Kontrola podatkowa to podstawowy tryb weryfikacji rozliczeń podatkowych przez urzędy skarbowe, regulowany przez Ordynację podatkową. Natomiast kontrola celno-skarbowa jest stosunkowo nową instytucją, wprowadzoną 1 marca 2017 r. w ramach reformy Krajowej Administracji Skarbowej. W założeniu kontrola celno–skarbowa ma na celu wykrywanie i zwalczanie najpoważniejszych uchybień podatkowych, takich jak karuzele VAT czy zorganizowana przestępczość podatkowa. W praktyce okazuje się, że może ona dotknąć zwykłego podatnika prowadzącego np. jednoosobową działalność gospodarczą. Czym tak naprawdę różnią się oba tryby kontroli i jakie są prawa kontrolowanego podmiotu?

Organ kontrolujący

Kontrola podatkowa prowadzona jest na gruncie przepisów Ordynacji podatkowej przez naczelników urzędów skarbowych. Ponadto wobec przedsiębiorców stosuje się także przepisy ustawy – Prawo Przedsiębiorców (rozdział V). Tymczasem kontrolę celno-skarbową prowadzą naczelnicy urzędów celno-skarbowych na podstawie przepisów ustawy o KAS. Co istotne, w tym przypadku nie ma możliwości zastosowania przepisów ustawy – Prawo Przedsiębiorców, co w praktyce oznacza m.in. brak limitu jednocześnie prowadzonych kontroli, a także nieograniczony czas ich trwania.

Co istotne, ustawa o KAS nie przewiduje również ograniczenia co do właściwości miejscowej organu. Naczelnik urzędu skarbowego swoją właściwością obejmuje z reguły część większego miasta bądź kilka mniejszych miejscowości, stosownie do terytorialnego zasięgu działania. Tymczasem właściwość naczelników urzędów celno-skarbowych obejmuje swoim zasięgiem całe terytorium kraju.

Wszczęcie kontroli

Co do zasady wszczęcie kontroli podatkowej następuje po upływie 7 dni (i nie później niż przed upływem 30 dni) od dnia doręczenia zawiadomienia, chyba że podatnik wyrazi zgodę na wcześniejsze rozpoczęcie. Natomiast wszczęcie kontroli celno-skarbowej jest równoznaczne z chwilą doręczenia podatnikowi upoważnienia do jej przeprowadzenia. Ponadto, w przypadku podejrzenia braku przestrzegania przepisów bądź gdy okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne przeprowadzenie kontroli, nie będzie potrzebne nawet zawiadomienie – w obu przypadkach kontroli wystarczy wtedy okazanie legitymacji właściwej osobie.

Możliwość korekty deklaracji podatkowej

W przypadku kontroli podatkowej istnieje możliwość złożenia korekty deklaracji jeszcze przed formalnym wszczęciem kontroli, po otrzymaniu zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia. Z kolei podatnikowi kontrolowanemu podczas kontroli celno-skarbowej przysługuje uprawnienie do skorygowania deklaracji (ale tylko w zakresie objętym kontrolą) w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu upoważnienia do przeprowadzenia tejże kontroli.

Miejsce prowadzenia kontroli

Czynności kontrolne zarówno podczas kontroli podatkowej, jak i kontroli celno-skarbowej mogą być wykonywane nie tylko w siedzibie kontrolowanego, w miejscu przechowywania lub prowadzenia ksiąg podatkowych, ale także w każdym innym miejscu związanym z prowadzoną działalnością. Ponadto mogą być one również prowadzone w siedzibie organu podatkowego, z tym że w przypadku kontroli podatkowej konieczna jest do tego zgoda podatnika.

Kiedy i jak kończą się kontrole?

Kontrola celno-skarbowa powinna zakończyć się w terminie 3 miesięcy od dnia jej wszczęcia. Termin ten nie jest jednak bezwzględnie obowiązujący. Istnieje możliwość zawiadomienia podatnika na piśmie o przedłużeniu okresu trwania kontroli, podając jednocześnie przyczyny przedłużenia okresu trwania kontroli oraz wskazując termin jej zakończenia. Kontrola celno-skarbowa kończy się tzw. wynikiem kontroli. W terminie 14 dni od dnia jego doręczenia kontrolowany ma prawo skorygować, w zakresie objętym kontrolą, uprzednio złożoną deklarację podatkową. W przypadku, gdy nie stwierdzono nieprawidłowości lub kontrolowany skoryguje złożoną uprzednio deklarację, nie wszczyna się postępowania podatkowego.

W przypadku kontroli podatkowej maksymalny czas trwania kontroli uzależniony jest od wielkości przedsiębiorstwa. Co do zasady czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać 12 dni roboczych w odniesieniu do mikro przedsiębiorców, 18 dni roboczych w przypadku małych przedsiębiorców, 24 dni roboczych w przypadku średnich przedsiębiorców i 48 dni roboczych w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców. Kontrola podatkowa kończy się protokołem podsumowującym jej ustalenia. Podatnik ma prawo złożyć deklarację korygującą (prawo do jej złożenia przysługuje aż do dnia wszczęcia postępowania podatkowego), jeżeli zgadza się z ustaleniami kontroli. Natomiast jeżeli nie zgadza się z ustaleniami przeprowadzonej kontroli, ma prawo złożyć zastrzeżenia do protokołu w terminie 14 dni od dnia jego odebrania.

Ponadto zgodnie z art. 165 Ordynacji podatkowej w przypadku ujawnienia przez kontrolę podatkową nieprawidłowości co do wywiązywania się przez kontrolowanego z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz niezłożenia przez podatnika deklaracji lub niedokonania przez niego korekty deklaracji w całości uwzględniającej ujawnione nieprawidłowości, organ podatkowy wszczyna postępowanie podatkowe w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej, nie później niż w terminie 6 miesięcy od zakończenia kontroli. Postępowania podatkowego nie wszczyna się, gdy złożone przez kontrolowanego wyjaśnienia lub zastrzeżenia do protokołu kontroli zostały w całości uwzględnione przez kontrolujących. Ponadto zgodnie z art. 165 § 3 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe może być wszczęte także po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli podatnik dokona ponownej korekty deklaracji, w której nie zostaną uwzględnione nieprawidłowości ujawnione w kontroli podatkowej lub gdy organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniające wszczęcie postępowania podatkowego.

Kontrola podatkowa pozornie łagodniejsza dla podatników

Kontrola celno-skarbowa powoduje znaczne ograniczenie możliwości działania podatników. Nie przewiduje ona jakiejkolwiek możliwości dyskusji z wynikiem kontroli – nie istnieje instytucja zastrzeżeń do kontroli. Tryb kontroli podatkowej umożliwia interakcję pomiędzy kontrolowanym a kontrolującym, co powoduje, że obie strony mogą poznać nawzajem swoje stanowiska. Daje to podatnikowi szansę na przekonanie organu podatkowego do odstąpienia od przyjętego na początku kontroli stanowiska.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Giełdowy Indeks Produkcji (GIP60) odrobił we wrześniu część tegorocznych strat i po wzroście o 3,68% osiągnął wartość 826,20 punktów. Negatywne dla polskiego przemysłu sygnały, których we wrześniu przybyło, nie zdołały zaszkodzić akcjom wszystkich polskich producentów. Wyniki półroczne pozwoliły wybranym spółkom znacznie zyskać na wartości, co przełożyło się na wzrost wartości całego indeksu GIP60.

Analitycy z DSR podsumowali Giełdowy Indeks Produkcji (GIP) za miesiąc wrzesień. W poniższym komunikacie dr Maciej Zaręba – analityk i współtwórca GIP, z DSR S.A.  podaje: „We wrześniu WIG wzrósł o 1%, a akcje największych spółek warszawskiego parkietu z WIG20 o 1,8% m/m. W tym samym czasie średnie i małe spółki były przez inwestorów oceniane gorzej, a ich indeksy traciły na wartości: MWIG40 spadł o 1,8% m/m, a SWIG80 stracił 1,1%”.

W takiej sytuacji wzrost wartości rynkowej 60. największych polskich spółek produkcyjnych o 2 mld zł i wzrost indeksu GIP60 o 3,68%, należy uznać za zaskakująco dobry wynik tym bardziej, że koniunktura przemysłowa ulega dalszemu ochłodzeniu.

Wśród indeksów sektorowych, które można identyfikować z przemysłem produkcyjnym, na wartości zyskały WIG-ODZIEŻ (+13,5% m/m) i WIG-LEKI (+1,9%), a straciły WIG-MOTO (-1,1%), WIG-SPOŻYWCZY (-2,1%) i WIG-CHEMIA (-8,1%). Podobny rozkład wyników zaobserwowano we wrześniu na akcjach spółek z GIP60. Projektanci z branży odzieżowej zyskiwali na wartości najwięcej, średnio o 8,65% m/m, producenci przemysłu lekkiego zyskali 2,25%, spółki farmaceutyczne rosły średnio o 0,84%, a spółki z branży metalurgicznej były warte średnio 0,37% więcej, niż na koniec sierpnia. Najwięcej stracili we wrześniu producenci z branży chemicznej (-7,05% m/m), a niewiele mniejsze spadki zanotowali producenci motoryzacji (-6,51%) i materiałów budowlanych (-5,32%). Słabą passę spółek z branży spożywczej na GPW przezwyciężyły spółki z przewagą kapitału polskiego, które we wrześniu wzrosły średnio o 3,35%. Największa w tym zasługa spółki INDYKPOL, która zanotowała wzrost ceny akcji o 10,92% m/m.

ZPUE z największym wzrostem wśród polskich producentów

Zwycięzcą wrześniowego rankingu GIP60 została spółka ZPUE, dzięki imponującemu wzrostowi o 31,31% m/m. Spółka z Włoszczowy, założona w 1988 r. przez Bogusława Wypychewicza, działa w szeroko pojętej branży elektrycznej i specjalizuje się w segmencie produkcji kontenerowych stacji transformatorowych, ale w asortymencie spółki znajduje się także aparatura łączeniowa średnich napięć, konstrukcje do budowy linii napowietrznych czy słupowe stacje transformatorowe. Kurs akcji ZPUE zyskał najwięcej podczas drugiego tygodnia wrześniowych notowań, kiedy na GPW zawitał na krótko powiew optymizmu. Opublikowane chwilę wcześniej zawiadomienie o nabyciu akcji spółki przez członka zarządu ZPUE oraz wcześniejsza informacja o znaczącej umowie z Tauron, opiewającej na ok. 30 mln zł, spowodowały, że ZPUE wyszła bardzo korzystnie na przypływie kapitału do GPW – w pewnym momencie akcje spółki zdrożały aż o 50%. Kolejne tygodnie przyniosły stopniową redukcję tego wzrostu, aż do sesji poprzedzających publikację raportu półrocznego, kiedy kurs w szybkim tempie powrócił do poziomów z początku miesiąca (150 zł za akcję), by – jeszcze przed publikacją raportu – powrócić do około 130 zł za akcję. Z raportu maluje się dla spółki całkiem pozytywny obraz pierwszego półrocza br. Wzrostowi przychodów z 292 mln zł do 306 mln zł towarzyszył skokowy wzrost zysku operacyjnego z -249 tys. zł w pierwszym półroczu 2018 roku, do niemalże 22 mln zł w tym samym okresie br. Również zysk netto wzrósł do poziomu 15 mln zł (w zeszłym roku strata netto wyniosła -7 mln zł).

Drugie miejsce przypadło spółce STALPRODUKT za wzrost o 16,10% m/m. Spółka z siedzibą w Bochni, zajmuje się produkcją i eksportem wyrobów stalowych, w tym: taśm i blach elektrotechnicznych, rdzeni transformatorowych, barier ochronnych, kształtowników oraz profili. W przypadku tej spółki przełomowym momentem był 10 września, kiedy ogólny entuzjazm na GPW zbiegł się w czasie z zatwierdzeniem przez Ministerstwo Środowiska dokumentacji geologicznej złoża rud cynku i ołowiu „Laski 1”, co przybliżyło spółkę do budowy nowej kopalni. Kolejne sesje przyniosły akcjom spółki względną stabilizację w okolicach 230 zł za akcję.

W miesiącu tak korzystnym dla spółek z branży odzieżowej, na podium rankingu GIP60 musiał znaleźć się chociaż jeden przedstawiciel z tej branży i tak też się stało: trzecie miejsce dla LPP za wzrost o 15,75% m/m. W połowie miesiąca spółka opublikowała wyniki za pierwsze półrocze 2019 roku, które ukazały 8% wzrost przychodów r/r, 13,1% wzrost zysku operacyjnego r/r oraz spadek zysku netto o 1 mln zł, do 205,5 mln zł. Inwestorzy docenili te wyniki, podbijając cenę akcji spółki od momentu publikacji, aż do końca miesiąca. Na uwagę zasługuje też aktywna postawa władz spółki, która w licznych komunikatach stymulowała popyt na akcje LPP, np. ogłoszenie planów przejęcia cypryjskiej Gothals Limited, planów emisji obligacji czy planowanej dywidendy.

Poprawa nastrojów w produkcji omija Europę

Wrześniowe badanie PMI® wykazało niewielką poprawę nastrojów w globalnym przemyśle. Odczyt na 49,7 pkt. we wrześniu jest wynikiem o 0,4% m/m lepszym niż w sierpniu (49,5). Wyniki PMI sugerują, że najlepsze nastroje panują obecnie wśród producentów z obu Ameryk, gdzie wszystkie kraje objęte badaniem zanotowały poprawę wskaźnika PMI Manufacturing. Najwięcej zyskała Kanada, która dzięki 3,9% wzrostowi m/m osiągnęła wynik 51 pkt. i powróciła nad neutralny poziom 50 pkt. Na uwagę zasługuje również poprawa wskaźnika PMI® w USA z 50,3 pkt. do 51,1 pkt., sygnalizując lekkie ożywienie w amerykańskim przemyśle. Niestety odczyt wskaźnika ISM Manufacturing, innego popularnego barometru koniunktury przemysłowej z tego regionu, osiągnął we wrześniu najniższą wartość od września 2008 roku (47,8).

Niewielką poprawę nastrojów zaobserwowano również w Azji, gdzie obecnie już w 7 na 11 badanych krajów odczyty wskaźnika PMI® znajdują się powyżej neutralnej granicy 50 pkt. Najlepiej sytuację w swoim przemyśle oceniają pracownicy firm produkcyjnych z Birmy, w której PMI® we wrześniu utrzymało się na niezmienionym od sierpnia poziomie 52 pkt. Największy wzrost w regionie (2% m/m) zanotowały Chiny, gdzie PMI® wyniosło 51,4 pkt (50,4 pkt. w sierpniu). Niepokojące sygnały docierają za to z Japonii (48,9) i Korei Południowej (48,0), które zanotowały spadki odpowiednio o 0,8% i 2,0% w porównaniu do poprzedniego miesiąca. Trudno nie odnieść wrażenia, że obecna sytuacja sprzyja krajom o niskich kosztach produkcji.

Najgorsze nastroje od kilku miesięcy panują w Europie. Potwierdzają to wrześniowe badania, które wykazały recesyjne wyniki poniżej 50 pkt. w 9 na 13 europejskich przemysłów podlegających badaniu. Największą depresję obserwujemy obecnie w Niemczech, gdzie we wrześniu zanotowano kolejny znaczący spadek do poziomu 41.7 (-4,1% m/m). Równie silne spadki nastrojów zaobserwowano w Austrii (-5,8% m/m do 45,1) i Rosji (-5,7% m/m do 46,3). Zagregowany wskaźnik dla całej Eurostrefy wyniósł 45,7 i był niższy o 2,8% niż w sierpniu (47,0).

Potwierdzają się złe przeczucia pracowników polskiego przemysłu

W Czechach wskaźnik PMI® utrzymał się na niezmienionym poziome 44,9 pkt. W konsekwencji żadnemu z naszych sąsiadów podlegających badaniu nie udało się wybić powyżej granicy 50 pkt. Polski PMI® przemysłowy znajduje się pod tą granicą już jedenasty miesiąc z rzędu, a wrześniowy wynik (47,8) jest niewiele wyższy od odczytu z lipca br. (47,4), który był najgorszym odczytem od 6 lat. Według ankietowanych, nowe zamówienia spadły w najszybszym tempie od ponad dekady (drugi najsłabszy wynik w historii badania). Co gorsza, komponent wskaźnika badających, prognozowany przez pracowników poziom produkcji w najbliższych 12 miesiącach, był we wrześniu na najniższym poziomie od początku badań. Tak niska ocena potencjału w najbliższym czasie wynika głównie z obaw o dalszy spadek popytu z Europy oraz wzrost konkurencji z Azji. Skumulowane w poprzednich miesiącach zaległości produkcyjne pozwoliły złagodzić spadek produkcji, który był mniej gwałtowny od spadku zamówień.

W ostatnich miesiącach nastroje wśród firm z branży produkcyjnej przedstawiały o wiele gorszy obraz polskiego przemysłu niż wynikałoby to z analizy „twardych” danych publikowanych przez GUS. Niestety tym razem negatywne nastroje są znacznie bardziej uzasadnione, bo dane GUS potwierdziły osłabienie w polskim przemyśle. Produkcja sprzedana przemysłu spadła w sierpniu o 1,3% m/m, za co w dużej mierze odpowiada spadek produkcji dóbr inwestycyjnych o 4,5% m/m. W porównaniu z sierpniem 2018 roku, spadki produkcji sprzedanej zanotowano w 18 na 34 działy przemysłu. Spadki zanotowano m.in. u producentów samochodów i naczep (-10,8% r/r), producentów metali (-6,3%) oraz producentów wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych (-4,6% r/r). Oczywiście, nie oznacza to załamania produkcji we wszystkich spółkach. Przed spadkiem produkcji w branży motoryzacyjnej uchronił się dla przykładu WIELTON, jeden z liderów w swojej branży w indeksie GIP60, który opublikował raport z dobrymi wynikami za pierwsze półrocze br. Są także branże, które w tym czasie zwiększyły poziom swojej produkcji. Należą do nich m.in.: producenci komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (7,3% r/r), urządzeń elektrycznych (6,4%) i wyrobów z tworzyw sztucznych (4,2%).

