Paliwa ciekłe mogą przyspieszyć eksplorację kosmosu. Są bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i zasilają już coraz więcej komercyjnych rakiet

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Paliwa ciekłe mogą przyspieszyć eksplorację kosmosu. Są bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i zasilają już coraz więcej komercyjnych rakiet

Paliwa ciekłe mogą przyspieszyć eksplorację kosmosu. Są bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i zasilają już coraz więcej komercyjnych rakiet 1

Paliwa ciekłe mogą zrewolucjonizować transport kosmiczny. Choć obecnie to paliwa stałe są stosowane najczęściej, to silniki na ciekły materiał pędny uzyskują najwyższą efektywność spośród silników rakietowych. Wraz ze wzrostem ilości paliwa i utleniacza, większe są tylko zbiorniki, silnik pozostaje taki sam, inaczej niż w przypadku napędów na paliwa stale czy hybrydowe. Do tego silniki na paliwa ciekłe są bezpieczne i elastyczne pod względem warunków pracy. Napędy na paliwa ciekłe umożliwią rozwój satelitarnych systemów startowych, zapewniając dostęp do orbity po znacznie niższych kosztach niż istniejąca technologia rakietowa.

– Wykorzystanie paliw ciekłych pozwala na bardziej ekonomiczne loty. Gdybyśmy chcieli np. używać tych samych paliw i utleniaczy w formie gazowej, musielibyśmy mieć dużo większe zbiorniki. Jednak największym plusem są zdecydowanie jak najlepsze osiągi oraz bezpieczeństwo i możliwość sterowania takimi rakietami – ocenia w rozmowie z agencją innowacyjną Newseria Innowacje Agata Zwolak, lider projektu rakiety hybrydowej z AGH Space Systems.

Silniki na ciekłe paliwo uzyskują najwyższą efektywność spośród silników rakietowych. Z tradycyjnymi napędami wygrywają też kwestią przechowywania materiałów pędnych w rakiecie. Wraz ze wzrostem ilości paliwa i utleniacza zwiększa się tylko zbiornik, sam silnik pozostaje taki sam. W przypadku pozostałych silników, wraz z ilością paliwa rośnie komora spalania. Dodatkowo silniki na paliwa ciekłe są bezpieczne i stosunkowo elastyczne pod względem warunków pracy, są już niemal powszechnie używane w rakietach orbitalnych.

– Chemiczne napędy rakietowe można podzielić na ciekłe, stałe i hybrydowe. W przypadku paliw stałych używamy stałego utleniacza i stałego paliwa, w przypadku rakiet hybrydowych – ciekłego lub gazowego utleniacza oraz stałego paliwa. Natomiast w przypadku napędów ciekłych używamy zarówno ciekłego utleniacza, jak i ciekłego paliwa. Użycie silników napędzanych paliwem ciekłym pozwala nam na osiąganie lepszych osiągów, a także zwiększenie bezpieczeństwa i daje nam możliwość lepszego sterowania ciągiem silnika – przekonuje Agata Zwolak.

Silniki na paliwo stałe i hybrydowe sprawdzają się przede wszystkim w rakietach suborbitalnych i sondujących, czyli stosunkowo małych. Są dość proste i tanie, a dodatkowo próg masy potrzebnej do umieszczenia działającego napędu w rakiecie jest mniejszy niż w innych napędach. Paliwa ciekłe mają inne zalety, a ze względu na bezpieczeństwo i efektywność stopniowo zmieniają rynek rakiet.

– Przykładami takich paliw ciekłych może być np. kerozyna – nafta, jaka jest wykorzystywana w rakietach SpaceX, albo np. alkohol izopropylowy, którego my używamy w naszym projekcie „Turbulencja”. Natomiast jako utleniacza można użyć m.in. ciekłego tlenu lub ciekłego podtlenku azotu – wymienia ekspertka.

„Turbulencja”, czyli projekt rakiety sondującej napędzanej silnikiem rakietowym na ciekły materiał pędny, skonstruowana przez Polaków z AGH Space Systems, to pierwsza na świecie rakieta na paliwo ciekłe wykorzystująca podtlenek azotu. Pozwoliło to na uproszczenie całego systemu przy zachowaniu efektywności właściwej silnikom na paliwo ciekłe. Dzięki temu jesteśmy w stanie zbudować rakietę sondującą lub suborbitalną wyposażoną w silnik na paliwo ciekłe, który osiąga lepszą efektywność niż rakiety na paliwo stałe czy te hybrydowe.

– Większe komercyjne rakiety są już w dużej mierze zasilane właśnie ciekłym materiałem pędnym, jednak napędy hybrydowe i stałe dalej są wykorzystywane na świecie. Przede wszystkim napędy stałe w różnych projektach militarnych, a napędy hybrydowe do mniejszych projektów, do sterowania w kosmosie. Każdy z rodzajów silników niesie jakąś przyszłość dla rozwoju technologii kosmicznych – tłumaczy Zwolak.

Silniki z napędem na paliwa stałe wciąż jeszcze cieszą się największą popularnością, jednak już od lat największe firmy świata pracują nad silnikami o alternatywnych napędach, które mogłyby znacznie ułatwić i przyspieszyć eksplorację kosmosu. Niedawno opracowany silnik rakietowy SABRE (Synergetic Air-Breathing Rocket Engine) może być kolejnym krokiem naprzód w napędzie lotniczym. Łączy elementy technologiczne silników odrzutowych i rakietowych, tworząc oszczędny i skalowalny układ napędowy wielokrotnego użytku. Od startu w atmosferze silnik zasysa powietrze jak konwencjonalny silnik odrzutowy, aby wspomóc spalanie paliwa wodorowego. Po przekroczeniu atmosfery przełącza się na konwencjonalny tryb rakietowy i wykorzystuje ciekły tlen.

Tego typu silniki umożliwią wprowadzenie szeregu hipersonicznych pojazdów powietrznych i rozwój satelitarnych systemów startowych, tym samym zapewnią też dostęp do orbity po znacznie niższych kosztach niż obecnie.

Rewolucyjna technologia opracowana przez Polaków może z kolei sprawdzić się np. w rakietach wojskowych. Zastosowanie podtlenku azotu mogłoby być znacznie tańsze w przypadku rakiet wojskowych, które przez dłuższy czas mają być w pełnej gotowości do startu. Takie rakiety mogłyby się też sprawdzić przy wynoszeniu ładunków na trajektorie suborbitalne i orbitalne.

– W przypadku paliw, jakie my wykorzystujemy, czyli podtlenek azotu i alkohol izopropylowy, są to tanie i łatwo dostępne materiały, ponieważ naszym celem jest wykorzystywanie łatwych i tanich środków, żeby zbudować projekt przystępny cenowo – wskazuje Agata Zwolak.

Paliwa ciekłe to jednak nie koniec w napędach rakietowych. Niedawno naukowcom z Uniwersytetu Harvarda udało się otrzymać wodór metaliczny w stanie stałym. Może to oznaczać prawdziwą rewolucję. Wodór w tym stanie będzie kilkukrotnie mocniejszym paliwem rakietowym niż stosowany do tej pory w rakietach wodór ciekły.

Trwają również prace nad silnikami plazmowymi, gdzie wykorzystywane jest elektromagnetyczne przyspieszanie plazmy. Dzięki uzyskiwaniu prędkości kilkuset tysięcy km/h, lot na Marsa może trwać zaledwie 39 dni zamiast co najmniej pół roku w przypadku rakiet konwencjonalnych. Podobny efekt mogłoby dać zastosowanie silników fuzyjnych, gdzie – jak wyliczają eksperci – ilość paliwa o wielkości ziarnka piasku dałaby taką samą siłę, co cztery litry chemicznego paliwa.

Bursztyn bałtycki może wyleczyć trądzik i lekooporne szczepy gronkowca. Polacy pracują nad uzyskaniem z niego bakteriobójczej substancji czynnej

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Bursztyn bałtycki może wyleczyć trądzik i lekooporne szczepy gronkowca. Polacy pracują nad uzyskaniem z niego bakteriobójczej substancji czynnej

Bursztyn bałtycki może wyleczyć trądzik i lekooporne szczepy gronkowca. Polacy pracują nad uzyskaniem z niego bakteriobójczej substancji czynnej 2

Polska dysponuje jednymi z największych na świecie złóż bursztynu. Polski start-up potwierdził i chce wykorzystać bakteriobójcze działanie tego surowca do wyprodukowania zupełnie nowej substancji kosmetycznej i farmaceutycznej. Sam bursztyn od lat wykorzystywany jest w medycynie naturalnej i ludowej. Dotychczas nie wzbudził jednak poważnego zainteresowania ze strony koncernów. Tymczasem bursztyn może się okazać świetnym środkiem konserwującym, może leczyć trądzik czy wyleczyć gronkowca.

– Staramy się pozyskać substancje o charakterze bakteriobójczym z bursztynu bałtyckiego. Dzieje się to na drodze wieloetapowej ekstrakcji i oczyszczania. Naszym głównym celem na tym etapie jest wprowadzenie pozyskanych substancji i kompleksów substancji do produktów kosmetycznych jako substancje aktywne bądź konserwanty. Właściwości bakteriobójcze bursztynu nie są obecnie wykorzystywane w żadnym produkcie kosmetycznym, a nam udało się je potwierdzić i uzyskać ekstrakt, który takie właściwości wykazuje – mówi agencji informacyjnej Newseria Innowacje Igor Kaczmarczyk, prezes zarządu spółki Amber Laboratories.

Projekt Amber Care dedykowany jest branży kosmetycznej i farmaceutycznej. Polacy opracowali innowacyjną metodę pozyskiwania substancji bakteriobójczych z bursztynu bałtyckiego. Według start-upu, opracowane substancje wykazują skuteczne działanie np. wobec lekoopornych szczepów gronkowca złocistego. Mogą jednak także służyć do konserwacji różnego rodzaju produktów i produkcji kosmetyków naturalnych.

– Innowacyjność projektu polega na tym, że powszechnie znaną żywicę kopalną, jaką jest bursztyn, wykorzystujemy w nowatorski sposób. Staramy się wyekstrahować za pomocą współczesnych zdobyczy nauki substancje o działaniu bakteriobójczym po to, żeby one zabijały nam bakterie jako konserwant w produkcie. Mogą też być składnikiem aktywnym, np. w produktach wspomagających leczenie trądziku – mówi Igor Kaczmarczyk.

Wykorzystanie bursztynu w masowej produkcji farmaceutyków i substancji kosmetycznych mogłoby potencjalnie być dużą szansą ekonomiczną dla Polski, która po Rosji dysponuje jednymi z największych złóż na świecie. Według danych Państwowego Instytutu Geologicznego złoża są szacowane łącznie na ponad tysiąc ton. Oficjalne i zgodne z prawem wydobycie bursztynu jest w naszym kraju niewielkie, zdecydowana większość wydobycia następuje nielegalnie.

Naukowcy z Uniwersytetu Rochester skupili się z kolei na problemie dostępu do masy perłowej. Substancja ta, naturalnie występująca w wewnętrznej części skorupy małż, jest szeroko wykorzystywana w kosmetologii i farmacji. Jej cechą charakterystyczną jest duża wytrzymałość mechaniczna połączona z niewielką masą. Jest także biokompatybilna, co sprawia, że doskonale nadaje się m.in. do wytwarzania implantów ortopedycznych czy nawet sztucznych kości. Problemem jest jednak jej wysoka cena.

Amerykanie opracowali metodę wytwarzania masy perłowej w warunkach laboratoryjnych bez zaawansowanej aparatury, tylko w wyniku naturalnych procesów zachodzących przy udziale bakterii. Medycyna nie jest jedynym potencjalnym zastosowaniem masy perłowej. Z uwagi na właściwości fizyczne, ogromne nadzieje wiązane są z nią również w inżynierii lądowej czy nawet przemyśle kosmicznym. Także polscy badacze nie skupiają się wyłącznie na naturalnych złożach bursztynu.

– Złoża bursztynu są ograniczone, więc na tym etapie koncentrujemy się na tym, aby opisać substancję aktywną, którą pozyskaliśmy z bursztynu, jak ona wygląda chemicznie, bo być może produkowana może być też przez współczesne rośliny bądź syntetyzowana sztucznie. Obecnie projekt jest na etapie prototypu, czyli ekstraktu o określonych właściwościach bakteriobójczych, które możemy udostępniać zainteresowanym firmom do testów – mówi przedstawiciel Amber Laboratories.

Twórcy projektu Amber Care poszukują aktualnie źródeł finansowania, by móc wprowadzić go w dalsze fazy. Według Orbis Research, światowy rynek produktów kosmetycznych będzie w 2023 roku wyceniany na ponad 805 mld dol. Dla porównania w 2017 roku było to nieco ponad 532 mld dol.

Debiut Plantwear S.A. na NewConnect coraz bliżej. Spółka przedłuża okres przyjmowania zapisów

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Debiut Plantwear S.A. na NewConnect coraz bliżej. Spółka przedłuża okres przyjmowania zapisów

Plantwear S.A., producent lifestylowych akcesoriów drewnianych w Polsce, jest w trakcie przeprowadzania publicznej oferty poprzedzającej debiut na rynku NewConnect. Dotychczas Spółka pozyskała ponad 0,7 mln zł od ponad 160 inwestorów indywidualnych. Maksymalny pułap emisji nie został jeszcze osiągnięty, w związku z czym Zarząd Spółki wraz z oferującym akcje podjęli decyzję o wydłużeniu terminu przyjmowania zapisów do 10 czerwca 2019 r. Nie zmienia to planów debiutu Spółki na rynku NewConnect.

Oferta publiczna akcji serii C obejmuje 363 636 zwykłych akcji na okaziciela.

29 kwietnia Spółka opublikowała szacunkowe wyniki finansowe za I kwartał tego roku. Są one rekordowe i istotnie wpływają na poprawę atrakcyjności parametrów wyceny Spółki dla inwestorów. W I kwartale 2019 r. przychody Plantwear wzrosły o 181% względem analogicznego okresu zeszłego roku. Tylko przez te 3 miesiące wykonano 30% prognozy w odniesieniu do przychodów oraz 25% w odniesieniu do zysku netto, i to w historycznie najgorszym okresie, który dotychczas odpowiadał za 9-15% przychodów rocznych.

Są to wartościowe dane ukazujące potencjał Spółki, które mogą stanowić istotne przesłanki decyzji inwestycyjnej. Zgodnie z sygnałami ze strony inwestorów, chcemy dać im możliwość dokładnej analizy nowych danych oraz czas na podjęcie decyzji – mówi Wiktor Pyrzyk, Prezes Zarządu Plantwear S.A.

Zaktualizowana wartość wskaźnika P/E pre money wynosi 8,12x, natomiast post money 10,55x. Jest to istotny spadek względem danych za rok 2018, kiedy to wskaźniki wynosiły kolejno 13,85x oraz 18,55x.

Kapitał pozyskany z emisji umożliwia przyspieszenie działań w ramach strategii rozwoju. Realizujemy ją na bieżąco, jednak środki z zewnątrz pozwolą zwiększyć tempo działań i podjąć wszystkie z założonych celów emisyjnych. Większe wpływy to szybsza realizacja przyjętej strategii, co przełoży się korzystnie na potencjał wzrostu wartości Plantwear, na czym skorzystają też akcjonariusze – komentuje Wiktor Pyrzyk, Prezes Zarządu Plantwear S.A. Widzimy realne możliwości pozyskania większego kapitału, stąd decyzja o wydłużeniu terminu zapisów, co jak sądzimy będzie z korzyścią dla inwestorów – dodaje.

Wydłużenie terminu przyjmowania zapisów nie wpływa na plany debiutu Spółki na rynku NewConnect. Zaraz po przeprowadzeniu oferty publicznej ruszają działania w zakresie wprowadzenia do obrotu koordynowane przez autoryzowanego doradcę INC S.A.
Plantwear wprowadzi akcje do obrotu do końca 2019 r., celując w debiut we wrześniu.

Pierwotnie zapisy miały trwać do 10 maja. Zgodnie z przepisami KSH oferta publiczna może trwać maksymalnie 3 miesiące, dlatego Emitent nie będzie już ponownie wydłużał terminu zapisów i oferta publiczna definitywnie zakończy się 10 czerwca 2019 r.

Parametry oferty publicznej prezentowane są na platformie CrowdConnect.pl/plantwear, natomiast zapisy na akcje można składać pod adresem emisja.plantwear.pl

Po wyborach czeka nas podwyżka podatków?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Po wyborach czeka nas podwyżka podatków?

Niedługo w budżecie może zabraknąć kilku miliardów złotych na sfinansowanie nowych pomysłów polityków. Państwo będzie musiało się zadłużać, co może skutkować problemami, które dotknęły np. Grecję. Inną drogą jest podnoszenie obecnych i nakładanie nowych podatków. Jednak, według ekspertów, wyższych danin nie będzie w tym roku. Jesienią odbędą się wybory i żadna z partii nie zechce w ten sposób zaryzykować utraty poparcia. Należy więc oczekiwać dalszego uszczelniania systemu podatkowego. Tego typu działania mają też dotyczyć NFZ i FUS. Ponadto rząd zamierza opodatkować tzw. cyfrowych gigantów. W założeniach może to wzbogacić kasę państwa o ok. miliard złotych. To byłaby tylko niewielka część potrzebna na sfinansowanie obietnic. A co z resztą kwoty?

Gra o miliardy

Jak wskazuje ekonomista Marek Zuber, koszt wprowadzenia ostatnich propozycji polityków, nie tylko PiS-u, wynosi ponad 70 mld zł. Z roku na rok kwota ta będzie się zwiększać, m.in. ze względu na obniżenie wieku emerytalnego. Zdaniem eksperta, w tej sytuacji możliwe są dwie drogi. Jedna to sukcesywne zadłużanie się, żeby sfinansować nowe pomysły. Wówczas mamy scenariusz grecki, ale nie w ciągu roku czy dwóch lat. Drugą opcją jest poszukiwanie środków, m.in. poprzez podnoszenie podatków i nakładanie nowych parapodatków. To już się dzieje, a przykładem tego jest 10 groszy w paliwie.

– Jesteśmy na początku drogi greckiej. Wszystkie partie zobaczyły, że wybory wygrywa się, dając szybko pieniądze do ręki. Ale to w prostej linii prowadzi do katastrofy, choć trochę trwa. Zadłużenie Grecji w momencie wejścia do UE wynosiło 25% PKB. Ono narastało, aby w dniu przystąpienia do strefy euro osiągnąć 100% PKB. Później, w okresie kryzysu lat 2007-2008 wzrosło do 110%. W konstytucji mamy limit zadłużenia 60%. Gdybyśmy się do niego zbliżyli, to zaczęłyby się poważne problemy – mówi ekonomista Piotr Kuczyński.

Natomiast, jak zaznacza Maciej Zdrolik z Departamentu Analiz i Relacji Inwestorskich w mBanku, realizacja rządowego pakietu fiskalnego powinna zmieścić się w planowanym budżecie na ten rok. Proponowane zmiany mogą skutkować wzrostem deficytu sektora finansów publicznych w przyszłym roku do poziomu 2,3% PKB. To wciąż byłoby znacząco poniżej granicy procedury nadmiernego deficytu, tj. 3%. Dopiero przekroczenie tego poziomu mogłoby wiązać się z okrojeniem proponowanych zmian lub rekompensowaniem wyższych wydatków większymi wpływami budżetowymi z podatków.

– Masa pieniędzy, która trafi do ludzi, podtrzyma nieco wzrost gospodarczy. Chociaż nie wierzę, żeby to było 0,6%, jak niektórzy moi koledzy po fachu mówią. Skłaniam się raczej do tego, że będzie to bliżej wartości 0,3%. Poza tym, to niestety są pieniądze, które szybko się spalają w przestrzeni publicznej, niczym snopek siana. Nie ma trwałego ciepła z tego, a w tym przypadku nie będzie też stabilnego rozwoju gospodarczego – dodaje Piotr Kuczyński.

Spokojny rok?

Polacy zapłacą wyższe lub nowe daniny, o czym jest przekonany Marek Zuber. Według niego, politycy będą musieli wybrać pomiędzy rozwiązaniem powszechnym lub wymierzonym w konkretne grupy społeczne. Może to być podatek katastralny, ale od sumowanej wartości nieruchomości, np. powyżej 1 mln zł. Wtedy objęci nim zostaną zamożniejsi obywatele, lecz nie w sensie dochodów miesięcznych, a stanu posiadania. W ten sposób można zebrać dodatkowe miliardy złotych.

– Stawiam, że w roku wyborczym nie będzie wprost zwiększonych podatków, bo to byłoby samobójstwo polityczne. Nowy parlament, który zbierze się jesienią, raczej nie zdąży wprowadzić zmian w ustawie podatkowej, np. poprzez zwiększenie stawek czy ograniczenie odpisywania kosztów. Takie modyfikacje, pomijając VAT, muszą być uchwalone i ogłoszone do końca listopada, aby obowiązywały w kolejnym roku. Dlatego uważam, że tego typu projekty mogą pojawić się później – twierdzi dr nauk ekonomicznych Radosław Piekarz, doradca podatkowy.

Według Piotra Kuczyńskiego, w tym roku nie nastąpi podwyżka stawek podatków. Ekspert podkreśla, że do końca grudnia potrzeba 18-19 mld zł na realizację rządowych pomysłów, a w kolejnych latach – ok. 45 mld zł. Z NBP, który zanotował zysk, bo złoty w zeszłym roku osłabł, wpłynie 7 mld zł. Pozostałą część można uzyskać metodą zadłużania się, poprzez podniesienie deficytu i znowelizowanie budżetu. Alternatywą jest to, że Fundusz Ubezpieczeń Społecznych zaciągnie kredyt zamiast dopłat rządowych na wypłatę emerytur. Takie rozwiązanie już było stosowane w przeszłości.

– Tzw. trzynastą emeryturę może wziąć na siebie FUS. Ponadto, program rządowy będzie finansowany z dalszego uszczelnienia systemu podatkowego. Zgodnie z zapowiedziami rządu większy nacisk ma być położony na płatności z CIT. Można też oczekiwać malejącego, ale wciąż dodatniego, przyrostu ściągalności z VAT-u. Kolejnym źródłem finansowania zapowiedzianych wydatków będą uszczelnienia w FUS czy NFZ – przewiduje ekspert mBanku.

Dr Piekarz zauważa, że wpływy VAT z B2B są dobrze chronione, istnieją odpowiednie rozwiązania i narzędzia do kontroli. Zdaniem eksperta, jednak wiele do poprawienia jest w B2C. Można mnożyć przykłady, w których klient nie otrzymuje paragonu. Tak się dzieje m.in. w warsztatach samochodowych, zakładach fryzjerskich czy lokalach gastronomicznych. Trudniej będzie o to po wprowadzeniu kas fiskalnych online. Uszczelnienie systemu nie oznaczałoby jednak podniesienia stawek VAT.

Z kieszeni gigantów

– Premier Morawiecki mówił, że zwiększenie ściągalności podatków to jest góra 20 mld zł rocznie. Resztę finansujemy dzisiaj tylko dlatego, że mamy najlepszą koniunkturę w okresie ostatnich trzydziestu lat. I dotyczy to nie tylko Polski, ale Europy Środkowo-Wschodniej. W większości krajów jest minimalny historyczny poziom bezrobocia, wzrastają realne wynagrodzenia. Jeśli się to skończy, a kiedyś to na pewno nastąpi, to nie będziemy w stanie sfinansować obietnic bez podwyższenia podatków – przekonuje Marek Zuber.

Z kolei, według Macieja Zdrolika, ryzykiem, które mogłoby spowodować wzrost podatków, byłoby pogłębienie spowolnienia w światowej gospodarce. W Polsce przyniosłoby to mniejsze wpływy podatkowe, a co za tym idzie – bardziej napiętą sytuację budżetową. Specjaliści w mBanku tak negatywnego scenariusza w chwili obecnej nie zakładają. Ekspert zaznacza, że rząd zapowiada wprowadzenie podatku od tzw. cyfrowych gigantów. On ma sfinansować ok.1 mld zł, a tzw. „piątka” to około 45,5 mld zł rocznie.

– Nałożenie podatków na Google’a i podobne firmy na razie jest życzeniowe. Pół świata próbuje to zrobić i nie do końca to wychodzi. Takie propozycje dzisiaj padają, ponieważ one są najmniej dotkliwe dla społeczeństwa. W przestrzeni publicznej pojawiają się liczby, miliardy złotych. Do Kowalskiego dociera przekaz, że to nie on zapłaci podatek, tylko źli ludzie, złodzieje, oszuści, przedsiębiorcy międzynarodowi. Już pomijam fakt, że ta danina i tak finalnie zostanie przeniesiona na klienta. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Tak samo było z podatkiem bankowym – podkreśla Marek Zuber.

Tymczasem, dr Piekarz przypomina, że podatek od cyfrowych gigantów nie jest nowym i polskim pomysłem. Nie ma w ogóle pewności, czy to rozwiązanie uda się wprowadzić w naszym kraju. Wątpliwe też pozostaje, ile z tego tytułu zyska budżet, bo szacunki są naprawdę bardzo różne. Według eksperta, dosyć ryzykowne jest poleganie na wpłatach z danin, które jeszcze nie obowiązują. Kiedyś prognozowano spore wpływy z podatków bankowego i od hipermarketów. Ten pierwszy zapewnia mniejsze dochody niż planowano, a drugi w ogóle.

– Być może Polacy dojdą do wniosku, że są gotowi płacić 30-50 groszy więcej za litr paliwa, żeby sfinansować program 500+ lub trzynastą emeryturę. Zgadzam się na wyższy podatek, ale tylko pod warunkiem, że pieniądze trafią do rzeczywiście potrzebujących. Z pewnością nie są nimi osoby, które pobierają 500+ przy bardzo wysokich dochodach miesięcznych – podsumowuje Marek Zuber.

Prawo geologiczne i górnicze wymaga zmian

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Prawo geologiczne i górnicze wymaga zmian

W projekcie nowego prawa geologicznego i górniczego należy przyjąć elastyczne podejście do składanych wniosków koncesyjnych i umożliwienia wskazywania prawa do nieruchomości o które w przyszłości będzie zamierzał się ubiegać wnioskodawca.

