Punkty za liczbę etatów w firmie naruszają ustawę

Obowiązek zatrudniania na umowę o pracę będzie wpływał korzystnie na realizację zamówień publicznych tylko wtedy, gdy będzie on wykorzystywany w sposób logiczny i zgodnie z intencją ustawodawcy. Niestety, już pojawiają się pierwsze przypadki mylnej interpretacji nowych przepisów, co skutkuje weryfikacją przez zamawiającego zatrudnienia w całej firmie wykonawcy, naruszając tym samym ustawę o swobodzie działalności gospodarczej – przestrzega Rada Zamówień Publicznych przy Konfederacji Lewiatan.

Zapis w znowelizowanej ustawie Prawo zamówień publicznych, który umożliwia zamawiającemu uwzględnienie w SIWZ obowiązku zatrudniania przez wykonawcę pracowników – dedykowanych do wykonania wskazanego zamówienia – na umowę o pracę, to niewątpliwie przełom w dążeniu do profesjonalizacji bardzo istotnej części polskiego rynku. Racjonalne wykorzystywanie tej zasady niesie ze sobą same zalety – zwiększa poziom bezpieczeństwa pracowników, prowadzi do podwyższenia jakości przetargów publicznych, podczas których wyłaniana jest firma realizująca usługę oraz zapewnia dodatkowe wpływy do budżetu państwa.

– Trzeba podkreślić, że weryfikacji nie powinna być poddawana łączna liczba etatów w całej firmie wykonawcy – a wyłącznie zatrudnienie w kontekście wypełniania przedmiotowego zlecenia. W związku z tym punktowanie oferenta za politykę kadrową w skali całego przedsiębiorstwa jest niezgodne z zapisem w ustawie Prawo zamówień publicznych. Artykuł 29 ust. 4 pkt 4 ustawy Pzp ustala możliwość zobowiązania wykonawców lub podwykonawców do zatrudniania na podstawie umowy o pracę osób wykonujących czynności w trakcie realizacji zamówienia na roboty budowlane lub usługi. Oznacza to, iż oferent powinien – w przypadku takiego wymagania zamawiającego – zatrudnić pracowników na umowę o pracę do wykonania wskazanego zamówienia. Doliczanie punktów – i tym samym ocenianie ofert złożonych w procesie zamówienia publicznego – za łączną liczbę etatów w firmie oferenta w żaden sposób nie wypełnia wymogów art. 29 ust. 4 pkt 4 ustawy Pzp i jest sprzeczne z intencją ustawodawcy. Należy również wyraźnie zaznaczyć, że takie działanie jest niezgodne z art. 6.1 Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej – mówi Marek Kowalski, Przewodniczący Rady Zamówień Publicznych przy Konfederacji Lewiatan.

Niestety, doświadczenie pokazuje, że intencja ustawodawcy nie zawsze znajduje pełne odzwierciedlenie w konkretnych postępowaniach przetargowych. Chodzi o sytuację, w której zamawiający zdecydował się przyznawać punkty w postępowaniu przetargowym w zależności od łącznej liczby pracowników zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie na umowę o pracę. Przykład takiego działania można odnaleźć w przetargu Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach, który punktował firmy zatrudniające co najmniej połowę pracowników na umowy o pracę na czas nieokreślony. To nieodosobniony przypadek, gdyż gmina Biała Podlaska wymagała od wykonawców złożenia oświadczenia, w którym deklarowali, że posiadają 95% etatowych pracowników. W Człuchowie natomiast Straż Gminna premiowała Wykonawcę, który opierał zatrudnienie o umowy o pracę – ale w skali całej firmy – bez uwzględnienia tego wymogu w kontekście wykonania powierzonego zamówienia.

Niezwykle istotny jest fakt, że mylna interpretacja artykułu 29 ust. 4 pkt 4 znowelizowanej ustawy o zamówieniach publicznych nie daje żadnej gwarancji – a to było zamierzeniem Ustawodawcy – na to, że przy realizowaniu zamówień publicznych będą pracować etatowi pracownicy. Odwołując się do powyższych przykładów, oferenci wykazują – w skali całego przedsiębiorstwa – duży odsetek osób zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę. Nie oznacza to jednak, że intencja ustawodawcy zostaje respektowana, gdyż niekoniecznie do realizacji wygranego zamówienia kierowani są pracownicy etatowi. W żadnym bowiem z wymienionych przypadków w SIWZ nie zawarto takich wymogów.

To zjawisko może wpływać na mnożenie się sytuacji, w których de facto nadal utrzyma się dyktat najniższej ceny. Umiejętnie skonstruowany konkurs ofert powinien uwzględniać rzeczywiste koszty zatrudnienia osób na umowach o pracę, co powinno odzwierciedlać się w kalkulacji budżetowej zarówno po stronie zamawiającego, jak i wykonawcy. Tymczasem pierwsze niewłaściwe interpretacje noweli ustawy Pzp nie dają żadnej pewności, że kolejne przetargi będą preferowały oferentów, którzy zapewnią zatrudnienie na umowę o pracę wśród osób realnie wykonujących konkretne zamówienia publiczne.

Konfederacja Lewiatan

Nieprzerwany wzrost na rynku leasingu

Polska branża leasingowa 2014 rok zaliczyła do udanych. Firmy raportujące do Związku Polskiego Leasingu, członka Konfederacji Lewiatan, wypracowały 21,3 proc. wzrost i łączne finansowanie na poziomie 42,8 mld zł, przy czym w przeważającej części były to transakcje odnoszące się do dóbr ruchomych. Łączna wartość aktywnego portfela branży na koniec 2014r. (78,3 mld zł) jest porównywalna z wartością salda kredytów inwestycyjnych, udzielonych firmom przez banki.

Warszawa, 02.02.2015: Związek Polskiego Leasingu odpowiadający za 90 proc. polskiego rynku leasingu, podał, że branża leasingowa w 2014 roku wypracowała 21,3 proc. wzrost liczony rok do roku. Łącznie sfinansowano transakcje o wartości 42,8 mld zł, co wskazuje na dalszy dynamiczny rozwój rynku leasingu w Polsce (po wyniku 35,3 mld zł i 13 proc. dynamice w 2013r.).

„Wyniki wypracowane przez branże leasingową w ubiegłym roku pozwalają liczyć na dalszy rozwój i jeszcze większą popularność leasingu wśród przedsiębiorców. Badanie „Monitoring kondycji sektora MMŚP 2014″, zrealizowane przez CBOS w 2014 roku pokazuje, że mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa w celach inwestycyjnych częściej korzystają z leasingu niż kredytu . Wskazują na to także zaprezentowane przez nas dane, które potwierdzają, że w ciągu ostatnich 12 miesięcy wartość aktywnego portfela firm leasingowych rosła dwa razy szybciej niż wartość salda kredytów inwestycyjnych” – powiedział Wojciech Rybak, Wiceprzewodniczący Komitetu Wykonawczego, Związku Polskiego Leasingu.

Obraz i trendy widoczne na rynku

Struktura łącznego rynku finansowania pozostaje w miarę zrównoważona; 36,4 proc. stanowią transakcje dotyczące pojazdów lekkich, dostawczych i ciężarowych do 3,5 tony, 33,1 proc. to maszyny i inne urządzenia w tym IT, a transport ciężki stanowi 26,7 proc. całego rynku. W Polsce, w dalszym ciągu udział finansowania nieruchomości jest znacznie niższy niż w Europie i wynosi 2,9 proc.

W 2014 roku, podobnie jak w latach ubiegłych, pojazdy lekkie były kluczowym motorem rozwoju polskiego rynku leasingu. Wysoka całoroczna dynamika osiągnięta w tym segmencie (39 proc. wzrost r/r i wartość transakcji na poziomie 15,5 mld zł) była możliwa głównie, dzięki wynikom wypracowanym przez firmy w I kwartale (kiedy za sprawą okienka kratkowego, finasowanie pojazdów lekkich wzrosło o 79 proc.), oraz korzystnym przepisom dla leasingu aut z segmentu premium w kolejnych miesiącach.

Drugim segmentem, który zanotował stabilny wzrost, są maszyny i urządzenia, liczone łącznie z IT. Za 17 proc. dynamikę oraz finansowanie na poziomie 14,1 mld zł odpowiadają: wysokie wykorzystanie zdolności produkcyjnych w firmach, środki unijne na rolnictwo oraz odbicie w budownictwie (zauważalny wzrost finansowania maszyn budowalnych o 52 proc.).

Finansowanie transportu ciężkiego, do którego zostały zaliczone pojazdy ciężarowe, statki, samoloty i inne pojazdy, jest trzecim, co do wielkości obszarem pracy firm leasingowych. W 2014 firmy wypracowały 13 proc. wzrost oraz finansowanie na poziomie 11,4 mld zł. Rozwojowi rynku sprzyjało zainteresowanie pojazdami ciężarowymi z normą emisji Europ 5 z tzw. listy derogacyjnej, w pierwszych miesiącach roku. Wysoka dynamika została utrzymana do końca III kwartału roku, mimo trudnej sytuacji zewnętrznej.

W ostatnim kwartale odnotowano spadek finansowania pojazdów ciężarowych, który należy łączyć z wysoką bazą z 2013, związaną z masowymi zakupami pojazdów przed wprowadzeniem w życie nowej, podwyższonej normy emisji spalin. W nawiązaniu do sytuacji na rynku transportu, firmy leasingowe nie odnotowały pogorszenia jakości portfela branży transportowej, w porównaniu do średniej dla całego portfela.

Rynek nieruchomości, stanowiący mniej niż 3 proc. transakcji realizowanych przez firmy leasingowe, zakończył rok z 23,5 proc. spadkiem (przy wartość transakcji 1,25 mld zł), przy czym warto zauważyć, iż w IV kwartale sfinansowano 52,4 proc. całorocznej produkcji. Branża odnotowała spadek liczby zawieranych umów, przy jednoczesnym wzroście średniej wartości kontraktu.

Wyniki badania koniunktury branży leasingowej Związek Polskiego Leasingu po raz kolejny podał wyniki badania koniunktury branży leasingowej, zrealizowanego wśród osób odpowiedzialnych za sprzedaż w firmach leasingowych. Ankietowane firmy oczekują stabilizacji jakości portfela leasingowego, stopniowego wzrostu zatrudnienia oraz istotnego spadku dynamiki dla nowej produkcji

Eksperci firm leasingowych uważają, że w I kwartale 2015 (w stosunku do IV kwartału ubiegłego roku), będą zauważalne: spadek poziomu finansowania pojazdów lekkich oraz stabilizacja sytuacji w grupach środków trwałych związanych z transportem ciężkim i nieruchomościami. Najlepsze perspektywy mają sektory maszyn i IT.

Prognozy na 2015 rok dla branży leasingowej

W 2015 roku branża leasingowa oczekuje wzrostu na poziomie 11,2 proc. Według Dyrektora ds. Statystyki i Monitorowania Rynku ZPL, Marcina Nieplowicza, dynamika rynku leasingu będzie zgodna z oczekiwanym wzrostem inwestycji prywatnych. Stabilny i zrównoważony wzrost gospodarczy będzie wspierał inwestycje firm. Będzie to szczególnie odczuwalne przy finansowaniu maszyn i pojazdów w II półroczu 2015r. Niewątpliwie rynek odczuje także wpływ okienka kratkowego na wyniki I kwartału 2015r. w finansowaniu samochodów OSD (osobowe i dostawcze do 3,5 tony). Rynek samochodów ciężarowych może doświadczyć stabilizacji w I kwartale 2015r. ze względu na bazę z 2013 z wysoką liczbą rejestracji nowych Euro z listy derogacyjnej. W kolejnych kwartałach wpływ będzie miała także stopniowa poprawa koniunktury w strefie Euro, szczególnie w Niemczech.

Branża oczekuje również kontynuacji odbicia na rynku maszyn budowalnych, wspieranej zaliczkowym wydawaniem pieniędzy z nowej perspektywy unijnej. Rynek maszyn będzie się dalej wzmacniał, dzięki wysokiemu poziomowi wykorzystania zdolności produkcyjnych. Nieznaczne odbicie ma być także udziałem rynku nieruchomości.

Ile kosztuje reklama online w branży budowlanej – prognoza na 2015 rok

Mimo stopniowego ożywienia na rynku budowlanym, ceny materiałów nadal pozostają na rekordowo niskim poziomie. Mniejsze zyski mogłyby stanowić motor napędowy do podwyżek, jednak duża konkurencyjność branży utrudnia zwiększanie rentowności tą drogą. Blink.pl przeprowadził badanie pokazujące jak w wyeksponowaniu oferty może pomóc reklama online – jak przedstawiają się szacunkowe koszty oraz przewidywane efekty takiej kampanii?

Zgodnie z prognozami opublikowanymi przez firmę badawczą IBP Research, rynek materiałów budowlanych w 2014 roku osiągnął wartość ok. 45 mld zł (rynek dystrybucji po odliczeniu sprzedaży bezpośredniej – 38 mld zł). Przez ostatnie 2 lata w branży budowlanej odnotowywano konsekwentne, kilkuprocentowe spadki. Dopiero teraz, w 2015 roku ma nastąpić ożywienie szacowane na ok. 6 proc.

Co hamuje rozwój polskich firm budowlanych? Przede wszystkim zbyt skomplikowane procedury administracyjne oraz wysokie koszty pracy. Problemem są także rekordowo niskie ceny materiałów budowlanych oraz niemożność zastosowania podwyżek wynikająca ze zbyt dużej konkurencyjności tego sektora gospodarki. Jak przekonują specjaliści, odpowiedź na te wyzwania może tkwić w rynku reklamy online. Jego potencjał już od pewnego czasu zauważany jest przez branżę, szczególnie polskie sklepy i markety budowlane.

Świadomi przedsiębiorcy zdają sobie sprawę, że aby zarobić, często trzeba zainwestować w reklamę. Nierzadko to internet kształtuje przekonania konsumentów na temat różnego rodzaju dóbr i nie bez powodu, jako medium reklamowe, zdobywa rosnący udział w budżetach przeznaczonych na promocję. Na pewno szczególną uwagę warto zwrócić w kierunku kampanii linków sponsorowanych w wyszukiwarce Google. Taka reklama pozwala na szybkie i precyzyjne dotarcie z przekazem do właściwych grup docelowych oraz osiąganie wysokich wyników jakościowych, przekładających się na wzrost zainteresowania ofertą reklamodawcy – tłumaczy Jakub Dwernicki, prezes Blink.pl, agencji specjalizującej się w hostingu oraz kampaniach SEM i SEO. Firma właśnie przeprowadziła badanie pokazujące wydatki na reklamę w wyszukiwarce Google symulowane dla statystycznego, polskiego przedsiębiorstwa sprzedającego materiały budowlane (producenta, dystrybutora czy marketu).

260 tys. potencjalnych klientów w jeden miesiąc

Analizując warunki determinujące reklamę AdWords w branży materiałów budowanych, Blink.pl pod uwagę wziął zestaw 15-tu fraz reprezentujących ten rynek. Wśród zbadanych słów znalazły się takie wyrażenia, jak: „beton”, „cegły”, „cement”, „gips”, „gładź”, „keramzyt”, „kruszywo”, „piasek”, „prefabrykaty”, „pustaki”, „stal konstrukcyjna”, „tynk”, „wylewka”, „zaprawa” oraz „żwir”. Założono kampanię ogólnopolską w tzw. sieci wyszukiwania obejmującej słowa z analizowanej listy (czyli reklamę docierającą do osób wpisujących frazy w okno wyszukiwarki). Badanie przeprowadzono w styczniu 2015 roku. Symulowano wyniki, jakie uzyskałby reklamodawca wydatkujący budżet dzienny w wysokości 2 500 zł netto i płacący maksymalną cenę – 5 zł netto za pojedyncze kliknięcie w reklamę. Analiza pokazała, że inwestycja na tym poziomie pozwoli osiągnąć efekt kształtujący się na poziomie 260 tys. wyświetleń reklam miesięcznie.

Warto nadmienić, że przyjęta strategia w sieci wyszukiwania nie wyczerpała potencjału reklamowego dla słów kluczowych. Do wykorzystania zawsze pozostaje sieć display, w której reklama wyświetla się kontekstowo, czyli w zależności od treści znajdujących się na stronie czy zainteresowań użytkowników – doprecyzowuje dr inż. Artur Pajkert, ekspert z Blink.pl.

Ile dokładnie kosztuje reklama materiałów budowlanych?

Aby oszacować koszty reklamy w wyszukiwarce Google dla branży budowlanej, Blink.pl przeprowadził symulację z podziałem na poszczególne słowa kluczowe. Sprawdzając potencjał każdego z nich okazało się, że najwięcej przyjdzie zapłacić za kliknięcie w reklamę ukazującą się po wpisaniu słowa „wylewki” – 4,24 zł netto. Co ciekawe, większość słów definiujących materiały podstawowe (np. „beton”, „żwir”, „zaprawa”, „cement” czy „gips”) – nie różni się znacznie pod kątem ogólnego kosztu kliknięcia w kampanii ogólnopolskiej. Zazwyczaj można liczyć na uzyskanie cen rzędu ok. 2 zł netto za kliknięcie.

Dodatkowo Blink.pl sprawdził, które materiały budowlane należą do najczęściej poszukiwanych w internecie. Liderem zestawienia okazał się być „beton” – frazy związane z tym słowem wpisywane są w wyszukiwarkę średnio 67 tys. razy miesięcznie! Za wyświetlenie reklamy po tej frazie zapłacimy 2,08 zł netto.

Kolejne miejsca przypadły słowom – „cegły” (blisko 50 tys. miesięcznych wyszukiań) oraz „pustaki”, których co miesiąc średnio poszukuje 24,5 tys. polskich klientów. Za kliknięcie w te reklamy zapłacimy kolejno 1,33 oraz 1,18 zł netto.

W których województwach firmy budowlane zrobią największy biznes?

Nie jest wielką niespodzianką, że największa liczba kliknięć dla analizowanego zestawu fraz miała miejsce w województwie mazowieckim – 10,6 tys. Zwiększoną aktywność internautów zainteresowanych materiałami budowlanymi zanotowano także w województwach śląskim (4,5 tys. kliknięć w reklamy), małopolskim (4,2 tys.) oraz wielkopolskim (3,4 tys.). Szacunkowa wartość miesięcznych wyświetleń reklam w całej polskiej branży budowlanej wyniosła ponad ćwierć miliona, natomiast liczba kliknięć – prawie 40 tys. Warto jeszcze raz podkreślić, że chodzi o wyświetlenia w sieci wyszukiwania, a nie sieci display, a więc wyświetlanie reklamy użytkownikowi, który właśnie wpisał w wyszukiwarkę frazę zawierającą słowo z wybranej listy.

 

Kultura, sztuka i szeroko rozumiana branża kreatywna jako sektor gospodarki, to ponad 7 milionów miejsc pracy i 4,2% PKB całej Unii Europejskiej

Branża kreatywna z przychodami ponad pół biliona EUR (535,9 miliardów) to jeden z ważniejszych sektorów gospodarki Unii Europejskiej. W ramach branży najaktywniejsze były 3 obszary: sztuki wizualne, reklama oraz telewizja. W sumie w 2012 r. odpowiadały one za ponad połowę wszystkich przychodów – wynika z raportu EY „Kultura jako źródło wzrostu gospodarczego w Unii Europejskiej. Analiza rynków kreatywnych” .

– Kultura i sztuka mogą odegrać kluczową rolę w uzdrowieniu europejskiej gospodarki. Jest to  sektor stanowiący o konkurencyjności Europy – mówi Zbigniew Jusis, Partner w Dziale Doradztwa Transakcyjnego EY.

Próbę zanalizowania znaczenia kultury i sztuki dla unijnej gospodarki podjęto po raz pierwszy. Raport EY obejmuje 11 obszarów szeroko rozumianej branży kreatywnej: architekturę, gazety i czasopisma, gry wideo, film, książki, muzykę, sztuki sceniczne i wizualne, telewizję, radio oraz reklamę.

Sektor dla młodych

Cały sektor zatrudnia w Europie ponad 7 milionów osób, przede wszystkim w sztukach scenicznych i wizualnych oraz w muzyce. Jest trzecim największym pracodawcą po budownictwie oraz przetwórstwie żywności. Prawie 1/5 to młodzi ludzie, w wieku 15-29 lat (19,1%), czyli o 0,5% więcej niż we wszystkich sektorach gospodarki. W Europie Środkowo-Wschodniej ten wskaźnik jest jeszcze wyższy – tam w kulturze i sztuce pracuje o 1,3% więcej niż w pozostałych sektorach.

Kultura i sztuka dotkliwie odczuły kryzys gospodarczy, a zwłaszcza wstrzymanie państwowych dotacji. W latach 2003 – 2008 wydatki budżetowe na kulturę i sztukę w całej Unii rosły 5% rocznie. W latach 2008 – 2012 spadały o 1%. Największe cięcia miały miejsce w Europie Środkowo-Wschodniej oraz Południowej.

Gra o pierwszeństwo

Spośród badanych obszarów aż trzy wykazują wzrost przychodów. Najdynamiczniej rozwijają się gry wideo z 9% wzrostem. Jednocześnie są najbardziej innowacyjne.

– Gry wideo to jedna z największych i najdynamiczniej się rozwijających branż rozrywkowych, w której europejskie firmy bezpośrednio i skutecznie konkurują z największymi globalnymi graczami. Uniwersalną atrakcyjność gier stanowi między innymi unikalna fuzja szeregu obszarów artystycznych i kreatywnych oraz innowacyjnych technologii – tłumaczy Adam Kiciński, prezes CD Projekt SA.

5% wzrostu zanotowały sztuki wizualne, przede wszystkim dzięki rynkowi dzieł sztuki, który szybko się odbudował po kryzysie gospodarczym. Dodatkowo przychody napędzają muzea, wśród 10 najczęściej odwiedzanych muzeów na świecie 7 to instytucje europejskie, z Luwrem i prawie 10 milionami zwiedzających, British Museum (5,58 miliona) oraz londyńskim Tate Modern (5,3 miliona zwiedzających) na czele.

