W. Pawlak: potrzebne surowsze normy jakości dla importowanego węgla

Unia Europejska powinna wprowadzić surowsze normy dotyczące jakości importowanego węgla. Należy także wspierać wydobycie i wykorzystanie europejskich surowców energetycznych poprzez zwolnienie ich z opłat za uprawnienia do emisji dwutlenku węgla  uważa Waldemar Pawlak. Zdaniem byłego ministra gospodarki, takie działania pomogłyby polskiemu górnictwu, które przeżywa głęboki kryzys.

Problemy są dość jasne. Najlepiej zdefiniował to prezes Węglokoksu Jerzy Podsiadło, że potrzeba większej dbałości o standard i jakość takich paliw jak węgiel na naszych granicach i na granicach Unii Europejskiej – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Waldemar Pawlak, były wicepremier i minister gospodarki.

Prezes Węglokoksu Jerzy Podsiadło powiedział podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach, że praktycznie jedyną możliwością ograniczenia importu węgla z Rosji jest wprowadzenie norm ekologicznych. To wymagałoby jednak zgody na szczeblu Komisji Europejskiej, która odpowiada za politykę handlową UE. Pozycję unijnych (w tym polskich) producentów surowców energetycznych można też poprawić poprzez przyznawanie darmowych uprawnień do emisji.

Darmowe przydziały uprawnień do emisji powinny być dla tych, którzy korzystają z europejskiego węgla, wydobytego w Europie. Byłoby to bardzo ciekawe i proeuropejskie działanie. Skoro Europa buduje politykę, która zmusza firmy do ponoszenia dodatkowych kosztów, to w przypadku surowców europejskich powinna być lepsza pozycja konkurencyjna, i takimi pozataryfowymi mechanizmami można by poprawić tę sytuację – uważa Pawlak.

Zdaniem byłego ministra gospodarki takie rozwiązanie prowadziłoby do zwiększenia przychodów krajowych firm, dlatego jest lepsze, niż np. utworzenie państwowych składów węgla, co rozważa obecnie rząd.

Myślę, że zamiast budować składy, lepiej doprowadzić do tego, żeby ten węgiel był skutecznie wykorzystany do produkcji energii na potrzeby Polski i Europy – twierdzi były wicepremier.

Działania na rzecz zwiększenia opłacalności wydobycia i wykorzystania europejskich surowców są jednym z punktów unii energetycznej, której koncepcję forsuje na forum UE rząd Donalda Tuska. Zakłada ona wprowadzenie na terenie UE jednolitych cen gazu dzięki wspólnym zakupom dla wszystkich państw członkowskich. Kolejnym elementami proponowanej unii są mechanizm solidarnościowy w sytuacji przerwania dostaw gazu do jednego z państw UE oraz zwiększenie możliwości importu surowców energetycznych z innych państw niż Rosja.

Jest to ciekawy kierunek, natomiast potrzeba też dużo sprytu, pomysłowości we włączeniu w to głównych partnerów europejskich – ocenia Waldemar Pawlak.

Do koncepcji unii energetycznej na razie pozytywnie odniosły się Francja, Węgry i kraje bałtyckie. Jasnego poparcia nie udzieliły Niemcy, natomiast niemiecki komisarz UE ds. energii Günther Oettinger negatywnie odniósł się do pomysłu wspólnych zakupów i jednolitej ceny gazu. Jego zdaniem należy dążyć do zwiększenia konkurencji między dostawcami gazu oraz poprawy infrastruktury przesyłowej. W wywiadzie dla „Allgemeine Zeitung” Oettinger stwierdził, że to doprowadziłoby do wyrównania się cen, ale w sposób rynkowy.

Zdaniem części ekspertów jest mało prawdopodobne, by Niemcy zaakceptowały propozycję unii energetycznej w obecnym kształcie, ponieważ doprowadziłoby to do wzrostu cen kupowanego przez nie gazu. Polski rząd kontynuuje jednak dyplomatyczną ofensywę w sprawie unii energetycznej – minister do spraw europejskich Piotr Serafin powiedział dziennikarzom, że Komisja Europejska rozpoczęła już pracę nad tym projektem. Krytycy zwracają także uwagę, że obowiązujące w UE prawo już teraz pozwala zrealizować wszystkie punkty zawarte w projekcie unii energetycznej, poza wspólnymi zakupami gazu. Takie możliwości daje Traktat Lizboński, Traktat o Europejskiej Wspólnocie Energetycznej oraz Trzeci Pakiet Energetyczny.

Według Waldemara Pawlaka polsko-rosyjska umowa dotycząca dostaw gazu jest przykładem na to, że Komisja Europejska ma już wiele narzędzi, by kształtować politykę energetyczną zgodnie z interesami państw odbiorców gazu.

Wydaje mi się, że dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie mechanizmów, które są już w rozwiązaniach europejskich, a więc rozdział producentów od przesyłu i dystrybucji. Udało im się to zrobić w umowie polsko-rosyjskiej, gdzie właścicielem na Jamale i gazociągu jamalskim jest spółka EuRoPol GAZ, w której prawie 50 proc. ma PGNiG i Gazprom, ale operatorem na tym gazociągu jest w 100 proc. spółka Skarbu Państwa, to znaczy Gaz-System. Tego typu podejście chroniłoby nas od różnego rodzaju nadużyć czy monopolistycznych zachowań graczy pozaeuropejskich i tworzyło warunki do zachowania dobrej, równej konkurencji  uważa były wicepremier.