Z praktyki przedsiębiorców wynika, że częstym problemem blokującym prowadzenie prac lub zmuszającym do ich przeprojektowania jest brak uregulowania stanu prawnego nieruchomości gruntowych, w tym kwestii spadkowych.

Ponieważ wymogiem wniosku koncesyjnego jest określenie właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których ma być wykonywana zamierzona działalność, przedsiębiorca nie jest w stanie spełnić tych wymogów.

Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan
Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan

– Rozwiązaniem stosowanym w wielu innych ustawach jest wprowadzenie regulacji, zgodnie z którymi brak uregulowania stanu prawnego nieruchomości nie stanowi przeszkody dla procedowania postępowania. Takie przepisy powinny mieć również zastosowanie w procedurze udzielania koncesji. Nie naruszają one bowiem praw właścicieli nieruchomości – mówi Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan.

Nie zawsze jest możliwe i racjonalne pozyskiwanie tytułów prawnych do nieruchomości gruntowych, na których jest planowane wykonanie wierceń w dniu składania wniosku o koncesję. Wynika to ze specyfiki prowadzenia działalności poszukiwawczo – rozpoznawczej, która polega na projektowaniu robót geologicznych zmierzających do rozpoznania złoża w okresie kilku lat. Dlatego wieloletnią praktyką w projektowaniu robót geologicznych, pozwalającą na elastyczność w podejmowaniu decyzji, co do wyboru konkretnej lokalizacji prac geologicznych, w tym wierceń, było określanie tych robót jako obligatoryjnych, opcjonalnych oraz wskazywanie dla takich wierceń kilku lokalizacji alternatywnych.

Wszystkie strony tak zaplanowanych prac, w szczególności właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gdzie zaplanowano wykonywanie wierceń, były stronami postępowania o udzielenie/zmianę koncesji. Natomiast dla prac przyszłych wystarczającym było oświadczenie osób uprawnionych do reprezentacji spółki, że zamierzają uzyskać stosowny tytuł prawny do wybranej lokalizacji w przyszłości.

Digital Future 2019: Należy edukować i rozwiewać obawy w sprawie 5G

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Digital Future 2019: Należy edukować i rozwiewać obawy w sprawie 5G

Do tego, aby sieć 5G funkcjonowała prawidłowo konieczne jest uregulowanie kwestii poziomu limitów pól elektromagnetycznych (PEM). Ministerstwo Cyfryzacji podczas konferencji Digital Future  zorganizowanej przez Związek Cyfrowa Polska zapowiedziało, że taki krok wykona do końca roku. I będzie rozwiewać obawy Polaków wobec sieci 5G i pól elektromagnetycznych.

5g1– Uregulowanie kwestii PEM to dzisiaj najważniejsze zadanie tak, aby inwestycje, które będą tworzyć operatorzy i producenci w sieć 5G nie spotykały się z blokowaniem i protestami. I wiem, że to będzie trudne zadanie, bo obawa w sprawie pól elektromagnetycznych jest często oparta na hasłach populistycznych – mówił podczas konferencji prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik.

Uczestnicząca w debacie wiceminister cyfryzacji Wanda Buk przyznawała, że harmonizacja limitów PEM jest na liście Ministerstwa Cyfryzacji na ten rok. Jednocześnie resort chce „uspokoić nastroje społeczne” w sprawie poziomów promieniowania. – Zaplanowaliśmy kampanię informacyjną, która ruszy lada dzień. Stworzyliśmy też mechanizm kontroli społecznej, który pozwala sprawdzać i kontrolować natężenie pól elektromagnetycznych. Chcemy ostudzić emocje społeczne w tym temacie – stwierdziła Wanda Buk.

Prezes Cyfrowej Polski zauważał ponadto, że budowa sieci 5G musi mieć jasne uzasadnienie. – Sieć  piątej generacji pozwoli tworzyć nowe usługi i rozwiązania. Samorządy już dzisiaj powinny zastanawiać się, jak ją wykorzystać w tworzeniu tzw. smartcity, żeby mieszkańcy wiedzieli, że będą mieli z tej sieci konkretne korzyści i nie muszą się jej obawiać – dowodził Michał Kanownik. Jego zdaniem potrzebne jest także zaangażowanie biznesu, który także powinien tworzyć i myśleć już o rozwiązaniach i usługach opartych na sieci 5G.

Zdaniem prezesa Federacji Konsumentów Kamila Pluskwy-Dąbrowskiego sami konsumenci już dzisiaj są gotowi na benefity, jakie przyniesie sieć 5G. – Mam jednak wątpliwości, czy konsumenci są gotowi jednak na świadome korzystanie z tej sieci – zauważył. Pluskwa-Dąbrowski poparł również pomysł przeprowadzenia akcji edukacyjno-informacyjnej w sprawie 5G, a szczególnie w aspekcie podwyższenia limitów PEM. – W dobie „fake newsów” jest to niezbędne – dodawał.

Konferencja Digital Future 2019 – Let’s talk about technology, która odbyła się w piątek, 10 maja, została zorganizowana przez Związek Cyfrowa Polska, największą organizację branży cyfrowej w Polsce. Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawowały Ministerstwo Cyfryzacji, Ministerstwo Przedsiębiorczości i  Technologii, UKE oraz NASK.

Rada Polityki Pieniężnej zmienia nastawienie

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Rada Polityki Pieniężnej zmienia nastawienie

W Radzie Polityki Pieniężnej zaczyna pojawiać się coraz więcej głosów wątpiących w to, że do końca kadencji uda się utrzymać stopy na rekordowo niskim poziomie 1,5 proc. Szanse na podwyżkę rosną z kilku powodów. Na pierwszy plan wysuwają się wciąż szybko rosnące tempo podwyżek płac czy szanse na dalszy wzrost inflacji bazowej – pisze Daniel Kostecki, główny analityk Conotoxia Ltd.

Poziom cen w polskiej gospodarce systematycznie wzrasta od końca stycznia 2016 r., kiedy to według oficjalnych danych Głównego Urzędu Statystycznego gospodarka wyszła z deflacji, czyli spadku cen, i pojawiła się inflacja, czyli ich wzrost.

Od tamtego czasu inflacja cen konsumpcyjnych badana na podstawie koszyka dóbr i usług oszacowanego przez GUS najczęściej nie przekraczała poziomu 2 proc. Jedynie w 2017 r. podskoczyła do 2,5 proc., znajdując się w celu Narodowego Banku Polskiego, który wynosi właśnie 2,5 proc. z odchyleniem o 1 pkt proc. Można powiedzieć, że w tym okresie wszystko było pod kontrolą. Niewykluczone jednak, że już wkrótce nastąpią zmiany.

Rynek stopy procentowej, na którym jego uczestnicy próbują oszacować i zabezpieczyć się przed ewentualnym wzrostem stóp procentowych, wskazuje na największe szanse na podwyżkę stóp procentowych w Polsce przez Radę Polityki Pieniężnej od grudnia ub.r. Wyznaczają to tzw. stawki FRA 9×12 (określają one oczekiwany poziom 3-miesięcznego WIBOR-u w terminie do jednego roku), których wartość zwiększyła się do poziomu 1,76 proc., choć jeszcze w marcu znajdowały się pod poziomem 1,7 proc. Dlaczego zatem przełom kwietnia i maja przynosi zwyżkę szans na podwyżki stóp procentowych?

Czynników jest kilka, ale przede wszystkim nie trudno zauważyć, że mamy do czynienia ze stałym i silnym wzrostem wynagrodzeń, który może powodować wzrost presji inflacyjnej ze strony jeszcze większej konsumpcji. Wzrost wydatków gospodarstw domowych może przyczynić się do wzrostu cen. Co więcej, takie założenie jest również podparte badaniami NBP. Według nich coraz więcej firm planuje podwyżki cen towarów i usług, co także może być konsekwencją wzrostu wynagrodzeń. „Odsetek przedsiębiorstw planujących podniesienie cen oferowanych produktów wśród firm oczekujących wzrostu cen materiałów i surowców wykorzystywanych do produkcji wyniósł 71 proc., wobec średnio 69 proc. w ubiegłym roku. Oznacza to, że kształtowanie się cen zaopatrzenia będzie nadal kluczowe dla zmian cen producentów” – czytamy w Szybkim Monitoringu NBP z kwietnia br.

Firmy w rezultacie wzrostu kosztów mogą przerzucać je na odbiorcę końcowego. W konsekwencji może przełożyć się to na wzrost inflacji bazowej, w skład której nie wchodzą ceny żywności i energii. Oprócz tych czynników można również zwrócić uwagę na czynniki jednorazowe. Co prawda Rada niekoniecznie bierze je pod uwagę w ustalaniu polityki pieniężnej, jednak za wzrost inflacji w Polsce odpowiada także wzrost cen paliw i żywności. Ropa na światowych rynkach podrożała od początku roku o ponad 36 proc., a złoty do dolara był w pewnym momencie najsłabszy od dwóch lat. To wpływa na wyższe ceny ropy wyrażane w złotych i finalnie na drogą benzynę i olej napędowy na stacjach paliw w Polsce oraz na wzrost inflacji. Dodatkowo drożeje żywność. Jest to konsekwencja susz i chorób roślin, co obniża podaż żywności – warzyw, owoców oraz mięsa, zwłaszcza wieprzowego. Finalnie przekłada się to na wyższe ceny, czyli na inflację. Według wstępnych szacunków GUS-u żywność podrożała w kwietniu o 3,3 proc. w relacji do kwietnia ubiegłego roku i o 1 proc. w relacji do marca br.

Stąd też w 10-osobowej Radzie Polityki Pieniężnej zaczyna pojawiać się coraz więcej głosów wątpiących w to, że do końca kadencji RPP, czyli 2022 r., uda się utrzymać stopy na rekordowo niskim poziomie 1,5 proc. Eugeniusz Gatnar, członek NBP i RPP, w wywiadzie dla ISB News powiedział: „Jeśli inflacja będzie blisko celu i na ścieżce wzrostowej, to dla mnie byłby to czynnik, który by mnie skłonił do rozważenia wniosku o podwyżkę stóp o 0,25 pkt proc. jako ruch wyprzedzający”. Z kolei Jerzy Osiatyński, także członek RPP, w wywiadzie dla PAP nie wykluczył podwyżki już w połowie 2019 r.: „Obecnie nie ma warunków do tego, by podwyższać stopy procentowe. Jednak nie umiem powiedzieć, jak długo takie warunki będą się utrzymywać. Trudno jest stwierdzić, jakie jest obecnie prawdopodobieństwo, że stopy procentowe w 2019 r. pozostaną bez zmian. Nie wykluczałbym, że podwyżka będzie konieczna już w połowie 2019 r., nie czekając do ostatniego kwartału, ani nie zaryzykowałbym hipotezy, że stopy procentowe do końca 2022 r. pozostaną bez zmian”. Jerzy Kropiwnicki, b. minister i kolejny z członków RPP, z kolei zauważa, że inflacja w Polsce w połowie 2020 r. może wzrosnąć powyżej 3,5 proc., co byłoby argumentem za ewentualnym poparciem wniosku o podwyżkę stóp procentowych.

Najbliższa decyzja RPP już w środę 15 maja. Może być ona oczekiwana również z racji tego, że ostatnia publikacja inflacji wskazała na największe podwyżki cen od końca 2017 r., wynosząc 2,2 proc. Teoretycznie, im bardziej prawdopodobną byłaby podwyżka stóp w Polsce, tym lepiej mógłby zachowywać się złoty, który ma co odrabiać względem dolara, franka czy funta brytyjskiego.

Przegląd wydarzeń następnego tygodnia

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Przegląd wydarzeń następnego tygodnia

Spór handlowy USA-Chiny pozostanie tematem przewodnim dla rynków, a przy utrzymującej się niepewności nie trzeba wiele, by wzniecić zmienność. Dane powinny pozostać na drugim planie, choć słabsze wskaźniki aktywności będą podsycać wątpliwości wokół perspektyw globalnego ożywienia. Sprzedaż detaliczna i produkcja przemysłowa z USA i Chin będą godne uwagi. W Europie mamy wysyp odczytów PKB za I kw. W Polsce posiedzenie RPP będzie interesujące po ostatnim zaskakujących skoku inflacji.

Przyszły tydzień: sprzedaż/produkcja z USA/Chin, PKB/ZEW z Niemiec, rynek pracy z Wlk. Brytanii/Australii, PKB/RPP z Polski, CPI z Kanady

USA

W USA kwietniowa sprzedaż detaliczna (śr) ma za punkt odniesienia dużo lepszy od oczekiwań wynik za marzec, który teraz podnosi ryzyko odreagowania. Z drugiej strony silne mierniki nastrojów konsumentów dają nadzieje na podtrzymanie wzrostu sprzedaży. Raport będzie ważnym testem tego, gdzie stoi gospodarka USA na tle odbijającego od dołka globalnego ożywienia i czy kontrast nie będzie teraz przemawiał na niekorzyść USD. Produkcja przemysłowa (wt) nieoczekiwanie skurczyła się w marcu i dane kwietniowe będą analizowane pod kątem wpływu niepewności o kierunek polityki handlowej. Nastroje pomogą zbadać regionalne wskaźniki koniunktury (śr, czw). Z rezerwą podchodzimy do potencjału wzrostowego USD w krótkim okresie.

Strefa euro

W strefie euro PKB za I kw. (śr) już miało swoją pierwszą odsłonę dwa tygodnie temu wraz z wynikami dla Hiszpanii, Francji i Włoch. Świeży będzie szacunek dla Niemiec, gdzie także powinniśmy uzyskać solidny odczyt (prog. 0,4 proc k/k). Będą to jednak dane historyczne, podczas gdy inwestorzy są bardziej skupieni na wskaźnikach przyszłościowych. Pod tym kątem punktem zaczepienia może być indeks ZEW (wt) i kolejny wzrost komponentu przyszłych oczekiwań może osłabić obawy o kierunek dla największej gospodarki bloku. Z perspektywy EUR wydaje się, że rynek szuka argumentów za rozwinięciem popytu i każdy raport lepszy od oczekiwań będzie się do tego nadawał.

Wielka Brytania

Z Wielkiej Brytanii otrzymamy jedynie raport z rynku pracy (wt), który w ostatnim czasie był głównie źródłem pozytywnych informacji. Niewykluczone jednak, że kwiecień przyniesie pewne schłodzenie silnych trendów z pierwszego kwartału, szczególnie po stronie dynamiki wynagrodzeń. Ponieważ ostatnio Bank Anglii nie dał wskazówek, że zamierza spieszyć się z podwyżką stopy procentowej, słabsze dane nie będą dużym zagrożeniem dla i tak słabego funta.

Polska

Wielki tydzień w Polsce z publikacjami PKB za I kw., finalnym szacunkiem CPI i decyzja RPP (wszystko w środę). Oczekujemy spowolnienia wzrostu PKB do 4,1 proc. r/r z 4,9 proc. w IV kw., choć ryzyka przeważają po pozytywnej stronie. To pomogłoby w odreagowaniu ostatniej słabości złotego, o ile globalne rynki nie popadną w spiralę awersji do ryzyka. W stanowisku RPP interesujące będzie, jak bank centralny odniesie się do zaskakującego skoku inflacji (2,2 proc. r/r w kwietniu). Wątpimy, aby Rada miała gorączkowo zaostrzać swoje nastawienie i prędzej zaznaczy konieczność uzyskania większej puli danych.

Chiny

Dane z Chin pozostają w centrum uwagi, gdyż perspektywy globalnego ożywienia są oceniane w oparciu o trwałość odbicia wzrostu w Państwie Środka. W przyszłym tygodniu kwietniowe dane o produkcji, sprzedaży i inwestycjach (śr) mogą dostarczyć paliwa do nerwowej dyskusji wokół skutków sporu handlowego USA-Chiny. Prawdopodobne jest, że JPY będzie bardziej wrażliwy na dane z Chin niż na jakiekolwiek raporty z Japonii.

Nowa Zelandia

W mijającym tygodniu RBA powstrzymał się od cięcia stopy procentowej, zasłaniając się solidną postawą rynku pracy, który w jego ocenie w końcu da wsparcie trendom inflacyjnym. W tym kontekście dane z rynku pracy (czw) zyskują szczególnie na znaczeniu, gdyż potknięcie w dynamice wynagrodzeń lub wzrost stopy bezrobocia będą przemawiać za przyspieszeniem luzowania. Poza tym indeks zaufania konsumentów (śr) przyciągnie uwagę. W Nowej Zelandii RBNZ jest po jastrzębiej podwyżce bez oznak gotowości do dalszych cięć. Brak kluczowych danych w najbliższych dniach skazuje NZD na podleganie pod sentyment zewnętrzny.

Kanada

W Kanadzie po rekordowych danych z rynku pracy (najwyższy przyrost zatrudnienia w historii w kwietniu) CAD zyskał bufor bezpieczeństwa przed presją z tytułu pogorszenia sentymentu zewnętrznego. Wyższe szanse na powrót BoC do podwyżek daje CAD relatywną przewagę nad m.in. AUD i NZD. W przyszłym tygodniu dane o inflacji CPI (śr) mogą dodać przekonania, że stanowisko banku centralnego wkrótce będzie odbiegać od generalnej gołębiości.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Eksperci na Digital Future 2019: prawo musi wspierać rozwój technologii w Polsce

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Eksperci na Digital Future 2019: prawo musi wspierać rozwój technologii w Polsce

Cyfryzacja gospodarki jest w interesie państwa, społeczeństwa i biznesu. A polscy inżynierowie mają ogromny potencjał w tym procesie. Teraz trzeba tworzyć takie prawo, by zaawansowane technologie mogły się rozwijać i budować nowoczesne państwo – mówili zgodnie eksperci i politycy w piątek, 10  maja na konferencji Digital Future 2019 odbywającej się podczas targów Electronics Show w podwarszawskim Nadarzynie.

Michał KanownikJak zauważył były minister cyfryzacji Michał Boni, trwająca rewolucja cyfrowa jest gigantyczną szansą zarówno dla biznesu, społeczeństwa, jak i całego państwa. — Nie wolno jej blokować. Konieczne jest partnerstwo i zaufanie biznesu, regulatorów i użytkowników. Bo naprawdę mamy bardzo duży potencjał. Ale musimy jeszcze dopracować implementację prawa cyfrowego, zadbać o nowoczesną infrastrukturę przygotować się mentalnie i kulturowo na rewolucję w związku z rozwojem sztucznej inteligencji — podkreślił Boni. I dodał: — Musimy dostosować edukację do cyfrowej przyszłości. Nie chodzi tylko o naukę kodowania, ale żeby zacząć uczyć zupełnie nowych kompetencji i umiejętności.

Potrzeba nowych umiejętności sprzyja z kolei powstawaniu nowych zawodów i miejsc pracy.  — Maszyny zwiększają efektywność pracy. I z jednej strony ograniczają liczbę osób wykonujących jedną pracę, ale tworzą też zupełnie nowe miejsca pracy, nowe zawody. Dziś fabryki mają problem ze znalezieniem pracowników. Dlatego musimy się przygotować, by odpowiedzieć na przyszłe zapotrzebowania — mówił z kolei prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik. — Musimy nauczyć się stałego podnoszenia naszych umiejętności w nowych dziedzinach technologicznych tak, abyśmy dawali sobie radę przez kolejne 40 lat. Musimy dostosować edukację do cyfrowej przyszłości — wtórował były minister cyfryzacji.

Eksperci uczestniczący w debacie zwracali również uwagę na potrzebę podnoszenia świadomości konsumentów, jak bezpiecznie korzystać ze wszelkich nowinek technologicznych. — Cyfrowy świat ułatwia nam życie. Dzięki nowym technologiom oszczędzamy czas. Musimy przygotować się, że za jakiś czas maszyny w jeszcze większym stopniu będą rządziły naszym światem — podkreślił Michał Kanownik.

Konferencja Digital Future 2019 – Let’s talk about technology została zorganizowana przez największą organizację branży cyfrowej w Polsce – Związek Cyfrowa Polska oraz związek branży AGD – APPLiA. Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawowały Ministerstwo Cyfryzacji, Ministerstwo Przedsiębiorczości i  Technologii, UKE oraz NASK.

Dziś w polskim hurcie paliwowym benzyna notuje średnio -16 zł/m3, a olej napędowy -11 zł/m3

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Dziś w polskim hurcie paliwowym benzyna notuje średnio -16 zł/m3, a olej napędowy -11 zł/m3

W ostatnim tygodniu w polskich rafineriach Pb95 zanotowała średnio -7 gr/l, a ON -4 gr/l.

  • Od początku kwietnia jednak Pb95 notuje +20 gr/l, ON +13 gr/l.
  • Od początku roku: Pb95 +95 gr/l (+23%), ON +59 gr/l (+13%).

W porównaniu z 10 maja 2018 r. średnio benzyna w hurcie polskich rafinerii jest dziś droższa ok. 197 zł/m3, a ON zaś ok. 200zł/m3, tj. ok. +5% (ok. +24 i +25 gr/l brutto).

Średnia marża polskiej stacji w 20. tygodniu 2019 r. wzrosła do 0 gr/l, po utrzymujących się od 10 tygodni poziomach ujemnych. Jeszcze w lutym osiągała +8 gr/l (1,71%). Przypomnijmy też, jak kształtowały się średnie marże w:

  • IV kwartale 2018 r.: 0,22 zł/l (4,49%).
  • II półroczu 2018 r. to: 0,11 zł/l (2,33%);
  • zaś w całym 2018 r. 0,06 zł/l, czyli 1,21% ceny litra paliwa.

* Zestawienie sporządzone wg monitoringu cen paliw prowadzonego przez Biuro Polskiej Izby Paliw Płynnych notowanie z 10 maja 2019 r.)

KUKE: W kwietniu spadła liczba upadłości w polskiej gospodarce

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
KUKE: W kwietniu spadła liczba upadłości w polskiej gospodarce

Roczna suma upadłości polskich firm, pozostająca w ostatnich miesiącach praktycznie na stałym poziomie, w kwietniu obniżyła się dość wyraźnie. KUKE podtrzymuje prognozę wzrostu niewypłacalności w tym roku, choć jego skala powinna być mniejsza niż można było się spodziewać jeszcze kilka miesięcy temu. Na koniec kwietnia br. stosunek upadłości spółek prawa handlowego w odniesieniu do liczby średnich i dużych firm kształtował się na poziomie 0,86 proc.

W kwietniu br. sądy gospodarcze ogłosiły upadłość 36 przedsiębiorstw, czyli o 32 proc. mniej niż w marcu i o 29,4 proc. mniej niż w kwietniu ubiegłego roku –

wynika z danych pochodzących z Monitora Sądowego i Gospodarczego zebranych przez KUKE. W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy (maj 2018 r. – kwiecień 2019 r.) na skutek niewypłacalności działalność gospodarczą zakończyło 608 przedsiębiorstw. W porównaniu z marcem 12-miesięczna suma upadłości zmniejszyła się o 2,4 proc., a wobec sytuacji sprzed roku odnotowano spadek o 2,9 proc. – w kwietniu 2018 r. roczna krocząca wynosiła 626 upadłości.

W KUKE łączna wartość ubezpieczonego obrotu i udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych wyniosła w 2018 roku rekordowe 48,9 mld zł i była o 19,9 proc. wyższa niż rok wcześniej. Wolumen objętych ochroną krótkoterminowych należności eksportowych i krajowych wyniósł 45,8 mld zł (wzrost o 19 proc. w skali roku), a wartość ubezpieczeń średnio- i długoterminowych sięgnęła 2,1 mld zł (wzrost o 58 proc.).

„Oprócz polityki fiskalnej rządu, która powinna wpłynąć pozytywnie na wzrost popytu w naszej gospodarce – można zaobserwować, że dynamika polskiego eksportu do Niemiec była w ostatnim okresie wyższa niż dynamika polskiego eksportu ogółem – i to pomimo wyraźnego zastoju w niemieckiej gospodarce. Widać też długoterminowy trend wzrostu udziału Polski w imporcie Niemiec, przy jednoczesnym spadku udziału Francji i Włoch. Dodatkowo widmo „nieuporządkowanego” brexitu uległo oddaleniu, a wraz z nim materializacja potencjalnych ryzyk dla polskiej gospodarki. Cały czas należy pamiętać, że  dla polskich przedsiębiorstw nadal aktualny jest problem niskiej podaży siły roboczej, choć z drugiej strony obawy o masowe wyjazdy pracowników z Ukrainy dalej na Zachód wydają się przesadzone. Wynika to z obniżenia tempa rozwoju gospodarek strefy euro, jak i zwiększającej się skali aktywizacji zawodowej uchodźców z Bliskiego Wschodu tam osiedlonych” – powiedział Tomasz Ślagórski, wiceprezes KUKE.

W zestawieniu z kwietniem 2018 r. istotny spadek natężenia upadłości widoczny był m.in. w działalności finansowej i ubezpieczeniowej (0,97 proc. wobec 2,78 proc.) oraz produkcji urządzeń elektrycznych (0,41 proc. wobec 1,41 proc.). Z kolei największy wzrost natężenia upadłości wystąpił w działalności związanej z kulturą, rozrywką i rekreacją (2,34 proc. wobec 1,34 proc.), produkcją mebli (1,04 proc. wobec 0,14 proc.) oraz wytwarzaniem i zaopatrywaniem w energię i gaz (1,78 proc. wobec 0,44 proc.).

Upadłości wg rodzaju działalności

W kwietniu ogłoszono upadłość 23 przedsiębiorstwa prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki prawa handlowego. Jest to wynik o -49 proc. mniejszy niż w marcu br. i o -45 proc. mniejszy w ujęciu rok do roku. W kwietniu upadłości firm prowadzonych w postaci indywidualnej działalności gospodarczej wynosiły 36 proc. wszystkich upadłości. W ciągu ostatnich 12 miesięcy udział ten sięgał średnio ok. 26 proc. Wysoki udział bankructw indywidualnych związany jest z wyjątkowo niskim poziomem upadłości przedsiębiorstw prowadzonych w formie spółek prawa handlowego.

Uber na giełdzie – spektakularne zwycięstwo czy wielka porażka?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Uber na giełdzie – spektakularne zwycięstwo czy wielka porażka?