Ostatnim segmentem na podium jest telewizja. Co prawda w wyniku kryzysu spadły bezpośrednie przychody z reklam, ale prawie 2% wzrost generują telewizje płatne oraz VOD. Europejczycy, jak wynika z raportu EY, wciąż kochają telewizję, poświęcają jej średnio prawie 4 godziny dziennie. Generalnie Europa jest drugim największym na świecie rynkiem telewizyjnym, zaraz po Ameryce Północnej. Ponad połowę przychodów generują 3 kraje – Wielka Brytania, Francja oraz Niemcy.

Największe spadki przychodów

3 obszary zanotowały poważne spadki – muzyka, reklama oraz gazety i czasopisma. Przychody z tradycyjnych metod sprzedaży na rynku muzycznym spadły w ciągu ostatnich 5 lat o 16%, ale za to w internecie muzyki sprzedaje się aż o 109% więcej. Internet generuje już 32% przychodów całego sektora muzycznego.

Rynek reklamy to barometr sytuacji gospodarczej. W kryzysie budżety reklamowe jako pierwsze padają ofiarą cięcia kosztów. Dlatego przychody rynku reklamowego w ciągu ostatnich 5 lat spadły aż o 7%. Polepszająca się sytuacja w Europie powoduje, że powoli trend się odwraca. Ale zmieniają się oczekiwania reklamodawców. Stopniowo przenoszą swoja działania do internetu i serwisów społecznościowych, wycofując się z tradycyjnych kanałów reklamowych, jak prasa, radio i telewizja.

Rynek prasy drukowanej w Europie przeżywa poważne problemy, jego przychody od 2008 roku spadły o 5,7%. W drugiej połowie lat 90. gazety i czasopisma zdobywały 35% całego rynku reklamy. W 2012 roku mają już tylko 20%. Wszystkie wydawnictwa borykają się ze zmianami technologicznymi. Urządzenia mobilne spowodowały, że ludzie chcą mieć dostęp do informacji w każdym momencie i w każdym miejscu. Dlatego niektóre gazety albo w ogóle rezygnują z druku, albo starają się łączyć druk z portalami internetowymi oferując część informacji za darmo.

Kolejnym obszarem spadków są książki – przychody ze sprzedaży zmalały o 5%. I to mimo wskazywania przez 68% Europejczyków książek jako drugiego, po telewizji i radiu, sposobu spędzania wolnego czasu. Europa jest też w tyle w porównaniu z USA jeśli chodzi o rynek e-booków. Tylko 3% przychodów pochodzi z ich sprzedaży (w Stanach Zjednoczonych jest to 20%).

– Spadająca sprzedaż książek z jednej strony smuci, ale trzeba pamiętać, że żyjemy w bardzo „szybkich” czasach, gdzie większość treści jest przyswajana przez użytkowników „on the go” i “on mobile”. Na tradycyjne czytanie mamy coraz mniej czasu, ale książka jest tak naprawdę tylko formą, a sama treść może istnieć niezależnie od niej. Dlatego kluczowe jest dopasowanie formy treści do sposobu i miejsca ich używania. Trzeba sprawiać, żeby treści były łatwo dostępne. Rynek audiobooków i ebooków, mimo, że ciągle mniejszy od książki drukowanej, bardzo szybko się rozwija i będzie dalej rósł, co będzie tworzyć nowe branże, nowe miejsca pracy, wymagać będzie budowania nowych umiejętności. Obecna sytuacja na rynku to po prostu ogromna szansa na zwiększenie ilość fajnych i wartościowych treści (książek), która może dotrzeć to odbiorców – tłumaczy Marcin Beme, twórca Audioteki.

Przystanek na miarę Europy

Kryzys gospodarczy oraz cięcia wydatków budżetowych uderzyły w sztuki sceniczne. Liczba osób chodzących do teatrów zmniejszyła się o 5%, a uczestników  koncertów jest o 2% mniej. Nadal jednak to właśnie koncerty i festiwale muzyczne przynoszą ponad 1/3 przychodów tego obszaru. Wśród największych w Europie festiwali muzycznych znalazł się polski Przystanek Woodstock z ponad połową miliona uczestników.

Ogólnie przychody rynku filmowego spadły o 1%, ale przychody samych kin wzrosły o 2,4%. Największym zagrożeniem jest digitalizacja oraz piractwo, sprzedaż płyt DVD zmalała o 12%, a rosnąca sprzedaż płyt Blueray nie równoważy tego spadku.

Kultura przez telefon

Badanie EY pokazuje, że 70% czasu spędzanego ze smartfonem lub tabletem to konsumpcja kultury. W ciągu ostatnich 10 lat internet wygenerował dodatkowe 30 miliardów EUR przychodów. Wszystkie obszary tego sektora gospodarki szybko nauczyły się wykorzystywać nowoczesne technologie i teraz są źródłem innowacyjności oraz kreatywności, łącząc tradycyjne kanały komunikacji z nowoczesnymi.

Kolejny intensywny rok na rynku inwestycyjnym w Polsce

Rok 2014 był kolejnym bardzo intensywnym okresem na polskim rynku transakcji inwestycyjnych w segmencie nieruchomości komercyjnych. Całkowity wolumen transakcji wyniósł 3,03 mld euro, co stanowiło prawie połowę wartości umów kupna/sprzedaży odnotowanych w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Osiągnięty wolumen był porównywalny do wartości z 2013 r. i o 22% przewyższał wartość transakcji sfinalizowanych w 2012 r.

W drugiej połowie 2014 r. zawarto umowy kupna/sprzedaży na łączną kwotę 1,64 miliarda euro, z czego aż 1,16 miliarda euro dotyczyło transakcji sfinalizowanych w czwartym kwartale 2014 r.

W 2014 r. na rynku inwestycyjnym dominowały transakcje w sektorze nieruchomości biurowych, na które przypadło ponad 50% wartości umów kupna/sprzedaży o łącznej wartości 1,54 miliarda euro. Wśród pięciu największych transakcji w 2014 r., trzy dotyczyły nieruchomości biurowych, a kolejna z dominującym udziałem komponentu biurowego.

Podobnie jak w poprzednich latach, wzrosła wartość transakcji w sektorze logistyczno-przemysłowym. Wolumen tych transakcji wyniósł w ubiegłym roku 2014 r. 706 mln euro, co stanowiło 23% wartości wszystkich transakcji sfinalizowanych w 2014 roku. Na sektor nieruchomości handlowych przypadło 562 mln euro stanowiące 19% udziału w całkowitej wartości transakcji. Słabsza aktywność tego segmentu wynikała z małej dostępności nieruchomości typu prime.

Trzeci rok z rzędu rosło zainteresowanie inwestorów rynkami regionalnymi. Udział wartości transakcji inwestycyjnych zawartych na rynkach regionalnych systematycznie rośnie (wzrost z 48% w 2011 r. do 68% w 2014 r.). W sektorze biurowym zaobserwować można dalszy wzrost zainteresowania inwestorów najwyższej klasy nieruchomościami zlokalizowanymi w miastach regionalnych, szczególnie w ośrodkach o ugruntowanej pozycji na rynku BPO/SSC. Trend ten jest również widoczny w segmencie nieruchomości handlowych, gdzie właśnie na rynkach regionalnych zawarto transakcje o wartości 310 mln euro, co stanowiło ponad połowę wolumenu transakcyjnego uzyskanego w 2014 r. w tym sektorze.

Stopy kapitalizacji dla najwyższej klasy biurowców na koniec 2014 r. spadły nieznacznie poniżej 6,00%, natomiast dla najlepiej pozycjonowanych centrów handlowych pozostały na stabilnym poziomie 5,75%. W 2014 r., w konsekwencji rosnącej atrakcyjności sektora magazynowego, stopy kapitalizacji dla najlepszych nieruchomości magazynowych obniżyły się z 7,75% do średnio 7,5%.

Według DTZ, wolumen transakcji inwestycyjnych w sektorze handlowym w 2015 r. powinien znacznie przekroczyć wartość uzyskaną w 2014 r., dzięki zwiększonej dostępności produktu inwestycyjnego najwyższej klasy, wystawionego na sprzedaż pod koniec minionego roku. Finalizacja toczących się obecnie procesów zakupu/sprzedaży powinna nastąpić w pierwszych miesiącach obecnego roku. Przewidywanych jest również kilka transakcji pojedynczymi aktywami o wartości przewyższającej 100 mln euro każda.

Obserwowalny jest także wzrost zainteresowania inwestorów drugorzędnymi aktywami, które posiadają istotny potencjał rozwoju. Spodziewamy się kolejnych akwizycji aktywów tego typu zlokalizowanych w miastach regionalnych. Na sprzedaż może zostać wystawionych kilka portfeli nieruchomości handlowych, włącznie z relatywnie nowym formatem małych obiektów typu „convenience” w reakcji na popyt ze strony nowych na rynku graczy z segmentu instytucjonalnego.

Prognozowany wolumen transakcji na rynku nieruchomości biurowych w bieżącym roku może być niższy od wyniku osiągniętego w 2014 r. ze względu na niekorzystną korelację takich czynników jak: rosnąca podaż dostępnej na rynku powierzchni, wzrost poziomu pustostanów i możliwa kompresja stawek czynszów.

W 2015 r. rynek logistyczno-magazynowy wciąż pozostanie atrakcyjny dla inwestorów, jakkolwiek powtórzenie rekordowego wyniku z 2014 r. może być trudne do osiągnięcia ze względu na ograniczoną podaż aktywów typu prime o znaczącej wartości przeznaczonych do sprzedaży. Rekordowo niskie stopy pustostanów mogą wpłynąć na zwiększenie ilości inwestycji spekulacyjnych, które trafią na rynek w 2015 r.

Stopy kapitalizacji dla biurowców klasy prime w 2015 r. powinny oscylować w okolicach 6,00%. Stopy dla najlepszych nieruchomości handlowych ustabilizują się na poziomie 5,75%, W sektorze magazynowym, w wyniku silnego popytu inwestorów, w 2015 r. może nastąpić dalsza kompresja stóp kapitalizacji poniżej 7,50%.

Polska gospodarka nabiera tempa – poziom PKB wzrasta

Rok 2014 był dobry dla polskiej gospodarki – według wstępnych szacunków Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) produkt krajowy brutto (PKB) wzrósł o 3,3% w stosunku do roku poprzedniego.

Dla porównania wzrost PKB w roku 2013 wyniósł 1,7%, więc są powody do zadowolenia. „To bardzo dobry wynik. Pamiętajmy, że Polska jako jeden jedyny kraj utrzymała tak długo, nawet w okresie kryzysu, dodatni wzrost PKB. Jest to wyjątkowa sytuacja” – ocenia w wywiadzie dla serwisu infoWire.pl Artur Satora, rzecznik prasowy GUS.

„Bardzo duże znaczenie dla przyrostu PKB miały spożycie oraz nakłady inwestycyjne, które po pewnym okresie załamania znów zaczęły dawać znać o sobie i osiągnęły dość wysoki wzrost” – wyjaśnia rozmówca.

Pracownicy GUS obliczyli ponadto dynamikę PKB w województwach za rok 2013 (nie są to szacunki ostateczne). „Najlepsze przyrosty PKB osiągnęły województwa podkarpackie, wielkopolskie i podlaskie, z tym że w tym pierwszym i trzecim wynikało to z dość niskiej bazy w roku 2012” – mówi Artur Satora. Najsłabsze wyniki uzyskały natomiast województwa śląskie i świętokrzyskie. W przypadku tego ostatniego mamy do czynienia ze spadkiem PKB w porównaniu z rokiem poprzednim.

II Ogólnopolska Konferencja pt.: „Tereny Inwestycyjne w Polsce” już w maju

Po sukcesie pierwszego spotkania poświęconego gruntom pod inwestycje, serwis Tereny Inwestycyjne Info ma przyjemność po raz kolejny zaprosić do uczestnictwa w II Ogólnopolskiej Konferencji pt.: „Tereny Inwestycyjne w Polsce”. Konferencja odbędzie się 20 maja 2015 roku. Spotkanie w gronie ekspertów stanie się okazją do wymiany poglądów i doświadczeń związanych z inwestowaniem w grunty inwestycyjne.

W trakcie II edycji Konferencji poruszymy tematy związane z trendami na rynku powierzchni magazynowych i biurowych, w szczególności w kontekście właściwego wyboru działki pod przyszłe  inwestycje. Zastanowimy się również nad możliwościami podniesienia atrakcyjności inwestycyjnej terenu pod obiekt rekreacyjny (uzdrowisko, hotel, centrum konferencyjne).

Analizując atrakcyjność działek inwestycyjnych nie można zapomnieć  o znaczeniu planowania przestrzennego, które będzie tematem kolejnego panelu. Właściwie przygotowany plan miejscowy ułatwia również inwestycje przemysłowe, o czym porozmawiamy podczas dyskusji dotyczącej zakupu terenu pod zakład produkcyjny.

– Konferencja to unikalna okazja do rozmów poświęconych ściśle zagadnieniom związanym z terenami inwestycyjnymi. Zainteresowanie ubiegłoroczną edycją pokazuje, że istnieje potrzeba tego typu spotkań – mówi Marta Śniegocka, redaktor naczelna serwisu Tereny Inwestycyjne Info.

Do udziału w Konferencji zachęcamy władze samorządowe, właścicieli oraz przedstawicieli spółek inwestujących na rynku centrów handlowych, biurowców, magazynów, obiektów przemysłowych i hoteli, szefów największych agencji doradczych oraz przedstawicieli otoczenia biznesu.

Więcej na temat konferencji na: www.terenyinwestycyjne.info

Zachowania i preferencje wyborcze Polaków w styczniu 2015

Gdyby wybory parlamentarne miały odbyć się w styczniu, to wzięłaby w nich udział ponad połowa dorosłych Polaków (58 proc.). Najwięcej głosów otrzymałaby Platforma Obywatelska (39 proc.) oraz Prawo i Sprawiedliwość (38 proc.) – wyniki styczniowej fali badania* GfK Polonia na temat preferencji partyjnych Polaków.

W porównaniu z grudniową falą badania notowania PO pozostały na niemal niezmienionym poziomie, natomiast notowania PiS spadły o 2 punkty proc., do 37, 7 proc. Do Sejmu dostałyby się jeszcze: Polskie Stronnictwo Ludowe (8,3 proc.) oraz Sojusz Lewicy Demokratycznej (6,3 proc.).
Poza parlamentem znalazłyby się: Nowa Prawica Janusza Korwin-Mikke (2,2 proc.), Twój Ruch (1,5 proc.), Partia Kobiet (1,2 proc.), Sprawiedliwa Polska Jarosława Gowina i Zbigniewa Ziobro (0,9 proc.), Unia Pracy (0,7 proc.), Prawica Rzeczpospolitej (0,6 proc.), Stronnictwo Demokratyczne (0,4 proc.), Unia Polityki Realnej (0,3 proc.), Liga polskich Rodzin (0,2 proc.). Powyższy procentowy rozkład głosów uwzględnia także kategorię „inna partia”, na którą wskazał 1 proc. respondentów.

Prezentowane wyniki preferencji wyborczych obliczono na podstawie połączonych dwóch kategorii respondentów, którzy zadeklarowali swój udział w wyborach – tych, którzy wskazali jakąś partię oraz tych, którzy jeszcze się wahają, na jakie ugrupowanie głosować (wynik imputowany**).

Frekwencja
W styczniu ponad połowa respondentów (58 proc.) deklaruje, że wzięłaby udział w wyborach (20 proc. zdecydowanie tak; 38 proc. raczej tak). W wyborach nie wzięłoby udziału 34 proc. respondentów (24 proc. zdecydowanie nie; 10 proc. raczej nie). 8 proc. Polaków nie jest pewnych udziału w wyborach.

Gospodarka w 2015

Według analityków mBanku tegoroczne tempo wzrostu PKB w Polsce wyniesie 3,5%. Na dobre wyniki gospodarcze wpłynie przede wszystkim stabilne tempo wzrostu konsumpcji, a także niesłabnąca dynamika inwestycji wspierana przez wciąż wysoką atrakcyjność Polski w tym obszarze.

Gospodarce pomoże także rok wyborczy i związane z nim spodziewane przyspieszenie inwestycji infrastrukturalnych. W skali globalnej oczekiwane jest dalsze ożywienie w USA i stabilizacja finansowa w Europie poprzez akcję luzowania ilościowego prowadzoną przez Europejski Bank Centralny. 2015 rok będzie jednak rokiem testowania szeroko rozumianej integralności strefy euro (pokłosie wyborów w Grecji, możliwa powtórka w Hiszpanii) oraz ryzyk związanych z sytuacją na Wschodzie, począwszy od ryzyka intensyfikacji samego konfliktu zbrojnego po dalszą eskalację skutków gospodarczych i finansowych.

Gospodarka globalna

Kryzys na rynkach wschodzących i niskie ceny ropy są głównymi przyczynami deflacji z strefie euro i bardzo niskiej inflacji w krajach rozwiniętych. Ryzyko deflacyjne potęgowane jest przez możliwość dalszego osłabiania się dynamiki wzrostu gospodarczego i konkurencyjności Chin, a co za tym idzie dewaluacji juana.

Pomimo wciąż niezadowalających perspektyw rozwoju w Europie, najbliższe 12 miesięcy przyniesie ustabilizowanie systemu finansowego w państwach strefy euro. Można spodziewać się także symbolicznego, cyklicznego przyspieszenia wzrostu gospodarczego za sprawą deprecjacji wspólnej waluty, dalszych obniżek stóp oprocentowania kredytów i niskich cen ropy naftowej, sprzyjających utrzymaniu już i tak obecnie przyzwoitych wzrostów konsumpcji.  Według ekspertów banku, strefa euro nie jest jednak zdolna w średnim okresie do generowania wzrostu gospodarczego w tempie porównywalnym do innych rynków rozwiniętych – ten pogląd będzie pokutował w oczekiwaniu tylko tymczasowych efektów gospodarczych poluzowania ilościowego, które potrwa zapewne dłużej niż tylko do połowy 2016 roku.

Analitycy mBanku zupełnie inaczej oceniają sytuację w Stanach Zjednoczonych. Za Oceanem spodziewany jest stabilny wzrost, choć niska inflacja i (na razie) powoli rosnące płace tymczasowo maskują konieczność szybkiego zacieśnienia polityki pieniężnej. Jest jednak pogląd pochopny. Analitycy mBanku spodziewają się, że Fed dokona zacieśnienia polityki pieniężnej na zasadzie ideologicznej już w 2015 roku. Umocnienie dolara będzie utrzymywać długookresowe stopy procentowe na niskim poziomie.

Gospodarka polska

W 2015 roku oczekiwane jest 3,5% tempo wzrostu polskiego PKB. Wprawdzie jeszcze początek roku może przynieść pewne wyhamowanie dynamiki PKB, w kolejnych kwartałach przyspieszenie będzie jednostajne i na koniec bieżącego roku wzrost może wynieść powyżej 4%. Wzrost gospodarczy będzie wspierany przez rosnącą konsumpcję. Ożywienie na rynku pracy i stabilny wzrost dochodów obywateli utrzymywać się będzie w całym 2015 roku.

W ocenie analityków mBanku nie ma podstaw do zmniejszenia dynamiki inwestycji. Atrakcyjność Polski, jako miejsca do lokowania inwestycji, wzmacniana jest przez niskie stopy procentowe, silny popyt wewnętrzny czy niskie płace w porównaniu z innymi krajami Unii Europejskiej. Dodatkowo kalendarz wyborczy będzie skłaniał decydentów do przyspieszania realizacji inwestycji infrastrukturalnych.

Przez większą cześć roku polska gospodarka będzie się zmagać z deflacją. Splot czynników zewnętrznych ( cena ropy, ceny żywności, kursy walut) z niską presją inflacyjną w kategoriach bazowych, sprawi, że inflacja wzrośnie tylko nieznacznie do końca 2015. Rada Polityki Pieniężnej nadal będzie pod presją globalnej deflacji. Dlatego prognozowana obniżka stóp procentowych może być większa niż 50 punktów bazowych.

Rentowność Skarbowych Papierów Wartościowych będzie jeszcze spadać. Polskie obligacje wspierać będzie atrakcyjna realna rentowność i globalny trend poszukiwania dochodu. Polskie obligacje, w ocenie inwestorów, nadal będą oferowały możliwość osiągnięcia satysfakcjonującej stopy zwrotu przy relatywnie niewielkim ryzyku  – szczególnie wobec obligacji państw strefy euro

2015 rok będzie rokiem aprecjacji złotego. Wpływać na to będą najpierw relatywnie wysokie realne stopy procentowe w Polsce, europejskie QE i możliwość instalacji carry trades, później natomiast – cykliczne przyspieszenie wzrostu gospodarczego.

Szczegółowe informacje i prezentacje prognoz gospodarczych na 2015 dostępne są na stronach banku.

Kredyty hipoteczne zdrożały w 2/3 banków

W ciągu ostatnich 12 miesięcy banki podniosły ceny kredytów hipotecznych. Z danych Bankier.pl wynika, że dwie trzecie instytucji narzuca klientom wyższe marże niż przed rokiem. Podwyżki zamaskował spadek stóp procentowych – klienci i tak płacą niższe raty niż w styczniu 2014 r.

Po serii obniżek stóp procentowych wskaźnik WIBOR 3M znalazł się na rekordowo niskim poziomie – ok. 2 proc. Wraz z obniżaniem się ceny pieniądza na rynku międzybankowym tanieją kredyty hipoteczne. WIBOR jest bowiem składową oprocentowania takich zobowiązań, obok narzucanej przez bank marży.

Porównaliśmy wyniki styczniowych rankingów hipotek Bankier.pl z 2014 i 2015 r. Kredyty hipoteczne są dziś najtańsze w historii – taki wniosek można wysnuć przyglądając się wysokości raty zobowiązania zaciąganego w styczniu. W rzeczywistości jednak przez ostatnie 12 miesięcy wiele banków podniosło cenę pożyczanego pieniądza –  komentuje dr Michał Kisiel, analityk Bankier.pl.

