie ekspertów z firm leasingowych:
Piotr Domagała, dyrektor ds. rynku rolnego w Santander Leasing
Analizując perspektywy na rok 2026 warto zwrócić uwagę na czynniki, które ukształtowały minione 12 miesięcy Wyniki roku 2025 były w dużej mierze efektem kumulacji środków z kończącego się programu PROW 2014-2020. Fundusze te stanowiły główny motor napędowy rynku, co wyraźnie potwierdzają statystyki sprzedaży nowych ciągników. W obecnym roku ten impuls inwestycyjny wygaśnie, jednak warto pamiętać, że jesteśmy w trakcie wdrażania Krajowego Planu Strategicznego. Choć w jego ramach do rolników trafią znaczące środki, znakiem zapytania pozostaje tempo ich wydatkowania. Reasumując, z punktu widzenia rynku finansowania maszyn rolniczych zakładamy powrót do poziomu zbliżonego do 2024 roku, co w praktyce będzie oznaczało około 17% spadek w zestawieniu z rokiem 2025. Wyniki stycznia jak na razie potwierdzają tą tezę.
Marcin Hałaj, dyrektor ds. rozwoju rynku rolniczego w PKO Leasing
Pożyczka pozostaje zdecydowanie najczęściej wybieraną formą finansowania w segmencie rolnym. Zresztą nie tylko, bo w 2025 roku pożyczka leasingowa rosła zdecydowanie szybciej niż tradycyjny leasing, zwiększając swoją wartość o 27 proc. r/r do 17,3 mld zł, co pokazuje rosnące znaczenie tej formy finansowania dla projektów wymagających bezpośredniej własności aktywów. Ten trend powinien utrzymać się w tym roku. Tej formie finansowania sprzyja przede wszystkim to, że wielu programów dotacyjnych – w tym ARiMR – nie można łączyć z leasingiem, co automatycznie kieruje rolników w stronę pożyczki. Poza tym rolnicy „tradycyjnie” wolą posiadać sprzęt na własność – maszyna zakupiona w ramach pożyczki od razu staje się ich aktywem.
Warto jednak odnotować, że udział leasingu systematycznie rośnie w porównaniu z poprzednimi latami. Część rolników – zwłaszcza tych, którzy prowadzą dodatkową działalność usługową lub gospodarstwo w formie spółki – zaczyna dostrzegać korzyści podatkowe i elastyczność, jaką daje ta forma finansowania.
Piotr Kamiński, dyrektor sprzedaży ds. rolnictwa oraz finansowania przemysłu spożywczego w DLL
W ubiegłym roku najbardziej aktywne były gospodarstwa średnie i duże, szczególnie producenci nastawieni na produkcję roślinną, ale i gospodarstwa mleczne i hodowlane inwestujące w automatyzację. To właśnie te grupy najczęściej podejmowały decyzje o modernizacji i wymianie sprzętu.
Spodziewamy się utrzymania solidnego popytu na finansowanie maszyn, choć jego dynamika może być nieco niższa niż w 2025 roku. Kluczowe pozostanie tempo modernizacji gospodarstw oraz dostępność maszyn. Jednocześnie należy liczyć się z tym, że nie będzie już tak szerokiego dostępu do środków wspierających inwestycje, jak w poprzednich latach, co może dodatkowo wpływać na aktywność inwestycyjną rolników.
Inwestycje w 2026 roku będą wspierać: stabilizacja cen płodów rolnych, potrzeba dalszej modernizacji, automatyzacji w gospodarstwach. Ograniczać je mogą czynniki pogodowe, wahania cen na płody, które mogą wpływać na ostrożność inwestycyjną rolników.
Mariusz Pacanowski, dyrektor ds. agro w Pekao Leasing
Po stronie rolników główne źródła wzrostu w 2025 roku wynikały przede wszystkim z silnego odbicia popytu po dwóch słabszych latach. W 2024 roku wielu producentów rolnych ograniczyło inwestycje ze względu na utrudniony dostęp do finansowania, co było związane m.in. z wejściem w życie ustawy o konsumenckiej pożyczce lombardowej. Dodatkowo pogorszeniu uległy nastroje w całym sektorze w związku ze spadkiem opłacalności produkcji oraz niepewnością regulacyjną i polityczną, dotyczącą m.in. Zielonego Ładu czy umowy Mercosur. W 2025 roku część tego odłożonego popytu została uruchomiona.
Istotnym czynnikiem było również zwiększenie dostępności dotacji z ARiMR, w tym środków w ramach PROW, PS WPR oraz dotacji dobrostanowych i modernizacyjnych. Część inwestycji była finansowana zarówno z kończących się środków PROW, jak i z nowych instrumentów w ramach PS WPR 2023–2027, co wyraźnie wsparło aktywność inwestycyjną gospodarstw.
Dodatkowo spadające stopy procentowe zwiększyły zainteresowanie rolników nowymi inwestycjami, szczególnie w obszarze dalszej modernizacji gospodarstw. Obniżenie kosztu finansowania poprawiło zdolność kredytową i przełożyło się na większą skłonność do podejmowania decyzji inwestycyjnych.
Nie bez znaczenia była także konieczność poprawy efektywności produkcji i redukcji kosztów. W sytuacji niskich cen zbóż, trzody czy warzyw rolnicy zaczęli intensywniej poszukiwać sposobów na obniżenie kosztów produkcji. Inwestowali w maszyny kluczowe dla funkcjonowania gospodarstwa, rozwiązania z zakresu Rolnictwa 4.0 oraz technologie ograniczające wpływ niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej.
Roman Szczeciński, relationship manager ds. rynku agro w EFL
Rok 2026 przyniesie także szereg zmian prawnych, które będą miały istotny wpływ dla polskich rolników. W tym roku w życie ma wejść nowy przepis dotyczący definicji aktywnego rolnika. Ten projekt ustawy przyjęty prze Radę Ministrów na finiszu ubiegłego roku ma wzmocnić gospodarstwa realnie ponoszące ryzyko ekonomiczne. Kolejna zmiana to Krajowy System e-Faktur, znany jako KSeF. Od 1 lutego 2026 wejdą do systemu KSeF duże firmy, a od kwietnia większość podatników. Dodatkowo, jest złożony projekt ustawy o dzierżawie rolniczej. Projekt ustawy zakłada, że każda umowa będzie musiała być udokumentowana tzn. jej data potwierdzona przez notariusza, wójta lub kierownika biura powiatowego ARiMR. Te zmiany mogą wprowadzić dodatkowe wyzwania dla gospodarstw rolnych. Dodatkowym czynnikiem, który paradoksalnie może poprawić nastroje producentów maszyn, są perspektywy zwiększenia eksportu poza UE w związku z umową handlową UE–Mercosur. Jednocześnie rolnicy będą musieli mierzyć się z nowymi regulacjami prawnymi, m.in. definicją aktywnego rolnika, wdrożeniem Krajowego Systemu e-Faktur oraz zmianami dotyczącymi dzierżawy gruntów.
Mex Polska S.A., notowana na GPW spółka holdingowa działająca w segmencie gastronomicznym, informuje, że jej główni akcjonariusze – Andrzej Domżał i Paweł Kowalewski – dokonali zakupu łącznie 763.300 akcji od dotychczasowego znaczącego akcjonariusza, Familiar S.A. SICAV-SIF. Cena zakupu wyniosła 4,50 zł za akcję, przewyższając aktualną wycenę rynkową. Transakcja ta stanowi wyraz bezwzględnego przekonania głównych akcjonariuszy do perspektyw wzrostu Spółki. Jest także strategicznym krokiem w kierunku uporządkowania struktury właścicielskiej, zwiększenia płynności akcji oraz wzmocnienia stabilności i przejrzystości dla wszystkich akcjonariuszy Spółki.
–Decyzja o nabyciu znaczącego pakietu akcji potwierdza nasze świadome, długoterminowe zaangażowanie kapitałowe w rozwój Mex Polska. To wyraźny sygnał dla inwestorów, że mamy pełne przekonanie i wiarę w przyjętą strategię i koncentrujemy się na dalszym budowaniu wartości dla akcjonariuszy. Transakcja porządkuje strukturę właścicielską, zwiększa płynność obrotu i wzmacnia wiarygodność spółki na rynku kapitałowym – podkreśla Paweł Kowalewski, prezes zarządu Mex Polska S.A.
Zakup obejmował po 381.650 akcji dla każdego z głównych akcjonariuszy i został przeprowadzony po wcześniejszym porozumieniu z Familiar S.A. SICAV-SIF. Transakcja wpisuje się w dotychczasowe działania Spółki mające na celu uporządkowanie struktury właścicielskiej oraz zwiększenie dostępności akcji w wolnym obrocie.
Analitycy DM INC SA, w aktualizacji raportu analitycznego (w styczniu br.) podnieśli wycenę akcji spółki do 8,82 zł. Nowa, wyższa, wycena wynika ze znacznego wzrostu przychodów Mex Polska w 2025 roku, które według szacunków Spółki przekroczą 127 mln zł, a to oznacza ponad 19 proc. wzrost rr. Tempo ekspansji sieci utrzymuje się na poziomie co najmniej sześciu nowych lokali rocznie, a pierwszym otwarciem Grupy w 2026 r. był kolejny lokal Chicas & Gorillas we Wrocławiu.
Grupa cyber_Folks, wspólnie ze spółkami Sylius i BitBag, sfinalizowała przejęcie 100% udziałów w PrestaShop – jednej z największych na świecie platform e-commerce w modelu open source. Transakcja stanowi kluczowy etap realizacji strategii budowy zintegrowanego, paneuropejskiego ekosystemu technologii e-commerce.
Po przejęciu łączna wartość handlu wspieranego przez rozwiązania rozwijane w Grupie wzrasta do ok. 35 mld euro GMV rocznie, a liczba obsługiwanych klientów przekracza 700 tys. na całym świecie.
Domknięcie ekosystemu
Strategia cyber_Folks opiera się na integracji wszystkich kluczowych warstw technologicznych niezbędnych do prowadzenia sprzedaży online – od infrastruktury i hostingu, przez platformy sklepowe, integracje ERP, płatności i logistykę, po komunikację, automatyzację marketingu i systemy zarządzania danymi.
PrestaShop wnosi do Grupy 230 tys. aktywnych sklepów oraz ok. 22 mld euro GMV rocznie, a także silną pozycję w Europie Zachodniej – szczególnie we Francji, Hiszpanii i Włoszech.
– „W ciągu kilku lat, z lokalnej firmy staliśmy się europejskim liderem technologii e-commerce, z którego usług korzysta 700 tys. firm, jednak przejecie PrestaShop nie jest wyłącznie akwizycją zwiększającą skalę. To element, który domyka architekturę naszego ekosystemu – zarówno geograficznie, jak i produktowo. Tworzymy środowisko, w którym merchant może rozwijać biznes w jednym spójnym modelu technologicznym, od pierwszej sprzedaży po skalę międzynarodową” – mówi Jakub Dwernicki, prezes zarządu cyber_Folks.
Po transakcji Grupa obejmuje pełne spektrum rynku:
Shoper – segment SMB,
PrestaShop – SMB i mid-market w modelu open-source,
Sylius – mid-market i Enterprise w modelu open-source,
rozwiązania cyber_Folks, Apilo i SellRocket – integracje, automatyzacja, komunikacja i infrastruktura.
Synergie i model wzrostu
Integracja PrestaShop wzmacnia Grupę w trzech obszarach: skali i danych, możliwości cross-sell usług wysokomarżowych oraz dywersyfikacji geograficznej. Już dziś około połowy sklepów PrestaShop w Polsce korzysta z hostingu cyber_Folks, co pokazuje naturalny potencjał dalszej integracji usług.
Model biznesowy Grupy opiera się na przychodach rekurencyjnych i mechanizmie pay-as-you-grow – wzrost GMV klientów bezpośrednio przekłada się na wzrost przychodów cyber_Folks.
– „Rozszerzamy globalną bazę klientów, którym możemy oferować hosting, integracje, rozwiązania komunikacyjne oraz produkty AI. To model, w którym wzrost skali działalności merchantów naturalnie przekłada się na wzrost naszych przychodów i przepływów pieniężnych” – mówi Robert Stasik, wiceprezes zarządu i CFO cyber_Folks.
Zintegrowany charakter ekosystemu oraz dbałość o satysfakcje klientów zwiększają ich retencję. Długoterminowe relacje z klientami i unikalność modelu biznesowego, daje z jednej strony defensywny charakter, a z drugiej potencjał wzrostu, dzięki stale rosnącej bazie klientów Grupy.
Kolejny etap rozwoju
Od 18 lutego 2026 r., cyber_Folks, wspólnie z Syliusem i BitBag, jest 100% właścicielem PrestaShop. Obecnie kluczowym zadaniem jest integracja operacyjna oraz realizacja synergii cross-sell i up-sell. Transakcja została sfinalizowana po uzyskaniu wymaganych zgód regulacyjnych i została sfinansowana ze środków własnych oraz finansowania dłużnego.
– „Rozszerzamy globalną bazę klientów, którym możemy oferować hosting, integracje, rozwiązania komunikacyjne oraz produkty AI. To model, w którym wzrost skali działalności merchantów naturalnie przekłada się na wzrost naszych przychodów i przepływów pieniężnych.” – dodaje Robert Stasik.
Pomimo intensywnych napięć handlowych i wielopoziomowego ryzyka, Allianz Trade podwyższył ratingi ryzyka krajowego 36 krajów, obniżając je jedynie w przypadku 14 krajów.
Według Allianz Trade w 2025 r. ryzyko poszczególnych krajów w skali globalnej uległo poprawie, a liczba ratingów ryzyka krajowego, które były podnoszone była prawie dwukrotnie większa niż liczba tych obniżonych.
Tym niemniej niektóre kluczowe gospodarki, takie jak: Francja, Belgia i Stany Zjednoczone, otrzymały obniżoną ocenę, co oznacza utrzymywanie się znaczącego ryzyko dla przedsiębiorstw w perspektywie średnioterminowej (kraje te łącznie generują około jednej trzeciej, bo 31,6% światowego PKB – dziesięć razy więcej niż gospodarki, które odnotowały poprawę)
Europa Środkowo-Wschodnia to największa poprawa w kategoriach ocen składowych ryzyka – czas, aby polscy przedsiębiorcy wykorzystali ten bliski i bezpieczniejszy niż niegdyś potencjał wzrostu
Allianz Trade opublikował trzeci Atlas ryzyka krajowego, flagową publikację oceniającą perspektywy gospodarcze, ryzyko i możliwości w 83 krajach, reprezentujących około 94% światowego PKB. Opiera się on na autorskim modelu ratingów ryzyka, który jest aktualizowany co kwartał o najnowsze dane dotyczące rozwoju gospodarczego oraz dane własne Allianz Trade.
Zmiany netto głównych i składowych ocen ryzyka wg. regionów, ostatnie 12 miesięcy
Źródło: Działa Analiz Ekonomicznych Allianz Trade
„Nasze ratingi zapewniają kompleksową analizę i wgląd w otoczenie gospodarcze, polityczne i biznesowe, a także czynniki zrównoważonego rozwoju, które wpływają na trendy w zakresie ryzyka braku płatności dla przedsiębiorstw na poziomie makroekonomicznym. Każda ocena łączy 17 wskaźników krótkoterminowych i 18 wskaźników średnioterminowych i służy decydentom jako pragmatyczny kompas w świecie wielokryzysowym, pomagając im radzić sobie z niestabilnością, chronić przepływy pieniężne i przekształcić świadomość ryzyka w przewagę konkurencyjną” – wyjaśnia Luca Moneta, starszy ekonomista ds. rynków wschodzących w Allianz Trade.
Europa Środkowo-Wschodnia to malejące ryzyko – i rosnący potencjał
Jak zauważa Sławomir Bąk, Dyrektor zarządzający ds. oceny ryzyka, likwidacji szkód i windykacji w oddziale Allianz Trade w Polsce: „Niewątpliwie największe znaczenie dla polskich przedsiębiorców ma poprawa w odniesieniu do Niemiec, naszego największego partnera handlowego – nawet nie samego ratingu, ale tego co za tym stoi: wyniki handlowe Niemiec nie są może imponujące, ale z perspektywą poprawy, co wiąże się z odzyskaną stabilnością polityczną i wolą reform. Zawieszona (chwilowo?) wojna handlowa z bardziej protekcjonistycznymi Stanami Zjednoczonymi i konkurencyjne Chiny wciąż zagrażają niemieckiemu modelowi opartemu na eksporcie, jednak niemiecki rząd uruchomił plany ekspansji fiskalnej i uruchamia środki mające na celu ożywienie wzrostu gospodarczego.
Potencjał na większą dynamikę wzrostu upatruję jednak gdzie indziej – co prawda polski eksport rósł w ub. roku najszybciej do krajów wysoko rozwiniętych poza UE (np. USA o +3,7% r/r w USD – w złotych zmniejszył się w wyniku umocnienia złotego), niż do tych Zachodnioeuropejskich (+1,9%). To dobrze, dywersyfikacja handlu jest potrzebna, ale… Potencjał wzrostu jest też dużo bliżej – w naszym regionie! Tymczasem wymiana handlowa z krajami naszego regionu (z wyłączeniem Rosji i Ukrainy) rosła w ub. roku o 1-2% r/r, znacznie poniżej potencjału – i premii, jaką daje bliskość geograficzna (i w dużym stopniu kulturowa). Żeby wyjść poza ewidentne w tym gronie najbliższe nam Czechy i Słowację: w Bułgarii oprócz silnej konsumpcji prywatnej i publicznej, od początku 2025 roku przyspieszyły inwestycje, a to wszystko w sytuacji niskiego długu publicznego (poniżej 30%!). Rumunia co prawda nie ma ostatnio tak dobrych wyników finansów publicznych – deficyty publiczny i obrotów bieżących były ostatnio wysokie (powyżej 8%), ale nadal jest to gospodarka o imponującym tempie wzrostu w ostatnich latach, co wzmocniło lokalne otoczenie biznesowe i sektor przemysłowy. Polscy przedsiębiorcy częściej powinni odwiedzać Europę Środkowo-Wschodnią nie tylko turystycznie, ale także biznesowo: potencjał gospodarczy regionu diametralnie wzrósł a biznes także jest tu dużo bezpieczniejszy, niż byliśmy przyzwyczajeni – bardzo wyraźnie poprawiły się oceny jego ryzyka biznesowego.
Wbrew oczekiwaniom globalna panorama ryzyka poszczególnych krajów w 2025 r. uległa poprawie
Pomimo roku naznaczonego intensywnymi napięciami handlowymi i wielowarstwowym ryzykiem (politycznym, geopolitycznym i fiskalnym), Allianz Trade stwierdza, że globalne ryzyko w podziale na poszczególne kraje w 2025 r. uległo poprawie, a ratingi ryzyka 36 krajów zostały podwyższone, a tylko 14 – obniżone. Tendencja ta potwierdza mechanizmy „radzenia sobie”, będące miksem działań w ramach polityki fiskalnej, monetarnej i handlowej, które pojawiają się zazwyczaj w czasach dużej niepewności. Wśród 36 gospodarek, których ratingi uległy poprawie, znalazły się odnotowujące spektakularną poprawę Argentyna, Ekwador, Węgry, Włochy, Hiszpania, Turcja i Wietnam.
„W 2025 r. podwyższenie ratingów wynikało przede wszystkim z silniejszych fundamentów makroekonomicznych, wspieranych przez bardziej akomodacyjną politykę fiskalną i monetarną. W kilku gospodarkach wschodzących lepsze warunki finansowania, aprecjacja lokalnych walut i wyższe ceny surowców pozwoliły na zniesienie ograniczeń transferowych i konwertowalności, które stanowią kluczowy wymiar ryzyka politycznego. Wśród gospodarek o wysokich dochodach poprawa stabilności politycznej, dezinflacja i lepsze wyniki handlowe wzmocniły odporność na ryzyko polityczne w całej Europie (zwłaszcza w Niemczech, Grecji, Włoszech i Hiszpanii) oraz w regionie Azji i Pacyfiku (w tym w Korei Południowej i Wietnamie)”, stwierdza Ana Boata, dyrektor ds. badań ekonomicznych w Allianz Trade.
Ogólna poprawa sytuacji maskuje utrzymujące się średnioterminowe ryzyko dla przedsiębiorstw
Chociaż liczba obniżek ratingów może wydawać się niewielka, należy zauważyć, że w porównaniu z 2024 r. wzrosła ona prawie trzykrotnie (z 5 do 14). Ponadto na liście znalazły się niektóre kluczowe gospodarki, takie jak Francja, Belgia i Stany Zjednoczone, co wskazuje na utrzymujące się średnioterminowe trudności dla przedsiębiorstw.
„Odporność się zwiększa, ale w ważnych gospodarkach nadal występuje koncentracja obszar ryzyka. Na przykład w zeszłym roku widzieliśmy pogorszenie średnioterminowej sytuacji makroekonomicznej na 7 rynkach, w porównaniu z 18, na których nastąpiła poprawa. Jednak wśród tych, gdzie sytuacja się pogorszyła, są Belgia, Brazylia, Francja i Stany Zjednoczone, które razem odpowiadają za około jedną trzecią światowego PKB, czyli dziesięć razy więcej niż gospodarki, w których nastąpiła poprawa. Gospodarka światowa przechodzi jeden z najbardziej burzliwych okresów od dziesięcioleci, charakteryzujący się zbieżnością wstrząsów i zmian strukturalnych, takich jak sztuczna inteligencja, demografia, zmiany klimatyczne, handel i regulacje. Niepewność pozostaje wysoka, a przedsiębiorstwa muszą stosować selektywne podejście w poszczególnych krajach, aby móc rozwijać swoją działalność przy jednoczesnej ochronie swoich aktywów. Podkreśla to potrzebę szczegółowego, przyszłościowego zarządzania ryzykiem, wykraczającego poza ogólne oceny ratingowe. Ciągłe monitorowanie warunków transferu i wymienialności, trajektorii fiskalnych i ekspozycji handlowych będzie miało kluczowe znaczenie dla przewidywania punktów zwrotnych” – podsumowuje Aylin Somersan Coqui, dyrektor generalna Allianz Trade.
Zmiany ryzyka krajowego według podklasy ratingowej (2019–2025), liczba i kierunek zmian
Wielu ekonomistów przez 250 lat dokonało wielu ciekawych rewizji teorii Adama Smitha. Na tym przecież polega nauka, a anglosaskie „research” oznacza przecież ciągły „search” od nowa.
9 marca minie 250 lat od pierwszego wydania dzieła „Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów” napisanego przez szkockiego ekonomistę i filozofa Adama Smitha, uważanego często za tę pracę ojcem ekonomii. W „Bogactwie Narodów” jest wiele na temat protekcjonistycznych szaleństw Donalda Trumpa, wysiłków Europy, aby np. przez umowę z Mercosurem rozszerzać sferę wolnego handlu w świecie, i w ogóle na temat tego – jak to pokazał w 2023 r. Johan Norberg w „Manifeście kapitalistycznym”, dlaczego wolny rynek uratuje świat.
W dziele tym Adam Smith jawi się nie tyle może jako Nostradamus i przewiduje to wszystko chociażby metaforycznie, lecz jako nowoczesny badacz odkrywający dla ludzkości pożytki dobrej ekonomii i dobrej nauki ekonomii. W jednej i drugiej chodzi o zrozumienie tego, w jaki sposób wolność gospodarcza, wolny globalny handel, konkurencja, inicjatywa prywatna, kapitał, praca i jej podział oraz specjalizacja tworzą nowe wartości, tworzą bogactwa narodów. Powyższe pożytki, eksponowane przez Adama Smitha, były przez 250 lat równie silnie afirmowane, jak i krytykowane. W czasie rocznicowym ta afirmacja i krytyka narastają na całym świecie.
W bożonarodzeniowym wydaniu (grudzień 2025 r.) sprzyjający zazwyczaj liberalnej a nawet neoliberalnej ekonomii tygodnik „The Economist” odkrywa protekcjonistyczne rysy w dziele Smitha, np. wskazując, że opowiadał się on za ograniczaniem stóp procentowych czy też za wprowadzeniem w Anglii ustaw – podobnych do amerykańskich ustaw Jonesa – wymagających, aby żegluga między portami amerykańskimi odbywała się na statkach zbudowanych w kraju i z załogą krajową. W pewnym sensie nawet „lustruje” go, wskazując na plagiatowanie w „Bogactwie Narodów” pewnych analiz. „The Economist” zwraca uwagę, że w czasach Smitha poglądy na temat korzyści globalnego wolnego handlu i wolności gospodarczej stawały się już dość powszechne, przynajmniej we wpływowych kręgach intelektualnych. Na to już jednak często zwraca się uwagę w licznych „Smithowskich” komentarzach w dzienniku „Le Monde”, zwłaszcza że takie liberalne poglądy głosili oświeceniowi francuscy intelektualiści, jak ekonomiści Quasnay czy Turgot, encyklopedyści Voltaire, Rousseau i Diderot, z którymi Smith często spotykał się na paryskich salonach. Lektura „Le Monde” odkrywa też „plagiat plagiatu”, ponieważ francuscy badacze już dawno przed „The Economist” zwrócili uwagę, że słynny z dzieła Smitha przykład fabryki szpilek, pokazujący ogromną synergię podziału pracy – wytwarzanie przez 20 pracowników 48 tys. szpilek dziennie w wyniku specjalizacji zamiast 2 tys. przed specjalizacją – zaczerpnięty został ze… słynnej encyklopedii francuskiej. Trochę to dezawuuje Smithowskie uprawianie ekonomii na solidnych podstawach empirycznych.
„Protekcjonistyczne rysy” w teorii Adama Smitha nie podważają jego ogromnego odkrycia, jakim są korzyści z wolnego handlu dla wszystkich gospodarek, nawet tych stojących – przez absolutny poziom kosztów – na pozycjach straconych. Ciekawe, że „The Economist” nie wspomina o zdecydowanym sprzeciwianiu się przez Adama Smitha ustawom kanclerza skarbu Charlesa Townshenda, które nakładały wysokie podatki pobierane przez kolonizatora – Anglię na towary sprowadzane do Ameryki. Podatki te stały się później jedną z ważnych przyczyn walki o niepodległość i powstania Stanów Zjednoczonych, co nastąpiło też w 1776 r., 4 lipca. Adam Smith był doradcą ekonomicznym Charlesa Townshenda i stał się tutaj jakże cennym wzorem dla następnych pokoleń ekonomistów często „nazbyt spolegliwie” pełniących różne funkcje doradcze.
Adam Smith wprowadza do debat ekonomicznych kluczowe do dziś problemy: zgodności egoistycznych interesów jednostek z dobrem ogólnym oraz identyfikację wartości produktów jako podstawy ich cen. Podobnie jak w przypadku liberalnej teorii handlu zagranicznego odkrywa tutaj – być może trochę „plagiatując” kilka tysięcy lat dociekań ekonomistów – że najlepszym sposobem na rozwiązanie tych wszystkich problemów jest konkurencja. „The Economist” w 2019 r. nazwie teorię konkurencji „ekonomiczną teorią wszystkiego”, a główne fundamenty pod nią położył właśnie Adam Smith.
Nadaniu konkurencji zasadniczej roli w procesach gospodarczych sprzeciwia się wielu ekonomistów, szczególnie silnie lewicujących. Wystarczy poczytać emerytowanego profesora Harvardu Stephena Marglina czy tłumaczonego często na polski angielskiego guru światowej lewicy Davida Harveya. Francuski socjolog Camille Peugny publikuje swoją najnowszą książkę pod tytułem „Le Triomphe des égoïsmes”, w której z sarkazmem składa hołd zwycięzcy Adamowi Smithowi, ponieważ jego zdaniem w neoliberalnych obecnie gospodarkach to jego koncepcja egoistycznych interesów konkurujących ze sobą triumfuje, ale nie doprowadza to do dobra ogólnego. Do takiego dobra może doprowadzić tylko znany kanon lewicy: wysokie progresywne podatki, deprywatyzacja, scentralizowane decyzje i przede wszystkimi silne więzi między bogatymi i biednymi w szkołach, szpitalach, organizacjach społecznych czy osiedlach mieszkaniowych.
Innego typu hołd Adamowi Smithowi złożył nieżyjący już Włoch Giovanni Arrighi, współpracownik czasopisma polskiego „Lewą Nogą”. W książce „Adam Smith in Beijing: Lineages of Twenty – First Century” wykazywał, że Smith wcale nie był zwolennikiem rynku i konkurencji jako głównego regulatora gospodarki, opowiadał się za silnym państwem w gospodarce, sceptycznie widział perspektywy kapitalizmu na świecie, jego możliwości akumulacji kapitału, zdolności poszukiwania rentownych okazji do inwestowania. I takiego Adama Smitha pokochały władze chińskie, osiągają dzięki niemu spektakularne sukcesy. Byłoby to może i śmieszne, gdyby nie było tak tragiczne, zwłaszcza że takich apologetów gospodarki chińskiej jest więcej, także w Polsce. Paradoksalnie nie dostrzega się, że Chiny z nadwyżką realizują efekty neoliberalnej ekonomii, ale bez „zawodnego” tutaj konkurencyjnego rynku. Jeśli przedsiębiorstwo traci przewagę konkurencyjną, to może obniżać płace, znacznie nawet silniej niż zrobiłby to zawodny, neoliberalny, konkurencyjny rynek. Jeśli trzeba zwiększyć inwestycje, to konsumpcja musi się zmniejszyć w strukturze PKB robiąc miejsce inwestycjom. Jeśli narastają problemy w finansach publicznych, to wydatki socjalne i emerytury muszą ulec erozji itd. W żadnej neoliberalnej gospodarce prawa człowieka by do tego nie dopuściły – chcąc nie chcąc to konkurencja musi się z tymi problemami uporać.
Łacińską etymologią słowa konkurencja jest „concurrere”, czyli biec razem. Każdy, kto odkrył przyjemność biegania, doskonale wie, że zawsze jest wygrany, a wygrany jest jeszcze bardziej, gdy biegnie z innymi. Obecnie już nie tylko we wszystkich szkołach biznesu naucza się, że najgorsze, co może ci się przytrafić, to strach przed przegraną, a porażka jest kapitałem na przyszłość.
W filmie „Piękny umysł” o nobliście z ekonomii, nakręconym na podstawie powieści Sylwii Nazar, główny bohater grany przez Russela Crowe’a w niezwykle sensualny sposób zauważa, że teoria Adama Smitha wymaga rewizji. Tym bohaterem był John Nash. On i bardzo wielu innych ekonomistów przez 250 lat dokonało wielu ciekawych rewizji teorii Adama Smitha. Na tym przecież polega nauka, a anglosaskie „research” oznacza przecież ciągły „search” od nowa. I Adamowi Smithowi zawdzięczamy to, że możemy zaczynać od czegoś bardzo już żyznego.
Autor: Prof. Adam Noga wykłada na Akademii Leona Koźmińskiego, członek Towarzystwa Ekonomistów Polskich.
Zmiany w strukturach organizacyjnych firm sprawiają, że administracja i zakupy coraz rzadziej funkcjonują jako rozbudowane, odrębne zespoły. Jak wynika z raportu „Wynagrodzenia w przedsiębiorstwach” przygotowanego przez Grafton Recruitment, role administracyjne stanowią dziś relatywnie niewielką część struktur organizacyjnych, a rekrutacje w tym obszarze mają wyraźnie selektywny charakter. Pracodawcy coraz częściej poszukują specjalistów, którzy łączą klasyczne kompetencje administracyjne z umiejętnościami wspierającymi procesy projektowe, kontrolę kosztów oraz koordynację działań operacyjnych, co znajduje odzwierciedlenie zarówno w poziomie popytu na role, jak i w strukturze wynagrodzeń.