S. Niesiołowski: uczestnictwo w NATO nie zwalnia Polski z konieczności posiadania nowoczesnej armii

CEO Magazyn Polska

Przynależność do NATO nie zwalnia z obowiązku utrzymywania silnej i nowoczesnej armii. Stefan Niesiołowski, poseł Platformy Obywatelskiej i przewodniczący sejmowej Komisji Obrony Narodowej, wskazuje na konieczność posiadania przez Polskę potencjału odstraszającego, który ma nie tylko kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa kraju, lecz także podnosi jego pozycję na arenie międzynarodowym. W ostatnich dniach Polska rozpoczęła przyjmowanie nabytych od Niemców czołgów. Trwają także negocjacje dotyczące oferty zakupu łodzi podwodnych.

Należymy do NATO, jednak nie znaczy to, że powinniśmy lekceważyć własną armię. Polsce niezbędne są nowoczesne siły zbrojne, silna armia mająca potencjał odstraszania – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Stefan Niesiołowski, poseł PO i przewodniczący sejmowej Komisji Obrony Narodowej.

W ramach opiewającego na 180 mln euro kontraktu zawartego w listopadzie 2013 r. Polska ma nabyć od Niemiec 119 czołgów Leopard 2 i ok. 200 sztuk sprzętu wspierającego i zabezpieczającego – używanego sprzętu z rezerw Bundeswehry. Na razie do Polski dotarło 11 czołgów. W tym roku MON chce również rozstrzygnąć przetarg na zakup przez Polskę łodzi podwodnych. Zainteresowane współpracą są m.in. francuski Direction des Constructions Navales Services (DCNS), hiszpański koncern Navantia, niemiecki ThyssenKrupp Marine Systems oraz szwedzkie konsorcjum stoczni Kockums AB z Agencją Eksportu Eksportu Technologii Obronnych i Bezpieczeństwa.

Pamiętajmy jednak, że żaden przetarg nie zaważy na bezpieczeństwie narodowym – mówi Niesiołowski. – Tym niemniej z okrętami podwodnymi wiąże się potencjał odstraszający. Warto, by były to nie tylko klasyczne torpedy do zatapiania statków, lecz także dalekosiężne rakiety. Moim zdaniem francuska oferta okrętów podwodnych jest korzystniejsza z naszego punktu widzenia, gdyż wiąże się z potencjałem odstraszania.

Jak przekonuje polityk, posiadanie tego typu sprzętu zwiększa potencjał bezpieczeństwa państwa, lecz także jego znaczenie na arenie międzynarodowej.

Państwo, które jest w stanie z łodzi podwodnej razić cele w głębi terytorium potencjalnego wroga czy napastnika, ma zupełnie inną pozycję pod każdym względem – zauważa. – Byłoby bardzo dobrze, gdyby takim państwem stała się również Polska.

Instytut Studiów Energetycznych: podatki od wydobycia kopalin powinny uwzględniać jakość złóż oraz ich lokalizację

Sejmowe komisje zajmą się w tym tygodniu prawem regulującym wydobycie gazu z łupków oraz innych kopalin, a także związanymi z nimi obciążeniami podatkowymi. Maksymalne opodatkowanie ma wynieść 40 proc. zysku, jaki osiągną firmy górnicze. Wciąż jednak nie jest znana wielkość złóż gazu łupkowego, ani opłacalność ich wydobycia w Polsce. Dlatego nawet jeśli proponowane rozwiązania są korzystne dla państwa, to mniej dla inwestorów. A wśród nich są jak na razie głównie polskie firmy. To one mają szukać w Polsce gazu z łupków, jeśli będą miały na to pieniądze.

Według prezesa Instytutu Studiów Energetycznych, podatki od wydobycia kopalin powinny być uzależnione od jakości złóż oraz ich lokalizacji. Warunki geologiczne oraz charakterystyka złóż może być bardzo zróżnicowana na terenie Polski, co silnie wpływa na koszt wydobycia surowców, a zatem atrakcyjność inwestycyjną.

Sugerowaliśmy rządowi elastyczne podejście do tego tematu. Ono też może nie jest nowatorskie, stosowane jest na przykład w Stanach Zjednoczonych. Daje ono możliwość nałożenia podatków w zależności od jakości zasobów geologicznych i miejsca, gdzie to wydobycie ma szansę. Są takie miejsca w Polsce, gdzie pomimo tego, że złoża łupkowe się pojawiają, wydobycie raczej nie będzie ekonomicznie uzasadnione – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Andrzej Sikora, prezes Instytutu Studiów Energetycznych.

W tym tygodniu projekt zmian w ustawie Prawo geologiczne i górnicze oraz projekt ustawy o podatku węglowodorowym ma trafić do sejmowych komisji. Poza podatkiem CIT, firmy pozyskujące np. gaz ziemny mają płacić także podatek od wydobycia niektórych kopalin oraz specjalny podatek węglowodorowy.