Złudzenie taniego kredytu

W styczniowym rankingu kredytów hipotecznych Bankier.pl poprosiliśmy banki o przygotowanie ofert dla dokładnie takiego samego profilu kredytobiorcy co rok wcześniej. Bezdzietne małżeństwo z Łodzi osiągające łączny dochód netto 6 tys. zł, stara się o kredyt z 20-procentowym wkładem własnym, na 30 lat. W tym roku zwycięzcą był Bank BPH, w którym miesięczna rata zobowiązania na 196 tys. zł wyniosła 872 zł (marża 1,35 pp.). W styczniu 2014 r. przewodził Bank BPS z ratą na poziomie 943 zł (marża 1,39 pp.).

Marżę poniżej 1,50 pp. proponowało przed rokiem 7 instytucji, a w tym miesiącu już tylko dwa banki. W ciągu 12 miesięcy 12 instytucji podniosło cenę pieniądza, 5 – obniżyło, a jeden bank (Raiffeisen Polbank) utrzymał marżę na tym samym poziomie. Najbardziej cenę kredytu podniósł Alior Bank (o 0,8 pp.) i Bank Pocztowy (o 0,73 pp.).

W warunkach spadających stóp procentowych łatwo przeoczyć niekorzystne tendencje w cennikach kredytowych banków. Są one jednak faktem.

Osoby, które dziś decydują się na kredyt powinny pamiętać, że jeszcze kilka lat temu WIBOR sięgał 7 proc. i nie jest wykluczone, że w przyszłości może on wrócić na podobne poziomy. Szok dla domowych finansów nie będzie tak nagły, jak w przypadku kredytów walutowych, ale już dziś warto przygotowywać się na koniec taniego kredytu – komentuje Michał Kisiel, analityk Bankier.pl.

V Polsko-Francuskie Konsultacje Międzyrządowe w Paryżu

Ministrowie Finansów Polski i Francji uzgodnili zakres intensywnej współpracy dwustronnej oraz na forum Unii Europejskiej

W dniu 30 stycznia br. Minister Finansów Mateusz Szczurek towarzyszył Pani Premier Ewie Kopacz w trakcie V Polsko-Francuskich Konsultacji Międzyrządowych w Paryżu. W trakcie wizyty odbyły się także dwustronne konsultacje między Ministrem Szczurkiem a francuskim Ministrem Finansów Michelem .

Ministrowie potwierdzili poparcie dla jak najszybszego utworzenia Europejskiego Funduszu Inwestycji Strategicznych (EFSI). Obecnie toczą się uzgodnienia między państwami członkowskimi nad projektem aktu prawnego powołującego Fundusz, przedstawionym przez KE w połowie stycznia br., w dużej mierze na bazie polskich propozycji z września ubr. Przyjęcie rozporządzenia w tej sprawie ma nastąpić w połowie roku. Ministrowie zgodnie uznali, że szczególną wartością EFSI powinno być umożliwienie wdrożenia projektów, które do tej pory nie znajdywały finansowania ze strony środków czysto prywatnych czy też finansowanych ze środków z budżetu unijnego. W tym kontekście dyskutowali o znaczeniu narodowych wkładów kapitałowych do EFSI. Działania EBI, a następnie EFSI, powinny umożliwić mobilizację środków sektora prywatnego, poprzez ich powiązanie ze środkami publicznymi, w celu sfinansowania projektów inwestycyjnych w kluczowych obszarach gospodarki, w efekcie pobudzając wzrost gospodarczy w Europie.

Tematem rozmów był także coroczny budżet Unii Europejskiej, którego oba państwa są beneficjentami. Ministrowie potwierdzili znaczenie, jakie przywiązują do negocjacji budżetowych. W świetle obserwowanych szczególnie w ostatnich latach napięć na linii między płatnikami netto a beneficjentami netto tego budżetu, wyrazili zainteresowanie sprawnym przebiegiem tegorocznej procedury budżetowej.

Minister Szczurek podziękował także Ministrowi Sapin za wsparcie ze strony Francji w zabiegach Polski o członkostwo w Grupie Zadaniowej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i wyraził oczekiwanie, że wsparcie to będzie kontynuowane w trakcie negocjacji nad rozszerzeniem Grupy. Grupa została utworzona podczas Szczytu Państw G-7 w Paryżu w 1989 r. Jej zadaniem jest określanie technik i trendów w obszarze prania pieniędzy, jak też ocena działań podejmowanych na poziomie krajowym i międzynarodowym w obszarze walki z tym zjawiskiem.

Ministrowie, w ślad za uzgodnieniami i dyskusjami na posiedzeniu ECOFIN 27 stycznia br., omówili także dalsze wspólne działania na rzecz przeciwdziałania unikaniu opodatkowania oraz zapewnienia większej spójności rozwiązań w tym zakresie w poszczególnych państwach członkowskich UE. Oba kraje są także nastawione na walkę z agresywnym planowaniem podatkowym przez grupy przedsiębiorstw. Współpraca obejmuje również zapobieganie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. W tym roku będą toczyły się prace nad unijnymi przepisami w zakresie tzw. erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków. Celem tych prac będzie wypracowanie rozwiązań, które pozwolą zmniejszyć skalę nadużyć podatkowych w transakcjach międzynarodowych. Ministrowie uznali te prace za jeden ze wspólnych priorytetów na nadchodzące miesiące.

Oba ministerstwa pogłębią także współpracę w zakresie usprawniania procesu budżetowego, w szczególności poprzez wypracowanie docelowej zadaniowej klasyfikacji budżetu oraz mechanizmy przeglądu wydatków publicznych. Eksperci z polskiego Ministerstwa Finansów odbędą w najbliższym czasie wizytę studyjną u swoich francuskich kolegów. Głównym tematem będzie budżet zadaniowy oraz zasady zarządzania środkami publicznymi.

Wspólnym priorytetem będzie także zacieśnienie współpracy w szerszym, obejmującym Niemcy, formacie Trójkąta Weimarskiego w obszarze ekonomiczno-finansowym. Ministrowie uzgodnili rozpoczęcie przygotowań do spotkania w tym gronie w Warszawie.

NIK o usamodzielnianiu dzieci z rodzin zastępczych i domów dziecka

Dla dużej części wychowanków z rodzin zastępczych i domów dziecka próby wejścia w dorosłość po 18. roku życia nie kończą się najlepiej: powiększają kolejki bezrobotnych w urzędach pracy i pobierają zapomogi z opieki społecznej. Wielu rezygnuje i wraca z powrotem do pieczy zastępczej, blokując miejsca dla młodszych. Powodem jest przede wszystkim brak mieszkań i pracy oraz mizerne świadczenia finansowe. Samodzielnie mieszkający wychowanek może liczyć na 500 zł za kontynuowanie nauki.

Co roku blisko sześć z prawie 70 tys. wychowanków domów dziecka, rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo – wychowawczych osiąga pełnoletność. Część, ucząc się dalej, pozostaje jeszcze przez jakiś czas – do 25 roku życia – w pieczy zastępczej, część decyduje się rozpocząć samodzielne życie, nawet mimo braku wsparcia rodziny naturalnej. Jednak wychowankowie z rodzin zastępczych i domów dziecka, gdy opuszczają pieczę często mają problemy z najprostszymi sprawami: ze zrobieniem zakupów, gospodarowaniem pieniędzmi, gotowaniem. Są też bardziej narażeni na bezdomność, bezrobocie, wejście w konflikt z prawem. Dlatego tak ważna jest skuteczna pomoc państwa w ich usamodzielnianiu, aby znaleźli swoje miejsce w społeczeństwie.

Wychowankowie o trudnościach: „Proces usamodzielnienia nie był dokładnie wytłumaczony. Motanie w głowie, tak to nazwę.” (Bielsko Biała)

„Najtrudniejsze było załatwienie mieszkania socjalnego, załatwienie konta w banku, zgłoszenie się do nowej szkoły i załatwienie dokumentów związanych z przyjęciem, wyprowadzka z domu dziecka w sensie fizycznym, czyli transport moich rzeczy, załatwienie zapisania się do nowej przychodni lekarskiej, wyrobienie dowodu osobistego.” (Ząbkowice Śląskie)

Obowiązującą od 1 stycznia 2012 r. ustawą o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej państwo zmieniło zasady wsparcia dla osób usamodzielniających się. Jednak zdaniem NIK nowo wprowadzony system jest nieskuteczny. Duża część wychowanków pieczy zastępczej nie staje się samodzielna, lecz po prostu z jednej formy pomocy przechodzi pod inną: korzysta z pomocy społecznej i zasiłków dla bezrobotnych.

Spośród próby blisko tysiąca wychowanków, którzy podjęli próbę usamodzielnienia, 23 proc. korzystało ze świadczeń pomocy społecznej. 31 proc. zarejestrowało się w powiatowych urzędach pracy, 14 proc. przerwało proces usamodzielnienia, a kolejne 14 proc. wróciło do patologicznego środowiska, z którego wcześniej trafiło do pieczy zastępczej.

Finanse

Kontrola NIK wykazała, że całe wsparcie państwa, jakie przysługuje młodemu człowiekowi opuszczającemu placówkę lub rodzinę zastępczą, w praktyce sprowadza się głównie do doraźnej, minimalnej pomocy finansowej. Jest to tym bardziej niepokojące, że uzyskanie świadczeń pieniężnych często traktowane jest przez wychowanków jako cel, a nie element procesu usamodzielniania.

Wychowankowi opuszczającemu dom dziecka czy rodzinę zastępczą przysługują świadczenia:

  • jednorazowe – na zagospodarowanie w wysokości ok. 1500 zł i na usamodzielnienie od 1650 zł do 6600 zł (w zależności od okresu przebywania w pieczy zastępczej) oraz
  • miesięczne – 500 zł – na kontynuowanie nauki.

W praktyce oznacza to, że młodemu człowiekowi, który np. chce się uczyć i jeszcze nie podejmuje pracy, comiesięczne świadczenie w wysokości 500 zł musi wystarczyć na wszystko: na opłacenie mieszkania, jedzenia i nauki.

W ocenie wychowanków pomoc na kontynuowanie nauki jest niewystarczająca – jeśli nie towarzyszy jej zatrudnienie lub wsparcie finansowe to wychowanek tak naprawdę nie ma możliwości dalszego uczenia się.

„Nie da się przeżyć za 500 zł, wiadomo żywność, odzież, a gdzie mieszkać? Jak opłacić czynsz? Ciąganie się po koleżankach nie jest fajnym doświadczeniem. PCPR w ogóle nie interesuje się wychowankami w procesie usamodzielnienia…” (Bielsko Biała)

„Trzeba zapewnić lepszy start w samodzielne życie. Kwota, którą dostają wychowankowie po przejściach na program usamodzielnienia zbyt często nie starcza nawet na jedzenie itd.” (Kielce)

Fiasko misji opiekunów usamodzielnienia

Osoba usamodzielniana na rok przed osiągnięciem pełnoletności powinna wskazać opiekuna usamodzielnienia, jednak przepisy nie precyzują ani zadań, ani kwalifikacji, ani też kompetencji osoby, która ma takim opiekunem zostać.

Pracownicy centrów pomocy rodzinie są zgodni: brakuje kompetentnych, przeszkolonych opiekunów usamodzielniania. W obecnej sytuacji najlepszymi kandydatami są opiekunowie z niespokrewnionych rodzin zastępczych. Jednak z ustaleń kontroli NIK wynika, że rzeczywistymi opiekunami usamodzielnienia nagminnie zostawały osoby przypadkowe – bez kwalifikacji do pełnienia tej funkcji i bez możliwości realnego wspierania wychowanka w procesie usamodzielnienia.

W rodzinach zastępczych spokrewnionych, opiekunami zostają przeważnie osoby bliskie, np. dziadkowie lub rodzeństwo. Często zdarza się, że tuż przed usamodzielnieniem dziecka, zaczynają się nim interesować rodzice biologiczni, wcześniej pozbawieni praw rodzicielskich. Oni również wskazywani są jako opiekunowie. Jak twierdzą w ankietach przeprowadzonych przez NIK pracownicy centrów pomocy rodzinie, opiekunowie spokrewnieni z reguły nie angażują się w proces usamodzielnienia dziecka. Takie osoby na względzie mają przede wszystkim korzyści płynące z przysługującej mu pomocy finansowej.

W przypadku wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych opiekunami często zostają dotychczasowi wychowawcy, którzy dobrze znają młodego człowieka oraz mają wykształcenie i umiejętności pedagogiczne. W tym wypadku jednak problemem jest brak czasu wychowawców, którzy w pełnym wymiarze opiekują się przede wszystkim dziećmi pozostającymi w placówce.

W ten sposób w większości przypadków rola wybranych opiekunów – spokrewnionych, czy też nie – ogranicza się więc najczęściej do opiniowania wniosków, np. o pomoc pieniężną lub o przyznanie mieszkania. Zdarza się też, że ci „papierowi opiekunowie” rezygnują w przypadku pierwszych kłopotów z wychowankiem. Z drugiej strony Izba zauważa, że opiekunowie wykonują swoją pracę nieodpłatnie, nie otrzymują żadnego wsparcia np. psychologa, doradcy zawodowego lub prawnika. Kluczowym jednak dla niepowodzenia misji opiekunów usamodzielnienia wydaje się fakt, iż tak naprawdę nie otrzymali oni od państwa żadnych uprawnień, aby choć w części móc wypełniać swoje zadania i realnie wspierać młodego człowieka w jego wchodzeniu w dorosłość: np. ze względu na ochronę danych osobowych nie mogą nawet dowiedzieć się, jak wychowanek radzi sobie w szkole, ani czy regularnie opłaca rachunki.

O współpracy i o tym, jak złożone problemy napotykają mówią opiekunowie i wychowankowie:

„Coś takiego, jak współpraca z opiekunem nie istnieje. Spotkania organizowane by mieć podpis na papierach, a żeby przypodobać się dyrekcji PCPRu pracownicy kombinują, jak tu ograniczyć koszty pomocy”. (Legionowo)

„… Moim problemem jest to, że czuję się odpowiedzialna za losy podopiecznej, natomiast brak mi jakichkolwiek prawnych narzędzi, żebym mogła cokolwiek działać, dowiedzieć się, jaka jest faktyczna sytuacja np. w szkole, lub czy opłacane są rachunki (ochrona danych osobowych). Tak naprawdę to funkcja jest raczej fikcyjna. Prawdziwa jest tylko moja podopieczna i zawsze ją będę wspierać i dopingować” (Kielce).

„Współpraca z opiekunem PCPR przebiega pomyślnie, jednak decyzje jakie podejmuję jako osoba dorosła nie powinny być kwestionowane i omawiane wraz z resztą pracowników PCPR. (…) Uważam, że opiekunowie powinni więcej czasu poświęcać na indywidualną rozmowę, bez udziału osób trzecich, w ten sposób wychowankowie czuliby się swobodniej i chętniej otwieraliby się chcąc np. poradzić się …” (Ostrowiec Świętokrzyski)

Program usamodzielnienia, czyli to tylko formalność

Najpóźniej na miesiąc przed osiągnięciem pełnoletności osoba usamodzielniana powinna – przy wsparciu opiekuna – spisać Indywidualny Program Usamodzielniania. W założeniu ma być to plan drogi życiowej młodego człowieka, który określa m.in. sposób zdobywania kwalifikacji zawodowych, podjęcia zatrudnienia, uzyskania odpowiednich warunków mieszkaniowych. Jak wynika z kontroli NIK plany te jednak nie tylko nie stanowią wsparcia, nie są wskazówką dla młodych ludzi, ale wręcz nie spełniają żadnej roli, oprócz dopełnienia administracyjnego obowiązku uzyskania pomocy finansowej. Jak podkreślają opiekunowie wychowanków dzieje się tak dlatego, że plany:

  • powstają zbyt późno: zarówno kierownicy kontrolowanych centrów pomocy, jak i ankietowani przez NIK opiekunowie, wskazywali, że proces planowania przyszłości wychowanków powinien się rozpoczynać przed ukończeniem gimnazjum, w wieku 15-16 lat, po to, by zapobiegać np. przypadkowemu wyborowi szkoły i mobilizować do wcześniejszego wytyczania drogi życiowej;
  • są pisane na kolanie: w zdecydowanej większości przypadków dokumenty te spisywane są w ciągu jednego dnia, często tylko po to, aby spełnić formalny wymóg uzyskania przysługującej pomocy finansowej;
  • są przygotowywane przez młode osoby, które najczęściej nie mają sprecyzowanych oczekiwań co do własnej przyszłości i nie są świadome ważności tych działań.

W rezultacie plany usamodzielniania nie są przestrzegane – jak ustaliła NIK ¼ wychowanków pieczy zastępczej nie realizowała zawartych w nich deklaracji. Wychowankowie często przerywali naukę lub kilkakrotnie zmieniali szkoły, część, po uzyskaniu pomocy finansowej, całkowicie przerywała realizowanie programu i zrywała kontakty z centrami pomocy.

Nie wolno nadzorować

Powiatowe centra pomocy rodzinie nie mają narzędzi, aby nadzorować proces usamodzielnienia. Nie mogą rozliczać wychowanków z przyznanej pomocy ani sprawdzać, czy świadczenia zostały wykorzystane zgodnie z wnioskami. Dodatkowo NIK zwraca uwagę na fakt, że z powodu braku podstawy prawnej, także po zakończeniu procesu usamodzielnienia nie można śledzić losów byłych wychowanków, chociaż mogłoby to pomóc w ocenie skuteczności procesów usamodzielniania. Monitorowanie losów wychowanków ogranicza się więc głównie do egzekwowania zaświadczeń o kontynuowaniu nauki.

Osoby usamodzielniane najczęściej korzystały z pomocy na kontynuowanie nauki. Robiły to tym chętniej, że przyznanie pomocy na ten cel jest praktycznie bezwarunkowe i nienaruszalne, nie zależy bowiem ani od efektów kształcenia, ani nawet od frekwencji. W połowie objętych kontrolą centrów zwracano uwagę, że prowadzi to do nadużyć polegających na pozorowaniu kształcenia, którego celem było uzyskanie nie wykształcenia, ale świadczeń finansowych. Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie w żadnym wypadku bowiem, nawet przy alarmująco niskiej frekwencji, nie mają podstaw, aby przestać wypłacać świadczenia. W przypadku skreślenia z listy słuchaczy, aby nie stracić pieniędzy, wychowankowie po prostu zapisują się do kolejnej szkoły.

Nie mają pracy ani dachu nad głową

Największym problemem dla usamodzielnianych wychowanków było uzyskanie pomocy w znalezieniu zatrudnienia. Działania objętych kontrolą centrach pomocy rodzinie ograniczały się do skierowania poszukującego pracy wychowanka do powiatowego urzędu pracy. Niestety większości z nich bardzo trudno odnaleźć się na obecnym rynku pracy, przede wszystkim z uwagi na niski poziom wykształcenia, krótki staż pracy lub brak jakiegokolwiek doświadczenia zawodowego.

Ustawa o pieczy zastępczej przewiduje pomoc także w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, ale nie precyzuje, na czym miałaby ona polegać. Zdaniem NIK pozostawienie tego w gestii powiatów jest błędem, bo w kwestii przydziału mieszkań, socjalnych czy też komunalnych, nie mają one takich możliwości jak gminy. Pomoc Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie sprowadza się tylko do napisania pisma popierającego wychowanka do urzędów gmin. Tymczasem okres oczekiwania na lokal w zależności od gminy, może wynosić od kilku miesięcy do nawet kilkunastu lat. „Centra Pomocy może mają procedury usamodzielnienia, ale wdrożenie ich jest nierealne. Wychowanek opuszcza rodzinę zastępczą i dokąd ma pójść – na ulicę?” – pyta osoba usamodzielniana. Taką pojedynczą, drastyczną sytuację stwierdzono w Katowicach, gdzie z powodu niewystarczającej bazy mieszkaniowej, wychowanków pieczy zastępczej odsyłano do noclegowni dla bezdomnych.

NIK zwraca uwagę, że bardzo dobrym, ale rzadko wykorzystywanym rozwiązaniem jest kierowanie młodych osób do mieszkań chronionych, w których mogą przebywać do czasu otrzymania lokalu z zasobów gminy. Dają one nie tylko dach nad głową, ale także możliwość nauki samodzielnego życia. Ich mieszkańcy są pod opieką specjalistów, którzy regularnie sprawdzają, jak wychowankowie sobie radzą. W objętych kontrolą 25 jednostkach z pobytu w mieszkaniach chronionych w 2012 r. korzystało 107 usamodzielnianych wychowanków, a w 2013 – 163.

Może dłużej zostać w pieczy zastępczej

Młodzi ludzie mogą także wybrać zupełnie inną drogę i pozostać w pieczy zastępczej do 25 roku życia pod warunkiem, że nadal będą się uczyć. We wszystkich jednostkach objętych kontrolą po wejściu w życie ustawy o pieczy zastępczej nastąpił znaczny wzrost liczby pełnoletnich wychowanków, pozostających w dotychczasowych miejscach. W 2013 r. liczba ta w stosunku do roku poprzedniego wzrosła o 12,6 proc. Powodem jest przede wszystkim brak mieszkań i pracy, ale też wyższe świadczenia finansowe w przypadku pozostawania w pieczy zastępczej, niż gdyby ją opuścili. Przykładowo, na wychowanków pozostających w rodzinach zastępczych spokrewnionych miesięczne świadczenie wynosi 660 zł, a w rodzinach niespokrewnionych lub rodzinnym domu dziecka – 1.000 zł. Samodzielnie mieszkający wychowanek może liczyć głównie na świadczenie na kontynuowanie nauki w kwocie 500 zł. W konsekwencji zauważalnie zmniejszyła się liczba dostępnych miejsc w rodzinach zastępczych niespokrewnionych. Istotny jest jednak zdaniem Izby fakt, że młodzi ludzie zyskują w ten sposób więcej czasu na przygotowanie do samodzielnego życia i zdobycie wykształcenia.