Akcje Ubera pojawią się na nowojorskiej giełdzie. Choć eksperci podkreślają, że to największy debiut ostatnich lat, nie brakuje również głosów sceptycyzmu. Szczególnie, że niedawne IPO Lyfta – głównego rywala Ubera – okazało się rozczarowaniem. To, czy Uber podzieli losy konkurencji, zależeć będzie od szeregu czynników.

Choć głośnych amerykańskich debiutów giełdowych w tym roku nie brakuje, inwestorzy z niecierpliwością czekają przede wszystkim na IPO Uber Technologies. Spółka 11 kwietnia złożyła prospekt emisyjny, tym samym oficjalnie rozpoczęła proces dopuszczenia do obrotu na amerykańskiej NYSE. W szykowaniu oferty i debiutu pomagają Uberowi m.in. Citigroup, Barclays, Goldman Sachs, Bank of America i Morgan Stanley.

Firma liczy na pozyskanie 9 miliardów dolarów. Wiąże się to ze sprzedażą 180 milionów akcji w cenie wahającej się w przedziale od 44 do 50 dolarów za każdą z nich. To pierwsze tak duże IPO od debiutu holdingu Alibaba w 2014 roku, dzięki któremu udało się zebrać 25 miliardów dolarów. Jeśli Uberowi się powiedzie, jego giełdowa wartość może już w chwili debiutu przekroczyć 90 miliardów dolarów.

Efekt Lyfta…

Dla wielu ekspertów to jednak wciąż przesadnie optymistyczny scenariusz. Jeszcze jesienią bankierzy inwestycyjni oceniali, że Uber może być wart nawet 120 miliardów dolarów. W kwietniu wycena zmalała do 100 miliardów. Tym samym, obecna, dwucyfrowa wartość spółki nasuwa pytanie czy Uber nie rozczaruje, podobnie jak Lyft. Marcowy debiut tego ostatniego wypadł blado, gdyż po wysokim otwarciu (ok. +20 proc.) kurs zaczął się gwałtownie osuwać, by już drugiego dnia notowań spaść poniżej ceny z IPO. Tak zwany „efekt Lyfta” może dotknąć także jego największego rywala, szczególnie w obliczu ostatnich problemów spółki.

– Słabe zachowanie kursu Lyfta może wzbudzać wątpliwości związane z IPO Ubera, gdyż inwestorzy mogą nie być skłonni płacić tak dużo za „premię wzrostową” w wycenie spółki. Należy pamiętać, że głośne debiuty często odbywają się w oparach przesadnego optymizmu. Skutkuje to dużymi przecenami cen ich akcji w ciągu kilku miesięcy, gdy tylko pojawią się rysy na prognozach wzrostu. Często nad kursem wisi też podaż akcji pracowniczych i menedżerskich – podkreśla Sebastian Trojanowski, zarządzający portfelami w Domu Maklerskim TMS Brokers.

Dynamiczny rozwój Ubera ostro przyhamował w ostatnim roku. Liczba zamówień przejazdów jeszcze w pierwszym kwartale 2018 r. przyrastała o 50 proc., podczas gdy w analogicznym okresie 2019 r. było to już zaledwie trochę ponad 30 proc. Uber w 2018 r. zanotował ok. 11,3 miliardów dolarów przychodu, co dało wzrost o 42 proc. w stosunku do poprzedniego roku, jednak dynamika ta znacznie zwolniła. Różnica między 2017 a 2016 rokiem wynosiła bowiem ponad 50 proc. Inwestorzy zapewne będą chcieli dowiedzieć się, czy słabsze dane nie są zapowiedzią zastoju w rozwoju firmy.

Jednak nie tylko dane finansowe kładą się cieniem na debiucie Ubera. Firma zmaga się obecnie z problemami związanymi z kierowcami, którzy dopiero co strajkowali przeciwko pogarszającym się warunkom finansowym. Choć Uber w prospekcie emisyjnym informował, że po wejściu firmy na giełdę kierowcy mogą liczyć na premię, ma to dotyczyć jedynie niewielkiej grupy osób najdłużej jeżdżących z aplikacją.

… czy spektakularny sukces?

Równolegle istnieje także pozytywny scenariusz, który wskazuje, że Uber ma szansę odnieść wielki giełdowy sukces. Rozczarowujący debiut Lyfta może pozwolić jego konkurentowi nie popełnić już tych samych błędów. Uber miał możliwość przeanalizować całą dostępną dokumentację finansową związaną z marcowym debiutem rywala. Być może właśnie dlatego wycena firmy jest nieco niższa, ale dzięki temu również bardziej realistyczna dla inwestorów.

Na korzyść Ubera przemawiają także inne technologiczne IPO, które miały miejsce już po debiucie Lyfta. Kwietniowy debiut spółki Pinterest – portalu społecznościowego do publikacji materiałów wizualnych – wypadł więcej niż okazale, gdyż cena akcji wzrosła o ponad 28 proc. w stosunku do ceny z IPO, windując wycenę całej spółki do blisko 13 miliardów dolarów. Początkowo Pinterest zamierzał sprzedać akcje w przedziale cenowym 15-17 dol., jednak w związku z dużym zainteresowaniem sprzedano je po 19 dol. Możliwe jest więc, że Uber również celowo zaniża ceny, aby pozytywnie zaskoczyć po debiucie.

Jak podkreśla CEO Ubera, Dara Khosrowshahi: „Uber jest przykładem firmy, która pojawia się tylko raz na pokolenie i dlatego możliwości, które są wciąż przed nim są ogromne”. Czy jedną z nich jest pozyskanie środków z giełdowego debiutu? Przekonamy się już jutro.

Platforma Carrotspot odpowiedzią na potrzeby pracowników, działów HR i całych organizacji

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Platforma Carrotspot odpowiedzią na potrzeby pracowników, działów HR i całych organizacji

Dzisiaj, kiedy mamy do czynienia z tzw. rynkiem pracownika, pracodawcy muszą prześcigać się w poszukiwaniu pomysłów mających na celu przyciągniecie do firm nowych osób, ale także zatrzymanie tych, które są już z organizacją związane. Kluczem do sukcesu jest właściwa motywacja pracowników, która przekłada się na ich zaangażowanie. W konsekwencji wpływa to nie tylko na poprawę retencji pracowników i ograniczenie rotacji, ale też na budowę pozytywnego wizerunku firmy i budowanie jej przewagi konkurencyjnej.

Problem powstaje w momencie, kiedy pojawia się pytanie – JAK motywować? Każdy pracownik jest inny, potrzebuje innych bodźców, a to, czego oczekuje w jednym momencie, za jakiś czas może się przecież zmienić. Dlatego tak ważne jest skonstruowanie oferty „szytej na miarę”, która zaspokoi potrzeby pracownika, co z kolei przełoży się też na korzyści dla samej firmy.

Nieskończona możliwość motywowania? To możliwe

Pomysł stworzenia narzędzia, które dawałoby nieskończoną możliwość definiowania nagród
i motywowania pracowników, zrodził się w głowach założycieli MC2 Innovations – Anny Streżyńskiej oraz Arkadiusza Szczebiota. W efekcie powstało Carrotspot.

„Okazywanie uznania i wdzięczności za ciężką pracę, poświęcenie, odporność na stres właściwy na dobrą sprawę każdemu środowisku pracy, wydaje się bardzo trudne, gdy nie dysponuje się bogatym pakietem nagród materialnych. Ale każda firma ma czym nagradzać, pod warunkiem, że odda głos samym pracownikom. Oni wiedzą najlepiej, co – niekoniecznie obciążając budżet – podniesie atrakcyjność warunków pracy, zbuduje relację win-win między pracownikiem a menedżerem i jednocześnie spowoduje, że pracownik poczuje się indywidualnie zauważony i doceniony. Carrotspot wymyśliłam dla mojego zespołu. Uniwersalny potencjał Carrotspot w przyciąganiu i utrzymaniu oddanych i utalentowanych pracowników dostrzegł i rozwinął mój wspólnik, Arek Szczebiot” – mówi Anna Streżyńska, CEO MC2 Innovations, wcześniej m.in. Minister Cyfryzacji.

Dlaczego Carrotspot?

Carrospot to znacznie więcej niż platformy kafeteryjne. W czym nad nimi przeważa? Przede wszystkim narzędzie stworzone przez MC2 Innovations zapewnia dostęp do nagród dopasowanych do indywidualnych potrzeb pracowników i nie jest ograniczone pod względem liczby motywatorów. Wszystkie nagrody przyznawane są na podstawie jasnych i obiektywnych kryteriów i odwołują się zarówno do motywacji wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Ponadto Carrotspot, w odróżnieniu od platform kafeteryjnych, pomaga w budowaniu społeczności i kultury organizacyjnej oraz jest zintegrowany ze wszystkimi procesami HR w organizacji.

Jak to działa?

Carrotspot przynosi korzyści zarówno pracownikom, jak i działom HR oraz całym organizacjom. A jak wdrożenie platformy wygląda od strony praktycznej?

Wszystko zaczyna się od diagnozy potrzeb, dzięki której można dopasować właściwe motywatory do oczekiwań pracowników. Dzieje się to dzięki profesjonalnej HR-owej asyście zespołu Carrotspot. Następnie za pomocą intuicyjnego i w pełni elastycznego narzędzia, które funkcjonuje samodzielnie lub w integracji z już istniejącymi systemami w danej organizacji, można korzystać z tokenów, czyli „bonów” reprezentujących określoną nagrodę.

„Dzięki wykorzystaniu mechanizmu tokenów w zasięgu pracowników mogą znaleźć się nagrody niemal dowolnej wartości, które stają się możliwe do uzyskania dla każdego dzięki jego codziennemu ponadprzeciętnemu zaangażowaniu. Tokeny mają ogromną przewagę nad gotówką: pozwalają na pełną kontrolę nad budżetem (zarówno w wymiarze finansowym, jak i dostępności określonych nagród niematerialnych) oraz dają szereg dodatkowych możliwości tworzenia elastycznych programów motywacyjnych dopasowanych z jednej strony do możliwości firmy, a z drugiej strony do potrzeb jej pracowników. Tokeny przenoszą również w nowoczesny sposób ciężar systemów motywacyjnych z elementów wynagrodzeń oraz benefitów stałych w sferę nagród powiązanych z osiągnięciami. Samo tworzenie oraz późniejsze wykorzystanie tokenów w organizacji jest jednocześnie niezwykle łatwe dzięki prostemu i intuicyjnemu interfejsowi platformy” – wyjaśnia Arkadiusz Szczebiot, CTO MC2 Innovations, który poprzednio m.in. kierował Pionem IT w Ministerstwie Cyfryzacji.

Co ważne, platforma zapewnia też narzędzia analityczne, dzięki którym można obserwować wzrost zaangażowania pracowników, a zespół Carrotspot wspiera firmy na każdym etapie zarządzania motywacją.

Platforma Carrotspot już została doceniona przez HR-owych ekspertów i recenzentów, którzy 7 grudnia 2018 roku przyznali jej główną nagrodę dla najbardziej innowacyjnego start-upu podczas Corporate Demo Day HR Tech & Future Workplace.

Etyka polskiego PR

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Etyka polskiego PR

Najważniejszą wartością etyczną w codziennej pracy specjalistów PR jest zgodność informacji przekazywanych w komunikacji z otoczeniem ze stanem rzeczywistym – to jeden z wniosków płynących z badania „Profesjonalizm public relations w Polsce” zrealizowanego w lutym i marcu br.

Badanie miało charakter ogólnopolski i zostało wykonane na grupie 500 specjalistów public relations w celu pozyskania ich opinii na temat funkcjonowania tego środowiska zawodowego w krajowych organizacjach różnego typu. Przebadano osoby zatrudnione w dużych przedsiębiorstwach publicznych i prywatnych, agencjach PR oraz organizacjach pozarządowych. W każdej firmie przeprowadzono maksymalnie jedną ankietę.

– Hierarchia wartości etycznych wśród praktyków PR to zaledwie jeden z wielu obszarów przeanalizowanych w ramach badania. Rezultaty oraz wnioski mają pomóc w dokonaniu krytycznej oceny aktualnych problemów środowiska zawodowego specjalistów public relations w Polsce, a także zaktualizowania istniejących kodeksów etycznych w kontekście szybko rozwijających się mediów cyfrowych – wyjaśnia prof. dr hab. Jerzy Olędzki, przewodniczący Społecznego Zespołu Ekspertów PR, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

– Dodatkowo, wyniki mogą posłużyć do identyfikacji przyczyn obniżającego się zaufania społecznego do branży public relations. Badania mają charakter pionierski z uwagi na wybór miejsca zatrudnienia specjalistów PR jako kluczowej zmiennej, która może mieć wpływ na bogactwo zakresu pojęcia PR i rolę etycznego zachowania.

Ankietowani zostali poproszeni o ocenę ważności pięciu wartości etycznych. Za najważniejszą z nich uznana została prawdziwość przekazywanych informacji (4,74 w pięciostopniowej skali, gdzie 1 = nieważne, a 5 = bardzo ważne). Na drugim miejscu znalazła się uczciwość w budowaniu relacji z grupami interesariuszy, którzy nie są klientami (4,65). Może to oznaczać, że dla polskich PR-owców najistotniejsza jest budowa wizerunku w oparciu o rzetelność, szczerość i kompletność informacji. Takie podejście ma pozytywny wpływ na otoczenie biznesowe danej organizacji, ponieważ jest ona postrzegana jako wiarygodny partner, z którym warto realizować wspólne interesy.

Dopiero na trzecim miejscu w hierarchii uplasowała się skuteczność działania specjalisty PR (4,53). Może to wynikać z faktu, iż działania o charakterze PR mają mieć przede wszystkim charakter informacyjno-komunikacyjny i tym samym nie zawsze muszą przekładać się na wzrost słupków sprzedaży lub rozpoznawalności marki, produktu czy organizacji. Nieco niepokojący może wydawać się wynik jawności / przejrzystości działań (4,52), a więc wartości zdającej się być szczególnie ważną w kontekście etyki pracy, jednak różnica między nią a skutecznością działań jest minimalna.

Lojalność wobec zleceniodawcy / organizacji osiągnęła wartość 4,46, czyli najniżej wśród ocenianych, ale jest niepokojąco wysoka na pięciostopniowej skali. Dla praktyków PR stanowi więc także kluczową rolę w ich codziennej pracy.

etyka PRŹródło: Profesjonalizm public relations w Polsce. Raport z badania

Kontrola pracowników: kamery, monitoring poczty, GPS i chipy wszczepiane pod skórę

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Kontrola pracowników: kamery, monitoring poczty, GPS i chipy wszczepiane pod skórę

Kamery w miejscu pracy, monitoring poczty elektronicznej i komputerów czy zamontowany w autach służbowych GPS to jedne z najczęściej stosowanych przez pracodawców form kontroli pracowników. Firmy idą jednak o krok dalej – Belgia, Szwecja czy Stany Zjednoczone to tylko niektóre z krajów, w których pracownikom wszczepiane są chipy i takie działania rozważa coraz więcej organizacji.

Kontrola pracownika to temat dość niepopularny, ale kluczowy i niezbędny w każdej organizacji. Większość firm informuje o stosowanych formach nadzoru już na etapie procesu rekrutacji. Wiele z nich (monitoring video, monitorowanie komputerów i poczty elektronicznej) nie wymaga zgody pracownika. Niektórzy pracodawcy wykorzystują ten fakt i nie powiadamiają zespołu o ich kontrolowaniu. Należy jednak pamiętać, że w żadnym przypadku pracodawca nie może przekraczać swoich uprawnień w zakresie nadzoru, a pracownik ma prawo do poznania zakresu prowadzonej kontroli i te kwestie powinny być ujęte w regulaminie przedsiębiorstwa lub w umowie o pracę.

Polscy pracodawcy stosują typowe formy nadzoru, jednak coraz więcej zagranicznych firm do kontroli pracowników wykorzystuje nowe technologie, wszczepiając osobom zatrudnionym w organizacji chipy. To działanie zyskuje rosnącą popularność wśród zarządzających korporacjami pracodawców, mimo pojawiających się głosów sprzeciwu organizacji dbających o prawa pracowników.

Jak kontrolują polscy pracodawcy?

Zdecydowanie najbardziej popularnymi formami kontroli stosowanymi w polskich firmach są kamery w zakładzie pracy, monitoring poczty elektronicznej i komputerów czy zamontowany w autach służbowych GPS. Kto odpowiada za tego typu działania? – Zazwyczaj w dużych organizacjach, zwłaszcza spółkach Skarbu Państwa czy jednostkach budżetowych, powoływane są specjalne działy, których celem jest szeroko pojęta kontrola wewnętrzna. Wtedy możemy mówić o zorganizowanej kontroli zarówno procesu pracy jak i samych pracowników – mówi Magda Dąbrowska, Dyrektor Zarządzający CUW w Grupie Progres. – Taka komórka weryfikuje zgodność prowadzonej działalności z przepisami prawa, procedurami wewnętrznymi, efektywnością i gospodarnością działań podejmowanych na różnych szczeblach. Pracownicy oczywiście są w pełni świadomi nadzoru, którym są objęci. Poza tym jest to ściśle określone w regulaminie pracy – zaznacza Magda Dąbrowska.

Wszyscy będziemy zachipowani?

Sposoby nadzoru pracownika zaczynają przybierać jednak inne formy. Coraz więcej zagranicznych firm rozważa chipowanie zatrudnionych osób. Tego typu działania są testowane lub stopniowo wprowadzane przez organizacje działające w Szwecji, USA, Belgii, Holandii czy Australii. Rośnie też liczba firm prawniczych i finansowych w Wielkiej Brytanii oraz przedsiębiorstw prowadzonych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, które prowadzą rozmowy z producentami chipów. Według nich głównym powodem takiego stanu rzeczy są względy bezpieczeństwa – chipy pozwolą m.in. ograniczyć dostęp niepowołanych osób do wrażliwych dokumentów.

Sygnały płynące od pracodawców powodują, że koncerny zajmujące się nowymi technologiami poszukują sposobów na zapewnienie pracodawcom lepszej informacji i wglądu w to, co faktycznie dzieje się w firmie i w to, co robią pracownicy. – Technologia staje się standardem i wszystko zmierza w kierunku jej upowszechnia również w formie narzędzi pozwalających kontrolować pracowników. Samo chipowanie testowane jest na świecie, jednak nie tylko pod kątem pracowników, ale przede wszystkim pod kątem codziennego życia, gdzie wszczepiony chip ma chociażby umożliwić podróżowanie bez konieczności zakupu tradycyjnego biletu – mówi Dyrektor Zarządzający CUW w Grupie Progres. – Biorąc pod uwagę łatwość wszczepienia, ale też równie łatwą możliwość jego usunięcia zapewne to działanie jest nieuniknione. Nie sądzę jednak, aby tak kontrowersyjny temat udało się przeforsować w polskim prawie pracowniczym – podkreśla Magda Dąbrowska.

Ustawa sektorowa wdrażająca RODO już obowiązuje

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Ustawa sektorowa wdrażająca RODO już obowiązuje

Ustawa sektorowa wdrażająca RODO zaczęła obowiązywać od 4 maja 2019 roku. Jej głównym zadaniem jest dostosowanie blisko 170 ustaw do wymogów unijnego rozporządzenia o ochronie danych. Jakie zmiany przyniesie dla firm i przedsiębiorców?

Z dniem 4 maja zaczęły obowiązywać zmiany do prawie 170 aktów prawnych, wprowadzone tzw. „Ustawą sektorową”, czyli Ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO). Celem Ustawy sektorowej jest dostosowanie polskich przepisów do wymogów unijnego Rozporządzenia.

Akty prawne, które uległy zmianie

Ustawą sektorową zmienione zostały w szczególności przepisy następujących ustaw – Kodeks pracy, Prawo bankowe, ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Prawo telekomunikacyjne, ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, ustawa o prawach konsumenta, czy ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; zmiany wprowadzono także do ustaw regulujących ochronę zdrowia.

Czego dotyczą zmiany

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy – zmiany wprowadzone Ustawą sektorową mają na celu dostosowanie polskiego porządku prawnego do wymogów Rozporządzenia, m.in. poprzez usunięcie przepisów, które są sprzeczne z RODO lub które powielają wprowadzone przez RODO rozwiązania; w Ustawie zostały wprowadzone także przepisy, które stanowią ograniczenia RODO, a które zostały wprowadzone zgodnie z art. 23 Rozporządzenia. Należy podkreślić, iż niektóre zmiany mają charakter fundamentalny, inne zaś – zaledwie kosmetyczny.

Zmiany dotyczą w szczególności zakresu oraz sposobu wykonywania obowiązku informacyjnego oraz pozyskiwania zgody, profilowania, czy sposobu realizacji praw podmiotów danych, a także – wprowadzają konkretne przepisy, jako podstawę prawną do przetwarzania danych. – Agata Jankowska-Galińska, Radca prawny, Senior Managing Associate Deloitte Legal.

Zgodnie z nowym brzmieniem przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej:

a) zakład ubezpieczeń będzie mógł przetwarzać dane osobowe, w tym dane osobowe objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy ubezpieczeniowej, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu ubezpieczeń w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania temu przestępstwu;

b) art. 15 RODO przyznaje osobie, której dane dotyczą, prawo uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są jej dane osobowe, a jeśli ma to miejsce – osoba ta jest uprawniona do uzyskania do nich dostępu oraz wskazanych w Rozporządzeniu informacji; regulacji dotyczącej prawa dostępu nie będzie jednak zobowiązany stosować zakład ubezpieczeń w zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz zapobiegania przestępstwom;

c) do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wprowadzona została definicja profilowania oraz przepis stanowiący prawną podstawę podejmowania indywidualnych decyzji w oparciu o zautomatyzowane przetwarzanie, w tym profilowanie, danych osobowych w celu dokonania oceny ryzyka ubezpieczeniowego; w przeciwieństwie do sektora bankowego, decyzje oparte o zautomatyzowane przetwarzanie będą mogły być podejmowane wyłącznie w oparciu o zamknięty katalog kategorii danych osobowych wskazany w ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

d) zmieniona ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej pozwala zakładowi ubezpieczeń wprost przetwarzać dane dotyczące zdrowia, ubezpieczonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia, zawarte w umowach ubezpieczenia lub oświadczeniach składanych przed zawarciem umowy ubezpieczenia, odpowiednio w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub wykonania umowy ubezpieczenia, w zakresie niezbędnym z uwagi na cel i rodzaj ubezpieczenia;

e) istotne zmiany wprowadzono także w zakresie obowiązku pozyskiwania przez zakład ubezpieczeń – pisemnej zgody; pisemna zgoda nie będzie w szczególności wymagana na przekazywanie pomiędzy zakładami ubezpieczeń danych osobowych osób ubezpieczonych, ubezpieczających i zamierzających zawrzeć umowę ubezpieczenia – potrzebnych do oceny ryzyka kredytowego i oceny poprawności danych (art. 39 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej), a także – w sytuacji pozyskiwania przez zakład ubezpieczeń od podmiotów wykonujących działalność leczniczą, które udzielały świadczeń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie, na rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, informacji o okolicznościach związanych z oceną ryzyka ubezpieczeniowego i weryfikacją podanych przez tę osobę danych o jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do świadczenia z zawartej umowy ubezpieczenia i wysokością tego świadczenia (art. 38 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej).

Wykonywanie obowiązku informacyjnego przez mikroprzedsiębiorców

Jednym z najważniejszych obowiązków, nałożonych na przedsiębiorców przez RODO, jest ten dotyczący przekazania podmiotowi danych istotnych informacji związanych z przetwarzaniem jego danych osobowych. Informacji udzielić można (w zależności od sytuacji) na piśmie, elektronicznie lub ustnie. W praktyce, sposób realizacji obowiązku informacyjnego powoduje po stronie przedsiębiorców szereg wątpliwości. Pisaliśmy o tym 5 rzeczy, których dowiedzieliśmy się z decyzji opublikowanych przez PUODO.

Ustawa sektorowa przewiduje ułatwienie dla mikroprzedsiębiorców1 w zakresie realizacji obowiązku informacyjnego. Zgodnie z art. 4a ustawy o prawach konsumenta2, mikroprzedsiębiorca (jako administrator danych osobowych) wykonuje obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 13 RODO, przez wywieszenie stosownych informacji w widocznym miejscu w lokalu przedsiębiorstwa lub udostępnienie ich na swojej stronie internetowej. Rozwiązanie to niewątpliwie umożliwi mikroprzedsiębiorcom redukcję kosztów związanych z wypełnieniem obowiązku informacyjnego. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że wskazany powyżej sposób realizacji obowiązku informacyjnego możliwy jest wyłącznie w przypadku pozyskiwania danych osobowych bezpośrednio od podmiotu danych.

Co powinineś wiedzieć o stosowanych w dziale HR rozwiązaniach technologicznych, aby umieć ocenić zgodność z RODO?

Ułatwienie dotyczące przekazywania klauzuli informacyjnej wyłączone jest w przypadku przetwarzania szczególnych kategorii danych, a także w sytuacji gdy osoba, której dane dotyczą nie ma możliwości zapoznania się z klauzulą informacyjną zamieszczoną na stronie internetowej lub w lokalu przedsiębiorstwa. Julia Rojewska, Senior Associate, Aplikantka adwokacka Deloitte Legal.

Przypisy:

1) Mikroprzedsiębiorca w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo przedsiębiorców z dnia 6 marca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 646) to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki: a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

2) Ustawa o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 827 z późn. zm).

5 najważniejszych wydarzeń na rynku centrów handlowych w I kw. 2019 r.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
5 najważniejszych wydarzeń na rynku centrów handlowych w I kw. 2019 r.