W przypadku pierwszego z tych podatków producenci gazu ziemnego ze złóż konwencjonalnych będą obciążeni kwotą 3 proc. wartości wydobytego gazu, a w przypadku gazu łupkowego – 1,5 proc. Produkcja ropy naftowej ma być opodatkowana dwukrotnie wyższymi stawkami – 6 proc. oraz 3 proc., odpowiednio dla złóż konwencjonalnych i niekonwencjonalnych (łupków).

Drugi planowany podatek, czyli od wydobycia węglowodorów, ma być podatkiem od zysku, ale z elastyczną stawką od 0 do 25 proc. Jej wielkość ma zależeć od relacji między przychodami z wydobycia surowców a faktycznie poniesionymi kosztami odwiertów oraz kosztami operacyjnymi. Według założeń przyjętych przez rząd, łączna stopa opodatkowania firm wydobywczych (uwzględniającą wszystkie daniny publiczne) ma być nie większa niż 40 proc. zysku brutto.

Nowe regulacje, korzystne dla państwa, mogą okazać się znacznie mniej korzystne dla inwestorów, a w dużej mierze są to polskie spółki, bo kilka zagranicznych już zrezygnowało ze swoich koncesji w Polsce. Propozycji rządowych nie zmienił fakt, że państwo – jako właściciel wielu spółek – też jest aktywnie zaangażowane w poszukiwanie gazu z łupków. Równocześnie planowane wprowadzenie dwóch nowych podatków może ograniczyć środki polskich koncernów na inwestycje w upstream. Po wejściu życie nowego prawa KGHM, PKN Orlen, Lotos czy PGNiG będą musiały płacić więcej, bo prowadzą wydobycie ze złóż konwencjonalnych.

W związku z tym efektywność i zyskowność prac na złożach konwencjonalnych też spadnie – wyjaśnia Andrzej Sikora.

A w konsekwencji w dłuższej perspektywie może zostać ograniczone krajowe wydobycie.

Na świecie wysokość stawek podatkowych od wydobycia ropy naftowej czy gazu jest bardzo zróżnicowana, co wynika m.in. z odmiennych warunków geologicznych, wielkości i położenia geograficznego złóż. Przykładowo koszty wydobycia w relatywnie gęsto zaludnionej Polsce mogą być znacząco wyższe w porównaniu z kosztami wydobycia na pustynnych lub górzystych obszarach USA i Australii. Dlatego według prezesa ISE, wysokość obciążeń fiskalnych jest kwestią drugorzędną w stosunku do opłacalności samego wydobycia, którą determinuje geologia i geografia.

Tak długo jak nie jesteśmy w stanie określić od jakiej wielkości produkcji, od jakich kosztów, które będą nam się odejmowały od przychodów, zapłacimy ten podatek dochodowy, to sama wielkość procentów jest trochę taka jak gra w Totolotka – uważa Andrzej Sikora.

Ponadto zdaniem Sikory Polska zmarnowała ostatnie 5 lat, ponieważ wciąż nie jest wiadomo, jaka jest wielkość i potencjalna rentowność złóż gazu łupkowego.

Wiedza, którą mamy, jest mała i nie uprawnia do wyciągania dalej idących wniosków. To jest wiedza, która nakłada na nas obowiązek „pokory geologicznej” do tego, co mamy. Ostatnie pięć lat to w naszym przypadku są lata stracone, szczególnie że świat nam bardzo wyprzedził jeżeli chodzi o rozpoznanie złóż niekonwencjonalnych. W 2009 roku byliśmy jednym z niewielu krajów, gdzie tego typu działania mogły być robione, dzisiaj nawet nie mieścimy się w pierwszej dwudziestce. Cała Ameryka i Australia, to miejsca, w których prace poszły niesamowicie do przodu, zupełnie inaczej niż  Polski – twierdzi prezes Instytutu Studiów Energetycznych.

Według części ekspertów opóźnienia związane z przygotowaniem nowego prawa to skutek złego podziału kompetencji między ministrami. Za energetykę w polskim rządzie odpowiada częściowo resort skarbu (jako właściciel spółek), częściowo resort gospodarki oraz środowiska. To tworzy ryzyko, że uchwalone ustawy w niedalekiej przyszłości mogą być poddane kolejnym zmianom, zwłaszcza że rząd nie opracował jeszcze założeń nowej polityki energetycznej. Tymczasem ryzyko regulacyjne to jeden z głównych czynników, jaki może zniechęcać inwestorów do poszukiwań i wydobycia surowców.

Najgorsza z możliwych informacji jest taka, że „jakoś to będzie” i za trzy miesiące coś się pokaże. Ciągle tylko taka informacja jest podawana inwestorom. W Polsce dość jest tego ,,jakoś to będzie’’. Ma być normalnie, ma być stabilnie, wtedy ten 2020 rok jest terminem możliwym. Proszę pamiętać, że może się okazać, że te złoża są, ale będą dopiero eksploatowane w 2050 czy 2100 roku – uważa prezes Instytutu Studiów Energetycznych.

Mniejsze dotacje unijne dla sektora przetwórczego. Bardziej skorzystają grupy producenckie i spółdzielnie

CEO Magazyn Polska

Branża przetwórcza w Polsce stała się jedną z najnowocześniejszych w Europie. W dużej mierze pomogły w tym pieniądze z UE, więc producenci żywności liczą na to, że nowa perspektywa finansowa UE również wspomoże ich rozwój. Na pewno skorzystają grupy producentów żywności i spółdzielnie, jednak pojawią się również ograniczenia w finansowaniu sektora przetwórczego.