Słabnąca koniunktura przemysłowa stanowi nie lada wyzwanie dla naszych rodzimych producentów. Tym bardziej, że najdotkliwiej obecne spowolnienie odczuwa nasz największy partner handlowy. Rosnąca niepewność na rynkach światowych osłabia również naszą GPW, co również ma negatywne skutki dla inwestorów polskich spółek produkcyjnych. Nie znaczy to jednak, że przesądzony jest najczarniejszy scenariusz. Nasz eksport uległ w ostatnim czasie znacznej dywersyfikacji, dzięki czemu spadek popytu zagranicznego powinien był łagodniejszy, a wyniki półroczne potwierdzają, że polscy producenci, którzy zdołali poprawić swoją rentowność, mogą liczyć na kredyt zaufania ze strony inwestorów. Mimo pogarszających się warunków, wiele spółek zdołało się przygotować na spodziewane spowolnienie i mogą stanowić bardzo dobrą okazję inwestycyjną.

W marcu 2019 roku Amnesty International opublikowała raport który ujawnił ukierunkowany atak hakerski na dziennikarzy i obrońców praw człowieka w Egipcie. Ofiary otrzymały nawet e-mail od Google, ostrzegający je, że napastnicy wspierani przez rząd próbowali ukraść ich hasła. Dziś grupa wywiadu internetowego – Check Point Research, odsłania kulisy działań rządu, skierowane przeciw obrońcom praw człowieka.

Jak wskazywał raport AI, atakujący nie stosowali tradycyjnych metod phishingu lub kradzieży danych uwierzytelniających, ale skorzystali z bardziej skrytego i skutecznego sposobu uzyskania dostępu do skrzynek pocztowych ofiar: technikę znaną jako „OAuth Phishing”. Wykorzystując aplikacje stron trzecich do popularnych usług pocztowych, takich jak Gmail czy Outlook, atakujący manipulowali ofiarami w celu zapewnienia hakerom pełnego dostępu do swoich e-maili.

Check Point Research był jednak w stanie odnaleźć nieznane lub nieujawnione wcześniej „złośliwe artefakty” związane z tą operacją. Nowa strona internetowa, która została przypisana do tej akcji, ujawniła, że atakujący podążali za swoimi ofiarami w więcej niż jeden sposób i mogli nawet ukrywać się w zasięgu wzroku tworząc aplikacje mobilne do monitorowania swoich celów i umieszczając je w oficjalnym sklepie Google Play Store!

Po tym, jak Check Point Research poinformował Google o związanych z tymi działaniami aplikacjach, firma szybko usunęła je z Play Store i objęła zakazem tworzącego je programistę.

Tymczasem w drugiej połowie września dwóch działaczy, którzy byli celem ataku cybernetycznego, aresztowano w ramach łapanki obejmującej wybitne postaci opozycji będącej elementem tłumienia przez egipski rząd protestów antyrządowych.

Firma Check Point stwierdziła, że centralny serwer używany w atakach został zarejestrowany w imieniu egipskiego Ministerstwa Łączności i Technologii Informacyjnych oraz że współrzędne geograficzne umieszczone w jednej z aplikacji służących do śledzenia działaczy odpowiadały siedzibie głównej egipskiej agencji szpiegowskiej – Generalnej Służby Wywiadu.

Według raportu Check Pointa, atak ten rozpoczął się już 2016 roku. Ostateczna liczba ofiar jest nieznana, ale Check Point zidentyfikowała 33 osoby, w większości dobrze znane postacie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji, które były celem jednej z części operacji.

– Odkryliśmy listę ofiar, na której znaleźli się się indywidualnie wybrani działacze polityczni i społeczni, wybitni dziennikarze i członkowie organizacji non-profit w Egipcie – powiedziała Aseel Kayal, analityk Check Point, w rozmowie z New York Times.

Ragia Omran, wybitna prawniczka i działaczka na rzecz praw człowieka, powiedziała, że była wielokrotnie ostrzegana przez naukowców z grup zajmujących się prawami człowieka o tym, że jej konta stały się celem ataku.

Dla niektórych działaczy próby włamania się do ich kont email lub telefonów komórkowych stanowią kolejne utrudnienie w ich życiu w Egipcie pod rządami prezydenta as-Sissi, gdzie krytycy rządu i aktywiści narażeni są na aresztowania, długi pobyt w więzieniu, zakaz podróżowania czy zamrożenie ich majątku. Wiele z nich zostało oczernionych w historiach publikowanych w rządowych mediach.

Działacz egipsko-kanadyjskiej Koalicji na rzecz Demokracji również był celem ataku po tym, jak jego organizacja opublikowała film przedstawiający ministra egipskiego rządu wykonującego groźny gest podczas swojej lipcowej wizyty w Kanadzie.

Podczas wygłaszania przemówienia w Toronto, minister ds. imigracji i spraw ekspatriantów, Nabila Makram, powiedziała, że każdy Egipcjanin, który publicznie skrytykował swój kraj „zostanie ścięty”, wykonując jednocześnie gest podcięcia jej gardła. Broniąca się przed opinią międzynarodową Makram powiedziała, że jej uwagi zostały wyjęte z kontekstu.

Dwa miesiące później, firma Google ostrzegła kolejnego działacza społecznego, tym razem Egipsko-Kanadyjskiej Koalicji, że jego konto e-mail również było przedmiotem ataku.

Jak donosi New York Times, Afaf Mahfouz – wieloletnia działaczka na rzecz społeczeństwa obywatelskiego mieszkająca na Florydzie, również wymieniona na wspomnianej liście, powiedziała, że została powiadomiona przez organizację Human Rights Watch o ataku na nią, którego prawdopodobną przyczyną była jej praca z grupami kobiet w Egipcie.

– Myślałam, że z powodu mojego wieku zostawią mnie w spokoju, ale nie jestem specjalnie zaskoczona – powiedziała Mahfouz, która – jak zaznacza New York Times – ma 81 lat i jest poważnie chora.

Jak informuje Check Point Research na swoim blogu, w wyniku dochodzenia zainicjowanego przez Amnesty International, ujawnili oni zupełnie nowe aspekty ataku, którego celem było egipskie społeczeństwo obywatelskie. Dodaje również, że niezależnie od tego, czy chodzi o strony phishingowe, legalnie wyglądające aplikacje do programów Outlook i Gmail, czy aplikacje mobilne do śledzenia komunikacji lub lokalizacji urządzenia, jasne jest, że napastnicy stale wymyślają kreatywne i wszechstronne metody docierania do ofiar, nieuprawnionego wchodzenia na ich konta i monitorowania ich działalności.

JR HOLDING S.A., Spółka notowana na rynku NewConnect od listopada 2012 r., powzięła informację o wpisie przez Komisję Nadzoru Finansowego do Rejestru Zarządzających Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi. Emitent zrezygnuje z inwestycji w nieruchomości i skoncentruje się na inwestycjach w spółki działające w branży odnawialnych źródeł energii, gier komputerowych oraz sztucznej inteligencji.

Spółka powzięła informację o jej wpisie przez Komisję Nadzoru Finansowego do Rejestru Zarządzających Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi. Realizując uchwały Walnego Zgromadzenia Spółki z dnia 28.06.2019 r. JR HOLDING S.A. rezygnuje z inwestycji w nieruchomości i koncentruje się jako Alternatywna Spółka Inwestycyjna na działalności inwestycyjnej i zaangażowaniu w spółki z branży odnawialnych źródeł energii, gier komputerowych oraz sztucznej inteligencji. Zarząd Spółki opracowuje nową strategię działalności, którą przedstawi do zatwierdzenia najbliższemu Walnemu Zgromadzeniu Emitenta, którego termin odbycia planowany jest na listopad 2019 r. Zarząd JR HOLDING S.A. uważa, że wpis Spółki do Rejestru Zarządzających ASI stanowi bardzo ważny moment w jej historii i pozwoli na budowanie dalszego wzrostu wartości dla Akcjonariuszy.

„Wpis Spółki przez Komisję Nadzoru Finansowego do Rejestru Zarządzających Alternatywnymi Spółkami Inwestycyjnymi jest dla nas kolejnym etapem przekierowania działalności inwestycyjnej z nieruchomości na nowe i rozwojowe obszary. Chcemy skoncentrować się na inwestycjach w podmioty działające w branży Odnawialnych Źródeł Energii, gier komputerowych oraz sztucznej inteligencji, bowiem właśnie w nich dostrzegamy wysoki potencjał wzrostu. Obecnie pracujemy nad nową strategią rozwoju, którą przedstawimy Akcjonariuszom do zatwierdzenia podczas najbliższego Nadzwyczajnego Zgromadzenia Spółki planowanego na listopad 2019 r.” – komentuje January Ciszewski, Prezes Zarządu Spółki JR HOLDING S.A.

JR HOLDING S.A. jest spółką notowaną na rynku NewConnect od listopada 2012 r., która działa w segmencie nieruchomości komercyjnych oraz zajmuje się realizacją projektów inwestycyjnych. Emitent jest akcjonariuszem notowanej na rynku NewConnect spółki Columbus Energy S.A., która jest liderem na rynku mikroinstalacji fotowoltaicznych w Polsce. JR HOLDING S.A. jest także akcjonariuszem Setanta S.A. – spółki notowanej na Głównym Rynku GPW w Warszawie. Podmiot ten jest w trakcie połączenia z wydawnictwem gier komputerowych ALL IN! GAMES Sp. z o.o. W portfelu inwestycyjnym Emitenta znajduje się także notowane na NewConnect spółki Synerga.fund S.A. oraz ONE MORE LEVEL (poprzez ZIELONA Sp. z o.o.).

Polski złoty zakończył tydzień na mocnym plusie, z kolei słabo radził sobie dolar amerykański. Co stało za ostatnimi zmianami na rynku walutowym?

Na przestrzeni ostatniego tygodnia rentowności dziesięcioletnich obligacji skarbowych USA spadły o 15 punktów bazowych, do czego przyczyniły się niepokojące odczyt wskaźników nastrojów biznesu. Słabe dane o nastrojach wpłynęły również na wzrost oczekiwań względem obniżek stóp procentowych Rezerwy Federalnej. Gorsze warunki utrudniały dolarowi amerykańskiemu kontynuację dotychczasowej aprecjacji. Z kolei euro zdołało rozpocząć umiarkowane umocnienie w stosunku do USD, kierując się w stronę poziomu 1,10. O ile piątkowy raport z amerykańskiego rynku pracy ustabilizował nieco nastroje w Stanach Zjednoczonych, niższe rentowności amerykańskich obligacji zdecydowanie wspierały waluty gospodarek wschodzących, zwłaszcza tych z Ameryki Łacińskiej.

Rozwijająca się różnica pomiędzy „miękkimi” odczytami ankiet przeprowadzanych wśród przedsiębiorstw a „twardymi” danymi makro (zwłaszcza dotyczącymi zatrudnienia i konsumpcji) staje się kluczową kwestią w kontekście rynków finansowych. Z uwagi na opisaną dychotomię oraz rozczarowujące odczyty ostatnich badań aktywności biznesowej, w najbliższym czasie istotną rolę powinny odegrać odczyt sierpniowej dynamiki produkcji przemysłowej w Niemczech, który poznamy we wtorek, jak również te dane makro z USA, które co do zasady traktowane są jako mniej ważne dane „drugiej kategorii”. W środę nadejdą „minutki” z ostatniego spotkania FOMC, w czwartek poznamy z kolei wrześniowy odczyt inflacji CPI w Stanach Zjednoczonych oraz „minutki” z ostatniego spotkania Europejskiego Banku Centralnego. Oprócz tego istotne będą, jak zwykle nieprzewidywalne, nagłówki dotyczące Brexitu – zbliżamy się bowiem do końcowego okresu negocjacji.

PLN

Zgodnie z naszymi oczekiwaniami, polski złoty zakończył ubiegły tydzień umocnieniem. Walucie sprzyjał pozytywny sentyment do walut regionu oraz ogłoszenie wyroku TSUE, które zakończyło krótki okres obaw o sytuację wewnętrzną w Polsce. W minionym tygodniu odbyło się też spotkanie Rady Polityki Pieniężnej. Pomimo ostatniego spadku inflacji, retoryka prezesa Glapińskiego podczas konferencji prasowej była jastrzębia – nie wskazywał on, żeby Polskę miały czekać obniżki stóp procentowych.

Ten tydzień nie przyniesie żadnych istotnych danych makro z Polski. Warto będzie natomiast zwrócić uwagę na podwójną rewizję ratingu Polski ze strony agencji S&P i Moody’s. Zmiana perspektywy, czy samego ratingu jest bardzo mało prawdopodobna, w związku z czym warto będzie zwrócić uwagę przede wszystkim na samą retorykę agencji w kontekście Polski.

GBP

Niepokojący odczyt indeksu aktywności biznesowej PMI dla sektora budownictwa, który poznaliśmy w ubiegłym tygodniu, wydaje się potwierdzać, że nastroje biznesu w Wielkiej Brytanii zdecydowanie słabną. Ciężko jednak rozróżnić, w jakim stopniu stoi za tym Brexit, a w jakim jest to kontynuacja ogólnoświatowego pogorszenia nastrojów.

O ile rośnie presja na obniżki stóp procentowych Banku Anglii, to jednak kurs funta brytyjskiego powinien nadal w pierwszej kolejności zależeć od negocjacji związanych z Brexitem, a nie od danych makroekonomicznych opisujących przeszłość. Naszym zdaniem najbardziej prawdopodobnym jest, że termin Brexitu zostanie po raz kolejny przesunięty, a w listopadzie odbędą się kolejne wybory parlamentarne. W związku z powyższym, w krótkim okresie spodziewamy się umiarkowanego umocnienia funta brytyjskiego.

EUR

Najbliższe dni przyniosą zaskakująco mało informacji ze strefy euro. Poza wtorkowym odczytem produkcji przemysłowej w Niemczech będziemy oczekiwać na czwartkową publikację protokołu z dyskusji EBC podczas wrześniowego spotkania decyzyjnego. W przypadku „minutek” istotnym będzie to, jakim poparciem wśród decydentów cieszyło się przyjęcie pakietu środków luzujących politykę monetarną. Protokół pozwoli również odpowiedzieć na pytanie, w jakim stopniu członkowie EBC są zaniepokojeni ostatnim pogorszeniem się danych ekonomicznych. Z uwagi na niepewność związaną z danymi, jak i z polityką EBC, publikacja „minutek” z ostatniego spotkania banku centralnego strefy euro będzie zatem dużo istotniejsza niż zazwyczaj.

USD

W Stanach Zjednoczonych coraz bardziej uwypukla się różnica pomiędzy wynikami ankiet opisujących nastroje a faktycznymi odczytami danych makro – wcześniej obserwowaliśmy to zjawisko po drugiej stronie Atlantyku. Wskaźniki aktywności biznesowej ISM w Stanach Zjednoczonych we wrześniu można określić jako wyjątkowo ponure, niepokojący okazał się zwłaszcza wycinek dotyczący zatrudnienia w sektorze usług. Mimo to piątkowy raport o amerykańskim rynku pracy we wrześniu pokazał, że w Stanach Zjednoczonych notujemy dość wysokie tempo kreacji miejsc pracy i spadek stopy bezrobocia. Nie widać jednak, żeby ta sytuacja przełożyła się na trwały wyższy wzrost płac.

W tym tygodniu kluczową publikacją dla Stanów Zjednoczonych będą „minutki” z ostatniego spotkania FOMC, które poznamy w środę. „Minutki” wydają się jednak być nieco przyćmione przez ostatnie dane gospodarcze, jak i zaplanowany na wtorek odczyt inflacji CPI w USA.

Autor: Enrique Diaz-Alvarez, Ebury

Przedstawiciele związków i stowarzyszeń reprezentujących największe przedsiębiorstwa z branży cyfrowej i nowoczesnych technologii należących do krajów Grupy Wyszehradzkiej: Polski, Czech, Słowacji i Węgier będą wspólnie kreować politykę wspierającą rozwój nowoczesnych technologii oraz cyfryzacji tych krajów, w tym w obszarze GovTech. W obecności ministra finansów, inwestycji i rozwoju Jerzego Kwiecińskiego na Kongresie 590 w Rzeszowie podpisany został list intencyjny w tej sprawie.

Pod listem podpisali się: prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik, szef czeskiego Związku Elektroniki Użytkowej Michał Mazal oraz prezes IVSZ –  Węgierskiego Związku ICT Gabor Matrai. W projekcie uczestniczyć będzie również PKP S.A. – pod listem intencyjnym podpisał się Krzysztof Mamiński, prezes zarządu Polskich Kolei Państwowych S.A.

– Niezwykle nas cieszy, że na naszych oczach zawiązuje się partnerstwo zarówno ponad granicami, jak i podziałem na sektor publiczny i prywatny. Tym ważniejsze jest dla nas, że GovTech jest jego istotną częścią  – ocenia Justyna Orłowska, Dyrektor Programu GovTech Polska. – Porozumienie branży grupy Wyszehradzkiej może wyzwolić nowy potencjał, który pozwoli konkurować firmom z krajów tego regiony na rynkach całej Europy – podkreślał z kolei minister Jerzy Kwieciński.

Jak zaznaczyli sygnatariusze listu intencyjnego, rozwój innowacyjnych administracji i gospodarek powinien być priorytetem dla rządów państw V4, by wzmocnić ich wiodącą rolę w Europie Środkowo-Wschodniej. Bo tylko nowoczesne, rozwinięte cyfrowo i technologicznie gospodarki mają szanse na bycie konkurencyjnymi względem nie tylko Europy, ale takich globalnych gigantów, jak USA czy rynki azjatyckie. „Dlatego w naszym wspólnym interesie jest, by wspierać wszelkie inicjatywy, w tym propozycje uregulowań prawnych tak, by pomagały one rozwojowi branży cyfrowej i nowoczesnych technologii w państwach Grupy Wyszehradzkiej” — podkreślono w liście.

Zdaniem prezesa Cyfrowej Polski wspólnym interesem grupy państw V4 jest m.in. stawianie na rozwój centrów R&D w tej części Europy, gdyż to właśnie w nich rodzą się innowacyjne pomysły, które można następnie komercjalizować. — Z tego punktu widzenia szczególnie należy wspierać startupy, które często są źródłem innowacyjnej kreatywności. Nie możemy dopuścić, by tracić potencjał, jaki w nich drzemie — uważa Michał Kanownik.