Na koniec I kw. 2019 roku w Polsce działało 510 centrów handlowych o łącznej powierzchni prawie 12 mln mkw. W budowie znajduje się obecnie 433 tys. mkw. Podsumowując I kw. 2019 roku, eksperci Colliers International wybrali 5 najważniejszych wydarzeń na rynku handlowym, które miały miejsce w trzech pierwszych miesiącach roku:

  1. Rok z zakazem handlu

Upłynął rok od wprowadzenia przepisów dot. zakazu handlu w niedziele. Zarówno właściciele centrów handlowych oraz ich najemcy, jak i indywidualni przedsiębiorcy raportują spadki odwiedzalności i obrotów. Wg Retail Insitute, w 2018 r. odwiedzalność w badanych 120 centrach handlowych spadła o 1,9% w stosunku do 2017 r., co przekłada się na 7,23 mln klientów mniej. Najbardziej ucierpiały podmioty z sektorów zdrowie i uroda, usługi oraz gastronomia.

  1. Markowe zmiany

Na polskim rynku toczą się postępowania sanacyjne i upadłościowe, odnotowujemy także kolejne transakcje sprzedaży sieci handlowych. W bieżącym kwartale swoją decyzję o wycofaniu się z rynku zaanonsowała sieć New Look. Grupa CCC, producent i lider polskiego rynku sprzedaży detalicznej obuwia, przejęła spółkę Gino Rossi. Gastromall Group natomiast przejmuje udziały w sieci barów Makarun Spagetti & Salad, a firma Helios podpisała list intencyjny z Food for Nation, właścicielem burgerowni Pasibus.

  1. Towarowa 22 zaprezentowana

Na targach MIPIM 2019 zaprezentowano nowy projekt inwestycji wielofunkcyjnej Towarowa 22. Firma Echo Investment planuje wybudowanie na warszawskiej Woli kompleksu o łącznej powierzchni ok. 230 tys. mkw. GLA. W ramach inwestycji ma powstać centrum handlowe o wielkości blisko 60 tys. mkw., biura o podobnym metrażu, teatr, kino festiwalowe, kawiarnie i restauracje, hotel, mieszkania oraz tereny zielone.

  1. Nowi najemcy w Blue City

W warszawskim centrum handlowym Blue City otwarte zostały pierwsze w stolicy kino sieci Helios oraz park rozrywki TepFactor. Kino oferuje 8 komfortowych sal (w tym 3 sale Dream), wyposażonych w wysokiej klasy sprzęt kinotechniczny, z najnowszymi rozwiązaniami w zakresie dźwięku i projekcji obrazu. TepFactor to pierwszy w Polsce obiekt unikalnej rozrywki zespołowej, składający się z 25 pokoi z elektronicznie sterowanymi przeszkodami, sprawdzającymi siłę fizyczną, logiczne myślenie, cierpliwość, zręczność i umiejętność pracy zespołowej.

  1. Nowe centrum wyprzedażowe na Śląsku

Otwarto drugie na Śląsku centrum wyprzedażowe – Silesia Outlet (faza I), zlokalizowane w sąsiedztwie centrum handlowego Auchan Gliwice i sklepu z art. budowlanymi Leroy Merlin. Obiekt o powierzchni 12 tys. mkw. GLA oferuje 60 salonów wyprzedażowych znanych polskich i międzynarodowych marek. W centrum swoje miejsce znalazły sklepy z modą, jeans, obuwnicze, sportowe a także z wyposażeniem wnętrz i akcesoriami. Za zarządzanie obiektem odpowiada firma Neinver.

Wojna handlowa trwa. Podwyżka ceł stała się faktem

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wojna handlowa trwa. Podwyżka ceł stała się faktem

Rynki walutowe podchodzą do nowych ceł bez emocji. Złotówka na otwarciu dnia bez większych zmian. Wreszcie niezłe dane z Niemiec.

Słowo stało się ciałem

Ogłoszona na twitterze podwyżka ceł na towary eksportowe z Chin stała się faktem. Weekendowe groźby Donalda Trumpa weszły dziś w życie. Stany Zjednoczone podwyższyły opłaty z 10% do 25%. Jest to kolejna salwa w wojnie handlowej, która trwa już blisko rok. Aktualnie toczą się dalsze rozmowy między przedstawicielami Państwa Środka i USA. Amerykańscy dyplomaci nie kryją, że jeśli impas negocjacyjny będzie się przedłużał, to istnieje możliwość nałożenia kolejnych obostrzeń. Póki co na rynkach walutowych kolejne doniesienia z frontu przyjmowane są dość spokojnie.

Złotówka o poranku

W piątkowy poranek na notowaniach krajowej waluty działo się niewiele. Kurs złotówki w stosunku do głównych walut znajduje się w okolicy wczorajszego zamknięcia. Franka szwajcarskiego kupimy dziś za 3,77 zł. Wspólna waluta kosztuje 4,29 zł. Z kolei dolar amerykański wyceniany jest na 3,82 zł, a funt brytyjski na 4,97 zł.

Odbicie za zachodnią granicą?

Rano poznaliśmy dane handlu zagranicznego Niemiec. Nadwyżka handlowa okazała się wyższa niż przewidywano. Wywołało to pozytywne zaskoczenie po dłuższym czasie “smuty” w niemieckiej gospodarce. Dynamika eksportu wzrosła o 1,5% przy spodziewanym spadku na poziomie 0,3%. Import w tym samym czasie poszedł w górę o 0,4% wobec oczekiwanego 0,5% wzrostu.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych warto zwrócić uwagę na:

14:30 – USA i Kanada – w Stanach ukaże się wskaźnik inflacji konsumenckiej, a z Kanady dostaniemy informacje o tamtejszym rynku pracy.

Mateusz Wielewicki – dealer walutowy w Internetowykantor.pl

Zarządzanie talentami jest proste. Usuwaj im kłody spod nóg!

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Zarządzanie talentami jest proste. Usuwaj im kłody spod nóg!
Krzysztof Filarski
Krzysztof Filarski, członek zarządu firmy doradczo-szkoleniowej Westhill Consulting oraz spółki informatycznej Gamehill

Samo pojęcie zarządzania talentami (talent management, high potential) pojawiło się w latach 90. Uświadomiliśmy sobie, że traktowanie wszystkich równo jest nieskuteczne i nieuczciwe. Grupę o najwyższym potencjale należy WYŁONIĆ, zadbać o jej ROZWÓJ, aby ją  UTRZYMAĆ w organizacji. Bo to właśnie ta grupa będzie decydować, jak firma ma wyglądać za kilka lat. Oraz… czy w ogóle będzie na rynku istnieć.

Talent indywidualny czy talent organizacyjny?

Choć definicje talentu w kontekście zarządzania różnią się od siebie, to jednak w każdej z nich ważne jest, by nie utożsamiać talentu z umiejętnościami. Te ostatnie można przekazać innym za pomocą szkolenia lub innej formy nauki, a przekazanie talentu jest oczywiście niemożliwe.

Niektóre definicje opisują talent jako osobę o szczególnych uzdolnieniach. Na przykład w raporcie The Conference Board z 2006 roku znajdziemy taką definicję talentu:

„Talent to pracownik, który w sposób szczególny wpływa na wzrost wartości firmy i wyróżnia się wyższym, niż przeciętny pracownik w organizacji, potencjałem do dalszego rozwoju oraz sprawowania wyższych funkcji menedżerskich”.

Dziś wiem także, że sprawowanie wyższej funkcji menedżerskiej jest jedną z wielu, a nie jedyną ścieżką rozwoju dla talentów. Inne to np. coraz bardziej wąska specjalizacja lub odwrotnie – coraz większa różnorodność czy coraz większa samodzielność.

Jest też inne podejście w obszarze zarządzania talentami. W badaniach, które przeprowadził na całym świecie Instytut Gallupa (2 mln osób przebadanych) udowodniono, że każdy z nas jest utalentowany, tylko każdy inaczej. W takim podejściu zarządzanie talentami dotyczy wszystkich pracowników i polega na pomocy każdemu z nich w odkryciu swoich talentów. Można wówczas tak ukształtować rolę w firmie, by każdy pracownik mógł odpowiedzieć „TAK” na pytanie: Czy każdego dnia w pracy robię to, co potrafię robić najlepiej?

Wiele organizacji wdraża takie podejście, również przy naszej pomocy – przykładem może być projekt dla Mercedes-Benz. Grupę wszystkich pracowników zaproszono najpierw do badania potencjału osobistego metodą TalentReflect, a następnie zaproponowano coaching rozwojowy w oparciu o dominujące silne strony.

Jak zadbać o najlepszych w firmie?

Zarządzanie talentami to proces, który obejmuje kilka etapów. Pierwszym z nich jest przyciąganie talentów, a więc zbudowanie marki pracodawcy i zaoferowanie odpowiednich warunków do rozwoju kariery. Kolejnym etapem jest zatrzymywanie talentów w organizacji. Jest to kwestia równie ważna jak etap przyciągania. Nawet najlepiej przeprowadzona rekrutacja nie będzie skuteczna, jeśli pozyskany pracownik po kilku miesiącach oceni, że miejsce pracy nie odpowiada jego oczekiwaniom. Aby zatrzymać talenty w organizacji, należy zaoferować im dopasowany do potrzeb firmy system szkoleń, motywację, a także atmosferę rozwoju i współpracy.

Przykład: Leroy Merlin organizuje proces zarządzania grupą o najwyższym potencjale: od wyboru (DC) poprzez program rozwojowy: szkolenia, coachingi, mentoringi, projekty wewnątrzfirmowe. Wszystko to spina fabularna platforma grywalizacyjna. Efekt: przygotowany menedżer wyższego szczebla.

Dlaczego firmy wdrażają proces zarządzania talentami?

Nikt nie ma wątpliwości, że dziś dominuje gospodarka oparta na wiedzy. To ona decyduje o konkurencyjności i innowacyjności. Wynikający z niej sukces firma zawdzięcza ludziom. Jeśli traktujemy pracowników jako jedną z największych, jeśli nie największą inwestycję firmy, to logicznym jest, że należy o nią dbać. Ale o najlepszych trzeba zadbać najlepiej.

Na decyzję o wdrożeniu programu zarządzania talentami mają wpływ czynniki wewnątrzorganizacyjne oraz pozaorganizacyjne. Do pierwszych zaliczyć można chęć zwiększenia efektywności firmy, potrzebę budowania zaangażowania i lojalności u osób o dużym potencjale i szczególnych uzdolnieniach, a także zwiększenie szans na pozyskanie utalentowanych pracowników.

To, że nowoczesny HR dostrzega znaczącą rolę talentów w rozwoju i innowacyjności firm, jest zjawiskiem bardzo pozytywnym i dla pracowników, i dla pracodawców. Wdrażanie programów zarządzania talentami, stwarzanie odpowiednich warunków do rozwoju dla osób uzdolnionych wpływa korzystnie na sytuację zawodową pracowników i na rozwój ich kariery, a jednocześnie pomaga firmie osiągać konkurencyjną przewagę.

Absolutnie pewne jest, że kolejne lata przyniosą następne wyzwania związane z zarządzaniem talentami. Zmiany pokoleniowe na rynku pracy wymuszają także zmiany w sposobie zarządzania. Zapotrzebowanie na pracowników wyróżniających się szczególnymi zdolnościami, o wysokiej kreatywności i zaangażowaniu z całą pewnością będzie rosło. Więc może tak, jak tytułowe kłody: wystarczy zapewnić skrupulatnie wyodrębnionej grupie dobre warunki, usuwając przeszkody?

Autor: Krzysztof Filarski, członek zarządu firmy doradczo-szkoleniowej Westhill Consulting oraz spółki informatycznej Gamehill

https://www.linkedin.com/in/krzysztof-filarski/

Globalne zmiany i ich wpływ na rynek nieruchomości na świecie

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Globalne zmiany i ich wpływ na rynek nieruchomości na świecie
  • Miasta w Indiach, Chinach i na Bliskim Wschodzie rozwijają się coraz prężniej, będąc w dłuższej perspektywie również coraz atrakcyjniejsze dla inwestorów aktywnych na rynku nieruchomości
  • Nowy Jork, Tokio, Londyn i Los Angeles to pierwsza czwórka sporządzonego przez Savills rankingu Najbardziej Stabilnych Miast, które najlepiej odpowiadają na globalne zmiany
  • W Polsce dynamiczny wzrost gospodarczy głównych ośrodków miejskich daje realne perspektywy wyższych zwrotów z inwestycji w nieruchomości komercyjne, niż w głównych ośrodkach biznesu starego porządku świata

Według międzynarodowej firmy doradczej Savills, odważni inwestorzy zainteresowani osiągnieciem zysków w dłuższej perspektywie powinni zwrócić większą uwagę na miasta na Bliskim Wschodzie, w Indiach i Chinach. To właśnie te rynki, w tym takie miasta jak np. Rijad w Arabii Saudyjskiej czy Delhi w Indiach w najbliższym czasie będą się najbardziej rozwijały w obliczu globalnych zmian, pomimo, że ich potencjał był dotychczas stosunkowo słabo wykorzystywany.

W regionach tych znajdują się miasta, które analitycy Savills określili mianem aspirujących i uwzględnili je w stworzonym przez siebie Indeksie Stabilnych Miast, opublikowanym w najnowszym raporcie Impacts.  Eksperci Savills dokonali analizy miast, które będą najbardziej odporne lub otwarte na zmiany w sferze technologii, demografii i innowacji, a także tym samym ich obecnej i przyszłej atrakcyjności dla globalnych inwestorów aktywnych na rynku nieruchomości.

Nowy Jork, Tokio, Londyn i Los Angeles to miasta, które zajmują obecnie pierwsze cztery miejsca i które, według prognoz, utrzymają je również za 10 lat. Savills wskazuje także na osiem miast aspirujących, które w najbliższej dekadzie odnotują największy awans i znajdą się w pierwszej pięćdziesiątce zestawienia.

Tabela 1. Miasta aspirujące, czyli lokalizacje, które według autorów raportu Impacts firmy Savills mogą awansować o co najmniej 10 miejsc i znaleźć się w pierwszej pięćdziesiątce Indeksu Stabilnych Miast do roku 2028[i].

MIASTA ASPIRUJĄCE
Miasto Kraj Kategoria Pozycja w roku Zmiana
2018-2028
2008 2018 2028
Hangzhou Chiny Aspirujące 54 40 29 11 ↑
Rijad Arabia Saudyjska Aspirujące 66 44 31 13 ↑
Nankin Chiny Aspirujące 53 46 32 14 ↑
Ningbo Chiny Aspirujące 57 50 40 10 ↑
Delhi Indie Aspirujące 166 106 44 62 ↑
Mumbaj Indie Aspirujące 129 80 46 34 ↑
Dżudda Arabia Saudyjska Aspirujące 130 59 49 10 ↑
Bengalur Indie Aspirujące 0 98 20 48 ↑

Źródło: dział badań Savills

Według Savills miasta aspirujące będą rywalizowały z lokalizacjami o ugruntowanej pozycji korzystając na zachodzących na świecie zmianach, ponieważ często potrafią szybciej i sprawniej reagować na przemiany technologiczne i społeczne. Z tego względu miasta te powinni monitorować w szczególności inwestorzy zainteresowani inwestycjami długoterminowymi na rynku nieruchomości. Żadna lokalizacja w USA i Europie nie uzyskała statusu miasta aspirującego, a ze Starego Kontynentu do pierwszej dwudziestki Indeksu Stabilnych Miast zakwalifikowały się jedynie Londyn i Paryż.

„Wspólną cechą ośmiu miast aspirujących jest to, że wszystkie mogą odnotować znaczny wzrost PKB oraz przychodów gospodarstw domowych. Dodatkowo, do roku 2028 ich współczynnik obciążenia demograficznego, czyli stosunek liczby osób w wieku nieprodukcyjnym do liczby osób w wieku produkcyjnym, będzie malał lub rósł wolniej niż w innych największych miastach. Oznacza to, że w porównaniu z niektórymi bardziej znanymi lokalizacjami będą to miasta młode, zamożne i potrafiące szybciej dostosowywać się do zmian w otaczającym świecie” – mówi Sophie Chick, dyrektor z działu globalnych badań w Savills.

Tabela 2. Indeks Stabilnych Miast firmy Savills: 20 miast, które będą najbardziej stabilne w przeciągu następnych 10 lat według autorów raportu Impacts firmy Savills.

Miasto (aglomeracja) Kraj Kategoria Pozycja w roku Zmiana
2018-2028
2008 2018 2028
Nowy Jork USA Stabilne 1 1 1 0 –
Tokio Japonia Stabilne 2 2 2 0 –
Londyn Wielka Brytania Stabilne 3 3 3 0 –
Los Angeles USA Stabilne 4 4 4 0 –
Szanghaj Chiny Stabilne wschodzące 23 11 5 6 ↑
Chicago USA Stabilne 5 5 6 -1 ↓
Pekin Chiny Stabilne wschodzące 24 14 7 7 ↑
Paryż Francja Stabilne 6 6 8 -2 ↓
Shenzhen Chiny Stabilne wschodzące 20 13 9 4 ↑
Dallas USA Stabilne 10 8 10 -2 ↓
Waszyngton DC USA Stabilne 7 7 11 -4 ↓
Kanton Chiny Stabilne wschodzące 35 21 12 9 ↑
Singapur Singapur Stabilne 15 9 13 -4 ↓
San Francisco USA Stabilne 9 10 14 -4 ↓
Houston USA Stabilne 12 12 15 -3 ↓
Filadelfia USA Stabilne 11 15 16 -1 ↓
Tiencin Chiny Stabilne wschodzące 40 26 17 9 ↑
Boston USA Stabilne 13 16 18 -2 ↓
Suzhou Chiny Stabilne wschodzące 47 30 19 11 ↑
Dżakarta Indonezja Stabilne wschodzące 103 51 20 31 ↑
Metodologia. Indeks Stabilnych Miast firmy Savills stanowi miarę zamożności danego miasta (PKB), zamożności gospodarstw domowych (gospodarstwa o przychodach przekraczających 70 tys. dolarów amerykańskich) oraz współczynnika obciążenia demograficznego

Źródło: dział badań Savills

 

„Czołówka rankingu może wydawać się nienaruszalna, co nie zmienia faktu, że w obliczu nadchodzących zmian w ciągu następnych 10 lat będziemy świadkami przełomu w sposobie funkcjonowania firm i całych społeczeństw. Z naszego Indeksu Stabilnych Miast wynika, że miasta o ugruntowanej pozycji rzeczywiście będą w dużej mierze bezpieczne i odporne na przewidywane zmiany w najbliższej dekadzie. Pierwsza dziesiątka najbardziej popularnych miast wśród inwestorów krajowych i zagranicznych w 2018 roku odzwierciedla ten stary porządek świata wskutek czego nieruchomości w tych lokalizacjach podrożały i należą obecnie do najbardziej pożądanych aktywów” – komentuje Simon Hope, dyrektor działu globalne rynki kapitałowe w Savills.

„Wskazane przez nas osiem miast aspirujących może stać się wkrótce alternatywnymi kierunkami inwestycyjnymi. Nie są one pozbawione ryzyka, ale będą szybko awansowały w rankingach, ponieważ wykazują się odpornością na wyzwania przyszłości. Inwestorzy, którzy są gotowi zachować cierpliwość i myślą długofalowo, powinni rozważyć możliwość wejścia na te rynki. Co piąty człowiek na świecie jest Chińczykiem, a wraz z upływem czasu i dalszym rozwojem chińska gospodarka stanie się największą na świecie, oferując jednocześnie atrakcyjne możliwości dla inwestorów na rynku nieruchomości” – dodaje Simon Hope.

„Wszystkie miasta aspirujące znajdują się w Chinach, Indiach lub na Bliskim Wschodzie. Niektóre z nich, takie jak Delhi, Mumbaj, Bengalur, Rijad i Dżudda, są powszechnie znane, ale dotychczas pozostawały poza kręgiem zainteresowań globalnych inwestorów aktywnych na rynku nieruchomości. Chińskie miasta – Hangzhou, Nankin i Ningbo – w ogóle nie są znane pomimo dużej liczby mieszkańców. Jednak wszystkie charakteryzują się młodą populacją, odnotowują wzrost zamożności i będą w stanie szybko dostosowywać się do nadchodzących zmian” – mówi Paul Tostevin, dyrektor z działu globalnych badań Savills.

Michał Stępień, associate w dziale doradztwa inwestycyjnego Savills w Polsce
Michał Stępień, associate w dziale doradztwa inwestycyjnego Savills w Polsce

„Głębokie zmiany w demografii i technologii oraz ich wpływ na rynek nieruchomości widoczne są również w Polsce, gdzie analogicznie duże ośrodki miejskie także wychodzą obronną ręką, dość szybko dostosowując się do zachodzących zmian. Z pewnością, podobnie jak we wiodących aglomeracjach na świecie, w Warszawie sprzyja temu napływ młodych ludzi oraz koncentracja biznesu i usług. Polska od lat plasuje się w unijnej czołówce wzrostu gospodarczego. Wchodząc do UE w 2004 r. PKB Polski według parytetu siły nabywczej było mniej więcej na poziomie 50% średniej unijnej. W 2017 r. poziom ten przekroczył 70%. Zgodnie z danymi opublikowanymi ostatnio przez Eurostat, Warszawa znalazła się na 19 miejscu w rankingu regionów UE o najwyższym PKB per capita według parytetu siły nabywczej, wyprzedzając takie ośrodki jak Wiedeń czy Salzburg. I choć w ujęciu nominalnym poziom zamożności mieszkańców polskich aglomeracji jest nadal znacznie niższy od wiodących rynków Europy Zachodniej, to właśnie dynamiczny wzrost gospodarczy głównych ośrodków miejskich jest czynnikiem, który przyciąga kapitał inwestycyjny, dając realne perspektywy wyższych zwrotów z inwestycji w nieruchomości komercyjne niż w głównych ośrodkach biznesu starego porządku świata” – mówi Michał Stepień, Associate z działu doradztwa inwestycyjnego w Savills.

[i] Benglalur nie został uwzględniony w rankingu za rok 2008, ponieważ jego PKB nie przekraczał 50 mld dolarów amerykańskich.

F5 sfinalizowało proces przejęcia NGINX

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
F5 sfinalizowało proces przejęcia NGINX

F5 – światowy lider w dziedzinie usług aplikacji w środowiskach multi-cloud sfinalizował proces przejęcia NGINX – lidera w dziedzinie dostarczania aplikacji open-source. Informacja o zawarciu umowy przejęcia NGINX została ogłoszona 11 marca br.

Połączone firmy umożliwią korzystanie z usług aplikacji multi-cloud we wszystkich środowiskach. Zapewnią łatwość obsługi i elastyczność, jakich potrzebują programiści, przy jednoczesnym spełnieniu wymagań zespołów operacyjnych w zakresie skali, bezpieczeństwa, niezawodności i gotowości do działania.

Kryzys motoryzacyjny w Chinach? Nie na rynku aut premium

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Kryzys motoryzacyjny w Chinach? Nie na rynku aut premium

Największy na świecie rynek samochodowy zwalnia. Marzec był 9. miesiącem z rzędu, w którym w Chinach zanotowano spadek sprzedaży aut. Ale chiński rynek nie kurczy się równo. Segment samochodów premium ma się w tym kraju lepiej niż dobrze.

Koniec epoki

Chiny stały się największym rynkiem motoryzacyjnym w 2009 roku, odbierając ten tytuł Stanom Zjednoczonym. Cztery lata później azjatycki kraj, jako pierwszy w historii zanotował roczną sprzedaż sięgającą 20 mln samochodów. A jeszcze w 2000 roku chiński rynek motoryzacyjny był o 29 razy mniejszy od amerykańskiego. Przez lata sprzedaż samochodów w Chinach regularnie rosła, ale od połowy 2018 roku ten trend wyraźnie się odwrócił, sprawiając, że sprzedaż samochodów w Państwie Środka spadła po raz pierwszy od 20 lat.

Ubiegły rok zakończył się z wynikiem 4,1% na minusie, wynika z danych China Passenger Car Association (CPCA), a w marcu 2019 roku zdaniem China Association of Automobile Manufacturers cały rynek motoryzacyjny skurczył się o 5,2% względem analogicznego okresu rok temu. Takie wyniki dobrze odzwierciedlają aktualną kondycję chińskiej gospodarki, która w 2018 roku zanotowała wzrost na poziomie tylko 6,6%, co jest najgorszym wynikiem od 28 lat.

Wzrost sprzedaży aut luksusowych

Zmniejszenie chińskiego rynku nie dosięgnęło jednak segmentu samochodów luksusowych. W pierwszym kwartale roku wzrósł on o 7,5% – podaje CPCA. Najlepsze światowe marki premium regularnie zyskują w Chinach coraz lepsze wyniki. W ubiegłym roku Audi zanotowało tam ponad 10-procentowy wzrost, podobnie Mercedes, a BMW zyskało prawie 8%. Na tym tle najbardziej wyróżnia się jednak Lexus, który w 2018 roku sprzedał o 21% aut więcej, niż przed rokiem.

Lexus rośnie w Chinach

W Chinach japońska marka premium jest na fali. W kwietniu Lexus sprzedał w Państwie Środka 21 839 aut – po raz pierwszy w historii miesięczna sprzedaż samochodów producenta była wyższa niż w USA, dotąd najważniejszym rynku dla Lexusa. Różnica wyniosła 479 aut. Ponadto w pierwszym kwartale 2019 roku Lexus sprzedał w Państwie Środka 60 465 samochodów i według szacunków do końca roku sprzedaż ma osiągnąć poziom 200 000 egzemplarzy. Dla porównania w Europie, w której Lexus również notuje regularne wzrosty, w całym ubiegłym roku sprzedano 76 188 aut tej marki. Trudno o lepszy dowód na to, jak potężny jest chiński rynek.

Limuzyny hitem

Prawdziwym bestsellerem Lexusa na chińskim rynku jest obecnie model ES, w ubiegłym roku wyróżniony tytułem China Car of the Year 2019. Uznanie dla japońskiego sedana tylko podkreśla słabość Chińczyków do luksusowych limuzyn. Podobne doświadczenia mają inni producenci, jak na przykład Audi, którego najpopularniejszym modelem w tym kraju jest sedan A4 L. Popularność limuzyn udowadniają zresztą liczby opisujące cały rynek. Według danych CPCA, od stycznia do listopada 2018 roku sprzedaż luksusowych sedanów w kraju wzrosła o 18,8%, kiedy segment SUV-ów klasy premium powiększył się o jedyne 3,5%.