Dla sektora przetwórczego nowa unijna perspektywa budżetowa oznacza pewne ograniczenia – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Wiesław Różański prezes Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego. – Zmniejszone zostaną możliwości korzystania przez zakłady przetwórcze z finansowania na działalność inwestycyjną

W poprzednim rozdaniu Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w 20072013 r. firmy przetwórcze mogły skorzystać ze wsparcia do kwoty 20 mln zł. Tymczasem w latach 20142020 górna granica wyniesie 3 mln zł.

Jest tak mimo że ogólna kwota wsparcia dla polskich rolników wzrośnie. W unijnym budżecie na następne sześć lat na realizację Wspólnej Polityki Rolnej Polska otrzyma 32,1 mld euro w cenach bieżących – o ok. 12 proc. więcej niż dostała w okresie 20072013 r. Zdaniem Różańskiego na nowej perspektywie finansowej skorzystają szczególnie grupy producenckie, które dostaną spore dofinansowania na łączenie się w spółdzielnie i  działania innowacyjne – tzw. działania produkcyjne wewnątrz grup producenckich.

Oznacza to, że połączone grupy będą mogły produkować w zakładach, które zbudują za pieniądze Unii Europejskiej – mówi Różański.

W ramach nowej perspektywy finansowej UE i polski rząd będą stosować także zachęty do skracania łańcuchów produkcji i dystrybucji żywności i ograniczania liczby pośredników. Celem jest pozostawienie większej liczby pieniędzy w kieszeni rolnika zamiast np. w kieszeni przetwórcy niebędącego rolnikiem lub właściciela sklepu. To szansa dla rolników na zakładanie własnych przetwórni i sieci sprzedażowych.

Możliwość przetwarzania produktów bezpośrednio u producenta, a także budowa centrów dystrybucyjnych to oczko w głowie polskiego ministerstwa.  Dzięki temu polscy rolnicy będą mogli w większym stopniu kumulować wartość dodaną – dodaje Różański. 

Przetwórstwo coraz nowocześniejsze

Według prezesa Unii Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego polskie przetwórstwo stoi obecnie na wysokim poziomie i nadal się rozwija. 

Nasza branża przetwórcza jest dzisiaj jedną z najnowocześniejszych w Europie i mamy czym się chwalić – twierdzi Różański. – Możemy produkować w bardzo nowoczesnych warunkach, a także korzystać z unijnych instrumentów wspierających promocję. Nasze produkty mięsne, owocowo-warzywne i mleczne promujemy na całym świecie, zwiększając dynamikę eksportu.

Członkostwo w UE przyczyniło się do modernizacji zakładów przetwórstwa rolnospożywczego. Przed akcesją 483 zakładów z sektora mięsnego, przetwórstwa rybnego i mlecznego nie spełniało standardów weterynaryjnych i higienicznych. W 2014 r. działały 262 zakłady, które w okresie przedakcesyjnym otrzymały okresy przejściowe. Zamknięto w tym czasie 190 zakładów, w tym 81 z powodu niespełnienia określonych wymogów. Wciąż niewielka jest liczba przetwórni stosujących się do przepisów o rolnictwie ekologicznym. Jest ich jedynie 312, podczas gdy ekologicznych rolników jest już ponad 25 tysięcy.

Spółki energetyczne atrakcyjne dla inwestorów. Brakuje jednak rządowej strategii w sprawie polityki energetycznej

CEO Magazyn Polska

Spółki energetyczne notowane na giełdzie to atrakcyjny kąsek dla inwestorów – głównie ze względu na to, że profil ich działalności gwarantuje niską zmienność. Są one jednak obarczone ryzykiem regulacyjnym i niepewnością związaną z przyszłością polityki energetycznej państwa. Inwestorzy czekają m.in. na plany dotyczące energetyki jądrowej czy ewentualnej dużej fuzji w branży, którą resort skarbu państwa zapowiadał na I półrocze 2014. 

Od debiutu Energi w grudniu 2013 r. na warszawskim parkiecie notowane są już wszystkie największe firmy energetyczne w kraju. Łączna wartość księgowa PGE, Enei, Tauronu i Energi przekracza 80 mld zł. Spółki energetyczne są atrakcyjne dla części inwestorów ze względu na relatywnie stabilne przychody oraz niewielką zmienność kursów akcji. Dzięki temu pozwalają stabilizować wahania wartości portfela inwestycyjnego. Ich kolejnym atutem jest to, że wyróżniają się na warszawskim parkiecie wysoką płynnością.

Wszyscy jesteśmy konsumentami prądu, będziemy go potrzebować, co daje długofalowe, przewidywalne zyski tego sektora i stabilizację notowań. Jeśli szukamy w portfelu spółek o niskiej zmienności, to na pewno spółki energetyczne mogłyby do nich należeć – uważa Mirosław Kachniewski, prezes Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych.

Niekorzystnym czynnikiem z punktu widzenia inwestorów jest to, że ceny energii elektrycznej są kształtowane przez państwowego regulatora. A ten może mieć interes w utrzymywaniu ich na niskim poziomie, przez co marże i zyski firm znajdą się pod presją.

