Zmiany w podatku PIT od 1 października 2019 r.

Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy wprowadzającej zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie obniżenia stawki podatku PIT z 18% do 17% oraz obniżenia kosztów pracy poprzez co najmniej dwukrotne podniesienie wysokości kosztów uzyskania przychodów pracowników. Po zmianach w praktyce skala podatkowa będzie się składała z 4 stawek – z uwzględnieniem stawki zerowej i tzw. daniny solidarnościowej.

Reforma stanowi kolejny krok w kierunku zmniejszenia klina podatkowego, czyli różnicy między tym, co pracownik dostaje „na rękę” a kwotą, którą na jego zatrudnienie musi przeznaczyć pracodawca. Klin podatkowy dla osób najuboższych (zarabiających w granicach płacy minimalnej) w Polsce jest jednym z wyższych spośród krajów OECD, natomiast progresywność klina podatkowego jest jedną z najniższych.

W stosunku do obecnie obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, projekt przewiduje obniżenie najniższej stawki podatku, wynikającej ze skali podatkowej, z 18% do 17%, przy jednoczesnym pozostawieniu stawki 32% dla dochodów powyżej 85 528 zł. Obniżenie stawki dotyczyć będzie ogółu podatników, którzy uzyskują dochody podlegające opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej (w tym emerytów i rencistów, a także przedsiębiorców, którzy w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie wybrali podatku liniowego czy ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych).

Niewątpliwie weryfikacja stawek w podatku PIT była oczekiwana. Niemniej jednak warto podejść bardziej systemowo do opodatkowania dochodów osobistych i zastanowić się nad skonstruowaniem zupełnie nowej skali podatkowej, która będzie odzwierciedlać rzeczywiste potrzeby budżetu państwa i będzie atrakcyjna dla podatników. Mieliśmy dwie stawki podatkowe, a w najbliższym czasie skala podatkowa złożona będzie aż z czterech, niestety mam wrażenie, dość przypadkowych stawek. Będziemy mieć bowiem zerową stawkę PIT dla osób do 26. roku życia, będzie obowiązywać stawka 17 proc., 32 proc. oraz 36 proc. dla grupy osób zarabiających ponad milion złotych rocznie (4% danina solidarnościowa) – mówi Andrzej Marczak, partner, szef zespołu ds. PIT w KPMG w Polsce.

Projekt ustawy przewiduje również ponad dwukrotny wzrost wysokości zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy PIT. W przypadku standardowych kosztów uzyskania przychodów ze stosunku pracy u jednego pracodawcy, obecnie ich wysokość wynosi 1335 zł rocznie. Po zmianach będzie to kwota 3 000 zł rocznie.

Źródło: Ministerstwo Finansów

Wysokość kosztów uzyskania przychodów co do zasady nie była waloryzowana już od ponad dekady. Co w warunkach inflacji, która za ostatnie 10 lat wyniosła około 20 proc. oraz przy niemal dwukrotnym wzroście płacy minimalnej w tym samym okresie, w praktyce skutkuje tym, iż zamrożenie kwoty kosztów uzyskania przychodów, stanowiło realną podwyżkę podatku dla pracowników – mówi Grzegorz Grochowina, starszy menedżer w zespole ds. PIT w KPMG w Polsce.

Uwzględniając projektowane zmiany, roczny zysk podatnika, który zarabia 2 250 zł (minimalne wynagrodzenie za pracę w 2019 r.) wyniesie 472 zł. Natomiast przy zarobkach 4 765 zł (przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej prognozowane na 2019 r.), będzie to rocznie 732 zł. Zdaniem Ministerstwa Finansów, z nowych rozwiązań skorzysta ponad 25 milionów Polaków. Zgodnie z komunikatem MF, zmiany mają obowiązywać od 1 października 2019 r.