130 ekspertów będzie rozmawiało o wizji współtworzenia Przemysłu 4.0 i Smart City

Cyfrowa transformacja w firmach przyśpiesza – aż dla 94 proc. ankietowanych menedżerów to najważniejszy cel strategiczny ich organizacji[1]. Ponad połowa z nich widzi inwestycje w technologie związane z Przemysłem 4.0 i Industrial Internet of Things (IIoT) jako sposób udoskonalenia procesów, które już trwają w ich firmach[2]. Aby jednak wszyscy mogli odnieść korzyści z transformacji cyfrowej, jej uczestnicy powinni ze sobą współpracować. Taka myśl przewodnia przyświeca idei co-creation, której pionierem jest firma Advantech.

W dniach 13-14 maja w Serocku pod Warszawą 130 ekspertów spotka się na konferencji Co -Creating – the Future of Industry 4.0 and Smart City. Model biznesowy Co-Creation zaprezentowany w trakcie wydarzenia promuje ideę, w myśl której najważniejsze są wspólnie opracowane rozwiązania umożliwiające rozwój firm – nie zaś to, kto je zaoferuje. Uczestnicy mają szansę zapoznać się z planami Advantech, poznać platformę WISE PaaS oraz rozwiązania dla Przemysłu 4.0 (Solution Ready Packages), które wykorzystują ideę współtworzenia.

Na świecie już 63 proc. właścicieli firm i fabryk uznaje Internet Rzeczy za strategiczny wybór, który pomoże im w budowaniu konkurencyjności na rynku[3], a w 2020 roku nawet 20 miliardów urządzeń ma wykorzystywać tę technologię w swoich funkcjonalnościach. Według danych Accenture, do 2030 roku przemysłowy Internet Rzeczy ma wzbogacić globalną ekonomię nawet o 12,3 kwintylionów USD. W Polsce to rynek, który stale rośnie, lecz wciąż jest w tyle za europejskimi liderami – w nadchodzących latach wydatki na IIoT w Polsce miały wynieść 49 USD per capita, podczas gdy w Szwecji przewidywano już 398 USD na osobę[4].

Jash Bansidhar, Associate VP, Head of Industrial loT Europe
Jash Bansidhar, Associate VP, Head of Industrial loT Europe

Zdaniem ekspertów z Ericsson, w 2021 roku na 28 miliardów urządzeń podłączonych do sieci, aż 16 miliardów z nich będzie wykorzystywało IoT. Zdajemy sobie sprawę, jak wiele wyzwań rodzi taka sytuacja, zwłaszcza w kontekście automatyzacji przemysłu i optymalizacji wydajności produkcji. Globalne koncerny i organizacje prześcigają się w oferowanych rozwiązaniach, jednak my wierzymy, że łącząc siły, możemy stworzyć coś naprawdę wyjątkowego i wartościowego – mówi Jash Bansidhar, Associate VP, Head of Industrial loT Europe. – Przykładem jest skonstruowana przez nas platforma WISE-PaaS. Dzięki niej firmy z całego świata mogą w prosty i łatwy sposób zbudować cyfrowe środowisko wspomagające automatyzację procesów.

WISE-PaaS umożliwia zbieranie danych z czujników, ich transmisję do bazy firmy, tworzenie paneli zarządzania i późniejszą implementację funkcjonalności kontrolnych. Platforma pozwala również na budowanie rozwiązań na poziomie software – ich wdrożenie pomaga w wizualizacji zebranych wcześniej danych. Produkt jest rozwiązaniem operującym
w chmurze, co ułatwia dostęp do niej z wielu urządzeń. Integratorzy systemów, projektujący swoje usługi pod konkretną specjalizację, mogą dzięki WISE-PaaS i rozwiązaniom SRP (Solution Ready Package) połączyć swoje usługi z Internetem Rzeczy. W ten sposób wpisują się w realizację trendu co-creation, tym samym docierając do jeszcze szerszego grona klientów i lepiej odpowiadając na ich potrzeby.

Na konferencji uczestnicy będą również mogli zapoznać się z technologiami wspierającymi ideę „smart city”, które zostały opracowane przez partnerów firmy. Wizja miasta przyszłości obejmuje m.in. zarządzanie parkingami (Parking Telecom), inteligentne domy (Solvena) oraz kolej (Passengera) czy NDC (Mmart Grid). Wszystkie rozwiązania operują na hardware Advantech.

Zorganizowane w Serocku wydarzenie jest kontynuacją listopadowego Advantech
Co-Creation Summit, który odbył się w Chinach. Polska konferencja to pierwsze z cyklu spotkań, które mają się odbyć w całej Europie. Dyskusje będą skupiać się wokół zagadnienia Industrial Internet of Things, sztucznej inteligencji w przemyśle, modeli współpracy z partnerami globalnie oraz lokalnie, jak również przyszłości rynku przemysłu ciężkiego.

Wiele firm dostosowuje swoją ofertę do dużych przedsiębiorstw, które nie mają problemu
z budżetem ani zasobami. Tymczasem Advantech demokratyzuje transformację cyfrową, dostarczając sprzęt komputerowy najwyższej jakości. Wspólnie z partnerami, firma tworzy również oferty na oprogramowanie, które są dopasowywane do konkretnego zamówienia. Wykorzystujemy w nich także uniwersalne rozwiązania, które mogą być wdrażane w Polsce, Europie czy nawet Ameryce Południowej. Naszym celem jest otworzenie mniejszych firm na nowe możliwości, który my – jako marka globalna – mamy wpisane w DNA. Nasz zasięg połączony z „know-how” partnerów umożliwia przedstawianie naszym klientom wspólnie stworzonych i niezwykle konkurencyjnych ofert
– podkreśla Alicja Strzemieczna, Europe CEE Region Sales Manager of Industrial loT Group.

W trakcie konferencji uczestnicy mieli okazję zobaczyć działanie niektórych rozwiązań Solution Ready Package znajdujących się w ofercie Advantech, m.in:

  • OEE + FEMS – scentralizowanie zarządzania dostępnością maszyn i efektywnością energetyczną w celu optymalizacji operacji;
  • CNC – inteligentne zarządzanie maszynami CNC i optymalizacja ich działania;
  • EMS + WISE.M+ – zunifikowana platforma zarządzania procesami w czasie rzeczywistym poprzez szybką adaptację do rozwiązań dostarczanych przez platformę WISE-PaaS.

Pokazane rozwiązania dowodzą, że wykorzystanie ekosystemów dedykowanych konkretnym problemom, będących integralnym połączeniem software’u i hardware’u, może pomóc w znalezieniu zupełnie nowych zastosowań dla IIoT – niezależnie od branży. Partnerami konferencji Co-Creating – the Future of Industry 4.0 and Smart City byli: Bosch Rexroth, Intel, Asseco, Accenture, Passengera, Łódź University of Technology, NDC, A4BEE, APA Group, Parking Telecom, Eta2U, SmartID, Cleverlance oraz Solvena.

[1] Deloitte

[2] Deloitte

[3] IDC

[4] IDC

Premier Litwy rezygnuje. Pekin osłabi własną walutę?

Amerykanie się nie zawahali i nałożyli nowy pakiet sankcji na produkty z Chin. Premier Republiki Litewskiej nie wszedł do drugiej tury wyborów prezydenckich i rezygnuje ze stanowiska. Inflacja w Czechach wraca do normy.

Wojna handlowa – kolejna salwa

Amerykanie wprowadzili nową serię sankcji na import z Chin. Ciekawe były reakcje na to wydarzenie. Prezydent Donald Trump powiedział, że rozmowy są realizowane w stosowny sposób i nie ma powodu, by się spieszyć. Chińczycy zapowiedzieli reakcję odwetową oraz wyrazili ubolewanie z powodu zaistniałej sytuacji. Jednak na razie nie zdecydowali się na żadne retorsje. Natomiast rynki odpowiedziały wyraźnym ruchem umacniającym dolara względem juana. Wielu obserwatorów uważa, że zamiast ceł odwetowych, Pekin osłabi własną walutę, aby poprawić sytuację swoich eksporterów.

Zmiany na Litwie

Urzędujący premier Saulius Skvernelis, pomimo uzyskania 23% głosów, nie wszedł do drugiej tury wyborów prezydenckich. Wobec takiego wyniku zdecydował się na złożenie dymisji. Trwają spekulacje, czy obecny kryzys nie zakończy się przedterminowymi wyborami parlamentarnymi. Jeśli ten scenariusz się nie sprawdzi, to i tak prawdopodobnie czeka nas zmiana koalicji rządzącej. Zdaniem obserwatorów, poglądy kandydatów, którzy przeszli do kolejnej tury elekcji, są do siebie bardzo zbliżone. W rezultacie ostateczne rozstrzygnięcie wyborcze nie powinno być istotnym wydarzeniem dla rynków.

Czeska walka ze wzrostem cen

Na początku maja Czesi podnieśli stopy procentowe. Jednym z powodów był rosnący wskaźnik inflacji. Jednak marcowy nagły wzrost do 3% okazał się jednorazowy. Dzisiaj poznaliśmy dane z kwietnia, które nie uwzględniają jeszcze efektu zmian wprowadzonych przez Narodowy Bank Czeski. Odczyt pokazał inflację na poziomie 2,8%. To wciąż sporo, ale widać spadek względem poprzedniego miesiąca. Jest to o tyle istotne, że część ekspertów wskazywała na zbyt rychłe podniesienie stóp i przejściowość wzrostu cen.  Ostatnie informacje zdają się potwierdzać ten pogląd. Rano zauważalne było lekkie osłabienie kursu czeskiej korony. Ruch ten może się wpisywać w mniejsze prawdopodobieństwo kolejnych podwyżek w przyszłości.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych brak ważnych odczytów.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl

Kurs EUR/USD rośnie pomimo wzrostu napięcia między USA i Chinami

W zeszłym tygodniu konflikt polityczny Chin ze Stanami Zjednoczonymi powrócił z przytupem, wpływając na zachowanie światowych rynków. Czas na podsumowanie i dalsze prognozy dla rynku walutowego.

W krajobrazie zmian na rynku walutowym z zeszłego tygodnia warto zwrócić uwagę na dwie kluczowe obserwacje. Po pierwsze, waluty rynków wschodzących (ang. emerging markets) zniosły stosunkowo dobrze wieści o wyższych cłach na chińskie produkty. Wyjątek stanowiła tutaj lira turecka, której osłabienie potęgowane było przez sytuację wewnętrzną. Większość walut gospodarek wschodzących doświadczyła w parze z dolarem amerykańskim deprecjacji rzędu 1% lub poniżej.

Drugą ważną obserwacją jest fakt, że w obliczu niepewności, euro okazało się jedną z nielicznych walut, które umocniły się w relacji do dolara amerykańskiego. Reakcja wspólnej europejskiej waluty była zatem tożsama z tą obserwowaną wśród walut tradycyjnie uznawanych za bezpieczne, czyli jena japońskiego oraz franka szwajcarskiego. Pozycjonowanie przeciwko wspólnej europejskiej walucie sięga ekstremalnych rozmiarów, podczas gdy niedawne odczyty danych makroekonomicznych dla bloku walutowego okazały się pozytywne. Wydaje się zatem, że w najbliższych dniach kurs EUR/USD powinien zmierzać w górę.

W tym tygodniu w kalendarzu makroekonomicznym pojawią się nieliczne dane zdolne w istotny sposób wpłynąć na rynki. Naszym zdaniem najważniejszą kwestią, którą będzie miała wpływ na zmienność na rynkach w nadchodzących dniach będą kolejne informacje dotyczące negocjacji między Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Kluczowym pytaniem w najbliższym tygodniu jest – czy euro zdoła kontynuować wzrost? Oczekujemy, że tak, zwłaszcza, jeżeli dane o produkcji przemysłowej w strefie euro, które poznamy we wtorek, pozytywnie zaskoczą konsensus.

PLN

Zachowanie złotego w ubiegłym tygodniu było związane przede wszystkim ze zmianą sentymentu w relacji do aktywów ryzykownych w kontekście eskalacji wojny handlowej na linii USA-Chiny (z tym można powiązać wzrost pary EUR/PLN), jak i ze zmianami na parze EUR/USD (stąd niewielki spadek kursu USD/PLN, mimo słabości złotego w parze z euro).