Spółki te obarczone są dużym ryzykiem regulacyjnym. W związku z tym, że prąd jest dobrem pierwszej potrzeby, to może nieść ze sobą pewnego rodzaju ryzyko, że być może w przyszłości państwo będzie chciało tak, a nie inaczej wpływać na cenę energii. I w związku z tym może to obniżać zyski tych przedsiębiorstw – twierdzi prezes Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes.

Niechętnie na spółki energetyczne może także patrzeć ta grupa inwestorów, która jest zorientowana na krótkoterminowe transakcje. Tymczasem projekty inwestycyjne w sektorze energetycznym są długookresowe, co wraz z niepewnością dotyczącą regulacji cen znacznie utrudnia szacowanie ich rentowności. W rezultacie krótkoterminowi inwestorzy niżej wyceniają akcje producentów i dystrybutorów energii.

Obok prowadzonych obecnie dużych inwestycji w bloki energetyczne m.in. w Opolu, Kozienicach czy Stalowej Woli, uczestnicy rynku czekają na decyzje dotyczące energetyki jądrowej i ewentualnej fuzji w branży. Pod koniec ubiegłego roku Ministerstwo Skarbu Państwo zapowiedziało, że w połowie br., po aktualizacji założeń polityki energetycznej, podejmie decyzję o ewentualnym stworzeniu „narodowego czempiona”. Źródłem niepewności inwestorów są także naciski części państw UE w celu zaostrzenia redukcji emisji dwutlenku węgla w ramach polityki klimatycznej.

– Ostatnia wreszcie, bardzo istotna kwestia dotyczy tego, jak ostatecznie zostaną ukształtowane regulacje dotyczące polityki energetycznej, a to ma niewątpliwie olbrzymi wpływ na wycenę i poczucie przewidywania przyszłych wycen przez inwestorów – uważa Kachniewski.

Obecnie wartość rynkowa akcji PGE, Enei, Tauronu i Energi jest niższa od ich wartości księgowej. Także wskaźnik ceny akcji w stosunku do zysku na 1 akcję nie należy do wysokich wśród tych spółek. Dla inwestorów bardzo istotne są także plany Skarbu Państwa co do docelowej wielkości pakietów akcji i liczby głosów na WZA. Obecnie państwo ma 61,89 proc. udziału w akcjonariacie PGE, 51,5 proc. w Enei, 30,06 proc. w Tauronie (bez uwzględnienia akcji w posiadaniu KGHM, który ma 10,39 proc. akcji Tauronu) oraz 51,52 proc. akcji w kapitale zakładowym Energi.

Jako inwestor życzyłbym sobie wiedzieć, w jakiej perspektywie czasowej potrzebuję zabezpieczyć jak duże pieniądze na konkretne inwestycje. Chciałbym wiedzieć, czym uzasadniony jest taki, a nie inny udział Skarbu Państwa w akcjonariacie i czy to się będzie w przyszłości zmieniać – mówi Mirosław Kachniewski.

Podkreśla, że dzięki rynkowi kapitałowemu energetyka zmieniła się radykalnie. Giełda wymusiła na niej wzrost efektywności i przejrzystości.

W wielu przypadkach nawet spółki nie do końca wiedziały, co posiadają. Na potrzeby stworzenia prospektu emisyjnego trzeba było ukształtować strukturę właścicielską, odnaleźć wszystkie spółki zależne, stwierdzić, co mamy i dlaczego. Później to skonsolidować na potrzeby przygotowania dokumentów związanych z upublicznieniem spółki. I wreszcie zrobić z tego coś, co będzie przejrzyste i możliwie zrozumiałe dla inwestorów – mówi prezes SEG.

Rynek pracy coraz przychylniejszy dla młodych matek

CEO Magazyn Polska

Pracodawcy coraz częściej proponują korzystne rozwiązania dla matek powracających na rynek pracy po urlopie macierzyńskim – wynika z badań przeprowadzonych przez serwis Pracuj.pl. Niektóre firmy proponują elastyczny czas pracy i możliwość wykonywania części czynności w domu, inne kuszą firmowym żłobkiem czy przedszkolem. Ze względu na sytuację demograficzną udogodnienia dla rodziców będą pojawiały się częściej.

Różni pracodawcy w zależności od branży i biznesu oferują mamom wracającym po urlopach macierzyńskich różnego rodzaju udogodnienia. To mogą być bardziej zaawansowane benefity, jak na przykład przedszkola, dofinansowanie do przedszkoli czy żłobków, ale również możliwość wykonywania pracy z domu, przynajmniej w krótkim wymiarze czy elastyczne godziny pracy – mówi agencji Newseria Biznes Izabela Bartnicka, ekspertka Pracuj.pl.

Pracodawcy coraz częściej proponują rozwiązania, które wychodzą naprzeciw oczekiwaniom młodych rodziców – m.in. pracę w niepełnym etacie, dopasowanie grafiku do ich potrzeb czy możliwość wykonywania części obowiązków w domu. Jak wynika z badań „Specjaliści na rynku pracy” przeprowadzonych przez portal Pracuj.pl blisko 25 proc. kobiet chciałoby dostać od pracodawcy możliwość pracy zdalnej.