Popyt na role i kompetencje
Dane za 2025 rok pokazują utrzymującą się dysproporcję pomiędzy zapotrzebowaniem na pracowników działów administracji i zakupów w przedsiębiorstwach a średnim benchmarkiem dla wszystkich analizowanych ról. W trzecim kwartale wskaźnik popytu dla tych stanowisk wyniósł 0,75, podczas gdy punkt odniesienia osiągnął poziom 1,01, wynika z raportu „Wynagrodzenia i trendy w przedsiębiorstwach” Grafton Recruitment.
Eksperci zwracają uwagę, że obecna sytuacja jest konsekwencją procesów zapoczątkowanych kilka lat temu. Po okresie silnego odbicia popytu w latach 2021–2022, związanego z odbudową łańcuchów dostaw i porządkowaniem procesów po pandemii COVID, w drugiej połowie 2022 roku rozpoczął się stopniowy spadek liczby rekrutacji w działach administracji i zakupów. Z analiz wynika jednak, że ten trend wyhamował, a zapotrzebowanie na pracowników utrzymuje się na stabilnym poziomie.
Obecnie firmy nie rozbudowują już struktur back-office, coraz częściej koncentrując się na automatyzacji procesów i efektywności zasobów. Zadania pracowników są integrowane z innymi obszarami działalności operacyjnej, co także ogranicza skalę nowych rekrutacji.
– Role administracyjne stanowią dziś relatywnie niewielką część struktur organizacyjnych. Firmy coraz częściej ograniczają zespoły back-office na rzecz bardziej elastycznych i wielofunkcyjnych struktur, w których zadania administracyjne są łączone z innymi obszarami, takimi jak wsparcie projektowe, kontrola kosztów czy koordynacja procesów. W efekcie rekrutacje w tym obszarze mają charakter bardziej selektywny i koncentrują się na kompetencjach wykraczających poza klasyczne funkcje administracyjne. Nie zawsze te zmiany znajdują już odzwierciedlenie w samej nazwie stanowiska, są widoczne w opisie zadań i celów – wyjaśnia Anna Gawlik, Senior Recruitment Consultant Grafton Recruitment.
W minionym roku najczęściej poszukiwano kandydatów na stanowiska kierowników biur, specjalistów ds. administracji, a także na stanowiska asystenckie – funkcje kluczowe dla sprawnego działania firm, zapewniające wsparcie kadrze zarządzającej i stabilność procesów biznesowych. Najwięcej ofert pracy w obszarze administracji i zakupów pojawiało się w województwach mazowieckim, śląskim i wielkopolskim.
Zapotrzebowanie na kadry różne w różnych działach
Administracja i zakupy wpisują się w szerszy trend ograniczania rekrutacji w przypadku funkcji wspierających, wynika z raportu „Wynagrodzenia i trendy w przedsiębiorstwach” Grafton Recruitment. Wskaźniki popytu na role w wielu działach utrzymywały się w 2025 roku poniżej średniej – m.in. w HR, w którym wyniósł on 0,63 oraz marketingu (0,82). Jeszcze niższe wartości zaobserwowano w obszarach takich jak audyt (0,47), podatki (0,57), IT czy PR (po 0,54), gdzie rekrutacje prowadzone były punktowo i pod konkretne potrzeby biznesowe.
Odmienny trend był widoczny w przypadku obsługi klienta i operacji – tu wskaźnik zapotrzebowania na pracowników odpowiadał rynkowemu benchmarkowi (1,01). Najwyższe zapotrzebowanie odnotowano w logistyce (1,09) i sprzedaży (1,05).
Zmiany regulacyjne a rola administracji w firmach
Dodatkowym czynnikiem wpływającym na funkcjonowanie działów administracji są zmiany w przepisach prawa pracy oraz zapowiadane wzmożone kontrole Państwowej Inspekcji Pracy. Nowe regulacje, dotyczące m.in. ewidencji czasu pracy, form zatrudnienia oraz obowiązków dokumentacyjnych, zwiększają zakres odpowiedzialności nie tylko działów HR czy prawnych, ale także wpływają na aktywności zespołów administracji. W praktyce oznacza to rosnące znaczenie ról skoncentrowanych na compliance, standaryzacji procedur oraz bieżącym dostosowywaniu organizacji do zmieniającego się otoczenia prawnego.
– Zmiany regulacyjne wpływają na funkcjonowanie całej organizacji, dlatego ich wdrażanie wymaga współdziałania wielu działów – od prawnego, HR, po administrację. To właśnie w administracji kumuluje się duża część zadań: aktualizacja dokumentacji, porządkowanie obiegu informacji czy dostosowywanie procedur do nowych wymogów. W efekcie rośnie znaczenie ról, które potrafią łączyć znajomość regulacji z praktycznym przełożeniem ich na codzienną działalność firm – dodaje Zuzanna Spaltenstein-Kotas, Inspektor Ochrony Danych Gi Group Holding, Kancelaria Radców Prawnych VESTER.
Wynagrodzenia
Struktura wynagrodzeń w obszarze administracji i zakupów odzwierciedla zróżnicowanie pełnionych funkcji oraz ich znaczenie dla organizacji. Poziomy stawek wynikają z zakresu odpowiedzialności i stopnia samodzielności, różnią się także w zależności od regionu.
W 2025 roku pracownicy pełniący funkcje wspierające (w recepcji, sekretariacie) otrzymywali wynagrodzenie mieszczące się w przedziale 5 500 – 8 000 zł brutto, a w przypadku ról asystenckich zarządów – nawet do 13 000. Najwyższe stawki były oferowane w największych aglomeracjach, zwłaszcza w Warszawie i Krakowie. W przypadku specjalistów ds. administracji górne stawki sięgały 8 500 – 9 000 zł, na najwyższe wypłaty mogli liczyć zatrudnieni w Warszawie, Krakowie i Katowicach. W obszarze zakupów oraz BHP maksymalne wynagrodzenia na stanowiskach specjalistycznych (11 000 – 14 500 zł) były oferowane we wspomnianych lokalizacjach, a także we Wrocławiu. Z kolei specjaliści odpowiedzialni za zarządzanie flotą otrzymywali miesięcznie do 9 500 zł (w Warszawie).
Najlepiej wynagradzane pozostały role menedżerskie. Kierownicy biura oraz administracyjni otrzymywali wynagrodzenia w przedziale 9 000–15 000 zł brutto, przy czym najwyższe stawki oferowane były w Warszawie, Krakowie i Poznaniu. W zakupach i zamówieniach widełki mieściły się w jeszcze szerszym przedziale 10 000 – 20 000 zł, a na najwyższe wynagrodzenia mogli liczyć managerowie pracujący w Łodzi, Katowicach i Warszawie.
– Analiza wynagrodzeń w działach administracji i zakupów pokazuje, że rynek coraz wyraźniej premiuje zakres odpowiedzialności i realny wpływ na funkcjonowanie organizacji. Różnice płacowe między stanowiskami nie wynikają wyłącznie z poziomu seniority, ale także z tego, jak szeroki i złożony jest zakres zadań przypisanych do danej roli – wyjaśnia Ozanna Grausch Branch Manager Grafton Recruitment.
Jak wzrosły wynagrodzenia w 2025 roku?
Największe wzrosty odnotowano na stanowiskach recepcjonistki (9,5%) oraz specjalisty ds. administracji (9,3%), a także kierownika działu zamówień (7,7%) i asystenta działu (7,4%). Bardziej umiarkowane zmiany dotyczyły specjalistów ds. zarządzania flotą i zakupów (po 6,7%), asystentów osobistych i asystentów zarządów oraz specjalistów ds. BHP (po 5,6%), a także kierowników biura i zakupów – tu wzrosty mieściły się w przedziale 5–5,7%. Najniższą dynamikę zaobserwowano w przypadku sekretarek (4,8%), kierowników ds. administracji (3,8%) oraz managerów obiektów, dla których wzrost stawek wyniósł 1,4%.
– W 2025 roku zmiany stawek w działach administracji i zakupów były zróżnicowane, a ich poziom był ściśle powiązany z rolą pełnioną w organizacji, jej strukturą, a także wcześniejszą siatką płac. Najwyższe tempo wzrostu dotyczyło stanowisk bezpośrednio wspierających bieżące procesy operacyjne, podczas gdy w przypadku funkcji o ustabilizowanej strukturze płac dynamika podwyżek pozostawała ograniczona– dodaje Anna Gawlik, Senior Recruitment Consultant Grafton Recruitment.
Link do raportu: https://pl.grafton.com/pl/raport-wynagrodzen-i-trendow-w-przedsiebiorstwach-2025-0
O raporcie: „Raport wynagrodzenia i trendy w przedsiębiorstwach” Grafton Recruitment został opracowany na podstawie danych ogłoszeniowych oraz badania ilościowego przeprowadzonego wśród pracowników. Analiza objęła 4 975 256 ogłoszeń o pracę pochodzących z jednego z popularnych serwisów rekrutacyjnych w Polsce. Z tego zbioru wyodrębniono 1 414 836 ofert dotyczących sektora prywatnego. Po procesie deduplikacji, mającym na celu usunięcie powtarzających się rekordów, końcowa liczba unikalnych ogłoszeń wyniosła 637 793. Do badania włączono stanowiska ujęte w siatkach wynagrodzeń Grafton Recruitment.
Szef niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych potwierdził, że kontrole na granicy z Polską i innymi sąsiadami Niemiec będą przedłużone o kolejnych sześć miesięcy. Nie jest to informacja zaskakująca, bo kontrole trwają od jesieni 2023 roku, a ich intensywność nie jest paraliżująca dla lokalnej społeczności oraz dla przedsiębiorców. Coraz częściej pojawiają się jednak pytania – czy kontrole są stanem permanentnym? Czy strona niemiecka, ale także strona polska będą przygotowywać ewaluację jak kontrole wpływają na relacje międzynarodowe oraz na gospodarkę?
Brakuje dyskusji o długofalowych konsekwencjach kontroli na granicach
Tematem kontroli na granicach polsko-niemieckich Północna Izba Gospodarcza zajmuje się od wielu miesięcy. Przedsiębiorcy byli bardzo zaniepokojeni tym, jak samozwańczy obrońcy granic gromadzili się na przejściach granicznych w lipcu 2025 roku. Obecnie kontynuowane są kontrole ze strony polskiej, ale niemieckie MSZ również przedłużyło swoje kontrole o kolejne sześć miesięcy.
– Nie jesteśmy zaskoczeni. Kontrole nigdy nie są przyjemne, ale zauważamy, że te w relacji Szczecin – Pomorze Zachodnie – Niemcy nie są uciążliwe, a strona niemiecka robi wszystko, by przebiegały one możliwie spokojnie, sprawnie i nie były uciążliwe dla osób fizycznych, ale także dla przedsiębiorców. Kontrole nie generują w naszym regionie wielkich utrudnień i nie otrzymujemy sygnałów, by dochodziło do poważnych utrudnień i kolejek na granicach w Kołbaskowie, Rosówku czy Lubieszynie – mówi Hanna Mojsiuk, prezes Północnej Izby Gospodarczej w Szczecinie.
Czy sytuacja jest jednak jednoznacznie korzystna? Czy przedsiębiorcy widzą negatywne konsekwencje kontroli?
– Wskazałabym na dwie sytuacje: ataki zimy. Mamy bardzo trudny sezon, który naprawdę mocno odbija się na transporcie, spedycji i logistyce. Widzimy, że w przypadku np. gołoledzi czy opadów śniegu na granicach tworzą się spore kolejki aut ciężarowych, które zamiast płynnie jechać wyczekują w kolejkach – mówi Hanna Mojsiuk.
– Drugi aspekt to brak długofalowej dyskusji o tym, jak na regionalną gospodarkę Pomorza Zachodniego wpływają kontrole. Czy turyści rezygnują z wypoczynku w naszym regionie? W jakiej kondycji jest handel na pograniczu? Czy dla inwestorów pogranicze jest nadal atrakcyjne? Brakuje mi dyskusji na ten temat – przyznaje Hanna Mojsiuk.
„Oby tylko nie było gorzej”
Prezes Hanna Mojsiuk zwróciła uwagę na trudną sytuacje firm transportowych, spedycyjnych i logistycznych. Jak te firmy oceniają przedłużenie kontroli na granicach?
– Dla logistyki swoboda przemieszczania się bez ograniczeń jest największą wartością. Geopolityka jest w roku 202 największą niewiadomą i zagadką. Przedsiębiorcy zgadzają się, że bezpieczeństwo jest najważniejsze, ale dla nas też liczy się pewna przewidywalność, a coraz trudniej jest zaplanować np. łańcuch dostaw czy czas trwania załadunku i rozładunku towaru w porcie jeżeli nie jesteśmy przewidzieć czasu transportu ze względu na kontrole na granicach. Zaznaczyć jednak warto, że w naszym regionie nie jest to duży problem, ale w wielu krajach transport potrafi utykać na godziny, a nawet na dni na granicach – mówi dyrektor ds. rozwoju biznesu Grupy CSL Przemysław Hołowacz.
– W regionie nie odczuwamy wielkich problemów, ale już nie tak daleko od Szczecina, czyli w Świecku transporty czekają godzinami i to przejście graniczne stanowi negatywny przykład tego, że kontrole na granicy mają wpływ na gospodarkę – mówi Dariusz Matulewicz, prezes Zachodniopomorskiego Stowarzyszenia Przewoźników Drogowych.
– Nie spodziewamy się, by w roku 2026 cokolwiek się w tym temacie zmieniło. Oby tylko nie było gorzej – dodaje Matulewicz.
Komputronik przyspiesza, poprawia wyniki i odbudowuje rentowność po trzech kwartałach 2025/2026. 1,35 mld zł przychodów, powrót do dodatniego EBIT i stabilna płynność tworzą solidne fundamenty pod dalszy wzrost wartości Spółki.
Grupa Kapitałowa Komputronik po trzech kwartałach roku obrotowego 2025/2026 notuje wyraźną poprawę kluczowych wskaźników finansowych i operacyjnych. Przychody Grupy wzrosły do 1 354,3 mln zł, co oznacza wzrost o około 4,2% rok do roku. Jednocześnie spółka wypracowała 179,3 mln zł zysku brutto na sprzedaży oraz 12,9 mln zł zysku operacyjnego, podczas gdy w analogicznym okresie ubiegłego roku notowała stratę operacyjną. Zysk netto Grupy wyniósł 2,8 mln zł wobec straty 9,4 mln zł rok wcześniej. To pierwszy tak wyraźny sygnał powrotu do trwałej rentowności po okresie kilkuletnich zawirowań rynkowych i restrukturyzacyjnych.
– Dzisiejsze wyniki pokazują, że Komputronik jest spółką wyraźnie silniejszą niż rok temu. Poprawiliśmy marże, odzyskaliśmy rentowność operacyjną i wzmocniliśmy płynność. To nie jest jednorazowy efekt, lecz rezultat konsekwentnie realizowanej strategii poprawy jakości sprzedaży i dyscypliny kosztowej – mówi Wojciech Buczkowski, Prezes Zarządu Komputronik S.A.
Retail i e-commerce: stabilizacja popytu i poprawa jakości sprzedaży
W segmencie retail oraz e-commerce Komputronik odnotował wyraźną stabilizację popytu oraz poprawę efektywności sprzedaży. Wzrost przychodów był wspierany zarówno przez kanały online, jak i sieć sprzedaży stacjonarnej, która pozostaje istotnym elementem strategii omnichannel. Spółka koncentrowała się na poprawie struktury asortymentowej oraz selektywnym zwiększaniu udziału produktów o wyższej marżowości.
Wzrost zysku brutto na sprzedaży o blisko 19% rok do roku jest efektem lepszego zarządzania miksami produktowymi, skuteczniejszej polityki zakupowej oraz bardziej granularnej analityki marżowej. Komputronik ograniczył ekspozycję na segmenty o niskiej rentowności, jednocześnie rozwijając ofertę produktów premium oraz rozwiązań IT dla klientów biznesowych.
– Skupiliśmy się na jakości sprzedaży i efektywności operacyjnej. Dziś widzimy wyraźnie, że lepsza kontrola marży, rotacji zapasów i kosztów marketingowych przekłada się na trwałą poprawę rentowności w retail i e-commerce – podkreśla Prezes Komputronik.
Powrót do dodatniego wyniku operacyjnego i poprawa cash flow
W analizowanym okresie Komputronik wypracował 12,9 mln zł zysku operacyjnego wobec straty operacyjnej rok wcześniej. Poprawa była możliwa dzięki jednoczesnemu wzrostowi marż i skutecznej optymalizacji kosztów logistyki, marketingu performance oraz prowizji pośredników.
Grupa wygenerowała 10,4 mln zł dodatnich przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej. Środki pieniężne i ich ekwiwalenty na koniec grudnia 2025 r. wyniosły 17,4 mln zł, co potwierdza stabilną sytuację płynnościową.
Kapitał własny wzrósł do 247,3 mln zł, m.in. w wyniku emisji akcji serii G przeprowadzonej w październiku 2025 r., która przyniosła 4,9 mln zł wpływów netto. Równolegle wzmocnione zostały limity kredytów kupieckich u kluczowych dostawców, co zwiększa elastyczność finansowania rosnącej sprzedaży.
Otoczenie rynkowe: AI i ceny komponentów
Branża elektroniki użytkowej doświadcza obecnie globalnego wzrostu cen pamięci RAM, pamięci flash i dysków SSD, napędzanego dynamicznym rozwojem zastosowań AI w centrach danych i infrastrukturze serwerowej. Zjawisko to może w kolejnych kwartałach wpływać na ceny urządzeń końcowych, takich jak komputery, laptopy czy smartfony.
Komputronik aktywnie dostosowuje politykę zakupową i zarządza łańcuchem dostaw, aby ograniczyć ryzyka związane z wahaniami cen komponentów oraz dostępnością towarów.
– Rynek pozostaje wymagający i zmienny, jednak jesteśmy dziś w znacznie lepszej pozycji finansowej i operacyjnej. Wieloletnie, dobre relacje z dostawcami, stabilna płynność oraz poprawiona rentowność pozwalają nam elastycznie reagować na zmiany rynkowe – zaznacza Wojciech Buczkowski.
Dobre perspektywy wzrostu wartości Spółki
Zarząd Komputronik podkreśla, że obecne wyniki tworzą solidną podstawę do dalszego wzrostu wartości Spółki w średnim i długim horyzoncie. Stabilizacja przychodów, poprawa marż, dodatni EBIT oraz rosnące zaufanie partnerów biznesowych wzmacniają fundamenty finansowe Grupy.
W ocenie Zarządu, po okresie restrukturyzacji i odbudowy, Komputronik znajduje się w fazie stabilnego wzrostu, co może pozytywnie przełożyć się na postrzeganie Spółki przez inwestorów oraz dalszą poprawę jej wyceny rynkowej.
– Naszym celem jest trwałe budowanie wartości dla akcjonariuszy poprzez stabilny wzrost, rentowność i przewidywalność wyników. Dzisiejsze rezultaty pokazują, że obrany kierunek jest właściwy, a fundamenty pod dalszy rozwój są solidne – podsumowuje Prezes Komputronik.
Nie ulega wątpliwości, że wciąż trwająca zima przypomniała nam o charakterystycznych cechach tej pory roku. W niektórych częściach kraju opady śniegu były spore, a duży mróz zwiększył rachunki za domowe ogrzewanie. Jednak rodacy już wcześniej zwracali większą uwagę na kwestie związane z transformacją energetyczną i rosnącymi cenami energii. Agent nieruchomości z Warszawy, Leszek Markiewicz zauważa coraz większe zainteresowanie potencjalnymi kosztami eksploatacji oglądanych lokali oraz domów. Ten trend prawdopodobnie się utrzyma, co będzie oznaczało rosnące kłopoty ze sprzedażą mało oszczędnych energetycznie nieruchomości mieszkaniowych (zwłaszcza dużych domów).
Artykuł w dużym skrócie:
Polska pozostaje outsiderem w Unii Europejskiej pod względem tempa wprowadzania klas energetycznych budynków. Mimo tego, tematyka energochłonności budzi zainteresowanie oraz zaczyna się przekładać na decyzje nabywców domów i lokali.
Już teraz osoby posiadające na sprzedaż starszy, nieocieplony dom, mogą mieć problemy z szybkim znalezieniem kupującego. Taka sytuacja dotyczy nie tylko peryferyjnych lokalizacji.
Można przypuszczać, że w przyszłości sytuacja rynkowa będzie zmierzać w kierunku znanym z niektórych państw Europy Zachodniej. Mianowicie, domy i mieszkania o dobrej charakterystyce energetycznej (nie tylko nowe) otrzymają swoistą premię do ceny.
Zainteresowani pytają dokładnie o koszty eksploatacji
Na wstępie przypomnijmy, że od 28 kwietnia 2023 r. obowiązują przepisy, zgodnie z którymi: „Notariusz odnotowuje w akcie notarialnym przekazanie nabywcy świadectwa charakterystyki energetycznej (…), a „w przypadku nieprzekazania nabywcy świadectwa charakterystyki energetycznej, notariusz poucza podmiot obowiązany do jego przekazania (…) o karze grzywny za niewykonanie tego obowiązku” (zobacz: artykuł 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków). „To ważne zmiany prawne, które zbiegły się w czasie z dużym wzrostem cen energii i kosztów ogrzewania” – mówi Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Niedługo po wejściu w życie nowych przepisów, krajowe media informowały o wątpliwościach co do jakości niektórych świadectw energetycznych wystawianych zupełnie zdalnie bez weryfikacji cech budynku „na miejscu”. Opisywana sytuacja nie oznacza, że zmiany prawne są zupełnie bezskuteczne. „Na pewno już samo wprowadzenie wymogu przekazywania świadectwa energetycznego zmieniło nieco świadomość potencjalnych kupujących” – twierdzi Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Bardziej skrupulatni nabywcy jeszcze przed podjęciem jakichkolwiek decyzji zakupowych przyglądają się wspomnianemu świadectwu charakterystyki energetycznej. Jednocześnie nadal częste są pytania o koszty eksploatacji budynku, które wiążą się z koniecznością potwierdzenia przez właściciela wysokości opłat na rzecz spółdzielni lub wspólnoty mieszkaniowej. „Takie dokumenty z miesięcznymi płatnościami nadal bardzo wielu osobom mówią więcej niż np. wskaźnik EP ze świadectwa charakterystyki energetycznej, co jest zrozumiałe” – uważa Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Duży metraż i nieocieplony dom – ze sprzedażą trudniej
Warto również brać pod uwagę fakt, że przez ostatnie 2 – 3 lata potencjalni nabywcy nieruchomości mieszkaniowych słyszeli dość często o takich tematach jak dyrektywa EPBD oraz system ETS 2. Dodatkowo mieszkańcy bloków i domów mocno odczuli wzrost kosztów ogrzewania. Trudno się więc dziwić, że wiele osób mniej przychylnym okiem patrzy na budynki wymagające kosztownych prac termomodernizacyjnych. „Poza kosztem tych prac, problem stanowi czasem znalezienie odpowiednich fachowców” – mówi Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
W przypadku domów jednorodzinnych, znaczenie mają też szeroko opisywane medialnie, obecne problemy z programem Czyste Powietrze. „Nie zapominajmy również o fakcie, że po 2019 r. koszty prac remontowych wyraźnie wzrosły, co powinno zostać odzwierciedlone w cenie mieszkań i domów wymagających poważniejszego remontu” – dodaje Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Należy pamiętać o jeszcze jednym aspekcie, który dotyczy wyłącznie domów jednorodzinnych. Mianowicie, obecnie średnia powierzchnia użytkowa ukończonego, prywatnego domu jednorodzinnego wynosi około 140 – 150 mkw. Tymczasem na rynku domów używanych znajdziemy całkiem sporo starszych budynków liczących sobie np. 200 – 300 mkw. „Teoretycznie to mogą być oferty dla osób gotowych ponieść odpowiednio wyższe koszty utrzymania” – zaznacza Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Problem polega jednak na tym, że w celu ograniczenia wspomnianych kosztów utrzymania, najpierw należałoby dokonać większego remontu termomodernizacyjnego. „Osoby zamożne mogą uznać, że wygodniej im będzie zbudować większy dom od początku. Mowa o domu, który jest lepiej skrojony pod indywidualne potrzebyi od razu cechuje się wysoką energooszczędnością” – komentuje Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Klasy energetyczne tylko przyspieszą obecne trendy …
Wracając do tematu klas energetycznych polskich budynków, warto przypomnieć, że ich wprowadzenie jest możliwe pod koniec 2026 roku lub w 2027 roku. „To będzie zmiana istotna pod względem funkcjonowania rynku wtórnego, bo przeciętnemu Kowalskiemu dużo łatwiej jest zrozumieć skalę literową energooszczędności niż np. konkretne wskaźniki wyrażone w kilowatogodzinach na metr kwadratowy rocznie” – wyjaśnia Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Oczywiście, taka sytuacja nie oznacza, że osoby zainteresowane nieruchomością mieszkaniową, przestaną sprawdzać koszty jej eksploatacji (zwłaszcza ogrzewania) po przejrzeniu świadectwa energetycznego. „Właściciele wystawiający lokum na sprzedaż, również bez pomocy agenta nieruchomości, muszą się przygotować na fakt, że pytania o koszty będą padać coraz częściej, czasem już na bardzo wstępnym etapie zapoznania się z ofertą sprzedaży” – podsumowuje Leszek Markiewicz, warszawski agent nieruchomości (LeszekMarkiewicz.pl).
Aon Polska powołał wyspecjalizowaną komórkę do obsługi klientów w zakresie ubezpieczeń ryzyk podatkowych (Tax Insurance).
Nowa jednostka w strukturach brokera odpowiada za operacje w Polsce i pozostałych krajach regionu Europy Środkowo-Wschodniej, oferując innowacyjne rozwiązania w zakresie transferu ryzyk podatkowych na ubezpieczycieli.
Nowo utworzonym działem kieruje Tomasz Niemiec, dyrektor w zespole Ubezpieczeń Podatkowych w regionie Europy Środkowej, ekspert z ponad 13-letnim doświadczeniem w obszarze podatków i M&A.
Polski rynek charakteryzuje się rosnącą świadomością w zakresie zarządzania ryzykami podatkowymi, szczególnie w kontekście coraz bardziej złożonego otoczenia regulacyjnego. Mając na względzie globalne trendy oraz dynamiczny rozwój rynku ubezpieczeń transakcyjnych w Polsce, Aon Polska zdecydował się na powołanie wyspecjalizowanej komórki w zakresie ubezpieczeń ryzyk podatkowych. Kierowana przez Tomasza Niemca jednostka współpracuje ściśle z zespołami w regionie DACH i Europy Środkowej, wspieranymi przez Nicole Rondy, szefową zespołu Rozwiązań Transakcyjnych w Zurychu.
– Decyzja firmy o powołaniu w Polsce zespołu wyspecjalizowanego w ubezpieczeniach ryzyk podatkowych potwierdza rosnące zapotrzebowanie na tego typu rozwiązania w naszym regionie. Ubezpieczenie ryzyk podatkowych to narzędzie, które na zachodzie Europy jest już standardem, a w Polsce dopiero zyskuje na popularności. Pozwala ono firmom przenieść ryzyko związane z niepewnością rozliczeń podatkowych z podatnika na ubezpieczyciela. Zwiększa to pewność finansową i umożliwia realizację kluczowych projektów biznesowych bez obawy przed przyszłymi konsekwencjami podatkowymi – mówi Tomasz Niemiec, Dyrektor w zespole Ubezpieczeń Podatkowych w regionie Europy Środkowej, Aon Polska.
Tomasz Niemiec dołączył do Aon Polska w 2025 roku z zadaniem zbudowania i prowadzenia komórki odpowiedzialnej za ubezpieczenia ryzyk podatkowych w regionie CEE. Jest doświadczonym doradcą podatkowym w obszarze podatków i M&A z wykształceniem prawniczym i finansowym. Przed dołączeniem do Aon pracował niemal 13 lat w Deloitte w obszarze podatków i M&A, strukturyzacji podatkowej oraz doradztwa podatkowego przy umowach SPA.
Kompleksowe zabezpieczenie ryzyk podatkowych
Ubezpieczenie ryzyk podatkowych to produkt pozwalający na ograniczenie lub całkowitą eliminację ekspozycji podatnika na zidentyfikowane ryzyko podatkowe związane z planowaną lub historyczną transakcją, którą może zakwestionować organ podatkowy. Polisa znajduje zastosowanie w szerokiej gamie sytuacji biznesowych.
Z doświadczenia Aon na rynku międzynarodowym wynika, że ubezpieczenia ryzyk podatkowych są wykorzystywane zarówno w kontekście transakcji M&A (jako element szerszych rozwiązań transakcyjnych), jak i poza nimi. Typowe zastosowania obejmują: konsekwencje VAT/PCC przy transferze przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, kwestie podatku u źródła, reorganizacje wewnątrzgrupowe (połączenia, podziały spółek), dostępność aktywów podatkowych (straty podatkowe, odsetki do odliczenia), tematy związane z fundacjami rodzinnymi, finansowaniem dłużnym, wybrane kwestie cen transferowych, Polską Spółką Holdingową czy ryzykami związanymi z rezydencją podatkową i stałym zakładem.
– Kluczowe korzyści produktu to m.in. zagwarantowanie pewności poprzez przeniesienie ryzyka podatkowego na ubezpieczyciela, szybkość realizacji oraz szerszy zakres ochrony w porównaniu z interpretacjami podatkowymi, możliwość poprawy wskaźników w sprawozdaniach finansowych oraz optymalizacji bilansu spółki. W kontekście M&A ubezpieczenie ryzyk podatkowych stanowi alternatywę dla tradycyjnych mechanizmów transferu ryzyka, takich jak korekty ceny czy depozyty zabezpieczające (escrow). Przewidujemy sukcesywne zwiększanie się zainteresowania tego typu rozwiązaniami zarówno w Polsce, jak i w całym regionie Europy Środkowej – dodaje Tomasz Niemiec.
Spółka North Food Polska S.A., właściciel między innymi sieci restauracji North Fish, 30 stycznia złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Zaskoczenie budzi fakt, że przedsiębiorstwo zatrudniające ponad 400 osób nie podjęło próby restrukturyzacji i od razu zdecydowało się na ostateczny krok. Dlaczego? Tłumaczy ekspert.
Z informacji dostępnych w Krajowym Rejestrze Zadłużonych wynika, że sąd zabezpieczył majątek spółki i wyznaczył tymczasowego nadzorcę sądowego. To standardowa procedura na początku takiego postępowania. W najbliższych miesiącach sąd zdecyduje, czy ogłosić upadłość firmy.
Upadłość bez próby ratowania firmy?
Co ciekawe spółka, która zatrudnia ponad 400 osób, nie zdecydowała się na restrukturyzację, czyli próbę porozumienia z wierzycielami i naprawy finansów, lecz od razu złożyła wniosek o upadłość. W przypadku tak dużych firm to dość rzadkie rozwiązanie.
– To może oznaczać, że zarząd nie widział realnych szans na poprawę sytuacji finansowej. Restrukturyzacja ma sens wtedy, gdy firma ma jeszcze perspektywy na odbudowę rentowności. Jeśli problemy są głębsze, może ona tylko odsunąć w czasie upadłość – tłumaczy Przemysław Furmanek z kancelarii Lege Restrukturyzacje.