Z kolei jak podkreśla prezes zarządu PKP S.A. Krzysztof Mamiński, fakt, że Polskie Koleje są jednym z sygnatariuszy listu ma także wymiar symboliczny. – W ciągu 4 lat wprowadziliśmy transport kolejowy na drogę innowacji, rozwoju, stworzyliśmy przedsiębiorstwo na miarę XXI wieku – mówi Krzysztof Mamiński.

Współpraca w ramach grupy V4 ma dotyczyć również m.in. cyberbezpieczeństwa, rozwoju 5G, internetu rzeczy, sztucznej inteligencji, edukacji w zakresie kompetencji cyfrowych, oraz przedsięwzięć GovTech (ang. Government Technology), w której to dziedzinie porozumienie podkreśla dotychczasowe dokonania Polski i jej potencjał do wyznaczania trendów w regionie.

Sfinks Polska, spółka zarządzająca sieciami Sphinx, Piwiarnia Warki, Chłopskie Jadło czy Fabryka Pizzy, otrzymała zawiadomienie o przyjęciu jej oferty dotyczącej nabycia Fabryki Pizzy Sp. z o.o. W rezultacie, 14 października br. dojdzie do zawarcia umowy sprzedaży wszystkich udziałów w tej spółce za cenę 8 mln zł. Finalizacja transakcji i dzień zapłaty przypadną na 15 kwietnia 2020 r.

W wyniku realizacji umowy, Sfinks Polska stanie się właścicielem całej sieci Fabryka Pizzy, w chwili obecnej obejmującej łącznie 19 lokali, z czego giełdowa spółka zarządza 10 restauracjami pod tym szyldem. Zawarcie umowy przed maksymalnym terminem, jaki przewidywała umowa inwestycyjna, przypadającym na 31 marca 2021 r., oznacza także korzyści finansowe dla Sfinksa szacowane na ok. 3 mln zł. Dzięki przyspieszeniu transakcji giełdowa spółka zapłaci niższą cenę za udziały w Fabryce Pizzy Sp. o.o. oraz zyska na przychodach generowanych przez przejęte restauracje w tym okresie.

– Już w momencie podpisywania umowy inwestycyjnej w 2016 r. byliśmy przekonani o atrakcyjności i powtarzalności tego konceptu. W ciągu ostatnich 2 lat otworzyliśmy 10 restauracji Fabryka Pizza, w tym aż 4 w pierwszej połowie tego roku. W przygotowaniu mamy kolejne lokale. Fakt przejęcia całej sieci jest dla nas bardzo dobrą informacją, gdyż pozwoli nam skokowo urosnąć w już działających i rentownych punktach. Będziemy też mieli pełen wpływ na działalność całej sieci. To koncept, z którym wiążemy duże nadzieje także ze względu na jego atrakcyjność dla franczyzobiorców, popularność kuchni włoskiej wśród Polaków i sprawdzone menu w kanale delivery – komentuje Dorota Cacek, wiceprezes zarządu Sfinks Polska SA.

Fabryka Pizzy to sieć restauracji z segmentu kuchni włoskiej. W ich ofercie jest pizza, a także inne włoskie dania jak risotto, gnocchi i makarony. Charakterystycznym daniem sieci są bombery, czyli gorące buły pizzowe z różnymi dodatkami.

Zapadł już wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w tak zwanej „polskiej sprawie frankowej”, ale w naszym rodzimym sądownictwie wciąż odbywają się rozprawy. W warszawskim sądzie apelacyjnym odbyła się rozprawa dotycząca umowy kredytowej w Getin Noble Bank. Umowa zawierała nieuczciwe postanowienia, sąd okręgowy uznał ją więc za nieważną. Od tego wyroku bank złożył apelację, domagając się uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji, lub jego zmiany. Rozprawa apelacyjna odbyła się w dniu pierwszego października, czyli przed pojawieniem się wyroku TSUE. Wyrok sądu apelacyjnego oddalił apelację banku.

– Wyrok sądu okręgowego w Warszawie uznał umowę za nieważną, przede wszystkim z uwagi na sposób ustawiania tabeli kursowej. W umowie nie zawarto precyzyjnych kryteriów przeliczania waluty. Taka umowa jest sprzeczna z naturą umowy kredytowej, ponieważ powoduje, że jedna ze stron na podstawie własnych decyzji ustala zobowiązania drugiej – powiedziała serwisowi eNewsroom Barbara Garlacz, radczyni prawna. – Istotny jest fakt, że rozprawa odbyła się przed ogłoszeniem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sąd jednak nie zawiesił tej sprawy do czasu wyroku.  Apelacja została oddalona – podkreśliła Garlacz.

Od kilku lat głośno mówi się o tym, że rynek pracy w przyszłości zmieni się diametralnie – wiele znanych obecnie zawodów zniknie, a w ich miejsce pojawią się nowe, zupełnie jeszcze nieznane profesje. Zmieni się też sposób pracy – ciągłe, coraz szybsze zmiany, będą wymuszały na pracownikach większą elastyczność, przystosowanie się do pracy z wieloma pracodawcami i firmami jednocześnie, a także z maszynami, systemami i sztuczną inteligencją. Jedną z branż, najszybciej chłonącą innowacje i wprowadzającą do codziennego funkcjonowania nowe technologie, jest branża finansowa. Tych, którzy planują karierę w zawodach związanych z finansami, ubezpieczeniami, księgowością, konsultingiem czy branżą fintech, czekają jednak wyzwania, na które już teraz warto się przygotowywać. Pracodawcy tymczasem muszą sobie zdać sprawę z tego, że w dobie walki o pracownika i postępującej już transformacji, warto inwestować w rozwój odpowiednich kompetencji tych osób, które są już zatrudnione w firmie, jednocześnie przygotowując ich na rosnące tempo pracy oraz kolejne zmiany.

Sektor finansowy w Polsce rozwija się bardzo szybko. Historia bankowości komercyjnej w naszym kraju rozpoczęła się zaledwie 30 lat temu. W ciągu minionych dziesięcioleci doszło do naturalnej konsolidacji wielopodmiotowego początkowo rynku, w wyniku przejęć i fuzji, które niejednokrotnie owocowały znaczną redukcją zatrudnienia, szczególnie w strukturach administracyjnych. Obecnie w Polsce działają 32 banki, które bardzo szybko wprowadzają innowacje technologiczne, pozwalające na optymalizację procesów, kosztów i zatrudnienia. Ogromny wpływ na funkcjonowanie rynku finansowego w Polsce ma również niewątpliwie fakt, że aktualnie w kraju funkcjonuje ok. 170 tzw. fintechów – alternatywnych usług finansowych, dostarczających nowe, bezpieczniejsze metody płatności gotówkowych, niewymagające długotrwałej weryfikacji klienta pożyczki czy kantory online. Mimo iż większość tego typu podmiotów nie funkcjonuje w Polsce dłużej niż od 5 lat, krajowy rynek jest jednym z najszybciej rozwijających się pod tym względem rynków w Europie Środkowo-Wschodniej, z wartością szacowaną na 860 mln euro[1]. Według prognoz, do 2020 roku, z tego typu produktów ma już korzystać nawet połowa Polaków. Jednocześnie CEO World Magazine uznał Polskę drugim po Malezji, najbardziej atrakcyjnym krajem do dokonywania inwestycji i nawiązywania współpracy biznesowej[2] w 2019 r. W związku z tym, według szacunków, zaledwie do 2020 r. w kraju powstanie zapotrzebowanie na ok. 50 tys. nowych stanowisk.

Podstawowe zadania przejmie technologia

Mimo zapowiadanego na nadchodzące lata wzrostu zapotrzebowania na nowych pracowników, konsolidacja na rynku bankowym, zmiany technologiczne wpływające na funkcjonowanie całej branży, jak również szybki rozwój alternatywnych usług finansowych oraz rosnąca popularność bankowości mobilnej sprawiły, że już w 2016 roku banki zamknęły ponad 200 placówek[3].

W wyniku zmian, jakie zaszły w ostatnich latach w ramach funkcjonowaniu sektora finansowego, w branży zdecydowanie spada zapotrzebowanie na pracowników administracyjnych oraz osoby z podstawowymi umiejętnościami, rośnie natomiast popyt na pracowników wyspecjalizowanych, posiadających wysoko rozwinięte kompetencje, którzy w dobie nowych technologii oraz tak łatwo dostępnych rozwiązań online, są w stanie dostarczyć bardzo wysoki standard obsługi klienta i wszechstronną wiedzę – zwraca uwagę Barbara Dutka z Grupy Nowe Motywacje.

Według prognoz w przyszłości realizacja usług w sektorze finansowym ma zmierzać w kierunku tzw. finansów autonomicznych, dzięki którym klient świadomie przeniesie odpowiedzialność za czytanie umów, analizę warunków różnych ofert czy porównywanie produktów finansowych na algorytm i sztuczną inteligencję, której zadaniem będzie dobór najlepszych produktów i rozwiązań. Już w 2016 roku 57% klientów banków deklarowało, że mogłoby zastąpić kontakt z doradcą korzystaniem z rozwiązania technologicznego[4]. W tej sytuacji znacząco wzrośnie wartość bezpośredniej obsługi klienta, spełniającej wysokie wymagania i budującej pozytywne doświadczenia.

Kompetencje przyszłości w branży finansowej

Wśród prognoz dotyczących tego, jakie kompetencje powinni rozwijać pracownicy, chcący odnaleźć się na rynku pracy przyszłości, na pierwszym planie pojawia się umiejętność efektywnej komunikacji z osobami z różnych środowisk etnicznych i zawodowych, inteligencja emocjonalna i elastyczność. Branża finansowa rządzi się jednak nieco innymi prawami. Tempo pracy i adaptacji zmian jest tu zdecydowanie szybsze, niż w wielu innych sektorach, podobnie jak odpowiedzialność, ciążąca na pracownikach. Według badań firmy konsultingowej McKinsey, zaledwie do 2020 roku maszyny będą w stanie wykonywać nawet do 30% pracy realizowanej obecnie przez banki[5]. Oznacza to kolejne redukcje w zatrudnieniu, a dla wielu osób konieczność przekwalifikowywania się, i nawet w przypadku pozostania w branży, zmianę stanowiska i zakresu wykonywanych obowiązków. Z jednej strony więc umiejętności miękkie i zorientowanie na klienta, są niezwykle ważne, z drugiej jednak osoby planujące i już robiące karierę w branży finansowej powinny przygotować się na zmiany i wypracować szczególny zestaw cech i kompetencji.

Według praktyków branży finansowej te cechy to:

• otwartość na zmiany;
• odporność na stres;
• zorientowanie na wyniki;
• umiejętność analitycznego myślenia;
• kompetencje cyfrowe;
• myślenie lateralne;
• wysoce rozwinięte zdolności komunikacyjne.

Zmiany w charakterze, warunkach pracy i zakresie obowiązków, już zachodzą w branży finansowej niezwykle szybko. Część zawodów, takich jak księgowy, agent ubezpieczeniowy, czy urzędnik bankowy, zajmuje wysokie miejsce w kategorii zawodów najbardziej zagrożonych automatyzacją. Pracownicy zatem nie tylko muszą być gotowi na ciągłe funkcjonowanie w zmianie i zdobywanie nowych kompetencji. Należy mieć świadomość, że zarówno sytuacja w całej branży finansowej, coraz większa presja na wyniki i rosnąca konkurencja rozwiązań technologicznych, będą powodować ogromny stres u pracowników. Niezwykle ważne jest, aby osoby chcące rozwijać się w zawodach związanych z finansami, miały świadomość tego, jak radzić sobie ze stresem, posiadały umiejętności pozwalające im na pracę pod presją, czy priorytetyzowanie zadań, umożliwiające efektywne zamykanie projektów.

Odpowiedzialność po stronie pracodawców

Warto pamiętać, że odpowiedzialność za wejście w proces transformacji, należy nie tylko do pracowników, ale w głównej mierze również do pracodawców, szczególnie jeśli chcą oni w niedalekiej przyszłości posiadać efektywny zespół. Już dziś znalezienie wysoko wykwalifikowanego pracownika jest procesem niezwykle długotrwałym, ze względu na warunki panujące na rynku pracy. W nadchodzących latach proste zadania zostaną zautomatyzowane, a znaczną część rutynowych obowiązków przejmą algorytmy i boty. Nadal jednak posiadanie pracownika z wysoko rozwiniętymi kompetencjami, wiedzą branżową i doświadczeniem, a także inteligencją emocjonalną i umiejętnością słuchania, będzie kluczowe dla dobrego funkcjonowania firm. Dlatego warto poświęcić uwagę osobom już pracującym w tym sektorze, aby pomóc im rozwinąć cechy i kompetencje, które w nadchodzących latach będą odgrywać kluczową rolę w pracy w branży finansowej.

Wiele firm jest już w pełni świadoma zmian, które w nadchodzących latach będą zachodzić w jeszcze szybszym tempie. Oprócz szkoleń produktowych i technicznych pracownikom należy zaoferować również odpowiednio dopasowane do potrzeb konkretnej firmy oraz zawodu produkty szkoleniowe i warsztatowe, które pozwolą im na skuteczne zarządzanie stresem, emocjami czy frustracją wywołaną obawami o przyszłość zawodową. Dzięki temu już w tej chwili pracodawcy mogą rozpocząć prace nad budowaniem efektywnego, dobrze funkcjonującego zespołu, przygotowanego na nowe warunki pracy – zauważa Barbara Dutka.

Sektor finansowy w Polsce rozwija się bardzo szybko. Polacy są otwarci na nowe rozwiązania i szukają dla siebie najbardziej odpowiednich produktów. W nadchodzących latach wzrastać będzie jednak zapotrzebowanie na wysoko wykwalifikowanych pracowników, posiadających fachową, praktyczną wiedzę branżową.

W obecnej sytuacji, gdy na rynku panuje tak duża konkurencja w walce o pracownika, firmy powinny stawiać przede wszystkim na rozwój osób, które już są w danej instytucji zatrudnione, posiadają doświadczenie i wiedzę, ale przede wszystkim znają mechanizmy kierujące branż. To w nich tkwi potencjał na dalszy rozwój i dostosowanie się do aktualnych potrzeb stale zmieniającego się rynku – zwraca uwagę Barbara Dutka.

Stawiając zatem na rozwój, nie należy zapominać o tym, jaki wpływ na zdrowie pracowników może mieć sytuacja w ich sektorze. Należy zatem, pracując nad odpowiednimi kompetencjami przyszłości, zatroszczyć się również o dobre samopoczucie pracowników, ich równowagę między życiem prywatnym i zawodowym oraz dalszy rozwój zgodny z ich predyspozycjami.

[1] http://maxmania.pl/technologie/zmienia-sie-polski-rynek-fintech/

[2] https://www.pulshr.pl/bpo/centra-uslug-wspolnych-na-fali-w-polsce-sektor-rosnie-daje-miejsca-pracy,64481.html

[3] https://loando.pl/wpis/fintech-definicja-historia-charakterystyka

[4] „Sektor finansowy coraz bardziej #fintech”, PWC, grudzień 2016

[5] https://www.bloomberg.com/news/articles/2017-07-20/machines-poised-to-take-over-30-of-work-at-banks-mckinsey-says

Siedmiu na dziesięciu rodziców planowało zakupy szkolne w sierpniu. Jedynie 2 proc. zostawiło je na wrzesień. Czy warto było czekać? Analiza ofert 550 sklepów internetowych, przeprowadzona przez firmę doradczą Deloitte we współpracy z firmą Dealavo, pokazała, że tylko najbardziej wytrwali mogli liczyć na naprawdę atrakcyjne promocje. Zakładając, że na wyprawkę polska rodzina planowała wydać średnio 1 718 zł, maksymalne oszczędności mogły sięgnąć 245 zł. Z kolejnej edycji „Szkolnego barometru cenowego” wynika, że we wrześniu najbardziej zmalały ceny artykułów szkolnych i podręczników, a zdrożała odzież.

„Szkolny barometr cenowy” porównuje ceny najczęściej kupowanych artykułów w związku z rozpoczęciem roku szkolnego. – Prześledziliśmy ruchy cenowe internetowych detalistów pod koniec lipca, czyli wtedy, gdy dopiero szykowali się oni do wzmożonego zainteresowania klientów, następnie w sierpniu, gdy większość rodziców planowała zakupy szkolne oraz we wrześniu, gdy często dokupujemy jeszcze niezbędne artykuły i podręczniki – mówi Agnieszka Szapiel, Menedżer w dziale konsultingu Deloitte.

Dzięki raportowi „Wyprawka szkolna 2019” znane są kategorie produktów, które znajdują się w szkolnym koszyku ucznia. To pomogło wybrać do analizy rzeczy, na które rodzice zamierzali wydać najwięcej. Były to artykuły szkolne (m.in. plecaki, zeszyty, piórniki), ubrania i obuwie oraz elektronika (smartfony, laptopy, smartwatch). Za pomocą narzędzi do monitoringu cen dostarczanych przez firmę Dealavo wyszukane zostały konkretne oferty tych produktów, które poddano codziennemu monitoringowi w zakresie cen. Łącznie przebadano ponad 200 produktów, które znajdują się w ofercie ponad 550 sklepów online. W ramach „Szkolnego barometru cenowego” eksperci Deloitte i Dealavo przeanalizowali łącznie ponad 6 000 cen produktów.

Kilkunastoprocentowe oszczędności

Uwzględniając wszystkie ruchy cenowe, czyli zarówno podwyżki, jak i obniżki oraz jedynie te tygodnie, które pozwalały na największą potencjalną oszczędność w danej kategorii, możliwe było zaoszczędzenie około 50 zł na całych wydatkach szkolnych. Oznacza to, że w przypadku średniej kwoty 1 718 zł, było to jedynie 3 proc. wydatków. Chodzi o sytuację, w której kupujący nie zwracali szczególnej uwagi na oferty promocyjne.