W informacje z Polski w tym tygodniu obfitować będzie środa. Poznamy rewizję odczytu inflacji CPI w kwietniu (która ostatnio pokazała istotny wzrost), dane o dynamice PKB w I kwartale br. Tego samego dnia odbędzie się również spotkanie Rady Polityki Pieniężnej. W piątek dodatkowo opublikowane zostaną wyliczenia inflacji bazowej w kwietniu.

Środowe spotkanie RPP będzie interesujące z uwagi na fakt ostatniego przyspieszenia inflacji (tak CPI, jak i bazowej). Retoryka członków Rady w tym kontekście będzie pomocna w ocenie tego, jak RPP będzie zapatrywać się na oczekiwaną kontynuację trendu wzrostu cen. Co tyczy się wzrostu PKB: ekspansja gospodarcza Polski w I kwartale roku zgodnie z oczekiwaniami konsensusu powinna wynieść 4,5% w ujęciu rocznym, wobec poziomu 4,9% odnotowanego w ostatnim kwartale ubiegłego roku. Jest to spowolnienie, jednak taki wynik należy rozpatrywać pozytywnie. Jeszcze kilka miesięcy temu można było spodziewać się wyraźniejszego spadku dynamiki PKB Polski.

GBP

Dane makroekonomiczne dla Wielkiej Brytanii nadal stanowią kontrast dla niepewności spowodowanej przez Brexit. Dynamika PKB w pierwszym kwartale wyniosła 1,8% w ujęciu rocznym, wobec poziomu 1,4% odnotowanego w ostatnim kwartale 2018 roku. Jednocześnie rynki finansowe nie oczekują w najbliższym czasie przełomu w rozmowach dotyczących Brexitu między Theresą May a Jeremym Corbynem. Niemniej regularny dopływ pozytywnych informacji z rynku zdecydowanie sprzyjał szterlingowi. Mimo negatywnych wieści dotyczących sytuacji w globalnym handlu funt brytyjski zdołał z pewnymi trudnościami utrzymać kurs 1,30 w parze z dolarem amerykańskim. W tym tygodniu czekamy na raport o brytyjskim rynku pracy, który powinien wesprzeć argument za umiarkowanie pozytywnymi perspektywami gospodarki Wielkiej Brytanii, a tym samym wesprzeć szterlinga.

EUR

W zeszłym tygodniu doszło do pewnego zmniejszenia różnicy pomiędzy wynikami ankiet przeprowadzanych wśród biznesu a faktycznymi, twardymi danymi o produkcji oraz aktywności przedsiębiorstw w strefie euro. Rewizja odczytów PMI pokazała lekki wzrost aktywności biznesowej w bloku walutowym. Kluczową dla euro w nadchodzących dniach będzie odpowiedź na pytanie – czy Stany Zjednoczone zdecydują się na nałożenie ceł na producentów samochodów z Europy? (w tym tygodniu mija termin na decyzję prezydenta Trumpa w tej kwestii) Nie spodziewamy się, żeby faktycznie miało dojść do narzucenia nowych danin, aczkolwiek konsensus rynku zdaje się wierzyć w prawdopodobieństwo takiego scenariusza. Jeżeli kwestia ceł rozwiąże się po naszej myśli, spodziewamy się umiarkowanej aprecjacji wspólnej europejskiej waluty w relacji do dolara amerykańskiego bliżej końca tygodnia.

USD

W nadchodzącym tygodniu w kalendarzu ekonomicznym dla Stanów Zjednoczonych znajdziemy jedynie publikacje drugiej kategorii. Stąd w najbliższych dniach kurs dolara amerykańskiego powinien reagować niemal wyłącznie na wieści dotyczące napięć w handlu międzynarodowym oraz na przemówienia członków Rezerwy Federalnej. Zwracamy jednocześnie uwagę, że od czasu niespodziewanego ogłoszenia przez prezydenta Trumpa podwyżki ceł na chiński import efektywny kurs dolara amerykańskiego, ważony udziałem poszczególnych walut w handlu zagranicznym USA, wzrósł o niecałe 0,5%. Tak niewielki ruch prawdopodobnie oznacza, że rynki nie traktują poważnie scenariusza rozpadu negocjacji między USA a Chinami, ani też nie spodziewają się, żeby podwyższony poziom taryf celnych miał pozostać z nami na stałe.

Autor: Enrique Diaz-Alvarez, Ebury

Samochód na minuty w firmie. Sposoby na rozliczenie carsharingu

Zamiast kupować auto firmowe, łatwiej i taniej je wypożyczyć. Ekonomia współdzielenia (sharing economy) sprawdza się w Polsce, ale brakuje jasności w przepisach. – Na chwilę obecną wynajem auta na minuty w związku z działalnością gospodarczą rodzić może po stronie przedsiębiorców kłopoty z ustaleniem wysokości firmowych kosztów – zwraca uwagę Magdalena Flis, doradca podatkowy współpracujący z Tax Care.

Większość usług wpisujących się w globalny trend ekonomii współdzielenia opiera się na aplikacjach mobilnych, które sprawiają, że proces zakupu usługi jest szybki i prosty. Jednak to, co prywatnym konsumentom jawi się jako wielkie ułatwienie, dla przedsiębiorców zainteresowanym rozliczeniem tego typu kosztów stanowi często wyzwanie natury księgowej, tak jest w przypadku wynajmu pojazdów na minuty.

Zasady rozliczania najmu i kosztów eksploatacji samochodów osobowych uległy od tego roku zasadniczym zmianom.

Jeśli chodzi o eksploatację, przy takim wynajmie można ująć w kosztach tylko 75% poniesionych wydatków. Wartość opłaty za wynajem z kolei nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w części, w jakiej pozostaje kwota 150 000 zł do wartości samochodu. Jednocześnie ustawodawca wprowadził zastrzeżenie, że w przypadku gdy umowa najmu samochodu osobowego została zawarta na okres krótszy niż 6 miesięcy przez wartość samochodu należy przyjąć wartość przyjętą dla celów ubezpieczenia.

Kluczowa polisa ubezpieczenia

Wartość samochodu przyjmowana dla celów ubezpieczenia pojawia się w dwóch rodzajach ubezpieczenia – AC i GAP. – Biorąc pod uwagę wskazaną regulację, najemca samochodu, żeby móc udowodnić wartość samochodu, a tym samym udowodnić w jakiej części przysługuje mu prawo do zaliczenia opłat do kosztów uzyskania przychodu, powinien dysponować kopią polisy wynajmowanego auta – mówi Magdalena Flis, doradca podatkowy współpracujący z Tax Care.

W przypadku najmu długoterminowego przedsiębiorca bez większego problemu jest w stanie udowodnić wartość samochodu przyjętą dla celów ubezpieczenia (dysponuje polisą), jak i jest w stanie wyodrębniać koszty eksploatacji samochodu.

Niestety, przy najmie krótkoterminowym pojawiają się problemy. – Skoro w przypadku samochodów wynajmowanych na minuty najemca nie dysponuje polisą ubezpieczeniową, tym samym nie ma możliwości udowodnienia na wypadek kontroli podatkowej wartości tego samochodu – dodaje Magdalena Flis z Tax Care.

Sposoby na rozliczenie carsharingu

W przypadku samochodów wynajmowanych na minuty częstą praktyką jest dzielenie opłaty za wynajem na część uzależnioną od przejechanych kilometrów i część uzależnioną od czasu korzystania z wynajętego samochodu. W takim przypadku, przy założeniu, że opłaty te są czynszem najmu, przedsiębiorca zaliczy je do kosztów uzyskania przychodu w całości, jeśli wynajmuje samochód o wartości nieprzekraczającej 150 000 zł i dysponować będzie polisą ubezpieczenia samochodu (musi mieć możliwość udowodnienia wartości pojazdu przyjętej dla celów ubezpieczenia).

Natomiast gdyby część opłaty, uzależnionej od przejechanych kilometrów, uznać za opłaty eksploatacyjne, przedsiębiorca do kosztów uzyskania przychodu zaliczy wyłącznie 75% kwoty naliczonej przez wynajmującego.

Magdalena Flis zwraca uwagę, że firmy zajmujące się wynajmem samochodów na minuty w celu dostosowania się do wymogów, jakie nakładają ustawy podatkowe, powinny zapewnić najemcy możliwość pobrania choćby w formie elektronicznej polisy samochodu, z której wynikać będzie wartość wynajmowanego samochodu. Innym sposobem mogłoby być wskazanie na wystawianej fakturze za wynajem samochodu wartości samochodu, wynikającej z polisy samochodu. – Tłumaczenie podatników, że wartość wynajmowanego samochodu jest niższa niż 150 000 zł może okazać się niewystarczające bez właściwych dowodów, tj. polisy ubezpieczenia samochodu. Jednocześnie, z regulaminów korzystania z tych samochodów powinno wynikać która z opłat wykazanych na wystawianej fakturze jest opłatą eksploatacyjną. Taka praktyka zdecydowanie ułatwiłaby rozliczenie kosztów wynajmu samochodu na minuty przez przedsiębiorcę – dodaje ekspertka Tax Care.

Fiskus milczy, sharing economy kwitnie

Ani nowe regulacje nie są dostosowane do rozwijającego się trendu, ani też firmy wynajmujące samochody nie dostosowują dokumentacji związanej z wynajmem takiego samochodu dla potrzeb przedsiębiorców. – Nie jest jeszcze wiadome, jakie stanowisko w sprawie wynajmu samochodów na minuty i brak dostępu do polisy ubezpieczenia samochodu będą prezentowały organy podatkowe – mówi Magdalena Flis. – Mimo obietnic ze strony Ministerstwa Finansów, dotychczas nie wydano objaśnień podatkowych, które być może wyjaśniłyby problematyczną kwestię związaną z rozliczaniem opłat samochodów osobowych w tak popularnym ostatnio carsharingu – dodaje ekspertka Tax Care.

W wielu polskich miastach „na minuty” wypożycza się rower, samochód, czy hulajnogę elektryczną. A to tylko niektóre przykłady usług działających w oparciu o filozofię sharing economy. Prognozy sugerują, że będzie tego coraz więcej. Według PwC do 2025 r. przychody firm operujących w pięciu kluczowych obszarach: usługi finansowe, transport, hotelarstwo i turystyka oraz obsada etatów wzrosną w skali całego świata do 335 mld USD.

Debiut Ubera rozczarował – komentarz eksperta

Debiut Uber Technologies Inc. z pewnością wypadł okazale pod względem zainteresowania, gdyż ok. 10 proc. całego dziennego obrotu na nowojorskiej giełdzie odbyło się na akcjach tej spółki. Jednakże, zamknięcie na 7,62% minusie w odniesieniu do ceny emisyjnej jest z pewnością dużym rozczarowaniem.

Sebastian Trojanowski, zarządzający portfelami w TMS Brokers
Sebastian Trojanowski, zarządzający portfelami w TMS Brokers

Można to tłumaczyć gorszą koniunkturą w ostatnich dniach na rynkach akcji w związku z obawami o przyszłość umowy handlowej między USA a Chinami. Wydaje się jednak, że przeważyły obawy o przyszłą skalę biznesu Ubera oraz zdolność do egzekucji strategii w pozostałych segmentach działalności (m.in. Uber Eats). Mówiąc inaczej, inwestorzy obawiają się czy spółka jest w stanie dowozić zyski w perspektywie 2-3 lat i nie grozi jej trwała nierentowność. Ponadto, bardzo słabe zachowanie akcji Lyft Inc. od debiutu (-29 proc.) także wpłynęło na słabszy sentyment do Ubera. Pewne symptomy słabszego zachowania kursu można było upatrywać w okresie przed debiutem, gdyż cena emisyjna nie dotknęła górnych widełek, a wycena całej spółki w okolicy 100 mld USD okazała się mrzonką. Tym samym, inwestorzy muszą uzbroić się w cierpliwość i czekać na wyniki spółki w kolejnych kwartałach. Należy jednak pamiętać, że możliwy globalny spadek apetytu na aktywa ryzykowne może silnie wpłynąć na kurs akcji Uber Technologies Inc., gdyż spółka ma przed sobą ok. 2 lata strat netto, a takie spółki są zawsze wyprzedawane w pierwszej kolejności.