Prace, które kobiety mogą wykonywać z domu, są bardzo różne i zależą w dużej mierze od charakteru biznesu, z jakiego wywodzi się pracodawca. Najczęściej dotyczy to prac biurowych, kiedy wystarczy laptop i telefon komórkowy – wyjaśnia Bartnicka. – Coraz więcej firm oferuje możliwość takiej pracy, np. raz czy dwa razy w miesiącu. To udogodnienia, które bardzo często dotyczą nie tylko pań, lecz także panów, którzy mają małe dzieci.

Zdaniem ekspertki takie udogodnienia będą pojawiały się na rynku coraz częściej. Ze względu na niż demograficzny wszystkie korzystne rozwiązania dla matek i ojców będą konieczne. Ponadto firmom brakuje wysoko wykwalifikowanych specjalistów, co oznacza że pracodawcy będą gotowi zapewnić dogodne warunki młodym rodzicom, tak, aby zdobyć odpowiednio wykwalifikowaną kadrę.

– Na Pracuj.pl pojawia się coraz więcej ofert pracy dotyczących elastycznych form zatrudnienia lub takich, które już w samym opisie stanowiska zawierają informację, że możliwe jest częściowe wykonywanie pracy z domu bądź dopasowanie godzin do potrzeb kandydata – mówi Bartnicka.

Na portalu można znaleźć kilkaset ogłoszeń, które odpowiadają na potrzeby młodych rodziców. Informację o możliwości pracy z domu zawierają 273 oferty, a ponad 150 – elastyczny czas pracy. 66 ofert proponuje pracę w niepełnym wymiarze godzin.

Z informacji serwisu wynika, że np. firma TELS zapewnia przyzakładowe żłobki i miejsca do karmienia, możliwe jest również dofinansowanie pobytu dziecka w żłobku czy przedszkolu. Grupa Beiersdorf, w której skład wchodzi m.in. Nivea Polska, wprowadziła program „Working Parents”, który pomaga matkom w czasie ciąży (możliwość częściowego przeorganizowania obowiązków) i po urlopie macierzyńskim (stopniowy powrót do pracy). Firma dba także o kontakt z kobietami, które przebywają na zwolnieniu lekarskim w ciąży lub na urlopie macierzyńskim, tak, by miały świadomość, że pracodawca czeka na ich powrót.

To, co oferują pracodawcy, wynika z tego, jakie mają możliwości. Nawet gdyby młode matki oczekiwały, że w każdej firmie, w której rozpoczną pracę, będzie żłobek lub przedszkole – jest to nie do spełnienia przez wielu pracodawców, choćby ze względu na ograniczenia lokalowe i budżetowe. Natomiast możliwość elastycznych godzin pracy czy pracy z domu, dostępu do narzędzi, które taką możliwość zapewniają – to już może zapewnić większość pracodawców – podsumowuje Izabela Bartnicka.

Roczne koszty wypadków drogowych już szacuje się na 30 mld zł

Polska traci rocznie nawet 30 mld zł na wypadkach drogowych. To niemal 2 proc. polskiego PKB, na które składają się wydatki służby zdrowia, sektora ubezpieczeń społecznych, a także straty materialne. Poprawa jakości dróg pozwala zmniejszyć koszty wypadków nawet o kilka miliardów. Dużą rolę w kształtowaniu polityki bezpieczeństwa na drogach mają też pracodawcy, bo nawet jedna czwarta aut w Polsce to pojazdy służbowe.

 Łączne koszty obciążające sektor finansów publicznych w Polsce z tytułu wypadków i kolizji drogowych przekraczają nawet 30 mld zł rocznie. To są bardzo poważne kwoty, na które składają się zarówno wydatki z systemu ubezpieczeń społecznych i pracodawców oraz systemu ochrony zdrowia, jak i wszelkiego rodzaju straty materialne, czy w środkach transportu, samochodach, czy wreszcie w infrastrukturze drogowej – tłumaczy Bartłomiej Morzycki, prezes Partnerstwa dla Bezpieczeństwa Drogowego.

Koszty wypadków i kolizji na poziomie 30 mld zł oszacował zarówno Bank Światowy, jak i Instytut Badawczy Dróg i Mostów, który wykonuje analizy dla Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju. Morzycki przypomina, że do kosztów typowo ekonomicznych należy doliczyć te związane z tragediami ludzkimi związanymi z wypadkami.

Morzycki zwraca uwagę na to, że w kontekście kosztów nawet niewielka poprawa bezpieczeństwa na drogach przekłada się na miliardowe zyski dla państwa. Ponieważ jedna czwarta aut na polskich drogach to pojazdy służbowe, Morzycki podkreśla, jaką rolę odgrywają w tym korporacje.

Wypadki drogowe obciążają też pracodawców, ponieważ pracownik, który uległ wypadkowi, jest niezdolny do pracy. Zamiast spędzać czas w pracy, poświęca czas na naprawę samochodu, na rehabilitację po wypadku – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Bartłomiej Morzycki. –Stąd też jest ogromna rola po stronie pracodawców, po stronie zarządów firm, żeby tak kształtować politykę flotową, aby zachęcać pracowników do odpowiedzialnej i bezpiecznej jazdy. To się również opłaca z punktu widzenia pracodawców.

Partnerstwo dla Bezpieczeństwa Drogowego już od 2006 r. zwraca uwagę na pojazdy służbowe w kontekście bezpieczeństwa ruchu. Wraz z 15 partnerami – dużymi polskimi i międzynarodowymi korporacjami – prowadzi program promowania bezpiecznej jazdy poprzez politykę flotową firmy. Na początku działania były prowadzone wśród partnerów stowarzyszenia, a potem zostały rozszerzone także na inne korporacje.