Eksperci Deloitte przygotowali również symulację, która zakłada kupowanie tylko i wyłącznie artykułów przecenionych. W takim przypadku całkowita potencjalna oszczędność na wydatkach związanych z wyprawką szkolną w analizowanym okresie mogła sięgnąć około 245 zł (14 proc. całkowitych średnich wydatków). – Pamiętać należy jednak, że ta kwota byłaby możliwa do osiągnięcia tylko wtedy, gdyby klient kupił wyłącznie produkty po obniżonych cenach. Jest to o tyle mało prawdopodobne, że trzeba by poświęcić wiele czasu na wyłowienie takich ofert, a poza tym jak wiemy, artykuły szkolne wybierają przede wszystkim dzieci. Kupujemy więc to, co się nam podoba, a niekoniecznie to, co jest najtańsze – mówi Agnieszka Szapiel.

Z analizy Deloitte wynika, że w pierwszej połowie sierpnia najbardziej opłacało się kupować tablety, czytniki e-booków, odzież, obuwie i kalkulatory. Z kolei po 15 sierpnia drobne artykuły, takie jak bidony czy śniadaniówki. Wrzesień przyniósł za to atrakcyjne oferty cenowe produktów szkolnych (zeszyty, piórniki), drukarek i skanerów. Po 15 września opłacało się kupować plecaki i tornistry, komputery, telefony oraz podręczniki i lektury.

Cenowa ruletka

Analiza Deloitte pokazała, że w okresie sierpień-wrzesień nie było jednoznacznego momentu, który  pozwalał na minimalizacje wydatków i znaczące oszczędności. – Obniżki i zwyżki cen w różnych kategoriach produktów balansowały się w poszczególnych tygodniach. Możemy jednak powiedzieć, że jeżeli chodzi o artykuły szkolne najlepszym momentem na ich zakup była końcówka sierpnia i początek września – mówi Mateusz Mańkowski, Konsultant w dziale konsultingu Deloitte. Z kolei podręczniki najwyższe ceny osiągnęły w połowie sierpnia, czyli wtedy gdy większość rodziców ruszała na zakupy. Dopiero w drugiej połowie września ich ceny powróciły do poziomu z lipca. Podobnie średnie ceny tornistrów i plecaków zaczęły spadać po pierwszym dzwonku.

Dokładnie odwrotnie było z odzieżą. Średnie ceny ubrań rosły we wrześniu. To mogło mieć związek przede wszystkim z wprowadzaniem do sklepów nowych jesiennych kolekcji. – Sezon powrotu do szkoły był tak intensywny, że ceny często się zmieniały, a sprzedawcy dynamicznie reagowali na sytuację, dostosowując podaż do popytu. Klientom trudno było więc wstrzelić się idealnie w moment, by trafić na najbardziej atrakcyjne ceny – mówi Jakub Kot, prezes Dealavo.

Eksperci Deloitte przeanalizowali również, w których kategoriach występowało najwięcej produktów o obniżonej cenie. Okazało się, że nawet jedna trzecia drukarek i skanerów pod koniec sierpnia i w pierwszej połowie września była objęta obniżkami. Niewiele mniej, bo 29 proc. podręczników i lektur w tym samym czasie miało niższe ceny. W przypadku tornistrów i plecaków było to 13-16 proc. produktów.

Najwięcej nowej przestrzeni biurowej oddanej w 2019 r. będzie w Bukareszcie – 336 tys. mkw. oraz Warszawie – 230 tys. mkw. Łącznie dostępność takich powierzchni w stolicach Europy Środkowej urośnie o 995 tys. mkw. – wynika z raportu CBRE „CEE Office Market 2019”. To niewielki spadek w porównaniu z 2018 r., ale wynik cały czas przekracza 5-letnią średnią. Boom budowlany wciąż ledwo nadąża za potrzebami rynków w tej części Europy – poziom niewynajętych biur wynosi średnio 7,3% i obejmuje przede wszystkim obrzeża miast. Wartość transakcji na rynku biurowym w regionie CE tylko w pierwszej połowie br. wyniosła 3,66 mld euro.  

– Biura utrzymują pozycję lidera rozwoju wśród obszarów nieruchomości komercyjnych. Składa się na to kilka czynników. Biurowce rosną na potęgę, inwestorzy lokują w nie kapitał, a najemcy zainteresowani podnoszeniem standardu swoich biur wynajmują najlepsze z nich. Kraje się bogacą, jakość życia rośnie, a dobre biuro w wygodnej lokalizacji to dziś warunek, by przyciągać najlepszych pracowników. Kolejnym elementem tej układanki jest widoczny w krajach Europy Środkowej trend poszukiwania nowych lokalizacji wśród firm, które często od kilkunastu, czy nawet kilkudziesięciu lat zajmowały tę samą siedzibę. Nowe biuro jest dla nich jednym z najważniejszych etapów odświeżania swojego wizerunku – mówi Mikołaj Sznajder, Dyrektor Działu Powierzchni Biurowych CBRE.

Biura na rynku… pracy

Obecna sytuacja na rynku pracy w państwach liderów rankingu – w Polsce i Rumunii wciąż jest bardzo dobra dla pracowników. Według najnowszych danych Eurostatu z sierpnia 2019 r. stopa bezrobocia w Polsce wyniosła 3,3 proc, a w Rumunii – 3,8[1]. To jedne z najniższych współczynników w Europie, co może tłumaczyć najwyższe pozycje w zestawieniu oddanych powierzchni biurowych, na których znalazły się miasta stołeczne obu państw. Silny rynek pracy stanowi solidną podstawę dla rynku inwestycyjnego. Poprawa koniunktury gospodarczej w całej Europie przekłada się na wzrost popytu na nową powierzchnię biurową oraz zwiększenie zatrudnienia.

Bukareszt buduje ponad normę

W porównaniu z ubiegłym rokiem roczny poziom oddanej powierzchni znacząco wzrósł w Bukareszcie (o 130%) i Pradze (o 50%). Bez zmian utrzymuje się w Bratysławie i Warszawie, a spadki widać w Budapeszcie (o -50%) i Wiedniu (o -80%). Jednak jak wskazują analizy CBRE, w skali Europy Środkowej w kolejnych latach widać wyraźną krzywą wznoszącą. Według prognoz, w 2020 r. przybędzie 1,2 mln mkw. przestrzeni biurowej, a w 2021 r. aż 1,5 mln mkw. Ilość dostępnej wolnej powierzchni w stolicach Europy Środkowej to średnio 7,3%. Najtrudniej o nowe biuro jest w Pradze, gdzie poziom pustostanów wynosi 4,5%, a najmniej problemów mają mieszkańcy Bukaresztu, w którym pustostany to 8,8% rynku.

Czesi i Polacy polubili biura w regionach

Jak wskazują eksperci CBRE, w Czechach i w Polsce coraz bardziej dojrzały staje się regionalny rynek biurowy. W obu krajach widać coraz większe zainteresowanie zarówno budową biur w miastach w regionach, jak i ich wynajmem. W Polsce w I półroczu 2019 r. najwięcej metrów kwadratowych przybyło w Krakowie i Poznaniu – w każdym z nich po ponad 46 tys. mkw. Swoje silne pozycje utrzymują także Wrocław, Trójmiasto oraz Metropolia Górnośląsko-Zagłębiowska (GMZ). Natomiast w Czechach prym wiodą Brno i Ostrava.

[1] https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Unemployment_statistics#Recent_developments

Odkąd sztuczna inteligencja przestała być jedynie modnym hasłem i stała się realnym zasobem biznesowym, zaczęły wzrastać obawy wśród pracowników o los ich miejsc pracy. Badanie przeprowadzone niedawno przez firmę Oracle we współpracy z uczelnią Otto Beisheim School of Management wykazało, że kwestia ta niepokoi prawie jedną czwartą pracowników na świecie. Nie zastanawiają się oni nad możliwościami, jakie przyniosłoby nam połączenie sił ludzi i maszyn, a ich obawy wynikają z przeświadczenia, że maszyna musi być przeciwnikiem człowieka. Rzeczywistość jest jednak całkiem inna. Istnieją solidne dowody przemawiające za tym, że przedsiębiorstwa potrzebują zarówno ludzi, jak i sztucznej inteligencji do odniesienia sukcesu na współczesnym rynku. Zamiast więc traktować człowieka i maszynę jak wrogów prowadzących wojnę, spójrzmy na możliwości ich współpracy.

Adaptacja i wzrost

Przedsiębiorstwa bardziej niż kiedykolwiek dotąd muszą dziś być elastyczne i przygotowane do natychmiastowego reagowania na zmiany konsumenckie, gospodarcze i społeczne. Oczekiwania konsumentów zmieniają się, a bez maksymalnej elastyczności nie można zapewnić klientom obsługi na wymaganym przez nich poziomie. W tym nowym środowisku znaczenia nabierają inne umiejętności. Role pracowników rozwijają się i zmieniają, a przedsiębiorstwa potrzebują technologii umożliwiającej im urzeczywistnienie tych nowych sposobów wykonywania pracy. Właśnie tu do akcji powinna wkroczyć sztuczna inteligencja jako uzupełnienie i wsparcie dla umiejętności człowieka, a nie ich substytut.

Od finansów i kadr po marketing, sprzedaż i łańcuch dostaw — sztuczna inteligencja wspomaga przekształcanie tradycyjnych ról, zespołów i działów. Może zoptymalizować podejmowanie decyzji, przyspieszyć procesy i zwiększyć efektywność. Co jednak najważniejsze, może przejąć bardziej rutynowe części każdego zadania i przez to umożliwić użytkownikom biznesowym poświęcenie czasu, energii i zaangażowania na czynności i obszary, w których ludzie są najlepsi, takie jak kreatywność, rozwiązywanie problemów czy opracowywanie nowych pomysłów. Dla przykładu spójrzmy na proces rekrutacji. Może on być mozolny i bardzo czasochłonny, jeżeli rekruter będzie musiał przebijać się przez dużą liczbę niesprofilowanych CV. Sztuczna inteligencja może zarekomendować najlepszych kandydatów z dostępnej puli i jeśli spełnią oni oczekiwania rekrutera, nie będzie konieczności analizowania pozostałych. Co więcej, już na etapie uruchamiania projektu rekrutatycjnego, sztuczna inteligencja może zarekomendować aplikację na dane stanowisko tym osobom, będącym w naszej bazie kandydatów, które najlepiej wpisują się w poszukiwany profil roli.

Współpraca

Sztuczna inteligencja świetnie radzi sobie z powtarzalnymi zadaniami na niższym poziomie i analizami, a przy tym zapewnia ludziom swobodę, dzięki której mogą oni wydobyć maksymalny potencjał ze swoich zdolności kreatywnych i skupić się na „ludzkiej” stronie zadania, co może pomóc firmom w osiągnięciu prawdziwej innowacyjności i wyróżnieniu się na tle konkurencji.

Pracownicy nie muszą się obawiać, że sztuczna inteligencja zastąpi ich w pracy. W wielu sytuacjach przyczynia się ona wręcz do tworzenia nowych stanowisk. Wykorzystanie interfejsów głosowych do obsługi systemów klasy ERP zwiększa możliwość zatrudniania osób niedowidzących lub niewidomych.

Szansa

Sztuczna inteligencja przestaje być już tylko modnym hasłem i staje się ważnym zasobem biznesowym, dlatego coraz więcej firm uświadamia sobie, że jest to sposób na doskonalenie procesów. Pracownicy nie powinni się jednak obawiać, że technologia ta odbierze im w przyszłości pracę, lecz traktować niesione przez nią zmiany jako okazję do podnoszenia kompetencji i wsparcie w wydobywaniu z technologii maksymalnych korzyści. Jeśli wziąć pod uwagę fakt, że tylko 10% przedsiębiorstw jest zdania, że pracownicy ich działów finansów dysponują umiejętnościami pozwalającymi im wykorzystać nowoczesne technologie, widać wówczas, że potencjał w tym obszarze jest naprawdę ogromny. Wyobraźmy sobie świat, w którym przedsiębiorstwa mogą wydobyć ze sztucznej inteligencji i z ludzi to, co w nich najlepsze — podnosząc kwalifikacje pracowników tak, aby potrafili współpracować ze sztuczną inteligencją, a przy tym nie tylko skutecznie wykonywali swoje zadania, lecz także robili to z najwyższą produktywnością. Ludzie wkrótce przestaną postrzegać sztuczną inteligencję jako wroga, który może ich zastąpić, i zaczną traktować ją jak partnera pomagającego im w wykonaniu ich pracy w optymalny sposób.

Opracowanie tekstu: Tomasz Zubrzycki z Oracle Polska, w oparciu o artykuł Karine Picard, Vice-President Applications Strategy & Sales development w Oracle EMEA

Seria słabszych danych z USA w ubiegłym tygodniu (pomimo poprawnego raportu NFP) podnosi ryzyko silnego hamowania ożywienia na świecie. Ucieczką dla sentymentu miały być nadzieje na postęp we wznawianych rozmowach handlowych USA i Chin, ale weekendowe informacje sugerują, że będzie inaczej. To może nie być tydzień przyjazny dla ryzyka.

W ubiegłym tygodniu dane z globalnej gospodarki netto wypadły słabo i wzmocniły obawy, że ożywienie gospodarcze hamuje szybciej niż sądzono. Mimo to reakcja rynków była dość umiarkowana, co częściowo mogłoby wynikać z nadziei, jakie zbudowano przed restartem rozmów handlowych USA-Chiny w drugiej części tego tygodnia. Jednak weekendowe doniesienia Bloomberga sugerują, że o postęp może być trudno. Chiny rzekomo czują, że mają obecnie przewagę mentalną nad USA, gdzie rząd jest pogrążony w krajowych problemach. Z tego powodu strona chińska nie ma zamiaru łatwo iść na ustępstwa w newralgicznych kwestiach, a za to woli ograniczyć zakres tematów do negocjacji do tych mniej istotnych.

To zła wiadomość dla ewentualnego rajdu ryzyka i podtrzymania optymizmu, który kiełkował w drugiej połowie września. Inwestorzy pozostają wyraźnie wyczuleni na oznaki psucia nastrojów, szczególnie pod kątem ucieczki z pozycji budowanych w poprzednich tygodniach z nadzieją na dalsze pociągnięcie wzrostów. Tyczy się to rynku akcji, ale też innych aktywów ryzykownych (np. AUD). W rezultacie możemy widzieć wcześniejsze, asekuracyjne realizowanie zysków i przyjmowanie postawy defensywnej. W tym układzie preferujemy utrzymywanie pozycji w bezpiecznych JPY i CHF oraz liczymy na powrót zwyżek złota. USD pozostaję nieprzyjazną bezpieczną przystanią w związku z pogorszeniem danych w USA, które wywierają presję na Fed. Kolejna obniżka stóp procentowych pod koniec października jest coraz bardziej prawdopodobna, jeśli już nie przesądzona (rynek dyskontuje już 18 pb cięcia).

EUR/PLN zatrzymał zeszłotygodniowy zjazd trochę pod 4,32, gdyż rynek systematycznie usuwa z wyceny złotego premie za ryzyko związaną z wyrokiem TSUE. Następny etap umocnienia zależy już jednak od czynników zewnętrznych. Jeszcze w piątek pomagał raport z rynku pracy USA, który był na tyle poprawny, by nie rozniecić głębszej paniki o twarde lądowanie gospodarki USA, ale jednocześnie nie był pozytywny na tyle, by uciszyć obawy narosłe po fatalnych odczytach ISM. W efekcie po zeszłym tygodniu mamy słabszego dolara, co dla walut rynków wschodzących miało większe znaczenie niż zagrożenia dla sentymentu z tytułu globalnego spowolnienia. W nowy tydzień wchodzimy jednak z ryzykiem, z rozczarowanie przebiegiem negocjacje handlowych USA-Chiny zaszkodzi sentymentowi. Stąd 4,32 może być dobrym miejscem na przystanek dla aprecjacji złotego, a skąd łatwiej będzie o osłabienie o trzy grosze niż zyskanie jednego (czyli 4,31-4,35).

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Już od kilku miesięcy, przy okazji praktycznie każdej publikacji, Niemcy pokazują odczyty słabsze od oczekiwań. Możemy stwierdzić, że sytuacja powoli staje się mocno specyficzna. Analitycy prawie za każdym razem przedstawiają optymistyczne nastawienie, oczekując poprawy i w końcu pozytywnego rozwoju wydarzeń, ale dane nie chcą potwierdzić tego podejścia. Wydawać by się mogło, że eksperci próbują wręcz zaklinać rzeczywistość, jednak przynajmniej na razie bez skutku.

Za Odrą nie widać poprawy

Rano poznaliśmy dane na temat zamówień w niemieckim przemyśle. W ujęciu miesięcznym spadają one aż o 0,6%, ale co jeszcze gorsze są aż o 0,3% słabsze od oczekiwań. Powoli zasadą staje się, że dane makroekonomiczne naszych zachodnich sąsiadów nie dość, że są kiepskie, to dodatkowo okazują się słabsze od przewidywań. Takie odczyty regularnie osłabiają euro względem głównych walut. Podobnie było dzisiejszego poranka, kiedy po publikacji wskaźnika zamówień, EUR tracił wyraźnie względem chociażby USD. Dla PLN jest to o tyle niewygodna sytuacja, że słabość wspólnej waluty ciągnie go w dół i to nawet względem samego euro. W związku z tym od rana zamiast dalszego umacniania się złotego mamy lekkie spadki. Głównym powodem jest rosnąca niepewność co do przyszłych wyników polskiej gospodarki w obliczu kryzysu (a przynajmniej recesji) w Niemczech, które pozostają naszym głównym partnerem handlowym.

Chiny wciąż kupują złoto

Chińczycy od niemal roku co miesiąc zgłaszają wzrost rezerw złota. Jest to wyraźna zmiana podejścia w kontrze do poprzedniej strategii, kiedy ujawniali łączne zakupy rzadziej i dotyczyły dłuższego okresu. Takie publikacje często potrafiły szokować rynki poziomem przyrostu. Teraz wzrosty są stopniowe, ale ich skala w dalszym ciągu jest imponująca. Zwiększenie rezerw złota od końca listopada 2018 r. o 105 ton budzi duże emocje. Warto zwrócić uwagę, że jest to równowartość ok. 20 mld złotych, czyli trochę ponad 5 mld dolarów. W rezultacie nie jest to nawet 0,04% PKB Chin. Należy jednak pamiętać, że jeżeli ceny tego kruszcu dalej będą szły w górę, to łączna wartość jego rezerw (1948,3 ton) już niedługo może przekroczyć 1% PKB.