Sebastian Trojanowski, zarządzający portfelami w TMS Brokers

Polska branża leasingowa awansowała z 7. na 5. miejsce w Europie

Wstępne dane europejskiej federacji Leaseurope pokazują, że europejski rynek leasingu w 2018r. zanotował 7,3 proc. wzrost w porównaniu z poprzednim rokiem. Polska branża leasingowa dzięki wysokiemu poziomowi finansowania przedsiębiorstw awansowała z 7. na 5. miejsce w europejskim rankingu. To najwyższa lokata zajmowana przez polską branżę leasingową w historii.

Andrzej Sugajski, Dyrektor Generalny Związku Polskiego Leasingu
Andrzej Sugajski, Dyrektor Generalny Związku Polskiego Leasingu

„Wynik polskiego sektora leasingowego i jego awans w Europie szczególne nas cieszy w kontekście 15. rocznicy przystąpienia przez Polskę do struktur Unii Europejskiej oraz 25. rocznicy działalności Związku Polskiego Leasingu. Dołączenie przez Polskę do UE w 2004 roku, otworzyło przed leasingiem nowe możliwości. Rynki leasingowe starych państw członkowskich Unii były wówczas zdecydowanie bardziej rozwinięte, dzięki czemu polskie przedsiębiorstwa mogły w większym niż dotychczas stopniu czerpać z zagranicznych doświadczeń i standardów. Rosło znaczenie leasingu jako formy wsparcia w pozyskiwaniu środków unijnych. Podobnie współpraca pomiędzy ZPL a Leaseurope rozpoczęła się niemal od razu po rejestracji polskiego Związku w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie i od 1994 roku cały czas się rozwija. Od początku współpracy ZPL ma swojego reprezentanta w zarządzie Leaseurope” – powiedział Andrzej Sugajski, dyrektor generalny Związku Polskiego Leasingu.

Wyniki europejskiej branży leasingowej różnią się w zależności od rodzaju finansowanych aktywów, chociaż zarówno rynek nieruchomości, jak i ruchomości wykazały wzrosty w 2018 roku. Ten pierwszy urósł o 3,2%, drugi trzy razy szybciej (9,8%). W wyniki poszczególnych europejskich rynków są znaczne zróżnicowane. Niektóre zanotowały niewielkie spadki, a w innych nastąpił dwucyfrowy wzrost, w tym w Polsce, gdzie odnotowano 21,8 proc. dynamikę r/r. W Europie zyskał rynek leasingu pojazdów, poprawiając wynik o 5,9 proc. w stosunku do 2017r., jednak jak wskazuje Leaseurope, jest to rezultat nieco słabszy w stosunku do poprzednich lat. Analizy europejskiej organizacji pokazują, że nowe normy emisji spalin, które weszły w życie w 2018 r. prawdopodobnie będą miały wpływ na tę część rynku leasingu w kolejnych miesiącach.

Patrząc z perspektywy krajowej, przez ostatnie 25 lat transformacji polska branża leasingowa wspierała procesy rozwojowe naszej gospodarki. Bez leasingu przedsiębiorstwa nie miałyby szans na niezbędne im maszyny i urządzenia czy środki transportu, a gospodarka na modernizację. Dziś firmy członkowskie Związku Polskiego Leasingu wspierają swoją działalnością blisko 30% wszystkich aktywnych przedsiębiorstw w Polsce, branża sprzyja polskiej innowacyjności i jest kluczowym źródłem finansowania dla małych i średnich przedsiębiorstw.

Raportowanie schematów podatkowych – MDR w pigułce

1 stycznia 2019 r. weszły w życie przepisy dotyczące schematów podatkowych, a kary dla firm to nawet 2 mln zł. Nowe regulacje są skomplikowane i niejasne, pojawiło się wiele mitów, które warto obalić.

Nałożyły one obowiązek przekazywania do Krajowej Administracji Skarbowej informacji o schematach podatkowych zarówno przez podmioty je opracowujące lub wdrażające (tzw. promotorzy i wspomagający), jak i przez samych korzystających. Dodatkowo, na promotorów nałożono obowiązek posiadania wewnętrznej procedury dotyczącej identyfikacji i raportowania schematów podatkowych. Za brak takiej procedury grozi kara administracyjna do 2 mln złotych.

Mit pierwszy: nie korzystam z optymalizacji podatkowych, więc nie mam schematów podatkowych. Wielu podatników uważa, że jeśli nie wdrażają u siebie optymalizacji podatkowych, to nie pojawiają się w ich działalności schematy podatkowe. W konsekwencji, tacy podatnicy uważają, że ich nie dotyczy obowiązek raportowania schematów podatkowych.

– To niestety mylny pogląd, gdyż schematy podatkowe w rozumieniu nowych przepisów mogą powstać w toku zwykłej, bieżącej działalności przedsiębiorstwa – mówi w rozmowie z MarketNews24 Paweł Stańczyk, doradca podatkowy, lider Praktyki Planowania Podatkowego w Kancelarii Ożóg Tomczykowski.

Przykładem jest powstanie u podatnika różnicy w podatku odroczonym w kwocie przekraczającej 5 milionów złotych – taka sytuacja może być uznana za schemat podatkowy, który należy zgłosić do Krajowej Administracji Skarbowej.

– Nawet skorzystanie ze zwykłej ulgi podatkowej na badania i rozwój może, zgodnie z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów, oznaczać w pewnych okolicznościach wdrożenie schematu podatkowego, który powinien zostać zgłoszony do Krajowej Administracji Skarbowej – wyjaśnia P.Stańczyk.

Mit drugi: korzystam z profesjonalnych doradców, więc sam już nie muszę nic raportować. Kolejnym błędnym przekonaniem jest to, że jeśli podmiot korzysta z usług profesjonalnych doradców podatkowych, adwokatów czy radców prawnych to obowiązki w zakresie raportowania schematów podatkowych wykonają te podmioty. Taka sytuacja będzie miała miejsce, gdy korzystający zwolni swojego doradcę z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej. Jeśli jednak to nie nastąpi, to obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym będzie ciążył na samym korzystającym.

Należy również pamiętać, iż niektóre schematy mogą powstawać w toku bieżącej działalności gospodarczej i to sam podatnik ma wówczas ma obowiązek taki schemat zaraportować. Przykładem jest wypłata dywidendy, jeśli podatnik (płatnik) zastosuje umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania i na tej podstawie pobierze niższy podatek. Jeśli na skutek zastosowania umowy ten podatek będzie niższy o więcej niż 5 mln złotych, to taka sytuacja będzie uważana za schemat podatkowy, który sam podatnik jako korzystający powinien zgłosić do Krajowej Administracji Skarbowej.

Mit trzeci: jako zwykły podatnik nie muszę posiadać procedury w zakresie schematów podatkowych. Do posiadania procedury w zakresie schematów podatkowych zobowiązani są promotorzy, czyli najczęściej doradcy podatkowi, adwokaci i radcowie prawni. Należy jednak pamiętać, że promotorem może stać się każda osoba (fizyczna czy prawna), które opracowuje, oferuje lub wdraża schematy. Jeśli więc, przykładowo, dyrektor finansowy spółki-matki postanowi o wdrożeniu określonego rozwiązania podatkowego (spełniającego definicję schematu) w innych spółkach z grupy, to może on stać się promotorem i wówczas zatrudniająca go spółka zobowiązana jest posiadać procedurę dotyczącą schematów podatkowych (o ile jej przychody lub koszty przekroczyły w poprzednim roku obrachunkowym 8 mln złotych).

– A zatem przekonanie, iż obowiązek posiadania takiej procedury nie dotyczy zwykłych podatników, niebędących doradcami, jest błędne. Pozostawanie w tym przekonaniu w określonych sytuacjach może zakończyć się karą w wysokości 2 mln złotych – wyjaśnia prawnik z Kancelarii Ożóg Tomczykowski.

Kiedy STIR może zablokować rachunek przedsiębiorcy

System Teleinformatyczny Izby Rozliczeniowej (STIR) funkcjonujący od 2018 r. to nowe narzędzie kontrolująco-analityczne, zaprojektowane do skuteczniejszej walki z przestępczością podatkową. Ma ono przeciwdziałać wykorzystywaniu sektora finansowego do wyłudzeń skarbowych. Wraz z wprowadzeniem STIR, Szef Krajowej Administracji Skarbowej zyskał szeroki zakres nowych uprawnień, a instytucje finansowe, tj. banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, kolejne obowiązki. Czy przedsiębiorcy powinni obawiać się wprowadzonej niedawno regulacji?

Czym jest STIR?

Mechanizm STIR polega na przetwarzaniu według ściśle określonych algorytmów danych przekazywanych przez banki oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (SKOK-i), celem ustalenia wskaźnika ryzyka wykorzystywania sektora bankowego do wyłudzeń skarbowych, zwłaszcza w zakresie dotyczącym podatku VAT. Służy on także do przekazywania zebranych informacji o wskaźniku ryzyka do Centralnego Rejestru Danych Podatkowych oraz do systemów teleinformatycznych banków i SKOK-ów. Wynikiem przetwarzania danych będzie automatycznie generowana informacja o wskaźniku ryzyka, która może stanowić podstawę do podjęcia czynności przez szefa KAS oraz organy mu podległe.

Dane, o których mowa, to informacje o rachunkach rozliczeniowych otwieranych i prowadzonych przez tzw. podmioty kwalifikowane, a także dzienne zestawienia transakcji dotyczących tych rachunków. Do podmiotów kwalifikowanych zaliczone zostały osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby niebędące przedsiębiorcami, ale wykonujące działalność zarobkową oraz osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, ale mające zdolność prawną. STIR nie obejmuje zatem swoim zakresem prywatnych rachunków bankowych osób fizycznych, służących do ich osobistych rozliczeń.

Kto jest szczególnie narażony?

Poza przytoczonymi algorytmami, stanowiącymi zasadniczą prawnie chronioną tajemnicę sektora bankowego, izba rozliczeniowa, określając wskaźnik ryzyka, stosuje szczególne kryteria umożliwiające precyzyjne typowanie podejrzanych procederów. Wyróżnia się pięć kategorii tych kryteriów.

Pierwszą kategorię stanowią kryteria ekonomiczne, polegające na ocenie dokonywanej przez podmiot kwalifikowany transakcji, uwzględniające otoczenie gospodarcze, w jakim transakcja jest realizowana, w szczególności mając na uwadze cel prowadzonej działalności gospodarczej. Na celowniku znajdą się zatem przedsiębiorstwa o zbyt skomplikowanej strukturze własności, którą trudno uzasadnić, uwzględniając rodzaj prowadzonej działalności, czy też wykorzystujące w niej wielu pośredników albo takie, gdzie dominujący udział stanowią rozliczenia gotówkowe. Podejrzenia może wzbudzić także dokonywanie transakcji nieuzasadnionych charakterem prowadzonej działalności.

Drugą kategorię stanowią kryteria geograficzne, które polegają na weryfikowaniu transakcji dokonywanych z podmiotami pochodzącymi z państw, w których występuje znaczne zagrożenie wyłudzeń skarbowych. Dotyczy to w szczególności krajów niemających skutecznych systemów zwalczania przestępczości podatkowej, o wysokim stopniu działalności przestępczej oraz korupcji lub państw objętych embargiem oraz sankcjami czy też podobnymi środkami nałożonymi przez instytucje i organizacje międzynarodowe. Takie kraje to m.in. Wyspy Bahama, Panama, Puerto Rico, Tunezja, Wyspy Dziewicze oraz Jemen.

Trzeci rodzaj to kryteria przedmiotowe, które pozwalają ocenić prowadzoną przez podmiot kwalifikowany działalność gospodarczą z punktu widzenia podatności na wyłudzenia skarbowe. W szczególności dotyczy to ryzyka odnoszącego się do poszczególnych transakcji, świadczonych usług czy też dostaw towarów. Narażone na kontrolę będą zatem podmioty, których transakcje sprzyjają anonimowości, w których zapłata następuje od nieznanych lub niepowiązanych osób trzecich lub też dokonywana jest w zasadzie tylko w formie gotówkowej albo bez określonych zabezpieczeń.