Promujemy standardy, których stosowanie ma zapewnić wyższy poziom bezpieczeństwa flot służbowych w firmach. Obserwujemy stałą poprawę w tym zakresie. Dzisiejsze floty w dużych firmach to są floty bezpieczniejsze, floty o relatywnie niskiej szkodowości – podkreśla Morzycki.

Dodaje, że poza działaniami w ramach polityki flotowej przedsiębiorstw ważne są też inwestycje w nowe i bezpieczniejsze drogi. W Polsce niezbędne są też działania promujące poprawę stanu technicznego i wieku samochodów, bo pojazdy na naszych drogach są średnio starsze niż w innych państwach.

Elektrociepłownia Białystok łączy się z MPEC Białystok

Zgodnie z podpisaną dzisiaj umową, ENEA Wytwarzanie obejmie 85 proc. udziałów w Miejskim Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej w Białymstoku. Spółka, która jest właścicielem głównego producenta ciepła dla miasta, Elektrociepłowni Białystok, przejmie w ten sposób odpowiedzialność także za jego dostarczanie mieszkańcom miasta. Na transakcję musi się jeszcze zgodzić UOKiK.

Eurowybory to dla części Polaków również rozrywka

Wybory do Parlamentu Europejskiego w Polsce weszły w decydującą fazę, zwiększając również w Internecie aktywność polityków. Ugrupowania polityczne i ich kandydaci prześcigają się w pomysłach na wykorzystanie nowoczesnych mediów podczas dobiegającej końca kampanii wyborczej. Polacy jak wynika z sondaży nie są mocno zainteresowani wynikami eurowyborów, sytuacja ulega jednak zmianie, kiedy dotyczy to zakładów bukmacherskich.

Popularność zakładów bukmacherskich

Wyniki badań TNS OBOP pokazują, że uczestnictwo w zakładach wzajemnych w Polsce kojarzone jest przede wszystkim z piłką nożną. Na tę dyscyplinę sportu wskazało aż 61% Polaków, według których udział w zakładach jest przede wszystkim atrakcyjną formą rozrywki, sposobem spędzania czasu wolnego. Potwierdza to również komentarz przedstawiciela firmy Unibet: Nasi użytkownicy to w większości mężczyźni, głównie w grupie wiekowej 20-35 lat, interesujący się sportem. Najczęściej obstawiane w Polsce wydarzenia to piłka nożna, w drugiej kolejności tenis. Polacy uwielbiają wszelkie wydarzenia sportowe, w których biorą udział reprezentanci kraju – dodaje.

Zakłady bukmacherskie to jednak nie tylko zakłady sportowe, ale również typowanie zwycięzców programów muzycznych, jak na przykład Eurowizja, laureatów nagrody Nobla oraz wyników wydarzeń politycznych, takich jak zbliżające się w Polsce wybory do Parlamentu Europejskiego.

Zakłady na odbywające się w Polsce wydarzenia polityczne i społeczne nie cieszą się jeszcze tak dużą popularnością w porównaniu do Europy Zachodniej, gdzie pojawiły się nawet kursy bukmacherskie na wybór papieża. Najczęściej wówczas typowany na miesiąc przed ogłoszeniem wyników konklawy był pochodzący z Ghany kard. Peter Turkson, szef Papieskiej Rady Iustitia et Pax. W zakładach o pochodzenie przyszłego Papieża bukmacherzy, między innymi Unibet dawali wówczas największe szanse: Włochom, Afrykanom, Amerykanom i Azjatom, a najmniejsze Finom, co pozwoliłoby obstawiając 100 zł na papieża Fina, przy jego wyborze wygrać nawet 20 tys zł.

Popularność zakładów bukmacherskich w Polsce, postrzegana jest przez pryzmat restrykcyjnych regulacji tego sektora w przeciwieństwie do krajów Europy Zachodniej, gdzie te usługi świadczone legalnie również za pośrednictwem Internetu przynoszą duże wpływu do budżetu poszczególnych państw, a firmy bukmacherskie są sponsorami licznych wydarzeń sportowych.

Kursy bukmacherskie na wybory do Parlamentu Europejskiego

Ile można zarobić na zakładach bukmacherskich dotyczących eurowyborów w Polsce? To pytanie zadaje sobie wielu Polaków obstawiających zakłady wzajemne. W zależności od wyboru bukmachera, można obstawiać wyniki poszczególnych partii politycznych jak również wyniki jednostkowe osiągane przez polityków reprezentujących różne opcje polityczne.

Ciekawym pomysłem zaproponowanym na przykład przez Unibet jest przeniesienie uwagi z rywalizacji ugrupowań politycznych na pojedynki indywidualne. Dla wielu wyborców ważniejszym od tego, która z partii obwieści swój sukces i tak pewnie zrobią to wszystkie jest to, kto konkretnie dostanie się do Europarlamentu. Czy bardziej „przyda się” reprezentując Polskę Jerzy Buzek czy Bolesław Piecha, Danuta Hübner czy Zdzisław Krasnodębski albo Janusz Lewandowski czy Anna Fotyga. Oprócz 2 największych faworytów: PO i PiS, „pewniakiem” jest według Unibetu Sojusz Lewicy Demokratycznej. Trudniej do Parlamentu Europejskiego będzie wejść Nowej Prawicy i partii Twój Ruch. Bardzo niewielkie szanse na przekroczenie 5% głosów według analityków ma na przykład Solidarna Polska i Polska Razem.