Portugalczycy ponownie stawiają na lewicę

Weekendowe wybory w Portugalii pokazały wyraźnie lepszy wynik formacji uważanych za lewicowe. Jednak Partia Socjalistyczna najprawdopodobniej nie uzyska samodzielnej większości (na razie poznaliśmy tylko wyniki exit poll). Mimo wszystko łączny rezultat ugrupowań z lewej strony sceny politycznej powinien być na tyle dobry, że stworzenie programowo zbliżonej koalicji nie będzie stanowiło większego problemu. Biorąc pod uwagę kłopoty gospodarcze tej części Starego Kontynentu, to brak większych zawirowań wokół utworzenia nowego rządu może być potencjalnie jednym zmartwieniem mniej dla euro.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych brak ważnych danych.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl

• W pierwszych trzech kwartałach 2019 r. ogłoszono 737 postanowień o upadłości i restrukturyzacji firm w Polsce wyniosła, to niewiele ponad 1 proc. więcej niż analogicznym okresie 2018 r.

• Wśród wszystkich rodzajów postępowań najwięcej ogłoszono upadłości – 412. Stanowią one aż 56 proc. wszystkich postępowań.

• Łączna liczba postępowań restrukturyzacyjnych wzrosła o 5 proc.W pierwszych trzech kwartałach 2019 r. zanotowano ich łącznie 325, co stanowi 44 proc. wszystkich postępowań.

• Najbardziej znamienny jest ciągły wzrost liczby przyspieszonych postępowań układowych. Ich liczba wzrosła r/r o 15 proc. i w trzech kwartałach 2019 roku ta najszybsza forma restrukturyzacji stanowiła już 70 proc. wszystkich postępowań restrukturyzacyjnych i 31 proc. ogółu postanowień sądowych.

• Pozostałe formy: upadłości, postępowania układowe i sanacyjne zanotowały spadek.

• Upadłości w branżach odzwierciedlają sytuację obserwowaną na rynku. Roczny wzrost o 34 proc. zanotował transport (w ciągu dwóch o 122 proc.) oraz o 9 proc. handel (w ciągu dwóch lat o 34 proc.). O 21 proc. wzrosła liczba postanowień w rolnictwie.

• Poprawę zanotowała produkcja (- 4 proc.), budownictwo (- 9 proc.) oraz pozostałe branże, głównie usługi (- 9 proc.). W tym roku produkcja straciła pozycję lidera w ogólnej liczbie upadłości i restrukturyzacji na rzecz handlu. Upadłości i restrukturyzacje firm handlowych stanowią 26 proc. wszystkich postanowień.

• Udział budownictwa w ogólnej liczbie upadłości i restrukturyzacji zmniejszył się do 12,9 proc., co daje wynik prawie o połowę niższy w porównaniu z rekordowym rokiem 2012, kiedy co czwarte postanowienie sądowe dotyczyło firmy budowlanej.

Komentuje Grzegorz Sielewicz, główny ekonomista Coface w Europie Centralnej

W pierwszych trzech kwartałach tego roku liczba upadłości i restrukturyzacji przedsiębiorstw w Polsce zwiększyła się nieznacznie – zaledwie o 1,2%. Jednak oczekujemy, że w kolejnych kwartałach wzrost liczby postępowań nabierze na sile. Szczegółowe dane kwartalne wskazują, że już od drugiej połowy tego roku sytuacja płynnościowa przedsiębiorstw ulega pogorszeniu. Podczas gdy jeszcze w pierwszej połowie tego roku odnotowano stabilizację liczby ogłoszonych upadłości i restrukturyzacji to jedynie w trzecim kwartale liczba postępowań zwiększyła się o ponad 4% w porównaniu z trzecim kwartałem ubiegłego roku. Wśród firm doświadczających trudnej sytuacji płynnościowej nadal dużą popularnością cieszą się postępowania restrukturyzacyjne, których udział wyniósł już niemal 44%.

Sytuacja makroekonomiczna, w której działają firmy jest coraz trudniejsza. Główne ryzyko pochodzi ze strony rynków zagranicznych. Statystyki upadłościowe potwierdzają, że rośnie liczba postępowań w branżach z dużą ekspozycją eksportową – wśród producentów mebli liczba upadłości i restrukturyzacji wzrosła dwukrotnie. W innych branżach zależnych od popytu na rynkach zewnętrznych, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio poprzez dostarczenie części i komponentów do produkcji przeznaczonej na eksport, również odnotowano wzrost liczby postępowań – wśród producentów urządzeń elektrycznych, wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych czy w sektorze chemicznym. Wiele podmiotów z tych branż współpracuje z branżą motoryzacyjną, która nie generuje już tak korzystnych perspektyw jak w zeszłych latach. W ramach ocen ryzyka sektorów już dwukrotnie obniżyliśmy w tym roku ocenę dla motoryzacji w Europie. Spadek popytu, zwłaszcza na kluczowych dla Polski rynkach Europy Zachodniej, zmieniające się preferencje zakupowe klientów, konieczność ponoszenia wysokich kosztów inwestycji czy opóźnienia w dostosowaniu się do nowych norm emisji spalin to jedne z wielu trudności na jakie napotyka obecnie branża. Ponadto, perspektywy naszego głównego partnera handlowego, czyli Niemiec są dosyć pesymistyczne. Dane za trzeci kwartał tego roku prawdopodobnie potwierdzą, że gospodarka niemiecka wpadła w techniczną recesję, na co już wskazują mizerne wyniki tamtejszego przemysłu. Nasza ostatnia prognoza zakłada, że wzrost gospodarczy Niemiec sięgnie zaledwie 0,5% w tym, jak również w przyszłym roku. Jeszcze w 2017 r. gospodarka niemiecka rosła w tempie 5-krotnie szybszym. Pomimo, że spowolnienie w Europie Zachodniej nie jest jak na razie dotkliwe dla naszej gospodarki to jego wpływ będzie coraz bardziej odczuwalny. Przez ostatnie kwartały obserwujemy wzrost liczby upadłości i restrukturyzacji w transporcie, którego ekspozycja na rynki zagraniczne jest duża, a branża zazwyczaj jako jedna z pierwszych odczuwa zmiany koniunktury.

Niemniej jednak, nasza prognoza zakłada wzrost gospodarczy Polski na nadal dosyć solidnym poziomie 4,4% w tym roku. Zarówno gospodarka, jak również biznes w Polsce korzystają na dalszym wzroście popytu wewnętrznego, zwłaszcza konsumpcji gospodarstw domowych. Utrzymująca się sytuacja na rynku pracy oraz wsparcie ze strony stymulacji fiskalnej sprawiają, że konsumpcja prywatna pozostaje główną siłą napędową wzrostu gospodarczego Polski. Korzyści odczuwają zwłaszcza firmy bezpośrednio nastawione na popyt gospodarstw domowych, jednak nie eliminuje to trudności jakich doświadczają. Wysoka konkurencja ograniczająca możliwości zwiększania marż, presja na wzrost wynagrodzeń czy trudności w zapełnieniu wakatów należą do wyzwań z jakimi zmaga się branża handlowa. Pomimo sprzyjającego popytu, liczba upadłości i restrukturyzacji w pierwszych trzech kwartałach tego roku wzrosła w handlu detalicznym o 37%, zwłaszcza wśród mniejszych podmiotów, dla których rosnące koszty działalności są znacznie bardziej dotkliwe niż dla dużych podmiotów działających na rynku.

Charakterystyka upadłości i restrukturyzacji w wybranych sektorach

Komentuje Barbara Kamińska, dyrektor działu oceny ryzyka w Coface

Najnowsze statystyki upadłościowe w Polsce wskazują na nieznaczne pogorszenie sytuacji – po 9 miesiącach 2019 roku liczba postanowień o upadłości i restrukturyzacji wzrosła o 1,2%. Warto wspomnieć, że po 3 kwartałach ubiegłego roku ogólna liczba upadłości wzrosła aż o 15%, co potwierdza, że na poziomie mikroekonomicznym wciąż widoczna jest w 2019 roku dobra koniunktura gospodarcza napędzana zwłaszcza konsumpcją prywatną, ale również wzrostem inwestycji.

Na uwagę zasługujesektor budowlany, w którym kolejny kwartał z rzędu notowaliśmy spadek upadłości o 9% rok do roku. Była to jednak zmiana mniejsza w porównaniu do danych półrocznych (-16%). Należy wspomnieć, że udział branży w sumie wszystkich upadłości był stosunkowo wysoki i wynosił blisko 13%. Z jednej strony branża rozwijała się w sposób skorelowany z rosnącym PKB, niskim poziomem bezrobocia i wzrostem płac w gospodarce, z drugiej zauważalny był spadek nowych pozwoleń na budowę, znaczący wzrost kosztów czynników produkcji, takich jak zasoby ludzkie czy materiały budowlane, co stanowiło rosnące zagrożenie branżowe. Szczególnie niepokojąca wydaje się sytuacja podmiotów, które zawarły kontrakty infrastrukturalne przed wzrostem kosztów i obecnie borykają się z problemem ich waloryzacji. Rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie kredytów frankowych może mieć znaczny wpływ na sektor bankowy w Polsce, a co za tym idzie dostępność kredytów mieszkaniowych.

Liczba upadłości wsektorze handlowymw pierwszych 3 kwartałach 2019 r wzrosła o 9% (16 przypadków więcej rok do roku), co przy najwyższym udziale upadłości firm handlowych wynoszącym 26% ogółu postanowień sądowych jest zjawiskiem niepokojącym. Najwięcej upadłości zanotowano wśród hurtowników (116), jednak obserwowana jest wysoka dynamika wzrostu upadłości w segmencie detalicznym (41;+37%). Postępująca konsolidacja branży, rosnące koszty pracy, zakaz handlu w niedzielę, czy zmiany zachowań konsumpcyjnych to tylko niektóre czynniki ryzyka wpływające na marżowość i problemy płynnościowe firm. W perspektywie pozostaje kwestia podatku handlowego, którego zasadność bada obecnie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Branża transportowa od dłuższego czasu boryka się z problemami płynnościowymi, co znajduje odzwierciedlenie w największych średnich opóźnieniach płatniczych tego sektora wg badania Coface. Upadłości firm transportowych wykazały wysoką dynamikę wzrostu w ostatnim badaniu (+34%), choć sam udział branży we wszystkich zanotowanych postanowieniach sądowych wyniósł niecałe 7%. Problemem sektora jest duże rozdrobnienie, rosnące koszty pracy i wahania cen paliw, jak również uzależnienie od koniunktury na rynkach zagranicznych (zwłaszcza w Europie Zachodniej), która ulega osłabieniu. Dodatkowe wyzwanie stanowi niedawno przegłosowany przez Parlament Europejski pakiet mobilności, który znacząco ograniczy konkurencyjność usług transportowych z Europy Środkowo-Wschodniej i z pewnością będzie miał wpływ na dalszą dodatnią dynamikę liczby upadłości wśród przedsiębiorstw transportowych.

Liczba upadłości wśród firm produkcyjnych spadła o 4% do 189. Pozytywną tendencję zanotowano wśród producentów metali, w przetwórstwie drewna i przemyśle maszynowym. Wśród branż sektora produkcyjnego, które zanotowały ponadnormatywnie wysokie wzrosty liczby upadłości należały przemysł meblarski (+100%) oraz produkcja gum i tworzyw sztucznych (+111%). Przemysł meblarski w znacznej mierze uzależniony jest od popytu zagranicznego, a ten słabnie w związku ze znacznym spowolnieniem gospodarczym u naszego zachodniego sąsiada. Wzrost kosztów pracy i energii dodatkowo kładzie się cieniem na kondycji branży. Wiele firm z sektora tworzyw sztucznych to poddostawcy branży motoryzacyjnej, która weszła w fazę dekoniunktury.

Blisko 18 proc. spośród wszystkich upadających oraz objętych restrukturyzacją firm ogłosiły sądy na Mazowszu. Województwo, gdzie zarejestrowanych jest najwięcej firm, jak zawsze otwiera listę ze 132 postanowieniami. Niepokojąco duże wzrosty zanotowały województwa łódzkie, warmińsko-mazurskie, podlaskie i dolnośląskie. Statystykę zamykają tradycyjnie województwa z najmniejszą liczbą niewypłacalności – opolskie, lubuskie i świętokrzyskie.

W pierwszych trzech kwartałach 2019 r. sytuacja pogorszyła się w grupie przedsiębiorców (wzrost o 11 proc.) i spółek z o.o. (+ 3 proc.), pozostałe formy prawne zanotowały spadki lub podobną liczbę postanowień sądowych. Znamienny jest obserwowany od dłuższego czasu wzrost liczby upadających przedsiębiorców (rok temu wzrost był na poziomie +38 proc.).

Największą grupę wśród firm upadających lub objętych restrukturyzacją stanowią jak zawsze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (48,6 proc. wszystkich postępowań). Na drugim miejscu znalazła się grupa przedsiębiorców (35 proc.).

Z najnowszego raportu międzynarodowej firmy doradczej Savills wynika, że w pierwszej połowie 2019 roku w Europie wynajęto rekordowe 11,9 mln mkw. powierzchni magazynowo-przemysłowej. Z kolei na rynku inwestycyjnym duże zainteresowanie aktywami z tego sektora powoduje presję zniżkową na stopy kapitalizacji odnotowywaną na całym kontynencie.

Dane opublikowane przez Savills pokazują, że do bezprecedensowego poziomu popytu ze strony najemców przyczyniła się ekspansja sektora e-commerce odnotowana na wszystkich przeanalizowanych rynkach europejskich.

W Wielkiej Brytanii, Holandii, Niemczech i Francji, gdzie obroty w handlu internetowym stanowią ponad 10% ogólnej sprzedaży detalicznej, popyt na powierzchnię logistyczną wyniósł w pierwszym półroczu odpowiednio 1,5 mln mkw., 2,0 mln mkw., 2,9 mln mkw. i 1,4 mln mkw. 

Wartość transakcji najmu w sektorze nieruchomości logistycznych w Europie

„Kraje takie jak Wielka Brytania, Niemcy i Holandia nadal cieszą się największym zainteresowaniem, ale obserwujemy duży wzrost aktywności także na rynkach logistycznych na Półwyspie Iberyjskim i w Europie Środkowo-Wschodniej w wyniku dalszego rozwoju europejskiej sieci dystrybucji” – komentuje Marcus de Minckwitz, dyrektor w dziale doradztwa inwestycyjnego w regionie EMEA, Savills.

„Wskaźniki pustostanów nadal maleją w całej Europie, a zwłaszcza na głównych rynkach, co może spowodować dalszy wzrost czynszów w krótkiej i średniej perspektywie, ponieważ podaż nowej powierzchni nie zaspokaja rosnącego popytu na większości rynków. Dotyczyć to będzie przede wszystkim najbardziej atrakcyjnych nieruchomości położonych w strategicznych lokalizacjach, w pobliżu głównych dróg, portów i lotnisk, gdzie widzimy wyjątkowo zażartą rywalizację o tego typu obiekty. Najemcy chcą być obecni w tych lokalizacjach, co przyciąga spore zainteresowanie inwestorów, a to z kolei powoduje rekordowy wzrost cen najlepszych nieruchomości na rynku inwestycyjnym” – dodaje Marcus de Minckwitz.

Wielka Brytania i Niemcy odnotowały spadek aktywności inwestycyjnej w sektorze nieruchomości logistycznych wskutek niewystarczającej podaży odpowiednich aktywów (odpowiednio o -19% i -18%), ale wartość transakcji inwestycyjnych w takich krajach jak Szwecja (+91%), Polska (+83%), Czechy (+80%) i Norwegia (+16%) przekroczyły średnią pięcioletnią za pierwsze półrocze.

Wartość transakcji inwestycyjnych w sektorze nieruchomości logistycznych w Europie (w mld euro)

Wysoki poziom aktywności inwestycyjnej w ostatnich latach spowodował kompresję stóp kapitalizacji na największych rynkach. Według Savills średnia stopa kapitalizacji dla najlepszych nieruchomości logistycznych w Europie obniżyła się w pierwszej połowie 2019 roku o 20 pb z 4,9% do 4,7%, mimo iż na głównych rynkach utrzymała się w zasadzie na dotychczasowym poziomie. Większe spadki stóp kapitalizacji odnotowano w pierwszym półroczu w Pradze (-150 pb), Sztokholmie (-30 pb) i Madrycie (-25 pb).

Stopy kapitalizacji dla najlepszych nieruchomości magazynowych w Europie (%)

W Polsce w pierwszej połowie 2019 r. wartość transakcji kupna i sprzedaży nieruchomości logistycznych wyniosła 423 miliony euro, co oznacza wzrost o 25% w porównaniu do analogicznego okresu poprzedniego roku. Jednocześnie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2019 roku wynajęto 1,8 mln m kw., co przekłada się na spadek rok do roku o 16%.

„Nieruchomości przemysłowe i logistyczne w Polsce to moim zdaniem obowiązkowa pozycja dla funduszy planujących poszerzenie swojego portfela inwestycyjnego. Aktywa generujące dochód w tym sektorze cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem inwestorów, ale ich podaż jest ograniczona. Z tego względu na popularności zyskują bardziej złożone struktury inwestycyjne takie jak forward funding i forward purchase” – mówi John Palmer, dyrektor zespołu doradztwa inwestycyjnego w sektorze nieruchomości magazynowych i przemysłowych, Savills Polska.

Z początkiem października stanowisko dyrektora Google for Startups w regionie Europy Środkowo-Wschodniej oraz szefa warszawskiego Campusu Google objął Michał Kramarz, dotychczasowy Head of Startups, Export & Entrepreneurship Development w Google. Na tym stanowisku zastąpi Agnieszkę Hryniewicz – Bieniek, która od lipca br. pełni obowiązki globalnej dyrektor Google for Startups.

Wraz z powołaniem nowego szefa, warszawski campus Google for Startups zwiększy wsparcie dla startupów w zakresie m.in. wykorzystania oraz dostępu do narzędzi i technologii Google. Przedsiębiorcy będą mogli w ramach kilku programów poszerzać swoją wiedzę m.in. z narzędzi analitycznych, technik reklamy czy technologii chmury obliczeniowej, ale także rozwijać swoje umiejętności biznesowe – m.in. w zakresie budowy i zarządzania zespołami czy tworzenia modeli biznesowych.