Spadający ruch w galeriach
Eksperci wskazują, że jednym z problemów spółki mógł być model biznesowy. North Fish działał głównie w galeriach handlowych. Tymczasem od kilku lat ruch w centrach handlowych maleje – część klientów przeniosła zakupy do internetu, inni po prostu rzadziej odwiedzają galerie.
W gastronomii działającej w strefach food court mniejsza liczba klientów oznacza wyraźny spadek przychodów, a koszty takie jak czynsz czy opłaty eksploatacyjne, pozostają wysokie. To problem, który dotyka cały segment rynku, nie tylko jedną markę.
– Z dostępnych sprawozdań finansowych wynika, że spółka od dłuższego czasu notowała straty. Problemy nie były chwilowe, lecz narastały przez kilka lat. W takiej sytuacji nawet redukcja zadłużenia mogłaby nie wystarczyć, jeśli sama działalność operacyjna nie przynosi zysków – wyjaśnia Przemysław Furmanek z kancelarii Lege Restrukturyzacje.
Zbyt silna konkurencja
Dodatkowym wyzwaniem była konkurencja ze strony dużych, międzynarodowych sieci fast food, takich jak McDonald’s, KFC czy Salad Story. Globalne marki inwestują duże środki w marketing, aplikacje mobilne i promocje, co utrudnia mniejszym graczom walkę o klientów.
Postępowanie upadłościowe przed Sądem Rejonowym w Kielcach dopiero się rozpoczyna. Jego wynik będzie ważny nie tylko dla pracowników i wierzycieli spółki, ale także dla całej branży gastronomicznej, która w ostatnich latach mierzy się z rosnącymi kosztami i zmieniającymi się nawykami klientów.
Ostatnie lata – pandemia, presja demograficzna, napięcia geopolityczne, rosnące zagrożenia cybernetyczne – jednoznacznie pokazały, że odporność nie wynika z improwizacji. Wynika z przygotowania. A przygotowanie oznacza jasno zdefiniowane role dowodzenia, mierzalne standardy kompetencyjne, regularne ćwiczenia scenariuszowe, kulturę raportowania zdarzeń oraz systematyczną analizę wniosków. Jeżeli system nie posiada wspólnej architektury decyzyjnej i spójnych procedur reagowania, nawet najwybitniejsi specjaliści działają w izolacji. To nie jest problem talentu. To jest problem struktury. Kluczowe jest przejście od kultury reaktywnej do kultury systemowej odpowiedzialności. Odpowiedzialność nie polega na wskazywaniu winnych w sytuacji błędu. Polega na tworzeniu środowiska, w którym zdarzenia są analizowane, a wnioski wdrażane. Tylko w ten sposób można budować dojrzałe przywództwo – takie, które nie jest zależne od jednej osoby, lecz funkcjonuje jako element mechanizmu organizacyjnego.
Równie istotny jest wymiar międzynarodowy. Współczesne systemy ochrony zdrowia nie rozwijają się w izolacji. Konkurują jakością organizacji, efektywnością procesów i poziomem bezpieczeństwa. Transfer najlepszych praktyk, benchmarking rozwiązań organizacyjnych oraz współpraca transgraniczna nie są dodatkiem, lecz koniecznością. Polska posiada potencjał, aby stać się regionalnym centrum kompetencyjnym w zakresie odporności szpitali, integracji jakości klinicznej z cyberbezpieczeństwem oraz standaryzacji procesów w medycynie transgranicznej. Warunkiem jest jednak konsekwentna budowa spójnego modelu zarządzania.
Dlatego najskuteczniejsze jest podejście oparte na cyklu: standard – szkolenie – ćwiczenie – ewaluacja – korekta – ponowne wdrożenie. To model, który umożliwia systematyczne podnoszenie jakości bez konieczności każdorazowego „ratowania” sytuacji nadzwyczajnej. Tak rozumiane przywództwo nie jest mitem ani symbolem. Jest funkcją dobrze zaprojektowanego systemu. Ochrona zdrowia powinna być postrzegana jako strategiczny zasób państwa – element bezpieczeństwa narodowego i fundament stabilności społecznej. To wymaga decyzji, ale przede wszystkim wymaga procesu.
– Debata o kondycji polskiej ochrony zdrowia często koncentruje się wokół pytania, czy brakuje nam dziś lidera na miarę historycznych postaci, które potrafiły nadać systemowi kierunek i dynamikę. To pytanie jest zrozumiałe, szczególnie w momentach napięć i kryzysów. Jednak z perspektywy Healthcare Poland uważamy, że istota problemu leży gdzie indziej. Współczesny system ochrony zdrowia nie może opierać się na charyzmie jednostki, nawet wybitnej. Musi opierać się na trwałej architekturze zarządzania, która w sposób powtarzalny tworzy kompetentnych liderów operacyjnych, buduje odporność instytucji i zapewnia ciągłość jakości. Healthcare Poland od lat rozwija podejście procesowe do zarządzania ochroną zdrowia, oparte na integracji bezpieczeństwa klinicznego, organizacyjnego i infrastrukturalnego. W naszym modelu odporność szpitala nie ogranicza się do gotowości medycznej. Obejmuje ciągłość działania, zarządzanie kryzysowe, zabezpieczenie łańcuchów dostaw, ochronę danych oraz zdolność do szybkiej adaptacji organizacyjnej. Wspieramy placówki w budowie systemów, które nie tylko reagują na zdarzenia, ale uczą się na nich i wprowadzają korekty w sposób ustrukturyzowany – mówi Michał Dybowski, Prezes Healthcare Poland Foundation, dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa i Zrównoważonego Rozwoju Polskiej Federacji Szpitali.
Zdolność operacyjna ma charakter multidyscyplinarny i sieciowy. Należy łączyć kompetencje menedżerskie, kliniczne, prawne, regulacyjne, technologiczne i inwestycyjne w jeden spójny model działania.
– Współpracujemy z Polską Federacją Szpitali, reprezentującą szerokie spektrum podmiotów leczniczych w kraju, co pozwala nam testować rozwiązania w realnych warunkach systemowych i wdrażać je w skali ogólnopolskiej. W obszarze opieki długoterminowej rozwijamy inicjatywy wspólnie z Krajową Izbą Domów Opieki Długoterminowej, integrując perspektywę szpitali z wyzwaniami starzejącego się społeczeństwa i deinstytucjonalizacji opieki. Równolegle współdziałamy z Naczelną Izbą Lekarską oraz Siecią Lekarzy Innowatorów, budując most między praktyką kliniczną a wdrażaniem nowych technologii i modeli organizacyjnych. Ta synergia pozwala nam działać nie jako pojedynczy projekt, lecz jako platforma koordynacyjna łącząca administrację, środowisko medyczne i sektor prywatny. Dzięki temu możemy przechodzić od koncepcji do implementacji w sposób odpowiedzialny, etapowy i mierzalny – dodaje Michał Dybowski.
Healthcare Poland deklaruje gotowość do współpracy z administracją publiczną, środowiskiem szpitalnym oraz partnerami międzynarodowymi w celu budowy takiego modelu. Przyszłość systemu nie zależy od jednego nazwiska. Zależy od tego, czy zbudujemy mechanizm, który będzie konsekwentnie wytwarzał jakość, odpowiedzialność i odporność.
Spółka z grupy HREIT złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez tymczasowego nadzorcę sądowego, Marcina Kubiczka. Zarzuty dotyczą działania na szkodę firmy poprzez siłowe przejęcie placu budowy inwestycji „Apartamenty Dąbrowskiego 8” w Gliwicach, co skutkuje wstrzymaniem prac i realnym zagrożeniem dla przyszłych lokatorów.
Zdaniem Spółki:
Marcin Kubiczek blokuje dokończenie inwestycji Apartamenty Dąbrowskiego 8 w Gliwicach
Nadzorca przejął teren budowy: założono kłódki na bramy wjazdowe i usunięto pracowników wykonawcy
Budowa stanęła, co wspierafałszywą narrację o rzekomym wstrzymaniu prac budowlanych w spółkach grupy
Tym samym rośnie ryzyko, że klienci mogą nie otrzymać mieszkań, a inwestorzy finansowi pieniędzy Dlatego spółka z grupy HREIT złożyła zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa
– Spółka od początku deklarowała jednoznaczną wolę kontynuowania i dokończenia przedsięwzięcia inwestycyjnego „Apartamenty Dąbrowskiego 8”. Projekt ten stanowi czynną inwestycję, realizowaną z myślą o przyszłych nabywcach lokali, którzy powierzyli Spółce swoje środki oraz zaufanie. Priorytetem Spółki było i pozostaje zabezpieczenie interesów tych osób oraz doprowadzenie inwestycji do etapu umożliwiającego przeniesienie własności lokali zgodnie z zawartymi umowami. W ocenie Spółki podjęte działania doprowadziły do destabilizacji procesu inwestycyjnego, ograniczenia decyzyjności po stronie Spółki oraz realnego zagrożenia dla terminowej realizacji projektu – mówi pełnomocnik Spółki, mec. Bartosz Nowicki.
Przypomnijmy: w styczniu 2026 r. sąd ustanowił w Apartamentach Dąbrowskiego 8 tymczasowego nadzorcę sądowego, wskazując na konieczność zabezpieczenia majątku spółki oraz weryfikacji jej sytuacji finansowej. Część mediów wiązała tę decyzję z informacjami o rzekomym wielomiesięcznym wstrzymaniu prac budowlanych, co miało budzić obawy nabywców lokali.
Tyle że rzeczywistość okazała się zupełnie inna. W maju 2025 r. na teren budowy wrócił podwykonawca, prace zostały wznowione i w styczniu szły już pełną parą. Dokończono ściany garażu budynku B oraz wykonano strop nad garażem. Po związaniu betonu możliwe będzie wznoszenie stanu surowego części nadziemnej segmentu B. Na budynku A prace są na etapie realizacji nadziemnych ścian konstrukcyjnych oraz działowych kondygnacji 1-3.
Postęp prac na budowie nie zgadzał się z narracją rozpowszechnianą przez zarządcę. Właśnie wtedy rozpoczęły się działania, które trudno interpretować inaczej niż jako próbę jej zablokowania budowy.
Kłódki na bramach, usuwanie pracowników, próba przejęcia placu budowy
Rano, 6 lutego 2026 r. osoby powołując się na działanie w imieniu tymczasowego nadzorcy podjęły próbę fizycznego przejęcia terenu inwestycji. Doszło m.in. do:
założenia kłódek na bramy wjazdowe,
uniemożliwienia wykonawcy dostępu do placu budowy,
usunięcia pracowników wykonawcy z terenu inwestycji,
powoływania się na rzekome uprawnienia, których osoby te nie posiadały.
Jednocześnie pojawiła się próba przedstawiania tych działań jako reakcji na rzekomą kradzież materiałów budowlanych. – Skutkiem podjętych doszło do destabilizacji procesu inwestycyjnego oraz wzrostu niepewności w relacjach z partnerami projektu. W pierwszej kolejności uderza to w nabywców mieszkań, których interes powinien pozostawać nadrzędnym punktem odniesienia przy podejmowaniu jakichkolwiek decyzji dotyczących inwestycji – kwituje mec. Bartosz Nowicki.
HREIT składa zawiadomienie do prokuratury
W związku ze zdarzeniem, w dniu 16 lutego 2026 r. Spółka złożyła do Prokuratury Rejonowej Gliwice Zachód zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień tymczasowego nadzorcy sądowego.
Skutkiem tych działań było faktyczne wstrzymanie robót budowlanych, co mogło naruszyć interesy wierzycieli, w szczególności nabywców lokali mieszkalnych, oraz wywołać poważne konsekwencje dla dalszej realizacji inwestycji.
W zawiadomieniu znalazły się wnioski o zabezpieczenie m.in.:
dokumentacji sądowej i budowlanej,
nagrań monitoringu,
materiałów z interwencji policji,
przesłuchanie świadków obecnych na miejscu zdarzenia.
Sprawa została przekazana organom ścigania do zbadania.
W odpowiedzi na opublikowane przez spółkę z grupy HREIT informacje o rzekomym „siłowym przejęciu” placu budowy inwestycji „Apartamenty Dąbrowskiego 8” w Gliwicach, otrzymaliśmy stanowisko Tymczasowego Nadzorcy Sądowego. Autor pisma podkreśla, że działania z 6 lutego 2026 r. miały charakter wyłącznie zabezpieczający i wynikały z ustawowego obowiązku ochrony majątku dłużnika oraz interesów wierzycieli. Według przedstawionej relacji interwencja była związana ze stwierdzoną próbą wywozu materiałów budowlanych i wezwaniem Policji, a zarzuty HREIT nie odpowiadają rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń. Poniżej publikujemy pełną treść otrzymanego stanowiska.
Stanowisko Tymczasowego Nadzorcy Sądowego w sprawie zdarzeń z dnia 6 lutego 2026 r. – inwestycja „Apartamenty Dąbrowskiego 8” w Gliwicach
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że Tymczasowy Nadzorca Sądowy (TNS) został ustanowiony postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach, Wydział XII Gospodarczy (sygn. akt GL1G/GU/898/2025) i działa wyłącznie w granicach prawa oraz w zakresie określonym przez sąd. Ustawowym obowiązkiem TNS jest nadzór nad majątkiem Dłużnika oraz zapobieganie czynnościom, które mogłyby prowadzić do jego uszczuplenia lub naruszenia interesów wierzycieli.
Co istotne, po opisywanej sytuacji z dnia 6 lutego 2026 r. to właśnie TNS wystąpił do Sądu z wnioskiem o ustanowienie Zarządcy Przymusowego, a więc o zastosowanie dalej idącego i silniejszego instrumentu zabezpieczającego niż ma to miejsce w przypadku nadzoru TNS. Wniosek ten był konsekwencją stwierdzonych nieprawidłowości oraz samych okoliczności ich stwierdzenia i ma na celu zapewnienie skuteczniejszej ochrony majątku oraz stabilizacji sytuacji prawnej i organizacyjnej wokół inwestycji.
Samo złożenie zawiadomienia nie stanowi dowodu naruszenia prawa i nie może być traktowane jako potwierdzenie stawianych tez. Opublikowane w piśmie HREIT zarzuty nie odpowiadają rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń. Potwierdzony stosownymi czynnościami służbowymi przebieg zdarzeń prezentuje się następująco:
W dniu 6 lutego 2026 r. stwierdzono, że brama wjazdowa na teren budowy była otwarta, a osoby nieposiadające oznaczeń dokonywały załadunku elementów stalowych oraz materiałów budowlanych na pojazd. W tej sytuacji – realizując obowiązek ochrony majątku – wezwano Policję. Po interwencji funkcjonariuszy, osoby te zostały wylegitymowane, a materiały budowlane i elementy stalowe zostały odłożone na miejsce. Nie doszło do ich wywozu ani też do eskalacji sytuacji.
Twierdzenie o „pozorowaniu kradzieży” jest całkowicie bezpodstawne w świetle faktu interwencji Policji oraz sporządzonej w wyniku interwencji stosownej dokumentacji. Odnosząc się do kwestii kłódek, należy wskazać, że zabezpieczenie bramy zostało wprowadzone już 2 grudnia 2025 r. jako standardowy środek ochrony przed dostępem osób postronnych. Jeden z kluczy został przekazany pracownikowi budowy, co zapewniało dostęp do terenu inwestycji. Działanie to nie było elementem zdarzeń z 6 lutego i nie służyło blokowaniu wykonawcy.
Działania podjęte 6 lutego miały charakter wyłącznie zabezpieczający i mieściły się w kompetencji Tymczasowego Nadzorcy Sądowego, działającego na podstawie i w granicach prawa, zgodnie z wyznaczonymi przez Sąd zadaniami.
W sytuacji, w której:
reprezentant dłużnika objęty jest środkiem zapobiegawczym w postaci aresztu,
brak jest efektywnej współpracy zarządczej,
dochodzi do prób wywozu materiałów z terenu budowy,
a jednocześnie ujawniane są istotne nieprawidłowości w zakresie organizacji i bezpieczeństwa pracy.
TNS ma obowiązek podjąć adekwatne i proporcjonalne działania w celu ochrony majątku. Brak reakcji w takich sytuacjach mógłby zostać oceniony jako nienależyte wykonywanie funkcji nadzorczych.
Niezależnie od samego incydentu związanego z próbą wywozu materiałów, w toku czynności ujawniono poważne nieprawidłowości w zakresie BHP oraz sposobu organizacji prac na placu budowy, w tym m.in. brak właściwego ogrodzenia i oznakowania, niezabezpieczone elementy konstrukcyjne stwarzające zagrożenie (np. widoczne na placu budowy liczne wystające pionowo pręty zbrojeniowe, które nie zostały zabezpieczone przed możliwością urazu), brak środków ochrony indywidualnej oraz brak wyraźnego wyznaczenia i zabezpieczenia strefy pracy żurawia. Wskazane nieprawidłowości mogą nosić znamiona §1 art. 220 Kodeksu Karnego, co wzbudza szczególną uwagę TNS.
Dodatkowo, TNS w toku czynności ujawnił szereg nieprawidłowości w zakresie BHP oraz organizacji działań na placu budowy. W związku z niewykonaniem zaleceń wydanych uprzednio, TNS wdrożył stały monitoring terenu inwestycji, w tym regularne inspekcje z wykorzystaniem drona, w celu bieżącej oceny stanu zabezpieczenia majątku i bezpieczeństwa. Podkreślenia wymaga fakt, że w żadnej mierze nie doszło do przejęcia zarządzania budową, zmiany wykonawcy bądź wydania decyzji o wstrzymaniu robót.
Zarzut wstrzymania procesu inwestycyjnego nie znajduje potwierdzenia w faktach. Prace budowlane były kontynuowane, wykonawca realizował roboty, a inwestycja nie została formalnie ani faktycznie zamknięta. Działania TNS miały charakter interwencyjny, ograniczający się do zabezpieczenia majątku. Teza, jakoby działania te zagrażały interesom wierzycieli, w tym nabywców lokali, jest absurdalna i sprzeczna z istotą funkcji TNS. Tymczasowy Nadzorca Sądowy został ustanowiony właśnie w celu ochrony interesów wierzycieli oraz zapewnienia prawidłowego funkcjonowania mechanizmów zabezpieczenia w postępowaniu o ogłoszenie upadłości. Interwencja z 6 lutego stanowi przykład realizowania powyższych zadań przez TNS, zwłaszcza w kontekście niedowładu organizacyjnego i problemów spółki, obejmującej m.in. wykazaną stratę za 2024 r. oraz znaczące zobowiązania wobec podmiotów powiązanych, a także co szczególnie szokujące – stosowanie rozliczeń z wykonawcami w formie przekazywania lokali z innych inwestycji (zamiast świadczeń pieniężnych) – w tej sytuacji zwiększona ostrożność i działania zabezpieczające są uzasadnione.
W państwach Unii Europejskiej trwa pilotaż APTITUDE poprzedzający wdrożenie Europejskiego Portfela Tożsamości Cyfrowej – rozwiązania, które pozwoli mieszkańcom UE na całym jej obszarze potwierdzać cyfrowo swoją tożsamość, a także korzystać z wielu usług publicznych oraz komercyjnych w sposób prosty i bezpieczny.
Pilotaż APTITUDE realizuje konsorcjum współtworzone przez instytucje publiczne i podmioty prywatne z 11 państw unijnych (w tym z Polski) oraz z Ukrainy. Jego zadaniem jest weryfikacja standardów cyfrowej identyfikacji w praktycznych, codziennych zastosowaniach – przed zapowiedzianym w znowelizowanym rozporządzeniu eIDAS wdrożeniem europejskiego portfela, co ma nastąpić do 24 grudnia 2026 r.
Podróże bez stresu
Jednym z głównych obszarów objętych pilotażem APTITUDE są podróże i usługi turystyczne. Chodzi tu o sprawdzenie, czy przy kontroli granicznej da się potwierdzić tożsamość w formie cyfrowej, bez konieczności wielokrotnego okazywania dokumentów papierowych. Testom podlegają również cyfrowe karty pokładowe oraz elektroniczne procedury meldunkowe w hotelach. Cel jest prosty: krótsze kolejki, mniej formalności i szybsza obsługa. Wszystko to przy zachowaniu najwyższych standardów bezpieczeństwa.
Samochód bez papierologii
W ramach APTITUDE sprawdza się także, czy udostępniane w formie cyfrowej dane pojazdu – w tym informacje z dowodu rejestracyjnego – można bezpiecznie okazywać i weryfikować również poza granicami kraju. Dotyczy to m.in. procedur towarzyszących wynajmowi auta oraz innym czynnościom wymagającym potwierdzenia danych pojazdu i kierowcy.
Bank bez stosu podpisów
W bankach cyfrowe potwierdzanie tożsamości klienta testuje się z kolei w kontekście zakładania konta, podpisywania umów oraz autoryzowania wybranych operacji. Nie chodzi tu o wprowadzanie nowych metod płatności, lecz – podobnie jak w pozostałych przypadkach – o uproszczenie już obowiązujących w UE procedur.
Pełna kontrola nad danymi
Europejski Portfel Tożsamości Cyfrowej to bezpieczna aplikacja mobilna, która umożliwi potwierdzanie tożsamości oraz korzystanie z cyfrowych dokumentów online i offline w każdym kraju UE. Bezpieczna, bo tworzona m.in. w oparciu o zasadę minimalizacji przekazywanych danych. Użytkownik będzie udostępniał tylko te informacje, które są niezbędne do realizacji danej usługi. W praktyce może to oznaczać np. potwierdzenie pełnoletności bez ujawniania daty urodzenia czy numeru PESEL.
Dlaczego udział Polski w pilotażu APTITUDE jest ważny
W realizację pilotażu APTITUDE zaangażowane są instytucje odpowiedzialne za rozwój krajowych usług cyfrowych, w tym Ministerstwo Cyfryzacji oraz Centralny Ośrodek Informatyki. Udział w międzynarodowym projekcie pozwala im ocenić, na ile europejskie rozwiązania są zgodne z krajową infrastrukturą systemów publicznych oraz przygotować się do wdrożenia Europejskiego Portfela Tożsamości Cyfrowej w Polsce. Dzięki temu Polki i Polacy zyskają bezpieczną, interoperacyjną i weryfikowalną tożsamość cyfrową uznawaną na całym obszarze Unii Europejskiej.
Więcej o APTITUDE:
APTITUDE (akronim od Advanced Project for Trusted Identity Technologies and Unified Digital Ecosystem) to kolejny projekt pilotażowy, finansowany przez Komisję Europejską w ramach Cyfrowej Europy (Digital Europe Programme) – programu wspierającego m.in. rozwój i wdrażanie Europejskiego Portfela Tożsamości Cyfrowej (European Digital Identity Wallet, a w skrócie EUDI Wallet).
Należy on do grupy tzw. pilotaży na dużą skalę (Large-Scale Pilots), których zadaniem jest sprawdzenie, czy nowe rozwiązania cyfrowe mogą być stosowane bezpiecznie i skutecznie w codziennych sytuacjach, w różnych krajach i sektorach gospodarki – od transportu po usługi publiczne. Prace, które rozpoczęły się w październiku 2025 r., zaplanowano no dwa lata.
APTITUDE bazuje na doświadczeniach i rezultatach wcześniejszych Large-Scale Pilots, takich jak NOBID, DC4EU, POTENTIAL i EWC. Wszystkie te inicjatywy wspierają realizację Cyfrowej Dekady UE (strategicznej inicjatywy, która ma na celu transformację cyfrową Unii Europejskiej do 2030 roku) oraz budowę jednolitego rynku cyfrowego – tak, by usługi elektroniczne były dostępne i bezpieczne niezależnie od kraju, w którym mieszkamy.
Wydłużenie terminów wdrożenia obowiązków z AI Act, zapewnienie jednolitych zasad przetwarzania danych w RODO oraz uproszczenie regulacji ePrivacy – to kluczowe rekomendacje Związku Cyfrowa Polska w sprawie pakietu Digital Omnibus, przekazane przedstawicielom polskiego rządu. Organizacja podkreśla, że choć unijna inicjatywa stanowi krok we właściwym kierunku i świadczy o rosnącej woli uproszczenia prawa, to część propozycji zawartych w pakiecie „tworzy istotne luki między ambicjami politycznymi a realiami operacyjnymi”.
Digital Omnibus to inicjatywa Komisji Europejskiej mająca na celu uproszczenie i ujednolicenie unijnych regulacji cyfrowych. Obecnie państwa członkowskie prowadzą konsultacje krajowe w celu wypracowania oficjalnego stanowiska rządu, które następnie zostanie przedstawione Komisji Europejskiej.
Swoje rekomendacje w tej sprawie przedstawił Związek Cyfrowa Polska, reprezentujący polską branżę cyfrową. W opinii organizacji, obecne regulacje często ograniczają europejską innowacyjność, stąd wsparcie dla ogólnego kierunku działań UE.
Jednak, jak twierdzą eksperci Cyfrowej Polski w liście do polskiego rządu, zamiast przeprowadzić gruntowny przegląd zgodny z apelami największych przedsiębiorstw i państw członkowskich, projekt w dużej mierze wprowadza kosmetyczne zmiany, które nie odpowiadają skali wyzwań. – Digital Omnibus powinien realnie zmniejszać złożoność prawa i wzmacniać konkurencyjność Europy. Bez bardziej zdecydowanych reform ryzykujemy utrwalenie barier, które już dziś ograniczają rozwój europejskiej gospodarki cyfrowej – podkreśla Michał Kanownik, prezes Związku Cyfrowa Polska.
Na co zwracają uwagę eksperci?
Cyfrowa Polska postuluje konkretne działania w kilku głównych obszarach. I tak w odniesieniu do wymogów przejrzystości sztucznej inteligencji organizacja rekomenduje wydłużenie okresu dostosowawczego z sześciu miesięcy do jednego roku. Unijny AI Act klasyfikuje systemy sztucznej inteligencji na podstawie poziomu ryzyka. Wymagania dotyczące przejrzystości stają się bardziej rygorystyczne wraz ze wzrostem tego poziomu – od podstawowego informowania użytkowników, że mają do czynienia z systemem AI, po konieczność ujawnienia konkretnych algorytmów. Półroczny termin dostosowania działalności do takich zapisów jest zdaniem ekspertów nierealistyczny, zwłaszcza w przypadku bardziej zaawansowanych systemów AI.
W obszarze ochrony danych osobowych, eksperci Cyfrowej Polski ostrzegają przed stworzeniem restrykcyjnego „podwójnego reżimu” dla sztucznej inteligencji, czyli konieczności spełnienia wymogów zarówno AI Act, jak i przepisów RODO. Aby zapewnić przejrzystość prawną w tym zakresie, Związek Cyfrowa Polska rekomenduje usunięcie dodatkowych warunków odnoszących się wyłącznie do AI.
Organizacja oceniła także podejście do danych szczególnych kategorii w kontekście AI. Wymóg ścisłego „unikania” informacji takich jak światopogląd użytkownika, dane dotyczące zdrowia, seksualności czy przekonań religijnych w zbiorach pochodzących z otwartego Internetu jest technicznie niewykonalny i prowadziłby do paradoksalnie bardziej inwazyjnego monitorowania osób prywatnych. W zamian Cyfrowa Polska postuluje stworzenie praktycznego standardu „ograniczania ryzyka” poprzez odpowiednie środki techniczne i organizacyjne.
W zakresie dyrektywy ePrivacy eksperci rekomendują usunięcie artykułu wprowadzającego zgodę na poziomie przeglądarki, czyli m.in. znane użytkownikom sieci obowiązkowe okienka akceptacji plików cookies. Ponadto regulacje dotyczące korzystania z urządzeń końcowych (komputerów, smartfonów, tabletów) powinny, zdaniem Cyfrowej Polski, zostać przeniesione do RODO. Skutkiem miałyby być prostsze, bardziej zrozumiałe zapisy prawne.
– Jesteśmy zwolennikami prawa, które jest skuteczne ze względu na swoją czytelność. Deklarujemy gotowość do dalszego dialogu z administracją rządową i instytucjami unijnymi w trakcie prac nad pakietem Digital Omnibus. Tylko spójne i pragmatyczne podejście regulacyjne pozwoli osiągnąć cel uproszczenia prawa, przy jednoczesnym wsparciu innowacyjności i konkurencyjności europejskiej gospodarki cyfrowej –podsumowuje Michał Kanownik.
Czwarty kwartał 2025 roku zapisał się jako najlepszy od dekady dla rynku nieruchomości handlowych. Parki handlowe ponownie stały się głównym motorem rozwoju. Wysoka aktywność deweloperska oraz stabilny poziom pustostanów potwierdzają dalszy potencjał wzrostu – takie wnioski płyną z raportu BNP Paribas Real Estate Poland „Review. Rynek handlowy” za IV kwartał 2025 roku.
Rekordowy kwartał
Rok 2025 okazał się okresem wyraźnego ożywienia na krajowym rynku nieruchomości handlowych. Aktywność deweloperów wzrosła – łącznie do użytku oddano ponad 575 tys. m kw. powierzchni handlowej, a największą dynamikę odnotowano w czwartym kwartale, gdzie na rynek trafiło 326 tys. m kw. powierzchni. To wzrost aż o 63% rok do roku oraz ponad dwukrotnie więcej względem poprzedniego kwartału – był to najwyższy kwartalny przyrost przestrzeni handlowej od dziesięciu lat.
W strukturze nowej podaży zdecydowanie dominowały parki handlowe, które odpowiadały za około 75% powierzchni oddanej do użytku w całym roku. Największym obiektem otwartym w czwartym kwartale była S1 Dąbrovia w Dąbrowie Górniczej – inwestycja o powierzchni ponad 17 tys. m kw. zrealizowana przez firmę Saller. Do istotnych otwarć w tym okresie zaliczają się również parki handlowe Targowa w Lubartowie (15 tys. m kw.), S1 Tarnowskie Góry (15 tys. m kw.) oraz Brama Jury w Zawierciu (14 tys. m kw.). Całkowite zasoby handlowe powiększył również nowy obiekt Agata Meble w Olsztynie (16 tys. m kw.)
Obiecujące perspektywy
Jak wskazują dane z raportu BNP Paribas Real Estate Poland, tempo inwestycji na rynku handlowym nie słabnie. Na koniec 2025 roku w realizacji pozostawało około 610 tys. m kw. powierzchni handlowej, obejmującej zarówno nowe projekty (462 tys. m kw.), jak i modernizacje oraz rozbudowy istniejących obiektów (148 tys. m kw.).
– Jest to najwyższy wolumen powierzchni w budowie obserwowany w ostatnich latach. Choć nowe projekty pojawiają się również w największych aglomeracjach, to właśnie mniejsze miasta absorbują znaczną część nowej podaży, odpowiadając na lokalne deficyty handlowe. W perspektywie kolejnych lat przewidujemy dalszy, stabilny rozwój segmentu parków handlowych – podkreśla Fabrice Paumelle, Dyrektor Działu Powierzchni Handlowych BNP Paribas Real Estate Poland.
Wśród największych obiektów, których otwarcie planowane jest w trzecim kwartale 2026 roku, należą parki handlowe: BIG Piła (38 tys. m. kw.), Brama Bieszczad w Sanoku (23 tys. m kw.) oraz Galeria Podhalańska w Nowym Targu (21,5 tys. m kw.).
Aktywność najemców mimo rosnących czynszów
Na koniec czwartego kwartału odnotowano debiut 10 nowych sieci handlowych. W całym 2025 roku na rynku handlu stacjonarnego działalność rozpoczęło 31 nowych marek – to poziom zbliżony do poprzedniego roku. Wyniki te potwierdzają utrzymujące się silne zainteresowanie Polską ze strony międzynarodowych i regionalnych operatorów, pomimo rosnących kosztów prowadzenia działalności oraz nasilającej się presji cenowej.