Natomiast kryteria behawioralne odnoszą się do nietypowych w danej sytuacji zachowań podmiotu kwalifikowanego. W zakresie współdziałania z instytucjami finansowymi zachowania te mogą polegać np. na dokonywaniu nietypowych operacji pieniężnych czy też takich, które w danym czasie nie mają racjonalnego uzasadnienia i odbiegają od zachowań stosowanych dotychczas.

Ostatnie z kryteriów to kryterium powiązań. Polega ono na istnieniu powiązań podmiotu kwalifikowanego z innymi podmiotami, co do których występuje podejrzenie, że uczestniczą lub organizują działania mające związek z wyłudzeniami skarbowymi, w tym przede wszystkim podatku VAT. Warto zatem skrupulatnie dobierać kontrahentów przedsiębiorstwa, aby uniknąć narażania się na nieprzyjemności ze strony organów kontroli skarbowej.

Komu jeszcze może zaszkodzić STIR?

Poza przedsiębiorcami, którzy swoimi działaniami wypełniają przedstawione kryteria, narażone na weryfikację będą również m.in. firmy, które po odmowie rejestracji (na potrzeby VAT) przez jeden urząd skarbowy próbowały zarejestrować się w innym, a także przedsiębiorstwa, które ubiegają się o zwrot VAT lub podmioty „uśpione”, które nie dokonują obecnie żadnych transakcji, lecz mogą uaktywnić się np. jako „znikający podatnik” i zostać wykorzystane w karuzeli podatkowej. STIR przekaże fiskusowi także informacje o tym, że przedsiębiorstwo założyło nowy rachunek (także przez Internet), który może zostać wykorzystany do transferu pieniędzy pochodzących np. z wyłudzenia VAT.

Jak uniknąć negatywnych konsekwencji?

Wprowadzenie mechanizmu STIR do systemu podatkowego jest kolejnym narzędziem do zwalczania nadużyć w prawie podatkowym. W założeniu ma on eliminować z obrotu gospodarczego „podstawionych przedsiębiorców” i przez to wzmacniać bezpieczeństwo w obrocie gospodarczym. Należy być jednak bardzo ostrożnym w ocenie tego, czy podmioty, które STIR identyfikuje jako „ryzykowne”, biorąc udział w przestępczych procederach, dokonują wyłudzeń podatkowych czy też unikają regulowania zobowiązań podatkowych. Może przecież mieć miejsce wiele sytuacji, które algorytm błędnie zinterpretuje, a stygmatyzowanie podejrzanych podatników przyniesie znacznie więcej szkód niż pożytku. Aby uniknąć niepotrzebnych problemów, warto przeprowadzić audyt polityki finansowej w firmie, ze szczególnym uwzględnieniem płatności dokonywanych z podmiotami powiązanymi oraz firmami o wątpliwej wiarygodności biznesowej i podatkowej.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Visa przejmuje Earthport

Visa Inc. (NYSE:V) poinformowała o przejęciu Earthport (AIM:EPO), spółki wykorzystującej największą na świecie niezależną sieć Automated Clearing House (ACH) do świadczenia usług w obszarze płatności transgranicznych na rzecz banków, korporacji i firm świadczących usługi w zakresie przelewów.

Obecnie Visa umożliwia przesyłanie środków na lub z kart Visa. Dzięki przejęciu Earthport, klienci biznesowi Visa będą mogli umożliwić użytkownikom indywidualnym, firmom i rządom wykorzystywanie Visa do przesyłania i/lub otrzymywania pieniędzy za pośrednictwem rachunków bankowych na całym świecie. W ten sposób Visa spodziewa się dotrzeć do ogromnej większości ludzi posiadających rachunki bankowe, oferując im prosty, szybki i bezpieczny sposób na przesyłanie pieniędzy w dowolne miejsce na świecie.

Dzisiaj na całym świecie za pośrednictwem przelewów i przekazów pieniężnych przesyłanych jest  prawie 80 bilionów dolarów[1], jest to jednak trudniejsze i bardziej skomplikowane niż powinno być. Zanim pieniądze trafią na konto mogą minąć dni – dzieje się tak dlatego, że metody wykorzystywane przy tego rodzaju płatnościach są przestarzałe, niewydajne i kosztowne.

Pozyskanie Earthport przez Visa może zaowocować rozwiązaniami, które znajdą zastosowanie przy realizowaniu różnych rodzajów płatności, w tym do zapłaty wynagrodzeń czy wykonywania międzynarodowych przekazów pieniężnych pomiędzy klientami indywidualnymi lub firmami. Z tego rodzaju rozwiązania może przykładowo skorzystać międzynarodowa spółka zatrudniająca na całym świecie wykonawców, którym należy zapłacić wynagrodzenie w ich lokalnej walucie. Dzisiaj taka firma płaci swoim pracownikom wykorzystując mało wydajne i kosztowne przelewy, których zrealizowanie może potrwać wiele dni. Połączenie zdolności Visa i Earthport pozwoli Visa stworzyć jedną sieć dla tego rodzaju płatności. Dzięki temu pracownicy na całym świecie będą mogli otrzymywać wynagrodzenie w sposób szybki i bezpieczny[2].

„Visa unowocześnia sposób, w jaki przesyłamy pieniądze – dzięki nowym rozwiązaniom możemy płacić i otrzymywać wynagrodzenie w sposób szybszy, bezpieczniejszy i prostszy niż kiedykolwiek wcześniej” – powiedział Bill Sheley, Head of Global Push Payments w Visa. „Przejęcie Earthport otwiera przed Visa niebywałe możliwości, pozwalając wyjść poza tradycyjny dla nas dotychczas obszar działalności jakim są karty płatnicze. W ten sposób możemy umożliwić naszym klientom wykonywanie płatności na całym świecie za pośrednictwem rachunków bankowych”.

Technologia opracowana przez Earthport pozwoli Visa na dalsze poszerzanie i zwiększanie skali rosnącej liczby rodzajów płatności Visa Direct. Obecnie w ten sposób można dokonać wypłaty środków finansowych, płatności peer-to-peer, płatności transgranicznych, wypłaty wynagrodzeń i zapłaty rachunków. Przez ostatnie 12 miesięcy licznik wzrostu transakcji Visa Direct niezmiennie utrzymywał się na poziomie przekraczającym 100%. Świadczy to o niesłabnącym zapotrzebowaniu na szybsze i bardziej inteligentne przesyłanie pieniędzy między klientami indywidualnymi i firmami na całym świecie.

[1] Accenture Market Sizing, 2017 r., Annual Addressable PV for Real Time Payments, all markets

[2] Wspomniane rodzaje zastosowań mają wyłącznie charakter przykładowy. Twórcy programów ponoszą odpowiedzialność za swoje programy oraz zapewnienie zgodności z obowiązującym prawem.

Wynajem krótkoterminowy i jego wpływ na rynek nieruchomości

Krótkoterminowy wynajem mieszkań cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Zarówno z perspektywy poszukujących noclegu, jak i właścicieli nieruchomości. Dla pierwszych jest to szansa na tańsze zakwaterowanie w porównaniu do nocowania w hotelu, dla drugich, na zarabianie przez cały rok i możliwość częstego dostępu do swojej nieruchomości. Turyści decydują się na wynajem krótkoterminowy również ze względu na większą wygodę. Jeśli mają swobodny dostęp do całego mieszkania, mogą bez ograniczeń korzystać z kuchni, a także elastycznie ustalać rytm dnia, to taka propozycja dla wielu osób jest znacznie korzystniejsza w porównaniu do hotelowego pokoju.

Bartłomiej Barwicz, CEO Rent like home, Lloyd Group
Bartłomiej Barwicz, CEO Rent like home, Lloyd Group

Mało tego. Właściciele nieruchomości, którzy wynajmują swoje mieszkania np. studentom, dzięki najmowi krótkoterminowemu zwiększają zyski w czasie letnich wakacji na uczelniach. Mogą bowiem wynająć lokum turyście. Taka mieszana formuła najmu szczególnie popularna jest w dużych nadmorskich miastach. Zwiększa się wtedy roczny przychód, a co za tym idzie rentowność inwestycji w mieszkanie na wynajem.

Szybki rozwój rynku najmu krótkoterminowego przyczynia się też do rozwoju firm, które na zlecenie zarządzają lokalami właścicieli. Inwestor, który ma kilka, kilkanaście nieruchomości, nie musi wówczas indywidualnie zajmować się lokalami. Wszystkie obowiązki przejmuje od niego operator. Począwszy od przygotowania oferty apartamentu, przez obsługę gości, sprzątanie, rozliczanie mediów, na naprawach w mieszkaniu skończywszy.

Jakie nieruchomości wynajmuje się najłatwiej?

Przez lata największym zainteresowaniem przy najmie długoterminowym cieszyły się najmniejsze mieszkania, przede wszystkim kawalerki. Właścicielom zależało bowiem na tym, aby pozyskać jednego, dwóch lokatorów i podpisać z nimi umowę na jak najdłuższy czas. Byli w stanie zająć się takim mieszkaniem samodzielnie.

Mieszkania o dużych metrażach wynajmować było znacznie trudniej, chyba że przerobiono je na osobne pokoje i jako takie wynajmowano. Gdy na rynku pojawiły się serwisy typu AirBnB i Booking.com, całkowicie zmieniło to krajobraz rynku najmu nieruchomości.

Modę na zarabianie w ten sposób wykorzystali przede wszystkim właściciele mieszkań w dużych miastach, a także apartamentów wakacyjnych w kurortach. Korzystają z nich bowiem przede wszystkim turyści. Zarówno przyjeżdzający w celach wypoczynkowych, jak i biznesowych. Model ten rozwijał się przez lata przede wszystkim w krajach zachodniej Europy i USA. To, co dla turystów było atrakcyjną alternatywą – mogli bowiem wynająć lokum znacznie taniej niż w hotelu – dla właścicieli nieruchomości stało się źródłem większych dochodów. W Niemczech, gdzie rozwinięta jest kultura mieszkania nawet przez całe życie w wynajmowanym mieszkaniu, zamiast kupowania go na własność, spowodowało to znaczący wzrost cen najmu. Z perspektywy właściciela nieruchomości, przyczyniło się to do wyższej rentowności. Ponadto, na zdecydowanie większe zyski mogą liczyć ci właściciele, którzy zamiast podpisywać umowy na długi czas, decydują się „obsługiwać” turystów.

Najem krótkoterminowy w Polsce

Polski rynek wciąż jest jeszcze bardzo świeży, jeśli chodzi o ten segment. Rozwija się jednak wyjątkowo dynamicznie. Coraz większa rzesza właścicieli nieruchomości decyduje się też na współpracę z firmami zajmującymi się profesjonalną obsługą najmu krótkoterminowego. Szczególnie, że tylko wtedy inwestycja w mieszkanie na wynajem może być bezobsługowa i nie wymagać dużej dyspozycyjności. Dodatkowo, dzięki takiej współpracy, posiadając tylko jedno mieszkanie na wynajem, można czerpać korzyści z najmu krótkoterminowego, a nie trzeba zakładać i prowadzić działalności gospodarczej. Korzyści ze współpracy może być jeszcze więcej, jeśli pojawią się regulacje, o których coraz częściej mówi się w mediach.

Jedna z propozycji ma narzucić obowiązek rejestrowania obiektów, które wynajmowane są na krótki termin. Samorządy miałyby tworzyć specjalne katalogi takich apartamentów. Ma to pomóc wyeliminować szarą strefę i zapewnić wszystkim równe reguły gry pod kątem podatkowym.

Zmiany, o których się mówi i które pozytywnie mogłyby wpłynąć na rynek to:

  1. Pojawienie się w prawie pojęcia najmu krótkoterminowego i precyzyjne określenie zasad, na jakich powinien być rozliczany.
  2. Obowiązek rejestracji mieszkania, które jest wynajmowane krótkoterminowo.
  3. Obowiązek zapewnienia określonego minimalnego standardu wyposażenia mieszkania.

Zdecydowanie łatwiej będzie sprostać takim wymaganiom profesjonalnym firmom, obsługującym apartamenty na wynajem na dużą skalę, niż pojedynczym właścicielom, robiącym to po raz pierwszy. I to właśnie powoduje, że już dziś warto się na współpracę z taką firmą zdecydować. Szczególnie, że jest o co walczyć. Przy odpowiedniej lokalizacji, dobrym przygotowaniu mieszkania i dobrym zarządzaniu, można zarobić znacznie więcej niż na tradycyjnym najmie długoterminowym.