Google for Startups to globalny dział firmy, który zajmuje się wspieraniem rozwoju startupów, dostarcza im wiedzy o technologiach Google, a także prowadzi programy akceleracyjne i współpracuje z mentorami, inwestorami i społecznościami przedsiębiorców. Inicjatywy Google for Startups prowadzone są w ponad 125 krajach i obejmują wspólne działania z ponad 50 inkubatorami, akceleratorami i przestrzeniami co-workingowymi. W ramach tej sieci Google do tej pory otworzył 7 Campusów, w różnych częściach świata, jeden z nich w Warszawie, tym właśnie kierować będzie Michał Kramarz.

Kramarz jest absolwentem International Faculty of Engineering na Politechnice Łódzkiej
i Executive MBA na Towson University/University of Maryland. W branży internetowej działa od 15 lat. Do Google dołączył w 2006 roku, będąc jednym z pierwszych pracowników firmy
w Polsce. W 2015 został szefem zespołu wspierającego ekspansję polskich startupów na rynki globalne. Wcześniej odpowiadał za rozwój współpracy z branżą handlową, e-commerce, finansową i turystyczną. Przed dołączeniem do Google pracował dla grupy Bankier.pl S.A.

“Chcemy być centrum startupowym dla całego regionu, w którym oferujemy to co najlepsze od Google – naszą wiedzę i doświadczenie w budowie biznesu o światowej skali
z wykorzystaniem najnowszych technologii. Jeszcze większą uwagę poświęcimy też wydarzeniom łączącym startupy z inwestorami. Zamierzamy też kontynuować nasze zaangażowanie w rozwój branży gamingowej, która ma ogromny potencjał globalny, a Polska i cały nasz region dysponują imponującym zapleczem, które świetnie nas predestynują do sukcesów w tej branży.” – powiedział Kramarz.

Google wspiera startupy w Warszawie

W listopadzie 2015 r., z myślą o dynamicznie rozwijającym się polskim ekosystemie startupowym, Google otworzył na warszawskiej Pradze Campus dla startupów. Tylko w 2018 roku obyło się tam 615 wydarzeń dla polskiej społeczności startupowej. Ale Campus to nie tylko miejsce wymiany doświadczeń, spotkań z mentorami i inwestorami. To przede wszystkim przestrzeń, gdzie można zakładać i rozwijać własne firmy. Startupy zrzeszone w warszawskim Campusie utworzyły do tej pory ponad 2300 nowych miejsc pracy i zebrały prawie 70 milionów złotych finansowania. Co roku Campus uruchamia dla przedsiębiorców darmowe programy wsparcia typu equity-free. W tym roku Google postawił na sektor mobile gaming i przyjął 12 startupów z 4 krajów do programu intensywnego rozwoju Google for Startups Residency.

Praktycznie każda osoba kupująca warszawski lokal musi godzić się na pewne kompromisy. Dotyczą one głównie metrażu oraz lokalizacji. Wyjątek stanowią jedynie bardzo zamożni nabywcy lokali, którzy mogą swobodnie przebierać w ofertach. Warto jednak dowiedzieć się, jakie warszawskie dzielnice wybraliby internauci, gdyby nie ograniczały ich kwestie finansowe. Właśnie taki był cel ankiety, którą przeprowadził Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl. Po sprawdzeniu wyników wspomnianego badania okazało się, że dwie dzielnice mają szczególnie dobrą opinię jako optymalne miejsce do zamieszkania.

Warszawiacy chętnie wybierają Mokotów oraz Żoliborz

Sposobność do opisania preferencji internautów pojawiła się, gdy ekspert nieruchomości Leszek Markiewicz na portalu LinkedIn zadał następujące pytanie: „Gdybym Ci powiedział, że dostaniesz ode mnie za darmo mieszkanie w dowolnej lokalizacji Warszawy, to którą dzielnicę byś wybrał?”. To pytanie wzbudziło bardzo duży odzew, o czym świadczy aż 247 komentarzy. W ramach odpowiedzi, niektórzy użytkownicy portalu LinkedIn podawali więcej niż jedną preferowaną lokalizację, jaką powinien mieć warszawski lokal. Poniższa tabela prezentuje te lokalizacje, które były najczęściej wymieniane. Chodzi o warszawskie dzielnice oraz dwie części Pragi – Południe (Saską Kępę oraz pozostały obszar dzielnicy). „Taki podział Pragi – Południe jest zasadny, ponieważ Saska Kępa mocno wyróżnia się na tle pozostałej części dzielnicy i jednocześnie zebrała sporo głosów” – podkreśla Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Poniższe zestawienie prezentuje również udział głosów na poszczególne dzielnice. Warto podkreślić, że taki odsetek głosów został obliczony tylko z uwzględnieniem dzielnic, na które oddano co najmniej 20 głosów. Do grupy najczęściej wskazywanych dzielnic zakwalifikowały się następujące lokalizacje:

• Mokotów – 17% głosów wskazujących miejsce, gdzie powinien znajdować się wymarzony warszawski lokal
• Żoliborz – 17% głosów
• Ursynów – 11% głosów
• Wilanów – 11% głosów
• Bielany – 10% głosów
• Śródmieście – 8% głosów
• Ochota – 8% głosów
• Saska Kępa – 7% głosów
• Wola – 4% głosów
• Bemowo – 4% głosów
• Praga – Południe (poza Saską Kępą) – 3% głosów

Pewną ciekawostkę stanowi fakt, że osoby odpowiadające na pytanie o optymalną dzielnicę, stosunkowo rzadko wskazywały Śródmieście. Może to wynikać z faktu, że centralna dzielnica Warszawy jest bardzo zatłoczona. Lepsze wyniki niż Śródmieście odnotowały następujące części stolicy: Mokotów, Żoliborz, Ursynów, Wilanów oraz Bielany. „Taka sytuacja sugeruje, że większa odległość od centrum Warszawy nie stanowi problemu, jeżeli dana dzielnica jest połączona linią metra (patrz Bielany oraz Ursynów). To ważna wskazówka dla osób, które planują kupić warszawski lokal z myślą o zyskownej odsprzedaży lub wynajmie” – komentuje Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Co ciekawe, świeżo ukończone metro na Targówek nie zdołało jednak zapewnić tej dzielnicy miejsca na liście najczęściej wybieranych lokalizacji. W poniższej tabeli zabrakło również Białołęki, Pragi – Północ, Wesołej, Rembertowa, Wawra, Ursusa oraz Włoch. Jak zauważa Leszek Markiewicz, poza nieco zaniedbaną Pragą – Północ, wszystkie te dzielnice można uznać na peryferyjne.

*- Przy obliczaniu wyników uwzględniono tylko lokalizacje posiadające przynajmniej 20 wskazań.

Źródło: opracowanie własne

Faktyczny rozkład mieszkaniowych transakcji jest inny

Zaprezentowane powyżej preferencje internautów, warto porównać z faktycznym rozmieszczeniem wszystkich stołecznych mieszkań kupowanych w 2018 r. Położenie lokali nabywanych w minionym roku, bardzo dobrze pokazuje poniższa mapa przygotowana przez urząd miasta. Informacje z mapy potwierdzają m.in. sporą popularność Białołęki, Pragi – Południe oraz Targówka. „Tani” Ursus też cieszył się zainteresowaniem osób zamierzających kupić warszawski lokal. Stosunkowo niewiele transakcji miało natomiast miejsce na terenie Rembertowa. Trudno się temu dziwić, ponieważ wspomniana dzielnica podobnie jak Wawer oraz Wesoła cechuje się dużym udziałem budownictwa jednorodzinnego. „Tymczasem transakcje dotyczące domów nie zostały uwzględnione na poniższej mapie. Warto przypomnieć, że prezentuje ona tylko zakupy lokali mieszkalnych (zarówno nowych, jak i używanych)” – zaznacza Leszek Markiewicz, ekspert portalu NieruchomosciSzybko.pl.

Źródło: Leszek Markiewicz, NieruchomosciSzybko.pl

Minął prawie kwartał od początku wdrażania Pracowniczych Planów Kapitałowych. Od tego momentu już prawie 1320 firm podpisało umowy z instytucjami finansowymi i zdaniem wiceprezesa Polskiego Funduszu Rozwoju, nic nie wskazuje na to, aby pozostali przedsiębiorcy nie zdążyli do granicznej daty 25 października[1]. Najwięcej pracy jednak dopiero przed nimi. 24 września uchwalono nowy budżet, w którym zniesiono 30-krotność. Co takie regulacje zmieniają dla pracownika i pracodawcy?

W dalszym ciągu nie są do końca znane konsekwencje wprowadzenia PPK w Polsce. Ani pracodawcy, ani pracownicy nie mają jasnej sytuacji jeśli chodzi o koszty zatrudnienia i ich przyszłe emerytury. Będą one widoczne dopiero w perspektywie kilku lat, ale już teraz czekają ich spore zmiany. Najmniej optymistyczne perspektywy rysują się przed wysoko wykwalifikowanym personelem.

Stracą specjaliści

Pracodawcy wskazują, że może dojść do odpływu technologii, kapitału i wykwalifikowanej siły roboczej, szczególnie w branżach, które cechuje wysoka innowacyjność.

– Zniesienie 30 krotności dotknie pracowników, którzy zarabiają powyżej 11 tysięcy miesięcznie. Będzie to skutkować wzrostem kosztów zatrudnienia i w efekcie może znacząco obniżyć wynagrodzenie wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Może się okazać, że Polska nie będzie już dla nich atrakcyjnym miejscem pracy – komentuje Marta Tomaszewska, Kierownik Zespołu Wsparcia Kadry i Płace w firmie Kalasoft – Taka decyzja będzie miało duży wpływ na zmniejszenie atrakcyjności Polski w zakresie tworzenia miejsc pracy dla kadry wysoko wykwalifikowanej oraz może skłonić potencjalnych inwestorów do zmiany swojej dotychczasowej polityki inwestycji i zatrudnienia. Dużo wyższe koszty zatrudnienia mogą przyczynić się do zastępowania umów o pracę na korzyść tzw. „szarej strefy”. Zgodnie z tym co przewidują pracodawcy, problem mogą stanowić też świadczenia emerytalne a dokładnie rozwarstwienie ich wysokości.

Ogrom pracy przed przedsiębiorcami w związku z Pracowniczymi Planami Kapitałowymi

Na wszystkich tych przedsiębiorstwach, które zbliżają się do daty granicznej objęcia obowiązkiem tworzenia PPK tj.: 01.01.2020 skupia się obecnie obowiązek informowania pracowników o tym, jak działają Pracownicze Plany kapitałowe

[1] https://www.gazetaprawna.pl/artykuly/1431661,ppk-firmy-umowy-o-prowadzenie.html

9 zagranicznych startupów bierze udział w drugiej edycji Poland Prize powered by Huge Thing, a siódmej od początku działania akceleratora. Każdy z nich otrzyma grant w wysokości do 45 tys. euro oraz czteromiesięczne wsparcie wykwalifikowanych mentorów, a także miejsce do pracy w Google for Startups Campus Warsaw. Celem inicjatywy jest przyciągnięcie zagranicznych startupów do Polski i umożliwienie im rozwoju. Partnerami Huge Thing są globalne firmy: Santander Bank Polska, Procter & Gamble, SpeedUp Venture Capital Group oraz Google for Startups.

W tegorocznej edycji programu bierze udział 9 startupów, w tym 8 z Europy i jeden z USA. Dwa z nich pochodzą z Ukrainy – Greenbin oraz Ninja Lender, pozostałe to: brytyjski Conundrum, irlandzki Eiravato, estoński – WebTotem, rosyjski Timeflip, łotewski Datainvision, portugalski Parcela Já oraz Vimix z USA.

-Po raz kolejny startujemy z procesem akceleracyjnym dla startupów z zagranicy. Dla firm z Europy Polska jest naturalnym przystankiem w drodze na zachód, a dla startupów spoza Europy to idealna wyskocznia do dalszego rozwoju na naszym kontynencie. Tak, jak w poprzednich edycjach będziemy wspierać startupy w rozwoju poprzez umożliwienie współpracy z najlepszymi ekspertami, pomoc w pozyskiwaniu klientów, a także wsparcie w formie grantu – mówi Kamila Chmielewska, Program Coordinator w Huge Thing.

Podczas programu, wsparcia udzielać będzie nie tylko zespół Huge Thing, ale
i przedstawiciele partnerów, którymi są Santander Bank Polska, Procter & Gamble, Google for Startups oraz SpeedUp Venture Capital Group – to oni wesprą zespoły swoją wiedzą ekspercką oraz sprawdzą potencjał wdrożenia rozwiązań w tych organizacjach.

-Wszystkie działania, jakie podejmowane są w ramach Poland Prize, czyli zarówno przyznanie grantu jak i mentoring, ale oczywiście także networking, są po to, aby firmy te miały możliwość rozwoju w Polsce – dodaje Chmielewska.

Druga edycja Poland Prize powered by Huge Thing ruszyła z początkiem października. Proces akceleracyjny potrwa do końca stycznia.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej 16 sierpnia 2019 r. interpretacji indywidualnej potwierdził, że płatności spółki na rzecz podmiotu powiązanego z tytułu usług wsparcia informatycznego oraz licencji za korzystanie z oprogramowania komputerowego w świetle ustawy o CIT oraz polsko-niemieckiej umowy ws. unikania podwójnego opodatkowania nie podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem u źródła (sygn. 0111-KDIB2-3.4010.164.2019.2.HK).

Podatek u źródła, czyli podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium RP przychodów z usług przetwarzania danych, usług doradczych oraz świadczeń o podobnym charakterze, a także z praw autorskich lub praw pokrewnych przez osoby prawne niemające na tym terytorium siedziby lub zarządu, wynosi 20% przychodu (art. 21 ust. 1 ustawy o CIT). Przedsiębiorcy, którzy dokonują z tych tytułów wypłat należności do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązani w dniu dokonania wypłaty pobrać zryczałtowany podatek dochodowy (art. 26 ust. 1 ustawy o CIT).

Zgodnie jednak z art. 7 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie w dniu 14 maja 2003 r.: „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład” (Dz.U. z 2005 r. nr 12, poz. 90, zwana dalej UPO).

Usługi IT i licencje w ramach międzynarodowej grupy kapitałowej

Mająca siedzibę na terytorium RP spółka z o.o. podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania, prócz głównej działalności świadczy również usługi księgowe na rzecz spółek powiązanych z międzynarodowej grupy kapitałowej. Sama zaś nabywa od spółki-babki będącej niemieckim rezydentem podatkowym usługi wsparcia informatycznego oraz powiązaną z nimi licencję na korzystanie z oprogramowania komputerowego do zarządzania zasobami przedsiębiorstwa. Usługi IT są polskiej spółce niezbędne m.in. do świadczenia usług księgowych. Spółka z o.o. wystąpiła do organu podatkowego o potwierdzenie, że w zakresie nabycia tych usług IT oraz licencji nie będzie zobowiązana do pobrania podatku od źródła.

Licencja końcowego użytkownika

Zgodnie z ustawą o prawie autorskim programy komputerowe podlegają takiej samej ochronie jak utwory literackie (art. 74 ust. 1), co sprawia, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlegają one zakresowi definicji należności licencyjnych. Jednakże ustawa o CIT w art. 22a wskazuje, że przepisy m.in. art. 21 tej ustawy należy stosować z uwzględnieniem zawartych przez Polskę umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Natomiast zawarta z Niemcami UPO w art. 12 pod pojęciem należności licencyjnych wskazuje „wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego” (Dz.U. z 2005 r. nr 12, poz. 90). Identyczną definicję zawiera art. 12 Modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku. Choć § 13.1 Komentarza do art. 12 tej konwencji stwierdza, że program komputerowy może być traktowany jako utwór literacki, artystyczny lub naukowy, jednakże § 14.2 tego Komentarza precyzuje, że opłaty za jego używanie dla potrzeb własnych ponoszone przez użytkownika końcowego w celu zapewnienia możliwości korzystania z programu nie stanowią należności licencyjnych.

Spółka na poparcie swego stanowiska przytoczyła wydaną przez Dyrektora KIS interpretację z dnia 18 lipca 2018 r., w której ustosunkował się on do ponoszonych przez wnioskodawcę opłat z tytułu nabycia licencji do korzystania z oprogramowania komputerowego od brytyjskiego i niemieckiego kontrahenta: „Zakupiona przez Wnioskodawcę licencja na programy komputerowe umożliwia korzystanie z oprogramowania wyłącznie na jej własne potrzeby zgodnie z ich przeznaczeniem (…) Uzyskana licencja na korzystanie z programu wskazuje, że jest to tzw. licencja końcowego użytkownika. (…) świadczenia wypłacane przez Wnioskodawcę (…) nie mieszczą się w definicji należności licencyjnych i nie podlegają one opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych” (sygn. IPPB5/423-418/14-5/S/PW).

Przesłanka posiadania zakładu w drugim umawiającym się państwie

Ponieważ ponoszone przez spółkę opłaty licencyjne za korzystanie z oprogramowania komputerowego nie podlegają regulacji art. 12 polsko-niemieckiej UPO, zastosowanie do uzyskiwanych przez niemiecką spółkę dochodów licencyjnych powinien mieć art. 7 tej umowy. Zgodnie z jego treścią: „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład” (Dz.U. z 2005 r. nr 12, poz. 90).

Mając na uwadze fakt, iż niemiecka spółka-babka nie prowadzi na terenie Polski zakładu, jak i ww. interpretację przepisów Modelowej konwencji OECD oraz polsko-niemieckiej UPO, polska spółka-wnuczka zajęła stanowisko, że nie musi pobierać podatku u źródła z tytułu wypłacanych należności za korzystanie z licencji do oprogramowania komputerowego.

Usługi IT nie mają charakteru doradczego

Fakt nieposiadania na terenie Polski zakładu przez niemiecką spółkę-babkę posłużył także polskiej spółce za argument, zgodnie z art. 7 UPO, do niepobierania podatku u źródła w zakresie nabywania usług wsparcia informatycznego. Usługi te nie mieszczą się bowiem w katalogu świadczeń objętych obowiązkiem jego pobierania, wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, zarówno zgodnie z przytoczonymi interpretacjami podatkowymi (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.282.2017.2.IF z 19.10.2017 r. oraz 0111-KDIB1-2.4010.384.2017.2.BG z 18.01.2018 r. i IBPB-1-2/4510-470/16/MS z 28.06.2016 r.), jak i słownikowym rozumieniem „usług IT”. Trudno bowiem usługom tym przypisać charakter doradczy, skoro ich świadczeniodawca nie będzie udzielał wnioskodawcy porad. Nie stanowią również usług przetwarzania danych, bo przetwarzać to – jak wskazuje słownik PWN – porządkować, zabezpieczać, archiwizować oraz udostępniać zbiory danych, a także opracowywać zbiory danych. A świadczone przez spółkę niemiecką usługi nie spełniają ww. funkcji.