Jak wskazują analitycy czynsze na początku nowego roku mogą nieznacznie wzrosnąć.
– Stawki czynszów w najbardziej atrakcyjnych lokalizacjach – centrach handlowych, parkach handlowych oraz przy głównych arteriach – odnotowały roczny wzrost we wszystkich formatach. Na początku 2026 roku waloryzacja czynszów wynikająca z inflacji wyniesie około 3,5-4%, czyli na poziomie zbliżonym do 2025 roku – podkreśla Anna Pływacz, Dyrektorka, Dział Wynajmu Powierzchni Biurowych, BNP Paribas Real Estate Poland.
Stabilny poziom pustostanów
Dane z pierwszej połowy 2025 roku wskazują na spadek wskaźnika pustostanów w obiektach handlowych. Na koniec czerwca poziom niewynajętej powierzchni wyniósł 2,8%, co oznacza spadek o 0,6 p.p. w ujęciu rok do roku.
– Stabilny poziom pustostanów potwierdza odporność polskiego rynku handlowego na rosnące koszty operacyjne oraz zmieniające się preferencje konsumentów. Właściciele obiektów aktywnie reagują na nowe uwarunkowania rynkowe, wdrażając procesy modernizacji, repozycjonowania lub zmiany funkcji w centrach o podwyższonym poziomie niewynajętej powierzchni – podkreśla Fabrice Paumelle.
Dzięki takiej strategii, lokale stopniowo zmieniają funkcje na nowe formaty handlowe, usługowe czy rozrywkowe. Obecnie największy poziom pustostanów znajduje się we Wrocławiu (4,1%) i Poznaniu (3,6%). Najniższy zaś w Szczecinie (1,8%).
Wzrost sprzedaży
W 2025 roku warunki makroekonomiczne dla handlu detalicznego wyraźnie się poprawiły w porównaniu z rokiem wcześniejszym. Sprzedaż detaliczna w cenach stałych osiągnęła najwyższą dynamikę w kwietniu i utrzymywała dodatnie tempo także w drugiej połowie roku. Z danych GUS wynika, że od stycznia do listopada 2025 roku sprzedaż zwiększyła się o 4,4% rok do roku. W czwartym kwartale tempo wzrostu było zróżnicowane – w październiku wyniosło 5,4%, a w listopadzie spowolniło do 3,1%, co pokazuje stopniową, ale nierówną odbudowę konsumpcji.
Nieznacznie wzrósł również udział sprzedaży internetowej, który na koniec listopada osiągnął 11%, czyli o 0,3 p.p. więcej niż rok wcześniej. Końcówka roku przyniosła większy ruch w centrach handlowych – w grudniu odwiedzalność była wyższa o 4% rok do roku, co może być zasługą trzech niedziel handlowych. Konsumenci jednak wydawali mniej, a obroty sklepów w listopadzie spadły o 2,3%.
Miniony rok 2025 był dla naszej gospodarki czasem pełnym sprzeczności. Z jednej strony Polska doświadczyła jednego z najszybszych wzrostów PKB w całej Unii Europejskiej, z drugiej jednak polskie firmy zmagały się z licznymi problemami. W rezultacie, jak podaje w swoim raporcie firma Coface, aż 6 566 z nich ogłosiło niewypłacalność. To liczba aż o 17,8% wyższa niż w roku 2024. Jakie czynniki spowodowały, że pomimo dobrej koniunktury gospodarczej, obserwowaliśmy tak dynamiczny wzrost niewypłacalności?
Większość trudności, na które polska gospodarka natrafiła w 2025 roku miało charakter zewnętrzny. Rok rozpoczął się od eskalacji wojen handlowych – wysokie cła oraz przedłużająca się niepewność co do ostatecznego kształtu polityki celnej nadal mocno oddziałują na nasz eksport. Zmagania o charakterze celnym mają także inne, mniej bezpośrednie, konsekwencje. Chińscy eksporterzy, którzy napotkali wysokie cła na rynku amerykańskim, przekierowali znaczną część swojej nadprodukcji do krajów Unii Europejskiej, wywierając tym samym silną presję konkurencyjną na europejskich producentów. Nie bez znaczenia nadal pozostaje stagnacja w Niemczech, kraj ten bowiem jest największym partnerem handlowym Polski. Warto dodać, że na wysoką liczbę niewypłacalnych firm wpłynęła także większa świadomość przedsiębiorców, którzy coraz częściej wybierają postępowanie restrukturyzacyjne zamiast upadłościowego.
Gospodarka dwóch prędkości
Rok 2025 potwierdził, że Polska funkcjonuje jako gospodarka dwóch prędkości: z jednej strony byliśmy świadkami znacznego wzrostu PKB, który Coface oszacował na 3,6%, a z drugiej pogarszającej się kondycji finansowej wielu przedsiębiorstw. Z czego wynika ta rozbieżność?
– Mimo niekorzystnych uwarunkowań zewnętrznych Polska pozostała najszybciej rosnącą dużą gospodarką w Unii Europejskiej i awansowała do grona 20 największych gospodarek świata. Ta odporność była możliwa dzięki stosunkowo dużemu rynkowi wewnętrznemu oraz silnie zdywersyfikowanej strukturze geograficznej i towarowej polskiego eksportu – mówi dr Mateusz Dadej, Główny Ekonomista Coface w Polsce i Regionie Europy Środkowo-Wschodniej. – Niestety ogólna poprawa koniunktury nie była w stanie zrównoważyć narastających trudności, jeśli chodzi o koszty, z którymi zmagały się polskie przedsiębiorstwa. Dynamika wynagrodzeń, choć wyraźnie wyhamowała w ciągu roku, nadal przewyższała wzrost produktywności w gospodarce. W konsekwencji wyniki finansowe i przeciętna rentowność sprzedaży firm pozostały poniżej poziomów z lat 2022-2023– dodaje ekspert.
Niewypłacalność w branżach
Sektory, które najbardziej ucierpiały w ciągu 2025 roku to usługi i budownictwo. Pierwszy z nich ma największy udział w ogólnej liczbie przypadków niewypłacalności (1859 przedsiębiorstw, czyli 28% całej liczby niewypłacalności). Drugi nadal notuje jedną z najwyższych dynamik r/r (1155 przedsiębiorstw, 18% całej liczby niewypłacalności).
– Z pewnością na sektory produkcyjne negatywny wpływ wywarły wydarzenia na rynkach światowych, w tym osłabienie koniunktury w strefie euro, napływ towarów importowanych – głównie z Azji – czy turbulencje w handlu zagranicznym wywołane wojnami celnymi zainicjowanymi przez USA – mówi Paweł Tobis, Wizeprezes Zarządu ds. Operacyjnych i Oceny Ryzka Coface. – Z drugiej strony należy odnotować rolę wysokiej bazy kosztowej – efekt zmian wynagrodzeń oraz wzrostu kosztów stałych, co w dużej mierze przyczynia się do kłopotów przedsiębiorców z takich sektorów jak handel i usługi –wyjaśnia ekspert.
Co czeka polskie firmy w 2026 roku?
Eksperci z firmy Coface wskazują, że liczbę niewypłacalności w nadchodzących miesiącach będzie w dużej mierze kształtował rosnący udział restrukturyzacji w postępowaniach niewypłacalnościowych. Oznacza to, że w 2026 roku liczba przedsiębiorstw z problemami z płynnością wzrośnie prawdopodobnie do ok. 7 500 przypadków. Jednak, dzięki sprzyjającemu otoczeniu makroekonomicznemu, dynamika tego wzrostu powinna wyraźnie wyhamować w porównaniu z latami 2023-2025.
A co z kondycją polskiej gospodarki?
– W 2026 roku możemy liczyć na relatywnie wysoką dynamikę wzrostu gospodarczego. Według naszych prognoz tempo wzrostu PKB przyśpieszy do 3,8%. Głównym motorem wzrostu będą prawdopodobnie inwestycje, natomiast dodatkowe wsparcie dla naszej gospodarki powinno przyjść tym razem zza granicy. Wydatki fiskalne w Niemczech powinny stopniowo ożywiać tamtejszą gospodarkę i jednocześnie pobudzić popyt dla polskich eksporterów– przewiduje dr Mateusz Dadej. – Kluczowe pytanie na 2026 rok brzmi: czy pozostaniemy przy gospodarce dwóch prędkości. Ostatni rok pokazał, że zależność między dynamiką wzrostu PKB a kondycją finansową przedsiębiorstw nie jest już tak prosta i bezpośrednia jak kiedyś. Istnieje jednak kilka czynników, które pozwalają z umiarkowanym optymizmem patrzeć na poprawę sytuacji firm – zwłaszcza po stronie kosztów. Dynamika wynagrodzeń powinna dalej wyraźnie spowalniać i zbliżać się do wzrostu produktywności. Obecnie utrzymuje się również korzystny trend spadkowy cen surowców energetycznych, a koszt finansowania zewnętrznego jest wyraźnie niższy niż w 2025 roku – podsumowuje ekspert.
Rynek złota nie tylko pozostaje blisko rekordowych poziomów, ale coraz wyraźniej wychodzi poza tradycyjne ramy inwestycyjne. W czasie, gdy ceny kruszcu utrzymują się w pobliżu historycznych maksimów, stan Teksas uruchomił własny system sprzedaży złota i srebra, emitując oficjalne monety oraz złote banknoty i oferując ich przechowywanie w państwowym depozycie. Ten bezprecedensowy ruch, w połączeniu z silnym popytem inwestorów i banków centralnych, pokazuje, że złoto ponownie zaczyna odgrywać rolę nie tylko aktywa inwestycyjnego, ale także elementu infrastruktury finansowej.
Od ubiegłego tygodnia kurs królewskiego kruszcu utrzymuje się w okolicach 5000 dolarów za uncję, pozwalając inwestorom “odpocząć” zarówno od spektakularnych wzrostów, jak i dynamicznych spadków. Jak podkreśla Michał Tekliński, ekspert rynku złota Goldsaver i Goldenmark, to etap naturalny w silnym trendzie wzrostowym.
– Mamy do czynienia z klasycznym momentem oddechu rynku. Po dwóch latach dynamicznych wzrostów konsolidacja jest czymś zdrowym. Fundamenty się nie zmieniły. Złoto nadal pozostaje beneficjentem napięć geopolitycznych, zakupów banków centralnych i oczekiwań na luzowanie polityki pieniężnej – mówi ekspert.
Prognozy z „szóstką z przodu”
To, co jeszcze niedawno brzmiało jak odważna teza, dziś zaczyna być powtarzającym się scenariuszem. BNP Paribas zakłada 6000 dolarów za uncję złota do końca roku. JP Morgan mówi o 6300 USD. Wells Fargo, UBS, CIBC, Deutsche Bank czy Societe Generale również wskazują na poziom 6000 USD jako realny punkt odniesienia.
– Prognozy powyżej 6000 dolarów nie wynikają z euforii, tylko z rachunku makroekonomicznego. Jeśli banki centralne utrzymają zakupy, a Fed rozpocznie cykl obniżek stóp, przy jednoczesnym utrzymaniu napięć geopolitycznych, złoto naturalnie będzie przesuwać się wyżej. W tym scenariuszu 6000 dolarów przestaje być ekstremum, a staje się logiczną konsekwencją trendu – komentuje Michał Tekliński.
Rynek terminowy, według wycen kontraktów CME FedWatch, nadal zakłada co najmniej dwie obniżki stóp procentowych w 2026 roku. Pierwszy ruch możliwy jest w czerwcu, choć mocne dane z amerykańskiego rynku pracy mogą te oczekiwania przesunąć w czasie. W ostatnim raporcie Departamentu Pracy przybyło 130 tys. miejsc pracy przy oczekiwaniach rzędu 70 tys., a stopa bezrobocia spadła do 4,3%. To sygnał, że Fed nie musi się spieszyć.
Jednym z najmocniejszych fundamentów pozostaje konsekwentna polityka banków centralnych. Ludowy Bank Chin zwiększa rezerwy złota już piętnasty miesiąc z rzędu. Na koniec ostatniego okresu raportowego posiadał 74,19 mln uncji, czyli około 2307 ton. Wartość tych rezerw wzrosła do 369,6 mld USD.
– To nie jest przypadkowa dywersyfikacja, lecz długofalowa strategia ograniczania zależności od dolara. Skala i regularność zakupów pokazują, że złoto wróciło do rdzenia globalnej architektury finansowej. Państwa traktują je jako zabezpieczenie przed ryzykiem systemowym. To zmienia charakter rynku – zauważa Michał Tekliński.
Teksas buduje “złotą” alternatywę dla systemu finansowego
Na tle rosnącego zainteresowania złotem szczególną uwagę przyciąga decyzja władz stanu Teksas, który uruchomił oficjalny program produkcji, przechowywania i sprzedaży złota oraz srebra bezpośrednio obywatelom. Projekt obejmuje uruchomienie pierwszego w swoim rodzaju rządowego sklepu internetowego w domenie .gov, za pośrednictwem którego mieszkańcy mogą nabywać metale szlachetne sygnowane marką stanową.
Program obejmuje emisję monet Texas Lone Star 2026 – jednouncjowych monet złotych i srebrnych – oraz tzw. Texas Gold Bills, czyli cienkich, trwałych banknotów zawierających weryfikowalne warstwy 24-karatowego złota. Co istotne, nie są to wyłącznie produkty kolekcjonerskie. Całość została zintegrowana z Texas Bullion Depository – jedynym w USA depozytem kruszców administrowanym i kontrolowanym bezpośrednio przez władze stanowe.
Jak powiedział Josh Phair, prezes Scottsdale Mint:
„Wprowadzając na rynek własne monety i złote banknoty za pośrednictwem oficjalnej witryny internetowej, stan tworzy fizyczną alternatywę dla tradycyjnych systemów finansowych”.
Dotychczas stany takie jak Wyoming czy Utah uznawały złoto i srebro za prawny środek płatniczy, jednak Teksas poszedł krok dalej, budując pełną infrastrukturę dystrybucji i przechowywania. W praktyce oznacza to powstanie modelu „Sovereign Distributor”, czyli systemu, w którym jednostka administracyjna oferuje obywatelom bezpośredni dostęp do fizycznych aktywów poza komercyjną bankowością.
– To symbolicznie bardzo ważny moment – komentuje Michał Tekliński. – Jeżeli jeden z największych stanów USA buduje własny kanał dystrybucji złota, to znaczy, że dyskusja o roli metali szlachetnych wychodzi poza inwestorów i wchodzi na poziom instytucjonalny. To już nie jest tylko hedging portfela. To jest pytanie o architekturę systemu finansowego.
Królewski kruszec jako aktywo systemowe
W kontekście rosnących prognoz cen złota oraz systematycznych zakupów banków centralnych taki ruch wpisuje się w szerszy trend powrotu do aktywów materialnych i ograniczania zależności od klasycznych mechanizmów finansowych. Na tle dynamicznych ruchów cenowych jedno pozostaje niezmienne: złoto umacnia swoją pozycję jako aktywo strategiczne.
– W obecnym otoczeniu złoto nie jest już jedynie zabezpieczeniem przed inflacją. Jest polisą na niestabilność systemową. Rynek stoi dziś w punkcie równowagi między techniczną konsolidacją a możliwością kolejnego impulsu wzrostowego. Jeśli wsparcie fundamentalne utrzyma się, a Fed rozpocznie cykl luzowania, poziomy z „szóstką z przodu” mogą przestać być prognozą, a stać się nową rzeczywistością – podsumowuje Michał Tekliński.
Bitcoin pozostaje w fazie wyczekiwania i po czwartej z rzędu tygodniowej stracie nie potrafi zbudować wyraźnego trendu. W poniedziałkowy poranek główna kryptowaluta oscyluje w okolicach 68 950 USD, a ether utrzymuje się blisko 1 988 USD, co podkreśla ostrożny charakter handlu po silnej wyprzedaży z października. Tłem dla tej niepewności jest skala wcześniejszego spadku. Bitcoin pozostaje ponad 40% poniżej październikowego szczytu w okolicach 127 tys. USD, a łączna kapitalizacja rynku krypto miała od tamtego okresu stopnieć o niemal 2 bln USD.
Spadki miały dodatkowo przyspieszyć po wyprzedaży 10 października, kiedy w wyniku likwidacji lewarowanych pozycji z rynku „zniknęły” miliardy dolarów zakładów na wzrosty. Od tego czasu sentyment osłabiają także odpływy kapitału ze spotowych ETF-ów na Bitcoina w USA, które sięgnęły ponad 8,4 mld USD – a to dla wielu uczestników rynku jest czytelnym barometrem popytu instytucjonalnego.
W tej sytuacji rośnie dyskusja, czy kurs „znalazł dno”, czy też rynek potrzebuje jeszcze jednego etapu oczyszczenia. O kierunku mogą przesądzić dwa elementy: narracja wokół trzymania krypto w skarbcach firm oraz przepływy do i z ETF-ów, bo to one w ostatnich miesiącach najszybciej przekładały się na presję kupna lub sprzedaży. Z punktu widzenia analizy technicznej kluczowy staje się rejon 200-tygodniowej średniej kroczącej w okolicach 58,2 tys. USD – dopóki bitcoin utrzymuje się powyżej tej strefy, możliwy jest scenariusz odbicia w stronę 73–75 tys. USD, gdzie wypada istotny obszar oporu. Najbliższe tygodnie sprowadzą się więc do odpowiedzi na dwa pytania: czy odpływy z ETF-ów wyhamują (lub odwrócą się w napływy) oraz czy ewentualne podejścia pod 71–75 tys. USD tym razem zakończą się wybiciem, a nie kolejnym szybkim zgaśnięciem ruchu.
Jedna spółka o kapitale założycielskim nawet 1 euro, działająca na tych samych zasadach w każdym z państw członkowskich Unii Europejskiej. Dyrektywa w tej sprawie ma być opracowana przez Komisję Europejską do końca marca.
Nowa europejska forma prawna ma znacząco uprościć prowadzenie działalności gospodarczej w Unii Europejskiej. Spółka S.EU byłaby automatycznie uznawana we wszystkich państwach członkowskich, a jej rejestracja odbywałaby się w pełni cyfrowo i nie dłużej niż w ciągu 48 godzin. Minimalny kapitał zakładowy wynosiłby symboliczne 1 euro, a odpowiedzialność właścicieli za zobowiązania spółki byłaby ograniczona do wysokości wniesionych wkładów.
Istotnym ułatwieniem dla przedsiębiorców miałaby być także możliwość przeniesienia siedziby spółki do innego kraju UE bez konieczności jej likwidacji. To rozwiązanie, na które od lat zwracają uwagę przedstawiciele firm prowadzący działalność transgraniczną, wskazując na bariery administracyjne i koszty związane z relokacją biznesu.
Aby kwalifikować się do rejestracji jako S.EU. krajowa spółka powinna spełniać określone kryteria m.in. musi być podmiotem posiadającym zdolność prawną, która jest wiążąca w dniu rejestracji, musi posiadać formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie może być spółką giełdową, siedziba statutowa musi znajdować się w jednym z państw członkowskich.
Parlament Europejski planuje położyć duży nacisk na cyfrowy wymiar nowej formy prawnej. Przewidziany został portal cyfrowy na poziomie UE, który stanowiłby jednolity punkt dostępu dla rejestrów przedsiębiorstw czy rejestracji. To rozwiązanie miałoby uzupełniać już istniejący system BRIS (z ang. Business Registers Interconnection System – system integracji rejestrów przedsiębiorców). Portal miałby oferować wielojęzyczny interfejs i umożliwiać elektroniczne składanie dokumentów przez cały cykl życia spółki.
Rezolucja zakłada również utworzenie europejskiego portfela biznesowego, który miałby zapewnić cyfrową identyfikację i uwierzytelnianie, zarządzanie podstawowymi dokumentami spółki oraz ułatwić operacje transgraniczne. Całość dopełniałby unijny identyfikator przedsiębiorstwa, który miałby usprawnić rejestrację, zwiększyć przejrzystość i pomóc w walce z oszustwami oraz praniem pieniędzy.
„To może być przełomowy moment dla europejskiego biznesu. Po raz pierwszy przedsiębiorcy będą mogli założyć firmę na uniwersalnych zasadach obowiązujących w całej Unii Europejskiej i to w ciągu zaledwie dwóch dni. S.EU to nie tylko uproszczenie – to realna szansa dla tysięcy start-upów i MŚP, które dotychczas nie mogły pozwolić sobie na kosztowną ekspansję transgraniczną. Wreszcie będziemy mieli szansę konkurować na równych zasadach z amerykańskimi czy azjatyckimi ekosystemami innowacji.” – tłumaczy Mikołaj Ślusarek, ekspert TMF Group.
W rezolucji zwrócono uwagę na zabezpieczenia w zakresie prawa pracy przy nowej formie prowadzenia działalności gospodarczej. S.EU, jeśli zostanie wprowadzona, nie powinna naruszać przepisów prawa pracy i prawa socjalnego UE oraz państw członkowskich.
Spółki te będą podlegać tym samym unijnym i krajowym przepisom dotyczącym niewypłacalności. Rezolucja zakłada również ochronę prawa związków zawodowych do negocjowania układów zbiorowych i zakazuje tworzenia S.EU firmom, które naruszyły przepisy dotyczące oszustw podatkowych lub uchylają się od obowiązku m.in. uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne.
Wspomina się także o możliwości wprowadzenia przez państwa członkowskie wspólnego instrumentu finansowego, podobnego do akcji, który pozwalałby inwestować w spółki bez przejmowania nad nimi kontroli. Takie rozwiązanie mogłoby ułatwić pozyskiwanie kapitału.
Rezolucja przewiduje ponadto alternatywny mechanizm rozstrzygania sporów oraz możliwość utworzenia w sądach krajowych specjalnych zespołów ds. sporów między przedsiębiorstwami. Postępowania przed takimi zespołami mogłyby być prowadzone w języku angielskim, pod warunkiem zgody zainteresowanych stron.
Precyzja, stabilność i bezpieczeństwo to fundamenty nowoczesnych badań laboratoryjnych, możliwe dzięki specjalistycznej aparaturze. Ten artykuł kompleksowo omawia profesjonalny sprzęt laboratoryjny – od zaawansowanych chłodziarek po suszarki – analizując ich kluczowe zastosowania i innowacyjne funkcje. Poznaj różnice w konwekcji, istotne parametry wyboru, wymogi GLP/GMP oraz zasady konserwacji, gwarantujące niezawodność wyników i ochronę personelu.
Dlaczego profesjonalna chłodziarka laboratoryjna jest lepsza od sprzętu AGD?
Profesjonalne chłodziarki laboratoryjne gwarantują najwyższą stabilność termiczną. W przeciwieństwie do modeli domowych, wahania temperatury nie przekraczają tu zazwyczaj jednego stopnia, co skutecznie chroni wrażliwe materiały przed zniszczeniem. Nad precyzją chłodzenia czuwa nowoczesny mikroprocesor, który na bieżąco monitoruje parametry pracy całego systemu. Dodatkowo posiadają:
zaawansowane systemy alarmowe informujące o zaniku napięcia,
wymuszony obieg powietrza eliminujący cieplejsze strefy,
ekologiczne czynniki chłodnicze o wysokiej wydajności.
Specjalistyczne warianty dedykowane do przechowywania krwi oraz szczepionek rygorystycznie przestrzegają norm medycznych. Szeroki wybór gabarytów, obejmujący zarówno modele podblatowe, jak i pojemne szafy chłodnicze, pozwala na optymalne zagospodarowanie każdej przestrzeni badawczej przy zachowaniu maksymalnej trwałości przechowywanych preparatów.
Jakie są rodzaje suszarek laboratoryjnych i ich kluczowe zastosowania?
Profesjonalne suszarki laboratoryjne to, obok zaawansowanych systemów chłodniczych, fundament wyposażenia każdego nowoczesnego ośrodka badawczego. Urządzenia te są niezbędne do precyzyjnego usuwania wilgoci, osuszania próbek oraz sterylizacji materiałów laboratoryjnych. Szerokie spektrum dostępnych technologii pozwala na idealne dopasowanie sprzętu do konkretnych procesów:
modele standardowe do codziennych prac badawczych,
warianty próżniowe chroniące substancje wrażliwe na ciepło,
zaawansowane liofilizatory do delikatnych tkanek roślinnych,
systemy depyrogenacji zapewniające idealną jałowość naczyń,
wagosuszarki do błyskawicznego pomiaru wilgotności materiałów,
piece laboratoryjne do wyżarzania w ekstremalnych temperaturach.
W farmacji kluczową rolę odgrywają systemy rozpyłowe, natomiast w procesach wysokotemperaturowych niezastąpione są piece pracujące w osłonie gazów obojętnych. Wybór odpowiedniego sprzętu zależy od specyfiki Twoich projektów – od przygotowania szkła po zaawansowaną produkcję leków. Precyzyjne sterowanie parametrami gwarantuje powtarzalność wyników i maksymalne bezpieczeństwo pracy. Pełną ofertę specjalistycznych urządzeń można sprawdzić na stronie: https://danlab.pl/sklep/urzadzenia-grzewcze/suszarki-laboratoryjne/.
Czym różni się konwekcja wymuszona od naturalnej w urządzeniach laboratoryjnych?
Główna różnica między systemami grzewczymi w urządzeniach laboratoryjnych tkwi w mechanizmie przepływu powietrza. W modelach z obiegiem wymuszonym za ruch mas odpowiadają wentylatory lub turbiny, które gwarantują idealnie jednorodny rozkład temperatury. Taka konstrukcja sprawia, że po otwarciu drzwiczek parametry cieplne błyskawicznie wracają do normy, co jest kluczowe przy pracy z dużą liczbą próbek. Z kolei konwekcja naturalna bazuje na grawitacyjnej zmianie gęstości powietrza, co eliminuje potrzebę stosowania mechanicznych nawiewów. To rozwiązanie oferuje szereg korzyści dla specyficznych procesów badawczych:
wykorzystanie grawitacyjnej zmiany gęstości powietrza,
brak konieczności stosowania mechanicznych nawiewów,
bezpieczna praca z lekkimi proszkami,
skuteczna minimalizacja kontaminacji krzyżowej,
zastosowanie specjalistycznych kominków wentylacyjnych.
Wybór konkretnego rozwiązania, najczęściej suszarki lub inkubatora, musi być podyktowany specyfiką badanych materiałów oraz indywidualnymi wymaganiami projektu. Precyzyjne dopasowanie sprzętu pozwala zachować najwyższe standardy precyzji termicznej oraz bezpieczeństwa w laboratorium.
Na jakie parametry techniczne zwrócić uwagę przy wyborze aparatury termostatycznej?
Wybór odpowiedniego inkubatora wymaga skupienia na stabilności termicznej oraz szerokim zakresie temperatur. Komora wykonana ze stali nierdzewnej skutecznie chroni próbki dzięki wysokiej odporności na korozję. W urządzeniach chłodzących kluczowym elementem jest wydajna sprężarka, natomiast specyficzne badania mogą wymagać dodatkowej funkcji podciśnienia. Nowoczesna aparatura laboratoryjna wspiera precyzyjną optymalizację parametrów i bezpieczeństwo pracy poprzez następujące rozwiązania:
precyzyjne regulatory PID sterujące parametrami,
intuicyjne ekrany LCD ułatwiające obsługę,
standardy GLP dla rzetelnej rejestracji wyników,
porty komunikacyjne USB i LAN,
łączność Wi-Fi do zdalnego nadzoru,
zaawansowane czujniki wilgotności,
wysoce skuteczne filtry HEPA w modelach CO2.
Takie zaplecze technologiczne pozwala nie tylko płynnie śledzić przebieg badań, ale przede wszystkim daje pewność, że materiał badawczy pozostaje w nienaruszonym stanie, a wszystkie dane są poprawnie archiwizowane.
Jakie funkcje sterowania i monitoringu wspierają standardy GLP?
Zapewnienie pełnej zgodności z rygorystycznymi normami GLP, GMP oraz ISO stanowi fundament pracy nowoczesnego laboratorium. Inteligentne funkcje aparatury badawczej niemal całkowicie eliminują ryzyko pomyłek ludzkich, znacząco upraszczając przygotowania do audytów i codzienną kontrolę jakości. Kluczowe rozwiązania wspierające bezpieczeństwo i precyzję pomiarów obejmują:
automatyczny zapis parametrów bezpośrednio w pamięci wewnętrznej,
precyzyjne rejestratory temperatury spełniające wymogi normy DIN 12880,
szczegółowy log zdarzeń rejestrujący każdy detal pracy, jak czas otwarcia drzwi,
zaawansowane rampy czasowe dedykowane dla procesów wieloetapowych,
moduły powiadomień GSM informujące o wszelkich nieprawidłowościach,
archiwizację danych w pełni zgodną z wytycznymi CDC.
Bieżąca analiza zebranych informacji pozwala na stałe monitorowanie stabilności warunków środowiskowych. Takie podejście sprawia, że nadzór nad laboratorium staje się nie tylko wyjątkowo precyzyjny, ale przede wszystkim w pełni zautomatyzowany i bezpieczny.
Kiedy należy stosować urządzenia w wykonaniu przeciwwybuchowym?
Praca z substancjami łatwopalnymi, takimi jak rozpuszczalniki czy próbki emitujące opary, wymaga zastosowania specjalistycznej aparatury przeciwwybuchowej (EX). W przypadku suszarek laboratoryjnych kluczową rolę odgrywa norma EN 1539, która narzuca rygorystyczne standardy bezpieczeństwa dla urządzeń pracujących w strefach zagrożenia. Bezpieczeństwo tych maszyn wynika z ich przemyślanej konstrukcji, która gwarantuje:
brak wewnętrznych źródeł zapłonu,
zaawansowane systemy zapobiegające przegrzaniu,
specjalistyczne panele dekompresyjne,
certyfikaty odporności na agresywną chemię,
skuteczną redukcję ryzyka wybuchu.
Takie zabezpieczenia są nieodzowne podczas analiz HPLC czy badań ścieków, gdzie operuje się na lotnych i niebezpiecznych reagentach. Choć ochrona mienia firmy jest istotna, nadrzędnym celem pozostaje zawsze zdrowie personelu. W profesjonalnym laboratorium to właśnie bezpieczeństwo ludzi jest absolutnym priorytetem, zapewnianym przez certyfikowany sprzęt najwyższej klasy.
Jak przebiega konserwacja i walidacja sprzętu laboratoryjnego?
Systematyczna dbałość o stan techniczny urządzeń to fundament bezpieczeństwa i czystości procesów badawczych. W farmacji kluczowe są standardy chroniące materiał biologiczny i zapewniające najwyższą rzetelność danych. Profesjonalny serwis obejmuje:
kwalifikację instalacyjną IQ potwierdzającą poprawność montażu,
kwalifikację operacyjną OQ weryfikującą parametry pracy,
Dzięki temu badania kliniczne dostarczają wiarygodnych wyników. Wsparcie techniczne chroni cenne zasoby przed degradacją i buduje solidną podstawę dla rozwoju projektów naukowych.
Zwolnienia lekarskie wystawiane wstecz – najczęściej do 3 dni przed wizytą – stają się dla firm cichym źródłem chaosu operacyjnego. Pracownik może nie pojawić się w pracy w piątek, a formalna informacja o przyczynie nieobecności trafia do pracodawcy dopiero w poniedziałek. Eksperci Conperio alarmują: skala krótkich absencji rośnie, a opóźniona informacja o L4 uderza w produkcję, logistykę, handel i usługi.