Wnioski NIK

W świetle wyników kontroli NIK dobrze widoczna jest potrzeba jest stworzenie całościowego systemu, w którym młodzi ludzie opuszczający pieczę zastępczą, mieliby zapewnione odpowiednie wsparcie finansowe, emocjonalne i społeczne. W związku z tym konieczne jest podjęcie przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej pilnych działań na rzecz przygotowania kompleksowych rozwiązań, uwzględniających m.in.:

  • przeprowadzanie już na wstępnym etapie procesu usamodzielnienia wychowanków całościowej oceny sytuacji osobistej, rodzinnej, materialnej oraz jego predyspozycji oraz konsultacji z psychologiem i / lub doradcą zawodowym, jako podstawy do zaplanowania indywidualnego procesu usamodzielniania;
  • prowadzenie specjalnych kursów oraz treningów, jeszcze w okresie pobytu w pieczy zastępczej, przygotowujących młodych ludzi do samodzielności;
  • odpowiednie wsparcie psychologiczne i społeczne wychowanków, np. poprzez tworzenie grup wsparcia;
  • określenie zadań opiekuna usamodzielnienia oraz stworzenie warunków dla skutecznego pełnienia tej funkcji.

Orlen szuka nowych kierunków rozwoju. Spadki cen ropy to zyski na produkcji oraz straty na złożach i zapasach

0

CEO Magazyn Polska

Niskie ceny ropy na świecie oznaczają spadek wartości zapasów oraz ograniczenie inwestycji wydobywczych PKN Orlen. Za to na produkcji i sprzedaży paliw koncern zarabia znacznie lepiej. Wobec strat i zysków związanych z sytuacją na świecie płocka petrochemia poszukuje nowych kierunków rozwoju.  

Myślę, że sukcesem w tym roku będzie utrzymanie marży downstream na poziomie około 11 dolarów, co przy dużo wyższym kursie dolar/złoty będzie bardzo pozytywne dla PKN-u mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor Kamil Szlaga, analityk Trigon DM.Jeżeli chodzi o marże rafineryjne, to I połowa roku ma niską bazę, więc uważam, że tutaj będzie dość łatwo pobić marże z 2014 roku. Moment prawdy będzie w III kw. tego roku, w III kw. 2014 r. marże nagle eksplodowały.

PKN Orlen przystosowany jest do przetwarzania ropy Ural ze złóż rosyjskich. Jej cena jest niższa od ropy Brent i ta różnica jest składową zysku płockiego koncernu. W rezultacie marże spółki są ostatnio bardzo wysokie i jak wiele wskazuje, utrzymają się na atrakcyjnym poziomie także w tym roku. Mimo tych dobrych wyników Orlen miał w ostatnim kwartale zeszłego roku ponad 1,1 mld zł straty netto. Było to związane z przeszacowaniem zapasów obowiązkowych ropy, których wartość w związku ze spadkami cen na rynkach światowych zmalała o blisko 1,6 mld zł. Orlen musiał też przeszacować wartość swych kanadyjskich złóż.

 Z powodu dużych spadków cen ropy doszło do przeszacowania w dół wartości inwestycji, ale jest to trend, który będzie widoczny na całym świecie podkreśla Kamil Szlaga. – Wydobycie stopniowo wzrasta w Kanadzie, jest to zgodne z tym, co mówił zarząd. Spółka nadal zamierza inwestować w nowe odwierty i zwiększać wydobycie.

Orlen sporo inwestuje też w poszukiwania złóż niekonwencjonalnych w Polsce. Na razie bez spektakularnych sukcesów. Tu jednak nikt takich szybko nie oczekuje.

To są trudne projekty, geologia jest trudna, poza tym technologia nie jest do końca dostosowana – ocenia analityk Trigon DM.Myślę, że potrzeba cierpliwości także od strony spółek jako inwestorów. Niestety, nie ma żadnych spektakularnych efektów pozytywnych, które byłyby dobrym sygnałem dla kolejnych inwestorów, że jednak warto próbować. Myślę, że tu cały czas na efekty trzeba cierpliwie czekać. Te efekty mogą się pojawić, ale nie od razu.

Projekty wydobywcze i przemysłowe to jednak niejedyny kierunek rozwoju płockiej spółki. Orlen dysponuje dziś siecią ponad 2,6 tys. stacji benzynowych, gdzie sprzedaje swoje paliwa. Dziś jednak paliwowe stacje wypracowują zyski także dzięki sprzedaży innych produktów. Dlatego Orlen postanowił budować sieć Stop Cafe. Punkty gastronomiczne tej matki otwarto już na ponad 1,2 tys. stacji.

To jest bardzo dobry kierunek, gdyż stacje paliw przekształcają się powoli w sklepy detaliczne, oferując klientom coś więcej niż tylko czyste tankowanie – uważa Kamil Szlaga z Trigon DM. Jest to trend dość rozwinięty już w Ameryce i Europie Zachodniej. Marże na paliwach są coraz niższe i uważam, że takie pozostaną. Atrakcyjna oferta pozapaliwowa przyciąga z jednej strony klientów do sklepu, a z drugiej strony pozwala generować dużo wyższe zyski.

Forbis Group planuje podwoić zatrudnienie. Spółka chce oferować swoje usługi na nowych rynkach

0

CEO Magazyn Polska

Spółka Forbis Group chce w tym roku utrzymać wysokie tempo rozwoju i poszerzyć zakres działalności. W związku z tym spółka zamierza zwiększyć zatrudnienie, być może nawet podwoić.

Specjalizująca się w projektowaniu i realizacji sklepów dla sieci handlowych spółka mogła się w ubiegłym roku pochwalić się 20-proc. wzrostem. Podobnego tempa rozwoju oczekuje także w 2015 roku.

Zatrudnienie w zeszłym roku wzrosło o 100 proc. W tym roku spodziewamy się dalszego wzrostu z racji tego, że przybywa nam klientów i pracujemy nad nowymi kontraktami mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor Marcin Powierza, dyrektor zarządzający, członek zarządu Forbis Group. Wzrost zatrudnienia jest nieunikniony i niezbędny, byśmy mogli zaoferować usługi najwyższej jakości. Chcemy utrzymać tempo wzrostu zatrudnienia na podobnym poziomie.

Forbis Group dotąd specjalizowała się w urządzaniu i wyposażaniu sklepów. Ma biuro projektowe wyspecjalizowane w realizacji zleceń dla handlu detalicznego i własne zaplecze realizacyjne. Wytwarza też meble na potrzeby prowadzonych projektów. Spółka zapowiada, że chce nie tylko zdobyć nowych klientów na rynku, na którym dotychczas prowadziła działalność, lecz także zaproponować swoje usługi na pokrewnych rynkach.

Prowadzimy wzmożone działania mające na celu pozyskanie klientów, czyli galerii handlowych, które w tej chwili albo rozpoczęły, albo rozpoczynają, albo planują rozpoczęcie inwestycji związanych z budową nowych galerii bądź rewitalizacją już istniejących  informuje Marcin Powierza. Stawiamy na projekty i remonty powierzchni wspólnych galerii handlowych, food courtów. Już w ubiegłym roku realizowaliśmy z dużym powodzenie projekty w tym obszarze, a w tym roku będziemy to kontynuować.

Wśród klientów Forbis Group są głównie sieci obuwnicze i odzieżowe: CCC, Prima Moda, Wojas, Potis & Verso, Lacoste, Max Mara, Armani i nie tylko. Spółka podkreśla, że stara się poszerzać portfolio klientów. Obsługuje więc też banki, takie jak PKO BP czy mBank. Działa na rynku usług medycznych , realizowała projekty dla sieci Lux Med, Enel-Med oraz Medicover.

– Chcemy także realizować coraz więcej projektów dla banków, sieci medycznych i aptek informuje dyrektor zarządzający i członek zarządu Forbis Group.  Rynek medyczny w Polsce mocno się rozwija, powstaje wiele nowych prywatnych sieci medyczne, głównie w większych miastach Polski, a my staramy się za nimi podążać.

SEG: GPW powinna ożywić rynek obligacji. Czekają na to inwestorzy oraz szukające kapitału przedsiębiorstwa

CEO Magazyn Polska

Polski rynek obligacji ma wielki, choć niewykorzystywany potencjał. Mimo że wiele firm potrzebuje kapitału, a wielu inwestorów chętnie pożyczyłoby im pieniądze, to papierów dłużnych emituje się bardzo mało. Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych postuluje, by to GPW wzięła na siebie zadanie ułatwienia takich transakcji.

Potencjał rynku jest olbrzymi mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor dr Mirosław Kachniewski, prezes zarządu Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych. – Mamy setki miliardów złotych, które leżą na lokatach o poziomie oprocentowania dużo niższym, niż historycznie był przyjmowany i akceptowany przez inwestorów, przez. W związku z tym oni będą szukać innych form inwestowania, które będą dawały im większy zysk. Wydaje się, że rynek obligacji jest idealnym miejscem, gdzie te pieniądze mogłyby trafić.

Stopy procentowe w Polsce są najniższe w historii. Obecnie banki oferują mniej niż 3 proc. odsetek od kapitału rocznie. Rzeczywista stopa oprocentowania kredytów jest zaś co najmniej dwukrotnie wyższa. Z punktu widzenia inwestora bankowe lokaty są słabo oprocentowane, a czynniki makroekonomiczne powodują, że nie za bardzo opłaca się kupować akcje. Natomiast bardzo atrakcyjny jest dług. Niestety, polski rynek obligacji, choć się rozwija, to nie tak dynamicznie, jak można by tego oczekiwać.

Wydaje się, że największym problemem jest kwestia braku bezpośredniego połączenia czy komunikacji między inwestorami a emitentami – ocenia dr Mirosław Kachniewski.Na pewno jest wiele spółek, które chętnie emitowałyby obligacje, oraz wielu inwestorów, którzy woleliby nabywać obligacje, niż lokować pieniądze w banku, natomiast nie za bardzo jest wola, zresztą jest to całkiem zrozumiałe u pośredników finansowych, by w tych transakcjach pośredniczyć.

Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych postuluje więc, by takim pośrednictwem zajęła się sama GPW.

– Ważne, aby GPW stworzyła platformę, na podstawie której spółki mogłyby emitować obligacje, a inwestorzy w ramach specjalnych sesji giełdowych, jak to kiedyś było w przypadku akcji, mogliby obejmować te obligacje, co byłoby tańsze i ułatwiłoby przepływ pieniądza od inwestorów do emitentów , co byłoby z korzyścią dla obu stron proponuje prezes zarządu Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych.

Standardy takiego rynku obligacji można wzorować na zagranicy. Choć nie wszystkie rozwiązania trzeba u nas wprowadzać. Na naszym rynku emisje będą dużo mniejsze, więc nie wszystko musi być tak zorganizowane jak na rynkach globalnych.

Pewnego rodzaju formą uporządkowania tego jest próba działalności agencji ratingu i analiz oraz przygotowania ratingów również dla tych mniejszych emitentów i mniejszych emisji obligacji uważa dr Mirosław Kachniewski ze Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych.Nazywam to pewnego rodzaju volks-ratingiem i to rzeczywiście byłoby chyba dobre rozwiązanie, żeby każdy emitent w bardzo tani sposób mógł uzyskać taki rating. Uporządkowałoby to rynek i pozwoliłoby inwestorom na lepsze dopasowanie ich inwestycji do poziomu ryzyka.

Bank SMART wprowadzi pełną ofertę produktów inwestycyjnych. Nadal stawia na rozwój usług mobilnych

CEO Magazyn Polska

W ciągu 6 miesięcy od uruchomienia mobilnego, niskokosztowego Banku SMART podmiot osiągnął swoje cele i wprowadził pełną ofertę rozliczeniowo-oszczędnościową oraz kredytową dla klientów indywidualnych i przedsiębiorców. Obecnie kierownictwo banku planuje skupić się na produktach inwestycyjnych oraz dalszym rozwoju mobilnych funkcjonalności, takich jak logowanie do konta osobistego za pomocą głosu. To przyszłość tej branży, bo zdaniem ekspertów już ponad 3 mln Polaków korzysta z bankowości mobilnej, przechodząc z tradycyjnych kanałów bankowości internetowej i klasycznej bazującej na oddziałach stacjonarnych.

Bank SMART rozwija się bardzo dobrze, zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Przyrost klientów i nasze cele biznesowe osiągają oczekiwane poziomy ‒ mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor Piotr Gawron, senior project manager z Banku SMART.

Bank SMART jest częścią FM Banku PBP SA. Unikatową funkcjonalnością banku jest sterowanie głosowe kontem mobilnym oraz możliwość założenia konta osobistego przez telefon – trzeba tylko zrobić zdjęcie telefonem komórkowym i je wysłać.

Jak dodaje Piotr Gawron, w ciągu roku działalności bankowi udało się zbudować ofertę z pełnym zakresem usług bankowych dla klientów – od części rozliczeniowej, przez oszczędzanie klientów, do części kredytowej. Obecnie Bank SMART rozszerza gamę produktów kredytowych oraz rozważa wprowadzenie gamy produktów inwestycyjnych dla klientów indywidualnych.

Chcielibyśmy w najbliższych dniach udostępnić pewne funkcjonalności, które będą bardzo nowatorskie na rynku. Między innymi planujemy rozbudować naszą bankowość głosową o biometrię, tak by klient mógł się zalogować, używając tylko głosu i by tylko za pomocą głosu mógł z nami „bankować” mobilnie ‒ tłumaczy Piotr Gawron. ‒ Przewidujemy również pojawienie się nowych produktów finansowych, już nie tylko bankowych. Wszystko po to, by sprostać wszelkim potrzebom finansowym klientów.

W ostatnich latach nasilił się trend oferowania klientom mobilnego dostępu do usług bankowych, choć skala i zakres takich rozwiązań jest różny, w zależności od banku i jego strategii.

Wszystkie banki oferują dostęp do swoich systemów transakcyjnych z wykorzystaniem rozwiązań mobilnych – aplikacji bądź stron internetowych przystosowanych do urządzeń mobilnych. Natomiast tylko kilka banków postawiło wyłącznie na ten kanał kontaktu ‒ zaznacza senior project manager w Banku SMART.

Konkurencją dla banku są duzi operatorzy, którzy wchodzą na rynek bankowych usług mobilnych.

Piotr Gawron wyjaśnia, że w ramach urządzeń mobilnych klienci często mają do czynienia z szerszym zakresem usług niż w tradycyjnym kanale internetowym. Chodzi między innymi o wykorzystanie aparatu fotograficznego bądź funkcji głosowych.

Udostępnianie produktów finansowych w sposób przyjazny i prosty to według mnie trend rozwoju bankowości mobilnych w przyszłości. Produkty dostępne w kanale mobilnym mają bardzo często jedną wspólną : są prościej podane i bardziej zrozumiałe dla klientów ‒ przekonuje ekspert.

W jego ocenie o Banku SMART można mówić w kategorii dyskontu finansowego, który oferuje klientom atrakcyjne ceny przy zachowaniu jakości i prostoty produktów i rozwiązań.

Myślę, że bankowość mobilna to przyszłość rynku, dlatego że jest prostsza, wygodniejsza i użyteczniejsza ‒ podsumowuje Piotr Gawron.

Resort finansów będzie integrować systemy e-Cło i e-Podatki. W tym roku pierwsze ułatwienia dla przedsiębiorców

Ministerstwo Finansów przyspiesza e-ofensywę w urzędach celnych i skarbowych. W tym roku będą widoczne pierwsze efekty wdrażanych programów e-Cło i e-Podatki. Pojawi się jedno okienko do rozliczeń celnych i podatkowych, przedsiębiorcy będą mogli skorzystać z Platformy Usług Elektronicznych Służby Celnej. W ramach nowej perspektywy unijnej resort chce integrować oba systemy. Nowe e-rozwiązania mają zmniejszyć kolejki w urzędach oraz zastąpić papierowy obieg dokumentów elektronicznym.

W tym roku najistotniejsze w programie e-Cło jest oddawanie kolejnych usług dla klienta – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Jacek Kapica, wiceminister finansów i szef Służby Celnej. – W 2015 roku będziemy widzieli pierwsze efekty wdrożenia programu.

Program e-Cło jest realizowany od 2008 roku. Składa się z 22 projektów i zakłada wprowadzenie szeregu ułatwień w postaci m.in. jednego okienka dla rozliczeń celno-podatkowych, które będzie działać od 1 lipca.

To przede wszystkim lepszy i sprawniejszy system obsługi zgłoszeń w eksporcie i imporcie, obsługa elektronicznych deklaracji akcyzowych i potwierdzenie zapłaty akcyzy z tytułu akcyzy od samochodu poprzez urzędowe potwierdzenie odbioru, czyli bez konieczności zgłaszania się do urzędu – tłumaczy Jacek Kapica.

Wszystkie należności celne, podatkowe i inne będą rozliczane przez jedną Izbę Celną – wybór padł na krakowską. Do tej pory zadanie to było podzielone między 16 placówek wojewódzkich. Nowe rozwiązanie ma zdecydowanie uprościć rozliczenia, a także poprawić komunikację pomiędzy przedsiębiorcami oraz Służbą Celną.

W marcu zostanie uruchomiona Platforma Usług Elektronicznych Służby Celnej (PUESC), stanowiąca wspólny punkt dostępu do wszystkich e-usług Służby Celnej, a od 1 czerwca zacznie działać tzw. zintegrowana obsługa w tranzycie.

Myślimy o tym, jak efektywnie wykorzystać możliwości programu operacyjnego Polska Cyfrowa w kolejnej perspektywie finansowej UE. Istotnym elementem jest stworzenie systemu informacyjnego, który zintegruje usługi celne i podatkowe, czyli to, co dziś jest tworzone w ramach programów e-Cło i e-Podatki. Wszystko po to, by klient, niezależnie od tego, czy jest klientem urzędu skarbowego, czy urzędu celnego, był identyfikowany i by wiedza o nim łatwiej przechodziła między urzędami – wyjaśnia Kapica.

Zamysłem resortu finansów jest większa integracja i przyspieszenie wymiany informacji o kliencie między urzędem celnym i skarbowym. Jacek Kapica podkreśla, że w tym roku skorzystamy z ułatwienia nie tylko w kwestiach celnych, lecz także w kwestiach podatku dochodowego od osób fizycznych (w ramach rozwoju programu e-Podatki).

W kolejnych latach będą oddawane kolejne produkty programu e-Podatki, obsługującego podatek CIT i VAT, a integracja będzie następowała stopniowo w kolejnej perspektywie w ramach Polski Cyfrowej, czyli do roku 2020 – tłumaczy wiceminister finansów.

Jak zaznacza, to oczekiwania klienta powinny determinować dążenie do podnoszenia jakości świadczonych usług dla biznesu i usprawniania obrotu towarowego z zagranicą.

Wiceminister finansów jest świadomy trudności związanych z wprowadzeniem nowych rozwiązań, ale wierzy w ich powodzenie.

Każde wprowadzenie zmiany musi uwzględniać ryzyko i możliwe kłopoty w tym zakresie. Dlatego blisko współpracujemy z kilkoma podmiotami, aby testować nowe rozwiązania w formie pilotażu, by potem płynnie zamieniać jeden system na drugi – podsumowuje Jacek Kapica. – Wierzę, że nie będziemy mieli żadnych problemów przy wdrażaniu. Zabezpieczamy się na takie okoliczności i amortyzujemy wszysktkie zmiany.

Banki obawiają się rządowych regulacji dotyczących kredytów we frankach szwajcarskich

Pomysły polityczne jak restrukturyzacja kredytów i dostosowanie rat do możliwości frankowiczów nie powinny wpłynąć negatywnie na sektor bankowy. Zagrożeniem dla niego jednak cały czas pozostają pomysły przewalutowania kredytów w CHF na złote po kursie z dnia zawarcia umowy, co zrodziłoby kilkudziesięciomiliardowe straty w 5-7 największych bankach. Jednak jest to rozwiązanie mało prawdopodobne, ze względu na małą liczebność kredytobiorców, ich dobrą sytuację finansową oraz świadomość podejmowanego ryzyka.

– Jest różnica pomiędzy efektem zmian w kursie franka szwajcarskiego i jego wpływu na banki a następstwami związanymi np. ze zmianą procedur kredytowych czy rządowymi próbami uregulowania tzw. politycznego problemu frankowiczów – mówi agencji informacyjnej Newseria Jacek Chwedoruk, prezes polskiego oddziału banku inwestycyjnego Rothschild.

Według eksperta sama zmiana kursu franka nieznacznie oddziałuje na zwiększenie ryzyka w bankach, czyli wzrost NPL. Do tej pory podwyższenie kursu szwajcarskiej waluty i wysokości rat we frankach (w ciągu 10 lat frank wzmocnił się o ponad połowę) nie miało znaczącego wpływu na spłacalność kredytów. Większe znaczenie miała koniunktura gospodarcza, poziom bezrobocia czy liczba rozwodów.

Na niewielką korelację kursu franka z ryzykiem w bankach wpływa także spadek tego kursu. Po ogłoszeniu decyzji przez SNB 15 stycznia przez kilka kolejnych dni kurs franka szwajcarskiego do złotego oscylował na poziomie 4,30 zł. W ostatnich dniach frank słabnie – teraz ledwo przekracza 4 złote.

Wydaje mi się, że sama sytuacja na rynkach walutowych powinna mieć nieznaczne skutki dla ryzyka portfeli frankowych – ocenia Chwedoruk.

Zdaniem prezesa polskiego Rothschilda propozycje, jak choćby wydłużenie okresu spłat kredytów czy obniżenie rat, nie powinny mieć wpływu na bilanse banków, o ile nie powodowałyby zmniejszenia kwot, które kredytobiorcy muszą spłacić bankom.

Restrukturyzacja kredytów i dostosowanie ich rat do możliwości płatniczych prawdopodobnie będzie robiona w taki sposób, żeby miała neutralny wpływ na wyniki banków – tłumaczy Jacek Chwedoruk. – Banki boją się czegoś innego, a mianowicie rozwiązania politycznego, które redukowałoby sumę zadłużenia frankowego w taki sposób, że kurs przeliczeniowy historyczny byłby znacznie niższy niż bieżący, co w efekcie spowoduje zmniejszenie zobowiązania złotówkowego kredytobiorców i spadek sumy, którą z powrotem dostanie bank.