Licencje podlegają podatkowi u źródła, ale jednak nie podlegają

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał, że usługi IT nie podlegają dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT. Zatem w związku z treścią art. 7 UPO osiągane z ich tytułu przez niemiecką spółkę przychody, w braku posiadania przez nią na terenie Polski zakładu, będą podlegały opodatkowaniu wyłącznie na terenie Niemiec.

Co do kwestii oprogramowania, organ poinformował, że Polska złożyła w Komentarzu do modelowej konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, w pkt 43, zastrzeżenie do art. 12 tej Konwencji, zgodnie z którym zastrzega sobie prawo traktowania i opodatkowania jako należności licencyjnych wszelkich dochodów z tytułu oprogramowania, które nie pochodzą z całkowitego przekazania praw do oprogramowania, w tym także dochodów z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania praw autorskich objętych programem komputerowym. Jednakże zastrzeżenie to nie obejmuje swą mocą użytkownika końcowego.

„…należy zatem uznać, że należności z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania programu komputerowego mieszczą się w definicji należności licencyjnych zawartych w art. 12 ust. 3 umowy polsko-niemieckiej. (…) Wnioskodawca nie ma prawa do kopiowania, powielania na potrzeby osób trzecich, modyfikowania oraz rozpowszechniania zakupionego programu komputerowego lub dostępu do baz. Wnioskodawca jest użytkownikiem końcowym (…) Zakres uprawnień nabywcy do korzystania z oprogramowania komputerowego i baz danych jest ograniczony jedynie do wykorzystania ich na własne potrzeby, w określonym czasie. W związku z powyższym nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich ani do przekazania tych praw do używania Wnioskodawcy, a co za tym idzie należności za korzystanie z aplikacji IFS oraz oprogramowania Oracle nie są należnościami licencyjnymi w rozumieniu przepisów ww. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania” (interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 sierpnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.164.2019.2.HK).

Audyt prawno-podatkowy zapewni realizację celów

Współpraca między podmiotami powiązanymi w zakresie korzystania ze wsparcia oferowanego przez wyspecjalizowane w danej dziedzinie jednostki grupy kapitałowej jest powszechnym, uzasadnionym ekonomicznie działaniem. Samodzielne próby podejmowania działań w tych dziedzinach bądź korzystanie z zewnętrznych usług podmiotów trzecich mogą generować znacznie wyższe koszty, lub wpływać na spowolnienie działalności przedsiębiorstwa.

Przygotowując umowy współpracy, umowy zakupu usług oraz planując cały proces optymalizacji działalności przedsiębiorstwa, należy to robić nie tylko przez pryzmat krajowego prawa podatkowego, ale i umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, a przede wszystkim międzynarodowych standardów podatkowych i konwencji. Tak, jak w przytoczonym przykładzie, może to uchronić przed nadmiernymi ciężarami podatkowymi. Zwłaszcza gdy dokona się precyzyjnego z punktu widzenia prawno-podatkowego określenia zakresu świadczonych między podmiotami powiązanymi usług czy też jak w ww. przypadku licencji – zapewni udostępnianie jej wyłącznie użytkownikowi noszącemu – w rozumieniu prawa podatkowego – miano użytkownika końcowego.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Zgodnie z oczekiwaniami, dzisiejszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) – istotny w kontekście kredytów frankowych – jest korzystny dla frankowiczów.

Co stwierdził TSUE?

Zgodnie z komunikatem prasowym po decyzji TSUE ws. C-260/18 Kamil Dziubak i Justyna Dziubak przeciwko Raiffeisen Bank International AG: “W zawartych w Polsce umowach kredytu indeksowanego do waluty obcej, nieuczciwe warunki umowy dotyczące różnic kursowych nie mogą być zastąpione przepisami ogólnymi polskiego prawa cywilnego”. I dalej “Jeżeli po usunięciu nieuczciwych warunków charakter i główny przedmiot tych umów może ulec zmianie w zakresie, w jakim nie podlegałyby one już indeksacji do waluty obcej równocześnie podlegając stopie oprocentowania opartej na stopie obowiązującej w odniesieniu do tej waluty, prawo Unii nie stoi na przeszkodzie unieważnieniu tych umów”.

Co oznacza decyzja TSUE?

Decyzja TSUE oznacza, że posiadacze kredytów indeksowanych do CHF zawierających niezgodne z prawem zapisy mogą z większą pewnością ubiegać się o unieważnienie umów kredytowych. Wygląda na to, że decyzje w kwestii tego, czy w takiej sytuacji należy unieważnić całą umowę kredytową, zostawić ją w mocy (za zgodą dłużnika), czy też zastosować inne rozwiązanie (np. przewalutowanie kredytu po kursie zaciągnięcia przy zastosowaniu stopy LIBOR CHF) najpewniej będą musiały podjąć jednak polskie sądy.

W kontekście wyroku TSUE warto wspomnieć, że odnosi się on do kredytów indeksowanych, czyli części zawieranych w Polsce kredytów frankowych. Wielu prawników komentujących wyrok TSUE sugeruje jednak, że otwiera on drogę do walki w sądach o unieważnienie kredytu również kredytobiorcom posiadającym kredyty denominowane w CHF.

Niekorzystny dla banków wyrok TSUE oznacza niemałe koszty, które będą musiały ponieść te instytucje, w których istotną część portfela kredytowego stanowią kredyty frankowe. Najbardziej zaangażowanymi w kredyty frankowe bankami są Getin Noble Bank, Bank Millennium oraz mBank, jednak lista banków jest dłuższa.

Jak zareagował rynek?

Zgodnie z naszą opinią skala obaw rynku związana z wyrokiem TSUE była przesadna. Rynek zareagował w myśl zasady „kupuj plotki, sprzedawaj fakty”, a złoty po ogłoszeniu wyroku TSUE doświadczył umocnienia, w pełni odrabiając straty, których doświadczył po informacji z dnia 20 października, kiedy poznaliśmy datę ogłoszenia wyroku TSUE.

Kurs EUR/PLN (wrzesień ‘19-październik ‘19)

Źródło: Bloomberg Data: 03/10/19

Dziś wyraźnie wzrósł również wolumen obrotu akcjami banków zaangażowanych w kredyty frankowe. Zmienność na rynku w okolicy ogłoszenia wyroku była wyjątkowo duża. Po jego ogłoszeniu ceny akcji części „frankowych” banków wzrosły.

Ceny akcji mBanku (lewa oś) oraz Banku Millennium (prawa oś) (03/10/19)

Źródło: Bloomberg Data: 03/10/19

Zachowanie to nie jest jednak regułą – cena akcji mniej zaangażowanego w kredyty frankowe od banków wymienionych powyżej, PKO BP spada. Na czerwono świeci się dziś również indeks WIG-Banki (w którym największy udział ma właśnie wspomniany PKO BP).

Cena akcji PKO BP (lewa oś) i indeks WIG-Banki (prawa oś) (03/10/19)

Źródło: Bloomberg Data: 03/10/19

Jak na wyrok zapatrują się regulatorzy?

Polski złoty, jeszcze wczoraj pozytywnie reagował na retorykę prezesa Narodowego Banku Polskiego, Adama Glapińskiego, który podczas konferencji prasowej po spotkaniu Rady Polityki Pieniężnej sugerował, że kwestia wyroku TSUE nie budzi w nim większych obaw.

Dziś rynki obiegł również komunikat prasowy Komisji Nadzoru Finansowego, którego ton jest uspokajający. Cytując jego fragment: „W ocenie Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) sektor bankowy w Polsce jest dobrze skapitalizowany i bezpieczny. Polityka realizowana od długiego czasu przez Komisję i inne instytucje sieci bezpieczeństwa finansowego spowodowała, że banki z dużym udziałem kredytów walutowych zostały zobowiązane do posiadania odpowiednich kapitałów, co jest czynnikiem ograniczającym ryzyko związane z tymi kredytami”.

Co dalej z polskim złotym?

Jak wspominaliśmy wcześniej, naszym zdaniem w dłuższym terminie rozwiązanie problemu kredytów frankowych, ciągnącego się za sektorem od lat nie powinno negatywnie przekładać się na zachowanie polskiej waluty. Ostatecznie zniknie bowiem problem, który był jednym z kluczowych wewnętrznych czynników ryzyka, wpływających na pewną niechęć inwestorów do polskiego złotego w ostatnich latach.

W kolejnych dniach optyka inwestorów powinna się zmienić – spodziewamy się, że na pierwszy plan najpewniej znów wysunie się sytuacja zewnętrzna, znaczenie w kontekście zachowania złotego powinno mieć również nastawienie inwestorów do perspektyw działań Rady Polityki Pieniężnej. Liczymy, że kolejne kwartały przyniosą poprawę sentymentu względem aktywów ryzykownych. W przeciwieństwie do części rynku nie spodziewamy się również luzowania polityki pieniężnej ze strony Rady Polityki Pieniężnej w kolejnych latach, a raczej sytuacji zgoła odwrotnej. W związku z powyższym cały czas liczymy na umocnienie polskiej waluty w relacji do euro i dolara amerykańskiego w kolejnych kwartałach.

Autor: Roman Ziruk, Ebury Polska

Polski złoty miał wczoraj wyjątkowo dobry dzień. Notowaniom polskiej waluty mocno pomogła decyzja Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wsparł frankowiczów w walce z nieuczciwymi zapisami umów kredytowych, ale równocześnie nie pogrążył polskiego systemu bankowego.

Werdykt korzystny nie tylko dla kredytów indeksowanych?

Rozmawiając o wyroku, warto wspomnieć, że formalnie nie dotyczy on wszystkich pożyczek frankowych. Zasadniczo odnosi się tylko do jednego ich rodzaju, czyli indeksowanych do waluty. Jest to rodzaj kredytu, w którym kwota zobowiązania podana jest w złotych, ale wypłacana w walucie obcej przeliczanej od razu na PLN. Takie rozwiązanie pozwalało na podpięcie kredytu pod stawki LIBOR zamiast WIBOR i odwzorowywanie jego wartości w walucie. Warto nadmienić, że ten mechanizm pojawiał się również w pożyczkach w innych walutach niż CHF i wyrok dotyczy także tych produktów. Teoretycznie decyzja Trybunału nie odnosi się do drugiego typu kredytów, w których kwota zadłużenia była podana od razu w obcej walucie (denominowanych). Trzeba podkreślić, że nie bez powodu używamy tu słowa “teoretycznie”. Orzeczenie TSUE to tylko (i aż) wskazówka dla polskich sądów. Dopiero praktyka naszej temidy, czyli sposób i zakres realizacji zaleceń, które znalazły się w uzasadnieniu do tej decyzji, da nam ostateczną odpowiedź, jak szeroko zamierzają je stosować sędziowie. Dopiero wtedy zobaczymy też, jak układają się relacje finansowe banku z klientem po operacji anulowania kredytu.

Niespodziewana siła złotego

Po wczorajszej decyzji najbardziej niezadowoleni byli eksporterzy. PLN bardzo szybko zaczął ruch umacniający go względem głównych walut. Euro staniało o 3 grosze z 4,36 zł na 4,33 zł. Jeszcze mocniej staniał frank, bo aż o 4 grosze z 3,99 zł na 3,95 zł. Jest to miła niespodzianka dla posiadaczy kredytów denominowanych, którzy (przynajmniej na razie) nie są bezpośrednimi beneficjentami wyroku TSUE. Dolar i funt straciły na wartości względem złotego odpowiednio 4 i 3 grosze. Na warszawskim parkiecie w górę szła też większość banków, aczkolwiek nie wszystkie. Powodem takiej reakcji rynków jest uniknięcie przez Polskę najczarniejszego scenariusza dla systemu bankowego. Wiele osób obawiało się go po wcześniejszym komentarzu rzecznika Trybunału (z reguły jego stanowisko jest bardzo zbliżone do ostatecznych rozstrzygnięć).

Słabsze dane z USA

Inwestorzy czekali na dobry moment, aby zamknąć inwestycje w dolara. Nie wiadomo, czy wczoraj była najlepsza chwila, ale wielu z niej skorzystało. Pretekstem do przeceny USD były najnowsze amerykańskie odczyty. O godzinie 16:00 poznaliśmy wyniki zamówień na dobra oraz indeks ISM. Zamówienia były niemal dokładnie równe przewidywaniom, ale zdecydowanie gorzej wypadł indeks ISM. Spadł on od ostatniego badania o 6,3 pkt, przy czym analitycy oczekiwali spadku o zaledwie 2,5 punktu. Efektem tych danych było umocnienie się euro względem dolara i właśnie dlatego wczoraj PLN zyskał bardziej względem USD niż EUR.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych warto zwrócić uwagę na:

• 14:30 – USA – handel zagraniczny,
• 14:30 – USA – rynek pracy,
• 20:00 – USA – wystąpienie szefa FED.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl

Nawet 30-procentowy roczny wzrost działalności i miliard złotych obrotów, a do tego eksport większości swoich usług. W bieżącej działalności polskich MŚP z sektora IT obok wielu sukcesów nie brakuje jednak wyzwań. Aby wzmocnić głos krajowych firm IT, reprezentujących strategiczny dla Polski sektor gospodarki, powołana została Organizacja Pracodawców Usług IT (ang. Software Development Association Poland – SoDA). Związek postuluje m.in. powołanie współpracującej z biznesem i przez niego współfinansowanej instytucji naukowej zajmującej się badaniami nad sztuczną inteligencją. Jednak niewystarczająca współpraca środowisk naukowych z biznesem to nie jedyne wyzwania, z którymi mierzą się firmy programistyczne. Debata im poświęcona odbędzie się w trakcie 9. Europejskiego Kongresu MŚP w Katowicach.

Polskie software housy dobrze sobie radzą

Wedle szacunków około 1000 polskich firm kwalifikuje się do miana producenta oprogramowania. Według szacunków skupiającej takie przedsiębiorstwa Organizacji Pracodawców Usług IT pracuje w nich nawet 50 tys. pracowników. Spośród ponad 250 tysięcy, które w naszym kraju pracują jako programiści. Polscy producenci oprogramowania skutecznie konkurują na zagranicznych rynkach. Osiągają spektakularne sukcesy, a ich współpraca z zagranicznymi klientami trwa nawet po 20 lat. Szacuje się, że ich łączne roczne obroty kształtują się na poziomie ok. 1 mld PLN. Firmy te notują wzrosty przekraczające nawet 30 proc. (r/r), a większość swoich usług (70 proc.) eksportują.

Jednak polskie firmy programistyczne odczuwają coraz silniejszą presję ze strony konkurencji z krajów, które również oferują ciekawe rozwiązania IT, a także jak np. Bułgaria czy Rumunia niższe koszty.

– Mamy dobrych inżynierów i dobre rozwiązania, lecz trzeba ten potencjał nieustannie umiejętnie promować. Jeśli chcemy utrzymać dobrą pozycję na światowych rynkach, to musimy o to zabiegać. Nie bez znaczenia są również kwestie lobbowania za rozwiązaniami, które będą pomocne w pokonaniu najważniejszych barier utrudniających rozwój polskiej branży IT – mówi Michał Sztanga, dyrektor zarządzający Future Processing, jednej z firm członkowskich Organizacji Pracodawców Usług IT.

Organizacja Pracodawców Usług IT głosem branży

Głosem MŚP polskiego sektora IT jest Organizacja Pracodawców Usług IT (ang. Software Development Association Poland – SoDA). W organizacji, powołanej w 2018 roku, zrzeszone są 63 firmy, choć przedsiębiorstw w nieformalnej sieci jest już kilkaset.
– Impulsem do powołania związku była między innymi chęć nawiązania współpracy pomiędzy firmami o podobnym profilu i podobnych wyzwaniach, dzięki której możemy wspierać się w bieżącej działalności operacyjnej. Chcemy, aby dzięki takiemu zjednoczeniu głos firm mających niebagatelny udział w budowie nowoczesnej polskiej gospodarki był bardziej słyszalny wśród decydentów. Branża IT to przecież jeden ze strategicznych kierunków jej rozwoju – mówi Bartosz Majewski, prezes SoDA, oraz własnej firmy Codibly. – Posługujemy się angielskim odpowiednikiem nazwy ze względu na międzynarodowe środowisko, w jakim funkcjonujemy. Promujemy polskie firmy za granicą i stąd potrzeba posługiwania się zrozumiałą na całym świecie marką – dodaje.

Problemy polskich producentów oprogramowania – problemami polskiej gospodarki

Mimo odnoszonych sukcesów polska branża IT ma również swoje bolączki. Pomimo ogromnego potencjału, produkuje wartość intelektualną dla firm zachodnich, pozycjonując się tym samym dość nisko na drabinie wartości dodanej. W opinii SoDA jedną z najważniejszych kwestii jest niewystarczająca współpraca środowisk naukowych z biznesem. Dlatego organizacja postuluje powołanie ściśle współpracującej z firmami i współfinansowanej przez przedsiębiorców, instytucji naukowej, która będzie zajmować się badaniami nad sztuczną inteligencją.

– Współpraca biznesu i nauki jest niezbędna, jeżeli chcemy mówić o większej wartości dodanej, a w szczególności o rozwijaniu innowacyjnych produktów. Efekty tej kooperacji wykorzystywane byłyby przy opracowywaniu innowacyjnych na światową skalę rozwiązań z wielu dziedzin, takich jak FinTech i Przemysł 4.0, między innymi w zakresie elektromobilności oraz e-Commerce.

Widzimy również potrzebę utworzenia instytucji w Polsce zajmującej się rozwojem sztucznej inteligencji – mówi Konrad Weiske, wiceprezes SoDA oraz Chief Executive Officer w Spyrosoft.