Samochodowe fabryki w Chinach

W obliczu tak dużego zainteresowania samochodami klasy premium w Chinach, producenci coraz częściej decydują się na produkcję swoich samochodów w tym kraju, a także tworzenie modeli przeznaczonych wyłącznie na chiński rynek. Zarówno BMW, Audi i Mercedes mają już swoje zakłady w Państwie Środka.

Lexus prawdopodobnie zdecyduje się też na produkcję w tym kraju. Japońska marka, która bardzo poważnie podchodzi do jakości swoich produktów, wcześniej obawiała się, czy auta wyjeżdżające z chińskich zakładów będą wystarczająco dopracowane, a ich produkcja opłacalna. Jednak gwałtowanie rosnące zainteresowanie samochodami Lexusa w Chinach i coraz lepsza jakość chińskich produktów sprawiają, że włodarze japońskiej marki debatują nad takim posunięciem.

To, jak istotny dla Lexusa jest klient z Chin podkreśla również najnowszy model pokazany przez producenta z Kraju Kwitnącej Wiśni, czyli Lexus LM. Pierwszy luksusowy van marki powstał z myślą o azjatyckich klientach, a przede wszystkim odbiorcach z Chin, gdzie auta tego typu cieszą się dużą popularnością.

Kurs jena japońskiego – prognoza długoterminowa

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Kurs jena japońskiego – prognoza długoterminowa

„Wojna handlowa” pomiędzy USA i Chinami wspiera japońską walutę. Ale jeśli ten konflikt, pomimo ostatniego zaostrzenia retoryki Stanów Zjednoczonych, zostanie rozwiązany, wtedy jen japoński powinien doświadczyć osłabienia. Dlaczego? To w swojej analizie tłumaczą eksperci Ebury.

Pod koniec ubiegłego roku jen japoński (JPY) doświadczył wyraźnej aprecjacji, zyskując 10% w relacji do polskiego złotego. JPY jednocześnie był najlepiej radzącą sobie walutą z grupy G10. Przez większość obecnego roku jen pozostawał względnie stabilny w parze z polskim złotym, jednak w ostatnim czasie waluta umocniła się do najwyższego poziomu od stycznia.

Kurs USD/JPY & PLN/JPY (maj ’18-maj ’19)

Kurs USD JPY & PLN JPYŹródło: Thomson Reuters Datastream Data: 09/05/2019

Konflikt mocarstw wspiera jena

Za ostatnie umocnienie jena odpowiadają przepływy do tzw. bezpiecznych przystani (ang. safe-haven), w konsekwencji wzrostu ryzyka rynkowego na świecie. Polegają one na przenoszeniu kapitału do aktywów powszechnie uznawanych za bezpieczne, a takim mianem cieszy się m.in. jen japoński. Głównym czynnikiem wpływającym na niepokój inwestorów jest ryzyko eskalacji konfliktu handlowego na linii USA-Chiny.  To właśnie dematerializacja ryzyka (szczególnie niższe ryzyko eskalacji wspomnianego konfliktu) sprawiła, że przez większość bieżącego roku jen japoński pozostawał względnie stabilny.

W konsekwencji powrotu ryzyka, po ostatnich groźbach prezydenta Donalda Trumpa, siła jena powróciła. Nastąpiło to po tym, jak prezydent Trump w niedzielę ogłosił, że już w ten piątek cła na chińskie towary o wartości 200 mld USD wzrosną z 10% do 25%, co dziś nastąpiło. Do umocnienia jena doszło pomimo tego, iż ostatnie odczyty danych makroekonomicznych z Japonii zdają się wspierać ekspansywną politykę monetarną, co z zasady nie sprzyja aprecjacji waluty.

Oprócz kwestii konfliktu handlowego USA i Chin, rynek walutowy obawiał się również ogólnego spowolnienia w gospodarce światowej. Stąd wzrosło zainteresowanie inwestorów lokowaniem środków w aktywach powszechnie uznawanych za bezpieczne. W ostatnich tygodniach część obaw w tej kwestii nieco zmalała, jednak zwiększenie ceł może zagrozić perspektywom gospodarczym Chin, co nie pozostałoby bez wpływu na globalną gospodarkę.

Rzut oka na gospodarkę

Powracając jednak do sytuacji Japonii, bank centralny tego kraju od dłuższego czasu utrzymuje ekstremalnie luźną politykę monetarną, której najpewniej nie będzie chciał modyfikować. Zwłaszcza biorąc pod uwagę napływ słabych danych o aktywności gospodarczej w kraju.

Podczas kwietniowego spotkania banku centralnego decydenci BoJ nie zmienili poziomu stóp procentowych, dodatkowo komunikując, że stopy pozostaną niezmienione co najmniej przez okres wiosny 2020 r. Pozostawienie stóp na niezmienionym, ujemnym poziomie (-0,1%) w kwietniu oznacza, że pozostają one stabilne od ponad trzech lat. Bank centralny równocześnie prowadzi program „luzowania ilościowego i jakościowego przy jednoczesnej kontroli krzywej dochodowości”. W ramach tego nietypowego instrumentu polityki monetarnej, BoJ rocznie skupuje równowartość 80 bln jenów obligacji rządowych, co ma sprawić, iż rentowności 10-letnich papierów dłużnych skarbu państwa pozostaną w okolicy zera.

Uzasadnieniem ekspansywnej polityki monetarnej jest brak presji inflacyjnej w Japonii. Dynamika cen pozostaje niska, nawet pomimo ekstremalnie ekspansywnego nastawienia BoJ. W lutym inflacja CPI spadła do poziomu 0,2% w ujęciu rocznym, co jest najniższym poziomem indeksu od końcówki 2016 roku. Indeks cen konsumentów w marcu również znajdował się wyraźnie poniżej 2-proc. celu inflacyjnego banku centralnego, osiągając poziom 0,5%. Również inflacja bazowa nie przekracza poziomu 1%, od kiedy w pomiarach wskaźnika przestano uwzględniać wpływ, jaki na ceny miał nałożony w 2015 roku podatek od sprzedaży. Spodziewamy się, że polityka Banku Japonii pozostanie zdecydowania ekspansywna, dopóki dynamika cen w Japonii nie wróci do poziomu zbliżonego do celu inflacyjnego.

Inflacja w Japonii (2010-2019)

Inflacja w JaponiiŹródło: Thomson Reuters Datastream Data: 09/05/2019

Polityka japońskiego banku centralnego nie zdołała wystarczająco wzmocnić krajowego wzrostu gospodarczego, co niewątpliwie niepokoi jego decydentów. W ostatnim kwartale 2018 roku w Japonii można było obserwować wzrost na poziomie zaledwie 0,3% w ujęciu rocznym, co jest bardzo nieznaczną poprawą w porównaniu do poprzedniego kwartału, kiedy wzrost PKB wynosił jedynie 0,1%. Gospodarka pod koniec roku radziła sobie lepiej w ujęciu kwartalnym. Jednak należy to powiązać ze spowolnieniem w trzecim kwartale, kiedy Japonia cierpiała z powodu silnych tajfunów w zachodniej części kraju, jak i katastrofalnego w skutkach trzęsienia ziemi na północy, które negatywnie wpłynęły na produkcję.

Sygnały napływające z gospodarki w pierwszym kwartale bieżącego roku również nie są szczególnie optymistyczne. W 2019 roku aktywność biznesowa w dość istotnym dla Japonii sektorze przemysłu spadła i pozostaje na niskich poziomach. W marcu i lutym wskaźnik PMI dla sektora znajdował się poniżej granicznej wartości 50, przekraczając ów poziom nieznacznie w kwietniu. Oznacza to, że zgodnie ze wskazaniami indeksu w dwóch z trzech miesięcy wchodzących w skład pierwszego kwartału obecnego roku japoński przemysł kurczył się. Twarde dane pokazują dodatkowo, że produkcja przemysłowa spadała przez cztery z dziewięciu ostatnich miesięcy pomiarów.

Indeksy PMI dla Japonii (2016-2019)

Indeksy PMI dla Japonii
Źródło: Thomson Reuters Datastream Data: 09/05/2019

Co czeka jena?

Gołębia retoryka Banku Japonii, niższa aktywność gospodarki, jak i uparcie utrzymująca się na niskim poziomie dynamika cen w Japonii prowadzą nas do podtrzymania dotychczasowej prognozy. Zakłada ona, że w najbliższej przyszłości krajowy bank centralny najpewniej utrzyma dotychczasowy poziom stóp procentowych. Jesteśmy również zdania, że utrzymanie luźnej polityki monetarnej powinno ograniczać przepływy „safe-haven”. Jeśli konflikt na linii USA-Chiny, pomimo ostatniego zaostrzenia retoryki Stanów Zjednoczonych, ostatecznie zostanie rozwiązany, jen japoński powinien doświadczyć osłabienia.

Nasza prognoza nadal zakłada zatem osłabienie jena japońskiego w 2019 roku. Aczkolwiek prawdopodobieństwo utrzymania stabilnej polityki monetarnej przez Rezerwę Federalną powinno ograniczyć straty, jakich mogłaby doświadczyć japońska waluta. Jednocześnie w związku z oczekiwanym przez nas umocnieniem złotego w relacji do euro, spodziewamy się również aprecjacji krajowej waluty w parze z jenem japońskim. Prognozy Ebury na koniec roku to: USD/JPY 115, EUR/JPY 132, JPY/PLN 0,032.

Autorzy: analitycy Ebury – Enrique Diaz-Alvarez, Matthew Ryan, Roman Ziruk

Usługi ciągłe a usługi świadczone w sposób ciągły – zakres przedmiotowy pojęcia

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Usługi ciągłe a usługi świadczone w sposób ciągły – zakres przedmiotowy pojęcia

W toku prowadzenia działalności gospodarczej świadczenia często mają podobny charakter i są wykonywane w ramach jednej umowy. Przedsiębiorcy zauważyli, że dostawy w celu realizacji określonej umowy można by traktować jako dostawy realizowane w okresach rozliczeniowych, dla których ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń. Takie podejście znacznie uprościłoby współpracę, poprzez ograniczenie obowiązków administracyjnych przedsiębiorców. Fiskus odrzucił jednak ten pomysł, twierdząc, że każda dostawa lub świadczenie (nie dotyczy usług ciągłych) powinny być fakturowane osobno. Sprawy trafiły do sądów.

Usługi ciągłe a usługi świadczone w sposób ciągły

Ustawodawca nie definiuje pojęć usługi ciągłej oraz usługi świadczonej w sposób ciągły. W art. 19a ust 3 ustawy o VAT wskazuje się, że usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Z kolei usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2017 r. (sygn. I FSK 1104/15) wskazał, że pojęcie usługi ciągłej należy rozumieć w inny sposób niż pojęcie usługi świadczonej w sposób ciągły. Przede wszystkim rozumienia usługi świadczonej w sposób ciągły nie można ograniczać do usług świadczonych w sposób nieustający, bezustanny, bez przerwy. W szczególności sądy administracyjne wskazują, że pod tym pojęciem znajdują się także zobowiązania polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia.

Usługi ciągłe

W orzecznictwie sądów administracyjnych można spotkać się ze stanowiskiem, że usługą ciągłą może być usługa tylko konkretna, jednorodzajowa, dla której przewidziana jest jedna stawka podatkowa, jeden moment powstania obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o VAT. Przykładowo WSA w Gliwicach w wyroku z 19 kwietnia 2017 r. (sygn. III SA/Gl 1291/16) wskazał, że nie można uznać za usługę ciągłą świadczonych trzech różnych usług, tj. np. terminalowych, przewozowych i spedycyjnych. Z kolei NSA w wyroku z 15 grudnia 2017 r. (sygn. I FSK 173/16) wskazał, że o usługach ciągłych można mówić tylko wtedy, gdy poszczególnych czynności usługodawcy nie sposób wyodrębnić. Innymi słowy, nie można określić, kiedy kończą się pewne świadczenia, a kiedy następne się rozpoczynają.

Usługi i dostawa towarów świadczone w sposób ciągły

Z przywołanej wyżej treści art. 19a ust 3 ustawy o VAT wynika, że możliwość rozliczenia usług w okresach rozliczeniowych dotyczy zarówno usług świadczonych w sposób ciągły, jak i wszelkich innych usług, o ile tylko strony zdecydowały się na rozliczanie ich w okresach rozliczeniowych lub ustaliły następujące po sobie terminy płatności. Dotyczy to także dostaw towarów, co potwierdza NSA w wyroku z 22 lutego 2019 r. (sygn. I FSK 150/17).

Przykładowo więc, jeżeli z umów z kontrahentami wynika, że podatnik świadczy usługi np. transportowe, które nie są zaliczane do usług ciągłych, ale których rozliczenia dokonywane są w ustalonych przez strony okresach rozliczeniowych, to dostawy realizowane w ramach tej umowy można uznać za dostawy świadczone w sposób ciągły i w konsekwencji nie trzeba wystawiać faktury po każdej pojedynczej dostawie. Sądy obu instancji podkreśliły w sprawie, że z wykładni celowościowej i systemowej art. 64 ust. 2 dyrektywy VAT wynika, że realizowanie dostaw w sposób ciągły może również polegać na ich powtarzalnym wykonywaniu.

Podsumowanie

Podejście do usług i dostaw towarów świadczonych w sposób ciągły ulega znacznej liberalizacji na skutek pozytywnych dla podatników orzeczeń sądów administracyjnych. Jako pozytywną należy ocenić w szczególności wykładnię poczynioną przez NSA, z której wynika, że także dostawy realizowane w ramach jednej umowy w okresach rozliczeniowych nie muszą być rozpoznawane na zasadach ogólnych, co wiązałoby się z koniecznością fakturowania każdej pojedynczej dostawy. Podatnicy mają możliwość wystawienia jednej „zbiorczej” faktury za dostawy realizowane w określonym czasie. Oczywiście takie podejście może nie spotkać się do końca z aprobatą fiskusa, ponieważ co do zasady podatnik w ten sposób będzie mógł zapłacić podatek w późniejszym okresie. Przykładowo dostawy w ramach tej samej umowy zostały zrealizowane w styczniu, lutym i marcu, a jako umowny okres rozliczeniowy przyjęto kwartał. Zatem podatnik nie wykaże dostaw w styczniu ani w lutym, tylko w marcu, przez co fiskus później otrzyma wpływ z VAT.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Dane z niemieckiej gospodarki wciąż martwią

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Dane z niemieckiej gospodarki wciąż martwią

W tym tygodniu poznaliśmy wyniki produkcji przemysłowej w Niemczech. W marcu zanotowano wzrost w porównaniu z poprzednim miesiącem o 0,5%. Biorąc pod uwagę korektę sezonową, międzyrocznie spadła ona natomiast o 0,9%. Zamówienia przemysłowe w porównaniu miesiąc do miesiąca wzrosły o 0,6%, a w ujęciu rok do roku spadły o 6%. To niekorzystne wyniki nie tylko dla niemieckiego, ale również dla polskiego przemysłu. Niedawno został opublikowany również wynik Indeksu Menadżerów Zakupów dla Polski, który wyniósł 49 pkt. Utrzymujący się poziom PMI poniżej 50 pkt., w kombinacji z wcześniej wymienionymi danymi dot. rozwoju niemieckiego przemysłu, wskazują na spowolnienie wzrostu polskiego sektora produkcyjnego.

Ważny dla niemieckiego, jak i dla polskiego przemysłu, jest również rozwój negocjacji między USA i Chinami. Donald Trump ponownie przestraszył rynki finansowe swoim niedawnym tweetem. Zasugerował, że cła na przywóz z Chin powinny ponownie znacznie wzrosnąć. Tweety amerykańskiego prezydenta często nie mają pokrycia w rzeczywistości, ale sama wiadomość oczywiście wpłynęła na rynki, które są niezwykle czułe na takie sygnały. Niemniej jednak szanse na zaostrzenie wojny handlowej wzrosły i zobaczymy, co przyniosą negocjacje między obiema stronami. Pierwsze wyniki rozmów między USA i Chinami być może poznamy już w piątek lub w ciągu weekendu. Nadal więc utrzymuje się spora niepewność w światowej gospodarce.

W tym tygodniu złoty stracił zyski, które zdobył w ubiegłym tygodniu. Kurs EUR/PLN nadal się zmienia. W piątek rano jego notowania w stosunku do euro były na poziomie 4,30. Kurs EUR/USD w tym czasie był na poziomie 1,12 EUR/USD.

Tygodniowy komentarz walutowo-makroekonomiczny Malwiny Krakus, analityczki AKCENTY, instytucji płatniczej rozliczającej i zabezpieczającej transakcje walutowe eksporterów i importerów z Europy Środkowej.

Wojny handlowe – pies, który nie zaszczekał

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wojny handlowe – pies, który nie zaszczekał

W opowiadaniu o Sherlocku Holmesie pt. „Srebrny płomień”, pewnej nocy ze stajni znika utytułowany koń wyścigowy, a jego trener zostaje zamordowany. Prowadzący śledztwo Sherlock Holmes zwraca uwagę na coś, co się nie wydarzyło: pies strzegący terenu nie zaszczekał.

Od ponad dwóch lat żyjemy w strachu przed wojnami handlowymi, obawiając się, że eskalacja protekcjonistycznej polityki stłumi globalną wymianę handlową i wywoła potężną dekoniunkturę w gospodarce światowej. Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) ostatnio wywołał kolejną falę alarmujących doniesień medialnych swoimi prognozami dla światowej gospodarki („World Economic Outlook”).

Wciąż jednak nie doszło do załamania światowego handlu, a globalna gospodarka nie wyhamowała. Wojny handlowe na świecie są zatem jak pies, który nie zaszczekał.

Ta sytuacja ma, według mnie, trzy powody. Zamiast wojen obserwowaliśmy niewielkie potyczki, wolny handel w rzeczywistości nigdy nie był naprawdę wolny oraz, co najważniejsze, zależność globalnego wzrostu od globalnego handlu przeszła strukturalną przemianę.

Dla inwestorów oznacza to dwie ważne implikacje, które omówię pod koniec niniejszego tekstu: (1) globalny wzrost prawdopodobnie pozytywnie nas zaskoczy, podobnie jak rentowność obligacji, oraz (2) naprawdę ważnych czynników należy szukać na poziomie poszczególnych spółek, branż i rynków krajowych, w związku z czym selekcja instrumentów do portfela jeszcze nigdy nie była tak istotna.

Pogłoski o śmierci globalnego handlu są mocno przesadzone

Dynamika światowego handlu rzeczywiście zwolniła w 2018 r., jednak było to po części uspokojenie po bardzo mocnym 2017 r., gdy globalna wymiana handlowa rosła w tempie 4,7%, czyli trzykrotnie szybciej niż rok wcześniej. Ubiegłoroczne tempo 3,3% wciąż wygląda dobrze na tle średniego poziomu 2,0% z lat 2012–2016.dynamika światoweg handlu

Tempo wzrostu handlu światowego dodatkowo spadło pod koniec ubiegłego roku: trzymiesięczna średnia krocząca przez większą część 2017 r. utrzymywała się w okolicach poziomu 5%, później spadła o jeden punkt procentowy do ok. 4% w drugim i trzecim kwartale 2018 r., by wreszcie wyhamować do stycznia 2019 r. Ten trend należy uważnie obserwować, ale zanim wpadniemy w panikę, warto zauważyć, że na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat już dwukrotnie byliśmy świadkami znaczącego spadku dynamiki handlu światowego (w latach 2015–2016 i 2011–2012) i za każdym razem później następowało przyzwoite odbicie.spadki i odbicia

Co jeszcze ważniejsze, należy pamiętać, że światowy wzrost utrzymywał się w ubiegłym roku na stabilnym i niezmiennym od 2017 r. poziomie 3,7%, pomimo spadku dynamiki globalnej wymiany handlowej. Ani strach przed wojnami handlowymi ani faktyczne spowolnienie w obszarze handlu nie były na tyle poważne, by stłumić dynamikę ogólnoświatowego rozwoju gospodarczego.napięcia handlowe

Nie wojny, a potyczki

Są trzy powody, dla których napięcia w światowym handlu mają ograniczony wpływ na globalny wzrost. Po pierwsze, scenariusz zakrojonej na szeroką skalę wojny handlowej i potężnej fali protekcjonizmu, który stale jest przywoływany przez komentatorów, jak dotąd się nie zrealizował. Nawet najtrudniejszym dwustronnym negocjacjom towarzyszą wyważone działania o ograniczonym zakresie, a nie eskalacja wzajemnych obciążeń celnych.

Dlaczego? Przynajmniej po części dlatego, że Stany Zjednoczone mają rację: niemal wszystkie gospodarki stosują wyższe cła; nawet Unia Europejska (UE) nakłada na import cła średnio o 50% wyższe niż Stany Zjednoczone (5,1% w porównaniu z 3,4%). Poniższy wykres pokazuje, że wszystkie kraje, z którymi Stany Zjednoczone toczą największe spory (zaznaczone na zielono) stosują znacznie wyższe cła niż Stany Zjednoczone. Amerykanie bez wątpienia mogliby zajmować się tymi kwestiami z większą finezją, ale inne kraje nie odpowiadają gwałtownym odwetem właśnie dlatego, że zdają sobie z tego sprawę i miałyby znacznie więcej do stracenia w przypadku eskalacji konfliktu.cła w USA

Sytuacja ta ma zatem ograniczony wpływ na światowy handel i przypuszczam, że nadchodzące miesiące przyniosą stabilizację globalnej wymiany handlowej po niedawnym spowolnieniu.

 Przedsiębiorcy radzą sobie z niepewnością lepiej niż komentatorzy

Po drugie, przedsiębiorcy nie wpadli w panikę. Obawiano się, że niepewność wywoływana przez narastające napięcia w handlu może skłonić spółki do wstrzymania realizacji planów inwestycyjnych. Wprawdzie anegdotyczne dowody istotnie sugerują, że menedżerowie spółek niepokoją się napiętą sytuacją w handlu, ale dane potwierdzają solidny wzrost inwestycji w latach 2017 i 2018: krajowe inwestycje w sektorach prywatnych brutto wzrosły z 17,0% produktu krajowego brutto (PKB) na koniec 2016 r. do 17,4% na koniec 2017 r. i 18,1% na koniec 2018 r. Pomimo pewnego narzekania, wielu przedsiębiorców najwyraźniej z rezerwą podchodzi do doniesień medialnych, a ich wiara w oparte na solidnych fundamentach globalne ożywienie jak dotąd przewyższa obawy wokół napiętej sytuacji w handlu.spółki spokojne

Ekonomiści również najwyraźniej nie docenili zdolności spółek do dostosowania się do jak dotąd ograniczonych zakłóceń łańcuchów dostaw. Przypomnijmy, ponadto, że wolny handel nigdy nie był rzeczywiście wolny. Jak wspomniano wcześniej, szereg krajów stosuje spore opłaty celne, a na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat byliśmy już świadkami narastającego protekcjonizmu w postaci wymogów dotyczących krajowej lokalizacji zakładów na rynkach wschodzących i innych odmiennej natury niż cła. Wiele przedsiębiorstw już nauczyło się adaptacji do nowych warunków.

Strukturalne zmiany w światowym handlu

 Po trzecie i najważniejsze, wrażliwość światowego wzrostu gospodarczego na zmiany w globalnym handlu znacząco spadła na przestrzeni ostatnich 10 lat. W ciągu półtorej dekady przed globalnym kryzysem finansowym, ogólnoświatowa wymiana handlowa rosła dwukrotnie szybciej niż globalny PKB. Z kolei na przestrzeni 10 ostatnich lat tempo wzrostu globalnej wymiany handlowej było o jedną piątą niższe od tempa wzrostu światowego PKB. Światowa gospodarka wciąż rozwijała się jednak średnio w tym samym tempie, co podczas globalnego boomu handlowego.globalny wzrost a handel

Oznacza to ważną zmianę strukturalną wynikającą z trzech kluczowych czynników.

Po pierwsze, solidny wzrost gospodarczy na rynkach wschodzących zaowocował powstaniem szybko rosnącej klasy średniej, której udział w globalnej konsumpcji zaczął rosnąć. Coraz większa część towarów i usług wytwarzanych w Chinach, w Indiach i na innych dużych rynkach wschodzących jest obecnie kupowana na rynkach lokalnych, a nie eksportowana. Według danych McKinsey Global Institute, udział rynków wschodzących w globalnej konsumpcji wzrósł o ok. 50% w ciągu ostatnich 10 lat, a prognozy instytutu przewidują, że do 2025 r. rynki wschodzące będą skupować prawie dwie trzecie globalnej produkcji wyrobów przemysłowych.[1] Obecnie Chiny eksportują zaledwie 9% swojej produkcji, co oznacza spadek o prawie połowę w porównaniu z 17% w 2007 r.

Po drugie, kilka rynków wschodzących już zaczęło budować solidniejsze krajowe łańcuchy dostaw, aby podnieść ich wydajność i skrócić czas dostarczania wyrobów na rynek. Przykładowo, według danych zawartych we wspomnianym wcześniej raporcie McKinsey Global Institute, wschodzące rynki azjatyckie importują obecnie zaledwie 8% materiałów potrzebnych do produkcji, w porównaniu z ponad 15% zaledwie rok wcześniej w 2017 r. W rezultacie rośnie znaczenie handlu w obrębie regionu. Wraz ze wzrostem konsumpcji na rynkach wschodzących, udział wymiany handlowej z innymi rynkami wschodzącymi (w odróżnieniu od handlu z rynkami rozwiniętymi) w całkowitej wymianie handlowej wzrósł o ponad 40% na przestrzeni ostatniej dekady.

Po trzecie, nowe zaawansowane technologie produkcyjne, od druku trójwymiarowego po rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji, znacząco zmniejszają znaczenie niższych kosztów pracy i skłaniają przedsiębiorstwa z krajów rozwiniętych do przenoszenia produkcji w miejsca oferujące lepszą infrastrukturę, bardziej wykwalifikowaną siłę roboczą oraz, w przypadku Stanów Zjednoczonych, spadające koszty energii. Podobne innowacje technologiczne zwiększają znaczenie handlu usługami, w tym, między innymi, usługami elektronicznymi czy wartościami niematerialnymi, takimi jak własność intelektualna, który rośnie w znacznie szybszym tempie niż handel towarami.