Wicepremier Janusz Piechociński w ubiegłym tygodniu przedstawił kilka propozycji, które miałyby pomóc frankowiczom. To uwzględnienie przez banki ujemnej stawki LIBOR, bezprowizyjnej zamiany waluty kredytu z franków na złote po kursie równym średniemu kursowi NBP w dniu przewalutowania, wakacje kredytowe na 3 lata oraz ustanowienie limitu wysokości raty do poziomu z końca 2014 roku. Banki z kolei zgodziły się na takie rozłożenie spłat, by pojedyncza rata nie była wyższa niż ta zapłacona w grudniu oraz na uwzględnienie ujemnego LIBOR-u. To o wiele mniej bolesne dla banków niż zaproponowane wcześniej przez samych kredytobiorców pomysły przewalutowania kredytów po kursie z dnia jego zaciągnięcia i ewentualnego wyrównania różnicy pomiędzy już spłaconą sumą we frankach a tą, która zostałaby zapłacona, gdyby kredyt od razu został zaciągnięty w złotych.

Pomysły, które się pojawiały, były wyceniane nawet na kilkadziesiąt miliardów złotych. Pojawiały się one w ramach różnych dyskusji, nawet przez różne strony rozmów: przez administrację rządową, same banki, Związek Banków Polskich czy przedstawicieli środowisk kredytobiorców – zaznacza Chwedoruk.

W jego ocenie przy braku wyboru konkretnego pomysłu o charakterze prawnym, trudno szacować jego wpływ na bilanse banków.

Na dzisiaj wydaje mi się, że nie ma szans na wprowadzenie ustawowego rozwiązania dla kredytów frankowych, dlatego że po pierwsze dotyczy on niewielkiej grupy ludności, po drugie ona nie jest szczególnie biedna czy narażona na negatywne konsekwencje – przekonuje ekspert.

Ekspert podkreśla także, że kredytobiorcy frankowi byli świadomi ryzyka w momencie zawierania umowy.

W listopadzie 2014 roku było 566 tys. kredytów we frankach szwajcarskich, które zaciągnęło 953 tys. osób. Tylko 1,4 proc. z nich nie spłacało terminowo tych zobowiązań.

Narodowe Centrum Studiów Strategicznych: Polska potrzebuje okrętów podwodnych z pociskami manewrującymi. Osobny zakup nie ma sensu

Zakup nowych okrętów podwodnych może zapewnić Polsce większe bezpieczeństwo ‒ oceniają eksperci. By tak się stało, okręty muszą jednak zostać wyposażone w pociski manewrujące. Rząd planuje wydać na trzy okręty 7,5 mld zł. Zdaniem ekspertów w przypadku konfliktu mogą one być dużo ważniejsze niż morskie siły nawodne.

Na pewno nie powinniśmy myśleć o zakupie okrętów podwodnych bez dodatkowych zdolności, takich jak wystrzeliwanie pocisków manewrujących czy operowanie desantem sił specjalnych. Bez takich rozwiązań ten zakup po prostu nie ma sensu – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Tomasz Szatkowski, prezes zarządu Narodowego Centrum Studiów Strategicznych.

Okręty podwodne to kluczowy typ jednostek w przypadku ewentualnego konfliktu, zwłaszcza na Morzu Bałtyckim. Mogą one pozostać niewykryte znacznie dłużej niż flota nawodna, a dzięki wyposażeniu m.in. w pociski manewrujące mogłyby skutecznie zagrażać celom lądowym na terenie nieprzyjaciela, nawet  tym zlokalizowanym kilkaset kilometrów od linii wybrzeża.

Ważne jest nie tylko posiadanie samych pocisków, lecz także autonomia w zakresie ich naprowadzania i wykorzystania, czyli pozyskanie wszelkiej technologii niezbędnej do rażenia celów.

Według Szatkowskiego decyzja o zakupie musi zatem zostać wpisana w strategię długofalowego odstraszania. Jak ocenia Szatkowski, Ministerstwo Obrony Narodowej na razie niewystarczająco odpowiada na pytania o miejsce w takiej strategii systemów uzbrojenia takich jak pociski manewrujące.

Autonomia w wykorzystaniu okrętów podwodnych wymaga nie tylko pozyskania technologii związanych z pociskami manewrującymi, lecz także samodzielnego serwisowania i remontowania tych jednostek.

Oczywiście brak zdolności serwisowych spowodowałby, że od decyzji politycznej innego państwa zależałoby, czy będziemy w stanie te okręty utrzymywać. Poza tym byłoby to niekorzystne ekonomicznie. Na sprzedaży uzbrojenia zarabia się przede wszystkim po sprzedaży, bo zyski w tym okresie późniejszym są dużo większe. Dlatego tak ważne jest, by przenieść te zdolności do kraju, wtedy to my byśmy zarobili, bo podatki z tego biznesu pozostałyby w naszym kraju – podkreśla Szatkowski.

Okręty mogą być także częściowo zbudowane w polskich stoczniach przy współpracy zagranicznych producentów. Szatkowski zwraca uwagę na to, że sam koszt budowy okrętów to niewielka część wydatków.

Jeśli będziemy te okręty przynajmniej częściowo budować w Polsce, to zapewne pozyskamy również większą zdolność ich do serwisowania. Planując tę inwestycję, musimy zatem myśleć nie tylko o samym zakupie okrętów, lecz także o ich całym cyklu życiowym i dopiero na tej podstawie wyliczyć, jaka część pieniędzy pozostanie w kraju, a jaka zostanie przekazana za granicę – apeluje Szatkowski.

McDonald’s w 2015 roku zwiększy zatrudnienie o tysiąc osób. W rekrutacji pomoże nowe Centrum Pracy

0

CEO Magazyn Polska

McDonald’s szuka nowych pracowników. Firma planuje w 2015 roku zbudować i otworzyć w Polsce nowe restauracje, a w związku z tym zamierza zatrudnić tysiąc osób. By wesprzeć procesy rekrutacyjne, otworzyła w Warszawie Centrum Pracy.

Dynamiczny rozwój powoduje, że w 2015 roku zaoferujemy tysiąc nowych miejsc pracy na trenie kraju. Budujemy i otwieramy nowe restauracje, więc zwiększamy zatrudnienie – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Krzysztof Kłapa, dyrektor ds. korporacyjnych i zasobów ludzkich McDonald’s Polska.

Większość dotychczasowych pracowników to ludzie młodzi i studenci łączący pracę z nauką. Jak podkreśla Kłapa, chociaż sieć stara się zachęcać również pracowników z innych grup wiekowych, to głównie do młodych kierowana jest oferta firmy.

Dajemy możliwość godzenia pracy z nauką, oferujemy szkoleni. Dzięki nam poznają biznes, wchodzą do zespołu dużej marki i rozwijają się zawodowo. Rozwój sieci restauracji sprawi, że te możliwości będą coraz większe – zapewnia Krzysztof Kłapa.

Młodych ludzi przyciąga też stabilność zatrudnienia i możliwość rozwijania kariery.

W tej chwili w 352 restauracjach na terenie kraju pracuje również kilka tysięcy menadżerów. Dlatego udzie, który przychodzą dzisiaj pytać o pracę, powinni mieć również na uwadze to, że oferujemy konkretną ścieżkę kariery – podkreśla Krzysztof Kłapa.

McDonald’s ma w Polsce sieć 352 lokali. Zatrudnia w nich 17,5 tys. pracowników. Rekrutację kolejnych ma usprawnić nowo otwarte Centrum Pracy.

To jednostka, gdzie pracują doświadczeni pracownicy McDonald’s, którzy mogą udzielić wszelkiej informacji, nie tylko na temat wolnych miejsc pracy, lecz także mogą poinformować o możliwej ścieżce kariery, oferowanych szkoleniach i wszelkich warunkach – wyjaśnia dyrektor ds. korporacyjnych i zasobów ludzkich w McDonald’s Polska.

Centrum Pracy mieści się na terenie restauracji McDonald’s na Dworcu Centralnym w Warszawie.

Fakt, że jest ono zlokalizowane w centrum stolicy, czyli tam, gdzie krzyżują się drogi komunikacyjne i gdzie jest wiele osób, które szukają pracy, wydaje się znakomitym pomysłem. Centrum działa od kilku dni. Jesteśmy bardzo zadowoleni z jego otwarcia, to była potrzebna inicjatywa  chętni przychodzą i otrzymują interesujące ich informacje – mówi Krzysztof Kłapa.

Rośnie polska branża transportowa. Napędza ją utrzymujący się wzrost gospodarczy

CEO Magazyn Polska

Polskie firmy transportowe czeka dobry rok. Branża szacuje, że średnie wzrosty mogą sięgnąć nawet 10 proc. To efekt taniejących paliw oraz ożywienia gospodarczego, które przełoży się na większy wolumen przewożonych towarów.

W 2015 roku zobaczymy spektakularny wzrost usług w branży TSL [transport, spedycja, logistyka – red.] mówi agencji informacyjnej Newseria Artur Czepczyński, prezes zarządu firmy spedycyjnej ABC-Czepczyński. – Wyniesie on ok. 6-7 proc., może nawet dojść do 10 proc. Wszystko będzie się rozbijało o obniżkę cen paliw, która, jak sądzę, przy obecnej cenie baryłki ropy nie będzie się zmieniać w perspektywie kolejnych miesięcy i to może wpłynąć na zdecydowanie większą atrakcyjność przewozów drogowych.

Z raportu Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że polskie firmy miały w 2013 roku 25-proc. udział w rynku międzynarodowych przewozów w Unii Europejskiej. To oznacza, że Polska jest liderem rankingu. Jednocześnie z każdym rokiem rośnie wielkość przewożonych przez Polaków ładunków: w 2013 roku były one o 12,9 proc. wyższe niż rok wcześniej.

Polska wygrywa w europejskiej konkurencji m.in. dzięki niższym płacom. Dlatego zagrożeniem dla branży są regulacje obowiązujące w Niemczech od początku stycznia br. Według władz tego kraju przepisy dotyczące minimalnej stawki za godzinę (8,5 euro) dotyczą również kierowców z firm transportowych z innych krajów, które przewożą towary przez Niemcy. Konfederacja Lewiatan szacuje, że mogłoby to podnieść koszty prowadzenia działalności firm nawet o 9 proc.

Po tygodniach negocjacji udało się doprowadzić do zawieszenia tego wymogu, do momentu rozstrzygnięcia tej kwestii przez Komisję Europejską, jednak problem nie został całkowicie rozwiązany. Poza tym płaca minimalna obowiązuje w przypadku, gdy ciężarówki są rozładowywane i załadowywane na terenie Niemiec.

Czekamy na te kontrole i zastanawiamy się, czy będą one dla nas pozytywne. Nikt się nie spodziewa jednak tego, że zmienią one cokolwiek w obecnej sytuacji zaznacza Artur Czepczyński i podkreśla, że w przewozach międzynarodowych nic nie powinno zagrozić pozycji polskich firm. Firmy z Europy Zachodniej na pewno nie są dla nas aż tak dużym zagrożeniem, dlatego że są mocno umocowani na swoich rynkach. To bardziej my chcemy wejść na rynki zachodnie, dlatego że kraje takie jak Niemcy, Francja czy Belgia są dalej dla nas atrakcyjne pod kątem przewozów. Różnice w stawkach między Polską a Beneluksem dochodzą do 30-40 proc.

Branży transportowej sprzyja też poprawiająca się sytuacja w polskiej gospodarce. PKB rośnie w tempie ok. 3 proc., ceny spadają, a kredyty są coraz niżej oprocentowane. Niewykluczone, że w tym roku Rada Polityki Pieniężnej jeszcze obniży i tak rekordowo niskie stopy procentowe.

Na pewno obniżanie stóp procentowych wpływa bardzo pozytywnie na prowadzenie biznesu ocenia prezes ABC-Czepczyński. W ostatnich latach odsetki od wszelkich kredytów nie były aż tak wysokie, a dostępność pieniądza zawsze wpływa pozytywnie na rozwój firmy. Myślę, że firmy chętnie będą korzystać z tego, żeby uruchamiać kolejne kredyty na inwestycje.

Z racji dobrych prognoz dla branży ABC-Czepczyński planuje w tym roku inwestycje w rozwój. 10 proc. przychodów zamierza wydać na trzy nowe biura. W planach jest też unowocześnienie firmy pod względem IT i poprawa wyników.

Firma będzie rozwijać się szybciej niż rynek – prognozuje Artur Czepczyński. W zeszłym roku był to 39-proc. wzrost obrotów. Na ten rok przewidujemy 20-proc. Wynagrodzenia będą rosnąc o 5 proc.

Polscy pacjenci niewiele wiedzą o chorobach nowotworowych

CEO Magazyn Polska

Edukacja w procesie leczenia nowotworów jest niezwykle istotna. Właściwie poinformowany pacjent lepiej współpracuje z lekarzem prowadzącym terapię, a to zwiększa jej skuteczność. W Polsce brakuje jednak rzetelnych źródeł informacji, dlatego pacjenci wiedzę o swoich chorobach czerpią z internetu. Aby temu zapobiec, Program Edukacji Onkologicznej wydaje serię bezpłatnych poradników dostępnych w ośrodkach onkologicznych.

Pacjenci, a zwłaszcza pacjenci onkologiczni, bardzo aktywnie poszukują informacji o projektach badawczych, terapiach i lekach. Badania Komisji Europejskiej pokazały jednak, że Polacy mają znacznie większe niż pozostali obywatele Unii Europejskiej problemy ze znalezieniem rzetelnych informacji i ich zrozumieniem. Częściej niż inni Europejczycy zgłaszali też, że informacje pochodzą z niewiarygodnego źródła, i znacznie rzadziej stwierdzali, że są wyczerpujące. Tymczasem rzetelna wiedza pozwala pacjentom nie tylko uniknąć niepotrzebnych błędów, np. żywieniowych, lecz także pozwala odzyskać poczucie kontroli nad swoim życiem. Dotyczy to zwłaszcza chorób nowotworowych, wokół których narosło wiele mitów wzmagających strach pacjenta.

– Kiedy pacjent dowiaduje się o chorobie nowotworowej, przeżywa szok, dlatego byłoby dobrze, gdyby przekazano mu wtedy informacje na temat tego, co się będzie z nim działo. Musi zrozumieć, że ta choroba ma swoje etapy. Im więcej rzetelnej wiedzy dostanie, tym większe prawdopodobieństwo, że spokojniej przejdzie przez całą ścieżkę leczenia. To, co najbardziej szkodzi chorym, to wiedza „podwórkowa”, zdobyta od różnych osób – mówi psychoonkolog dr Mariola Kosowicz, agencji informacyjnej Newseria.

Chory powinien otrzymać informację, gdzie może szukać pomocy psychologicznej oraz informacji na temat odpowiedniej diety i leczenia. Pacjenci onkologiczni często nie wiedzą, czy ich choroba wyklucza aktywność fizyczną i pracę zawodową. Przez to często z nich rezygnują, co po zakończeniu leczenia utrudnia powrót do normalnego życia.

Zdaniem ekspertów internet może być dobrym źródłem informacji, pod warunkiem że weryfikować je będzie lekarz. Nierzetelna wiedza bardzo często prowadzi do pogorszenia rokowań i gorszych wyników leczenia. Zdarza się bowiem, że pacjenci pod wpływem błędnych wiadomości przerywają leczenie. Lukę informacyjną można zniwelować, dostarczając pacjentom informację dostosowaną do ich potrzeb i wiedzy.

Najbardziej efektywnym modelem jest tworzenie ośrodków, które będą się tym poradnictwem zajmowały kompleksowo, czyli nie tylko jednym aspektem, np. wsparciem psychologicznym, ale wszystkim, po to, by ludzie mogli w jednym miejscu spotkać się z różnymi fachowcami. Bardzo ważne jest wzajemne wspieranie się chorych. W Stanach Zjednoczonych wszystkie ośrodki pomocy chorym, są jednocześnie miejscami spotkań z innymi chorymi. Jeżeli chorzy są we właściwy sposób wyedukowani, to sami dla siebie są wsparciem, a to jest niezwykle ważne – mówi prof. Maciej Krzakowski, prezes Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej.

Jedną z inicjatyw mających pomóc pacjentom jest Program Edukacji Onkologicznej, którego organizatorami są Polskie Towarzystwo Onkologii Klinicznej oraz Fundacja „Tam i z powrotem”. Skierowany jest do trzech grup społecznych: chorych i ich rodzin, ludzi zdrowych z grup ryzyka oraz pracowników ochrony zdrowia (zarówno lekarzy, jak i wolontariuszy). W ramach programu wydanych zostało 15 poradników w nakładzie prawie 700 tys. egzemplarzy, które poruszają różne tematy, począwszy od odżywiania, a skończywszy na leczeniu bólu. Dostępne są one bezpłatnie w ośrodkach i szpitalach onkologicznych w całej Polsce oraz w formie elektronicznej na stronie Fundacji i Programu. Najnowsza publikacja z tego cyklu to „Radioterapia i Ty. Poradnik dla pacjentów z chorobą nowotworową i ich rodzin”, w której wydaniu pomogła firma Philips.

Philips wspiera proces ochrony zdrowia. Najpierw pacjent jest diagnozowany  na tym etapie dostarczymy wysokiej jakości urządzenia wspierające ten proces. Następnie dostarczamy urządzenia, które służą skutecznemu leczeniu pacjentów. I wreszcie na etap opieki nad pacjentem, który jest bardzo ważny, bo jeśli pacjent ma większą wiedzę o tym, co się z nim dzieje i co jest dla niego ważne z punktu widzenia całego procesu terapeutycznego, to poprawia to jego jakość życia, może również pozytywnie wpłynąć na wyniki samego procesu leczenia – mówi Jarosław Lange, dyrektor generalny Philips Healthcare w Polsce i krajach bałtyckich.

„Radioterapia i Ty. Poradnik dla pacjentów z chorobą nowotworową i ich rodzin” to publikacja adresowana do chorych zakwalifikowanych do napromieniania. Zawiera pełną informację na temat szczegółów leczenia oraz występujących działań niepożądanych. Dużym osiągnięciem twórców Programu Edukacji Onkologicznej było także uruchomienie Centrum Edukacji Onkologicznej, które przy wsparciu Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej będzie kompleksowo wspierało chorych.

Będzie przybywać użytkowników bankowości mobilnej

Ponad 3,5 mln Polaków korzysta z bankowości mobilnej, a w kolejnych latach liczba ta ma szybko rosnąć. Produkty dostępne są w kanale mobilnym są proste i bardziej zrozumiałe dla klientów – przekonują przedstawiciele Banku SMART, który w całości oparty jest o tego typu rozwiązania. Bank rozwija kolejne funkcjonalności na smartfony, m.in. logowanie do konta osobistego za pomocą głosu. Po roku działalności bank ma pełną ofertę kredytową i oszczędnościową dla klientów, w planach jest wprowadzenie produktów inwestycyjnych.

Urządzenia mobilne dają niesamowite możliwości, które były niedostępne w tradycyjnym kanale internetowy. Myślę chociażby o wykorzystaniu takich funkcjonalności telefonów, jak aparat czy funkcje głosowe. I to jest według mnie kierunek rozwoju bankowości mobilnej. To widać nie tylko w Polsce, lecz także na całym świecie – mówi agencji informacyjnej Newseria Piotr Gawron, senior project manager z Banku SMART.

Jak podkreśla, przewagą bankowości mobilnej jest prostota rozwiązań oferowanych klientom – są one bardziej zrozumiałe i przystępne. Wprawdzie większość banków oferuje swoim klientom mobilny dostęp do konta bankowego i produktów za pomocą aplikacji lub przez strony internetowe przystosowane do urządzeń mobilnych, ale niewiele jest banków, które stawiają wyłącznie na ten kanał.

Na rynku pojawiła się konkurencja ze strony dużych operatorów. Myślę, że to jest w ogóle przyszłość tego rynku, mówię to, patrząc na to, co się dzieje na świecie – klienci przenoszą się z kanału internetowego do urządzeń mobilnych, dlatego że tak jest prościej, wygodnie i użyteczniej – mówi Piotr Gawron. – Dlatego my w pierwszej kolejności myślimy o produktach oferowanych przez ten kanał.

Bank SMART jest częścią FM Banku PBP SA. Unikatową funkcjonalnością banku jest sterowanie głosowe kontem mobilnym i możliwość założenia konta osobistego przez telefon – trzeba tylko zrobić zdjęcie dowodu osobistego telefonem komórkowym.

Jak dodaje Piotr Gawron, w ciągu roku działalności bankowi udało się zbudować ofertę z pełnym zakresie usług bankowych dla klientów: od części rozliczeniowej, poprzez oszczędzanie klientów, do części kredytowej. Bank SMART rozszerza gamę produktów kredytowych oraz rozważa wprowadzenie produktów inwestycyjnych dla klientów indywidualnych.

Chcielibyśmy wkrótce udostępnić pewne funkcjonalności, nowatorskie na rynku. Planujemy m.in. rozbudować naszą bankowość głosową o biometrię, tak żeby klient mógł się zalogować, używając tylko głosu, i tylko za pomocą głosu, żeby mógł „bankować” z nami mobilnie ‒ tłumaczy Piotr Gawron. ‒ Przewidujemy rozbudowę oferty o kolejne produkty finansowe, już nie tylko bankowe, tak żeby odpowiedzieć na wszystkie potrzeby finansowe klienta.

W jego ocenie o Banku SMART można mówić w kategorii dyskontu finansowego, który oferuje klientom atrakcyjne ceny przy zachowaniu jakości i prostoty produktów oraz rozwiązań.

Zmiany w finansowaniu dojazdów do pracy. Zwolniony z podatku będzie tylko transport autobusem

0

CEO Magazyn Polska

Przedsiębiorca organizujący dowóz pracowników autobusem do pracy może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego. Pojazd musi być jednak przystosowany do przewozu więcej niż dziewięciu osób. Jeśli transport odbywa się mniejszym busem lub samochodem, po stronie pracownika powstaje przychód, który należy opodatkować. Eksperci zaznaczają, że nowe przepisy zostawiają pole do potencjalnych sporów z organami skarbowymi.