Skupieni w SoDA przedstawiciele firm programistycznych postulują także rozważenie wprowadzenia zmian przeciwdziałających wzrostowi kosztów w branży. To pozwoliłoby polskim firmom na zgromadzenie środków finansowych na inwestycje w najbardziej zaawansowane technologie umożliwiające utrzymanie się na rynku, dalsze zwiększanie wartości dodanej oraz tworzenie własnych produktów, które staną się produktem eksportowym polskiej branży IT.

Innym palącym problemem są też stale rosnące koszty pracy programistów, co już teraz doprowadza do utraty konkurencyjności zarówno firm polskich, jak i ulokowanych w Polsce oddziałów zachodnich firm.

– W przeciągu kilku lat będzie to skutkowało negatywnymi dla gospodarki naszego kraju zjawiskami. Przenoszeniem miejsc pracy do krajów o niższych kosztach na przykład do Indii, Filipin, Wietnamu, na Ukrainę, Białoruś czy do Rumunii. Obawiamy się również stagnacji zarobków w branży, a tym samym wyhamowania wzrostu zamożności tysięcy polskich rodzin, a także zmniejszeniem ilości dobrze płatnych miejsc pracy w Polsce – mówi Konrad Weiske.

Barierą w rozwoju jest również ograniczony dostęp do pracowników.

– Zasadnym a jednocześnie korzystnym dla budżetu państwa rozwiązaniem byłoby stworzenie „programu wprowadzającego” dla osób chcących się przebranżowić i rozwijać zawodowo jako programiści. Koszty zatrudnienia byłyby w pierwszym roku równo podzielone pomiędzy państwo i pracodawcę. Taki wydatek, będący de facto inwestycją, szybko zwróciłby się w formie wpływów z podatków CIT, PIT i VAT. Korzyścią dla firm IT byłaby możliwość bardziej dynamicznego rozwoju, dzięki zatrudnieniu większej liczby pracowników – ocenia Konrad Weiske.

Przedsiębiorcy doceniają działania prowadzone w ramach programu GovTech m.in. w obszarze przetargów publicznych.

– Rząd, dzięki działaniom programu, wychodzi naprzeciw potrzebom Software house-ów. Liczymy na pogłębienie przynoszącej konstruktywne rozwiązania współpracy, dlatego przedstawicieli GovTech nie mogło zabraknąć na organizowanej przez Organizację Pracodawców Usług IT konferencji, która towarzyszyć będzie Europejskiemu Kongresowi MŚP w Katowicach – wyjaśnia Bartosz Majewski, prezes SoDA.

SoDA zaprasza na EKMŚP w Katowicach

Podczas Konferencji SoDA poznamy także doświadczenia firm i osób tworzących podstawy sukcesu polskiego sektora IT, w szczególności z perspektywy MŚP. Uczestnikami będą polscy przedsiębiorcy prowadzący działalność na rynkach poza Polską oraz zagraniczni specjaliści. W trakcie wydarzenia zaprezentowany zostanie również Raport Fundacji Kronenberga dotyczący branży IT. Konferencja odbędzie się 18 października 2019, w trakcie trzeciego dnia Europejskiego Kongresu MŚP w Katowicach.
***

26 września na stadionie Legii w Warszawie odbyła się VII edycja dorocznego spotkania elity polskiego IT, poświęcona technologiom dla biznesu. Każdy z nas miał szansę dowiedzieć się, co naprawdę napędza branżę IT. Firmy prezentowały aktualne trendy w rozwoju technologii dla biznesu. Jak co roku, uczestnicy mogli wymienić się doświadczeniami oraz pozyskać cenną wiedzę oraz nowych Partnerów Biznesowych.

W targach wzięło udział szerokie gremium ekspertów i specjalistów z całej branży IT. Dzięki temu, udało nam się stworzyć idealną atmosferę networkingową. Wyselekcjonowane grono Liderów IT oraz kluczowych ekspertów branżowych, umożliwiło uczestnikom wymianę merytorycznej i trudno dostępnej wiedzy.

Oprócz firm z Polski, w roli wystawców zaprezentowały się również firmy z zagranicy, co bez wątpienia sprzyjało licznej frekwencji. IT Future Expo jest imprezą międzynarodową, co raz bardziej rozpoznawalną i cenioną również na rynkach zagranicznych.

25  września, inauguracją targów była jak zawsze – Gala IT Future Awards, która wyłoniła najlepsze rozwiązania i usługi IT na polskiej arenie informatycznej. Już po raz szósty, firmy technologiczne przystąpiły do wielkiej rywalizacji o miano Lidera IT.
Kolejna edycja Konkursu, była podsumowaniem dokonań całej branży technologicznej w bieżącym roku.

Laureaci dowiedzieli się o swoim zwycięstwie podczas Gali IT Future Awards 25 września na Stadionie Legii. Wówczas odebrali statuetki za dokonane osiągnięcia. Goście wydarzenia mieli okazję poznać przodujące firmy sektora IT w Polsce i Europie, a także spotkać przedstawicieli kadry zarządzającej oraz innych, ważnych reprezentantów otoczenia branży informatycznej.

✨ Niezmiernie miło jest nam przedstawić tegorocznych Laureatów Konkursu Liderzy IT 2019:

? AI FORCE 1 z produktem Chatbot – Panel Trenera, narzędzie do wirtualizacji pracowników, w kategorii BI Trends
? Pirxon z produktem Pirxon Robot w kategorii BPM Leader
? 3S Data Center z produktem 3S Cloud2B Backup w kategorii Cloud Computing
? Agraf Systemy Interaktywne z Monitorem Interaktywnym Newline VN w kategorii Computer & Equipment Technology
? HSC z z systemem okablowania strukturalnego AIM FUTURE-PATCH TKM wraz z oprogramowaniem DCIM PATCH MANAGER w kategorii Data Center Leader
? Samito – formerly SaveCart z produktem rozpoznawania obrazów dla e-commerce w kategorii E-commerce Innovation
? wfirma.pl – Księgowość Online z produktem wFirma.pl w kategorii ERP Trends
? CRIF India z produktem Credit Check System Wymiany Informacji, w kategorii Industry Dedicated IT Solutions
? ATEN Poland z produktem ATEN KVM over IP Matrix System w kategorii Infrastructure Innovation
? Cloudware Polska Sp. z o.o. z produktem Next Vision One w kategorii Innowacja Roku 2019
? Cypherdog Security z produktem Cypherdog w kategorii IT Security
? Matrix42_de z produktem Matrix42 Workspace Management w kategorii IT Services Leader
? SOTI Inc. z produktem SOTI ONE Platform – Enterprise Mobility Management w kategorii Mobile Trends
? Archman z produktem Business Navigator w kategorii Workflow Management

Gratulujemy wygranej i życzymy dalszych sukcesów!

Jak co roku, kluczowym punktem merytorycznym podczas Gali IT Future Awards była Debata Liderów Branżowych – Bezpieczeństwo w erze cyfrowej transformacji. W debacie wzięło udział 6 Panelistów. Moderatorem był Pan Damian Klimas.

Po wnikliwej dyskusji odbył się bankiet, w trakcie którego Goście mieli czas na zacieśnienie relacji biznesowych i chwilę relaksu.

Wieczór został wzbogacony o część artystyczną. W tym roku, swym pięknym głosem oczarowała widownię Patrycja Malinowska. Wokalistka wprowadziła uczestników w przyjemny nastrój i choć na chwilę zmniejszyła napięcie, które towarzyszyło w oczekiwaniu na wyniki konkursu Liderzy IT 2019.

Podczas samych targów, uczestnicy mogli zdobyć cenne informacje m.in. z zakresu cyberbezpieczeństwa, przetwarzania danych, infrastruktury IT, elektronicznego obiegu dokumentów, czy złożonych procesów biznesowych. Wystawcy dzielili się swoimi doświadczeniami, chętnie udzielali porad i odpowiadali na pytania techniczne.

Jak co roku, tradycją była strefa 3D, gdzie uczestnicy mogli podziwiać technologie drukarek 3D.

Gościem Specjalnym eventu był znany Autor Bloga – Artur Kurasiński, który przybliżył nam tematykę sztucznej inteligencji. Słuchacze mogli dowiedzieć się dlaczego tak wiele osób boi się sztucznej inteligencji o co niesie za sobą ta technologia w przyszłości dla całej populacji jak i biznesu. Prelegent przedstawił fakty oraz mity dotyczące AI.

Wydarzenie odbyło się pod Patronatem Honorowym Ministerstwa Cyfryzacji, Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii, a także Polskiego Towarzystwa Informatycznego.

Sponsorem Strategicznym targów była firma Archman, która przygotowała zjawiskowe stoisko wystawiennicze, co bez wątpienia przykuło uwagę odwiedzających. Pan Marcin Kowalski – Prezes firmy Archman, podczas swojego wystąpienia, opowiedział o budowie aplikacji biznesowych. Prelekcja była na wysokim poziomie merytorycznym, o czym świadczyła frekwencja słuchaczy.

Wydarzeniem wiodącym pod względem merytorycznym, był niewątpliwie IT Future Congress. Nie zabrakło prelekcji z zakresu bezpieczeństwa IT, data center, BPM, czy sztucznej inteligencji. Pan Michał Kurek rozpoczął wykład inauguracyjny i przykuł uwagę słuchaczy prelekcją o metodach ochrony przed zaawansowanymi cyberatakami. Bardzo dobrze ocenioną prelekcją wśród uczestników był wykład Pana Grzegorza Filarowskiego z firmy LOG Systems, który opowiedział o wzroście roli systemów ITSM w działach biznesowych.

Najbardziej kluczowym punktem kongresu była Debata – Czy warto robotyzować procesy biznesowe? Moderatorem był Pan Jarosław Żeliński, a w dynamicznej dyskusji wzięli udział Paneliści:

• Wojciech Szremski, RPA CoE Head / Schaeffler Global Services
• Sebastian Drzewiecki, Dyrektor Zarządzający – GSK
• Agnieszka Belowska-Gosławska, Group Head of Robotics – Nordea Bank Abp
• Marcin Basaj, Dyrektor IT- Fraikin
• Michał Marlinga, Senior Vice President – Citi
• Marcin Kowalski, Prezes Zarządu – Archman Sp. z o.o.
• Jan Karasek, Partner, Management Consulting – KPMG Advisory Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k.

Wszechstronne spektrum zagadnień poruszonych podczas kongresu, przyciągnęło bardzo liczne grono odpowiednio stargetowanych odbiorców.

Tegoroczną edycję targów odwiedzili m.in.: Dyrektorzy IT, IT Managerowie, osoby odpowiedzialne za bezpieczeństwo IT, Właściciele firm, a także Prezesi i Członkowie Zarządów. Wśród uczestników znaleźli się przedstawiciele wielu branż m.in.:

• Administracji Publicznej
• Energii i Surowców
• Finansów
• FMCG oraz Retail
• Motoryzacji
• Nauki i Edukacji
• Przemysłu i Produkcji
• Telekomunikacji
• Transportu

Taki dobór grupy docelowej sprawił, iż łatwiej było nawiązywać relacje biznesowe Wystawcom. A poniżej kilka opinii:

Jesteśmy bardzo zadowoleni z targów. Nawiązaliśmy wiele nowych kontaktów i przeprowadziliśmy ciekawe rozmowy na temat nowych, potencjalnych projektów. Umiejscowienie naszego stoiska było bardzo dobre. Wszystko co zamówiliśmy było na miejscu. Dziękujemy za organizację i przygotowanie targów. innovaphone AG

Bardzo dziękuję za kolejny rok goszczenia nas na tak fajnym wydarzeniu. Zmianę miejsca targów oceniam bardzo pozytywnie. W moim subiektywnym odczuciu było więcej odwiedzających 🙂 Gratuluję organizacji. MTT Polska

Ogólnie stwierdzamy, że były to pierwsze targi, po których mamy konkretne spotkania handlowe i początki dyskusji z kilkoma znaczącymi sieciami handlowymi, na których nam najbardziej zależy. Xnet Communications, Ltd.

W imieniu Organizatora – Wszystkim Wystawcom oraz zwycięzcom Konkursu życzymy samych sukcesów w dalszej pracy i doskonaleniu swoich rozwiązań, a Sponsorom i Patronom Medialnym dziękujemy za wsparcie imprezy! Dziękujemy za liczne przybycie oraz aktywne uczestnictwo wszystkim Zwiedzającym i Słuchaczom i do zobaczenia już niebawem!

Osoby fizyczne, prowadzące działalność gospodarczą, użytkujące samochody osobowe w ramach leasingu operacyjnego na koniec okresu umowy stają przed decyzją odnośnie do wyboru sposobu wykupu pojazdu. Możliwości są zależne od umowy leasingu, ale najczęściej spotykany jest wykup pojazdu „na firmę”, czyli do dalszego wykorzystywania w działalności. Większość firm oferuje także możliwość wykupu tzw. prywatnego, tj. na cele osobiste podatnika. Decyzja dokonana w momencie wykupu ma istotny wpływ na dalsze rozliczenia podatkowe związane z użytkowaniem pojazdu oraz jego sprzedaż. W związku z tym każdorazowo decyzja o wykupie pojazdu powinna zostać dokładnie przemyślana, zwłaszcza pod kątem wynikających z niej efektów podatkowych.

Wykup pojazdu „na firmę”

W przypadku wykupu pojazdu do celów prowadzenia dalszej działalności gospodarczej kwestia rozliczenia podatkowego zależy od sposobu użytkowania samochodu.

Jeżeli samochód ma być wykorzystywany jedynie na potrzeby działalności gospodarczej, podatnik będzie mógł co do zasady odliczyć pełną kwotę podatku VAT związaną z zakupem oraz kosztami eksploatacji pojazdu. Niezbędne jest jednak poinformowanie urzędu o wykorzystaniu samochodu osobowego jedynie na potrzeby działalności gospodarczej oraz prowadzenie odpowiedniej ewidencji. Dobrą praktyką jest także przygotowanie odpowiedniego regulaminu/instrukcji wykluczającej możliwość użytku mieszanego, tzn. także na cele prywatne, gdyż w przeciwnym razie nawet jednorazowe wykorzystanie na cele prywatne może skutkować zakwestionowaniem przez ograny podatkowe odliczenia VAT w całości.

W przypadku wykorzystania pojazdu na cele mieszane tj. na potrzeby działalności gospodarczej oraz prywatne podatnik co do zasady ma prawo do odliczenia 50% VAT naliczonego, wykazanego na fakturach za zakup pojazdu oraz materiałów i usług związanych z eksploatacją. Nie trzeba przy tym prowadzić żadnej ewidencji oraz udowadniać, że wydatek został poniesiony w związku z działalnością gospodarczą.

W przypadku sprzedaży samochodu osobowego wykupionego „na firmę” powstaje konieczność odpowiedniego opodatkowania VAT transakcji. Nie ma przy tym znaczenia, czy pojazd wykorzystywany był tylko do działalności gospodarczej, czy do użytku mieszanego. W efekcie wartość pojazdu powinna uwzględniać opodatkowanie VAT wg stawki 23%. Ponadto należy odprowadzić podatek dochodowy od sprzedaży pojazdu. Jeżeli więc wartość pojazdu to 61 500 zł, to kwota netto wyniesie 50 000 zł. Należy ją jeszcze pomniejszyć o efekt podatku dochodowego (załóżmy 18%) i w efekcie kwota, jaka pozostaje podatnikowi po rozliczeniu podatków to 41 000 zł.

Wykup na cele osobiste

Część firm leasingowych umożliwia podatnikowi wykup używanego samochodu osobowego na cele osobiste. W takim przypadku opodatkowanie transakcji wygląda inaczej. Warto wskazać, że taka możliwość dotyczy głównie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, gdyż w tym przypadku stroną umowy jest co do zasady ta sama osoba.

W przypadku wykupu na cele osobiste podatnika nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktury sprzedaży wystawionej przez firmę leasingową. Potwierdza to interpretacja Dyrektora KIS z dnia 15 maja 2018 r. (sygn. 0115-KDIT1-2.4012.231.2018.1.RS). Jest to też zgodne z podstawową zasadą odliczenia VAT naliczonego, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. brak prawa do odliczenia w sytuacji, gdy wydatek nie był związany z działalnością opodatkowaną.

Należy podkreślić, że w przypadku zakupu pojazdu na cele osobiste podatnika, nie będzie on także uprawniony do odliczenia podatku VAT od zakupu materiałów i usług eksploatacyjnych, jak np. paliwo, naprawy, myjnia itp.

Ponadto, jeżeli w istocie wykupiony po zakończeniu umowy leasingu operacyjnego samochód nie będzie stanowił składnika majątku firmy, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie będzie stanowił przychodu z działalności gospodarczej. Zbycie samochodu zgodnie ze stanowiskiem fiskusa wyrażonym m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2019 (sygn. 0115-KDIT2-3.4011.259.2019.1.JG) należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy. W takiej sytuacji przychód nie powstanie, jeżeli zbycie rzeczy będzie miało miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jej nabycie (wykup z leasingu). Natomiast w przypadku sprzedaży przedmiotowego samochodu przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie (wykup z leasingu), powstanie obowiązek podatkowy na podstawie ww. przepisu. Dodatkowo sprzedaż pojazdu z majątku osobistego podatnika nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Przykładowo, jeżeli wartość pojazdu wynosi 61 500 zł, to w przypadku sprzedaży z majątku osobistego po upływie pół roku od zakupu pojazdu od firmy leasingowej będzie można sprzedać go za 61 500 zł bez konieczności zapłaty podatku VAT oraz podatku dochodowego. Nabywca będzie zobowiązany uiścić jedynie podatek od czynności cywilnoprawnych. Przy sprzedaży przed upływem półrocznego okresu należy pamiętać o konieczności zapłaty podatku dochodowego wg odpowiedniej stawki.

Podsumowanie

Kwestia wykupu pojazdu od firmy leasingowej jest wielowątkowa. Pod uwagę należy wziąć nie tylko kwotę wykupu, ale także sposób użytkowania pojazdu po wykupie, utratę wartości w czasie oraz decyzję o ewentualnej sprzedaży. Odpowiednia analiza skutków podatkowych może przynieść podatnikowi znaczne oszczędności podatkowe. Warto przy tej okazji skonsultować się z doradcą podatkowym, który przedstawi szczegółowo wpływ podatków na dany sposób wykupu pojazdu.

Autor:

radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.