O ile w kategorii zwycięskiej partii prawidłowe wytypowanie PO bądź PiS skutkuje odebraniem wygranych 1,70-1,75 zł za każdą postawioną złotówkę, to obstawienie zwycięstwa Ruchu Narodowego kwotą 4 złotych pozwoliłoby zainkasować prawie 4.000 zł. Trzeba jednak pamiętać, iż kursy na zakłady bukmacherskie zmieniają się wraz z trendami obstawiania.

Zdając sobie sprawę z tego, iż nie ma „pewniaków”, a zdarzenia pewne w zakładach bukmacherskich nie istnieją, można potraktować wybory do Parlamentu Europejskiego również jako dobrą formę rozrywki obstawiając wyniki.

VoD – Gra warta świeczki

Według raportu firmy Gemius internetowe serwisy wideo podbijają serca 95 procent użytkowników sieci. Ponad połowa, bo aż 53% z nich deklaruje, iż regularnie korzysta z telewizji internetowych. Potencjał segmentu VoD jest niezaprzeczalny. Widownia gotowa – czas udowodnić rynkowi siłę reklamy.

VoD, czyli wideo na żądanie to usługa zezwalająca na oglądanie materiału filmowego w wybranym przez odbiorcę czasie. Pierwszym przykładem „oglądania na żądanie” były magnetowidy i kasety wideo. Szeroką popularność usługi zagwarantowała jednak cyfryzacja sygnału audiowizualnego, która nie tylko przyspieszyła przekaz, ale umożliwiła archiwizację oraz dostęp do danych.

Prawdziwy rozkwit usługi VoD jest ściśle związany z rozwojem szerokopasmowego dostępu do Internetu oraz pojawieniem się telefonii trzeciej generacji. Internetowe serwisy Over-the-top oferują telewizję połączoną z możliwością wyboru treści programu, filmu lub serialu w każdym czasie. Ponad to, platformy internetowe pozwalają na odbieranie treści na wszelkich urządzeniach posiadających stały dostęp do Internetu: smartfony, tablety itp.

Nie bez znaczenia pozostaje zatem rola mobile. Z badań przeprowadzonych przez Pentagon Reseach i Best Content wynika, że 14,4 procent użytkowników korzysta z VoD za pomocą smartfonów. Jest to o 5,2 procent więcej w porównaniu z ubiegłym rokiem. Mocną pozycję wśród urządzeń służących do korzystania z usług video on demand uzyskują również tablety – wykorzystuje je 12,4 procent respondentów. Dane te, w porównaniu do informacji z ubiegłego roku są szczególnie imponujące. W 2013 urządzenia te były praktycznie niewykorzystywane jako narzędzia dostępu do VoD.

W październiku i listopadzie ub.r. firma Tomo Group przeprowadziła badania, które miały pokazać zmiany jakie powoduje na rynku wideo i wydawniczym szeroki dostęp do Internetu. Jednym z głównych wniosków było odnotowanie spadku widowni kinowej przy równoczesnym wzroście popularności materiałów audiowizualnych dystrybuowanych za pomocą Internetu. Najpopularniejszym serwisem wideo okazał się YouTube. com, na drugim i trzecim miejscu uplasowały się telewizje Ipla.tv oraz TVNPlayer.pl.

Usługa VoD z roku na rok zyskuje coraz więcej fanów. Ta tendencja wzrostowa uwarunkowana jest kilkoma czynnikami. Po pierwsze – dostępnością materiałów o dowolnie wybranej porze i miejscu, po drugie – bezpłatnym dostępem do większości treści. Wg. badania „Siła uVODzenia” aż 77% konsumentów deklaruje, że woli oglądnąć pasmo niemożliwych do przeskoczenia reklam, niż zapłacić kilka złotych za ulubioną audycję. Pomimo tego, iż reklamodawcy wciąż traktują VoD jako młodszą siostrę telewizji, zaczynamy zauważać wzrost zainteresowania tym stosunkowo nowym kanałem reklamowym. Marketerzy, którzy docenili zalety reklamy on-line, coraz częściej skłaniają się do kierowania budżetów w tym kierunku.

Integracja z kanałami VoD w ramach kampanii reklamowej online to aktualnie jedna z najskuteczniejszych możliwości dotarcia do grupy docelowej – mówi Kamila Szwagiel, Project Manager GRUPA 365NET. Dążąc do zaspokojenia potrzeb reklamodawców stwarzamy możliwość rozszerzenia kampanii display o duży branding z możliwością linkowania do pięciu różnych miejsc docelowych. Usługa NR1WINTERNECIE przewiduje również możliwości synchronizowania wielu kanałów jednocześnie. Reklama wideo w połączeniu z reklamą display, bazująca na segmentacji rynku dzięki targetowaniu behawioralnemu przynosi efekty lepsze od zamierzonych. Według naszego doświadczenia, współczynnik CTR w przypadku kampanii video jest dwukrotnie wyższy od standardowej kampanii display – dodaje.