– 1 stycznia tego roku weszła w życie regulacja, która pozwala zwolnić z podatku wartość nieodpłatnego świadczenia otrzymanego przez pracownika z tytułu zorganizowania przez pracodawcę dowozu do pracy, ale wyłącznie autobusem – podkreśla w rozmowie z agencją Newseria Biznes Artur Gawiński, doradca podatkowy w kancelarii Galt.

Aby świadczenie było zwolnione z opodatkowania, dowóz musi odbywać się autobusem, ten zaś musi odpowiadać definicji zawartej w prawie o ruchu drogowym. Przede wszystkim musi to być pojazd, który konstrukcyjnie przeznaczony jest do przewozu minimum 9 osób, łącznie z kierowcą.

– Pierwszą kwestią sporną będzie udowodnienie, że dojazdy faktycznie były autobusem – zgodnie z definicją – i pytanie, kto to będzie udowadniał – mówi ekspert. – Jeśli dowóz zlecimy firmie zewnętrznej, to czy wystarczy oświadczenie, czy trzeba będzie zrobić dokumentację fotograficzną lub zdobyć oświadczenie pracowników.

Jeśli pojazd będzie mniejszy, to u pracownika powstanie przychód do opodatkowania.

Trudno jest również udowodnić, który z pracowników korzystał z dowozu do pracy. Jak podkreśla doradca podatkowy, jeśli pracodawca udostępni autobus, ale nie będzie wiadomo, kto do niego wsiadł, decyzja o zwolnieniu z opodatkowania będzie zależeć w dużej mierze od interpretacji organów podatkowych.

– Trzecią możliwą wątpliwością jest to, czy jeśli pracownik korzysta ze zwolnienia z przychodu, to czy taki wydatek jest kosztem dla pracodawcy. Szczególnie, że jeśli pracodawca, który ma czterech pracowników i chce skorzystać ze zwolnienia, wynajmie autobus dla 10 osób, nie wiadomo, czy organy podatkowe nie stwierdzą, że w takim razie nie jest to kosztem dla pracodawcy – komentuje Gawiński.

Przepisy nie są jednoznaczne, zaznacza ekspert, i zostawiają organom możliwość interpretacji. Co więcej, mogą one w związku z tym sięgać do poprzednich lat i w ten sposób szacować przychody pracowników.

– Do tej pory brak było jakiejkolwiek regulacji, była niejasność w przepisach, sądy i urzędnicy różnie to interpretowali. Niestety, w większości ta wątpliwość dalej zostanie – mówi Artur Gawiński. – Wydaje się, że organy podatkowe będą to interpretować jako nową normę, więc tym chętniej będą sięgać do lat przeszłych i próbować tam szacować przychody pracowników.

13 mld dolarów przychodu dla amerykańskiej gospodarki dzięki wczorajszemu meczowi Super Bowl

CEO Magazyn Polska

Rozegrany w nocy Super Bowl, czyli finał ligi futbolu amerykańskiego NFL, przyniósł amerykańskiej gospodarce nawet 13 mld dolarów przychodu. To mniej więcej tyle, ile wynosi roczny produkt krajowy brutto Islandii. Mecz to nie tylko największe jednorazowe wydarzenie sportowe na świecie, lecz także wielki event rozrywkowy. Polskie wydarzenia skalą nie mogą konkurować z Super Bowl, jednak zaangażowaniem widowni – już tak.

Super Bowl generuje 13 mld dolarów przychodu. To są skumulowane dochody pochodzące właściwie z wszelakich wydatków konsumpcyjnych, począwszy od tego, ile wydają Amerykanie w restauracji czy w pubie, kiedy oglądają Super Bowl, a skończywszy na zakupach nowego sprzętu elektrotechnicznego, oczywiście w większości telewizorów, i wydatkach supermarketowych (chipsy, piwo, alkohole) – wyjaśnia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Grzegorz Kita, prezes zarządu Sport Management Polska.

W tegorocznym, 49. meczu Super Bowl drużyna New England Patriots wygrała z Seattle Seahawks 28-24. Najbardziej wartościowym graczem finału został wybrany rozgrywający Patriotów Tom Brady, dla którego był to już czwarty wygrany Superbowl.

Mecz w telewizji obejrzało tylko w Stanach Zjednoczonych ok. 115 mln widzów. To rekord, bo w 2014 r. telewidzów było 111,5 mln. Kolejne miliony widzów oglądało Super Bowl w internecie oraz w innych krajach. Mecz był transmitowany przynajmniej w części w 190 krajów.

Jak podkreśla Kita, to zdecydowanie największe pojedyncze wydarzenie sportowe na świecie. Wynika to nie tylko z olbrzymiej popularności futbolu amerykańskiego za oceanem i wysokiego poziomu sportowego tego meczu, lecz także z całego otoczenia zbudowanego wokół Super Bowl przez Amerykanów. Mecz poprzedza kampania reklamowa i marketingowa, a samo oglądanie meczu stało się okazją do spotkań na grillach, w pubach i domach. Szacunki mówią o 12,5 mln sztuk zamówionej pizzy.

W budowanie napięcia przed meczem włączają się także reklamodawcy. Wiele firm szykuje na Super Bowl specjalne kampanie reklamowe. Sama obecność w bloku reklamowym w trakcie meczu służy firmie do budowania reputacji, choć to niemały wydatek, bo 30-sekundowy spot w tym roku kosztował 4,5 mln dolarów.

W Polsce maksymalne ceny 30-sekundowych spotów oscylują około kwoty osiemdziesięciu, może stu paru tysięcy złotych – podkreśla Kita. ‒ Nie liczy się do końca sama cena reklam, ale pojawia się coraz więcej elementów, które wpływają na ocenę koncernów funkcjonujących wokół Super Bowl. Coraz częściej mówi się o tym, że pozycję danej firmy wyznacza na przykład to, na ile reklam ją stać podczas Super Bowl.

Ekspert zwraca uwagę na to, że nie wszystkie bloki reklamowe kosztują tyle samo. W trakcie finału wyemitowano spoty ponad 35 reklamodawców, w tym spółek oraz zapowiedzi filmów. Wśród nich było kilku debiutantów, w tym marki Always Procter&Gamble oraz Skittles.

Te reklamy są zawsze przygotowane w sposób bardziej artystyczny i wysmakowany. Widz oczekuje lepszej i ciekawszej reklamy podczas wydarzenia, a marketer wie, że musi mu to dostarczyć. W związku z tym czasami zatrudnia się najlepszych aktorów i dobrych reżyserów. W tym roku w reklamach wystąpili między innymi Pierce Brosnan, Kim Kardashian czy Danny Trejo – mówi Kita.

Kita przypomina, że jeszcze kilka lat temu 30-sekundowy spot kosztował o połowę mniej. 49 lat temu, podczas pierwszego meczu rozgrywanego w takiej formule cena oscylowała wokół 40 tys. dolarów.

W jego ocenie, choć w Polsce żadne wydarzenie nie może konkurować z Super Bowlem w bezwzględnej liczbie oglądających, to pod względem zaangażowania i udziału polscy telewidzowie nie pozostają w tyle.

Na pewno możemy powalczyć o coś, co tak mocno przyciągnie uwagę Polaków. Największe wydarzenia sportowe, jak mecz Polska – Niemcy w piłce nożnej, skoki Adama Małysza w Salt Lake City, Puchar Świata w Zakopanem czy występy Kamila Stocha na olimpiadzie w Soczi to już są wyniki typu 11, 12, 15 mln oglądających. To są udziały rynkowe na poziomie 25 proc. populacji, a z reguły 50, 60, a nawet 70 proc. w danym czasie oglądających transmisję telewizyjną – tłumaczy Kita.

Nawet futbol amerykański w Polsce pokazuje, że można zbudować wydarzenie znacznie mniejsze, ale o podobnym charakterze jak Super Bowl. W 2012  r. i 2013 r. finały Polskiej Ligi Futbolu Amerykańskiego rozegrano na Stadionie Narodowym. Towarzyszyło temu dużo wydarzeń rozrywkowych, a mecz oglądało na żywo w 2012 r. 23 tysiące osób.

Kontrowersyjne zmiany dla pacjentów

Pakiet onkologiczny i obowiązkowe skierowania do dermatologów oraz okulistów – to jedne z nowości dla pacjentów, które zostały wprowadzone od tego roku. Środowisko medyczne jest ustosunkowane do zmian krytycznie – uważa, że rozwiązania zaproponowane przez Ministerstwo Zdrowia nie będą działać dobrze.

Celem zmian jest skrócenie kolejek do lekarzy i podniesienie jakości leczenia. Ma się do tego przyczynić wprowadzenie obowiązkowych skierowań do dermatologów i okulistów. „Dotychczas były do tych lekarzy bardzo długie kolejki, bo pacjenci zapisywali się bez ograniczeń. Prawdopodobnie teraz się skrócą, ale czy nie kosztem stania w kolejkach po skierowania od lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej?” – zastanawia się dr n. med. Konstanty Radziwiłł, sekretarz Naczelnej Izby Lekarskiej.

Podobnie wątpliwości budzi pomysł, aby pielęgniarki, położne oraz lekarze mogli wystawiać recepty aż na rok. „Brak spotkania – nawet krótkiego – osoby przewlekle chorej z doktorem, które umożliwia komunikację i przypomnienie o zasadach postępowania oraz konieczności wykonywania badań, może zmniejszyć jakość opieki” – mówi serwisowi infoWire.pl Konstanty Radziwiłł. Obawę eksperta budzi też to, że Narodowy Fundusz Zdrowia może żądać od lekarzy wyjaśnień, dlaczego często przyjmują osoby przewlekle chore i oczekują wynagrodzenia, skoro mogą spotkać się z nimi raz na rok.

Nowym założeniem jest również wprowadzenie zasady, że pacjenci z podejrzeniem choroby onkologicznej mają być przyjmowani bez oczekiwania, aby możliwe były ich natychmiastowa diagnostyka i szybkie leczenie. Zdaniem eksperta istnieje jednak ryzyko, że przyjmowanie bez kolejki pacjentów z podejrzeniem nowotworu lub chorych na raka doprowadzi do ogromnych perturbacji w zapisach pacjentów nieonkologicznych.

Pracodawcy cieszą się z zawieszenia niemieckiej płacy minimalnej dla kierowców

Władze Niemiec na razie nie będą egzekwować przepisów, według których polscy kierowcy ciężarówek przejeżdżający przez Niemcy, mają zarabiać co najmniej 8,5 euro na godzinę. Nacisk wywierany na rząd niemiecki przyniósł pozytywny skutek. Przedsiębiorcy apelowali co najmniej o zawieszenie tych przepisów – podkreśla Konfederacja Lewiatan.

Egzekwowanie nowego prawa zostało wstrzymane do czasu, aż sprawę wyjaśni Komisja Europejska. Żądania Niemców, aby kierowcy zatrudnieni przez polskie firmy transportowe jadąc np. do Hiszpanii przez Niemcy otrzymywali wynagrodzenie takie jak kierowcy niemieccy, jest absurdalne. To godzi w tak mocno podnoszoną przez Niemcy zasadę jednolitego rynku powodując niewyobrażalne koszty związane z prowadzeniem ewidencji i kontrolą.

– Konsekwencje przepisów, które wprowadzili Niemcy mogłyby być bardzo negatywne dla Polski. Nasz kraj wyspecjalizował się w międzynarodowych usługach transportowych wysokiej jakości. Zatrudnienie powiązane z sektorem transportowym może sięgać nawet 1 mln osób. Znacząca skala działalności spowodowała, że polskie firmy świadczą swoje usługi przy stosunkowo niskiej marży, kształtującej się na poziomie ok. 2%. Konieczność wypłaty 8,5 euro za godzinę mogłaby doprowadzić do wzrostu kosztów nawet o 9%. Koszty przekroczyłyby zatem znacząco przychody – mówi dr Grzegorz Baczewski, dyrektor departamentu dialogu społecznego i stosunków pracy Konfederacji Lewiatan.

Konfederacja Lewiatan

Rada ds. Unikania Opodatkowania bez przedsiębiorców

W Radzie ds. Unikania Opodatkowania powinien znaleźć się przedstawiciel organizacji zrzeszającej przedsiębiorców lub pracodawców – apeluje w liście do premier Ewy Kopacz Konfederacja Lewiatan.

Komitet Stały Rady Ministrów zdecydował, że w Radzie ds. Unikania Opodatkowania nie będzie zasiadał przedstawiciel organizacji zrzeszającej przedsiębiorców lub pracodawców. – Decyzja ta, jest o tyle niezrozumiała, że zadaniem Rady ma być analizowanie transakcji gospodarczych, w których zawieraniu największe doświadczenie mają właśnie przedsiębiorcy. Rada wydawać będzie pisemne opinie o zasadności zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, na wniosek złożony przez stronę postępowania, organ podatkowy pierwszej instancji lub organ odwoławczy – mówi Przemysław Pruszyński, sekretarz Rady Podatkowej Konfederacji Lewiatan

Rada, składająca się z 4 sędziów w stanie spoczynku, 6 pracowników szkół wyższych, przedstawiciela wskazanego przez Rzecznika Praw Obywatelskich oraz członka Krajowej Izby Doradców Podatkowych, gwarantować ma najwyższy poziom profesjonalizmu oraz niezależność od organów podatkowych.

Zdaniem Lewiatana, nic nie ujmując autorytetowi osób, które zostaną do niej powołane, trzeba zwrócić uwagę na fakt, że zdecydowana większość z tych osób, nie ma doświadczeń w powadzeniu biznesu i zawieraniu transakcji gospodarczych. Rada ma być organem oceniającym najbardziej skomplikowane transakcje gospodarcze, z których oceną (w założeniu samego projektodawcy) problem mogą mieć urzędnicy. Tym bardziej niezrozumiałe wydaje się powołanie do jej składu osób, które mają dużą wiedzę prawniczą, jednak nie mają doświadczenia w prowadzeniu biznesu, w tym w szczególności w realizowaniu zaawansowanych transakcji gospodarczych.

Osoby, które nie uczestniczą na bieżąco w prowadzeniu działalności gospodarczej, nie dają gwarancji prawidłowej oceny typowości i adekwatności analizowanych przez Radę transakcji. Osoby z dużym doświadczeniem zawodowym i prawnym (sędziowie w stanie spoczynku), którzy zakończyli już aktywność zawodową, nie mają wiedzy o aktualnych typowych transakcjach oraz o ich adekwatności gospodarczej. Może to ograniczać polskich przedsiębiorców w podążaniu za światowymi trendami, bowiem nowoczesne, nierzadko skomplikowane transakcje będą oceniane bez uwzględnienia aktualnych trendów międzynarodowych. Będzie to miało wpływ na osłabienie możliwości naszych przedsiębiorców podjęcia walki konkurencyjnej na rynku międzynarodowym.

– Nie znajdujemy uzasadnienia dla wyłączenia spośród członków Rady ds. Unikania Opodatkowania przedstawiciela przedsiębiorców lub pracodawców, tylko dlatego, że w przyjętych przez rząd założeniach nie uwzględniono takiego rozwiązania. Przedsiębiorcy powinni mieć swoją reprezentację choćby dla wzmocnienia znaczenia wydawanych przez nią opinii i uniknięcie zarzutu, że działania gospodarcze oceniają osoby nie mające w tym zakresie doświadczenia. Modyfikacja składu Rady, na obecnym etapie legislacyjnym, nie narusza procesu uchwalania aktów prawnych i tym bardziej budzi nasze wątpliwości co do intencji projektodawcy – dodaje Przemysław Pruszyński.

Konfederacja Lewiatan

PGNiG zyska na spadkach cen ropy naftowej. Mogą one pomóc renegocjować warunki kupna gazu

CEO Magazyn Polska

PGNiG nie musi tracić na spadkach cen ropy naftowej. Dzięki nim spółka wyszła na korzystną pozycję negocjacyjną w rozmowach z Gazpromem, z którym może renegocjować wcześniej podpisane umowy na dostawy błękitnego paliwa. Niższa cena spowodowałaby, że bilans spółki, która jednocześnie zajmuje się wydobyciem gazu i handlem, byłby korzystny. Na zmianach zyskaliby także konsumenci.

PGNiG, krajowy potentat wydobycia i handlu błękitnym paliwem, w br. z sukcesem może renegocjować kontrakt na import gazu z Rosji, uważa Wojciech Kozłowski, analityk akcji Ipopema Securities.

Przemawia za tym kilka argumentów – twierdzi Kozłowski. – Po pierwsze, nadekspozycja budżetu Rosji na paliwa. Ceny gazu, po jakich sprzedaje Rosja, zależą w dużej mierze od notowań ropy. My uważamy, że w kontekście spadku wartości rynkowej ropy skorelowana z nią cena gazu dla Polski już tylko nieznacznie będzie wyższa niż w Europie Zachodniej. Intuicyjnie patrząc na budżet Rosji, pewnie szukałbym dywersyfikacji przychodów budżetowych, uciekając od ekspozycji na ropę i poszukując raczej większych przychodów ze sprzedaży gazu w Europie.

Od pewnego czasu Rosja, jak wskazuje Wojciech Kozłowski, kupuje magazyny gazu na Starym Kontynencie. Jego zdaniem świadczy to o tym, że będzie chciała mieć większy wpływ na notowania błękitnego paliwa na rynkach europejskich.

Dużo łatwiej kontrolować cenę gazu w Europie Zachodniej niż ropy globalnie – przekonuje w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor analityk akcji z Ipopema Securities. – Myślę więc, że Rosja byłaby skłonna renegocjować kontrakt gazowy z Polską tak, żeby w mniejszym stopniu łączyć cenę błękitnego paliwa z notowaniami ropy, a w większym z cenami gazu w Europie Zachodniej. Miałoby to kapitalne znaczenie dla PGNiG, które obecnie płaci Rosji dużo. Sądzę, że spółka będzie płaciła mniej. Tym samym polscy konsumenci dostaną gaz w cenach zbliżonych do obowiązujących w Europie Zachodniej,czyli sporo niższych.

Skutki ewentualnej renegocjacji kontraktów gazowych – zdaniem tego analityka – miałyby wpływ na wyniki PGNiG w drugiej połowie br. Później cena gazu w Polsce będzie już tzw. import parity (wartości w Europie Zachodniej plus 5 proc. kosztów transportu).

Przychodowo to wcale nie musi dobrze wyglądać – precyzuje Kozłowski. – Ale sam przychód jako miara skłonności biznesowej do generowania stóp zwrotu czy wartości dla akcjonariuszy nie jest dobrą miarą w kontekście spadków cen ropy i gazu. Trzeba pamiętać o tym, że PGNiG jest przede wszystkim spółka wydobywczą i straci na tym, że ceny ropy i gazu są niższe. Natomiast według naszych wyliczeń 60 proc. strat, które rynek już dyskontuje w wycenie PGNiG, będzie wyrównanych zyskami w handlu gazem, co – moim zdaniem – jeszcze nie jest dostrzegane. W związku z tym mimo tak drastycznych spadków cen ropy i oczekiwanej mniejszej wartości rynkowej gazu PGNiG ma bardzo mocny bilans i potencjał dywidendowy.

Według Doroty Sierakowskiej z Domu Maklerskiego Banku Ochrony Środowiska, z którą rozmawiała Newseria Inwestor, spadków ceny ropy naftowej można się spodziewać dopóty, dopóki trend spadkowy nie zostanie wyraźnie zanegowany. Na to się jednak na razie nie zanosi, bo choć ceny ropy przestały spadać, to wcale nie rosną, a produkcja w Stanach Zjednoczonych i Arabii Saudyjskiej utrzymuje się na wysokim poziomie. Państwa skupione w kartelu OPEC także nie zamierzają jej zmniejszyć, choć przy takich poziomach cen anulowane są niektóre inwestycje.

Nawet jeżeli ropa nie będzie kosztowała poniżej 50 dolarów za baryłkę, tak jak kosztuje teraz, a jej średnia cena wyniesie 55 dolarów, to i tak nie zmieni to sytuacji gospodarczej Rosji w drastyczny sposób – zauważa Wojciech Kozłowski. – 65 proc. przychodów eksportowych tego kraju w 2013 roku pochodziło ze sprzedaży ropy, produktów ropopochodnych, czyli petrochemikaliów i paliwa, a 15 proc. generował gaz. W kontekście spadków cen ropy Rosji pomaga co prawda osłabiający się rubel do dolara. Przychody w rublu ze sprzedaży ropy nie są już o tyle mniejsze, ile były, gdyby były wyrażone jedynie w amerykańskiej walucie.

P. Bielski (BZ WBK): W 2015 roku pozytywny wpływ rosnącej konsumpcji na budżet państwa może być mniejszy z powodu deflacji

CEO Magazyn Polska

Niższy o ponad jedną trzecią od zakładanego deficyt budżetowy za zeszły rok to zasługa wyższych wydatków konsumentów i niższych wydatków budżetowych. W 2015 rok przewidziano w ustawie budżetowej deficyt niewiele niższy od tego, który przekroczono w ubiegłym roku. Zdaniem Piotra Bielskiego z BZ WBK dobremu wykonaniu budżetu sprzyjać będzie rozbudzona konsumpcja prywatna, ale na niekorzyść wpływów zadziała deflacja.

Wprawdzie ta aktywność konsumentów będzie wyższa, ale ceny spadają, więc per saldo może to trochę zmniejszać ten pozytywny efekt na budżet – zwraca uwagę w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Piotr Bielski, ekonomista BZ WBK. – Pamiętajmy, że te wpływy podatkowe mierzone są w kategoriach nominalnych. Spadające ceny nie pomagają na pewno ministrowi finansów. Natomiast można liczyć na to, że ponownie będziemy mieli do czynienia z rokiem nie za bardzo ryzykownym dla budżetu. Zakładamy, że wzrost gospodarczy utrzyma się średnio w całym roku powyżej 3 proc., więc nie powinno to mieć dramatycznych konsekwencji dla budżetu.