Bartłomiej Barwicz, CEO Rent like home, Lloyd Group

Katowice – miasto nowoczesnych usług biznesowych

Katowice oraz Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia (GZM) to jeden z najważniejszych ośrodków sektora nowoczesnych usług biznesowych w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej.  Na zlecenie Urzędu Miasta Katowice, ABSL we współpracy z partnerami – JLL, Randstad Polska i Randstad Sourceright, przygotowało raport charakteryzujący rozwój branży w mieście.

Katowice są dynamicznie rozwijającym się miastem oraz najważniejszym ośrodkiem Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii (GZM), liczącej 2,3 mln mieszkańców. Miasto stanowi ważne w skali kraju centrum akademickie, kulturalne i gospodarcze, cechujące się dynamicznym rozwojem, wysoką jakością życia oraz nowoczesną gospodarką, w której istotny udział mają usługi dla biznesu. W metropolii funkcjonują 102 centra usług, zatrudniające w sumie 23 500 pracowników. Stanowi to 8% ogółu zatrudnienia w sektorze nowoczesnych usług biznesowych w Polsce. Istotny wpływ na silną pozycję ośrodka na mapie usług biznesowych wywarły inwestycje globalnych firm, które zdecydowały się na ulokowanie tu swoich centrów. Wzrost zatrudnienia w nowych centrach usług przyczynił się do przeformułowania krajobrazu gospodarczego Katowic i regionu, co bardzo pozytywnie wpłynęło na wizerunek biznesowy analizowanego obszaru.

Specjalizacje Katowic

W Katowicach działają centra usług firm z 20 państw. Wśród podmiotów zagranicznych największy udział mają firmy z USA, Niemiec i Francji, do których należy łącznie 40% ogółu centrów. W I kw. 2019 r. centra usług na analizowanym obszarze zatrudniały 23 500 osób. Najczęściej zaś spotykaną kategorią świadczonych usług były te z obszaru IT, realizowane w 54 na 102 funkcjonujące tu jednostki. Centra w których usługi IT stanowią dominującą działalność generują̨ nieco ponad połowę (51%) zatrudnienia w branży.

Dynamiczny rozwój sektora można zaobserwować choćby na portalach z ogłoszeniami o pracę ‑ w I kwartale 2019 r. na ponad 5 500 ofert pracy w Katowicach, 60% odnosiło się do centrów SSC/BPO oraz IT. – W okresie ostatnich trzech lat wzrost zatrudnienia w centrach usług w Katowicach i Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii wyniósł 43%, co stanowi ponad 7 000 nowych miejsc pracy, utworzonych głównie w Katowicach. W tym czasie w Katowicach powstały 22 nowe centra usług, jednak większość zatrudnienia (59%) wygenerowały centra funkcjonujące już przed 2016 r., rozwijające swoją działalność. Prognozujemy, że w I kwartale 2020 r., w sektorze zatrudnionych będzie już nawet 25 000 pracowników, w tym 20 000 w samych Katowicach – komentuje Janusz Górecki, szef zespołu badawczego ABSL. Firmy, poza zwiększaniem zatrudnienia, rozszerzają również zakres świadczonych usług – w ostatnim roku aż 83% z nich rozszerzyło swoje portfolio, a 81% ma to w planach na najbliższy rok.

Dlaczego Katowice? Wysoka jakość życia w nowoczesnym mieście

Powodów, dla których warto zainwestować w Katowicach jest co najmniej kilka. Miasto należy do najlepiej skomunikowanych obszarów
w Polsce, zarówno pod względem transportu drogowego,  kolejowego jak i lotniczego. Katowice to również miejsce, gdzie prowadzone są liczne inwestycje rozwijające infrastrukturę społeczną. Dzięki temu, z roku na rok wyraźnie poprawia się jakość życia mieszkańców, co potwierdzają wyniki wielu rankingów i dane statystyczne.

Jesteśmy liderem wśród polskich miast w działaniach proekologicznych, w mieście jest wiele parków i terenów zielonych. Zajmują one prawie połowę powierzchni miasta. Podejmujemy także intensywne działania na rzecz rozwoju ekomobilności. Katowice są miejscem, gdzie doskonale rozwinęła się infrastruktura dla biznesu. Duża liczba hoteli i centrów konferencyjnych sprzyja organizacji wydarzeń o randze międzynarodowej. Katowice jako Miasto Kreatywne UNESCO w dziedzinie muzyki stanowi wyjątkowe miejsce na mapie Europy, będąc ważnym ośrodkiem kulturalnym i turystycznym – mówi Marcin Krupa, Prezydent Miasta Katowice. Katowice należą do grupy miast o wysokiej jakości życia, co potwierdza doroczny ranking tygodnika Polityka.

W 2018 roku miasto zajęło także pierwsze miejsce w rankingu najbardziej ekologicznych miast przygotowanym przez magazyn Forbes. Na wyniki miasta wpływają m. in. działania zwiększające wykorzystanie samochodów elektrycznych oraz rozbudowa sieci ścieżek rowerowych. W Katowicach każdego roku odbywają się wydarzenia przyciągające setki tysięcy widzów z wielu krajów. Są to imprezy kulturalne, rozrywkowe i artystyczne, jak również duże konferencje biznesowe. W 2018 roku w całym mieście takich spotkań odbyło się̨ 6 170 i uczestniczyło w nich 757 630 osób.

Katowice z uwagi na swoje położenie w centrum ponad dwumilionowej Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, oferują̨ unikatowy w skali Polski dostęp do zasobów na rynku pracy. Na obszarze tym kształci się prawie 94 000 studentów o różnorodnych kompetencjach niezbędnych m.in. do pracy w sektorze nowoczesnych usług
dla biznesu. Ogromny potencjał rekrutacyjny regionu bezpośrednio przekłada się na atrakcyjność biznesową Katowic oraz rynek biurowy. Warto podkreślić, iż Katowice z podażą na poziomie około 520 tys. m2 są obecnie na czwartym miejscu wśród rynków regionalnych pod kątem dostępnej powierzchni biurowej.

Katowice wspierają nowe inwestycje

Katowice cechuje efektywny, lokalny system obsługi inwestorów, polegający m.in. na współpracy z Polską Agencją Inwestycji
i Handlu (PAIH), Katowicką Specjalną Strefą Ekonomiczną, instytucjami otoczenia biznesu oraz firmami doradczymi. – Inwestorom oferowana jest kompleksowa pomoc w zakresie realizacji procedur inwestycyjnych, otrzymują̨ również wyczerpujące informacje na temat rozwoju sektora nowoczesnych usług biznesowych w mieście. Firmy mogą liczyć na otwartość i zaangażowanie ze strony Miasta, co ułatwia rozpoczęcie lub rozwinięcie działalności gospodarczej. Każdy inwestor ma zapewnioną opiekę pracownika Wydziału Obsługi Inwestorów, który zapewnia wsparcie od samego początku procesu inwestycyjnego do momentu realizacji inwestycji, a nierzadko ten kontakt jest stały w ramach formuły „after-care” – dodaje Mariusz Jankowski, Naczelnik Wydziału Obsługi Inwestorów Urzędu Miasta Katowice.

Ile trwa budowa domu w Polsce? Średnio 4 lata

Główny Urząd Statystyczny po zebraniu informacji z całego roku, publikuje ciekawe podsumowania aktywności inwestorów mieszkaniowych. Takie podsumowania zawierają nie tylko dane na temat liczby rozpoczętych i ukończonych mieszkań oraz uzyskanych pozwoleń budowlanych. Ciekawe wydają się wcześniej niepodawane informacje, które dotyczą średniego czasu budowy mieszkań (lokali i domów). Eksperci portalu RynekPierwotny.pl sprawdzili, ile taki przeciętny czas trwania prac budowlanych wynosił dla lokali i domów ukończonych w 2018 r.

GUS zwykle podaje średni czas budowy mieszkań z podziałem na rodzaj inwestorów. Równie ciekawe są informacje prezentujące przeciętny czas budowy ze względu na rodzaj wznoszonych budynków (jednorodzinnych lub wielorodzinnych). Obliczenia Głównego Urzędu Statystycznego wskazują, że domy jednorodzinne, które ukończono w 2018 roku, średnio powstawały przez 48,7 miesiąca. Analogiczny wynik dotyczący budynków wielorodzinnych (oraz lokali w nich umieszczonych) wyniósł 22,2 miesiąca.

Jak tłumaczą eksperci portalu RynekPierwotny.pl tak duża różnica czasu budowy wynika z faktu, że domy jednorodzinne są często wznoszone tak zwaną metodą gospodarczą. Warto również pamiętać o przerwach związanych z koniecznością zebrania środków, które wydłużają czas budowy przeciętnego domu. Z podobnymi przerwami oczywiście nie mamy do czynienia w przypadku lokali budowanych przez deweloperów. Tacy inwestorzy budują mieszkania w sposób profesjonalny i pod presją czasu (związaną m.in. z chęcią szybkiej spłaty kredytu inwestycyjnego).

Warto nadmienić, że w relacji do 2017 r. średni czas wznoszenia wszystkich budynków mieszkalnych skrócił się o 3 miesiące (z 42,6 miesiąca do 39,6 miesiąca). Taka zmiana miała miejsce pomimo przywiązania rodzimych inwestorów do tradycyjnych technologii budowlanych. Aż 98,5% wszystkich budynków mieszkalnych, które oddano do użytku w 2018 roku, powstało przy użyciu technologii tradycyjnej udoskonalonej. Taka technologia polega na ręcznym murowaniu z cegły, bloczków lub pustaków.

Autor: Andrzej Prajsnar, ekspert portalu RynekPierwotny.pl

Mniejsze bezrobocie i cudzoziemcy na legalnych umowach – nowa analiza rynku pracy według PIE.

Rynek pracy na początku tegorocznej wiosny wyraźnie kwitnie. Według analiz Polskiego Instytutu Ekonomicznego w kwietniu 2019 roku bezrobocie spadło do rekordowych 9%. Jest to mniej niż milion osób, pozostających bez zatrudnienia. Mimo słabszej koniunktury gospodarczej niż w zeszłych latach, firmy wciąż się rozwijają i zatrudniają nowych pracowników. Wysoki popyt na pracę widać jednak najbardziej w uprzemysłowionych regionach Polski. W takich regionach jak Mazowsze, Śląsk, Wielkopolska i Pomorskie widzimy rosnące statystyki zatrudnienia – jednak w tyle zostają mniejsze województwa, szczególnie te, w których przemysł nie jest bardzo rozwinięty.

– Słabsza sytuacja na rynku pracy występuje w małych województwach, bądź tych, które są mało uprzemysłowione. Tam zaczynamy dostrzegać osłabienie w zatrudnieniu, szczególnie po stronie usługowej – powiedział serwisowi eNewsroom Andrzej Kubisiak, kierownik zespołu komunikacji Polskiego Instytutu Ekonomicznego i ekspert do sprawy rynku pracy. – Jednak mimo tego koniunktura na rynku pracy utrzymuje się na dobrym poziomie. Także, jeżeli chodzi o zatrudnienie cudzoziemców. Niedawne dane ZUSu pokazały, że już ponad 600 tysięcy cudzoziemców w Polsce jest zarejestrowanych w systemach ubezpieczeń społecznych. To znaczy, że świadczą pracę legalnie. To bardzo wyraźny wzrost w stosunku do tego, co obserwowaliśmy w poprzednich latach – podsumowuje analizę Kubisiak.

Rynek pracy: poszukiwani specjaliści ds. cyberbezpieczeństwa

Zgodnie z danymi KPMG, 68 proc. ankietowanych przedsiębiorstw w Polsce odczuło skutki związane z cyberprzestępczością, a 25 proc. z nich zanotowało wzrost liczby ataków hakerskich. Robert Bedrij, manager Information Technology w firmie rekrutacyjnej Michael Page, wyjaśnia z jakimi wyzwaniami w kwestii bezpieczeństwa IT muszą mierzyć się firmy w Polsce, aby ustrzec się przed cyberatakami oraz jakie wiążą się z tym koszty.