Te zmiany prawdopodobnie będą trwały także w latach kolejnych, wraz z dalszą poprawą jakości życia na rynkach wschodzących i rozwojem technologii. Handel światowy wciąż odgrywa kluczową rolę, ale obecne umiarkowane tempo wzrostu światowego handlu jest spójne z solidnym wzrostem globalnego PKB.

Innymi słowy, wojny celne, których tak wielu się obawia, są skoncentrowane na tradycyjnych sektorach przemysłowych, podczas gdy środek ciężkości wymiany handlowej przesuwa się w kierunku nowych sektorów gospodarki. To może tłumaczyć ograniczony wpływ sporów handlowych. W swoim październikowym raporcie „WEO”, MFW przedstawił symulację scenariusza, w którym następuje eskalacja wojny handlowej pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami, Stany Zjednoczone nakładają 25-procentowe cło na wszystkie importowane samochody i części, po czym otrzymują cios o porównywalnej sile w ramach działań odwetowych, nastroje w biznesie spadają, a przedsiębiorstwa notują spadek kondycji finansowej wraz ze spadkiem marż.

Efekt? Poziom globalnego PKB byłby o 0,4% niższy po pięciu latach, co oznaczałoby jeszcze mniejszy wpływ na stopy wzrostu PKB. Obniżenie poziomu PKB o 0,4% nie jest wprawdzie bez znaczenia, ale z pewnością nie jest katastrofą.

W opublikowanym ostatnio kwietniowym wydaniu „WEO”, MFW przedstawił nową analizę symulującą wpływ 25-procentowego cła na cały handel pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Chinami, jednak bez uwzględnienia konsekwencji związanej z tym niepewności na inwestycje. Analiza oparta jest na szeregu różnych modeli ekonometrycznych, włącznie z tym, który wykorzystano przy październikowych symulacjach. Ponieważ ta publikacja wywołała kolejną falę alarmujących doniesień medialnych, pragnę przedstawić dwa spostrzeżenia:

  • Wyniki nowej symulacji są generalnie zgodne z wynikami analizy przedstawionej w październiku, jednak są zaprezentowane w sposób znacznie bardziej dramatyczny, włącznie ze stwierdzeniem, że „Straty rocznego realnego PKB wyniosłyby od -0,3% do -0,6% w Stanach Zjednoczonych i od -0,5% do -1,5% w Chinach”. Taka wizja przekonała nawet Wall Street Journal do sformułowania prognozy spadku chińskiego PKB o 0,5–1,5%. Jednak symulacja wcale tego nie sugeruje. Chiński PKB nie poszedłby w dół, ale nadal by rósł, choć w słabszym tempie.[2]
  • Co istotne, 25-procentowe cło na całą wymianę handlową pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami to najbardziej pesymistyczny scenariusz, który wydaje się skrajnie nierealny, a zatem jest niezbyt przydatny jako podstawa do formułowania oczekiwań biznesowych czy rynkowych. Gdyby Stany Zjednoczone i Chiny nałożyły po 25% cła na cały dwustronny handel, miałoby to bez wątpienia znaczący wpływ na obydwie gospodarki. Na myśl przychodzi mi jednak reakcja na słowa Filipa II Macedońskiego, który grożąc starożytnej Sparcie powiedział: „Jeżeli wprowadzę swoją armię na waszą ziemię…” Spartanie lakonicznie odpowiedzieli: „Jeżeli”.

Implikacje dla inwestorów

Inwestorzy powinni wyciągnąć z tej sytuacji dwa ważne wnioski.

Po pierwsze, światowy wzrost prawdopodobnie pozytywnie nas zaskoczy, ponieważ obawy dotyczące handlu są przesadzone. To z kolei wesprze większy wzrost rentowności na tle rynkowych oczekiwań, pomimo wycen rynkowych i decyzji Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych dotyczących stóp procentowych.

Po drugie, naprawdę istotne rzeczy dzieją się w na niższym poziomie: sankcje skoncentrowane na określonych obszarach będą miały wpływ na pewne segmenty świata biznesu, w tym, między innymi, poprzez przekierowanie wymiany handlowej. Co ważniejsze, zmiany i wydarzenia związane z ochroną własności intelektualnej i powiązanymi z tym kwestiami bezpieczeństwa (jak w przypadku Huawei) będą miały wpływ na wydajność produkcji i konkurencyjność zarówno spółek, jak i krajów przez wiele dziesięcioleci. Musimy wszyscy zwracać na to większą uwagę, gdy będziemy kalibrować naszą ekspozycję na kraje, sektory i pojedyncze spółki. Podsumowując, szczegółowe analizy fundamentalne połączone z aktywnym zarządzaniem portfelami jeszcze nigdy nie były tak ważne jak dziś.

Autor komentarza: Dr Sonal Desai, Wiceprezes wykonawczy, CIO Franklin Templeton Fixed Income

Wokół rozmów handlowych USA-Chiny

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wokół rozmów handlowych USA-Chiny

Piątek zaczynamy bez postępów w rozmowach USA-Chiny, ale z wyższymi cłami na warte 200 mld USD chińskie towary sprowadzane do USA. Rynki jednak nie panikują z pomocą cudownej sesji na giełdzie w Szanghaju i „pięknego” listu prezydenta Chin Xi do prezydenta USA Trumpa. Przynajmniej panowie ze sobą rozmawiają i to na razie wystarcza, by podtrzymać nadzieje na porozumienie.

Jeszcze wczoraj pesymizm wokół rozmów handlowych USA-Chiny sięgał zenitu, ale nie pierwszy raz prezydent Trump potrafił obrócić wszytko do góry nogami. Tym razem na pozytywną stronę. Prezydent USA otrzymał „piękny list” od prezydenta Chin Xi, a on sam ma „wspaniałą alternatywę” dla umowy handlowej (nie wiemy jednak, jaką). To wystarczyło, by podtrzymać nadzieję, że jakaś forma porozumienia nastąpi, nawet pomimo podniesienia ceł z 10 proc. do 25 proc.

Na początku tygodnia wskazywałem, że dla rynków największym ryzykiem w tym tygodniu nie są konsekwencje wojen handlowych, ale pojawiające się znienacka potencjalne zwroty akcji, zmiany stanowisk itp. Dlatego też rynki w ostatnich dniach pozostawały w szarpanej zmienności, ale bez silnego zaznaczenia kierunku (spadek S&P500 o 2,5 proc. od początku tygodnia nie ma znamion panicznej wyprzedaży). Obraz rynku w piątek rano mógłby wyglądać inaczej, gdyby reakcja chińskich aktywów na wprowadzone cła była poważna. Nic takiego jednak nie ma miejsca. Kurs juana do dolara praktycznie nie uległ zmianie, po części z pomocą wyższego fixingu ustanowionego przez Ludowy Bank Chin. Giełda w Szanghaju w pierwszej reakcji zaczęła wyznaczać nowe dołki w tym tygodniu, gdy nagle sentyment się całkowicie odwrócił i ostatecznie piątkowa sesja przyniosła wzrosty o 3,1 proc. Rynek spekuluje, ile w tym interwencji władz z Pekinu. Wprawdzie w reakcji na wyższe cła Chiny zapowiedziały podjęcie koniecznych działań zaradczych, ale nie sprecyzowały, czy w grę wchodzi także stabilizacja rynku finansowego.

Ogólnie rzecz ujmując, rozmowy wciąż trwają (dziś druga runda z rezultatami prawdopodobnie w godzinach nocnych), a inwestorzy nie porzucają nadziei, że nie dojdzie do zerwania negocjacji. Poza mini-rajdem ulgi po wczorajszej przecenie, rynki finansowe pozostają w zawieszeniu, gdyż w szerszym kontekście wciąż nie wiemy, co i kiedy zostanie uzgodnione i jakie będzie miało konsekwencje dla globalnego ożywienia. Osobiście dalej pozostaje niepoprawnym optymistą, albo przynajmniej uważam, że tematy nieprzynoszące szybkiego rozstrzygnięcia z czasem są przez rynki odsuwane w kąt. Do handlu potrzeba świeżych i konkretnych impulsów, a czekanie na cokolwiek nie wiadomo kiedy nie jest skuteczną metodą na zarabianie.

W piątek inwestorzy będą bacznie uważać na przecieki z Waszyngtonu, ale też powrócą do śledzenia danych. Nie tych z Wielkiej Brytanii, gdyż funt wciąż jest w goryczy, że rząd zdecydował się na przygotowania do wyborów do europarlamentu, zamiast przyspieszyć międzypartyjne pertraktacje nad umową brexitu. Po południu dane o zatrudnieniu i płacach z Kanady będą wsparciem dla CAD pod warunkiem, że przypomną o dobrej kondycji rynku pracy. Główna uwaga będzie jednak na inflacji CPI z USA. Kolejny słaby odczyt podda w wątpliwość stanowisko Fed, że ostatnie spowolnienie dynamiki cen jest przejściowe. Wzmocnione przekonanie, że kolejny ruch Fed będzie obniżką stanie się paliwem dla dalszych wzrostów EUR/USD.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Wyniki Grupy Netia za I kw. 2019 r.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wyniki Grupy Netia za I kw. 2019 r.

Netia S.A. opublikowała skonsolidowane wyniki finansowe i operacyjne za I kw. 2019 r. Przychody wyniosły 327 mln zł a zysk EBITDA, liczony zgodnie z MSR 17, osiągnął wartość 83 mln zł. Pomimo presji na wyniki operacyjne w zakresie liczby usług na sieci obcej i usług hurtowych, marża zysku EBITDA w stosunku do poprzedniego kwartału wzrosła do 25,3 proc.

W ciągu pierwszych trzech miesięcy 2019 roku przychody Netii osiągnęły wartość 327 mln zł (-4% kwartał-do-kwartału i -6% rok-do-roku). Zysk EBITDA, liczony zgodnie z MSR 17, wyniósł 83 mln zł (+1 % k-d-k, -11% r-d-r). Zysk EBITDA, liczony zgodnie z MSSF 16, wyniósł w I kw. br. 107 mln zł.

Marża zysku EBITDA (MSR 17) za I kw. br. wyniosła 25,3%. Wypracowany przez Spółkę zysk EBIT osiągnął w tym okresie prawie 13 mln zł (wzrost o blisko 22% k-d-k).

Przychody wygenerowane w obszarze komercyjnym B2B od stycznia do końca marca br. wyniosły 174 mln zł (spadek o 5% k-d-k i r-d-r).

Głównym powodem spadku przychodów jest zmniejszony wolumen niskomarżowego ruchu hurtowego. W głównych kategoriach produktowych Grupa Netia odnotowała relatywnie stabilne trendy pomimo widocznej presji konkurencji, powodującej przeceny niektórych typów usług przy okazji przedłużania kontraktów. Jednocześnie utrzymuje się wzrost wartości projektów sprzedażowych, dotyczących zaawansowanych produktów ICT pod marką NetiaNext.

Przychody przypisane do obszaru komercyjnego B2C w I kw. 2019 r. osiągnęły 149 mln zł (-2% k-d-k oraz -7% r-d-r).

Postępująca modernizacja sieci do standardu światłowodowego umożliwia Spółce efektywną dosprzedaż innowacyjnych usług TV z jednoczesną migracją z tradycyjnych łączy o niskich przepływnościach. W efekcie penetracja usługami dostępu do internetu na własnej sieci wzrosła do 14,8%. W obszarze komercyjnym B2C już 53% usług (wzrost o 3 pp. r-d-r) świadczonych jest na sieci własnej.

Wskaźnik liczby usług na lokalizację kliencką (konsekwentnie) wzrósł do x1.69, a ARPU utrzymało się na stabilnym poziomie ok. 56 zł.

Z 559 tys. świadczonych usług szerokopasmowych (-6 tys. k-d-k), już 378 tys. (68%) świadczonych jest na sieciach własnych Grupy Netia. Z kolei liczba stacjonarnych usług głosowych na koniec I kw. 2019 r. wyniosła 484 tys. (-20 tys. k-d-k), w tym 158 tys. na sieciach własnych. Zdecydowana większość spadku liczby usług głosowych (ok. 70%) pochodziła z sieci obcej. Liczba usług mobilnych na koniec marca br. wyniosła 148 tys. (-1 tys. w stosunku do poprzedniego kwartału).

Wciąż natomiast Netia utrzymuje trend wzrostowy (+13% r-d-r) w zakresie liczby usług TV, których do obszaru B2C na koniec marca br. przypisanych było 217 tys.

Wzrosty w zakresie usług na sieci własnej nie zniwelowały w pełni spadków w kategorii stacjonarnych usług głosowych oraz szerokopasmowych na sieci obcej. Stąd liczba świadczonych usług (RGU) w obszarze B2C wyniosła na koniec marca br. 1,408 mln (spadek o 1% k-d-k i 4 % r-d-r).

Nakłady inwestycyjne w ciągu trzech pierwszych miesięcy 2019 r. wyniosły 65 mln zł. W tym 31 mln zł stanowiły podłączenia i zakup sprzętu na potrzeby świadczenia usług klientom (biznesowym i indywidualnym), a 26 mln zł nakłady na sieciowe projekty technologiczne (w tym 17 mln zł na projekt Sieć XXI w.) oraz IT.

Zobowiązania inwestycyjne nieujęte w sprawozdaniu finansowym na dzień 31 marca 2019 r. wyniosły 116 mln (na koniec grudnia ub.r. było to 67 mln zł).

Skorygowane wolne przepływy gotówkowe (OpFCF) wyniosły w I kw. br. 20 mln zł (+167% k-d-k oraz-56% r-d-r). Zadłużenie netto na dzień 31 marca 2019 r. wyniosło 212 mln zł (+10% k-d-k oraz-16% r-d-r), co stanowi dźwignię finansową na komfortowym poziomie 0,58x Zysku EBITDA za 2018 rok w kwocie 362 mln zł.

Grupa Eurocash prezentuje wyniki za pierwszy kwartał 2019 r.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Grupa Eurocash prezentuje wyniki za pierwszy kwartał 2019 r.
  • Przychody Grupy Eurocash w I kwartale 2019 r. wyniosły 5,48 mld zł i były o blisko 10% wyższe niż w analogicznym okresie 2018 r.
  • Łączna EBITDA (tj. zysk operacyjny powiększony o amortyzację) wzrosła w I kwartale 2019 r. do 121,4 mln zł wobec 39,6 mln zł przed rokiem, na co wpływ miała głównie zmiana prezentacji wyników zgodnie z obowiązującym od tego roku standardem MSSF 16. EBITDA wyliczona zgodnie z poprzednimi standardami wyniosła 33,5 mln zł, a spadek rok do roku wynikał głównie z przesunięcia tegorocznych świąt wielkanocnych na II kwartał (podczas gdy w 2018 r. okres zwiększonych zakupów przed Wielkanocą wypadał w I kwartale).
  • Przychody segmentu hurtowego, pomimo braku świąt wielkanocnych w I kwartale br., wzrosły o 3,5% r/r i wyniosły 4,11 mld zł. Wypracowany w tym segmencie wynik EBITDA sięgnął 100,7 mln zł, a przed zastosowaniem MSSF16 prawie 53 mln zł, czyli o 14,5% więcej niż przed rokiem.
  • Sprzedaż segmentu detalicznego urosła o 37% r/r, przede wszystkim dzięki ubiegłorocznym akwizycjom, ale była również wspierana solidną dynamiką sprzedaży LFL (tj. dla tej samej liczby sklepów). Co prawda, w I kwartale br. sprzedaż detaliczna LFL w sieci Delikatesy Centrum zmalała o 1,5% r/r, na co wpływ miała deflacja koszyka zakupowego wynosząca 0,8%, a także wspommniany efekt kalendarzowy, jednak narastająco za 4 miesiące tego roku (a więc z uwzględnieniem świąt) sprzedaż LFL wzrosła aż o 4% r/r.
  • Skonsolidowany wynik netto w I kwartale 2019 r. był ujemny, co – poza nakładami ponoszonymi na rozwój strategicznych projektów – związane jest z sezonowością działalności Grupy Eurocash. Ostatecznie wyniósł on -40,2 mln zł (lub -33,8 mln zł przed zastosowaniem MSSF 16) wobec -18,5 mln zł w I kwartale ub.r.

Hurt na ścieżce dalszego wzrostu mimo efektu kalendarzowego

W segmencie hurtowym Grupa Eurocash kontynuuje wzrost sprzedaży i dalszą poprawę rentowności.

– W hurcie w I kwartale tego roku osiągnęliśmy wzrost sprzedaży o 3,5% rok do roku, notując wzrosty niemal w każdym formacie. Największy, aż 9-proc. przyrost zanotowaliśmy w sprzedaży wyrobów tytoniowych oraz blisko 6% w formacie aktywnej dystrybucji do naszych franczyzobiorców. O ponad 3% zwiększyliśmy również sprzedaż w hurtowniach Cash&Carry. Biorąc pod uwagę, że święta wielkanocne w tym roku wypadły w drugim kwartale, a nie w pierwszym, jak przed rokiem, spadek sprzedaży jedynie w dystrybucji alkoholi należy uznać za solidne wyniki – podkreślił Jacek Owczarek, członek zarządu i dyrektor finansowy Grupy Eurocash.

– Podjęte w poprzednich latach działania optymalizacyjne przekładają się na dalszy wzrost efektywności segmentu hurtowego i zaowocowały wzrostem EBITDA w I kwartale br. o blisko 15% rok do roku. W tym roku planujemy dalsze działania optymalizacyjne, m.in. integrację Eurocash Alkohole z Eurocash Dystrybucja oraz sprzedaż szerokiej gamy alkoholi także poprzez eurocash.pl – uruchomioną w ubiegłym roku innowacyjną platformę e-commerce, z której korzysta już blisko 10 tys. naszych klientów. Dzięki temu, z jednej strony jesteśmy w stanie ograniczyć wzrost kosztów mimo rosnących płac, a z drugiej strony zarówno my, jak i nasi klienci, czerpiemy korzyści z rosnącej siły zakupowej konsumentów – powiedział członek zarządu Grupy Eurocash.

Detal pod wpływem integracji i świąt

W segmencie detalicznym w I kwartale 2019 r. Grupa Eurocash zanotowała 37-proc. wzrost sprzedaży, do 1,33 mld zł, głównie dzięki konsolidacji sieci supermarketów Mila oraz 25 sklepów Lewiatan, przejętych w ubiegłym roku. Akwizycje te dołożyły do sprzedaży Grupy Eurocash w minionym kwartale około 342 mln zł.

– Sprzedaż like-for-like w sieci Delikatesy Centrum w I kwartale br. była pod wpływem wielu czynników, w tym wspomnianego przesunięcia świąt wielkanocnych na II kwartał, deflacji koszyka zakupowego wynoszącej ponad 0,8%, mniejszej liczby dni handlowych, a także trwającej integracji naszych biznesów detalicznych. W tych okolicznościach, zanotowany w I kwartale br. spadek sprzedaży like-for-like jedynie o 1,5% rok do roku jest obiecujący. Jeśli spojrzymy na wstępne szacunki narastająco za cztery miesiące, a więc z uwzględnieniem okreu świątecznego, zanotowaliśmy wzrost sprzedaży like-for-like aż o 4,0% rok do roku – wskazał Jacek Owczarek.

– Zgodnie z zapowiedziami, kontynuujemy integrację sieci Mila z Delikatesami Centrum, co będzie obciążać rentownosć Grupy również w tym roku. Jest to naturalne, gdyż łączenie trzech organizacji w jedną jest bardzo złożonym i kosztownym procesem, choć z zewnątrz kojarzony jest głównie z rebrandingiem sklepów. Co nas cieszy, zainicjowane przez nas zmiany przynoszą już pozytywne rezultaty, m.in. solidne dynamiki sprzedaży like-for-like, które są jeszcze wyższe w sklepach EKO przemodelowanych na Delikatesy Centrum. Nasz biznes detaliczny osiągnął już znaczącą skalę. Choć charakteryzuje się on obecnie dość wysoką zmiennością wyników, to jestem przekonany, że konsumenci będą coraz bardziej doceniać naszą ofertę – powiedział dyrektor finansowy Grupy Eurocash.

Projekty to inwestycje w przyszły wzrost

Grupa Eurocash przyspiesza ekspansję Projektów, tj. innowacyjnych formatów detalicznych, takich jak Duży Ben, abc na kołach oraz Kontigo. Grupa otwiera kolejne markety alkoholowe Duży Ben, których jest już 30, a także inwestuje w zwiększenie świadomości marek wszystkich konceptów. Wpływ tego segmentu na skonsolidowany wynik EBITDA w I kwartale tego roku wyniósł -12 mln zł.

– Jak każdy start-up, w początkowej fazie rozwoju, projekty te wiażą się z istotnymi nakładami, a zyski pojawiają się dopiero po wypracowaniu docelowych rozwiązań i osiągnięciu odpowiedniej skali. Przykładem naszych projektów, które zostały wdrożone z sukcesem i przynoszą dziś wymierne korzyści zarówno naszym klientom, jak i Grupie Eurocash, jest Faktoria Win, PayUp (sprzedany w ubiegłym roku z dużym zyskiem) czy tzw. Projekt Świeże, czyli codzienne dostawy wysokiej jakości owoców, warzyw, wędlin i mięs. Wierzymy również w pozostałe formaty, które rozwijają innowacyjne dla branży detalicznej rozwiązania, ale też przede wszystkim lepiej odpowiadają na potrzeby dzisiejszego konsumenta – powiedział Jacek Owczarek.

Istotna zmiana standardu prezentacji wyników od 2019 r.

Od 2019 r. nastąpiła istotna zmiana prezentacji wybranych danych finansowych, co jest konsekwencją zastosowania przez Grupę Eurocash nowego międzynarodowego standardu sprawozdawczości finansowej – MSSF 16. Zgodnie z tym standardem, przy wyliczaniu wskaźników zadłużenia Grupa jest zobowiązana uwzględniać zobowiązania z tytułu leasingów operacyjnych, których wartość na koniec I kwartału 2019 r. przekraczała 1,8 mld zł. W efekcie, łączne zadłużenie netto Grupy wg. MSSF 16 sięgnęło 2,55 mld zł.

Zgodnie z nowym standardem, zmienia się także sposób prezentacji wyniku EBITDA – uwzględnia on dodatkowo szacowaną amortyzację leasingowanych aktywów. Prezentowana w ten sposób EBITDA jest zatem znacznie bardziej porównywalna do wyników spółek detalicznych posiadających własne nieruchomości. Tak liczona skonsolidowana EBITDA za I kwartał 2019 r. wyniosła 121,4 mln zł, a wskaźnik długu netto do szacowanej 12-miesięcznej EBITDA wyniósł ok. 3,4x (wobec 1,8x przed zastosowaniem MSSF 16).

– Należy podkreślić, że zmiana wprowadzona przez MSSF 16 nie wpływa na naszą działalność operacyjną. Nie ma też wpływu na kowenanty bankowe określone w obowiązujących umowach, bowiem są one wciąż liczone wg. metodologii sprzed wdrożenia nowego standardu – zaznaczył Jacek Owczarek, dyrektor finansowy Grupy Eurocash.

Deloitte na XI Europejskim Kongresie Gospodarczym w Katowicach

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Deloitte na XI Europejskim Kongresie Gospodarczym w Katowicach

Po niemal 10 latach koncentrowania się firm na transformacji cyfrowej, 84 proc. liderów biznesowych i HR-owych deklaruje, że by zwiększyć produktywność przedsiębiorstwa muszą przemyśleć swoje relacje z pracownikami. Jak wynika z badania firmy doradczej Deloitte „2019 Deloitte Global Human Capital Trends” dziś największym wyzwaniem, jakie stoi przed autorami strategii biznesowych, jest łączenie kwestii społecznych z gospodarczymi i politycznymi. O tym, a także o edukacji, rynku pracy i handlu 4.0 będą mówili eksperci Deloitte podczas zbliżającego się XI Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach.

Jak wskazują eksperci Deloitte technologia w miejscu pracy wyprzedziła człowieka, który teraz musi te zaległości nadrobić.

Mówiąc o zarządzaniu kadrami w czasie transformacji trzeba zauważyć paradoks z jakim dziś mamy do czynienia. Żyjemy w świecie wszechobecnej technologii, ale to ludzki potencjał jest tym, co pcha nas do przodu. Aby jednak w pełni korzystać z niego w środowisku pracy wiele trzeba zmienić. 85 proc. pracowników na całym świecie nie jest zaangażowanych w pracę lub wręcz jest z niej wyłączonych. Ludzie pracują często zbyt intensywnie i w olbrzymim stresie, co może być niebezpieczne dla zdrowia. Nie angażują się w pracę, bo żyją w przeświadczeniu, że łatwiej będzie im znaleźć zajęcie u nowego pracodawcy niż utrzymać zatrudnienie w obecnej organizacji

– mówi Tomasz Konik, Partner, Lider zespołu Clients&Industries w Deloitte.

Eksperci Deloitte stworzyli zbiór zasad, którymi powinno się kierować przedsiębiorstwo, by pozytywnie wpływać na pracowników, odkrywać i rozwijać ich możliwości. Pierwsza z nich zakłada nadawanie pracy sensu i celu przez organizacje. Nie tracąc z oczu zysków, powinny one wpływać w pozytywny sposób na klientów i społeczeństwa. Druga zasada to wykorzystywanie danych, technologii i systemów w sposób uczciwy i nienadwyrężający zaufania. Trzecia – to dbanie o rozwój pracowników i zapewnianie im możliwości rozwoju ich pasji, nadawania pracy osobistego charakteru. Eksperci Deloitte zauważają też konieczność budowania i rozwijania zespołów, wychodzenia poza technologię cyfrową w celu budowania relacji osobistych w pracy. Piąta zasada dotyczy otwartej wymiany informacji, dyskusji na temat wyzwań i błędów w kierowaniu organizacją.

Rewolucja w edukacji

W obliczu nieustannego rozwoju sztucznej inteligencji, technologii poznawczych i automatyzacji, 86 proc. respondentów tegorocznego badania „Global Human Capital Trends” uważa, że muszą na nowo opanować sztukę uczenia się. Kolejne 80 proc. zauważa, że przez presję szybszego rozwoju i konieczność dostosowywania się do coraz bardziej zróżnicowanej siły roboczej, musi inaczej rozwijać liderów. Także o tym eksperci Deloitte będą mówić w Katowicach.