Zwolnienie „po fakcie”: legalne, ale operacyjnie kosztowne
W polskim systemie zwolnienie lekarskie może zostać wystawione z datą wsteczną – co do zasady do 3 dni przed dniem badania, jeśli lekarz uzna, że pacjent był w tym czasie niezdolny do pracy. Wyjątkiem są zwolnienia psychiatryczne, gdzie lekarz może wystawić L4 wstecz na dłuższy okres, jeśli stan zdrowia pacjenta uniemożliwiał wcześniejszy kontakt z lekarzem. W praktyce oznacza to, że pracownik może zniknąć z grafiku z dnia na dzień, a formalne usprawiedliwienie pojawia się dopiero po czasie.
– Dla pracodawcy problemem nie jest samo L4, tylko brak informacji w momencie, gdy firma musi podjąć decyzję operacyjną: kto przejmuje zmianę, czy uruchamiamy zastępstwo, czy przesuwamy ludzi między liniami – mówi Mikołaj Zając, prezes Conperio, firmy doradczej specjalizującej się w problematyce absencji chorobowej. – Jeśli pracownik znika w piątek, a zwolnienie pojawia się dopiero w poniedziałek, to w wielu branżach straty są natychmiastowe i nieodwracalne – dodaje.
„Piątek-poniedziałek” jako wzorzec ryzyka
Największe ryzyko dla firm nie wynika z długich zwolnień, które da się zaplanować i „obudować” procesowo. Najbardziej destrukcyjne są krótkie absencje (1–3 dni), o których pracodawca dowiaduje się po fakcie – szczególnie wtedy, gdy nakładają się na weekend, okresy szczytu lub końcówkę miesiąca.
W takich sytuacjach pojawia się klasyczny efekt domina: brak jednej osoby w zespole wymusza nadgodziny, przesunięcia między zmianami, przeciążenie pozostałych pracowników i spadek jakości. W produkcji i logistyce oznacza to ryzyko zatrzymania procesu lub niedoboru ludzi do obsady krytycznych stanowisk. W handlu i usługach przekłada się na dłuższe kolejki, spadek standardu obsługi i większą liczbę reklamacji.
Co istotne, część tych strat nie daje się „odrobić” w kolejnych dniach. Jeśli nie obsłużono zmiany, nie zrealizowano wysyłki lub nie zamknięto procesu na czas, koszt pozostaje w firmie, niezależnie od tego, czy zwolnienie było zasadne.
Firmy przegrywają z czasem. Potrzebny obowiązek natychmiastowego zgłoszenia
Zdaniem Conperio ograniczenie kosztów chaosu wywołanego L4 wstecznym nie wymaga rewolucji w prawie do zwolnień, ale doprecyzowania zasad komunikacji i zarządzania absencją.
Kluczowy jest obowiązek niezwłocznego poinformowania przełożonego o nieobecności, najlepiej przed rozpoczęciem pracy w dniu absencji – nawet jeśli zwolnienie formalnie pojawi się dopiero po wizycie. Taka informacja pozwala firmie zadziałać natychmiast: uruchomić zastępstwo, zmienić obsadę zmiany, przesunąć ludzi lub przeorganizować zadania.
– W wielu organizacjach największą luką nie jest brak procedur, tylko brak szybkiej informacji. Absencja staje się problemem operacyjnym, kiedy firma dowiaduje się o niej po czasie – podkreśla Mikołaj Zając. – Jeśli chcemy ograniczać koszty absencji, musimy zarządzać nią jak procesem: na poziomie zespołu, konkretnego stanowiska i powtarzalnych wzorców, a nie tylko wskaźników w Excelu – dodaje.
Polacy coraz aktywniej walczą o ochronę swojej tożsamości i reputacji w Internecie. Z najnowszego Google Transparency Report 2025 wynika, że w okresie od stycznia 2025 r. do stycznia 2026 r. złożyli oni ponad 24 tys. wniosków o usunięcie danych osobowych z wyników wyszukiwania. To niemal 90-procentowy wzrost rok do roku (w 2024 r. było to 13 800 wniosków, a w 2023 r. – 12 800).
Polska zajmuje obecnie 7. miejsce w UE pod względem liczby zgłoszeń, choć nadal pozostaje za Wielką Brytanią (103 tys.), Francją (86,5 tys.) i Niemcami (71 tys.). Około połowa polskich wniosków została rozpatrzona pozytywnie, a aż 50 proc. dotyczyło nieprawdziwych informacji publikowanych w mediach i mediach społecznościowych.
Dane te pokazują rosnącą skalę problemu dezinformacji i naruszeń dóbr osobistych w sieci, zwłaszcza w kontekście dynamicznego rozwoju treści generowanych przez AI. Jednocześnie w Polsce zawetowano ustawę wdrażającą Akt o usługach cyfrowych (DSA), który miał wzmocnić odpowiedzialność platform internetowych za publikowane treści.
W odpowiedzi na te wyzwania europejską debatę wzmacnia inicjatywa filantropa i aktywisty społecznego Roberta Szustkowskiego, która w 2025 roku uzyskała rekomendacje władz Komisji Europejskiej. Projekt zakłada utworzenie rejestru naruszeń praw osobistych, powołanie Rzecznika Praw Czytelnika oraz wprowadzenie jednolitego formularza zgłoszeniowego dla osób poszkodowanych przez fałszywe informacje.
Celem jest rozszerzenie praktycznej ochrony „Prawa do bycia zapomnianym” także wobec mediów jako administratorów danych oraz umożliwienie obywatelom skutecznej obrony reputacji bez konieczności prowadzenia wieloletnich i kosztownych procesów sądowych.
Eksperci podkreślają, że w realiach błyskawicznego obiegu informacji kluczowa jest szybkość reakcji. Nieprawdziwa publikacja potrafi w ciągu kilku dni wywołać realne konsekwencje rynkowe. „Prawo do bycia zapomnianym” pozwala ograniczyć skalę szkód, zanim sprawa trafi na wieloletnią ścieżkę sądową.
– Proponowane zmiany mają zapobiegać szerzeniu dezinformacji i budować świadomość obywateli UE o narzędziach ochrony wizerunku. Każdy człowiek, bez względu na możliwości finansowe, powinien mieć prawo do dbania o swoją reputację bez konieczności prowadzenia długoletnich sporów sądowych – podkreśla Robert Szustkowski.
Autor projektu prowadzi obecnie dialog z Ministerstwem Sprawiedliwości RP, Ministerstwem Cyfryzacji oraz Prezesem UODO.
W kontekście rekordowych 24 tysięcy wniosków do Google inicjatywa ta zyskuje szczególne znaczenie – pokazuje bowiem, że problem nie jest jednostkowy, lecz systemowy.
Orzecznictwo potwierdza znaczenie reputacji
Trybunał Sprawiedliwości UE w 2023 r. zobowiązał Google do usunięcia szkodliwych informacji dotyczących członków zarządu niemieckiej firmy, podkreślając, że „wizerunek firmy, biznesmena, przedsiębiorcy to jeden z najważniejszych czynników determinujących sukces rynkowy”. Sędziowie wskazali wówczas, że jeśli osoba składająca wniosek wykaże oczywistą nieprawdziwość informacji, operator wyszukiwarki jest zobowiązany uwzględnić taki wniosek.
Podobne stanowisko zajął w 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Polsce (NSA z dnia 26 marca 2025 r., sygn. III OSK 3446/23), przypominając, że jeśli przetwarzanie danych osobowych nie jest już niezbędne, prawo do bycia zapomnianym powinno przysługiwać również wobec materiałów prasowych przechowywanych w archiwach cyfrowych.
Tak to jest, gdy rynki przygotowują się na bardzo ważne dane. Czasem te publikacje nie dowożą stawianych przed nimi oczekiwań. Tak było z inflacją z USA. W tle wciąż trwa dyskusja, czy kraj ten interweniuje w Iranie, a Czesi spodziewają się obniżek stóp procentowych.
Miała być bomba…
W piątek opublikowano dane o zmianach cen w USA. W niektórych źródłach zapowiadano je jako odczyt, który zmieni równowagę na rynkach walutowych. Okazało się, że finalny wynik jest o 0,1% niższy od oczekiwań. Mamy zatem 2,4%, a nie – jak zakładano – 2,5%. Jest to również najniższy odczyt od maja. Inflacja bazowa miała wynieść 2,5% i faktycznie wyniosła 2,5%. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że ostatni raz tak nisko była w 2021 roku. Patrząc na nastroje inwestorów, którzy czekali na pretekst do szybszego cięcia stóp procentowych, ten nieznacznie niższy odczyt nie wywołał większych emocji. Duzi gracze wcześniej grali pod lekki spadek i go otrzymali. W rezultacie, pomimo ważnych danych, piątek na głównej parze walutowej był bardzo spokojny, z delikatnym odbiciem na niekorzyść dolara, bo jednak inflacja okazała się delikatnie niższa.
Czy USA zaatakują Iran?
Napięcia związane z możliwą interwencją zbrojną USA w Iranie zaczęły się na dobre niedługo po akcji w Wenezueli 3 stycznia tego roku. Od tego czasu świat patrzy z zapartym tchem na Zatokę Perską. Otwartym wciąż pozostaje pytanie, czy jest to blef ze strony Amerykanów, czy rzeczywiście przygotowują się do interwencji. Skala odpowiedzi tamtejszego reżimu na protesty społeczne to coś, co historycznie przyciągało uwagę opinii międzynarodowej, jednak obecny prezydent USA zapowiadał wycofywanie, a nie angażowanie się w konflikty militarne. W rezultacie rynki nie wiedzą co robić. Z jednej strony widzimy koncentrację sił wyglądającą jak przygotowanie do inwazji. Z drugiej – Iran zapowiedział właśnie gotowość kompromisu w sprawie programu nuklearnego w zamian za zniesienie sankcji. Wątpliwym jest jednak, by przy obecnej liczbie ofiar protestów Iran miał możliwość swobodnych rozmów w sprawie programu nuklearnego za sankcje. Patrząc na ceny ropy naftowej, na razie rynki bardziej skłaniają się do wersji, że to pokaz siły Amerykanów, a nie realne przygotowania. W przeciwnym razie baryłka ropy byłaby na znacznie wyższych poziomach.
Inflacja w Czechach
W piątek poznaliśmy również wskaźnik zmiany cen w Czechach. Dane pokazały zgodnie z oczekiwaniami 1,6%. Jest to nie tylko spadek z 1,9% wobec poprzedniego miesiąca, ale także najniższe dane od listopada – tyle że 2016 roku. Pojawiają się zatem pytania, czy w marcu dojdzie do obniżek stóp procentowych. Obecna stopa wynosi 3,5% i pozostaje na tym poziomie od maja ubiegłego roku. Spadki inflacji powodują, że niektóre ośrodki sugerują obniżkę już na marcowym posiedzeniu Czeskiego Narodowego Banku. To właśnie dlatego po publikacji korona czeska była w odwrocie względem euro. Im niższe bowiem stopy procentowe, tym niższe zainteresowanie inwestorów walutą.
Dzisiaj dzień wolny w Chinach, Kanadzie i USA. Są to odpowiednio Nowy Rok Księżycowy, Dzień Rodziny i Dzień Prezydenta.
Liderzy zajmujący się IT (CIO) w najlepszych firmach na świecie przestają być wyłącznie strażnikami istniejącej infrastruktury informatycznej, a stają się architektami wzrostu. Najnowsza analiza McKinsey & Company wskazuje, że organizacje osiągające najlepsze wyniki finansowe konsekwentnie łączą strategię biznesową z technologią, inwestują w AI i odchodzą od planowania w cyklu rocznym przestawiając się na ciągłą współpracę zespołów biznesowych i technologicznych.
Technologia jako fundament strategii biznesowej
Najnowsza analiza McKinsey & Company pt. „Strategia, szybkość i sztuczna inteligencja. Nowy mandat dla CIO” zwraca uwagę, że blisko dwie trzecie firm osiągających najwyższe wyniki deklaruje, że ich CIO są głęboko zaangażowani w tworzenie strategii całego przedsiębiorstwa. Dla porównania, w pozostałych organizacjach odsetek ten wynosi jedynie 52%. Oznacza to wyraźną zmianę roli technologii – z funkcji wspierającej operacje w kluczowy element budowania przewagi konkurencyjnej. W najlepszych firmach kompetencje technologiczne są dziś równoznaczne z kompetencjami strategicznymi.
Co więcej, AI stała się najważniejszym priorytetem inwestycyjnym firm. Wśród organizacji o najwyższej dynamice wzrostu aż 28% planuje zwiększyć budżety technologiczne w 2026 roku o ponad 10%, podczas gdy w pozostałych firmach taki wzrost deklaruje zaledwie 3%. AI wyprzedza dziś inne obszary inwestycyjne, takie jak cyberbezpieczeństwo czy modernizację infrastruktury, stając się kluczowym motorem skalowalnego wzrostu.
– W organizacjach osiągających najlepsze wyniki technologia przesunęła się z roli centrum kosztowego do roli kreatora wartości. Sztuczna inteligencja przestała być traktowana wyłącznie jako eksperyment. Nasze badania jasno wskazują, że rozwój AI stał się imperatywem biznesowym – mówi Michał Miktus, Partner Lokalny w McKinsey & Company w Polsce oraz lider QuantumBlack, AI w Europie Środkowo-Centralnej.
Od okresowego do ciągłego modelu planowania
Liderzy rynku odchodzą od tradycyjnych, corocznych cykli planistycznych na rzecz ciągłej współpracy zespołów biznesowych i IT. Strategia technologiczna przestaje więc być dokumentem aktualizowanym raz w roku, lecz staje się dynamicznym procesem współtworzonym w modelu ciągłym. Tego rodzaju model pozwala szybciej reagować na zmiany rynkowe, skracać czas podejmowania decyzji i skuteczniej przekładać innowacje technologiczne na realne wyniki biznesowe.
Najbardziej skuteczni CIO nie zarządzają już technologią wyłącznie przez pryzmat budżetu czy efektywności kosztowej. Traktują inwestycje technologiczne jako spójny system łączący ludzi, dane i strategię biznesową. Takie podejście sprawia, że technologia nie tylko usprawnia procesy, ale realnie napędza rozwój organizacji, tworzy nowe źródła przychodów i wzmacnia długoterminową odporność firmy.
– Wniosek jest jednoznaczny. Przyszłość należy do organizacji, w których CIO są pełnoprawnymi partnerami zarządów w kształtowaniu strategii. Firmy, które potrafią połączyć wizję biznesową z technologiczną szybkością i inteligencją działającą na dużą skalę, nie tylko lepiej radzą sobie dziś, ale przede wszystkim skuteczniej przygotowują się na wyzwania jutra – podkreśla Michał Miktus z McKinsey & Company w Polsce.
CIO jako lider wzrostu
Jak wskazuje McKinsey & Company nowa generacja liderów technologii nie będzie jedynie zarządzać technologią – będzie projektować wokół niej całe organizacje. Wejście w tak strategiczną rolę jest jednak łatwiejsze do opisania niż do zrealizowania. Będzie to wymagać skupienia się na czterech strategicznych działaniach:
Umieszczenie technologii w centrum strategii.
Wykorzystania ciągłego modelu współtworzenia strategii.
Wykorzystania AI do napędzenia innowacji.
Przeprojektowania organizacji ze skupieniem się na AI.
– Strategiczne nastawienie stojące za wdrażaniem tych działań jest wyjątkowo istotne. Sukces nie polega na większych wydatkach, lecz na mądrzejszym inwestowaniu. Najskuteczniejsi CIO zarządzają inwestycjami technologicznymi jak systemem łączącym ludzi, dane i strategię, a nie jedynie jak budżetem wymagającym kontroli. Wykorzystują swoją ekspertyzę technologiczną do kształtowania wyników biznesowych. Co najważniejsze, dbają o to, aby technologia napędzała wzrost – dodaje Michał Miktus.
Przedstawiciele IT należą do największych optymistów wśród polskich pracowników. To grupa, która deklaruje najlepszą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, jeden z najwyższych poziomów zaufania do przełożonych oraz silne przekonanie, że w razie potrzeby szybko znajdzie nową pracę spełniającą oczekiwania. Jednocześnie aż co trzeci pracownik IT nie czuje się stabilnie w obecnym miejscu zatrudnienia, niemal połowa rozważa zmianę pracodawcy, a jedna trzecia obawia się, że w dłuższej perspektywie może zostać zastąpiona przez technologię. Jak wyglądają nastroje polskich specjalistów IT? O tym w analizie przygotowanej przez firmę technologiczno-rekrutacyjną Experis.
Dane pokazują, że specjaliści IT czują się pewniej na rynku pracy niż pracownicy innych branż. Indeks pewności zawodowej w tej grupie wynosi 84%, wobec 73% średniej krajowej (źródło: Batometr Talentów 2026) . Aż 81% badanych jest przekonanych, że w ciągu sześciu miesięcy znajdzie nową pracę odpowiadającą ich oczekiwaniom, podczas gdy wśród pracowników innych branż odsetek ten wynosi 64%. Wysokiej pewności towarzyszy dobrze oceniany work-life balance, ponieważ aż 86% pracowników IT postrzega go pozytywnie, wobec 70% ogółem.
Szklany sufit w IT. Kiedy zadowolenie przestaje wystarczać
Jak zaznacza Dominik Malec, ekspert rynku pracy, lider Experis IT Recourcing, eksperci IT są jedną z najbardziej zadowolonych grup zawodowych, ale to się zmienia, gdy rozwój przestaje nadążać za ich ambicjami. – Wbrew obiegowym opiniom, branża IT nie zmaga się dziś z kryzysem motywacji, lecz z kryzysem wystarczająco ambitnych ścieżek rozwoju. Współczesna kariera w IT coraz rzadziej opiera się na awansach hierarchicznych. Liczy się rozwój ekspercki, różnorodność projektów i sens pracy. Przekonanie o możliwości szybkiego znalezienia nowej pracy spełniającej oczekiwania jest w tej grupie faktycznie wyjątkowo silne. Jeśli organizacja nie oferuje realnych możliwości dalszego rozwoju kompetencji, pracy z nowymi technologiami czy wpływu na biznes, pojawia się poczucie tak zwanego szklanego sufitu. W takiej sytuacji zmiana pracy nie jest oznaką nielojalności, lecz racjonalną decyzją rozwojową – wyjaśnia ekspert.
Technologia przyspiesza rozwój, ale podważa stabilność zawodową w IT
Ten obraz nastrojów komplikuje się, gdy spojrzymy na poczucie stabilności zatrudnienia. Aż 47% pracowników IT przewiduje zmianę pracy w najbliższych miesiącach, wobec 39% wśród pracowników ogółem. Z kolei 35 obawia się, że zostanie zwolniona, podczas gdy rok temu było to 21%. Rosną także obawy o bycie zastąpionym przez AI lub technologię. W 2026 roku deklaruje je 28% specjalistów IT, wobec 23% rok wcześniej i 20% średniej krajowej. Co jeszcze martwi tę grupę zawodową? Niestabilność ekonomiczna (25%), potencjalna restrukturyzacja (24%), a także szybka dezaktualizacja potrzebnych przez firmy umiejętności (17%).
– Obawy przed zwolnieniami wynikają głównie z czynników rynkowych i kosztowych. Firmy technologiczne optymalizują budżety, ograniczają mniej rentowne projekty, automatyzują procesy i koncentrują się na kluczowych kompetencjach. Z kolei poczucie braku stabilizacji ma także związek z tempem transformacji technologicznej. Sektor IT zmienia się szybciej niż kiedykolwiek. Nowe narzędzia, AI, automatyzacja, powodują, że kompetencje bardzo szybko się dezaktualizują. To sprawia, że pracownicy mają świadomość, iż stałe zatrudnienie nie jest już gwarancją bezpieczeństwa – dodaje Dominik Malec.
IT nadal otwarte na przebranżowienia
Jak zaznacza ekspert, IT rozwija się szybciej niż większość sektorów gospodarki, co generuje stały popyt na nowe kompetencje i role. – Specjalista może stać się architektem, liderem technicznym, pracować jako Product Owner albo przejść do obszaru data czy cyberbezpieczeństwa, bez konieczności zarządzania zespołem. Ponadto obserwujemy rosnącą liczbę przebranżowień. IT jest jedną z najbardziej otwartych branż, gdzie liczą się kompetencje, a nie wykształcenie kierunkowe. Coraz więcej osób przechodzi do IT z finansów, marketingu czy operacji, szczególnie do obszarów data, analityki, product management czy testów. Szczególnie widoczne jest to w rolach takich jak testerzy, analitycy, Scrum Masterzy, specjaliści low-code/no-code oraz osoby zajmujące się wsparciem systemów. To naturalna odpowiedź rynku na atrakcyjne wynagrodzenia, elastyczność pracy i realne możliwości rozwoju – podsumowuje przedstawiciel Experis.
Automatyzacja prostych procesów przez AI oraz presja na efektywność kosztową transformują strukturę zatrudnienia w polskim sektorze usług dla biznesu. Centra zlokalizowane w Polsce coraz rzadziej realizują transakcyjne procesy biznesowe, co skutkuje spadkiem tzw. wolumenowych projektów rekrutacyjnych. Jednocześnie Polska znajduje się w centrum zainteresowania firm poszukujących odpowiedniej lokalizacji dla zaawansowanych projektów o strategicznym znaczeniu. Najnowszy Raport płacowy Hays 2026 dla sektora usług dla biznesu pokazuje, że inwestorzy coraz częściej poszukują w Polsce eksperckich kompetencji.
60 proc. pracowników sektora nowoczesnych usług dla biznesu (BSS) korzysta w pracy z narzędzi AI. Rok wcześniej takiej odpowiedzi udzieliło 37 proc., co świadczy o postępującej automatyzacji pracy w centrach usług.
82 proc. firm z sektora planuje rekrutować w 2026 i najczęściej koncentrować się na pozyskiwaniu kompetencji IT i cyfrowych. Oprócz tego stale rośnie zapotrzebowanie na tzw. profile hybrydowe, łączące wiedzę ekspercką z rozwiniętymi kompetencjami technicznymi i miękkimi.
Spośród firm planujących rekrutacje, 63 proc. będzie się koncentrować na pozyskaniu kompetencji związanych ze sztuczną inteligencją i uczeniem maszynowym. Z kolei niemal co druga będzie poszukiwać umiejętności związanych z analizą danych i data science.
Polski sektor usług dla biznesu znajduje się w fazie transformacji cyfrowej oraz zmian ukierunkowanych na zwiększanie efektywności kosztowej i procesowej. O ile z Polski coraz częściej znikają proste procesy biznesowe, to stopniowo rozwijają się obszary wymagające eksperckich umiejętności i doświadczenia.
– Na początku 2026 roku wydaje się, że okres stagnacji zmierza ku końcowi, a firmy z sektora BSS patrzą w przyszłość z większym, lecz wciąż umiarkowanym optymizmem. Przekłada się to również na ich plany rekrutacyjne. Chociaż redukcje zatrudnienia wciąż mogą się pojawiać, to nie na skalę z ostatnich kilkunastu miesięcy – komentuje Aleksandra Tyszkiewicz, CEE Executive Director – Enterprise Solutions w Hays.
Nie ma jednak wątpliwości, że nadchodzące lata przyniosą polskiej branży usług dla biznesu wiele zmian. Transformacja technologiczna oraz potrzeba bardziej kompleksowego podejścia do procesów biznesowych, w którym ograniczenie zdań administracyjnych prowadzi do zwiększenia wydajności, bez wątpienia wpłyną na strukturę zatrudnienia w sektorze.
Sektor nie wstrzymuje rekrutacji
Jak wynika z badania przedstawionego w Raporcie płacowym Hays 2026 dla sektora nowoczesnych usług dla biznesu, 82 proc. pracodawców z sektora SSC/ BPO planuje prowadzić rekrutacje, a 38 proc. oczekuje, że na przestrzeni 2026 r. poziom zatrudnienia wzrośnie.
Pracodawcy z sektora dostrzegają ponadto, że o pracę ubiega się więcej osób niż w przeszłości, natomiast równocześnie doświadczają trudności rekrutacyjnych – wysokich oczekiwań finansowych kandydatów oraz niedoboru kandydatów na stanowiska specjalistyczne i menedżerskie.
Firmy z sektora BSS najczęściej zgadzają się z poniższymi stwierdzeniami
Perspektywa firm z sektora BSS
47%
O pracę ubiega się więcej kandydatów niż w przeszłości
43%
Kandydaci mają nierealistyczne oczekiwania finansowe
41%
Na rynku występuje niedobór kandydatów na stanowiska specjalistyczne i menedżerskie
22%
Konkurencja o pracowników jest wysoka
19%
Dostępność kandydatów na stanowiska juniorskie jest wystarczająca
Pięć najczęściej wskazywanych. Możliwe było zaznaczenie więcej niż jednej odpowiedzi
Źródło: Raport płacowy 2026 – Business Services, Hays Poland
Transformacja sektora zmienia potrzeby pracodawców
W obliczu zmieniających się realiów rynku, wyzwania rekrutacyjne nabierają nowego wymiaru. Pracodawcy, dostosowując się do nowych trendów, redefiniują swoje priorytety w zakresie pozyskiwania kompetencji.
– Pracodawcy z sektora BSS wykazują inne podejście do rekrutacji i selekcji. W najbliższych miesiącach wiele firm przekieruje uwagę z analizy CV i dotychczasowego doświadczenia na testy kompetencji niezbędnych do efektywnej pracy na danym stanowisku – komentuje Aleksandra Tyszkiewicz i dodaje – Absolutnym fundamentem zawodowego sukcesu staje się postawa otwarta na ciągłą naukę – nie tylko w zakresie AI. Wysiłek, żeby się rozwijać, pogłębiać wiedzę i być na bieżąco będzie coraz bardziej niezbędny do otrzymania atrakcyjnej oferty pracy.
Podejście to odzwierciedlają potrzeby kompetencyjne, deklarowane przez firmy z sektora usług. Pracodawcy w planowanych rekrutacjach najczęściej będą się koncentrować na pozyskiwaniu kompetencji IT i cyfrowych (75 proc.) oraz miękkich i przywódczych (50 proc.).
Szczególnym zainteresowaniem będą cieszyły się takie umiejętności jak analiza biznesowa, AI i uczenie maszynowe oraz umiejętność zarządzania ludźmi. Zdecydowanie są to kompetencje eksperckie, specyficzne dla dojrzałych i zaawansowanych technologicznie rynków. A takim właśnie staje się polski sektor BSS.
Na jakich kompetencjach firma będzie się koncentrowała w prowadzonych procesach rekrutacyjnych?
Perspektywa firm z sektora BSS
66%
Analiza biznesowa
63%
AI i uczenie maszynowe
63%
Umiejętność zarządzania ludźmi
49%
Analiza danych i data science
46%
Umiejętność rozwiązywania problemów
44%
Zarządzanie projektami
33%
Cyberbezpieczeństwo
30%
Fachowe umiejętności techniczne
30%
Modelowanie i prognozowanie finansowe
28%
Komunikacja i zdolności interpersonalne
Wyłącznie firmy planujące rekrutacje. Dziesięć najczęściej wskazywanych. Możliwe było zaznaczenie więcej niż jednej odpowiedzi
Źródło: Raport płacowy 2026 – Business Services, Hays Poland
Rośnie wpływ AI na polskie centra usług
Faktem jest, że sztuczna inteligencja coraz mocniej wpływa na procesy biznesowe, a w szczególności na zarządzanie informacją i podejmowanie decyzji. Umiejętności związane z AI – obok biegłości językowej i wysokich standardów pracy – stają się niezbędne do realizacji strategicznych i zaawansowanych procesów biznesowych, które w Polsce stopniowo wypierają te proste i niskokosztowe. Chociaż w ostatnim czasie trend ten był źródłem niepewności, to docelowo jest to bardzo korzystna zmiana dla polskiej gospodarki.
Po okresie ograniczenia liczby napływających projektów wolumenowych, najbliższe miesiące przyniosą nowe inwestycje, lecz o innym profilu. Jako przykład mogą posłużyć procesy IT. – O ile jeszcze 2-3 lata temu inwestorzy tworzyli w Polsce liczne wakaty związane ze wsparciem IT, to teraz lokowanie takich ról w naszym kraju przestaje być atrakcyjne finansowo. Dzisiaj inwestorzy przychodzą do Polski w poszukiwaniu ekspertów, którzy zabezpieczą procesy związane z obszarami data, cyberbezpieczeństwem czy specjalistycznym software developmentem – zauważa Łukasz Grzeszczyk, CEE Executive Director – Talent Location Strategy w Hays.
Mimo to przed rynkiem BSS stoją duże wyzwania – szczególnie w regionach silnie opierających swoją gospodarkę na tego typu inwestycjach. Takie lokalizacje będą musiały się zmierzyć z koniecznością przekwalifikowania kadr oraz wdrożenia programów grantowych, do czego niezbędne jest partnerstwo publiczno-prywatne.
O raporcie
Raport płacowy Hays dla sektora nowoczesnych usług dla biznesu jest zestawieniem poziomów wynagrodzeń na ponad 40 stanowiskach, uzupełnionym wnioskami i komentarzami ekspertów oraz wynikami badania na temat rynku pracy, które zostało przeprowadzone pod koniec 2025 r.
12 lutego 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał wyrok w sprawie dotyczącej stosowania wskaźnika WIBOR w umowach kredytowych. Sędziowie TSUE potwierdzili, że sądy w sprawach konsumenckich nie mogą badać prawidłowości wyznaczania WIBOR-u.
Sąd nie może badać metody ustalania wskaźnika WIBOR. TSUE uznał, że zezwolenie krajowym sądom cywilnym na weryfikację metody ustalania kluczowych wskaźników referencyjnych w drodze oceny nieuczciwego charakteru warunku umownego podważyłoby szczególny system zarządzania kluczowymi wskaźnikami referencyjnymi ustanowiony przez prawodawcę Unii na mocy rozporządzenia BMR.
Trybunał nie podzielił zarzutów podważających wiarygodność i rynkowość WIBOR-u.
Bank powinien przekazać informacje o nazwie, administratorze i skutkach wzrostu wskaźnika na oprocentowanie kredytu, co było realizowane przez banki.
Wymóg przejrzystości przewidziany w dyrektywie 93/13 nie zobowiązuje kredytodawcy do bezpośredniego przekazywania bardziej szczegółowych informacji na temat metody wyznaczania wskaźnika referencyjnego niż wymagane na podstawie rozporządzenia BMR.
W dniu 23 października 2024 r. przyjęta została dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2853 w sprawie odpowiedzialności za produkty wadliwe i uchylenia dyrektywy Rady 85/374/EWG (Dz.U.UE.L.2024.2853 z dnia 2024.11.18) (dalej: Dyrektywa), która weszła w życie 8 grudnia 2024 r.
Ma być ona implementowana przez kraje członkowskie do dnia 9 grudnia 2026 r. Przy tym, zgodnie z art. 3, Państwa członkowskie nie mogą utrzymywać w swoim prawie krajowym ani wprowadzać do swojego prawa krajowego przepisów odbiegających od tych, które zostały ustanowione w Dyrektywie, w tym przepisów surowszych lub łagodniejszych, w celu osiągnięcia innego poziomu ochrony konsumentów i innych osób fizycznych, chyba że niniejsza dyrektywa stanowi inaczej.
Regulacja Dyrektywy wprowadza niemal „rewolucyjne” zmiany, w stosunku do rozwiązań obecnie obowiązujących.