„Praca szuka człowieka”

Z danych zawartych w raporcie KPMG wynika także, że dla 63 proc. firm najważniejszym problemem, który uniemożliwia budowę systemów cyberbezpieczeństwa jest brak wykwalifikowanych pracowników. Wg szacunków Cisco w polskich firmach na obecną chwilę brakuje 5 tys. specjalistów ds. cyberbepieczeństwa. Za rok będzie to już do 10 tys. osób.

Organizacje zatrudniające do 300 pracowników zwykle posiłkują się w tym obszarze jednoosobowym wsparciem w postaci oficera bezpieczeństwa IT. Wynagrodzenie na tym stanowisku oscyluje między 16 a 20 tys. zł brutto. Osoba pełniąca tę funkcję w firmie powinna posiadać co najmniej 5-letnie doświadczenie w obszarze związanym z bezpieczeństwem informatycznym. Warto jednak zauważyć, że wykształcenie techniczne nie jest konieczne. Niemniej taki specjalista powinien wiedzieć, jak łączyć potrzeby biznesowe i cyberbezpieczeństwa w firmie oraz odpowiednio outsourcować i nadzorować poszczególne procesy wewnątrz jak i na zewnątrz.

Większe przedsiębiorstwa decydują się zazwyczaj na tworzenie 2-3 osobowego, a niekiedy jeszcze większego zespołu odpowiedzialnego za bezpieczeństwo cybernetyczne, nad którym pieczę sprawuje manager, pełniący też rolę lidera technicznego. Oznacza to, że kandydat do tej funkcji musi posiadać odpowiednio szerokie doświadczenie oraz umiejętności i wiedzę techniczną, aby mógł służyć wsparciem mniej doświadczonym członkom zespołu. Na rynku cenieni są managerowie, którzy nie boją się pracy u podstaw i potrafią zaprogramować czy skonfigurować jakieś rozwiązanie, a niekoniecznie tylko zajmować się wdrażaniem nowych projektów. Wynagrodzenie na tym stanowisku to przedział rzędu 20 a 25 tys. zł brutto.

Kandydat do pracy w takim zespole posiadający roczne doświadczenie stricte w cyberbezpieczeństwie może liczyć na wynagrodzenie rzędu 10-12 tys. zł brutto. Osoba z trzyletnią praktyką może spodziewać się zarobków na poziomie 12-15 tys. zł brutto. Natomiast w przypadku osób z ponad trzyletnim doświadczeniem pensje mogą oscylować wokół 16-25 tys. zł brutto w zależności od specjalizacji. Kwota 25 tys. zł brutto oferowana jest zwykle analitykom podatności bądź testerom penetracyjnym. Są to zwykle kandydaci z bardzo wysokimi umiejętnościami technicznymi, mający skończone specjalistyczne studia, którzy zajmują się badaniem podatności i luk w aplikacjach bądź systemach danej organizacji. Muszą też posiadać doświadczenie w obszarze sieciowym bądź systemowym.

Osoby chcące pracować w obszarze cyberbezpieczeństwa powinny zastanowić się nad uzyskaniem certyfikatów, takich jak CISSP, CISA, CISM, CRISC i Lead Auditor ISO 27001, potwierdzających odpowiednie umiejętności. Szczególnie warto zainteresować się certyfikatami hakerskimi, m.in. CEH, GSEC, OSCP.

Odpowiednie rozwiązania

Drugi czynnik stanowiący wyzwanie dla firm w zakresie bezpieczeństwa IT to brak wystarczających budżetów do realizacji tego celu. Wskazało na to w badaniu KMPG 61 proc. respondentów. Należy jednak zaznaczyć, że firmy będąc coraz bardziej świadome zagrożeń cybernetycznych, coraz chętniej alokują dodatkowe środki na ten obszar. Potwierdzają to m.in. dane zebrane przez analityków IDC, z których wynika, że wydatki na odpowiednie rozwiązania – w tym sprzęt i oprogramowanie oraz usługi – wyniosą w 2019 roku 27,3 mld USD. Stanowi to więc wzrost o 8,3 proc. w stosunku do ub.r.

Wg danych IDC w 2019 roku ponad połowa wydatków w Europie związanych z bezpieczeństwem IT będzie dotyczyć usług (14,8 mld USD), wśród których najistotniejsze to zarządzanie usługami bezpieczeństwa (5,8 mld USD) oraz usługi integracyjne (5,4 mld USD). W dalszej kolejności wymieniano oprogramowanie (8,6 mld USD) oraz sprzęt (3,9 mld USD).

Wymagające branże

Obecnie można wyraźnie zauważyć, że najlepiej zabezpieczone przed atakami hakerskimi są banki i operatorzy. Wg analityków IDC inwestycje w cyberbezpieczeństwo w bankowości oraz produkcję przemysłową w 2019 roku wyniosą aż 9 mld USD. Po 1,5 mld na ten cel, zgodnie z badaniem firmy analitycznej, planują przeznaczyć takie sektory jak handel detaliczny oraz profesjonalne usługi, a także administracja rządowa. Wyzwanie dotyczące wdrożenia odpowiednich zabezpieczeń i procesów stoi również jeszcze przed branżą FMCG, e-commerce oraz sektorem energetycznym.

Światowej sławy programiści w Krakowie – GeeCON 2019

Ponad 1200 programistów z całego świata zawita w środę, 15 maja, do Krakowa na jedną z największych i najpopularniejszych konferencji dla branży IT w Polsce – GeeCON 2019. To znaczące wydarzenie dla branży, na którym wystąpi 75 prelegentów z całego świata, w tym światowej sławy programiści m.in. z USA.

Geecon 2018 GeeCON to konferencja IT przyciągająca najlepszych specjalistówGeeCON to forum wymiany doświadczeń na temat nowoczesnych metodologii tworzenia oprogramowania, architektury, czy rzemiosła oprogramowania. Odbywa się już od 11 lat. Ostatnie lata to nie tylko konferencje w polskich miastach (Poznań, Kraków), ale także cykliczne spotkania w Pradze. Z roku na rok przybywa uczestników, których ściąga niepowtarzalna atmosfera spotkania i prelegenci z czołowych firm softwarowych na świecie.

W tym roku na GeeCONie wystąpi m.in. Bruce Eckel – autor kultowej książki Thinking in Java, Neal Ford – światowej sławy architekt aplikacji, Fred George – prekursor architektury mikroserwisów oraz wielu innych światowych ekspertów, chociażby Ken Sipe, czy Ted Neward – wylicza Łukasz Stachowiak, jeden z organizatorów konferencji GeeCON. – To nazwiska bardzo znane i poważane w świecie IT. Cieszymy się, że wystąpią w Polsce.

Na GeeCONie pojawią się specjaliści z Polski, Włoch, Francji, Belgii, Egiptu, Brazylii, Austrii, Ukrainy i USA. Bilety nie należą do najtańszych (ponad 1000 zł), ale to nie zniechęca uczestników.

–  W naszej branży musimy trzymać rękę na pulsie i być na bieżąco z najnowszymi technologiami. GeeCON ma swoją markę i tradycję, dlatego warto tu być – mówi Damian Majsner, Front-end Developer serwisów Walutomat.pl i Internetowykantor.pl, uczestnik konferencji. – Nie bez znaczenia jest doskonała atmosfera tej konferencji i integracja środowiska IT.

Jest jeszcze druga ważna strona tego typu wydarzeń. Z danych Komisji Europejskiej wynika, że do końca przyszłego roku będzie potrzebnych 600 000 programistów. Dane te mówią, że najwięcej potrzeb rekrutacyjnych w branży IT będzie w Portugalii, Francji i właśnie w Polsce. Firmy wiedzą jak trudno pozyskać dobrego programistę, testera, czy UX designera, dlatego chętnie sponsorują takie wydarzenia, by móc zaprezentować się z najlepszej strony i przekonać do pracy w danej firmie.

Rzeczywiście jest duża konkurencja wśród pracodawców, jeśli chodzi o pozyskanie specjalistów IT – przyznaje Artur Maliszewski, Chief Information Officer w Currency One SA, która jest sponsorem GeeCONu. – My staramy się ich przyciągnąć do nas nie tylko dogodnymi formami współpracy, czy ciekawymi benefitami, jak choćby masaże, owoce, czy hulajnogi w biurze. Zwracamy dużą uwagę na to, że pracujemy nad własnymi produktami i praca ta daje realny wpływ na rozwój rynku fintechów w Polsce – dodaje. A. Maliszewski.

GeeCON poświęcony będzie technologiom opartym na JVM, ale nie zabraknie też wykładów o językach dynamicznych jak javascript, tematów z architektury oprogramowania, testowania, narzędzi monitorujących czy metodyk wytwarzania oprogramowania. To jedno z najważniejszych wydarzeń w branży IT odbędzie się 15-17 maja w krakowskim Multikinie. Spodziewanych jest 1200 uczestników i ponad 75 prelegentów.

Jakich pracowników na Pomorzu brakuje najbardziej?

Deficyt kadrowy na Pomorzu sięga 8700 wolnych wakatów, które czekają na obsadzenie[i]. Jednocześnie jak wynika z raportu firmy rekrutacyjnej Antal – ponad 60% kandydatów w regionie nie szuka aktywnie pracy, ale z chęcią odpowiada na spersonalizowane oferty.

Na Pomorzu brakuje między innymi: specjalistów dla branż technicznych, pracowników transportu i logistyki oraz sektora farmaceutyczno-kosmetycznego. Deficyt występuje również w branżach tradycyjnych dla województwa pomorskiego, m.in. w budownictwie, gospodarce morskiej oraz turystyce i gastronomii, a także w zawodach z obszaru opieki zdrowotnej i pomocy społecznej.

Pomorskie wciąż przyciąga inwestorów z sektora usług wspólnych oraz IT. Szereg przedsiębiorstw regularnie zgłasza zapotrzebowanie na informatyków, m.in. programistów, inżynierów oprogramowania oraz osoby posiadające kwalifikacje w dziedzinach finansów, rachunkowości, administracji czy zasobów ludzkich.

Co ciekawe specjaliści i managerowie otrzymują rocznie średnio 8 ofert pracy. To znaczy, że co 1,5 miesiąca mogą przystąpić do procesu rekrutacyjnego.

Benefity i pakiety dla inżyniera produkcji

Branża produkcyjna w regionie pomorskim ma swoją specyfikę. Kandydaci są bardzo otwarci do rozmów, ale mniej skorzy do zmiany pracy. Jednocześnie stawki, które pracodawcy oferują pracownikom na stanowiskach inżynierskich utrzymują się na stosunkowo równym poziomie, a perspektywa ich podniesienia jest dosyć odległa. Tym samym zaczynają liczyć się wszelkiego rodzaju aspekty dodatkowe, benefity, dodatki paliwowe czy elastyczne czasy pracy.

Na przestrzeni ostatniego roku Trójmiasto odnotowało o 7 punktów procentowych więcej wskazań jako potencjalna destynacja zawodowa kadry średniego i wyższego szczebla z całej Polski. Przeszło co 3 kandydat (40% respondentów Antal) rozważający zmianę miejsca zamieszkania wybierze właśnie Pomorze. Takie wskazania siłą rzeczy prowadzą do tego, że firmy rozwijają u siebie pakiety relokacyjne, a także przychylniej patrzą w stronę kandydatów chcących zmienić miejsce życia i rozwoju zawodowego. Kandydat spoza regionu z racji mniejszej dynamiki rynku ma spore szanse na zatrudnienie u klientów.

Inżynierowie muszą liczyć się z coraz większą konkurencją, ponieważ region trójmiejski zyskuje na popularności i coraz częściej jest wskazywany jako atrakcyjna lokalizacja pod kątem relokacji przez specjalistów i menedżerów w Polsce – komentuje Miłosz Floriański, specjalista ds. rekrutacji w Antal, Engineering & Operations.

W SSC/BPO pracuje już 23 tys. osób

Intensywny rozkwit przeżywa branża SSC/BPO, czyli sektor nowoczesnych usług biznesowych. W ostatnich latach to Trójmiasto stało się jednym z najważniejszych miejsc dla potencjalnych inwestorów szukających lokalizacji nowych centrów usługowych. Pod względem liczby miejsc pracy w tym sektorze (w centrach BPO/SSC w Trójmieście pracuje ponad 23 tysiące osób), zajmuje obecnie czwarte miejsce w kraju, doganiając czołówkę, w której skład wchodzą: Kraków, Warszawa i Wrocław. W głównej mierze centra obsługują takie obszary jak: księgowość, IT i obsługa klienta. W tych dziedzinach obserwujemy największe zapotrzebowanie na pracowników.