System edukacji można porównać do wielkiego tankowca. Każda zmiana kursu to ogromny wysiłek – sam manewr zajmuje dużo czasu, a na jego efekty trzeba również długo czekać. Podobnie wyglądają próby dopasowania edukacji do rynku pracy. Decyzje o zmianach w systemie przyniosą efekty za ponad dekadę. Nie mamy więc pewności, czy obecny system dobrze przygotuje dzisiejszych uczniów do wejścia na rynek pracy, bo też nie wiemy z jakimi wyzwaniami przyjdzie im się mierzyć za 10 – 15 lat – mówi Marek Metrycki, Partner Zarządzający w Deloitte.

Trendy takie jak Przemysł 4.0, sztuczna inteligencja czy robotyka kształtują dzisiejszy rynek pracy. Nie wiadomo jednak, jak go zmienią w przyszłości i jakie nowe trendy pojawią się w ciągu najbliższych 20 lat, dlatego, jeśli o pracownikach przyszłości można powiedzieć coś pewnego to to, że wraz z rozwojem technologii na znaczeniu będą zyskiwać kompetencje miękkie, czyli takie, które pozwolą pracownikom dostosować się do zmieniających się warunków i sytuacji na rynku pracy.

Szkoła przyszłości powinna uczyć dzieci… jak się uczyć. Powinna doskonalić w nich elastyczność i umiejętność radzenia sobie ze zmianami. To, jak łatwo będą potrafiły przystosować się do zmieniającego się otoczenia, zadecyduje o ich sukcesie jako pracowników – tłumaczy Marek Metrycki.

Z jednego z najnowszych badań ekspertów Deloitte „Voice of the workforce in Europe” wynika, że pracodawcy powinni zachęcać pracowników do aktualizacji i podnoszenia kwalifikacji, a instytucje publiczne dostosować infrastrukturę edukacyjną do zmian technologicznych. I choć spora część siły roboczej wydaje się być świadoma, że umiejętności miękkie są niezbędne do utrzymania zatrudnienia, z tego samego badania wynika, że około jedna trzecia ankietowanych pracowników nie podjęła żadnych działań w celu poszerzenia lub poprawy swoich umiejętności, a prawie 60 proc. z nich uważa, że w ogóle nie potrzebuje podnoszenia kwalifikacji.

Handel 4.0

Jednym z głównych tematów poruszanych w tym roku podczas XI Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach będzie wpływ technologii cyfrowych na preferencje zakupowe Polaków. Technologia zmieniła nie tylko sposób w jaki kupujemy, ale też to co kupujemy i ile wydajemy.

Dziś to nie koleżanka jest doradcą w temacie nowego kosmetyku ani kolega w temacie nowej konsoli. Inspiracji, opinii i rad coraz częściej szukamy w mediach społecznościowych. Jedynie żywność pozostaje kategorią, w przypadku której klienci rzadziej korzystają z rozwiązań cyfrowych. Niemniej z naszego badania wynika, że smartfony czy tablety 49 proc. klientów ułatwiają robienie zakupów w sklepach stacjonarnych – mówi Michał Pieprzny, partner, lider zespołu ds. sektora dóbr konsumenckich w Deloitte.

Zdefiniowany przez firmę doradczą wskaźnik wpływu cyfrowego pokazuje zachowania klientów w sklepie, ale także pozwala poznać ich preferencje dotyczące poszukiwania informacji       o produktach, najczęstsze sposoby płatności i wiele innych. Dla sprzedawców to informacje pomocne przy definiowaniu najlepszego podejścia do klienta.

Panele podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego, w których będą uczestniczyć eksperci Deloitte:

  1. 14 maja, godz. 15:30-17:00
    Handel 4.0: nowe doświadczenia, digital, personalizacja.
    Moderator: Michał Pieprzny, Partner, lider zespołu do spraw sektora dóbr konsumenckich
  2. 14 maja, godz. 11:30-13:00
    Zarządzanie kadrami w czasie transformacji.
    Tomasz Konik, Partner, lider obszaru Clients&Industries
  3. 14 maja, godz. 13:30-15:00
    Gospodarka obiegu zamkniętego.
    Moderator: Irena Pichola,  Partner, lider zespołu do spraw zrównoważonego rozwoju w Polsce i Europie Środkowej
  4. 14 maja, godz. 13:30-15:00
    Edukacja dla rynku pracy.
    Marek Metrycki, Partner zarządzający
  5. 14 maja, godz. 13:30-15:00
    Automaty, roboty, coboty.
    Paweł Zarudzki, Dyrektor, lider zespołu robotyzacji i automatyzacji kognitywnej

QubicGames skokowo zwiększa przychody

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
QubicGames skokowo zwiększa przychody

Ponad 2,17 mln zł przychodów ze sprzedaży wypracował QubicGames w pierwszym kwartale 2019 r., prawie o 270% więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegego. To wymierny efekt wdrażanej od początku roku nowej strategii, której celem jest ugruntowanie pozycji spółki w roli światowego Premium Indie Game Publisher’a.

Przy przychodach ze sprzedaży na poziomie 2,17 mln zł (wzrost o 269% wobec analogicznego okresu roku ubiegłego), QubicGames wypracował w pierwszym kwartale 2019 r. 0,62 mln zł zysku ze sprzedaży. Dzięki dodatkowym przychodom z tytułu wyceny inwestycji, zysk netto na koniec minionego kwartału przekroczył 0,8 mln zł (wzrost o 150%). – Zrewidowana strategia zaczyna mieć realne przełożenie na wyniki spółki. Naszym celem jest utrzymanie trendu z przełomu roku w kolejnych kwartałach. – podkreśla Jakub Pieczykolan, prezes QubicGames. Na pewno pomoże w tym liczba wydawanych gier, która w bieżącym roku może sięgnąć 24, a w roku 2020 przekroczyć 30 tytułów. Tyko w związku z obchodami 15- lecia istnienia QubicGames, spółka przygotowała aż 5 niezwykle obiecujących premier gier na platformę Nintendo Switch. Blazing Beaks zadebiutuje w Nintendo E-shop już w dniu dzisiejszym w cenie 14.99 USD/EUR, Akane – 17 maja w cenie 4,99 USD/EUR, Hungry Baby: Party Treats – 24 maja w cenie  4.99 USD/EUR, Warlocks 2: God Slayers w drugiej połowie czerwca oraz Geki Yaba Runner Anniversary Edition będzie wydana na przełomie maja i czerwca. Dokładne daty premier dwóch ostatnich produkcji zostanią ujawnione wkrótce.

– 15- lecie QubicGames rozpoczeliśmy od promocji 12 gier z naszego portfolio na konsole Nintendo Switch – są dostępne w obniżce od 80 do 94%. Dodatkowo dla graczy posiadających co najmniej jedną z gier QubicGames wprowadzona zostanie obniżka cen o 50% na wszystkie nowe tytuły QubicGames wydane w tym okresie. Po przekroczeniu 1.000.000 sprzedanych gier, mamy  przygotowaną wielką niespodziankę da graczy. Licznik już cyka– dodaje prezes.

Handel papierosami może zostać wstrzymany

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Handel papierosami może zostać wstrzymany

System rejestrujący podmioty sprzedające wyroby tytoniowe nie działa, tymczasem sprzedawcy i producenci muszą dokonać w nim rejestracji najpóźniej do 20 maja br. Handel wyrobami tytoniowymi może zostać zatrzymany, alarmuje Polska Grupa Supermarketów!

Przygotowywany przez Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych system track&trace, pozwalający na precyzyjne kontrolowanie obrotem wyrobów tytoniowych wciąż nie działa, choć rejestracja w nim ma być warunkiem koniecznym m.in. dla sklepów prowadzących handel.

Michał Sadecki, prezes Polskiej Grupy Supermarketów (PGS)
Michał Sadecki, prezes Polskiej Grupy Supermarketów (PGS)

– Wyrażamy obawy, że 10-dniowy okres na rejestrację w systemie może być niewystarczający. W przyszłym tygodniu dziesiątki tysięcy sklepów i podmiotów gospodarczych będzie rejestrować swoją działalność, co może doprowadzić do przeciążenia nieprzetestowanego jeszcze systemu – tłumaczy Michał Sadecki, prezes Polskiej Grupy Supermarketów.

Jak informuje Dziennik Gazeta Prawna, system nie jest jeszcze gotowy, ponieważ musi zostać dostosowany do unijnego systemu integrującego dane z wszystkich krajów członkowskich, a w tym wprowadzane są zmiany przez tworzącą go szwajcarską firmę.

Polska Grupa Supermarketów oraz inne podmioty funkcjonujące na rynku wyrażają głęboką obawę, że serwery obsługujące system mogą nie wytrzymać obciążenia ponad stu tysięcy rejestrujących się użytkowników. Zdaniem PGS, tryb wprowadzenia nowego rozwiązania jest zbyt szybki i nieuwzględniający czynników losowych, co może przełożyć się na możliwość handlu wyrobami tytoniowymi.

Ministerstwo Finansów przełoży termin wprowadzenia w życie Nowej Ordynacji podatkowej na rok 2021

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Ministerstwo Finansów przełoży termin wprowadzenia w życie Nowej Ordynacji podatkowej na rok 2021

Z najnowszych doniesień medialnych wynika, że resort finansów podjął decyzję o przełożeniu terminu wprowadzenia w życie Nowej Ordynacji podatkowej na rok 2021. Z nowym rokiem wejdą w życie wyłącznie przepisy dotyczące Rzecznika Praw Podatnika. To racjonalna decyzja. Najpierw bowiem należy uchwalić ustawę o RzPP, a dopiero później NOP. Ponadto w ten sposób zarówno podatnicy, jak i organy administracji skarbowej, będą mieli szansę odpowiednio przygotować się do stosowania przepisów i uniknąć prawnego chaosu.

Trwa nieustająca debata nad projektem nowej Ordynacji podatkowej. Zastąpienie dotychczas obowiązującej ustawy zupełnie nowym aktem prawnym ma zdaniem projektodawcy realizować dwa podstawowe założenia, mianowicie ochronę praw podatników w jego relacjach z organami podatkowymi oraz zwiększenie efektywności i skuteczności poboru podatków. Projekt ciągle wzbudza wątpliwości zarówno w kwestiach fundamentalnych co do sensu samej reformy, jak również w zakresie jego obszerności, poziomu skomplikowania czy nieprecyzyjności poszczególnych zapisów. Swoje uwagi do treści projektu zgłaszali nie tylko przedsiębiorcy, ale również Rada Legislacyjna, która w sposób niezwykle krytyczny oceniała projekt. Obawy dotyczące negatywnego wpływu nowych przepisów na stabilność systemu podatkowego trzeba, więc uznać za uzasadnione.

Zgodnie z pierwotnymi założeniami projektodawcy ustawa miała wejść w życie z dniem 1 stycznia 2020 r. Ministerstwo Finansów postanowiło jednak wycofać się z tych planów i odsunąć wejście w życie przepisów do 2021 roku. Jest to niewątpliwie korzystna decyzja. Pracodawcy RP jeszcze we wrześniu ubiegłego roku w swoim stanowisku przedstawionym w ramach konsultacji społecznych jednoznacznie wskazywali, że „nie kwestionują potrzeby uchwalenia nowej ustawy regulującej procedurę podatkową. W ocenie Organizacji taka zmiana jest pożądana, jednakże musi zostać poprzedzona rzetelną dyskusją i zakrojonym na szeroką skalę dialogiem z partnerami społecznymi. Zasadne jest, więc odłożenie w czasie wejścia w życie Projektu do czasu stworzenia przepisów procedury podatkowej, które pozwolą na zrealizowanie celów, jakie pokłada się w Ordynacji podatkowej”. W tym miejscu z całą stanowczością należy podkreślić, że do dziś ani minister finansów ani też Komisja Kodyfikacyjna Ogólnego Prawa Podatkowego nie przedstawili w sposób rzetelny opinii publicznej celów, jakie pokładane są w nowej ordynacji podatkowej. A w szczególności za pomocą jakich mechanizmów zwiększona zostanie ochrona praw podatników. W tym kontekście pozytywnie trzeba ocenić, że resort finansów wsłuchał się w głos przedsiębiorców i nie dąży do przeprowadzenia tak kluczowej dla sytemu podatkowego reformy na siłę, z nie w pełni przygotowanym projektem.

Racjonalne działanie resortu finansów daje szansę na dalszą dyskusję nad reformą i sposobem jej przeprowadzenia. Wejście w życie projektowanych zmian już w 2020 r. wiązałoby się, bowiem z pogłębieniem chaosu w prawidłowym interpretowaniu i stosowaniu przepisów prawa, który mógłby doprowadzić do paraliżu administracji skarbowej i sądów administracyjnych. Przede wszystkim jednak wpłynęłoby to negatywnie na prowadzenie działalności gospodarczej i kontakty podatników z administracją.

Przedsiębiorcy wyrażają nadzieję, że resort finansów okaże się otwarty na dialog i będzie gotowy do dalszych prac nad projektem w celu wypracowania takich rozwiązań, które rzeczywiście pozwolą na naprawę polskiego systemu podatkowego i zapewnią podatnikom elementarne poczucie przestrzegania ich praw.

Kwietniowa zwyżka może być pierwszym zwiastunem poprawy koniunktury

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Kwietniowa zwyżka może być pierwszym zwiastunem poprawy koniunktury

Kwiecień przyniósł poprawę sytuacji indeksu największych spółek warszawskiego parkietu, kontynuację tendencji wzrostowej w segmencie najmniejszych firm i lekką spadkową korektę na rynku średniaków. Akcyjna część portfela ma potencjał wzrostowy, choć wymaga selektywnego podejścia.

Po dwóch nieco słabszych miesiącach, indeks największych spółek w kwietniu zyskał I proc. To niezbyt wiele, szczególnie w porównaniu z rosnącym o ponad 2 proc. wskaźnikiem rynków wschodzących, jak i zdecydowanie mocniej zwyżkującymi indeksami głównych światowych giełd. Spokojne, choć nieco rozczarowujące zachowanie WIG20 w pierwszych miesiącach roku, nie powinno jednak zniechęcać do zaangażowania w ten segment części kapitału na dalszą część roku. Kwietniowa zwyżka może być pierwszym zwiastunem poprawy koniunktury. Ponadto należy zwrócić uwagę, że większość blue chips już do tej pory przyniosła ich posiadaczom spore zyski. Niekorzystnie na indeks wpływają głównie akcje spółek energetycznych i paliwowych, zaś na papierach firm telekomunikacyjnych i korzystających z popytu konsumpcyjnego, takich jak na przykład Dino, LPP i CCC oraz walorach większości dużych banków, można było nieźle zarobić, zarówno od początku roku, jak i w horyzoncie dwunastu miesięcy. Jednocześnie WIG20 od ponad roku znajduje się w trendzie bocznym. Zestawienie tych faktów pokazuje znaczenie odpowiedniej selekcji składników portfela i ograniczenia wynikające z kierowania się wyłącznie obserwacją indeksów.

Kwiecień przyniósł kontynuację wzrostowej tendencji w segmencie najmniejszych spółek, choć jej dynamika była wyraźnie słabsza niż poprzednio. sWIG80 zyskał w kwietniu I proc., choć przez większą część miesiąca znajdował się w fazie łagodnej korekty, wynikającej raczej z osłabienia popytu niż z realizacji zysków. Problemem nie tylko tego segmentu warszawskiego parkietu jest wciąż niska aktywność inwestorów na rynku akcji. Kapitał i rosnące szybko oszczędności kierowane są na rynki aktywów uznawanych za najbardziej bezpieczne, choć przy rekordowo niskich stopach procentowych przynoszą one niewielkie zyski, często nie kompensujące inflacyjnej erozji kapitału. W kwietniu akcje połowy małych spółek traciły, a połowy zyskiwały na wartości, ale w horyzoncie od początku roku proporcje są znacznie bardziej korzystne dla posiadaczy akcji, gdyż trzy czwarte walorów wchodzących w skład sWIG80 zanotowało zwyżki, sięgające od kilkunastu do kilkudziesięciu procent.

W fazę spadkowej korekty wszedł w kwietniu indeks średnich firm, jednak jej przebieg można określić jako bardzo łagodny. mWIG40 zniżkował o zaledwie O,3 proc., po tym jak od listopada ubiegłego roku zyskał na wartości ponad 13 proc. Mocniejsze spadki notowań miały miejsce w przypadku akcji spółek, które rozczarowały wynikami finansowymi za 2018 r. i za pierwszy kwartał obecnego roku.

Perspektywa jedynie niewielkiego osłabienia koniunktury w polskiej gospodarce oraz utrzymania silnego popytu konsumpcyjnego pozwalają spodziewać się poprawy sytuacji większości firm w dalszej części roku, co powinno mieć odzwierciedlenie w zachowaniu się kursów ich akcji. Dotyczy to nie tylko segmentu średnich firm.

Pozytywnym impulsem dla rynku akcji powinno być wyjaśnienie się kwestii przekształcenia otwartych funduszy emerytalnych oraz rozpoczęcie funkcjonowania pracowniczych planów kapitałowych. Spośród czynników zewnętrznych należy spodziewać się poprawy koniunktury w strefie euro i w Chinach, co przy jednoczesnym utrzymywaniu luźnej polityki pieniężnej przez główne banki centralne tworzyć będzie korzystne warunki dla inwestycji

Miesiąc na rynku obligacyjnym

W kwietniu kontynuowana była poprawa nastrojów i tendencja wzrostu aktywności zarówno emitentów, jak i inwestorów. Dobrą tego ilustracją jest duże zainteresowanie obligacjami PCC Rokita, na które zapisy złożyło aż 985 inwestorów i konieczna była sięgająca niemal dwie trzecie redukcja wartości zapisów. Warto podkreślić, że okres wykupu obligacji wynosi siedem lat przy stałym oprocentowaniu wynoszącym 5 proc., a papiery są niezabezpieczone. Cyfrowy Polsat bez trudu sprzedał obligacje o wartości miliarda złotych, choć w tym przypadku nabywcami byli inwestorzy instytucjonalni. W kontekście afery GetBack, symptomatyczne było powodzenie dużej, liczącej 210 mln zł oferty Kredyt Inkaso, świadczące o normalizacji sytuacji na rynku. Nie słabnie zainteresowanie obligacjami deweloperów, czego dowodem są zakończone emisje Atalu i Echo Investment o wartości 100 mln zł każda oraz Vantage Development o wartości 45,4 mln zł.

Autorzy: Adam Dakowicz, Wojciech Juroszek, Zbigniew Kowalczyk, Jakub Bentke
Departament Zarządzania Aktywami AgioFunds TFI S.A.

OC i AC: na których ubezpieczycieli rzadko się skarżymy?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
OC i AC: na których ubezpieczycieli rzadko się skarżymy?

Wiemy już, ile skarg na ubezpieczycieli (dotyczących OC i AC) Rzecznik Finansowy otrzymał w 2018 r. Warto porównać te wyniki z udziałem rynkowym poszczególnych zakładów ubezpieczeń.

Wspomniane sprawozdanie Rzecznika Finansowego zawiera między innymi informacje na temat liczby skarg dotyczących ubezpieczeń komunikacyjnych. Takie polisy są bardzo ważne z punktu widzenia działalności krajowych towarzystw. Właśnie dlatego eksperci Ubea.pl przygotowali poniższe zestawienie porównujące liczbę „komunikacyjnych” skarg na ubezpieczycieli zarejestrowanych w Polsce oraz udział rynkowy takich firm (konkretniej rzecz ujmując: udział w składce przypisanej brutto z polis komunikacyjnych od stycznia do grudnia 2018 r.). „W celach porównawczych, liczba skarg została przeliczona na 1% udziału rynkowego każdego ubezpieczyciela. Pozwala to na porównywanie częstości skarg dotyczących np. PZU S.A. oraz jednego z bardzo małych ubezpieczycieli” – wyjaśnia Andrzej Prajsnar, ekspert porównywarki ubezpieczeniowej Ubea.pl.

Wiodący polski ubezpieczyciel majątkowy (PZU S.A.) w 2018 r. cechował się zdecydowanie największą liczbą skarg klientów i poszkodowanych w sprawie polis komunikacyjnych. Taki wynik nie może jednak dziwić zważywszy na fakt, że udział rynkowy wspomnianego towarzystwa w całym segmencie polis komunikacyjnych oscylował na poziomie około 34% (2018 r.). Po przeliczeniu liczby próśb do Rzecznika Finansowego o interwencję w PZU na udział rynkowy tej firmy okazało się, że największy krajowy zakład ubezpieczeń odnotował bardzo dobry wynik. Podobna sytuacja dotyczyła również STU Ergo Hestii oraz Warty, czyli dwóch zakładów ubezpieczeń lokujących się za PZU pod względem ogólnej liczby skarg komunikacyjnych. Eksperci Ubea.pl podkreślają, że Warta osiągnęła najlepszy wynik w grupie wszystkich analizowanych zakładów ubezpieczeń. Na 1% udziału rynkowego tego ubezpieczyciela przypadały w 2018 r. tylko 22 skargi. Dobrze wypadły również następujące towarzystwa ubezpieczeń:

  • Pocztowe TUW (wynik: 31 skarg na 1% udziału rynkowego)
  • STU Ergo Hestia S.A. (wynik: 35)
  • TUiR Allianz Polska S.A. (wynik: 36)
  • Gothaer TU S.A. (wynik: 43)
  • PZU S.A. (wynik: 45)
  • Concordia Polska TUW (wynik: 46)
  • TU INTERRISK S.A. VIG (wynik: 46)

Nie można zapominać o tych zakładach ubezpieczeń oraz TUW-ach, które osiągnęły najmniej pozytywne wyniki. Chodzi o TUZ TUW (wynik: 104 skargi na 1% udziału rynkowego), AVIVA TU Ogólnych S.A. (wynik: 83) oraz Link 4 TU S.A. (wynik: 81). „Dwa ostatnie zakłady ubezpieczeń cechują się niską składką polis komunikacyjnych, co zapewne nie pozostaje bez wpływu na odnotowane wyniki. Wszyscy klienci życzyliby sobie obecności na rynku ubezpieczyciela, który jednocześnie jest bardzo konkurencyjny cenowo i cechuje się niską „skargowością”. Takie połączenie niestety wydaje się jednak trudne do zrealizowania w praktyce” – komentuje Paweł Kuczyński, prezes porównywarki ubezpieczeniowej Ubea.pl.

Liczba oraz częstość skarg na zakłady ubezpieczeniowe w 2018 r. (ubezpieczenia komunikacyjne)*
Nazwa ubezpieczyciela

↓

 Liczba skarg w sprawie ubezpieczeń komunikacyjnych         (od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2018 r.) Udział rynkowy mierzony wartością składki przypisanej brutto (wynik dla polis komunikacyjnych od 1 stycznia 2018 r.               do 31 grudnia 2018 r.) Liczba skarg przypadająca na każdy 1% udziału rynkowego
AVIVA TU Ogólnych S.A. 61 0,7% 83
AXA Ubezpieczenia TUiR S.A. 331 5,3% 62
Concordia Polska TUW 25 0,5% 46
Generali TU S.A. 240 3,9% 62
Gothaer TU S.A. 85 2,0% 43
Link 4 TU S.A. 323 4,0% 81
Pocztowe TUW 11 0,4% 31
PZU S.A. 1513 33,6% 45
STU Ergo Hestia S.A. 549 15,9% 35
TU Compensa S.A. VIG 224 4,4% 51
TU INTERRISK S.A. VIG 102 2,2% 46
TUiR Allianz Polska S.A. 194 5,4% 36
TUiR WARTA S.A. 358 16,5% 22
TUW TUW 130 1,9% 70
TUZ TUW 59 0,6% 104
UNIQA TU S.A. 158 2,6% 61

*- Uwzględniono zakłady ubezpieczeń z siedzibą w Polsce. Źródło: opracowanie własne Ubea.pl na podstawie danych Rzecznika Finansowego i KNF

Źródło: Ubea.pl

Pocztylion-Arka PTE S.A. uzyskał wpis do ewidencji PPK

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Pocztylion-Arka PTE S.A. uzyskał wpis do ewidencji PPK

W dniu 25 kwietnia 2019 r. Pocztylion-Arka PTE S.A. zakończył sukcesem ostatni etap procedury formalnej o wpis do ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych. Towarzystwo spełniło wszelkie warunki ustawowe, a uzyskując – jako jeden z podmiotów z pierwszej grupy instytucji finansowych – wpis do ewidencji PPK prowadzonej przez Polski Fundusz Rozwoju, otrzymało możliwość oferowania na rynku produktu PPK.

„Cieszymy się ogromnie, że po wielu miesiącach przygotowań Pocztylion-Arka PTE S.A. pozytywnie przeszedł przez proces weryfikacji w PFR i uzyskał wpis do ewidencji instytucji zarządzających PPK. Jesteśmy w pełni gotowi do świadczenia najwyższej jakości usług w ramach programu Pracowniczych Planów Kapitałowych. Z myślą o obecnych i przyszłych Klientach Towarzystwa przygotowaliśmy unikatową ofertę, której zadaniem będzie zapewnienie godnego zabezpieczenia emerytalnego. Fundusze zdefiniowanej daty PPK Pocztylion powstały w oparciu o międzynarodową wiedzę i kompetencje naszych inwestycyjnych partnerów – Invesco Ltd. oraz BNP Paribas, co w połączeniu z ponad 20-letnim doświadczeniem w zarządzaniu funduszami emerytalnymi przez Pocztylion-Arka jest niewątpliwym gwarantem sukcesu.” – mówi Adam Gola, Prezes Zarządu Pocztylion-Arka PTE S.A.

Pocztylion-Arka PTE S.A. jest instytucją finansową obecną na polskim rynku od 1998 r. Do jej portfolio należy m.in. Otwarty Fundusz Emerytalny „Pocztylion” (utworzony w 1999 r.) oraz Dobrowolny Fundusz Emerytalny „Pocztylion Plus” (utworzony w 2012 r.).