Dotyczy to m.in. podmiotów odpowiedzialnych za szkodę wyrządzoną przez produkt wadliwy.
Dyrektywa znacznie rozszerzyła krąg podmiotów odpowiedzialnych za szkody, określone w jej art. 6. Zgodnie z Dyrektywą odpowiedzialność ponoszą „podmioty gospodarcze” (art. 8 ust. 1).
Zostały one zdefiniowane w art. 4 pkt 15. „Podmiot gospodarczy” oznacza:
producenta produktu lub części składowej,
dostawcę powiązanej usługi,
upoważnionego przedstawiciela, importera, dostawcę usług realizacji zamówień lub
Dalsze definicje precyzują „podmioty gospodarcze.
Ad. 1) Zgodnie z art. 4 pkt 10, „producent” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która:
opracowuje, wytwarza lub produkuje produkt,
zleca zaprojektowanie lub wytworzenie produktu lub która, umieszczając swoją nazwę, znak towarowy lub inne odróżniające cechy na tym produkcie, przedstawia się jako jego producent, lub
opracowuje, wytwarza lub produkuje produkt na swój własny użytek (art. 4 pkt 10),
Ad. 2) Nie ma definicji „dostawca powiązanej usługi”, natomiast w art. 4 pkt 3 zawarta jest definicja „powiązanej usługi”, czyli usługi cyfrowej, która jest zintegrowana z produktem lub wzajemnie z nim połączona w taki sposób, że jej brak uniemożliwiłby realizację przez produkt co najmniej jednej z jego funkcji. Dostawcę takiej usługi należy uznawać za „dostawcę powiązanej usługi”.
Ad 3) Zgodnie z art. 4 pkt 11, „upoważniony przedstawiciel” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w Unii i otrzymała od producenta pisemne upoważnienie do występowania w imieniu tego producenta w zakresie określonych zadań,
Zgodnie z art. 4 pkt 12, „importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która wprowadza do obrotu w Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego,
Zgodnie z art. 4 pkt 13, „dostawca usług realizacji zamówień” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która świadczy, w ramach działalności handlowej, co najmniej dwie z następujących usług: magazynowanie, pakowanie, adresowanie i wysyłanie produktu, nie będąc jego właścicielem, z wyłączeniem usług pocztowych zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 dyrektywy 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 19, usług doręczania paczek zdefiniowanych w art. 2 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/644 20 oraz wszelkich innych usług pocztowych lub usług transportu towarów.
Ad. 4) Zgodnie z art. 4 pkt 14, „dystrybutor” oznacza osobę fizyczną lub prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia produkt na rynku, inną niż producent lub importer tego produktu.
Odpowiedzialność producenta wadliwego produktu została poszerzona. Nie odpowiada on jedynie za szkody wyrządzone przez produkt, ale także odpowiada za wszelkie szkody spowodowane przez wadliwą część składową, w przypadku, gdy została ona zintegrowana lub wzajemnie połączona z produktem pod kontrolą tego producenta (art. 8 ust. 1 akapit 2).
Jednocześnie producent wadliwej części składowej, w przypadku, gdy część ta została zintegrowana lub wzajemnie połączona z produktem pod kontrolą producenta i spowodowała wadliwość tego produktu, także ponosi odpowiedzialność bez uszczerbku dla odpowiedzialności producenta (art. 8 ust. 1 b)).
Wyjaśniono przy tym, termin: „kontrola producenta” (art. 4 pkt 5), który oznacza, że:
a) producent produktu realizuje lub, w odniesieniu do działań strony trzeciej, zezwala lub wyraża zgodę na:
(i) integrację, wzajemne połączenie lub dostawę części składowej, w tym aktualizacje lub modernizacje oprogramowania, lub
(ii) modyfikację produktu, w tym znaczące modyfikacje,
b) producent produktu ma możliwość dostarczania aktualizacji lub modernizacji oprogramowania samodzielnie lub za pośrednictwem strony trzeciej.
Dyrektywa zalicza do producentów produktu albo części składowej, także tych producentów, którzy ma ją siedzibę poza Unią. Wobec trudności w dochodzeniu odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez produkt wadliwy (niebezpieczny) od podmiotów mających siedzibą poza Unią, obciążono tą odpowiedzialnością także upoważnionego przedstawiciela, importera, a gdy nie ma importera mającego siedzibę w Unii ani upoważnionego przedstawiciela – dostawcę usług realizacji zamówień.
Gdy nie można zidentyfikować podmiotu gospodarczego spośród podmiotów, o których mowa w art. 8 ust. 1 i mających siedzibę w Unii, odpowiedzialność ponosił każdy dystrybutor wadliwego produktu, jeżeli:
a) osoba poszkodowana zwróci się do tego dystrybutora z wnioskiem o wskazanie podmiotu gospodarczego spośród wymienionych w art. 8 ust. 1 i mającego siedzibę w Unii, lub jego własnego dystrybutora, który dostarczył mu ten produkt, oraz
b) dystrybutor ten nie wskaże podmiotu gospodarczego lub swojego własnego dystrybutora, w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku.
Analogiczne rozwiązanie przyjęto do wszelkich dostawców platformy internetowej, która umożliwia zawieranie umów na odległość z przedsiębiorcami, niebędącymi podmiotami gospodarczymi, o ile spełnione są warunki określone w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2022/2065. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 16, „platforma internetowa” oznacza platformę internetową zdefiniowaną w art. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) 2022/2065, która to definicja jest następująca: „platforma internetowa” oznacza usługę hostingu, która na żądanie odbiorcy usługi przechowuje i rozpowszechnia publicznie informacje, chyba że takie działanie jest nieznaczną lub wyłącznie poboczną cechą innej usługi lub nieznaczną funkcją głównej usługi, i ze względów obiektywnych i technicznych nie można z niej skorzystać bez takiej innej usługi, a włączenie takiej cechy lub funkcji w taką inną usługę nie jest sposobem na obejście stosowania niniejszego rozporządzenia.
W Dyrektywie, za producenta uznaje się także każdą osobę fizyczną lub prawną, która znacząco modyfikuje produkt poza kontrolą producenta, a następnie udostępnia go na rynku lub oddaje do użytku (art. 8 ust. 2).
Przy tym „znacząca modyfikacja” oznacza modyfikację produktu po jego wprowadzeniu do obrotu lub oddaniu do użytku:
a) która jest uznawana za znaczącą na podstawie odpowiednich unijnych lub krajowych przepisów dotyczących bezpieczeństwa produktów; lub
b) która – jeżeli odpowiednie przepisy unijne lub krajowe dotyczące bezpieczeństwa produktów nie ustanawiają progu tego, co należy uznać za znaczącą modyfikację:
(i) zmienia pierwotny sposób działania, pierwotny cel lub rodzaj produktu, a zmiana ta nie została przewidziana w pierwotnej ocenie ryzyka producenta; oraz
(ii) zmienia charakter zagrożenia, tworzy nowe zagrożenie lub zwiększa poziom ryzyka.
W przypadku, gdy poszkodowani nie uzyskają odszkodowania, ponieważ żadna osoba nie ponosi odpowiedzialności na mocy Dyrektywy lub ponieważ odpowiedzialne osoby są niewypłacalne lub przestały istnieć, przewidziana jest możliwość korzystania z krajowych sektorowych mechanizmów kompensacyjnych na mocy prawa krajowego w celu wypłaty odpowiedniego odszkodowania osobom poszkodowanym, które poniosły szkodę spowodowaną przez produkty wadliwe. Do państw członkowskich należy decyzja, czy takie mechanizmy kompensacyjne są finansowane w całości czy w części z dochodów publicznych czy prywatnych.
Autor: Zbigniew Cieślak, Radca prawny Kancelarii Prawnej Chałas i Wspólnicy
Rada Polityki Pieniężnej rozpoczęła 2026 rok od wydania kolejnej decyzji o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie. Po ubiegłorocznej serii dostosowań stóp RPP chce teraz ocenić, jak dotychczasowe obniżki wpłynęły na inflację i aktywność gospodarczą, zanim podejmie kolejne decyzje dotyczące polityki procentowej. Według dr. Mateusza Dadeja – Głównego Ekonomisty Coface w Polsce i Regionie Europy Środkowo-Wschodniej, duża niepewność i zmienność w globalnej polityce handlowej wymuszają znacznie bardziej ostrożne prowadzenie polityki monetarnej. Choć zeszłoroczne działania mogły sprawiać wrażenie systematycznych, NBP – podobnie jak banki centralne państw zachodnich – opiera swoje decyzje na bieżących odczytach makroekonomicznych. Czy więc nowe dane za styczeń oraz marcowa prognoza inflacji otworzą drogę do kolejnej obniżki stóp?
Lutowa decyzja RPP jest w praktyce przedłużeniem pauzy w obniżkach stóp procentowych ze względu na brak nowych, istotnych danych makroekonomicznych oraz oczekiwanie na publikację kolejnych ważnych odczytów. Na marcowym posiedzeniu RPP będzie już dysponowała danymi o inflacji za styczeń oraz najnowszymi informacjami dotyczącymi wynagrodzeń, których ostatnie odczyty mogły być niepokojące z punktu widzenia polityki monetarnej. Kluczową informacją będzie jednak projekcja inflacji, zawierająca wpływ dotychczasowych obniżek stóp procentowych na aktywność gospodarczą i presję cenową. Jak przyznaje Prezes NBP – Adam Glapiński, brak sygnałów przyszłego wzrostu inflacji w projekcji powinien skłonić Radę do kolejnej obniżki stóp. Z kolei dr Mateusz Dadej, mimo ostrożnej retoryki Prezesa, przypuszcza, że obniżka w marcu jest bardzo prawdopodobna.
Obniżka stóp procentowych w marcu – o ile i co dalej?
Na najbliższe decyzje RPP wpływ będą miały dwie kwestie: z jednej strony rosną bowiem oczekiwania na powrót do obniżek stóp, z drugiej jednak kluczową rolę odegrają czynniki, które mogą ograniczyć dalsze działania RPP. Jak wygląda najbardziej prawdopodobny scenariusz na 2026 rok?
– Biorąc pod uwagę wypowiedzi Prezesa oraz pozostałych członków RPP, można oczekiwać marcowej obniżki stóp o 25 punktów bazowych oraz przynajmniej jednej kolejnej redukcji w tej samej skali po kilkumiesięcznej przerwie – mówi dr Mateusz Dadej, Główny Ekonomista Coface w Polsce i Regionie Europy Środkowo-Wschodniej. – Jednocześnie silny wzrost gospodarczy oraz towarzyszący mu popyt wewnętrzny będą wywierały presję na wzrost cen i dynamikę wynagrodzeń. W drugiej połowie 2026 roku dobra koniunktura będzie stopniowo ograniczać przestrzeń RPP do dalszych obniżek. Taki stan potrwa przynajmniej do połowy 2027 roku, kiedy wpływ środków unijnych na aktywność gospodarczą zacznie wygasać.
Jak obniżka stóp wpłynie na gospodarkę?
Wpływ obniżek stóp procentowych będzie szeroki. Co więcej, jak mówi dr Dadej, sama retoryka członków NBP oddziałuje na rynkowe stopy procentowe, które reagują już wtedy, gdy pojawiają się sygnały o możliwych decyzjach Banku. Dotychczasowa komunikacja sprzyjała spadkowi stawek WIBOR, które bezpośrednio wpływają na raty kredytów – w tym kredytów zaciągniętych przez gospodarstwa domowe. Według eksperta kolejne obniżki oraz przedstawiane przez Prezesa Glapińskiego perspektywy będą nadal prowadziły do spadku stóp rynkowych. Jak wpłynie to na gospodarkę?
– Obniżki stóp procentowych będą impulsem do przyspieszenia aktywności gospodarki. Wysokie koszty kapitału stanowiły dotąd ograniczenie dla przedsiębiorstw, których potencjalne stopy zwrotu nie uzasadniały inwestycji. Po stronie popytowej niższy koszt obsługi kredytów zwiększy budżety gospodarstw domowych, a spadek oprocentowania depozytów oraz obligacji i innych bezpiecznych form oszczędzania zmniejszy skłonność do odkładania pieniędzy. – wyjaśnia dr Mateusz Dadej.
Pomimo oznak jej spowolnienia w sektorze usług, inflacja w Stanach Zjednoczonych utrzymuje się na wysokim poziomie, co odczuwają w szczególności gospodarstwa domowe o niskich dochodach. Od stycznia 2019 r. ceny wzrosły o 29%, przy czym różnica w inflacji między gospodarstwami domowymi o niskich i wysokich dochodach utrzymuje się na poziomie 3 punktów procentowych. Kluczową kwestią są podstawowe potrzeby, takie jak mieszkanie (+34%), żywność (+34%) i energia elektryczna (+41%), które stanowią 64% wydatków gospodarstw domowych o niskich dochodach w porównaniu z 58% w przypadku gospodarstw domowych o wysokich dochodach. Mniej więcej co trzecie gospodarstwo domowe o niskich dochodach wydaje około 95% dochodów na podstawowe potrzeby.
Jak dotąd widoczna jest tylko jedna trzecia oczekiwanej inflacji napędzanej cłami, która ma wzrosnąć o 1 p.p. do I kw. 2027 r. Z perspektywy sektorów ta pozorna odporność maskuje kruchość: wydatki detaliczne utrzymują się na stałym poziomie, ale żywność i opieka zdrowotna nasilają negatywne skutki w sektorze dystrybucyjnym. Wskaźnik CPI dla towarów wzrósł z -0,1% r/r (styczeń 2025 r.) do +1,4% r/r (grudzień 2025 r.), a cła dodały około +0,3 p.p. do inflacji bazowej do końca 2025 r., ponieważ dotychczas firmy eksportujące jak i importujące stosowały w miarę skuteczne strategie łagodzące. Jednak szczytowy wpływ +1 pp dopiero przed nami, spodziewany jest on w I kwartale 2027 r. Odporność konsumpcji krajowej (+4% wartościowo w ubiegłym roku) maskuje nierównowagę, szczególnie w zakresie poszczególnych pozycji wydatków (opieka zdrowotna, odzież i usługi gastronomiczne są preferowane w stosunku do elektroniki, obuwia i artykułów wyposażenia wnętrz). Spodziewamy się, że w tym roku sprzedaż detaliczna w USA wzrośnie nieznacznie, o około +1% (i o +4% wartości), ponieważ detaliści będą bardziej skłonni do przeniesienia większej części wzrostu ceł na konsumentów końcowych. Tymczasem inflacja cen usług zdrowotnych utrzymuje się na poziomie około 3% od maja 2024 r. Amerykanie płacą za usługi opieki zdrowotnej zdecydowanie najwięcej na świecie. Wreszcie, bez poprawy przystępności cenowej i nastrojów związanych z podróżowaniem do USA, Stany Zjednoczone ryzykują istotną utratę udziału w globalnym rynku turystycznym, ponieważ wg. prognoz liczba odwiedzających spadła w 2025r. o 6–8%, a duże wydarzenia (jak przyszłe Mistrzostwa Świata w piłce nożnej) przyniosą jedynie chwilową poprawę.
Ciężar inflacji spadnie nieproporcjonalnie na gospodarkę przyjmując kształt litery K (ang. K-shaped inflation[1]), w której zadłużone gospodarstwa domowe o średnich dochodach borykają się z malejącymi realnymi dochodami rozporządzalnymi i niższymi efektami dystrybucji bogactwa. Bogactwo i bufory są w Stanach Zjednoczonych skoncentrowane: 1% najbogatszych gospodarstw domowych posiada 31% bogactwa, a 50% najbiedniejszych tylko 2,5%. Ponadto zadłużenie gospodarstw domowych niezwiązane z nieruchomościami wzrosło do około 5 bln USD, co sprawia, że gospodarstwa domowe o niższych i średnich dochodach są znacznie bardziej wrażliwe na inflację i zmiany stóp procentowych. Jeśli chodzi o dochody, realne wynagrodzenia wzrosły od 2019 r. o +6,6% dla najniższego kwintyla, ale tylko o +2,6% dla klasy średniej, co podkreśla podział płacowy po pandemii. Co bardziej uderzające, po opłaceniu podatków i transferów realny dochód rozporządzalny gospodarstw domowych o średnich dochodach spadł od 2019 r. nawet o 0,5%, podczas gdy osoby o najwyższych dochodach zyskały prawie 2%, co podkreśla presję podatkową na klasę średnią. W tym kontekście działania administracji amerykańskiej mające na celu poprawę dostępności kredytów hipotecznych prawdopodobnie nie będą skuteczne w eliminowaniu podstawowych przyczyn kryzysu: środki po stronie podaży rozwiązują problem źródłowy, ale ich wdrożenie wymaga czasu, natomiast interwencje w zakresie kredytów hipotecznych mogą szybciej wesprzeć popyt, ale niosą ze sobą ryzyko utrzymania cen na wysokim poziomie na napiętym rynku. Limity oprocentowania kart kredytowych mogą obniżyć koszty kredytów dla niektórych gospodarstw domowych, ale może również ograniczyć do nich dostęp, zwłaszcza dla kredytobiorców o bardziej ryzykownym dla banków profilu ryzyka. Podsumowując, spodziewać się można, że obecna polityka może zmienić rozkład presji na dostępność kredytów, zamiast zdecydowanie ją zmniejszyć.
W okresie olimpijskim warto zwrócić uwagę na amerykański sektor turystyczny – jego obecna kondycję i czy nadchodzące imprezy masowe mogą poprawić jego wyniki. A patrząc w przyszłość, na rok 2026 i kolejne lata, perspektywy dla turystyki w Stanach Zjednoczonych pozostają niepewne. Oczekujemy co prawda ożywienia w ruchu międzynarodowym, ponieważ ważne wydarzenia globalne (zwłaszcza mistrzostwa świata w piłce nożnej organizowane w Ameryce Północnej) oraz inne atrakcje o dużym znaczeniu, takie jak obchody 250-lecia Ameryki, a później igrzyska olimpijskie w Los Angeles w 2028 r., powinny przyciągnąć znaczne zainteresowanie i wydatki. Jednak negatywne nastawienie do podróży spowodowane ograniczeniami finansowymi (z powodu oszczędności – omawianej dostępności cenowej dla konsumentów amerykańskich), niestabilności dolara amerykańskiego i zwłaszcza ostatnio – postrzegania USA w kontekście politycznym (działań anty-imigracyjnych), mogą nadal hamować długoterminowy wzrost i spowalniać odbudowę liczby turystów zagranicznych. Jeśli koszty podróży nie staną się stosunkowo bardziej przystępne, a kwestie dyplomatyczne i polityka graniczna nie zostaną rozwiązane, Stany Zjednoczone ryzykują utratę udziału w globalnym rynku na rzecz bardziej przyjaznych destynacji. Taka dynamika sugeruje, że chociaż wielkie wydarzenia zapewnią epizodyczny wzrost, trwały wzrost turystyki może zależeć od szerszych warunków gospodarczych i strategicznych zmian politycznych, które zwiększą zaufanie i przystępność cenową zarówno dla turystów zagranicznych, jak i krajowych.
Problem inflacji: cła, koszt opieki zdrowotnej i ceny żywności obciążają budżety gospodarstw domowych
Kryzys związany z dostępnością mieszkań w Stanach Zjednoczonych staje się głównym tematem przed zbliżającymi się wyborami uzupełniającymi. Od 2022 r. Stany Zjednoczone borykają się z wysoką inflacją, która coraz bardziej negatywnie wpływa na nastroje gospodarstw domowych, o czym świadczą badania przeprowadzone m.in. przez Conference Board, które w styczniu spadły do najniższego poziomu od 2021 r. Cła importowe odegrały znaczącą rolę w utrzymaniu presji cenowej, co doprowadziło do niezadowolenia społecznego. W miarę zbliżania się wyborów uzupełniających w listopadzie kryzys związany z (nie-)dostępnością cenową mieszkań stał się ważnym tematem w dyskursie politycznym. W odpowiedzi prezydent Trump ogłosił niedawno szereg środków mających na celu rozwiązanie tej kwestii, w tym wprowadzenie górnego limitu oprocentowania kart kredytowych i wdrożenie strategii mających na celu obniżenie kosztów kredytów hipotecznych (oprocentowanie kredytów hipotecznych obecnie powyżej 7%, w porównaniu z odpowiednio 3% w 2022 r.) oraz obniżenie cen mieszkań i leków.
Gwałtowne podwyżki ceł (ze średnio 2,5% w 2024 r. do 11% pod koniec 2025 r.) przyczyniły się do wzrostu presji inflacyjnej. Cła amerykańskie wprowadzone od początku 2025 r. – początkowo skierowane przeciwko Chinom, Meksykowi i Kanadzie, a następnie „Dzień Wyzwolenia” i cła sektorowe – są w widoczny sposób przenoszone na ceny konsumpcyjne w Stanach Zjednoczonych. Ogólnie rzecz biorąc, indeks CPI towarów (najbardziej narażonych na cła, ponieważ usługi nie były objęte cłami) wzrósł z -0,1% rok do roku (r/r) w styczniu 2025 r. do +1,4% w grudniu 2025 r. Najszybszy wzrost cen odnotowano w przypadku naczyń kuchennych, zastawy stołowej i sztućców oraz sprzętu fotograficznego. Szacujemy, że do grudnia 2025 r. tylko około połowa dodatkowych kosztów ceł została już przeniesiona na ceny konsumpcyjne, co jak na razie spowodowało wzrost udziału ceł w ogólnej inflacji w Stanach Zjednoczonych z 0 pp do +0,3 pp. Oznacza to, że szczytowy wpływ ceł na inflację jest nadal przed nami, prawdopodobnie nastąpi to w pierwszym kwartale 2027 r. (+1 pp).
Wykres 1: 20 towarów o najszybszym wzroście cen w koszyku CPI
Źródła: Bureau of Labor Statistics, Allianz Research
Uwaga: Aby ocenić dynamikę każdej kategorii, analizujemy dane z grudnia w ujęciu rok do roku w stosunku do średniej z 2025 r. W związku z tym niektóre kategorie mogą odnotować niską inflację, a nawet deflację, ale w coraz mniejszym stopniu (np. smartfony).
Koszty opieki zdrowotnej również obciążają amerykański portfel. Koszty opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych wzrosły wykładniczo w ciągu ostatnich dziesięcioleci, z 5% PKB w 1963 r. do 18% w 2024 r. (patrz wykres 2), z czego 47% i 53% zostało pokryte odpowiednio przez sektor publiczny i prywatny w 2024 r. W ubiegłym roku szacuje się, że krajowe wydatki na opiekę zdrowotną w Stanach Zjednoczonych osiągnęły poziom 5,7 bln USD (+7% r/r), co przekłada się na szacunkowe wydatki w wysokości około 16 000 USD na mieszkańca, rosnące szybciej niż inflacja i PKB. Wskazuje to na strukturalnie kosztowny system wymagający reformy: Amerykanie płacą zdecydowanie najwięcej za usługi opieki zdrowotnej na świecie.
Wykres 2: Największe składniki krajowych wydatków na zdrowie (NHE) w USA, w bilionach USD
Źródło: Bloomberg, Allianz Research. Dane za 2025 r. nie są oficjalne
Kryzys dostępności cenowej ma nierównomierny wpływ na gospodarstwa domowe
Niedawny wzrost inflacji był głównym czynnikiem kryzysu dostępności cenowej w Stanach Zjednoczonych i miał wyraźnie nierównomierny wpływ na poszczególne gospodarstwa domowe. Chociaż ogólne wskaźniki inflacji ostatnio uległy złagodzeniu, poziom cen pozostaje wysoki w porównaniu z normami sprzed pandemii, a od stycznia 2019 r. odnotowano 29% skumulowany wzrost ogólnych cen konsumpcyjnych. Od momentu rozpoczęcia wzrostu inflacji bazowej w 2021 r. gospodarstwa domowe o niższych dochodach konsekwentnie borykają się z wyższą inflacją efektywną niż grupy o wyższych dochodach. Jak pokazano na wykresie 3, spowodowało to powstanie wymiernej luki inflacyjnej wynoszącej około 3 punkty procentowe między najniższym a najwyższym poziomem rozkładu dochodów od 2019 r. W związku z tym przystępność cenowa poprawi się tylko wtedy, gdy ceny spadną lub dochody trwale przewyższą wyższe koszty – a żadna z tych sytuacji nie miała miejsca w przypadku większości gospodarstw domowych.
Wykres 3: Inflacja w USA w latach 2019–2025 oraz skumulowana różnica inflacyjna między gospodarstwami domowymi o wysokich i niskich dochodach
Źródła: Bureau of Labor Statistics (BLS), Allianz Research
Różnica w inflacji w dużej mierze odzwierciedla różnice w strukturze konsumpcji. Gospodarstwa domowe o niższych dochodach doświadczyły wyższej inflacji efektywnej niż grupy o wyższych dochodach, ponieważ artykuły pierwszej potrzeby stanowią 64% ich koszyka konsumpcyjnego, w porównaniu z 58% w przypadku gospodarstw domowych o wyższych dochodach. Ceny tych artykułów pierwszej potrzeby odnotowały jedne z najsilniejszych wzrostów od 2019 r.: ceny mieszkań wzrosły o +34%, żywności o +34%, a energii elektrycznej o +41%. W grudniu 2025 r. ceny żywności wzrosły o 3,1% w ujęciu rok do roku, napędzane kosztami mięsa, nabiału i artykułów spożywczych. Ceny artykułów spożywczych w Stanach Zjednoczonych są obecnie o ponad 30% wyższe niż przed pandemią, a około jedna trzecia gospodarstw domowych o niskich dochodach wydaje blisko 95% swoich dochodów na podstawowe potrzeby. Ponieważ wydatki na artykuły pierwszej potrzeby dominują w ich budżetach, gospodarstwa domowe o niższych dochodach odczuwają inflację bardziej bezpośrednio i mają ograniczone możliwości dostosowania konsumpcji w przypadku wzrostu cen, co powoduje odczuwalne obniżenie poziomu życia.
Gospodarstwa domowe o wyższych dochodach są stosunkowo mniej narażone, ponieważ koszty żywności stanowią mniejszy udział w całkowitych wydatkach. Przeznaczają one większą część środków na towary i usługi dyskrecjonalne (16% w porównaniu z 12%), gdzie dynamika cen była bardziej umiarkowana, a substytucja była bardziej wykonalna. Wzrost płac w sektorach zawodowych również generalnie przewyższał ogólną inflację cen żywności. Jednak w przypadku niektórych produktów o dużej zmienności cenowej (np. wysokiej jakości mięso, restauracje z wyższej półki) nadal można zaobserwować gwałtowne wahania cen, które wpływają na wzorce popytu w segmentach zamożnych konsumentów.
Dochody z wynagrodzeń były bardziej dynamiczne w przypadku gospodarstw domowych o niższych dochodach… Analizujemy dynamikę realnych wynagrodzeń w różnych grupach dochodowych, aby ocenić, czy dochody z pracy – które stanowią większość całkowitego dochodu rozporządzalnego gospodarstw domowych o niskich i średnich dochodach – nadążają za rosnącymi cenami. Dostosowujemy wynagrodzenia nominalne do odpowiednich stóp inflacji dla każdego kwintyla dochodów. Stwierdziliśmy, że od czasu pandemii realny wzrost wynagrodzeń był stosunkowo silny w przypadku gospodarstw domowych o najniższych dochodach, przewyższając inne grupy (patrz wykres 5, po lewej stronie): w latach 2019–2024 wzrosły one o +6,6%, czyli z 17 870 USD do 19 050 USD w 2024 r. w przeliczeniu na pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy. Jednak płace „klasy średniej” (trzeci kwintyl) miały największe trudności z nadążaniem za inflacją, a realne płace wzrosły tylko o +2,6% (z 36 612 USD do 37 572 USD). W przypadku gospodarstw domowych o najwyższych dochodach realne płace były umiarkowane, wzrastając o +3,1% (z 91 881 USD do 94 726 USD).
…ale całkowity dochód, który obejmuje dochód kapitałowy i koszty odsetkowe netto, prawie nie wzrósł w przypadku gospodarstw domowych o niskich dochodach i klasy średniej. Podatki pomniejszone o transfery nieproporcjonalnie obciążyły klasę średnią. Realny dochód rozporządzalny na gospodarstwo domowe stanowi szerszy miernik niż wynagrodzenia, pozwalający ocenić wpływ kryzysu związanego z dostępnością mieszkań. W latach 2019–2024 realny dochód rozporządzalny po opodatkowaniu gospodarstw domowych o najniższych dochodach wzrósł zaledwie o +0,4% do 19 520 USD (wykres 5, po prawej). Gospodarstwa domowe o średnio-niskich dochodach odnotowały nawet spadek o -0,5%. Na drugim końcu spektrum gospodarstwa domowe o średnio-wysokich i najwyższych dochodach odnotowały wzrost odpowiednio o +1,2% i +1,8%. System podatkowy i transferowy w pewnym stopniu złagodził kryzys przystępności cenowej dla gospodarstw domowych o najniższych dochodach, ponieważ przed opodatkowaniem i transferami ich realny dochód rozporządzalny zmniejszył się o -0,4% (tabela 1). Jednak klasa średnia o niższych dochodach została dotknięta wyższymi podatkami i/lub niższymi transferami: stosunek podatku netto do dochodu wzrósł o +0,7 pp zarówno w przypadku przedziału Q2, jak i Q3, co spowodowało, że wzrost dochodów po opodatkowaniu w Q2 był ujemny i wyniósł -0,5%, a w Q3 zaledwie +0,2%. Z kolei podatki netto jako udział w dochodach wzrosły znacznie mniej w przypadku dwóch kategorii o wyższych dochodach. Jest to zgodne z analizą pokazującą, że obniżki podatków wprowadzone w ramach ustawy o obniżkach podatków i zatrudnieniu z 2017 r. przyniosły nieproporcjonalnie większe korzyści gospodarstwom domowym o wyższych dochodach. Ponadto kategorie te odnotowały silniejszy wzrost dochodów przed opodatkowaniem, wspierany przez zyski z kapitału (dywidendy, czynsze, dochody z odsetek itp.).
Tabela 1: Wzrost wynagrodzeń (%), dochodu rozporządzalnego (%) oraz wskaźnika podatków do dochodu (pp) w latach 2019–2024 (wszystkie wartości skorygowane o inflację), według kwintyla dochodów
Q1
Q2
Q3
Q4
Q5
Płaca realna
+6,6
+3,7
+2,6
+3,1
+3,1
Dochód przed opodatkowaniem
-0,4
+0,2
+1,0
+1,6
+2,5
Dochód rozporządzalny po opodatkowaniu
+0,4
-0,5
+0,2
+1,2
+1,8
Wskaźnik podatków do dochodu (pp)
-0,8
+0,7
+0,7
+0,3
+0,4
Źródła: Amerykański Urząd Statystyczny, Amerykański Urząd Statystyki Pracy (BLS), Allianz Research
Rozbieżność między dynamiką wynagrodzeń a realnym dochodem rozporządzalnym pokazuje, że na przystępność cenową coraz większy wpływ mają bilanse gospodarstw domowych. W 2025 r. 1% najbogatszych gospodarstw domowych posiadało 31% całkowitego majątku gospodarstw domowych w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy 50% najbiedniejszych gospodarstw domowych posiadało łącznie tylko 2,5%. Ostatnie zmiany w zakresie majątku były bardzo zróżnicowane w zależności od dystrybucji, przy czym od początku pandemii majątek 1% najbogatszych gospodarstw domowych wzrósł o około 70%, podczas gdy majątek 50% najbiedniejszych gospodarstw domowych wzrósł o 47% (patrz wykres 6; po lewej). Różnica ta staje się jeszcze bardziej wyraźna, gdy spojrzymy na majątek netto (patrz wykres 6; po prawej): 50% najbiedniejszych gospodarstw domowych i kolejne 40% gospodarstw domowych od 2022 r. odnotowało niewielką poprawę netto aktywów w stosunku do zobowiązań, podczas gdy 1% najbogatszych gospodarstw domowych odnotowało wzrost aktywów netto znacznie przewyższający pozostałe grupy. Rosnące ceny aktywów wzmocniły zatem bilanse gospodarstw domowych o wyższych dochodach, pozostawiając pozostałe gospodarstwa domowe z bardziej ograniczonymi rezerwami.