Wyższy od zakładanego wzrost PKB pokazuje, że polskie firmy mają się coraz lepiej. W rezultacie rosną nie tylko płace, lecz także zatrudnienie. Bezrobocie spadło w 2014 roku o niemal 2 pkt proc. wynika danych GUS. Konsumenci mniej obawiają się o stabilność zatrudnienia. Rosną wynagrodzenia, a spadają koszty utrzymania w związku z deflacją.

– I to jest dobra wiadomość dla ministra finansów – ocenia ekonomista BZ WBK. – Główne źródło wpływów podatkowych skorzystało na tym, że konsumenci rozruszali wydatki w ubiegłym roku. W tym roku poziom wzrostu gospodarczego i poziom popytu krajowego będą sprzyjały budżetowi w ten sposób, że dynamiczny wzrost wydatków konsumentów powinien nakręcać wpływy podatkowe.

W budżecie na 2014 rok zapisano, że deficyt nie przekroczy 47,6 mld zł. Według słów ministra finansów wyniesie on jednak nie więcej niż 30 mld zł. To zasługa lepszej niż się spodziewano, konstruując ustawę budżetową na 2014 rok, kondycji polskiej gospodarki. W ubiegłym roku rozwijała się ona w tempie 3,3 proc., a więc znacznie szybciej niż zakładane w budżecie 2,5 proc. Popyt krajowy wzrósł o 4,6 proc., najmocniej od 2008 roku.

– To, że deficyt budżetowy będzie wyraźnie poniżej planu, wynika z dwóch rzeczy – mówi Piotr Bielski, ekonomista BZ WBK. – Po pierwsze tego, że ograniczono wydatki. Jak co roku przez ostatnie kilka lat wydatki na koniec roku okazały się niższe niż te, które zaplanowano. Więc jest to bardziej oszczędna polityka rządu. A z drugiej strony myślę, że pozytywnym zaskoczeniem była siła popytu krajowego w gospodarce polskiej.

Jak poinformował minister finansów Mateusz Szczurek, dochody państwa były wyższe o ponad 5 mld zł, a wydatki o niemal 12 mld zł niższe od zaplanowanych.

– Może sam poziom wzrostu gospodarczego aż tak bardzo nie zaskoczył w porównaniu z tymi pierwotnymi założeniami ministra finansów, natomiast jego struktura była korzystniejsza – podkreśla Piotr Bielski. – Pamiętajmy o tym, że np. wpływy z VAT, ten największy element wpływów podatkowych, w bardzo dużym stopniu zależy właśnie od aktywności krajowych konsumentów, a ta mocno się poprawiła.

Banki wolą sprzedać niespłacany kredyt hipoteczny, niż przejąć nieruchomość. Dzięki temu rośnie rynek wierzytelności hipotecznych

CEO Magazyn Polska

Bankom nie opłaca się przejmowanie zadłużonych nieruchomości. Sprzedając firmom windykacyjnym niespłacone kredyty hipoteczne, są w stanie odzyskać od 1/6 do 1/3 należności, do tego dochodzą odpisy podatkowe. Dzięki temu rynek wierzytelności hipotecznych sprzedawanych firmom windykacyjnym rośnie.

Przejęcie na własność nieruchomości oznacza dla banków wyłącznie problemy. Zarówno fiskalne, z przejęciem tego typu zabezpieczeń, jak i związane z administrowaniem przejętych obiektów czy terenów. Z tego powodu banki znacznie chętniej decydują się na sprzedaż niż na przejęcie zadłużonych nieruchomości.

 

 

 

– Banki, sprzedając tego typu wierzytelności funduszowi sekurytyzacyjnemu, korzystają z tarczy podatkowej i w ten sposób odnoszą podwójną korzyść – mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor Prot Zastawniak, dyrektor zarządzający ds. sekurytyzacji Pragma Inkaso. – Jeżeli mówimy o cenie transakcyjnej, które w zeszłym roku oscylowały od 15 do 32 proc. za globalny portfel wierzytelności zabezpieczonych nieruchomościami, to korzyść podatkowa wynikająca ze sfinalizowania takiej transakcji dla banku może stanowić nawet drugie tyle.

System podatkowy wygląda tak, że bankom w wypadku niespłaconych kredytów niekoniecznie zależy na uzyskaniu maksymalnej ceny za wierzytelność.

Tarcza podatkowa jest liczona od niespłaconej kwoty kredytu, czyli od różnicy między nominalną wartością kredytu i ceną uzyskaną ze sprzedaży wierzytelności wyjaśnia Prot Zastawniak. Reasumując, im gorsze wierzytelności bank sprzedaje, nawet za kilka procent wartości, tym proporcjonalnie większy ma odzysk w postaci odpisu podatków. Wynika z tego, że banki tak czy inaczej wychodzą na plus, a transakcje sprzedaży oznaczają żywą gotówkę zaoszczędzoną w budżetach banków.

Z drugiej strony fundusz, który kupuje dług zabezpieczony hipoteką, również ma spore pole manewru. Może dążyć do polubownego załatwienia sporu, zaoferować wierzycielowi warunki, które ten będzie w stanie realizować.

– Ze względu na naszą elastyczność i na to, że kupujemy z pewnym dyskontem portfele hipoteczne, jesteśmy skłonni iść naprawdę na znacznie ustępstwa w rozmowach z dłużnikiem podkreśla dyrektor zarządzający ds. sekurytyzacji Pragma Inkaso. – Dotyczy to na przykład umorzenia warunkowo części długu, możliwości promesy sprzedaży takiej nieruchomości po niższej wartości niż wartość kredytu, czy też ugody i spłaty ratalnej w jakimś dłuższym okresie.

Wspomniane uwarunkowania powodują, że Polski rynek wierzytelności systematycznie rośnie. W zeszłym roku podaż nieregularnych wierzytelności wyniosła 14 mld zł, w tym roku wynik ten zostanie co najmniej powtórzony.

Na polskim rynku działa wiele firm windykacyjnych, jednak dla graczy o formacie krajowym miejsca jest tu niewiele. Prot Zastawniak ocenia, że dla jednego, maksymalnie dwóch. Pozycja takich liderów, jak Kruk czy Getin Holding, nie wydaje się zagrożona. Dla mniejszych firm jest jednak także w Polsce miejsce. Ważne, by znalazły dla siebie rynkową niszę.

– Na takim rynku jest albo miejsce dla hurtowników, albo dla artystów, my raczej widzimy się po tej drugiej stronie. Oznacza to, że podejmując decyzje o zakupie pakietów wierzytelności, szukamy portfeli ambitnych, trudnych, niekoniecznie detalicznych, takich które kupują wszyscy, ale portfeli, które gwarantują dużą stopę zwrotu, a jednocześnie pozwalają na wykorzystanie naszego dość specyficznego know-how.

Złoty może stracić kolejne 10 proc. w relacji do głównych walut

CEO Magazyn Polska

Sytuacja fundamentalna polskiej waluty nie jest najlepsza. Niewykluczone, że złoty może stracić kolejne kilkadziesiąt groszy do franka szwajcarskiego, co wynika nie tylko z niepewnej relacji EUR/CHF, lecz także ze słabości złotego do pozostałych walut. Na nowej sytuacji rynkowej skorzystają eksporterzy.

Prognozowanie w świetle tego, co się dzieje teraz na świecie na rynkach finansowych w długim terminie jest wróżeniem z fusów. Parę dni przed ogłoszeniem decyzji bank centralny Szwajcarii informował inwestorów o utrzymaniu relacji euro do franka szwajcarskiego na poziomie 1,20, po czym zrezygnował z tego. Konsekwencje na rynkach są olbrzymie – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Łukasz Wardyn, dyrektor zarządzający City Index, platformy transakcyjnej umożliwiającej handel kontraktami CFD.

W jego ocenie inwestorzy na świecie postawili na franka i dolara. Oczekują, że będą rosły stopy procentowe w Stanach Zjednoczonych, kupują dolara i można założyć, że taki trend utrzyma się, choć prognozowanie w długim terminie jest trudne, także ze względu na niepewną sytuację na rynku ropy naftowej i rubla.

Dyrektor zarządzający City Index twierdzi, że na rynku złotego w krótkim terminie sytuacja jest niebezpieczna. Wpływa na nią dodatkowo niepewna relacja euro/frank.

Jeżeli spojrzymy na koszyk polskich walut, to jesteśmy jeszcze w trendzie horyzontalnym, który trwa od przełomu 2011 i 2012 roku. Brakuje jednak bardzo mało do osłabienia złotego – jeżeli przebilibyśmy się wyżej, to skutkowałoby to osłabieniem być może nawet o kolejne 10 proc. do głównych par walut – ostrzega Łukasz Wardyn. – W przypadku CHF/PLN jesteśmy także bardzo blisko niebezpiecznego punktu, czyli poziomów z przełomu 2011 i 2012 roku. Jeżeli te poziomy zostałyby przebite, to również dotknie to franka. Na szczęście po wzmocnieniu złotego z ostatnich dni oddaliliśmy się od tych poziomów.

Ekspert tłumaczy, że na parze EUR/CHF zarysowała się podobna sytuacja jak w sierpniu 2011 roku (okolice 1-1,008) i prawdopodobnie utrzymanie takiego kursu powinno sprzyjać stabilizacji. Z kolei na kształt kursu CHF/PLN wpływa nie tylko relacja pary euro do franka szwajcarskiego, lecz także dodatkowa słabość polskiej waluty do głównych walut, w tym euro.

Z uwagi na urealnienie kursów franka po decyzji Szwajcarskiego Banku Narodowego o de facto 20 proc. dla kredytobiorców niepożądany scenariusz jest taki, że banki musiałyby wzywać ich do uzupełniania swoich depozytów lub zabezpieczeń. Na razie kredyty hipoteczne oparte na franku były dość dobrze spłacane, więc do tej pory żadnego dramatu nie było. Mam nadzieję, że dalej go nie będzie, natomiast bez dwóch zdań sytuacja będzie trudniejsza, a raty zdecydowanie wzrosną – ocenia Wardyn.

Jak dodaje, osoby, które mają kredyt we franku, będą też miały mniej środków na konsumpcję, co przełoży się na gospodarkę. Czysto hipotetycznie raty średnio rosną o kilkanaście procent, co przy kilkuset tysiącach może nieznacznie wpłynąć na konsumpcję w tym roku.

Z drugiej strony pamiętajmy o tym, że wartość złotego spada już od połowy 2014 roku, co w pewnym uproszczeniu, ale sprzyja eksporterom. Bardziej obawiałbym się przełożenia na złotego zamieszania na światowych rynkach finansowych niż wpływu lokalnych czynników – tłumaczy ekspert.

Na słabym złotym tracą importerzy. Po trudnej sytuacji na rynku opcji w latach 2008-2009 wielu z nich odwróciło się od zabezpieczania swoich pozycji walutowych. Wardyn jednak zaznacza, że wymiana handlowa Polski ze Szwajcarią nie jest wysoka, więc nie należy w dużym stopniu się o to obawiać. Ze względu na ogólną sytuacją na rynku walutowym większy problem mają importerzy, którzy rozliczają swoje transakcje w dolarach.

Dolar w ciągu ostatnich 7 miesięcy w stosunku do złotego umocnił się o niemal 25 proc., a w relacji do euro o około 20 proc.

Regulacje ECOFIN ws. opodatkowania spółek i prania pieniędzy

Rada ds. Gospodarczych i Finansowych (ECOFIN) przyjęła zmiany w dyrektywie dot. opodatkowania spółek dominujących i zależnych w zakresie ogólnej klauzuli służącej zapobieganiu unikaniu opodatkowania. Mają one zapobiegać obchodzeniu dyrektywy w celu unikania opodatkowania oraz zapewnienie większej spójności w jej stosowaniu w poszczególnych państwach członkowskich UE. W posiedzeniu w Brukseli  27 stycznia br. wziął udział podsekretarz stanu w MF Artur Radziwiłł.

Klauzula ułatwi także państwom członkowskim walkę z agresywnym planowaniem podatkowym przez grupy przedsiębiorstw oraz zapewni bardziej sprawiedliwe opodatkowanie w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej w UE. Państwa członkowskie muszą wdrożyć nowe przepisy do końca 2015 r.

Współpraca przeciw finansowaniu terroryzmu i EFIS

Rada zatwierdziła także porozumienie z Parlamentem Europejskim dotyczące zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Ponadto, w świetle ataków terrorystycznych w styczniu br. w Paryżu, Rada i Komisja Europejska (KE) przyjęły deklarację, w której podkreśliły znaczenie podejmowania zdecydowanych działań na rzecz walki z finansowaniem terroryzmu oraz wzmocnienia współpracy w tym zakresie między odpowiednimi instytucjami wywiadu finansowego w poszczególnych państwach członkowskich UE.

Ministrowie dyskutowali także o przedstawionej przez KE 13 stycznia br. propozycji ustanowienia Europejskiego Funduszu Inwestycji Strategicznych (EFIS), który ma ułatwić mobilizację środków finansowych w wysokości 315 mld euro na inwestycje prywatne i publiczne w całej UE. Fundusz ten stanowi rdzeń Planu Inwestycyjnego dla Europy przedstawionego przez Komisję w listopadzie 2014 r. Jak najszybsze osiągnięcie porozumienia i nadanie operacyjności temu Funduszowi do połowy br. jest jednym z głównych priorytetów przewodnictwa Łotwy w Radzie UE w I połowie br. Polska już na wczesnym etapie była promotorem działań na rzecz zwiększenia inwestycji i konieczności pobudzenia wzrostu gospodarczego w Europie.

Ministrowie zapoznali się także z programem prac Rady ECOFIN w okresie przewodnictwa Łotwy w I połowie 2015 r. W tym czasie będą kontynuowane działania służące zapewnieniu zrównoważonego wzrostu w UE, w tym prace dotyczące utworzenia EFIS. Będą także prowadzone prace w zakresie przeglądu europejskich ram zarządzania gospodarczego, realizacji Strategii Europa 2020 oraz zapewnienia efektywnej realizacji kolejnego cyklu Semestru Europejskiego. Jednym z priorytetów są także prace dotyczące sektora finansowego oraz walki z oszustwami podatkowymi i unikaniem opodatkowania.

Plan pracy na 2015 r.

Komisja Europejska przedstawiła także plan pracy na 2015 r., podkreślając znaczenie działań na rzecz zwiększenia zatrudnienia, wzrostu gospodarczego i inwestycji. Oprócz prac dot. EFIS Komisja przedstawi propozycje regulacji poprawiających otoczenie biznesowe przez ograniczenie barier regulacyjnych i pozaregulacyjnych oraz wzmacniających jednolity rynek. KE zajmie się też funkcjonowaniem rynków finansowych w UE, w tym utworzeniem unii rynków kapitałowych i pogłębienia jednolitego rynku detalicznych usług finansowych. W obszarze podatków Komisja zwiększy wysiłki w zakresie walki z oszustwami podatkowymi i unikaniem opodatkowania oraz zapewnienia sprawiedliwych i przejrzystych praktyk podatkowych. Ministrowie zapoznali się także z komunikatem KE ws. przeglądu regulacji określających ramy zarządzania gospodarczego w UE (tzw. sześcio- i dwupak) oraz komunikatem ws. elastyczności Paktu Stabilności i Wzrostu. Jego celem jest ułatwienie realizacji reform i inwestycji potrzebnych do pobudzenia wzrostu i zwiększenia zatrudnienia oraz zapewnienie respektowania przez państwa członkowskie uzgodnionych wspólnie zasad określonych w Pakcie.

Rada zatwierdziła także stanowisko UE na spotkanie ministrów finansów i prezesów banków centralnych w ramach G20 w Stambule w dniach 9-10 lutego br.

Firmy poszukują absolwentów nauk ścisłych. Ericpol zatrudni w tym roku 300 specjalistów

CEO Magazyn Polska

150 wykwalifikowanych specjalistów znajdzie w tym roku pracę w centrum rozwoju oprogramowania, które w Łodzi otworzył Ericpol. Kolejne 150 osób firma zatrudni w swojej siedzibie w Krakowie. Ericpol to firma inżynierska świadcząca usługi w branży IT. Stawia głównie na młodych matematyków. Polskie przedsiębiorstwa coraz częściej rozwijają swój biznes, opierając się na współpracy z naukowcami. Dzięki mariażowi nauk ścisłych i nowych technologii Polska będzie doganiać bogatsze kraje Zachodu.

Współpracujemy ściśle zarówno z AGH w Krakowie, jak i z uczelniami w Łodzi. Jest to ważne dla obu stron. My mamy wpływ na to, w jaki sposób i czego uczy się studentów, a uczelnie dzięki współpracy są bliżej biznesu – podkreśla w rozmowie z agencją Newseria Biznes Jan Smela, prezes firmy Ericpol.

Ericpol, polska firma inżynierska świadcząca usługi międzynarodowym potentatom technologicznym, stawia na młodych matematyków. We wtorek w Łodzi otworzyła centrum rozwoju oprogramowania Ericpol Software Pool, w którym zatrudni 150 specjalistów. Drugie tyle znajdzie pracę w siedzibie Ericpola w Krakowie. Prezes firmy podkreśla, że ludzie, którzy rozwiną talent matematyczny, z łatwością odnajdą się później na rynku pracy jako kompetentni inżynierowie, programiści czy naukowcy.

Matematyka jest bazą wszystkich nauk i to jest najlepszy trening w myśleniu analitycznym, logicznym – ocenia Jan Smela. – Nie mówię tego z punktu widzenia firmy, ale także z punktu widzenia Polski. Uważam, że jeżeli mamy rzeczywiście dogonić bogate kraje, to właśnie dzięki świetnym techniko i inżynierom, a matematyka jest w tym wypadku podstawą.

Postawienie na nauki ścisłe, to – jak zaznacza – podstawa dla firm, które planują długoterminowy rozwój. Dzięki naukowcom mogą one szukać odpowiedzi na problemy, które napotykają specjaliści zajmujący się nowoczesnymi technologiami.

Jeżeli myślimy o rozwoju kraju, to musimy naukę wykorzystywać do tego, by rozwiązywać problemy powstające w polskich firmach. To nie jest oczywista sprawa, bo polscy naukowcy są rozliczani z czegoś innego – mówi Marek Gajowniczek, dyrektor ds. programów w firmie Ericpol. – Pierwszym krokiem, by to zmienić, jest wzajemne poznanie się. Wtedy naukowcy zaczynają rozumieć, jaki my mamy problemy. My zaczynamy rozumieć, jakie są uwarunkowania na uczelniach i instytutach badawczych, w jakich obszarach możemy liczyć na pomoc drugiej strony. Ta wiedza też jest potrzebna.

To dotyczy wielu segmentów szeroko rozumianej branży IT.

Ludzie oczekują, że w przyszłości więcej urządzeń, które ich otaczają i z których korzystają, będzie połączonych ze sobą, a ta komunikacja będzie inteligentniejsza niż dzisiaj – uważa Mikael Anneroth, manager user experience lab z Ericssona. – Pojawią się nowe sposoby na komunikowanie się z tymi urządzeniami. Będą one się do nas przystosowywać i „uczyć się” z wzorów naszych interakcji z nimi. Pojawią się też nowe sposoby na interakcję z tymi urządzeniami – kiedyś będą potrafiły odczytywać nasze emocje i będą próbowały w jakiś sposób przewidzieć, jaki będzie nasz następny krok, w jaki sposób mogą stać się bardziej przydatne.

Jeszcze dalej idą neuroinformatycy, którzy pracują nad rozwojem współpracy między mózgiem i komputerem. Technologia, dziś bardzo droga i ograniczona możliwościami, stosowana jest m.in. w komunikacji z osobami sparaliżowanymi, ma też zastosowania militarne. Z czasem jednak rozwinie się, stanieje i upowszechni.

Nie jest to odczytywanie myśli wbrew pozorom – zastrzega prof. Piotr Durka, specjalista od neuroinformatyki z Uniwersytetu Warszawskiego. – Jest to odczytywanie tylko świadomie generowanych intencji, śladów myśli. Działa to cały czas powoli, to jest kilka, kilkanaście liter na minutę w najlepszym razie, ale rzeczywiście działa. Zastosowania dla tej technologii to już jest sprawa całkowicie otwarta.

Specjaliści zaangażowani – zarówno po stronie nauki, jak i biznesu – w rozwój nowych technologii mają ogromną szansę na sukces międzynarodowy. Jak podkreślali uczestnicy debaty „Nowy Złożony Świat: rola nauki w technologiach przyszłości” zorganizowanej przez Ericpol, to stwarza duże możliwości dla młodych, innowacyjnych ludzi, których w Polsce nie brakuje. Eksperci ocenili, że w Polsce jest potencjał na sukcesy na miarę Skype’a.

Sądzę, że młodzi Polacy sami nawet nie zdają sobie sprawy z tego, jak są dobrzy. Dziś edukacja w Polsce jest bardziej zaawansowana niż w Szwecji. Wielu młodych z pewnością chciałoby pracować w branży IT, ale oni nie wiedzą jeszcze tego, co wielu młodych Szwedów już odkryło, że jeśli jesteś innowacyjny, kreatywny, to potrafisz zaprojektować aplikację i założyć własną firmę, nawet jeśli nie przynosi ona początkowo zysku – zwraca uwagę prof. Harald Kjellin, informatyk i psycholog z Ericpol AB. – Kiedy rozmawiam z młodymi ludźmi w Polsce, nie widzę na razie tego zainteresowania. Polacy nie są przekonani do tego, że są w stanie zrobić to samodzielnie. A potencjał jest.

Od niedzieli wchodzą w życie maksymalne stawki opłat za śmieci

0

Miesięczna opłata za odpady komunalne nie będzie wyższa niż 25 zł od osoby lub 70 zł od gospodarstwa domowego. Z kolei stawki za niesegregowane śmieci nie mogą przekroczyć podwójnych stawek odbioru odpadów posegregowanych. To skutek nowelizacji ustawy śmieciowej. Zmiany wprowadzono z powodu wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który orzekł, że przepis o dowolności gmin w ustalaniu stawek za wywóz śmieci jest niekonstytucyjny.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego nakazał rządowi ustalenie maksymalnych stawek, jakie mogą być pobierane od mieszkańców, osób produkujących odpady i gospodarstw domowych, a nie maksymalnych stawek, jakie mogą być płacone zakładowi przetwarzania – wyjaśnia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Janusz Ostapiuk, wiceminister środowiska.