Kto otrzyma najbardziej atrakcyjne wynagrodzenie w SSC/BPO?

Księgowy z niemieckim może liczyć na wynagrodzenie ok. 6-7000 brutto w zależności od stażu pracy. Kandydaci z doświadczeniem w zakupach z językiem angielskim otrzymają 7000 brutto, natomiast z językiem niemieckim – nawet do 9000 brutto. Warto zaznaczyć, że kandydaci z wykształceniem ekonomicznym lub finansowym, znający język angielski, mogą liczyć na angaż w wielu firmach, gdzie pracodawca przeszkoli ich i wdroży w odpowiednie stanowisko. Znajomość dodatkowych języków (np. niemiecki, francuski, szwedzki, włoski) zwiększa wynagrodzenie.

Logistyk mile widziany

W Trójmieście obserwujemy także intensywny rozkwit sektora logistyki. Spowodowane jest to przede wszystkim dużym rozwojem sieci transportowych (drogą lądową, powietrzną oraz morską), a także rozbudową przez istniejące już firmy, swoich działów logistyki w Polsce. Pracodawcy w tym sektorze są otwarci na kandydatów z wykształceniem wyższym o profilu związanym z TSL oraz znajomością języka angielskiego. Jak podkreśla Krzysztof Nadolski, odpowiedzialny za logistykę oraz sektor morski i offshore w Antal:

aktywność kandydatów na stanowiskach średniego i wyższego szczebla w logistyce jest zadowalająca. Brakuje jednak doświadczonych managerów, co z jednej strony jest spowodowane ich biernością, ale wynika też z faktu, że rynek nie wykształcił jeszcze solidnej grupy managerskiej w logistyce i spedycji.

Programista zawsze w cenie, ale niemałej

Dynamiczny rozwój technologiczny pogłębia i tak dużą już lukę kadrową w IT. Procentowo w 2018 roku zanotowaliśmy około 13-15% wzrost ofert dedykowanych dla osób z obszaru IT. Wszystko to przekłada się na coraz większą presję płacową. Przykładowo Developerzy Java w Trójmieście na pewno nie będą czekali na pracę. Pracodawcy oferują wynagrodzenie od 12 do 20 tys. zł brutto. Coraz prężniej rozwija się CyberSecurity, gdzie stawki plasują się między 15 tys. a 18 tys. zł brutto.

Zdaniem Soni Tkaczyk z Antal, rekrutującej specjalistów IT w Gdańsku: specjaliści z branży IT to głownie pasywni kandydaci, oczekujący na dobre oferty dopasowane do ich oczekiwań i kompetencji.

Procesy rekrutacyjne zamykane są często zanim pojawią się w Internecie. Firmy starają się bezpośrednio lub przez agencję dotrzeć do odpowiednich kandydatów. Ci z kolei czekają na oferty i wybierają te, które uznają dla siebie za najciekawsze. Najlepsi specjaliści potrafią dostawać nawet 20 ofert pracy w miesiącu. W środowisku IT mówi się, że programista bez pracy jest przez pół godziny.

Obserwujemy również, że firmy chętniej inwestują czas oraz finanse w rozwój młodych talentów, co często wiąże się również z umową lojalnościową wobec pracodawcy. Przykładowo obowiązek przepracowania roku czy dwóch na rzecz danej organizacji, w zamian za finansowanie kursów, szkoleń czy certyfikacji.

Warto otworzyć się na zmianę

Dopóki koniunktura gospodarcza odnotowuje najwyższe wskaźniki, to rynek kandydata w najbardziej deficytowych branżach będzie się utrzymywać. Przyczyną są ciągle powstające i rozwijające się nowe centra usług wspólnych, firmy IT oraz zakłady produkcji (rozbudowa lub greenfield). Co ciekawe ponad połowa z kandydatów biorących udział w badaniu Antal: „Aktywność Specjalistów i Menedżerów”, przyznaje, że w ciągu ostatniego roku nie otrzymało żadnej podwyżki. Dlatego to dobry moment na przemyślenie swojej obecnej sytuacji zawodowej i zaktywizowanie się na rynku pracy poprzez oferty, kontakt z rekruterami lub zrewidowanie z pracodawcą swoich obecnych warunków płacowych.

Gdzie szukać pracy?

Coraz większą rolę w poszukiwaniu pracy oraz rozwoju zawodowego pełnią media społecznościowe. Pracownicy zainteresowani zmianą pracy lub zmianą swojej ścieżki zawodowej powinni zainteresować się ogłoszeniami w sieci. Ponad 92% ankietowanych w raporcie Antal utrzymuje, że posiada aktywny profil na LinkedIn lub GoldenLine.  Choć ten drugi stara się dotrzymać kroku międzynarodowej sieci LinkedIn to jednak ten pierwszy jest zdecydowanym liderem społeczności ludzi pracy. Warto zatem zadbać o profesjonalny profil zawodowy i tam poszukać pracy, która spełni nasze oczekiwania.

ONE MORE LEVEL S.A. kończy 1 kw. 2019 r. z zyskiem

ONE MORE LEVEL S.A., Spółka notowana na rynku NewConnect, wypracowała w pierwszym kwartale 2019 r. ponad 114 tys. zł zysku netto przy przychodach netto ze sprzedaży w wysokości 1.005 tys. zł. Emitent w kwietniu br. rozpoczął sprzedaż gry „God’s Trigger” i pracuje równolegle nad drugą grą z gatunku FPP, której premiera jest zaplanowana na 2020 r.

Spółka zanotowała w 1 kw. 2019 r. 114 tys. zł zysku netto, a jej przychody netto ze sprzedaży wyniosły ponad 1.005 tys. zł. W analogicznym okresie 2018 r. ONE MORE LEVEL S.A. miała blisko 11 tys. zł straty netto przy przychodach netto ze sprzedaży w kwocie 210 tys. zł. W kwietniu 2019 r. do sprzedaży na PC, PS4 oraz Xbox trafiła wyprodukowana przez Emitenta gra „God’s Trigger” i spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem oraz odbiorem wśród recenzentów uzyskując wysokie oceny m.in. w serwisie metacritic.com. Dla Zarządu Spółki kluczowym elementem dla wyniku sprzedażowego tej produkcji pozostaje sprzedaż na konsolach.

„Premiera „God’s Trigger”, która odbyła się 18 kwietnia 2019 roku i uzyskane wysokie oceny gry produkowanej przez nasze studio, pokazały potencjał zespołu i są dobrym wyznacznikiem jakości, której oczekujemy jako Spółka od naszych kolejnych produkcji. Oczywiście nie zapominamy o dalszym wspieraniu „God’s Trigger” o kolejne dodatki i funkcjonalności takich jak m.in. nadchodzący w najbliższym czasie tryb kooperacji online.” – ocenia Iwona Cygan-Opyt, Prezes Zarządu Spółki ONE MORE LEVEL S.A.

ONE MORE LEVEL S.A. realizuje kolejny projekt, jakim jest gra z gatunku FPP, czyli przedstawiona z perspektywy pierwszej osoby. Produkcja ta jest realizowana na silniku Unreal Engine 4, dzięki czemu będzie charakteryzowała się najwyższym standardem i oferowała graczom rozrywkę na najwyższym poziomie. Zmiana silnika wpłynie pozytywnie na jakościowy skok kolejnej gry w porównaniu z poprzednim projektem Spółki. Powstająca produkcja będzie przeznaczona na komputery PC oraz konsole PS4 i Xbox One. Jej premiera została zaplanowana na 2020 r., a pierwsze informacje odnośnie tego projektu zostaną opublikowane przez ONE MORE LEVEL S.A. w ciągu najbliższych tygodni.

„Kolejny tytuł mamy nadzieję zapowiedzieć w przeciągu najbliższych tygodni. Umowa podpisana w czerwcu zeszłego roku zapewnia Spółce bezpieczeństwo finansowe niezbędne do realizacji planów dotyczących kolejnego projektu, który jeszcze wyżej podniesie poprzeczkę produkcji mogących powstawać w naszej Spółce. Cały zespół intensywnie pracuje, by kolejny tytuł spełnił pokładane w nim oczekiwania Zarządu i Akcjonariuszy Spółki. Nadchodzące tygodnie powinny przynieść wiele pozytywnych informacji dotyczących naszego dalszego rozwoju.” – zakończyła Prezes Cygan-Opyt.

USA twardo negocjują z Chinami. Jest nerwowo, ale bez paniki

Spadające indeksy w Azji i dołujący futures na S&P500 jasno dają do zrozumienia, że klimat na rynkach nie jest pozytywny w obawie, że USA i Chinom nie uda się dojść do porozumienia w kwestiach handlowych. Twarde stanowisko obu storn przynosi impas, ale też wyższe cła na import z Chin, co przez inwestorów jest odczytywane jako zagrożenie dla globalnego ożywienia.

Jest nerwowo, ale bez paniki, co widać po małych wahaniach na rynku FX. Za dobrą monetę jest odbierane, że strony wciąż ze sobą rozmawiają. W rozmowach nie ma progresu, ale obie strony podtrzymują ostrożny optymizm. Wicepremier Liu stwierdził, że negocjacje poszły „dość dobrze”, a w opinii sekretarza skarbu USA Mnuchina były „konstruktywne”. Jednocześnie chłodno wybrzmiewają żądania Waszyngtonu, by Chiny zobowiązały się do konkretnych zmian w swoim prawie, na co Pekin odpowiedział, że nie ma zamiaru połknąć „gorzkiego owocu” i zaszkodzić swoim interesom. Ponownie, upór stron oznacza brak kroku naprzód. Wyższe cła na towary z Chin są już w mocy, a rynek zastanawia się, jak Chiny zamierzają odpowiedzieć. Jeśli riposta będzie bolesna np. dla rolników z USA, to z pewnością rozsierdzi prezydenta Trumpa i otrzymamy soczystego tweeta z groźbami, które ponownie zachwieją rynkami finansowymi. Niezależnie jak bardzo rozsądek podpowiada, że strony w końcu dojdą do porozumienia, z perspektywy rynków finansowych ważniejsze jest, co będzie w międzyczasie. Sporo wskazuje, że najpierw musi być gorzej, by było lepiej i inwestorzy sami będą musieli przełknąć gorzki owoc rosnącej awersji do ryzyka.

Pozostajemy w klimacie, który preferuje redukcje pozycji w akcjach i ucieczkę kapitału w JPY i CHF. USD pozostaje między młotem a kowadłem. Z jednej strony jest „bezpieczną przystanią”, ale obawy o globalne ożywienie oznaczają utrzymanie gołębiego nastawienia banków centralnych i Fed ma najwięcej do oddania z poprzedniego cyklu zaostrzania polityki. Jako że EBC ma niemal pusty arsenał, paradoksalnie jest łatwiej dla EUR utrzymać (a nawet poprawić) swoją pozycję. Ale potencjalnym zagrożeniem na przyszłość jest to, że jeśli USA twardo negocjują z Chinami, tak samo twardo mogą prowadzić rozmowy z UE, co dla EUR nie będzie dobre. Na krajowym rynku złoty odczuwa presję z rynków zewnętrznych i pierwszy raz od marca EUR/PLN jest powyżej 4,3050. W ujęciu względnym złoty jest wciąż stabilny (+0,8 proc. od dołka EUR/PLN z kwietnia) i praktycznie nie ma ryzyka gwałtownej przeceny. Ale póki na rynkach zewnętrznych jest gorzej niż lepiej, dla EUR/PLN łatwiej jest ponad niż poniżej 4,30.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Orange wprowadza na rynek nowy model korzystania z usług. Zapowiada rewolucję na miarę tej, która wyparła telefony stacjonarne

Orange wprowadza na rynek nowy model korzystania z usług. Zapowiada rewolucję na miarę tej, która wyparła telefony stacjonarne 1

Orange zapowiada, że nową ofertą Flex zrewolucjonizuje rynek usług telekomunikacyjnych. Zamiast tradycyjnego modelu, w którym trzeba podpisać umowę w salonie albo pamiętać o doładowywaniu konta, klient będzie mógł włączać i wyłączać dowolne usługi i plany taryfowe w aplikacji, dopasowując je do swoich aktualnych potrzeb. Operator pracuje już też nad dostosowaniem oferty dla klientów biznesowych.