Towarzystwo specjalizuje się w zarządzaniu funduszami emerytalnymi i długoterminowym inwestowaniu środków na rynku kapitałowym w Polsce i za granicą. W ciągu 20 lat swojej działalności, zdobyło zaufanie ponad 550 tys. Klientów, których aktywa wynoszą blisko 3 mld zł.

Rząd przygotowuje nowe ulgi podatkowe dla młodych i słabo zarabiających

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Rząd przygotowuje nowe ulgi podatkowe dla młodych i słabo zarabiających

Rząd pracuje nad rozwiązaniami, które ułatwią młodym ludziom odnalezienie się na rynku pracy. W Polsce już funkcjonują pewne mechanizmy zwiększające szanse na zatrudnienie osób ze świeżo zdobytym średnim wykształceniem, ale instytucje publiczne chcą zaproponować kolejne udogodnienia. Rozwiązania dedykowane dla tej grupy demograficznej są szczególnie ważne, ze względu na wysoki poziom bezrobocia. Dzięki opracowywanym przez rząd nowym ulgom podatkowym, kilkadziesiąt tysięcy młodych osób będzie miało większą szansę na zatrudnienie. Wprowadzane rozwiązania mogą też zwiększyć liczbę umów o pracę, zawieranych z młodymi ludźmi. Dzisiaj są oni najczęściej zatrudniani na czas określony.

– Według propozycji nowej ustawy młodzi ludzie, do 24 czy też 26 roku życia, będą zwolnieni z płacenia podatku PIT. Jednak tylko w przypadku umów o pracę – powiedział serwisowi eNewsroom Piotr Arak, prezes Polskiego Instytutu Ekonomicznego. – Najprawdopodobniej dzięki temu liczba zawieranych umów o pracę zostanie zwiększona, ponieważ tylko one będą objęte dodatkową korzyścią podatkową. Kolejną zmianą, zapowiedzianą przez instytucje publiczne, jest zmniejszenie opodatkowania dla osób zarabiających do 44 tysięcy złotych rocznie. Będą one płaciły tylko 17% podatku dochodowego, w miejsce płaconych do tej pory 18%. Na to wszystko musimy jednak poczekać, aż zostaną przygotowane ostateczne projekty ustaw i zapadnie decyzja rządu, a później parlamentu – zaznacza Arak.

Geolokalizacja nie daje pewności, że po jej zastosowaniu zyski galerii się zwiększą. Wpływa na to szereg czynników

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Geolokalizacja nie daje pewności, że po jej zastosowaniu zyski galerii się zwiększą. Wpływa na to szereg czynników

Wykorzystanie geofencingu w centrach handlowych w praktyce umożliwia wysyłanie ofert tylko tym klientom, którzy faktycznie są zainteresowani określonymi produktami. Jednak eksperci ostrzegają, że samo posiadanie nowoczesnych narzędzi czy nawet gigabajtów danych jeszcze nie gwarantuje pewnego sukcesu sprzedażowego. Istotne są decyzje, podejmowane przez właścicieli czy zarządców galerii, w zakresie ich stosowania. Powinni oni korzystać z fachowej pomocy specjalistów w dziedzinie analizy dużej ilości informacji, gdyż sami z reguły nie mają takich kompetencji. Zwiększanie zysków ze sprzedaży produktów wymaga ustrukturyzowanego podejścia do testowania możliwości wynikających z użycia geolokalizacji. Po jej implementacji konieczne jest mierzenie efektów prowadzonych działań i wyciąganie odpowiednich wniosków.

Narzędzia to nie wszystko

Geofencing zbiera informacje o pojawiających się na wybranym obszarze i opuszczających go urządzeniach, które są wyposażone w usługi lokalizacji. W ten sposób pozyskiwane są dane dotyczące klientów, ich ścieżek poruszania się po galerii i czasu przebywania w sklepach. Z kolei beacony to nadajniki działające niezwykle dokładnie na powierzchniach od 1 do 70 m. Pod wpływem wejścia w ich zasięg uruchamiają zaprogramowane akcje na smartfonach odbiorców. Mogą to być np. komunikaty z aplikacji zakupowych, które informują o trwającej promocji na produkty znajdujące się w najbliższych alejkach, a także powiadomienia o ograniczonych czasowo ofertach specjalnych.

– Oczywiście sama geolokalizacja nie sprawi jeszcze, że konsument zdecyduje się coś kupić. Potrzebny jest impuls, który wywoła w nim określoną potrzebę zakupową. A tę mogą bezpośrednio wesprzeć narzędzia towarzyszące, m.in. SMS-y czy beacony. Właśnie ich działanie umożliwia personalizację ofert w czasie rzeczywistym. I to jest obecnie istotnym, umacniającym się trendem w rozwoju sieci i centrów handlowych – mówi Agnieszka Winkler, Dyrektor w Dziale Doradztwa i Rozwoju Projektów Handlowych w Colliers International.

Jak podkreśla dr Krzysztof Łuczak, członek zarządu firmy technologicznej Proxi.cloud, bez względu na wybrane rozwiązanie konsument zwykle potrzebuje zachęty do wyboru produktu. Sam bodziec musi być skuteczny. Powinien trafiać z odpowiednimi propozycjami do właściwych osób, gdy robią one zakupy. Zbieranie danych nt. klientów w sklepach stacjonarnych, w czasie rzeczywistym, jeszcze nigdy nie było tak szybkie, łatwe i trafne, jak dzięki geofencingowi. Jeśli chodzi o sposób przekazywania komunikatów, to ekspert poleca sieci Wi-Fi bądź beacony. Wysyłanie za ich pośrednictwem wiadomości nie wiąże się z opłatami, które trzeba uiszczać operatorom sieci komórkowych. Co więcej, klienci dokonują wyboru, czy chcą dostawać powiadomienia z aplikacji. Nad SMS-ami nie mają takiej kontroli, co często budzi ich irytację.

– Nie można jednoznacznie stwierdzić, że geolokalizacja w centrach handlowych to pewne źródło zysków ze sprzedaży. Nie zależą one bezpośrednio od posiadanych narzędzi, ale od jakości decyzji podejmowanych w związku z wykorzystaniem wielu różnych rozwiązań technologicznych i informacji. Trzeba umieć analizować dane i wyciągać z nich wnioski. Istotna jest też umiejętność łączenia wiedzy eksperckiej z różnych dziedzin. Ponadto liczy się dobra znajomość rynku i doświadczenie w tego typu biznesie samych właścicieli i zarządców galerii. Szczególnie nowi gracze na rynku powinni o tym pamiętać – przypomina ekspert z Colliers International.

Dr Łuczak zaznacza, że każde narzędzie okazuje się bezużyteczne w momencie, gdy nie wiadomo, jak z niego korzystać. Właściciele czy też zarządcy centrów handlowych z reguły nie mają kompetencji z zakresu analizy danych geolokalizacyjnych. Natomiast mogą zwrócić się do wyspecjalizowanych firm z prośbą o konsultacje. Jeszcze przed podjęciem jakiekolwiek inwestycji należy przeprowadzić gruntowną analizę potrzeb danej galerii. Trzeba też wyznaczyć sobie cel do zastosowania nowoczesnej technologii. W czasach, gdy niektóre centra handlowe w Polsce walczą o przetrwanie, sposobem na wygranie z konkurencją może być właśnie unowocześnienie przestrzeni. Oczywiście zwiększenie liczby klientów musi wiązać się z podniesieniem zysków ze sprzedaży. Inaczej to nie miałoby sensu.

Jak wykorzystać tę technologię?

– Geolokalizacja pozwala galeriom i ich najemcom zwiększać precyzję komunikacji z potencjalnymi klientami. Jednak z doświadczenia wiem, że realizacja tego celu nie zawsze bezpośrednio przekłada się na zyski wynikające ze wzrostu sprzedaży. Jest to osiągalne, ale wymaga ustrukturyzowanego podejścia do testowania możliwości wynikających z użycia tej technologii. Istotne jest też mierzenie efektów prowadzonych działań. W samym podejściu tkwi ogromny potencjał, ale przekucie go w sukces biznesowy nie jest łatwe – uważa Michał Taranta, Head of Integrated Communication z domu mediowego Havas Media Group.

Ekspert z Proxi.cloud dodaje, że rezygnowanie z pomiarów oznacza niekorzystanie z potencjału ww. technologii. Trzeba je stale prowadzić, aby optymalizować swoje działania i w razie potrzeby zmieniać obrane strategie. To daje przewagę konkurencyjną nad galeriami, które nie unowocześniają się. Kluczową kwestią jest umiejętność wyciągania właściwych wniosków z dużej liczby danych. I tego tak naprawdę sami specjaliści jeszcze się uczą, bo kilka czy kilkanaście lat temu nie było na rynku takich możliwości. Korzystanie z każdej innowacji wymaga praktyki. Podobnie było wcześniej z komputerami czy telefonami komórkowymi, bez których nie funkcjonują dzisiejsze biura. Z czasem geolokalizacja również się upowszechni.

– W czasach consumer centric economy osoby zarządzające galeriami i sklepami powinny zadać sobie pytanie, jak daleko chcą się zagłębić w poznanie klienta i jego oczekiwań, żeby móc następnie je spełnić i wziąć odpowiedzialność za właściwe oszacowanie czy ocenę jego preferencji. Dopiero odpowiednie stargetowanie oferty może przekładać się na zyski ze sprzedaży. Dotyczy to wszystkich narzędzi i efektywności ich wykorzystania oraz interpretacji posiadanych danych – zwraca uwagę Agnieszka Winkler.

Zdaniem eksperta z Havas Media Group, aktywacja danych umiejscowionych w tym repozytorium nie zbuduje dużej skali komunikacji, a co za tym idzie – nie wpłynie znacząco na wolumen sprzedaży poszczególnych sklepów w centrum handlowym. Z kolei dr Łuczak twierdzi, że grupy odbiorców budowane na podstawie danych geolokalizacyjnych charakteryzują się wyjątkowo dużą skutecznością. Fizyczna obecność konsumentów w sklepach stacjonarnych bardzo rzadko jest całkowicie przypadkowa. W galeriach warto badać szczególnie częstotliwość wizyt i najczęściej wybierane przez klientów sklepy. Dzięki temu można przygotować odpowiednie oferty np. dla studentów, przebywających tam po zajęciach, a także dla przedsiębiorców robiących zakupy tylko w sobotnie popołudnia.

– Posiadanie narzędzi geolokalizacyjnych pozwoli również właścicielom centrów handlowych dowiedzieć się, z kim tak naprawdę konkurują. Ta technologia daje m.in. możliwość poznania, z których jeszcze centrów handlowych korzysta ich klient. A określenie graczy, z którymi się konkuruje, stanowi bardzo cenną informację, ponieważ pozwala lepiej prowadzić działania mające na celu przekonanie do siebie konsumentów. Tym samym możliwa jest trafna ocena efektywności lokowanych w promocję budżetów – przyznaje Agnieszka Winkler.

Ze względu na społeczny wymiar galerii handlowych nie można oczekiwać, że wszyscy przebywający w nich ludzie mają na celu kupowanie czegokolwiek. Mogą znajdować się w okolicy ze względu na inne pobliskie miejsca użytkowe, jak np. dworzec czy salon fryzjerski. Ale nawet wówczas mogą okazać się potencjalnymi klientami, właśnie dzięki geolokalizacji. Jak podsumowuje ekspert z Proxi.cloud, w takich przypadkach użycie tej technologii niezaprzeczalnie może podnosić wyniki sprzedażowe. Im więcej różnego typu lokali znajduje się w pobliżu, tym szerszą grupę osób można przyciągnąć na spontaniczne zakupy.

Rząd chce walczyć z białymi plamami na transportowej mapie Polski. Kolejnym krokiem Strategia Rozwoju Transportu

Adam Ujazdowski
-
0
Rząd chce walczyć z białymi plamami na transportowej mapie Polski. Kolejnym krokiem Strategia Rozwoju Transportu

Rząd chce walczyć z białymi plamami na transportowej mapie Polski. Kolejnym krokiem Strategia Rozwoju Transportu 3

Na przestrzeni ostatnich 10 lat ubyło 588 km szlaków kolejowych i 40 proc. kursów komunikacji autobusowej poza miastami. Bez inwestycji w tym obszarze nie będzie możliwy dalszy wzrost i przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu – wynika z nowego raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Według ekspertów szansą dla wykluczonych transportowo regionów jest rozwój lokalnych połączeń autobusowych. W tym tygodniu rząd przyjął już tzw. ustawę pekaesową i – jak zapewnia wiceminister infrastruktury Mikołaj Wild – rozwój transportu jest traktowany priorytetowo. W przygotowaniu jest również Strategia Rozwoju Transportu.

– W kwestii transportu kolejowego zdecydowanie wciąż dużo jest w Polsce do zrobienia. Z jednej strony mamy samorządy, które są w stanie skutecznie zapewnić swoim mieszkańcom dostępność transportową, ale jednocześnie w bardzo wielu miejscach w Polsce mamy do czynienia z prawdziwymi białymi plamami – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Mikołaj Wild, wiceminister infrastruktury i pełnomocnik rządu ds. CPK. – Transport to rozwój, więc rozwój się nie wydarzy bez dostępności transportowej. Dotyczy to zarówno miast, jak i całych regionów. Dlatego rolą mądrego państwa jest wspieranie rozwoju poprzez wspieranie transportu.

Jak wynika z raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego pt.„Transport inkluzywny. Rola polityki transportowej w kształtowaniu zrównoważonego rozwoju kraju”, branża transportowa zatrudnia w Polsce ponad 750 tys. pracowników i około 11,5 mln osób łącznie we wszystkich 28 krajach Unii Europejskiej (dane za 2016 rok). Transport jest nie tylko ściśle powiązany z rynkiem pracy, ale i warunkuje rozwój gospodarczy. Jednak w Polsce dostępność usług przewozowych wciąż jest ograniczona. Wpływa to także na sytuacje gospodarstw domowych, które na wydatki związane z transportem przeznaczają średnio ok. 13 proc. swoich budżetów.

– Brak dostępności transportowej w regionie oznacza wykluczenie, zamykanie ludzi w pułapce. Oznacza nie tylko brak możliwości załatwienia spraw urzędowych, ale też ograniczenie możliwości rozwoju mieszkańców – podkreśla Mikołaj Wild.

Raport PIE pokazuje, że na przestrzeni 10 lat (2007-2017) w Polsce przybyło 2412,5 km dróg szybkiego ruchu i autostrad, ponieważ w tym czasie inwestycje koncentrowały się głównie na infrastrukturze drogowej. W tym samym okresie zlikwidowano 588 km szlaków kolejowych, najwięcej na Śląsku (208 km) oraz na Warmii i Mazurach (125 km). Pod względem sieci infrastrukturalnej relatywnie najsłabiej rozwinięte są województwa wschodniej Polski (podlaskie, podkarpackie, lubelskie i warmińsko-mazurskie).

Od 2004 roku ubyło 40 proc. kursów komunikacji autobusowej poza miastami. Obecnie ponad 25 proc. wszystkich sołectw w Polsce nie posiada połączeń z miejscowością gminną (pomijając autobusy szkolne). To cios przede wszystkim dla mniej zamożnych gospodarstw domowych, których nie stać na posiadanie własnego samochodu. Tymczasem – jak ocenia Polski Instytut Ekonomiczny – to właśnie rozwój lokalnych połączeń autobusowych jest nadzieją dla wykluczonych transportowo regionów Polski.

– W tym tygodniu Rada Ministrów przyjęła ustawę o funduszu autobusowym. To działanie doraźne, które zapewnia przywracanie połączeń autobusowych tam, gdzie ich w tej chwili brakuje – mówi wiceminister. – Tego typu działania powinny być realizowane jak najszybciej. Jestem przekonany, że parlament też będzie zdawać sobie sprawę z ważności tych zadań. Kluczowe jest jednak dochowanie wszelkich procedur, które są przewidziane w postępowaniu prawodawczym. Chodzi o to, żeby wyłączyć wszelką arbitralność, podejrzenie nietransparentności przydziału środków, ponieważ mówimy o uruchomieniu potężnych strumieni finansowych.

Projekt ustawy o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych to część tzw. „nowej piątki Kaczyńskiego”. Zakłada utworzenie specjalnego funduszu, z którego będą dofinansowywane lokalne połączenia autobusowe. Jak podkreśla Mikołaj Wild, chodzi o wsparcie podmiotów, które stworzą jak największą wartość dodaną dla lokalnych społeczności. Jednocześnie zaznacza, że w obszarze inwestycji transportowych w ostatnim okresie dużo się dzieje.

– Fakt, że jesteśmy liderem w wykorzystaniu środków unijnych pomaga w podnoszeniu jakości. To są zarówno inwestycje w sieć drogową, jak i kolejową – mówi Mikołaj Wild. – W końcówce postępowania przedrządowego jest już Strategia Rozwoju Transportu, która też mierzy się z wyzwaniami transportowymi, przed jakimi stoimy. To jest strategia, które określa działania państwa w tym obszarze do 2030 roku.

Pełnomocnik rządu ds. CPK zwraca również uwagę na fakt, że do rozbudowy sieci połączeń kolejowych w całej Polsce przyczyni się realizacja sztandarowej inwestycji infrastrukturalnej obecnego rządu, bo projekt Centralnego Portu Komunikacyjnego zakłada również utworzenie ok. 1,3 tys. nowych linii kolejowych i węzłów przesiadkowych.

– CPK to nie tylko inwestycja w sam węzeł, ale i rozbudowa sieci kolejowej w całej Polsce. Ten program zostanie już w najbliższych tygodniach przedłożony do konsultacji, żeby zapewnić możliwie szerokiemu gronu możliwość wypowiedzenia się, w jaki sposób ma być realizowana ta dostępność transportowa za pomocą sieci kolejowej – mówi Mikołaj Wild. – To są bardzo ważne zmiany. Aby osiągnąć zadowalający efekt, potrzebna jest nie tylko determinacja po stronie rządu, ale też aktywna współpraca z jednostkami samorządu terytorialnego i innymi interesariuszami.

Trójmiasto jednym z najważniejszych ośrodków start-upowych w Polsce. Wyspecjalizowane kadry i infrastruktura przyciągają kolejnych inwestorów

Adam Ujazdowski
-
0
Trójmiasto jednym z najważniejszych ośrodków start-upowych w Polsce. Wyspecjalizowane kadry i infrastruktura przyciągają kolejnych inwestorów

Trójmiasto jednym z najważniejszych ośrodków start-upowych w Polsce. Wyspecjalizowane kadry i infrastruktura przyciągają kolejnych inwestorów 4

Gdańsk i całe Trójmiasto to jeden z czterech największych ośrodków start-upowych w Polsce. Wpływa na to rozbudowany ekosystem wsparcia dla młodych innowacyjnych firm oraz inwestycje, które mają poprawić poziom życia mieszkańców. Te ostatnie powodują, że liczba mieszkańców Gdańska stale rośnie – z danych Głównego Urzędu Statystycznego wynika, że jest bliska historycznego rekordu. Miasto jest bardzo atrakcyjną lokalizacją dla biznesu i rozwoju nowych technologii, z wyspecjalizowaną kadrą i przyjaznym systemem wsparcia inwestorów – zapewnia prezydent Aleksandra Dulkiewicz. 

– Firmy, które lokują się w Gdańsku czy na Pomorzu, potrzebują przede wszystkim wykwalifikowanych pracowników. Naszym zadaniem – jako sektora publicznego – jest stworzyć takie warunki do życia, aby ludzie chcieli zostać tutaj jak najdłużej i być wyspecjalizowaną siłą roboczą. Ważna jest bardzo dobra jakość życia, rozrywka, czyste powietrze, na które dzisiaj coraz więcej osób zwraca uwagę, i kompaktowe miasto. Staramy się to wszystko budować, jesteśmy gdzieś w połowie tej drogi – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska.

Pomorze jest uznawane za jeden z najbardziej atrakcyjnych regionów pod względem jakości życia i możliwości rozwoju zawodowego. W 2017 roku zajęło 4. miejsce w rankingu Instytutu Milkena wśród najlepiej prosperujących lokalnych gospodarek Europy – tuż obok Londynu, Sztokholmu i Budapesztu. W rankingu portalu TripAdvisor „Top Destinations on the Rise for 2017” zajmuje 1. miejsce w Europie i 5. na świecie. Pomorskie notuje też jeden z najwyższych wskaźników jakości życia (według raportu „Diagnoza społeczna 2015”).

Atrakcyjne warunki do nauki, pracy i rozwoju zachęcają wyspecjalizowanych pracowników do osiedlenia się na Pomorzu. Ci są pilnie potrzebni, bo dobra koniunktura gospodarcza w kraju i regionie przekłada się na rekordowy przyrost liczby nowych miejsc pracy. Co istotne, na Pomorzu chce mieszkać i pracować coraz więcej osób – region ma trzecie najwyższe pozytywne saldo migracji w Polsce. Stopa bezrobocia w województwie pomorskim jest niższa od średniej krajowej, a w samym Trójmieście waha się w okolicach 2 proc.

– Są powody, dla których Gdańsk – jak pokazują dane GUS – jest miastem, w którym nieustająco rośnie liczba mieszkańców – mówi Aleksandra Dulkiewicz.

Jak podkreśla, Pomorze i Gdańsk to przede wszystkim lokalizacje atrakcyjne dla biznesu. Składa się na to m.in. strategiczne położenie, dostępność wyspecjalizowanych kadr – Pomorskie jest największym ośrodkiem akademickim w północnej Polsce, w którym działają 24 wyższe uczelnie, kształcące ok. 84 tys. studentów rocznie, boom na rynku nowoczesnych nieruchomości biurowych i szybki rozwój gospodarczy regionu (według Instytutu Milkena w latach 2012–2016 Pomorskie rozwijało się szybciej niż Berlin i Paryż), którego siłą napędową są usługi, przemysł i budownictwo. Wśród najszybciej rosnących branż są m.in. usługi dla biznesu, IT, sektor morski i logistyczny, elektronika, motoryzacja i biotechnologia.

Pomorze zajmuje 2. miejsce w organizowanym przez PARP rankingu przedsiębiorczości, zaraz po województwie mazowieckim. Na 1 tys. mieszkańców przypadają tu 54 aktywne przedsiębiorstwa. Jak podaje Invest in Pomerania (Agencja Rozwoju Pomorza), region zalicza się też do pierwszej piątki obszarów najbardziej atrakcyjnych dla zagranicznych inwestorów w Polsce. W 2017 roku działało tu 1 127 podmiotów z udziałem kapitału zagranicznego, a wartość ulokowanego w nich kapitału zagranicznego wyniosła prawie 5,8 mld zł.

Prezydent Gdańska podkreśla, że na atrakcyjność miasta i regionu wpływają przyjazny system obsługi i wsparcia inwestorów oraz ciągłe inwestycje w infrastrukturę, które służą zarówno przedsiębiorstwom, jak i mieszkańcom.

– Inwestujemy w komunikację miejską i rozbudowę ekologicznego transportu. Dobrego klimatu dla biznesu nie byłoby też bez terenów pod nowe inwestycje mieszkaniowe i przemysłowe. Zależy nam na usługach logistycznych, które wspierają rozwijający się Port Gdański i terminal. Coraz lepsza jest także współpraca z uczelniami wyższymi, przede wszystkim Politechniką Gdańską i Uniwersytetem Gdańskim, które we współpracy z firmami mogą dostarczać pracowników – mówi Aleksandra Dulkiewicz.

Miasto stawia również na rozwój innowacyjnych rozwiązań i start-upów, czego przejawem jest między innymi współpraca z InfoShare.

– Gdańsk jest przyjaznym miejscem do rozwoju biznesu. Wspieramy tworzące się firmy i start-upy, czego przykładem jest chociażby nasza współpraca z InfoShare oraz konkurs start-upowy, gdzie w tym roku główna nagroda wynosi 20 tys. euro – mówi Aleksandra Dulkiewicz.

Infoshare to największa i najbardziej prestiżowa impreza dla start-upów w regionie Europy Środkowo-Wschodniej, w której corocznie bierze udział kilka tysięcy inwestorów i start-upowców z kilkudziesięciu państw świata. W tym roku odbyła się jej 13. edycja. Częścią konferencji jest Startup Contest, konkurs dla start-upów z całego świata, w którym pula nagród sięga 30 tys. euro w gotówce. Fundatorem jest Prezydent Gdańska. W obecnej edycji do konkursu zgłosiło się 601 start-upów z 58 krajów. Ok. 20 proc. pochodzi z Polski, dalej najwięcej jest zgłoszeń z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Włoch, Francji i Izraela.

Organizatorzy podkreślają, że InfoShare ma swój znaczący udział w rozwoju Pomorskiego i miasta Gdańska, które na kilka dni staje się jednym z najważniejszych ośrodków start-upowych na całym świecie.

– Przyciągamy wielu gości z kraju i zagranicy. W tym roku jest tu ponad 6 tys. osób, które mają niepowtarzalną okazję do tego, żeby poznać Gdańsk i lokalny ekosystem dla start-upów czy branży IT. To faktycznie jest bardzo ważną częścią strategią rozwoju Gdańska – mówi Grzegorz Borkowski, CEO InfoShare. – Jako speakerzy przyjeżdżają bardzo uznani eksperci ze Stanów Zjednoczonych, Azji i Europy Zachodniej. Potem wracają do swoich domów i promują w swoich środowiskach Gdańsk, InfoShare i to, co się tutaj dzieje.

Jak wynika z raportu Fundacji StartUp Poland, całe Trójmiasto jest jednym z największych w Polsce ośrodków start-upowych, skupiających największą liczbę młodych spółek. Specjalizacją Gdańska jest big data – ponad 20 proc. tutejszych start-upów działa właśnie w tym obszarze. Co istotne, na Pomorzu i w samym Gdańsku działa dobrze zorganizowany ekosystem wsparcia dla start-upów, w tym kilka parków naukowo-technologicznych i inkubatorów przedsiębiorczości (m.in. Gdański Inkubator Przedsiębiorczości Starter, Gdański Park Naukowo-Technologiczny GPN-T, bałtycki Starter Nowych technologii).

1...899900901...1 800Strona 900 z 1 800