Zmiany wprowadza nowelizacja tzw. ustawy śmieciowej. Dokładnie chodzi o Ustawę z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw. Jedna osoba według nowych zasad winna płacić nie więcej niż 2 proc. dochodu rozporządzalnego ustalonego przez GUS. Akt prawny wprowadza ponadto górne granice innych opłat komunalnych uzależnionego od powyższego dochodu. Użytkownicy za 1 metr sześcienny wody zapłacą maksymalnie 0,7 proc. dochodu rozporządzalnego, za 1 metr powierzchni użytkowej 0,08 proc. oraz w przypadku powierzchni gospodarstwa domowego – 5,6 proc.

Każde gospodarstwo domowe ma swój dochód, który po opłaceniu podatków i innych rzeczy wyraźnie określonych prawem stanowi kwotę dyspozycyjną dla każdego gospodarstwa – mówi Ostapiuk.

Według ostatnich dostępnych danych GUS w 2013 roku w gospodarstwie domowym przeciętny miesięczny dochód rozporządzalny wyniósł 1299 zł, rok wcześniej był na poziomie 1278 zł.

Przyjęliśmy, że maksymalna stawka za gospodarkę odpadami, jaką może płacić osoba w gospodarstwie domowym, to 2 proc. od tej kwoty, maksimum około 25 zł – tyle maksymalnie samorząd może nałożyć podatku na obywatela – podsumowuje Janusz Ostapiuk.

Kantory internetowe z miliardowymi obrotami

Obroty kantorów internetowych w Polsce w 2014 r. wyniosły ok 25 mld zł – szacują eksperci z Currency One. W tym roku liczba ta może zwiększyć się o ok. 30 proc. Z roku na rok internetowe platformy zabierają klientów bankom i stacjonarnym placówkom. Wygrywają niskimi spreadami i szybkimi transakcjami do banków.

Currency One, właściciel InternetowyKantor.pl i Walutomat, podał obroty swoich platform w 2014 r. Stanowią one w sumie ponad 10,4 mld zł, czyli ponad 40 proc. całego rynku wymiany walut online w Polsce w zeszłym roku.

Szacujemy, że w 2015 roku Polacy wymienią w sieci ponad 30 mld zł – mówi Łukasz Olek z zarządu Currency One. – Branża z roku na rok notuje stały wzrost. Siłą napędową jest biznes i osoby spłacające kredyty walutowe. Zwłaszcza przy rosnących kursach walut, ludzie poszukują oszczędności, a spready w sieci są minimalne.

Ciekawie przedstawiają się dane NBP na temat kantorów stacjonarnych, które wymieniły walutę w 2013 r. na kwotę 156 mld zł. W pierwszym półroczu zeszłego roku było to 70 mld zł. Za wcześnie by mówić o tendencji spadkowej, ale niewątpliwie kantory internetowe ugryzły spory kawałek tortu stacjonarnym placówkom.

W Walutomacie, pierwszej w Polsce platformie wymiany walut między użytkownikami wymieniono w zeszłym roku 6,2 mld zł, co stanowi wzrost o 24 proc. w stosunku do poprzedniego roku (5 mld zł). Także w internetowyKantor.pl obroty zwiększyły się o 31 proc. i wyniosły w zeszłym roku 4,2 mld zł. Liczba klientów obu tych serwisów sięga już prawie 300 tys.

Czego oprócz wzrostu obrotów można spodziewać się na rynku e-kantorów w 2015 r.? – Obecnie w Internecie funkcjonuje ok. 50 kantorów, większość z nich przy niskich marżach w branży nie może sobie pozwolić na inwestycje i dynamiczny rozwój. Przewidujemy, że odbędą się konsolidacje na rynku – mówi Łukasz Olek z Currency One.

Ciekawym kierunkiem obranym w tym roku jest także rozwój międzynarodowy. Wprowadzany już przez polskie e-kantory, choćby na przykładzie Valutomatu, uruchomionego przez Currency One w Czechach. Na razie jest on niezależną swoistą giełdą walut, ale w przyszłości może umożliwić płatności między klientami polskimi i czeskimi, co będzie dużą wartością dla klientów biznesowych.

Prawo zamówień publicznych wciąż z wadami. Problemy pokazuje ciągnący się przetarg na system zarządzania drukiem dla ZUS-u

0

CEO Magazyn Polska

Pomimo ubiegłorocznej nowelizacji ustawy Prawo zamówień publicznych wciąż są duże problemy z przetargami. Na ich rozstrzygnięcie trzeba często czekać latami. Głównie z powodu braku jednoznacznej definicji rażąco niskiej ceny, a także wciąż zbyt małej roli innych czynników niż cena w procesie oceny ofert. Skalę problemu pokazuje m.in. trwający od kwietnia 2014 r. przetarg na dostawę drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych wraz z materiałami eksploatacyjnymi i serwisem dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

‒ Wiele przetargów jest zamrożonych do momentu jakiegoś rozstrzygnięcia. Wynika to z nieprecyzyjnych przepisów – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Jakub Bińkowski, analityk Warsaw Enterprise Institute. ‒ W obecnym stanie prawnym i faktycznym przetarg może być zamrożony na wiele miesięcy, pewnie nawet lat. Ostatecznie nikt na tym nie zyskuje, a wszyscy tracą.

Raport przygotowany przez Warsaw Enterprise Institute pokazuje, że jednym z głównych problemów z prawem zamówień publicznych jest brak jasnej definicji rażąco niskiej ceny. Po ubiegłorocznej nowelizacji ustawy zamawiający ma obowiązek zażądać wyjaśnienia od oferenta, który proponuje cenę niższą o co najmniej 30 proc. od wartości zamówienia lub od średniej ceny wszystkich ofert. W innych przypadkach zamawiający ma takie prawo.

WEI zwraca uwagę na to, że przepisy są niejasne, a do tego nie ograniczają procedur odwoławczych. Zamawiający może domagać się wyjaśnień od wszystkich oferentów, nawet gdy proponowana przez nich cena jest tylko nieznacznie niższa od średniej. Argument rażąco niskiej ceny to też szansa dla oferentów na walkę z tańszymi konkurentami. W przetargu na dostawę drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych wraz z materiałami eksploatacyjnymi i serwisem dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych najtańsza oferta złożona przez firmę Arcus została zakwestionowana i odrzucona.

‒ Główny problem dotyczy właśnie rażąco niskiej ceny. Sytuacja polega na tym, że jeden z oferentów, którego oferta nie została wybrana w toku przetargu, odwołał się od wyniku przetargu, wskazując na to, że zamawiający, czyli Zakład Ubezpieczeń Społecznych, niesłusznie nie odrzucił oferty zwycięzcy przetargu z powodu rażąco niskiej ceny – wyjaśnia Bińkowski.

Przetarg ZUS-u na zakup łącznie ponad 3,3 tys. drukarek i urządzeń wielofunkcyjnych został ogłoszony już w kwietniu 2014 r. Najtańszą ofertę, wartą ponad 36,2 mln zł, przedstawiła spółka Arcus. Była ona o niecałe 30 proc. tańsza od kwoty przeznaczonej na zamówienie przez ZUS oraz od średniej cen ofert. Zwycięzcą przetargu została spółka Arcus, jednak przegrani złożyli odwołanie. Krajowa Izba Odwoławcza rozstrzygnęła sprawę na korzyść odwołujących, nakazując ZUS-owi powtórzenie przetargu z odrzuceniem oferty firmy Arcus, uznanej za rażąco tanią.

‒ Zarówno zamawiający, czyli ZUS, jak i zwycięzca przetargu twierdzą zgodnie, że cena była odpowiednia – zauważa Bińkowski. Tłumaczy: Wskazują na fakt, że 70 proc. ceny zaoferowanej w toku przetargu dotyczyło ceny serwisowania sprzętu, natomiast nie samego fizycznego dostarczenia tego sprzętu. Zwycięzca przetargu ma swoje punkty serwisowe w siatce rozsianej po całej Polsce, dzięki czemu koszty serwisowania będą znacznie niższe.

WEI zwraca uwagę na to, że gdyby przetarg odbył się według znowelizowanej ustawy, sytuacji Arcusa byłaby lepsza. To jednak nie oznacza, że nowa ustawa rozwiązuje problemy związane z zamówieniami publicznymi. Bińkowski twierdzi, że napisanie dobrego prawa w tym zakresie jest bardzo trudne, bo musi ono godzić interesy wykonawców i zamawiających.

‒ Cały katalog przyczyn takiego stanu rzeczy jest dosyć długi – twierdzi Bińkowski. ‒ Przepisy dotyczące ceny rażąco niskiej są nieprecyzyjne i zezwalają, na odwoływanie się od decyzji zamawiającego w nieskończoność. W efekcie przetargi kończą się o wiele później, niż powinny.

Według niego najlepszym wyjściem byłby powrót do badania ceny przez zamawiającego przy udziale niezależnych ekspertów, ale bez udziału konkurentów. Tak było przed ubiegłoroczną nowelizacją. WEI zwraca również uwagę na zbyt słabą ochronę tajemnicy handlowej oraz niejasną definicję przedmiotów powszechnie dostępnych. Krytycznie ocenia również możliwość narzucenia wykonawcom formy zatrudnienia pracowników.

Mimo to WEI pozytywnie ocenia intencje ustawodawcy przy nowelizacji prawa. Analitycy zwracają uwagę, że do zaledwie 33 proc. spadł udział przetargów, w których cena jest wyłącznym kryterium. WEI chwali także wprowadzenie możliwości renegocjacji umów.

Ł. Bugaj (DM BOŚ): Przez sankcje i tanią ropę Rosja znajdzie się w 2015 r. wśród trzech najwolniej rozwijających się gospodarek świata

Rosja jest w pierwszej trójce gospodarek świata o najgorszych prognozach na 2015 rok. Jej sytuacja będzie się dalej pogarszać, bo wciąż wisi nad nią groźba kolejnych sankcji. Natomiast samo obniżenie ratingu tego kraju do poziomu śmieciowego nie oznacza dla Rosji katastrofy.

Zachód ukarał Rosję na dwa sposoby. Sankcjami, które ograniczają dostęp do kapitału, i cenami ropy, które dzięki zwiększeniu wydobycia przez USA spadły do poziomu ograniczającego zyski Rosji z eksportu.

– Ta sytuacja trwa już od kilku miesięcy i dla Rosji jest ona po prostu zła – mówi agencji informacyjnej Newseria Inwestor Łukasz Bugaj, analityk DM BOŚ.W tym momencie nie mówimy już o tym, czy w tym roku będzie recesja w Rosji, ale raczej o tym, jak będzie poważna. Prognozy dla gospodarki Rosji są, jeżeli nie najgorsze, to na pewno sytuują ją w tym roku w pierwszej trójce najgorszych gospodarek na świecie.

Decyzja agencji ratingowej Standard & Poor’s, która uznała rosyjskie obligacje za papiery śmieciowe, oznacza, że już nawet część lubiących ryzyko inwestorów nie będzie ich kupować. Część funduszy inwestycyjnych ma w statucie zapisane klauzule, które zakazują im inwestycji w papiery z tak niskim ratingiem, więc nie będą one mogły inwestować w rosyjskie papiery, nawet jeżeli uznają, że ich oprocentowanie równoważy ryzyko.

– Paradoksalnie tych obligacji wcale nie jest aż tak dużo – ocenia Łukasz Bugaj. Budżet poprzez wcześniejsze wysokie dochody ze sprzedaży ropy nie był w Rosji napięty, dopiero w ostatnim czasie, z powodu zniżki cen ropy, pojawiły się pewne potrzeby z tym związane. To również nie jest tak, że nie znajdą się kupcy. Pamiętajmy o tym, że będzie problem z kupcami zewnętrznymi, ale niekoniecznie z kupcami na rynku wewnętrznym, w samej Rosji.

Tyle że zgromadzone w czasie dobrej współpracy z Zachodem zasoby Rosji w szybkim tempie maleją, a koszty zbrojeń i wydatki socjalne zapewniające Kremlowi polityczny spokój – wręcz przeciwnie. Nie poprawia się też sytuacja międzynarodowa Rosji.

Perspektywa jest negatywna, czemu nie można się dziwić, gdyż w aktualnym środowisku kondycja Rosji jest bardzo trudna – uważa analityk DM BOŚ. Bo z jednej strony mamy spadki cen ropy naftowej, czyli główne źródło dochodów budżetowych w Rosji, i innych surowców, a z drugiej strony mamy sankcje.

Sankcje okazały się niezwykle skuteczne. Wprawdzie odporność Rosji na kryzys jest dość wysoka, ale koszty, jakie z ich powodu ponosi, są wymierne i co najmniej ograniczają możliwość prowadzenia takiej polityki, jakiej chciałby Kreml. Rosyjski budżet na zbrojenia ma wynieść w tym roku w przeliczeniu ok. 70 mld dolarów. Podczas pierwszych przymiarek, w kwietniu 2014 było to 2,5 bln rubli, w październiku, gdy trwały prace nad budżetem, kwota wzrosła do 3,3 bln, a dziś, by osiągnąć założony poziom wydatków, Rosja musi wydać ponad 4,6 bln rubli.

Sankcje, które dosyć boleśnie uderzają w gospodarkę Rosji, zdecydowanie łagodnej biją w kraje zachodnie – podkreśla Łukasz Bugaj. – W tym samym czasie, kiedy doszło do obniżki ratingu, mówi się potencjalnie o nowych sankcjach. Miałyby być związane ze wzrostem napięcia na Ukrainie po weekendowych atakach na obiekty mieszkalne na wschodzie Ukrainy.

Unia Europejska w czwartek podjęła decyzję o objęciu sankcjami kolejnych osób i firm. Ich lista ma być przygotowana do 9 lutego. Ponadto sankcje przedłużono o pół roku, do września. Na najbliższym szczycie, zaplanowanym na 12 lutego, zostaną rozważone nowe działania.

Poprawia się koniunktura w branży budowlanej. Głównie jednak dla małych i średnich firm

CEO Magazyn Polska

Zapowiada się dobry rok dla małych i średnich firm w branży budowlanej. Koniunkturę napędzą inwestycje w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym, przy których pracuje sporo niewielkich wykonawców. Duże firmy zaangażowane w inwestycje infrastrukturalne na ożywienie muszą poczekać do 2016 r. Ceny materiałów budowlanych również wzrosną za rok.

W pewnych obszarach można liczyć na wzrost produkcji budowlanej, ale to raczej będą korekty i nieduże wahania niż jakaś intensywna skala wzrostów. O większych wzrostach będzie można mówić raczej w 2016 roku, kiedy na szerszą skalę zaczną być realizowane rządowe projekty budowy infrastruktury zarówno drogowej, jak i kolejowej – mówi agencji informacyjnej Newseria Jan Styliński, prezes Polskiego Związku Pracodawców Budownictwa.

Styliński ocenia, że w tym roku ożywienie nastąpi przede wszystkim w budownictwie mieszkaniowym i przemysłowym. Zwiastunem poprawy koniunktury w tym pierwszym sektorze jest rosnąca liczba pozwoleń na budowę mieszkań – w 2014 r. wydano ich ponad 156 tys., czyli o 13 proc. więcej niż rok wcześniej. Z kolei wzrost w budownictwie przemysłowym wynika wprost z rosnącego PKB i coraz większych potrzeb firm.

To dobre wiadomości dla małych i średnich przedsiębiorstw, bo te są szczególnie zaangażowane w inwestycje mieszkaniowe i przemysłowe. Przy tego typu budowach prace znajdują m.in. firmy instalacyjne. Największe koncerny budowlane koncentrują się na inwestycjach infrastrukturalnych, a w tym obszarze przyspieszenie nastąpi dopiero za rok.

Na razie te projekty częściowo się opóźniają, a częściowo są to projekty, które z założenia były przewidziane do realizacji w ramach modelu „Zaprojektuj i wybuduj”, czyli wykonawca po zawarciu umowy w wyniku postępowania przetargowego nie zaczyna od razu robót budowlanych, tylko zaczyna prace projektowe. W związku z tym w wielu przypadkach w 2015 roku będą prowadzone dopiero prace projektowe, a nie roboty budowlane – wyjaśnia Styliński.

Prezes PZPB dodaje, że dopiero start dużych inwestycji infrastrukturalnych wpłynie na wyraźne zwiększenie produkcji budowlanej, ale to ma nastąpić w 2016 r. Duże firmy już teraz szykują się do tych projektów i szukają pracowników. W 2014 r. liczba ofert pracy dla inżynierów i specjalistów wzrosła o ok. 8 proc. Wynika to właśnie z oczekiwanego wzrostu portfela zamówień w sektorze infrastrukturalnym w kolejnych miesiącach.

Z inwestycjami infrastrukturalnymi mocno powiązane są też ceny materiałów budowlanych. Styliński zaznacza, że za rok należy spodziewać się wzrostu cen, zwłaszcza kruszyw, stali i cementu. W tym roku wahania cen nie powinny być za to zbyt wysokie, tym bardziej że na rekordowo niskim poziomie utrzymują się ceny paliw.

Dzisiaj największym potencjalnym zagrożeniem dla budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego jest ograniczenie koniunktury gospodarczej, czyli zahamowanie wzrostu gospodarczego w Polsce. Wydaje się, że dzisiaj nie ma jakichś fundamentalnych powodów do tego, by twierdzić, że finansowanie jako takie będzie zasadniczo ograniczane przez banki – ocenia Styliński.

Zaznacza, że w obszarze inwestycji infrastrukturalnych dużą rolę odgrywają środki unijne, które również nie są zagrożone. Niepewne jest jedynie finansowanie inwestycji przemysłowych, bo międzynarodowe koncerny często korzystają z kredytów w walutach obcych.

Styliński zauważa, że pewnym problemem dla branży w dłuższej perspektywie może być brak odpowiedniej kadry na rynku. Dotyczy to przede wszystkim pracowników średniego szczebla. Rozwiązaniem problemu jest odbudowa szkolnictwa zawodowego. To jednak przyniesie poprawę dopiero za kilka lat.

 Dziś nie widać zasadniczych problemów na rynku pracy. Musimy jednak być świadomi tego, że jeśli będziemy w stanie utrzymywać koniunkturę w budownictwie w perspektywie więcej niż roku czy dwóch lat, to wzrośnie zapotrzebowanie na wykwalifikowane kadry, a te trzeba budować w sposób długofalowy i m.in. rozwój szkolnictwa zawodowego będzie dobrym kierunkiem – przekonuje Styliński.

W ubiegłym roku na sprzedaż trafiło 14 mld zł wierzytelności. W tym roku rekord może zostać pobity

CEO Magazyn Polska

W 2014 r. na rynek trafiły wierzytelności o rekordowej wartości. Banki i instytucje finansowe wystawiły na sprzedaż długi warte 14 mld zł. W tym roku może być ich więcej, bo rynek coraz bardziej się zmienia: silnie się specjalizuje, pojawili się zagraniczni inwestorzy i nowe produkty. Po raz pierwszy zostały wystawione na sprzedaż znaczące wierzytelności wynikające z kredytów hipotecznych – łącznie 2 mld zł.

Podaż w ubiegłym roku była rekordowo wysoka. Ciekawe były zmiany dotyczące struktury właścicielskiej oraz specjalizacji – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Prot Zastawniak, MjA1NzUwNjc1 dyrektor zarządzający ds. sekurytyzacji spółki Pragma Inkaso. – Po raz pierwszy wartość wystawionych na sprzedaż przez banki i instytucje finansowe wierzytelności osiągnęła poziom 14 mld zł.

Dodatkowe 6 mld zł to tzw. rynek wtórny, czyli portfele wierzytelności przedsiębiorstw windykacyjnych. W sumie na rynek trafiło więc 20 mld zł wierzytelności. Jak podkreśla Zastawniak, nie wszystkie zostały sprzedane w ubiegłym roku, część transakcji została przesunięta na 2015 rok.

Ubiegły rok był ciekawy również ze względu na zmiany zachodzące w strukturach właścicielskich. Pojawiło się kilku inwestorów zagranicznych zainteresowanych polskim rynkiem.

Mamy do czynienia z inwestorami branżowymi wyspecjalizowanymi w windykacji. I tak możemy już od paru lat oglądać na polskim rynku biznesy skandynawskie, w tym roku na przykład duże przejęcie wrocławskiego Ultimo przez norweski B2 Holding. Do tego w ostatnich dniach mieliśmy informacje o nabyciu dużego portfela Getinu przez prawdopodobnie amerykańskiego inwestora, ta informacja nie jest jednak jeszcze oficjalnie potwierdzona – wymienia dyrektor w Pragma Inkaso.

Jego zdaniem inwestorów przyciąga nie tylko potencjał polskiego rynku, lecz także m.in. jego wysoka specjalizacja i nowe kanały. Na rynku pojawiły się – po raz pierwszy w takiej skali – kredyty hipoteczne. Banki przeznaczyły do sprzedaży łącznie ok. 2 mld zł wierzytelności hipotecznych

W tym roku możemy spodziewać się porównywalnej podaży na rynku wierzytelności z tendencją rosnącą – ocenia Prot Zastawniak. – Na pewno będzie na to wpływała wciąż duża konsolidacja rynku bankowego. Przy okazji konsolidacji rynku zawsze mamy do czynienia z czyszczeniem portfeli, czy to jest czyszczenie na przywitanie nowego inwestora, na tzw. nową miotłę, czy jest to tak naprawdę czyszczenie starego portfela.

Z drugiej strony na rynku odczuwalna będzie presja popytowa, bo nowi gracze wchodzący do Polski są zainteresowani dużym wolumenem transakcji.

Sprzedający również chętnie dokonują dużych transakcji, sprzedając w drodze exclusivity talks duży portfel, tak naprawdę otrzymują paradoksalnie lepszą cenę, niż wtedy, gdy sprzedawaliby pojedyncze wierzytelności lokalnym graczom – podkreśla Prot Zastawniak.