Bogactwo wspiera przystępność cenową, zapewniając dochody kapitałowe (odsetki, czynsze i dywidendy), bufory finansowe i dostęp do tańszego kredytu, dzięki czemu zamożne gospodarstwa domowe są mniej wrażliwe na inflację i wstrząsy stóp procentowych. Natomiast gospodarstwa domowe o niewielkim majątku są w większym stopniu uzależnione od dochodów z pracy i kosztownych pożyczek. Gospodarstwa domowe o silniejszym bilansie są zatem w lepszej sytuacji, aby amortyzować wstrząsy cenowe, podczas gdy gospodarstwa domowe o ograniczonych aktywach pozostają bardziej narażone na presję kosztów utrzymania i w coraz większym stopniu korzystają z kredytów, aby wyrównać poziom konsumpcji. Świadczy o tym fakt, że w ostatnich latach zobowiązania 90% najbiedniejszych gospodarstw domowych rosły prawie tak samo szybko jak ich aktywa, ograniczając wzrost majątku netto większości gospodarstw domowych.
Wykres 4: Wzrost majątku (po lewej) i wzrost aktywów w porównaniu z zobowiązaniami (po prawej) w rozkładzie majątku (w punktach procentowych)
Źródło: Allianz Research
Wraz ze spadkiem inflacji i wzrostem stóp procentowych głównym ograniczeniem dostępności kredytów dla gospodarstw domowych stały się nie ceny, ale warunki finansowania. Wyższe koszty kredytów mają obecnie wpływ na dostępność kredytów hipotecznych, kredytów samochodowych i kredytów odnawialnych, szczególnie w przypadku gospodarstw domowych, które już borykają się z wysokimi kosztami podstawowych potrzeb i ograniczonymi oszczędnościami. Gospodarstwa domowe o niższych i średnich dochodach w większym stopniu polegają na kredytach, aby poradzić sobie z wyższymi kosztami utrzymania, co spowoduje wzrost zadłużenia gospodarstw domowych niezwiązanego z nieruchomościami do rekordowego poziomu około 5 bln USD w 2025 r., głównie w wyniku zaciągania kredytów kartowych. Natomiast gospodarstwa domowe o wyższych dochodach są mniej zależne od kredytów konsumenckich i mogą wykorzystywać dźwignię finansową głównie do wspierania gromadzenia aktywów.
Podsumowując, rozbieżności w dynamice płac i sytuacji bilansowej sprawiają, że gospodarka amerykańska coraz bardziej przypomina profil litery K. Gospodarstwa domowe z najwyższymi dochodami korzystają ze wzrostu cen aktywów i silniejszych buforów finansowych, co czyni je głównymi motorami wzrostu konsumpcji. Jednak większość gospodarstw domowych o niższych i średnich dochodach czerpie mniejsze korzyści ze wzrostu cen aktywów, a jednocześnie boryka się z większymi ograniczeniami finansowymi i większą wrażliwością zarówno na ceny, jak i stopy procentowe. Ta rosnąca rozbieżność pomaga wyjaśnić, dlaczego zagregowane wskaźniki ekonomiczne mogą pozostawać na solidnym poziomie, nawet jeśli znaczna część gospodarstw domowych nadal boryka się z problemami związanymi z dostępnością kredytów.
Środki mające na celu rozwiązanie kryzysu związanego z dostępnością finansową są prawdopodobnie niewystarczające
Środki podjęte w celu poprawy przystępności cenowej prawdopodobnie nie będą skutecznie rozwiązywać podstawowych przyczyn kryzysu, a nawet mogą mieć niezamierzone negatywne konsekwencje . Środki po stronie podaży rozwiązują podstawowy problem, ale ich realizacja wymaga czasu, natomiast interwencje w zakresie kredytów hipotecznych mogą szybciej wesprzeć popyt, ale niosą ze sobą ryzyko utrzymania cen na napiętym rynku. Ograniczenie oprocentowania kart kredytowych może zmniejszyć koszty kredytów dla niektórych gospodarstw domowych, ale może również ograniczyć dostęp do kredytów, zwłaszcza dla bardziej ryzykownych kredytobiorców. Podsumowując, sugeruje to, że polityka może zmienić rozkład presji związanej z dostępnością kredytów, zamiast zdecydowanie ją zmniejszyć (tabela 2).
Tabela 2: Wybrane niedawno zaproponowane polityki dotyczące przystępności cenowej w Stanach Zjednoczonych
Polityka
Opis
Ocena
Poprawa przystępności kredytów hipotecznych
Administracja Trumpa nakazała przedsiębiorstwom sponsorowanym przez rząd (GSE) Fannie Mae i Freddie Mac zakup obligacji hipotecznych agencji o wartości do 200 mld USD w celu obniżenia oprocentowania kredytów hipotecznych.
Interwencje w zakresie kredytów hipotecznych zapewniają szybszą transmisję, ale niosą ze sobą ryzyko ponownego wzrostu cen i przesunięcia korzyści w kierunku podmiotów już działających na rynku. Zakup agencji MBS i ułatwienia w zakresie wpłaty zaliczki (np. dostęp do 401(k)/529) mogą szybko pobudzić aktywność, ale zasadniczo wspierają popyt na rynku o ograniczonej podaży, zwiększając ryzyko, że poprawa dostępności przełoży się raczej na wolumeny i nastroje niż na niższe wskaźniki ceny do dochodu.
Zwiększenie podaży mieszkań
Polityka mieszkaniowa po stronie podaży obejmuje przekształcanie niewykorzystanych gruntów federalnych na cele mieszkaniowe oraz promowanie zwiększonej budowy przez deweloperów w celu zwiększenia podaży.
Inicjatywy po stronie podaży są najbardziej dostosowane strukturalnie, ale raczej nie przyniosą ulgi w perspektywie krótkoterminowej. Przekształcenie niewykorzystanych gruntów federalnych mogłoby zwiększyć długoterminową dostępność gruntów, ale praktyczna realizacja tego zadania jest ograniczona. Wywieranie presji na deweloperów, aby budowali więcej, jest konstruktywne pod względem kierunkowym, ale marże deweloperów zostały ograniczone przez zachęty i podwyższone koszty, co ogranicza ich gotowość do zwiększenia skali działalności bez jaśniejszej wizji osiągalnych cen i absorpcji.
Ograniczenie dostępu inwestorów instytucjonalnych do rynku mieszkaniowego
Prezydent Trump zaproponował zakaz zakupu domów jednorodzinnych przez dużych inwestorów instytucjonalnych i zapowiedział, że będzie dążył do uchwalenia przepisów regulujących tę kwestię.
Ograniczenia dotyczące zakupów instytucjonalnych przyciągają uwagę mediów, ale ich wpływ jest ograniczony. Udział instytucji w ogólnej podaży domów jednorodzinnych pozostaje niewielki, a duże platformy SFR już odeszły od nabywania nieruchomości na rzecz budowania domów na wynajem. Najtrwalszym skutkiem rynkowym będzie zatem prawdopodobnie wyższa premia za ryzyko polityczne.
Ograniczenie oprocentowania kart kredytowych
Biały Dom nakłada roczny limit w wysokości 10% na wszystkie oprocentowania kart kredytowych.
Wiążący limit na tym poziomie prawdopodobnie ograniczyłby zdolność kredytodawców do wyceny ryzyka kredytowego, zwłaszcza w przypadku kredytobiorców o niskiej zdolności kredytowej. W rezultacie dostępność kredytów mogłaby ulec ograniczeniu, potencjalnie skłaniając niektórych konsumentów do korzystania z alternatywnych i często droższych form finansowania.
Źródło: Allianz Research
Sektor opieki zdrowotnej był przedmiotem wzmożonej kontroli podczas obu kadencji Trumpa, a największe zmiany wchodzą obecnie w życie po podpisaniu ustawy One Big Beautiful Bill, wprowadzającej jedną z najbardziej znaczących zmian w polityce zdrowotnej Stanów Zjednoczonych od dziesięcioleci. Ustawodawstwo łączy szeroko zakrojone reformy podatkowe z poważnymi zmianami strukturalnymi w federalnych programach zdrowotnych, głównie Medicaid[2] , rynkach Affordable Care Act (ACA[3] ) oraz, w mniejszym stopniu, Medicare, a jego ogólnym celem jest zmniejszenie wydatków federalnych, zwiększenie integralności programów i przyznanie stanom większej elastyczności w zarządzaniu ubezpieczeniami zdrowotnymi. Ogólnie rzecz biorąc, reformy zmniejszają federalne wydatki na opiekę zdrowotną, jednocześnie zwiększając obciążenia finansowe beneficjentów, przy czym największy wpływ na przystępność cenową mają gospodarstwa domowe o niskich dochodach. Dla gospodarstw domowych o niskich dochodach (30%[4] Amerykanów) nawet niewielki wzrost składek lub współpłatności może stanowić znaczną część dochodów, co znacznie zmniejsza dochody rozporządzalne i dodatkowo zwiększa podatność finansową. Jest to szczególnie dotkliwe dla gospodarstw domowych znajdujących się blisko granicy ubóstwa lub cierpiących na przewlekłe schorzenia wymagające częstej opieki.
Medicaid, główny program publicznego ubezpieczenia zdrowotnego dla Amerykanów o niskich dochodach (obejmujący około 72 mln osób), stał się głównym celem programu reformy opieki zdrowotnej administracji. Proponowane zmiany (patrz tabela 3) znacznie ograniczyłyby federalne wsparcie dla programu w ciągu najbliższej dekady, głównie poprzez zaostrzenie zasad kwalifikowalności i obniżenie federalnych dopłat dla stanów. W ramach tych reform przewiduje się, że federalne wydatki na program Medicaid spadną o kilkaset miliardów dolarów w ciągu dziesięciu lat, a niektóre szacunki wahają się od około 800 mld USD do 1 bln USD. Redukcje te zostaną osiągnięte poprzez połączenie częstszych ponownych ustaleń uprawnień (co sześć miesięcy zamiast co roku), ograniczeń dotyczących rejestracji oraz zmian strukturalnych w federalnych funduszach uzupełniających. Ponadto reformy rozszerzyłyby wymagania dotyczące udziału beneficjentów w kosztach, w tym współpłatności, które w niektórych przypadkach mogłyby sięgać nawet 35 USD za wizytę u lekarza. Łącznie środki te mają na celu zmniejszenie liczby zapisów i przeniesienie większej części kosztów opieki zdrowotnej na beneficjentów o niskich dochodach i rządy stanowe, co będzie miało istotny wpływ na dostęp do opieki i jej przystępność cenową wśród grup społecznych znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji ekonomicznej.
Tabela 3: Zmiany, które nastąpią w różnych filarach amerykańskiego sektora opieki zdrowotnej
Program
Główne zmiany
Harmonogram
Skutki finansowe
Osoby dotknięte
Medicaid
Bardziej rygorystyczne kryteria kwalifikacyjne, częstsze ponowne rozpatrywanie wniosków, zmniejszenie wsparcia federalnego, wyższy udział w kosztach
Wprowadzane stopniowo w ciągu następnej dekady
Redukcja wydatków federalnych o 800 mld–1 bln USD (w ciągu 10 lat); wyższe koszty dla stanów i beneficjentów
Około 72 mln osób objętych programem, przy spodziewanym spadku liczby zapisów
Medicare
Wolniejszy wzrost płatności, dostosowania programu Medicare Advantage, potencjalnie wyższy udział w kosztach
Stopniowe, wieloletnie
Umiarkowany wzrost wydatków; ograniczone bezpośrednie cięcia, ale wyższe koszty własne dla niektórych
~65 mln beneficjentów
ACA (Obamacare)
Zmniejszone dotacje, bardziej rygorystyczne kontrole uprawnień, zmiany w zakresie hojności planów
Krótko- i średnioterminowe
Niższe dotacje federalne; wyższe składki i udział w kosztach
~23 mln ubezpieczonych, głównie osoby o niskich/średnich dochodach
Źródła: Allianz Research
Ustawa ma również wpływ na funkcjonowanie dotacji rynkowych ACA (znanych również jako Obamacare). Wygaśnięcie zwiększonych ulg podatkowych od składek, które sprawiły, że plany ACA stały się bardziej przystępne cenowo dla milionów osób, oraz ograniczenie uprawnień do ulg podatkowych i bardziej restrykcyjne mechanizmy rejestracji będą miały wpływ na rynek. W rzeczywistości ACA stała się kluczowym mechanizmem zapewniającym przystępność cenową dla gospodarstw domowych o średnich dochodach w okresie inflacji (2022-2023). W związku z tym liczba osób zapisanych na giełdzie ACA wzrosła ponad dwukrotnie w latach 2020–2025, z 11,4 mln do rekordowego poziomu 24,3 mln w zeszłym roku. Wzrost ten został przyspieszony przez zwiększone dotacje do składek wprowadzone przez Bidena w ramach American Rescue Plan (2021) i Inflation Reduction Act (2022). Dotacje te znacznie obniżyły składki płacone z własnej kieszeni i sprawiły, że ubezpieczenie na rynku stało się bardziej atrakcyjne dla wszystkich grup dochodowych. Wraz z wygaśnięciem zwiększonych dotacji 31 grudnia 2025 r. liczba osób zapisanych do ACA spadła do 22,8 mln w 2026 r., czyli o około 1,5 mln w porównaniu z rokiem poprzednim. Po wygaśnięciu dotacji pod koniec 2025 r. składki ubezpieczeniowe na rok 2026 gwałtownie wzrosły.
Oprócz kwestii przystępności cenowej, wpływ odczuje również rynek ubezpieczeń. W wyniku reform Medicaid i rynku ubezpieczeń zdrowotnych na początku lat 30. XX wieku od 8 do 16 mln Amerykanów może stracić ubezpieczenie. Wzrost liczby osób nieubezpieczonych ogranicza korzystanie z profilaktyki zdrowotnej, zwiększa liczbę opóźnionych zabiegów i przenosi koszty na szpitale i świadczeniodawców, którzy zgodnie z prawem federalnym muszą zapewnić opiekę w nagłych wypadkach. Może to destabilizować rynki ubezpieczeń, zwłaszcza jeśli osoby zdrowsze zrezygnują z ubezpieczenia z powodu wyższych składek.
Wreszcie, wyższe ceny żywności niekoniecznie są korzystne dla sektora rolno-spożywczego, gdzie dynamika inflacyjna zwiększa presję kosztową. Wydatki na środki produkcji rolnej pozostały na historycznie wysokim poziomie w 2025 r., a całkowite koszty produkcji osiągnęły niemal rekordowy poziom, pomimo niewielkiego nominalnego wzrostu poniżej 1% w porównaniu z 2024 r., a realna presja kosztowa nadal negatywnie wpływa na marże. Wysokie koszty nakładów – w tym paszy, nawozów, energii i części do maszyn – nadal obciążają koszty operacyjne, nawet jeśli niektóre kategorie, takie jak pasza, zaczynają się stabilizować. Podwyższone stopy procentowe spowodowały również wzrost kosztów kredytu na inwestycje kapitałowe i zarządzanie przepływami pieniężnymi, co dodatkowo zmniejszyło zyski netto producentów i przedsiębiorstw rolniczych. Utrzymujące się wysokie ceny żywności przyczyniły się do ostrożnego stanowiska Fed. Polityka Fed pośrednio wpływa na sektor rolno-spożywczy poprzez wpływ na koszty kredytów, oczekiwania dotyczące cen surowców i kursy walutowe, które mają wpływ na koszty produkcji i konkurencyjność eksportową.
Sektory w obliczu presji dostępności cenowej
Ograniczenia związane z dostępnością mają różnorodny wpływ na sektory, ponieważ konsumenci wybierają między towarami niezbędnymi i zbędnymi, towarami premium i niepremium, a nawet wydatkami na zdrowie i rekreację. Tendencja ta prawdopodobnie utrzyma się w 2026 r. w kontekście szybkich zmian w gospodarce amerykańskiej. Przedsiębiorstwa borykają się z zawyżonymi kosztami produkcji spowodowanymi wyższymi cłami, a także kurczeniem się państwa opiekuńczego, zmiennością stóp procentowych i ryzykiem geopolitycznym. W tej sytuacji każdy sektor musi znaleźć odpowiednią równowagę, aby zapewnić sobie udział w rynku (wolumen/przychody) bez utraty zysków (wartość/marża).
Pomimo obaw związanych z cłami, wydatki konsumentów okazały się w zeszłym roku odporne, wzrastając o +1% pod względem wielkości (według danych za III kwartał) i +4% pod względem wartości (według danych za listopad), nawet pomimo osłabienia zaufania w związku z niestabilnością handlu. Na początku 2025 r. zakupy były nienormalnie skoncentrowane przed ogłoszeniem ceł (wzrost o około +2% pod względem wielkości i +5% pod względem wartości), co poprawiło aktywność w pierwszym kwartale; tempo wzrostu następnie spadło, ale nie załamało się, dzięki ogłoszeniu ważnych umów handlowych z Europą, Japonią, Koreą Południową i Chinami. Korzystne czynniki makroekonomiczne (tj. dobra sytuacja na rynku pracy, spadek inflacji w połowie roku i niskie koszty odsetkowe w porównaniu z ostatnimi latami) również wspierały wydatki. Jednak od tego czasu nastroje pogorszyły się do najniższego poziomu od wielu lat, a wyższe oczekiwania inflacyjne w związku z obawami dotyczącymi rynku pracy zaciemniają perspektywy. Ostatnia odporność nie wyeliminowała ryzyka w przyszłości.
Wykres 5: 12-miesięczny wzrost sprzedaży detalicznej (w wolumenie i wartości) w porównaniu z indeksem zaufania konsumentów
Źródła: Amerykański Urząd Statystyczny, OECD, Conference Board, Allianz Research
Cła nie były jedynym czynnikiem wpływającym na wyniki sprzedaży detalicznej: zróżnicowany profil towarów. W 2025 r. zróżnicowane wyniki sprzedaży detalicznej w Stanach Zjednoczonych odzwierciedlały różnice w dynamice czynników wpływających na ceny i wielkość sprzedaży w poszczególnych kategoriach towarów, przy czym wiele segmentów pozostawało w tyle za ogólnym benchmarkiem. Dane wskazują na gwałtowny spadek sprzedaży benzyny – spowodowany niższymi cenami na stacjach paliw i przejściem na pojazdy hybrydowe/elektryczne – podczas gdy popyt na elektronikę użytkową i sprzęt AGD był słaby, a ceny pod presją, ponieważ nabywcy opóźniali zakupy nowych produktów w obliczu niejednoznacznych sygnałów dotyczących innowacji (brak przełomowych produktów wśród nowej generacji produktów oznaczonych jako AI). Oficjalne dane dotyczące sprzedaży detalicznej w Stanach Zjednoczonych podkreślają te mieszane trendy, przy czym stacje benzynowe oraz kategorie elektroniki i sprzętu AGD osiągały gorsze wyniki w porównaniu z silniejszymi obszarami, takimi jak zdrowie i higiena osobista oraz motoryzacja. Gorsze wyniki odnotowano również w przypadku odzieży, akcesoriów i obuwia, zwłaszcza w kategorii produktów luksusowych, gdzie konsumenci coraz częściej zwracają się ku rynkowi produktów używanych. Silną sprzedaż odnotowano również w kategoriach napojów alkoholowych i odzieży wierzchniej. Nierównomierna reakcja cenowa na presję celną również odegrała pewną rolę: niektóre branże powstrzymały się od przenoszenia wyższych kosztów na konsumentów, aby utrzymać popyt, szczególnie w przypadku odzieży i innych kategorii wrażliwych na ceny, co wsparło wielkość sprzedaży, ale zmniejszyło marże. Jednocześnie badania i raporty branżowe sugerują, że w przypadku utrzymywania się ceł i presji kosztów produkcji firmy mogą ostatecznie być zmuszone do przeniesienia kosztów na konsumentów w celu ochrony rentowności, co wzmocni rozbieżności w dynamice cen i wielkości sprzedaży w poszczególnych sektorach.
Wykres 6: Wzrost/spadek sprzedaży detalicznej i tempa wzrostu cen w 2025 r. w stosunku do teoretycznego/krajowego wskaźnika (sprzedaż/cena sprzedaży) w podziale na kategorie produktów
Źródła: US Census Bureau, Allianz Research
Wpływ cen na wyniki sprzedaży detalicznej w 2026 r. Nasza prognoza dla gospodarki amerykańskiej zakłada wzrost PKB o 2,5% w 2026 r., inflację na poziomie około 2,5%, ograniczone pogorszenie sytuacji na rynku pracy oraz zakończenie cyklu obniżek stóp procentowych przez Fed do połowy 2025 r. W tym kontekście prognozujemy wzrost sprzedaży detalicznej o około +4% w 2026 r., a następnie spowolnienie do +2% w 2027 r. Nominalny wzrost powinien być głównie napędzany przez ceny, przy czym wolumeny powinny pozostać dodatnie na poziomie około +1%. Z perspektywy segmentów spodziewamy się ponadprzeciętnych wyników w branży elektronicznej (cykle wymiany związane z szybkim starzeniem się produktów spowodowanym rozwojem sztucznej inteligencji), kosmetyków, żywności, cateringu oraz wydarzeń kulturalnych i sportowych, podczas gdy branże tekstylna, DIY, meblarska, sprzętu outdoorowego i motoryzacyjna prawdopodobnie pozostaną w tyle. Sprzyjające warunki makroekonomiczne powinny pozwolić konsumentom na zaakceptowanie umiarkowanych podwyżek cen, ale przy rosnącej selektywności i ostrzejszej arbitrażu „wartości za pieniądze”, co wzmocni wzorzec konsumpcji w kształcie litery K.
Limit kart kredytowych: brak ulg w zakresie finansowania konsumenckiego. W ciągu ostatnich pięciu lat zadłużenie z tytułu kart kredytowych rosło średnio o 9% rocznie, co stanowi gwałtowny wzrost w porównaniu z trendem wynoszącym 6% obserwowanym w latach 2014–2019. Pomimo kilku obniżek stóp procentowych przez bank centralny, oprocentowanie kart kredytowych pozostało na wysokim poziomie – utrzymując się powyżej 20% od czasu gwałtownego wzrostu inflacji w 2022 r. – co sprawia, że zaciąganie kredytów staje się coraz droższe. Koszt ten szczególnie dotkliwie odczuwają gospodarstwa domowe o niskich dochodach, w których łączne obciążenie spłatą kapitału i odsetek przekracza obecnie jedną czwartą dochodu rozporządzalnego. Do końca 2025 r. całkowity koszt obsługi zadłużenia osiągnął 11% dochodu rozporządzalnego, przy czym samo zadłużenie konsumenckie stanowiło 5%. Nałożenie ograniczenia na stopy procentowe zapewniłoby bardzo potrzebną ulgę amerykańskim rodzinom, zwłaszcza tym o niskich i średnich dochodach, ale mogłoby również wywołać niepożądane skutki uboczne, w szczególności zaostrzenie kryteriów kredytowych i dostępności kredytów.
Wykres 7: Oprocentowanie nowych kredytów kartowych w bankach komercyjnych w USA w porównaniu z oprocentowaniem zadłużenia gospodarstw domowych w USA / Udział salda kart kredytowych i rocznych odsetek w rocznym dochodzie po opodatkowaniu w podziale na kwintyle
Źródła: Fed of New York, US Census Bureau, Allianz Research
Teoretycznie moglibyśmy zaobserwować wzrost wydatków o 3–4% w przypadku bardziej efektywnej linii kredytowej, ale w praktyce bardziej prawdopodobny jest kryzys kredytowy, ponieważ nie oczekuje się, aby banki udzielały kredytów przy ograniczonej stopie procentowej wynoszącej 10%. Wykorzystanie kart kredytowych jest o prawie 5 punktów procentowych niższe niż w szczytowym momencie w 2010 r. Gospodarstwa domowe posiadają obecnie średnio prawie trzy konta kredytowe, w porównaniu z około dwoma przed pandemią COVID-19. Z naszych szacunków wynika, że gdyby wykorzystanie kart znacznie wzrosło (z 23% do 28%), sprzedaż detaliczna z wyłączeniem samochodów mogłaby wzrosnąć o 3–4%. Wzrost ten mógłby jednak zostać z nadwyżką zrównoważony przez wyższe obroty transakcyjne i przychody banków z opłat, które zrekompensowałyby utracone dochody z odsetek.
Wykres 8: Wskaźnik wykorzystania kart kredytowych a średnia krajowa kwota salda kredytowego na osobę / Symulacja wpływu na roczny wzrost sprzedaży detalicznej w oparciu o wskaźnik wykorzystania kart kredytowych
Źródła: Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych, Biuro Spisu Ludności Stanów Zjednoczonych, Allianz Research
Banki ostrzegają przed odwrotnymi skutkami, ponieważ okres prosperity na rynku może nagle się skończyć. Wiążący limit mógłby spowodować spadek dochodów z kart kredytowych nawet o połowę, podczas gdy gospodarstwa domowe są bardziej zadłużone niż kiedykolwiek (średnie saldo zadłużenia wynosi około 5000 USD na osobę dorosłą), a liczba zaległości w spłatach rośnie, zwłaszcza wśród kredytobiorców o niskich dochodach. Limit spowodowałby spadek wskaźnika kredytów do odpisów do najniższego poziomu od 2011 r., zmuszając banki do zaostrzenia warunków udzielania kredytów i pozbycia się bardziej ryzykownych rachunków[5] . Mogłoby to zakończyć okres „Goldilocks” dla akcji banków, który nastąpił po podwyżkach stóp procentowych w latach 2022–23, podczas którego od końca 2023 r. osiągnęły one ponad 40-procentową przewagę, i mogłoby spowodować napięcia na rynku kapitałowym.
Wykres 9: Stosunek kredytów udzielonych przez banki krajowe w USA do odpisów z tytułu nieściągalnych należności w przypadku kredytów konsumenckich na karty kredytowe / Rozkład kredytów na karty kredytowe i średniego salda kredytowego w podziale na kwintyle dochodów
Źródła: Fed w Nowym Jorku, Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych, Biuro Spisu Ludności Stanów Zjednoczonych, Allianz Research
Najbardziej ucierpią gospodarstwa domowe klasy średniej z powodu największej selektywności banków. Na podstawie badania Fed z 2022 r. dotyczącego finansów konsumentów oraz ostatnich trendów szacujemy, że około 50% rachunków z saldem znajduje się w trzecim i czwartym kwintylu, a nieco ponad 20% w drugim kwintylu. Jeśli banki będą musiały dokonać cięć, aby osiągnąć poziom około 2% zaległości w spłatach w swoim portfelu i obniżyć odpisy z 4% do 2%, większość redukcji może dotyczyć trzech pierwszych kwintyli (85% wolumenu), z czego 65% skoncentruje się w segmentach o niższych i średnich dochodach (drugi i trzeci kwintyl). Najbardziej dotknięci zostaliby młodsi kredytobiorcy o niższych dochodach, którzy już teraz borykają się z wyższym odsetkiem odmów, ze względu na krótszą historię kredytową i wyższe ryzyko niewypłacalności.
Wykres 10: Średni wskaźnik zaległości w spłatach kart kredytowych według kwartyli dochodów / Udział portfela kart kredytowych konsumentów według kwintyli dochodów, który należy zmniejszyć, aby osiągnąć wskaźnik zaległości w spłatach na poziomie 2%
Źródła: Fed of New York, Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych, Biuro Spisu Ludności Stanów Zjednoczonych, Allianz Research
W ostatnich miesiącach sektor turystyczny w Stanach Zjednoczonych wykazywał wyraźne oznaki napięcia, spowodowane częściowo ogólną presją inflacyjną i spadkiem dochodów rozporządzalnych, które osłabiły popyt na podróże krajowe i międzynarodowe. Podczas gdy krajowe podróże rekreacyjne pozostały stosunkowo odpornym elementem branży, wspieranym przez Amerykanów wybierających bardziej przystępne cenowo lokalne destynacje, międzynarodowa turystyka przyjazdowa doświadczyła znacznego spadku. Szacunki na rok 2025 wskazują, że liczba odwiedzających spadnie o około 6–8% w porównaniu z rokiem 2024, a wydatki na podróże międzynarodowe zmniejszą się o kilka miliardów dolarów i będą znacznie niższe niż przed pandemią. Tendencje te odzwierciedlają połączenie podwyższonych kosztów podróży, niekorzystnych skutków kursów walutowych oraz postrzegania polityki granicznej i imigracyjnej Stanów Zjednoczonych, które osłabiły entuzjazm turystów zagranicznych. W rezultacie kluczowe rynki źródłowe, takie jak Kanada, Wielka Brytania, Niemcy i inne, odnotowały spadek liczby odwiedzających, wywierając presję na przedsiębiorstwa i destynacje zależne od turystyki w całym kraju. Znajduje to odzwierciedlenie w zauważalnym spadku liczby osób kontrolowanych na lotniskach w Stanach Zjednoczonych oraz w pogorszeniu się popytu na odwiedzanie parków w tym kraju (patrz rysunek 11).
Patrząc w przyszłość, na rok 2026 i kolejne lata, perspektywy dla turystyki w Stanach Zjednoczonych pozostają niepewne. Oczekuje się ożywienia w ruchu międzynarodowym, ponieważ ważne wydarzenia globalne (zwłaszcza mistrzostwa świata w piłce nożnej organizowane w Ameryce Północnej) oraz inne atrakcje o dużym znaczeniu, takie jak obchody 250-lecia Ameryki, a później igrzyska olimpijskie w Los Angeles w 2028 r., powinny przyciągnąć znaczne zainteresowanie i wydatki. Jednak negatywne nastawienie do podróży, spowodowane ograniczeniami finansowymi, niestabilnością dolara amerykańskiego i postrzeganiem kraju w kontekście politycznym, może nadal hamować długoterminowy wzrost i spowalniać odbudowę liczby turystów zagranicznych. Jeśli koszty podróży nie staną się stosunkowo bardziej przystępne, a kwestie dyplomatyczne i polityka graniczna nie zostaną rozwiązane, Stany Zjednoczone ryzykują utratę udziału w globalnym rynku na rzecz bardziej przyjaznych destynacji. Taka dynamika sugeruje, że chociaż wielkie wydarzenia zapewnią epizodyczny wzrost, trwały wzrost turystyki może zależeć od szerszych warunków gospodarczych i strategicznych zmian politycznych, które zwiększą zaufanie i przystępność cenową zarówno dla turystów zagranicznych, jak i krajowych.
Wykres 11: Wskaźniki turystyczne w Stanach Zjednoczonych, % r/r
Źródło: Amerykański Urząd ds. Podróży i Turystyki (NTTO), Allianz Research
[1]Inflacja w kształcie litery K – zjawisko, w którym rosnące koszty życia nie uderzają w całą gospodarkę równomiernie, lecz rozwarstwiają społeczeństwo, odmiennie wpływając na różne grupy dochodowe (za Brtitannica)
[2] Medicaid to amerykański program publicznego ubezpieczenia zdrowotnego, który zapewnia bezpłatną lub niedrogą opiekę medyczną osobom o niskich dochodach, rodzinom, dzieciom, seniorom i osobom niepełnosprawnym. Jest on finansowany wspólnie przez rząd federalny i władze stanowe, a zasady kwalifikowalności i świadczenia różnią się w zależności od stanu.
[3] ACA to amerykańska ustawa o reformie służby zdrowia, która rozszerza dostęp do ubezpieczenia poprzez plany Marketplace, dotacje oparte na dochodach oraz ochronę konsumentów, taką jak gwarantowana ochrona ubezpieczeniowa w przypadku schorzeń istniejących przed zawarciem umowy. Jej celem jest zmniejszenie odsetka osób nieubezpieczonych poprzez wzmocnienie prywatnych rynków ubezpieczeń i rozszerzenie uprawnień do Medicaid w uczestniczących stanach.
[4] Gospodarstwa domowe o niskich dochodach: te, których roczne dochody wynoszą poniżej 50 000–60 000 USD.
[5]W naszym poprzednim artykule „Eyes on the Fed” (23 stycznia 2026 r.) oszacowaliśmy, że ograniczenie limitów kart kredytowych uwolni 15 mld zdolności kredytowej przeznaczonej na karty kredytowe.
Prowadzenie firmy coraz częściej oznacza działanie poza granicami jednego kraju, zarówno pod względem sprzedaży, zakupów, jak i współpracy z partnerami. Nawet przedsiębiorstwa skoncentrowane lokalnie stykają się z płatnościami w różnych walutach, rozliczeniami międzynarodowymi czy zagranicznymi platformami usługowymi. W takich sytuacjach pojawia się pytanie o narzędzia, które pozwalają uporządkować finanse bez nadmiernej komplikacji. Kiedy konto wielowalutowe faktycznie okazuje się przydatne w działalności gospodarczej?
Czym jest konto wielowalutowe w działalności firmy?
Konto wielowalutowe umożliwia obsługę wielu walut w ramach jednego rachunku. Z perspektywy przedsiębiorcy oznacza to możliwość przyjmowania i realizowania płatności w różnych walutach bez konieczności zakładania osobnych kont dla każdej z nich. System automatycznie rozpoznaje walutę transakcji i rozlicza ją w odpowiednim „subkoncie” walutowym, co upraszcza codzienną obsługę finansów.
Jednym z najczęstszych momentów, w których konto wielowalutowe zaczyna być przydatne, jest rozpoczęcie współpracy z zagranicznymi kontrahentami. Dotyczy to zarówno sprzedaży usług, jak i zakupu towarów, komponentów czy licencji. Rozliczenia w walutach obcych stają się wtedy elementem codziennej działalności firmy.
Zamiast prowadzić kilka oddzielnych rachunków, przedsiębiorstwo może zarządzać środkami w różnych walutach w jednym miejscu. Ułatwia to kontrolę przepływów finansowych, porządkowanie dokumentów oraz współpracę z księgowością, zwłaszcza gdy liczba transakcji międzynarodowych stopniowo rośnie.
Podróże służbowe i wydatki zagraniczne
Firmy, których zespoły regularnie podróżują służbowo, ponoszą koszty w różnych walutach. Noclegi, transport, udział w targach czy spotkania biznesowe generują wydatki, które później muszą zostać rozliczone i udokumentowane.
W takich sytuacjach znaczenie mają narzędzia umożliwiające realizację płatności w walucie transakcji. W codziennej praktyce wykorzystywana jest karta płatnicza powiązana z kontem wielowalutowym, dostępna m.in. na stronie https://www.zen.com/pl/karty-platnicze/.
Korzystanie z zagranicznych usług i platform cyfrowych
Coraz więcej firm korzysta z usług oferowanych przez zagranicznych dostawców, od systemów IT i narzędzi chmurowych po platformy marketingowe czy analityczne. Opłaty za takie rozwiązania są często naliczane cyklicznie i w walutach obcych, a to wpływa na sposób zarządzania płatnościami.
Konto wielowalutowe pozwala uporządkować tego typu operacje w jednym środowisku finansowym. Dzięki temu firma może łatwiej monitorować zobowiązania wobec zagranicznych dostawców i zachować przejrzystość rozliczeń, bez konieczności każdorazowego przechodzenia między różnymi rachunkami.
Przelewy zagraniczne w codziennej działalności
W działalności firm współpracujących międzynarodowo istotną rolę odgrywają również przelewy zagraniczne. Dotyczą one m.in. rozliczeń z kontrahentami, wypłat dla partnerów biznesowych czy transferów środków w ramach struktur międzynarodowych.
Możliwość realizowania takich operacji w walutach obcych w ramach jednego systemu finansowego ułatwia organizację pracy i kontrolę nad przepływami pieniężnymi. W praktyce firmy korzystają z przelewów zagranicznych realizowanych w walutach obcych, dostępnych np. na stronie https://www.zen.com/pl/przelew-zagraniczny-walutowy/.
Przygotowanie firmy do ekspansji na nowe rynki
Konto wielowalutowe bywa również elementem przygotowania firmy do ekspansji zagranicznej. Nawet jeśli działalność operacyjna nadal koncentruje się na rynku krajowym, pierwsze transakcje międzynarodowe często pojawiają się wcześniej.
Dostęp do jednego rachunku obsługującego wiele walut pozwala testować nowe kierunki sprzedaży lub współpracy bez konieczności rozbudowy całej infrastruktury finansowej. To rozwiązanie stosowane zarówno przez mniejsze firmy, jak i większe organizacje planujące stopniowy rozwój poza granicami kraju.
Aspekty organizacyjne i księgowe
Z punktu widzenia organizacji finansów konto wielowalutowe wpływa także na sposób raportowania i kontroli środków. Zamiast analizować dane z wielu rachunków prowadzonych w różnych walutach, firma korzysta z jednego źródła informacji.
Ułatwia to współpracę z działem księgowym, pozwala szybciej identyfikować przepływy finansowe oraz porządkować dokumentację związaną z rozliczeniami międzynarodowymi.
Podsumowanie zastosowań konta wielowalutowego
Konto wielowalutowe znajduje zastosowanie w firmach, które prowadzą lub planują działalność wykraczającą poza jeden rynek i jedną walutę. Sprawdza się przy współpracy z zagranicznymi kontrahentami, podróżach służbowych, korzystaniu z globalnych usług cyfrowych oraz realizacji przelewów międzynarodowych. W praktyce pełni rolę narzędzia porządkującego finanse w środowisku wielowalutowym, bez rozbudowy struktury rachunków.
Zatory płatnicze potrafią zablokować rozwój nawet dobrze prosperującej firmy. Faktoring dla małych firm to rozwiązanie, które pozwala zamienić wystawione faktury na gotówkę nawet w 24–48 godzin – bez czekania na przelew od kontrahenta. Sprawdź, jak działa faktoring, jakie daje realne korzyści dla mikro i MŚP oraz kiedy faktycznie warto z niego skorzystać, aby poprawić płynność finansową i bezpiecznie skalować biznes. Zagadnienie faktoringu dla małych firm wyjaśnia portal faktoringowy FaktoringDlaFirm.com.
Co to jest faktoring dla małych firm?
Faktoring dla małych firm to usługa finansowa, która zdobywa coraz większą popularność wśród małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) oraz mikroprzedsiębiorstw. Polega na sprzedaży nieprzeterminowanych faktur firmie faktoringowej, która w zamian natychmiast wypłaca należną kwotę pomniejszoną o prowizję. Dzięki temu przedsiębiorstwa mogą szybko odzyskać środki, które normalnie byłyby zablokowane na fakturach do zapłaty, co znacząco poprawia ich płynność finansową.
Jak działa faktoring i jakie korzyści przynosi firmom?
Proces faktoringu zaczyna się w momencie wystawienia faktury przez przedsiębiorcę – zarówno za towar, jak i usługi – na rzecz swoich kontrahentów. Faktura ta jest następnie sprzedawana firmie faktoringowej (faktorowi), która dokonuje przelewu pieniędzy na konto przedsiębiorcy, wypłacając większość wartości faktury (zazwyczaj od 70% do 90%) w ciągu 24 do 48 godzin. Prowizja jest naliczana tylko od sfinansowanej faktury, a reszta kwoty, pomniejszona o prowizję, jest wypłacana po uregulowaniu faktury przez kontrahenta. Faktoring dotyczy faktur z odroczonym terminem płatności, co pozwala przedsiębiorcy uzyskać pieniądze i gotówkę bez konieczności oczekiwania na przelew od kontrahenta.
Korzyści z faktoringu są liczne:
Poprawa płynności finansowej: Firmy mogą szybko uzyskać pieniądze i gotówkę z faktur z odroczonym terminem płatności, co umożliwia regulowanie zobowiązań w terminie i utrzymanie płynności finansowej.
Ochrona przed zatorami płatniczymi: Dzięki faktoringowi przedsiębiorstwa mogą uniknąć problemów związanych z opóźnionymi płatnościami od swoich kontrahentów, co jest szczególnie ważne dla małych przedsiębiorców i jednoosobowych działalności.
Zwiększenie konkurencyjności: Możliwość szybkiego obrotu gotówką pozwala firmom na skorzystanie z okazji rynkowych, które wymagają natychmiastowych nakładów finansowych i pozyskania kapitału na rozwój biznesu.
Outsourcing ryzyka kredytowego: Niektóre formy faktoringu (np. faktoring pełny) przenoszą ryzyko niewypłacalności kontrahenta na firmę faktoringową.
Egzekwowanie należności i wykup faktur: W związku z cesją wierzytelności faktor przejmuje na siebie egzekwowanie należności od dłużnika, a także może dokonać wykupu faktur w ramach pojedynczych transakcji, co odciąża przedsiębiorcę z obowiązku windykacji.
Faktoring jest elastyczny – nie ma konieczności podpisywania długoterminowych umów, a limit faktoringowy oraz prowizja mogą być ustalane indywidualnie dla każdej firmy. Koszt faktoringu zależy od liczby dni finansowania (dzień finansowania), wartości sfinansowanej faktury oraz rodzaju transakcji. Usługa sprawdza się niezależnie od względu, w każdej branży i dla różnych typów przedsiębiorstw.
Faktoring jest szczególnie korzystny dla małych przedsiębiorców, jednoosobowych działalności oraz firm, które chcą szybko pozyskać kapitał na rozwój biznesu bez względu na branżę.
Wybierz faktoring i sprawdź, jak może poprawić płynność finansową Twojej firmy bez wychodzenia z biura.
Dlaczego faktoring jest tak popularny wśród MŚP i mikroprzedsiębiorstw?
Faktoring zyskuje na popularności wśród MŚP i mikroprzedsiębiorstw z kilku powodów. Przede wszystkim, te małe podmioty, w tym jednoosobowe działalności oraz małych przedsiębiorców, często mają ograniczony dostęp do tradycyjnych form finansowania, takich jak kredyty bankowe. Faktoring stanowi dla nich atrakcyjną alternatywę, umożliwiając szybki dostęp do środków bez konieczności spełniania rygorystycznych wymagań kredytowych.
Kolejnym czynnikiem jest elastyczność faktoringu. W przeciwieństwie do kredytów, które z reguły mają stałe harmonogramy spłat, faktoring dostosowuje się do cyklu sprzedaży przedsiębiorstwa. Co istotne, ten produkt nie wymaga podpisywania długoterminowych umów, co czyni go szczególnie atrakcyjnym rozwiązaniem dla małych przedsiębiorców i jednoosobowych działalności. Dodatkowo, faktoring może pozytywnie wpłynąć na stabilność przychodu firmy, umożliwiając lepsze planowanie finansowe.
Rodzaje faktoringu dostępne dla małych firm
Faktoring nie jest usługą jednolitą; występuje w różnych formach, które są dostosowane do specyficznych potrzeb przedsiębiorstw. Zrozumienie różnic między nimi jest kluczowe dla wyboru odpowiedniego rozwiązania.
Jakie są różnice między faktoringiem pełnym a niepełnym?
Faktoring pełny: W tej formie ryzyko niewypłacalności kontrahenta przenoszone jest na firmę faktoringową. Umowa faktoringowa precyzyjnie określa warunki cesji wierzytelności oraz odpowiedzialność za dłużnika, co oznacza, że jeśli kontrahent (dłużnik) nie opłaci faktury, to firma faktoringowa ponosi stratę, a nie przedsiębiorstwo. Jest to opcja droższa, ale zapewniająca większe bezpieczeństwo finansowe.
Faktoring niepełny: W tym przypadku, jeśli kontrahent nie ureguluje faktury, przedsiębiorstwo musi zwrócić zaliczkę otrzymaną od firmy faktoringowej. Wykup faktur może dotyczyć pojedynczych transakcji, a limit faktoringowy jest ustalany indywidualnie dla każdej firmy. Jest to opcja tańsza, ale wiąże się z większym ryzykiem dla przedsiębiorcy.
Czym charakteryzuje się faktoring międzynarodowy i eksportowy?
Faktoring eksportowy: Skierowany jest do firm prowadzących działalność na rynkach zagranicznych. Pomaga w zarządzaniu ryzykiem kursowym oraz kredytowym związanym z transakcjami międzynarodowymi. Dzięki faktoringowi eksportowemu przedsiębiorstwa mogą oferować swoim zagranicznym klientom bardziej konkurencyjne warunki płatności.
Faktoring międzynarodowy: Obejmuje zarówno transakcje eksportowe, jak i importowe. Oferuje kompleksowe rozwiązania, które pomagają w zarządzaniu płynnością finansową w ramach międzynarodowej działalności gospodarczej, a także w minimalizowaniu ryzyk związanych z różnicami w przepisach prawnych oraz praktykach handlowych w różnych krajach.
Firmy oferujące faktoring dla małych firm
Na rynku istnieje wiele firm oferujących usługi faktoringowe, z których każda ma swoje unikalne cechy i oferuje różne rodzaje faktoringu. Poniżej przedstawiamy kilka z nich.
Jakie usługi oferuje PragmaGO dla sektora MŚP?
PragmaGO to firma specjalizująca się w usługach finansowych dla sektora MŚP. Oferuje szeroką gamę produktów, w tym faktoring pełny, niepełny oraz mikrofaktoring. PragmaGO kładzie nacisk na szybki proces decyzyjny oraz elastyczność ofert, co czyni ją atrakcyjnym wyborem dla małych i średnich przedsiębiorstw poszukujących dostępu do gotówki bez zbędnych formalności.
Dlaczego Monevia jest popularna wśród małych firm?
Monevia zyskała popularność dzięki swojej innowacyjnej platformie online, która umożliwia szybkie i bezproblemowe korzystanie z usług faktoringowych. Przedsiębiorstwa mogą korzystać z faktoringu bez konieczności weryfikacji w Biurze Informacji Kredytowej (BIK), co jest szczególnie atrakcyjne dla firm z problemami z historią kredytową. Limit finansowania wynosi do 50,000 zł, co jest wystarczające dla wielu małych firm.
Jakie rodzaje faktoringu oferuje BNP Paribas?
BNP Paribas oferuje szeroki wachlarz usług faktoringowych, w tym faktoring pełny, niepełny, eksportowy, importowy, krajowy oraz odwrotny. Dzięki temu przedsiębiorstwa mogą wybrać rozwiązanie najlepiej odpowiadające ich specyficznym potrzebom. BNP Paribas kładzie nacisk na indywidualne podejście do klienta oraz na dostosowanie oferty do dynamicznie zmieniających się potrzeb rynku.
Mikrofaktoring jako rozwiązanie dla mikroprzedsiębiorstw
Mikrofaktoring to specjalistyczna forma faktoringu zaprojektowana z myślą o najmniejszych firmach, które często borykają się z problemami finansowymi i potrzebują szybkiego dostępu do gotówki.
Jak Bibby Financial Services wspiera mikroprzedsiębiorstwa?
Bibby Financial Services oferuje mikrofaktoring, który jest dostosowany do potrzeb mikroprzedsiębiorstw. Firma ta zapewnia szybkie i elastyczne rozwiązania finansowe, które umożliwiają małym firmom zarządzanie płynnością finansową i minimalizowanie ryzyka związanego z niewypłacalnością kontrahentów. Dzięki temu mikroprzedsiębiorstwa mogą skupić się na rozwoju działalności, zamiast na problemach z płynnością finansową.
Dlaczego AOW Faktoring jest atrakcyjny dla najmniejszych firm?
AOW Faktoring specjalizuje się w obsłudze najmniejszych firm, oferując atrakcyjne warunki współpracy oraz uproszczone procedury. Dzięki temu nawet przedsiębiorstwa bez doświadczenia w korzystaniu z usług finansowych mogą szybko i łatwo uzyskać potrzebne środki. AOW Faktoring umożliwia finansowanie faktur na korzystnych warunkach, co jest szczególnie ważne dla firm o ograniczonych zasobach.
Podsumowanie
Faktoring jest wszechstronnym narzędziem finansowym, które może znacząco poprawić płynność finansową małych i średnich przedsiębiorstw, a także mikroprzedsiębiorstw. Dzięki różnorodności dostępnych form faktoringu, firmy mogą znaleźć rozwiązanie idealnie dopasowane do swoich potrzeb. Rynek faktoringowy w Polsce rozwija się dynamicznie, oferując coraz więcej elastycznych i nowoczesnych rozwiązań, takich jak faktoring online. Mimo pewnych wyzwań związanych z kosztami i relacjami z klientami, faktoring pozostaje atrakcyjną opcją dla wielu przedsiębiorstw, które potrzebują wsparcia finansowego w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu rynkowym.
Creotech Instruments, notowany na GPW polski integrator misji kosmicznych, podpisał z Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) umowę na realizację studium wykonalności dla misji HyperSat SAFIR-PNT, pierwszego w Polsce projektu dotyczącego nawigacji satelitarnej. Celem przyszłej misji będzie geolokalizacja zakłóceń systemów nawigacyjnych GNSS.
– SAFIR-PNT to bardzo ważny projekt dla Creotech Instruments. Zakłócenia i spoofing sygnału GNSS przestały być incydentem, stały się realnym zagrożeniem dla transportu, infrastruktury krytycznej oraz funkcjonowania państw. Dzięki współpracy z Europejską Agencją Kosmiczną będziemy mogli zaprojektować i przetestować rozwiązania, które z poziomu przestrzeni kosmicznej pozwolą szybko, precyzyjnie i niezawodnie wykrywać źródła zakłóceń. Misja ta będzie stanowić polski wkład we wzmacnianie europejskiej autonomii i odporności w obszarze systemów PNT, czyli technologii, od której zależy dziś ogromna część gospodarki i obronności – komentuje dr hab. Grzegorz Brona, Prezes Zarządu Creotech Instruments S.A.
Dla Creotech Instruments to także istotny etap rozwoju platformy HyperSat i potwierdzenie jej rosnącego znaczenia w europejskim sektorze kosmicznym. To również szansa na stworzenie unikalnych kompetencji i produktów, które zwiększą skalę działalności Creotech Instruments i otworzą drogę do nowych rynków — dodaje Prezes Zarządu.
HyperSat SAFIR-PNT to planowana w Polsce misja satelitarna rozpoznania elektromagnetycznego (SIGINT) o podwójnym zastosowaniu (dual-use). Jej celem jest opracowanie i komercjalizacja trzech mikrosatelitów opartych na platformie HyperSat, zdolnych do precyzyjnej geolokalizacji źródeł zakłóceń sygnału GNSS. Misja odpowiada na narastający problem zakłóceń i spoofingu systemów nawigacyjnych, szczególnie widocznych w Europie Środkowo-Wschodniej.
Od 2022 roku zakłócenia systemów PNT negatywnie wpływają na infrastrukturę krytyczną, transport lotniczy i morski, systemy wojskowe oraz codzienne funkcjonowanie obywateli. Obserwowane są przypadki zawracania samolotów z powodu braku wiarygodnych danych nawigacyjnych czy przerwy w pracy autonomicznych systemów logistycznych. Obecne, naziemne metody monitorowania charakteryzują się ograniczonym zasięgiem i niewystarczającą rozdzielczością, przez co nie pozwalają na szybką i precyzyjną identyfikację źródła zakłóceń.
SAFIR-PNT wypełnia tę lukę, proponując obserwację z przestrzeni kosmicznej i wykorzystanie satelitarnej konstelacji dedykowanej do wykrywania, charakteryzowania oraz geolokalizacji zakłóceń GNSS.
W ramach projektu Creotech Instruments S.A. oraz OHB System AG przeprowadzą studium wykonalności dla faz 0/A, obejmujące analizę koncepcji misji, wstępne wymagania techniczne oraz ocenę modyfikacji platformy HyperSat dla potrzeb demonstratora składającego się z trzech mikrosatelitów.
Projekt wpisuje się w europejskie działania strategiczne na rzecz zwiększania odporności i autonomii w obszarze PNT, tj. usług i systemów pozycjonowania, nawigacji i synchronizacji czasu.
SAFIR-PNT stanowi krok w kierunku stworzenia europejskiego systemu ostrzegania i przeciwdziałania zakłóceniom PNT, zwiększając bezpieczeństwo państw, efektywność sektorów gospodarczych oraz komfort i bezpieczeństwo obywateli.
Giełdowy dostawca zaawansowanych technologii medycznych oraz producent radiofarmaceutyków nie zwalnia tempa. W I kwartale 2025 roku finansowego (październik-grudzień 2025) Grupa Synektik zwiększyła całkowite przychody o 12%, do 228 mln PLN, zwiększając EBITDA z działalności kontynuowanej o 18%, do 59,8 mln PLN. Motorem napędowym wzrostu Grupy są zarówno dynamicznie rosnące powtarzalne przychody obu segmentów, jak i wzrost sprzedaży sprzętu medycznego.
Zysk netto Grupy z działalności kontynuowanej (z wyłączeniem wyniku Centrum Badań nad Nowymi Cząsteczkami, przewidzianego do wydzielenia do spółki Syn2bio) w I kwartale br. roku finansowego wyniósł 43,1 mln PLN, co oznacza wzrost o 18% rok do roku. Działalność Grupy przewidziana do wydzielenia zamknęła kwartał stratą netto w wysokości 8,1 mln PLN, związaną z wydatkami na prace badawczo-rozwojowe, m.in. w ramach projektu kardioznacznika.
Segment sprzedaży zaawansowanych urządzeń medycznych oraz rozwiązań informatycznych już kolejny kwartał z rzędu odnotował dwucyfrowy wzrost przychodów oraz wyników. Sprzedaż sprzętu medycznego, rozwiązań IT oraz usług serwisowych wzrosła rdr. o 12%, do 214,1 mln PLN (z wyłączeniem transakcji wewnątrzgrupowych), natomiast EBITDA segmentu zwiększyła się o jedną piątą, do 60,6 mln PLN. Segment radiofarmaceutyków wypracował w minionym kwartale 15% wzrost sprzedaży, do 13,9 mln PLN (z wyłączeniem transakcji wewnątrzgrupowych), a EBITDA segmentu wzrosła rdr. z 3,9 mln PLN do 4,1 mln PLN.
Powtarzalne przychody Grupy, osiągane z tytułu dostaw materiałów i akcesoriów zużywalnych, świadczenia usług oraz sprzedaży radiofarmaceutyków w ramach długoterminowych umów z klientami, wzrosły rdr. o 32%, do 101,1 mln PLN.
– Pierwszy kwartał nowego, 2025 roku finansowego w wykonaniu Grupy Synektik był biznesowo równie pracowity, co udany. Intensywne działania sprzedażowe w obszarze dostaw sprzętu oraz rozwiązań IT zaowocowały satysfakcjonującym poziomem pozyskanych zamówień, z których część zostanie zrealizowana w kolejnych kwartałach. Nasz sukces jest efektem wieloletniego, konsekwentnego budowania pozycji wiodącego dostawcy innowacyjnych rozwiązań dla medycyny. Intensywnie pracujemy nad poszerzeniem portfolio Grupy o kolejne przełomowe technologie oraz nad dotarciem z naszą ofertą do nowych klientów. Na mocy umowy zawartej kilka tygodni temu z firmą HistoSonics Grupa Synektik stała się jednym z pierwszych w Europie dystrybutorów systemu Edison – innowacyjnego rozwiązania w obszarze całkowicie nieinwazyjnej i wysoce skutecznej metody usuwania nowotworów tkanek miękkich, tzw. histotrypsji. Jeszcze w 2026 roku, w ramach nowego porozumienia z koncernem Intuitive, rozszerzymy działalność w obszarze dystrybucji systemów robotycznych da Vinci o Ukrainę. Niezmiennie wysoko oceniamy potencjał rozwoju Grupy w oparciu o pozycję jednego z liderów technologicznej transformacji systemów opieki zdrowotnej Europy Środkowej. Naszym celem – zarówno krótko-, jak i długoterminowym – jest przekuwanie tego potencjału we wzrost skali działalności Grupy – komentuje Cezary Kozanecki, prezes i założyciel Synektik.
W I kwartale 2025 roku finansowego Grupa pozyskała kontrakty na dostawy sprzętu medycznego o wartości 148,0 mln PLN, o 30% wyższej niż wartość kontraktacji w analogicznym okresie 2024 roku. Na wzrost sprzedaży złożyły się zarówno szeroka oferta produktowa Spółki, jak i sprzyjająca koniunktura rynkowa, związana z realizacją przetargów finansowanych ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO). W drugi kwartał roku finansowego Grupa wkroczyła z backlogiem w obszarze dostaw sprzętu o wartości 73,2 mln PLN, a także z otwartymi projektami sprzedażowymi o wartości niemal 166 mln PLN.
Dariusz Korecki, wiceprezes Synektik, zwraca uwagę, że łączna wartość zawartych, a niezrealizowanych kontraktów oraz otwartych projektów sprzedażowych na koniec grudnia 2025 roku wyniosła ponad 239 mln PLN i była o 87% wyższa niż na koniec 2024 roku, co stanowi bardzo dobry prognostyk dla wyników Grupy w kolejnych kwartałach. – Mocne, zdywersyfikowane portfolio produktów, wspierane wieloletnią pracą nad budową rynkowej świadomości przewag terapeutycznych, diagnostycznych oraz ekonomicznych oferowanych przez GK rozwiązań, leży u podstaw skali naszego zaangażowania w proces modernizacji systemów opieki zdrowotnej w krajach regionu – komentuje Dariusz Korecki.
Nowy rok dla Grupy Synektik i jej interesariuszy stoi nie tylko pod znakiem dynamicznego rozwoju biznesu. W lutym br. Synektik SA wypłaciła akcjonariuszom dywidendę w rekordowej kwocie 91,7 mln PLN, tj. 10,75 PLN na akcję. Grupa kontynuuje również proces podziału, w ramach którego działalność badawczo-rozwojowa w obszarze innowacyjnych radiofarmaceutyków, wraz z projektem kardioznacznika, zostanie wydzielona do giełdowej spółki Syn2bio SA. Prospekt emisyjny Syn2bio, sporządzony w związku z planowaną emisją akcji adresowaną do akcjonariuszy Synektik SA, jest procedowany przed UKNF, a przed tygodniem opublikowano pierwsze z trzech formalnych zawiadomień o planowanym podziale Synektik SA. W ocenie Zarządu Spółki proces podziału Grupy i upublicznienia Syn2bio zakończy się w II kwartale br.
Grupa Arche, która w miniony weekend obchodziła 35-lecie działalności, podała dane dotyczące wyników swojego autorskiego Systemu Arche. Jak poinformowała spółka, w 2025 roku inwestorzy otrzymali łącznie ponad 69 mln zł netto wypłat z tytułu wypracowanych zysków, czyli o przeszło 13 mln zł więcej niż rok wcześniej.
Według komunikatu średnia roczna stopa zwrotu dla inwestorów wyniosła blisko 9 proc. Najwyższe wyniki miały: Arche Cukrownia Żnin (16,34 proc.), Arche Hotel Krakowska (13,23 proc.), Arche Hotel Geologiczna (11,63 proc.) oraz Arche Hotel Puławska Residence (11,26 proc.). Spółka przekazała też, że jej hotele w 2025 roku przyjęły ponad 1,2 mln gości i obsłużyły prawie 6 tys. wydarzeń MICE, co ma oznaczać wzrost o ok. 20 proc. rok do roku.
Arche przypomina, że pierwsze inwestycje realizowała w Warszawie i Siedlcach, a od ok. dwóch dekad rozwija projekty w całej Polsce. Dziś spółka określa się jako największa polska sieć hoteli z rodzimym kapitałem. Według firmy skupia ok. 2 tys. inwestorów, którzy posiadają łącznie ponad 3,5 tys. pokoi i apartamentów hotelowych. Arche działa też jako deweloper mieszkaniowy – w historii spółki ma znajdować się ponad 12 tys. wybudowanych mieszkań i domów.
Firma zapowiedziała uruchomienie kolejnych obiektów: Arche Metalowiec w Muszynie oraz Arche Garnizon w Białymstoku. Po ich otwarciu łączna liczba pokoi w kolekcji ma wzrosnąć do blisko 5 tys. Wyniki operacyjne spółka wiąże z realizacją strategii „Arche 2030”, której budżet ma wynosić 3 mld zł. W ramach strategii firma wskazuje cele: 50 hoteli i 10 tys. pokoi w portfolio.
Prezes Arche Władysław Grochowski, cytowany w komunikacie, podkreślił dywersyfikację źródeł finansowania, w tym reinwestowanie zysków, kredyty oraz emisje obligacji, a także znaczenie utrzymywania „poduszki finansowej” na wypadek nieprzewidywalnych zdarzeń.
Spółka informuje, że poprzez System Arche umożliwia inwestowanie w pokoje i apartamenty hotelowe z prawem własności i wpisem do księgi wieczystej. Jak podano, minimalne wynagrodzenie roczne ma wynosić 5 proc., liczone od ceny netto wykończonego i wyposażonego lokalu, a wypłaty mają być realizowane co miesiąc. System przewiduje też m.in. rabaty na pobyty w sieci i udział inwestorów w zyskach generowanych przez działalność operacyjną hotelu.
Arche przekazało również, że prowadzi obecnie 24 inwestycje na różnym etapie zaawansowania, o łącznej wartości ok. 3 mld zł. Wśród projektów w budowie spółka wymienia m.in. Elektrociepłownię Szombierki w Bytomiu, inwestycję w Krakowie, Arche Garnizon w Białymstoku, Królewską Papiernię w Konstancinie-Jeziornie, obiekty w Ożarowie Mazowieckim i Otwocku, Pałac Donnersmarcków w Siemianowicach Śląskich, Arche Hotel Wrocław Lotnisko II, Starą Olejarnię w Szczecinie, rozbudowę Cukrowni Żnin, Nałęczów (dawne sanatorium) oraz Młyn Szancera w Tarnowie.
W przygotowaniu – według listy przedstawionej przez firmę – są m.in. Łódzkie Famuły, Fort Szczęśliwice w Warszawie, Fabryka Samolotów II w Mielnie, Elektrociepłownie Zabrze, Fort VI w Poznaniu, zabytkowy młyn „Stoisław” w Koszalinie, Huta Szkła w Szklarskiej Porębie, dwór w Krzesku koło Siedlec, projekt w Drohiczynie, Nałęczów III, kolejny projekt w Otwocku oraz niedokończony hotel po elektrowni Renarda w Sosnowcu. Spółka dodała, że prowadzi też rozmowy dotyczące kolejnych zakupów nieruchomości, ale nie ujawnia szczegółów do czasu ich formalnego domknięcia.