Do zbudowania aplikacji i oferty firma zaprosiła samych zainteresowanych, czyli obecnych i byłych klientów. W pierwszym etapie przeprowadzono badania, podczas których 4 tys. ankietowanych zapytano o to, co im przeszkadza w usługach telekomunikacyjnych i czego po nich oczekują. Następnie 400 osób zaproszono do konsultowania powstającego rozwiązania.

 Z naszych badań wynika, że klienci oczekują czterech istotnych elementów. Po pierwsze, chcą mieć poczucie wolności – nie chcą się wiązać żadnymi kontraktami, bo nie wiedzą, co będą robić za tydzień, miesiąc czy rok. Po drugie, chcą mieć wybór, który będzie łatwy i przyjemny. Po trzecie, chcą, żeby grać z nimi fair, aby wszystko było jasne, przejrzyste i transparentne. I po czwarte, chcą mieć poczucie bezpieczeństwa – móc kontrolować swoje rachunki i wiedzieć, ile na koniec zapłacą. Na bazie tych czterech elementów zbudowaliśmy Orange Flex – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Artur Stankiewicz, szef marketingu rynku konsumenckiego Orange Polska.

Podkreśla, że wprowadzenie nowej oferty jest dla rynku rewolucją, ponieważ zupełnie zmienia model korzystania z usług telekomunikacyjnych.

– Tak będzie niedługo wyglądał świat telekomunikacji: nie podpisuje się żadnych umów, włącza i wyłącza usługi kiedy, gdzie i jak się chce. Operator jest po prostu przez cały czas z klientem w jego smartfonie – mówi Artur Stankiewicz. – Jakaś część klientów pewnie zostanie w tradycyjnych ofertach. To tak jak z telefonią stacjonarną – już dawno lata świetności ma za sobą, a nadal są klienci, którzy z niej korzystają, mimo że komunikacja mobilna zdobyła rynek. Jesteśmy przekonani, że Orange Flex zmieni go jeszcze bardziej.

Według danych IPSOS aż 3/4 Polaków jest zadowolona z rosnącej cyfryzacji. 59 proc. uważa, że ma ona dobry wpływ na społeczeństwo, a cyfrowe usługi będą dostępne dla coraz większej ilości osób. Dziś korzysta z nich 15 proc. badanych. 34 proc. ankietowanych określa siebie jako zaawansowanych użytkowników cyfrowych gadżetów.

Orange Flex to w pełni elastyczna oferta komórkowa, bez sztywnej umowy – nie wymaga zbędnych formalności ani wizyt w salonie. Umożliwia klientowi dopasowanie wygodnego dla siebie planu komórkowego z poziomu smartfona, a potem łatwą zmianę, w zależności od jego potrzeb. Obejmuje szeroką gamę dodatkowych opcji, które można dowolnie włączać i wyłączać w każdej chwili, z poziomu aplikacji.

– Klient ma poczucie kontroli, bo z góry wie, ile za to wszystko zapłaci. Jeśli będzie chciał więcej gigabajtów, może zmienić plan taryfowy w każdej chwili i bez żadnych kosztów – mówi Artur Stankiewicz.

Oferta będzie na razie dostępna dla klientów indywidualnych, ale operator pracuje już nad dostosowaniem jej do potrzeb klientów biznesowych.

GDDKiA: Budowa A1 na wysokości Częstochowy powinna się zakończyć do końca roku, mimo odstąpienia od umowy z wykonawcą. Trasa może zostać oddana szybciej niż przewidywano

GDDKiA: Budowa A1 na wysokości Częstochowy powinna się zakończyć do końca roku, mimo odstąpienia od umowy z wykonawcą. Trasa może zostać oddana szybciej niż przewidywano 2

Jeszcze w tym roku do użytku ma zostać oddane blisko 60 km autostrady A1. Tym samym uda się uniknąć czarnego scenariusza, że po rozwiązaniu umowy z firmą Salini Polska opóźnienie może sięgnąć nawet kilkunastu miesięcy. – Wszystko wskazuje na to, że będziemy mogli z końcem roku ominąć Częstochowę i do granicy z Czechami przejechać autostradą – zapowiada Jan Krynicki, rzecznik Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Opóźniona jest budowa trzech odcinków drogi ekspresowej S5, jednak ich realizacja nie jest zagrożona.

– W przypadku dwóch inwestycji firmy Salini Polska – ostatniego, nieoddanego w zeszłym roku odcinka S3 na Dolnym Śląsku i autostrady A1, obwodnicy Częstochowy – odstąpiliśmy od umowy, ponieważ wezwanie do poprawy, czyli szczegółowo określony plan prac, jakie miały być wykonane w ciągu poprzedniego miesiąca, nie został zrealizowany. Zgodnie z kontraktem i zapisami umowy mieliśmy prawo odstąpić od umowy z winy wykonawcy – wskazuje w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Jan Krynicki, rzecznik prasowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

Po przerwie zimowej, która zakończyła się 15 marca, wykonawcy mieli wrócić do pracy na placach budowy – łącznie to 113 zadań o łącznej długości blisko 1 426 km. Na części odcinków były znaczne opóźnienia, stąd wysłane wezwania do natychmiastowego podjęcia działań naprawczych do konsorcjum na czele z Salini budującego drogę ekspresową S3 koło Polkowic na Dolnym Śląsku i A1 – obwodnicę Częstochowy (pomiędzy węzłami Rząsawa i Blachownia). Pod koniec kwietnia GDDKiA zdecydowała się rozwiązać umowę z Salini, która nie zrealizowała prac pomimo wezwań.

Roboty na A1 pomiędzy węzłami Rząsawa a Blachownia były wówczas zaawansowane na poziomie ok. 53 proc., choć upłynęło już ponad 94 proc. zakontraktowanego terminu. Dlatego, aby uniknąć większych opóźnień, GDDKiA już rozpoczęła wyłanianie nowego wykonawcy w trybie negocjacji bez ogłoszenia.

– Zaprosiliśmy wykonawców generalnych i podwykonawców trasy A1 do negocjacji, w jaki sposób mogą zabezpieczyć już wykonane prace i zrealizować to zabezpieczenie, m.in. wykonanie nawierzchni, wykonanie pełnego odwodnienia. To oraz inne nasze działania powinny spowodować, że z końcem tego roku udostępnimy kierowcom ciąg główny trasy A1. Na południe od Częstochowy pozostałe trzy kolejne odcinki autostrady A1 mają być w ciągu wakacji przekazane do dyspozycji kierowców, więc z końcem roku będziemy mogli ominąć Częstochowę i do granicy z Czechami przejechać autostradą – zapowiada Jan Krynicki.

Salini budowała też drogę ekspresową S3 koło Polkowic na Dolnym Śląsku. Za przekroczenie czasu budowy odcinka od węzła Kaźmierzów do węzła Lubin Północ zostały na nią nałożone kary umowne w wysokości 84,4 mln zł.

– Odcinek trasy S3, gdzie również odstąpiliśmy od umowy z winy wykonawcy, powinien być udostępniony jeszcze w 2018 roku. Jest to jedyny odcinek nieoddany w 2018 roku do dyspozycji kierowców, więc już dziś mówimy o tym paromiesięcznym opóźnieniu. Opóźnienie będzie na pewno minimum kilku-, jeżeli nie kilkunastomiesięczne – ocenia rzecznik GDDKiA.

Salini domagała się dopłat do kontraktów i uzależniała od tego rozliczenie się z podwykonawcami. Na odcinku A1 firma ma zaległości wobec 30 podwykonawców w łącznej wysokości ok. 5 mln zł. Na odcinku S3 doszło do powstania zaległości wobec 71 firm w wysokości ponad 41 mln zł.

– Roszczenie firmy Salini Polska opiewało na ok. 800 mln zł, ale mówiło o ogólnych roszczeniach waloryzacyjnych, a nie miało związku z konkretnymi klauzulami zawartymi w umowach. I to też pokazuje, że nie miało ono odniesienia do konkretnych wartości – przekonuje Krynicki.

Duże opóźnienia mogą też dotyczyć trzech odcinków drogi ekspresowej S5. Firma Impresa Pizzarotti, do której GDDKiA także wystosowała wezwanie, realizuje cztery kontrakty. To trzy odcinki S5 w województwie kujawsko-pomorskim: Nowe Marzy – Dworzysko, Dworzysko – Aleksandrowo i Białe Błota – Szubin, oraz S61 od końca obwodnicy Suwałk do Budziska. Sama trasa S5 jest jedną z ważniejszych w skali kraju – ma połączyć A1 z A2. Odcinki budowane przez włoskiego wykonawcę miały zostać oddane pod koniec 2019 roku. Zaawansowanie prac na nich jest jednak mniejsze od pozostałych wykonywanych przez rodzime konsorcja.

– Oczekujemy na dokumenty od inżyniera kontraktu, czy wezwanie do poprawy zostało wykonane, czy będziemy mieli prawo odstąpić od umowy i czy z tego prawa skorzystamy, czy będą jakieś rokowania na to, że firma będzie realizowała zadanie. Jesteśmy też przygotowani na realizację chociażby płatności bezpośrednich dla podwykonawców i usługodawców, co też może spowodować, że zrealizujemy wspólnie tę inwestycję do końca – mówi Krynicki.

Bez dokumentacji inżyniera kontraktu GDDKiA nie może podjąć decyzji, czy inwestycja będzie kontynuowana przez tego samego wykonawcę. Zwłaszcza że firma Impresa Pizzarotti w lutym wystąpiła z roszczeniami finansowymi – 766 mln zł ponad to, co zostało zapisane w kontraktach.

– Już na etapie postępowania przetargowego zadawaliśmy pytania, czy na pewno wykonawca jest w stanie zrealizować złożoną ofertę. Obecnie ma problemy, wyciągamy rękę w postaci możliwości płatności bezpośrednio do tych, którzy realizują prace i usługi, ale tutaj też nie ma jeszcze takich możliwości ze strony wykonawcy. On złożył ogólne roszczenie, a my opieramy się na obopólnie podpisanych umowach z każdym wykonawcą na tych samych zasadach – podkreśla Jan Krynicki.

Oszczędność energii w firmie nie wymaga gigantycznych inwestycji. Sama zmiana nawyków pracowników pozwala ograniczyć zużycie prądu o 5 proc.

Oszczędność energii w firmie nie wymaga gigantycznych inwestycji. Sama zmiana nawyków pracowników pozwala ograniczyć zużycie prądu o 5 proc. 3

Polskie firmy kładą coraz większy nacisk na ograniczanie zużycia energii. Wpływają na to rosnące ceny prądu, presja na biznes, by działał w sposób bardziej ekologiczny, ale też coraz większa dostępność programów wsparcia. Poza inwestycjami wymagającymi dużych nakładów ważne są także drobne inicjatywy. Według KAPE już zmiana nawyków pracowników na bardziej energooszczędne pomoże zmniejszyć zużycie energii o 5 proc. Małe i średnie firmy oraz start-upy, które potrzebują wsparcia w działaniach proefektywnościowych, mogą skorzystać z pomocy i doradztwa w ramach projektu Start2Act.

– Polskie firmy radykalnie poprawiły się w zakresie efektywności energetycznej. Lata temu, kiedy następowała w Polsce transformacja, mówiliśmy, że energia zawarta w słoiku dżemu jest siedmiokrotnie większa niż w tym samym produkcie wytworzonym w Europie Zachodniej. Dziś jest to już 1,5–2 razy więcej energii zużytej do produkcji słoika dżemu czy pary butów – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Roman Babut, doradca ds. międzynarodowych prezesa zarządu Krajowej Agencji Poszanowania Energii.

Według danych GUS przemysł odpowiada za 83 proc. całkowitego zużycia energii elektrycznej w Polsce. Z kolei raport „Koszty energii. Wyzwania i szanse dla przedsiębiorstw” Kantar Millward Brown na zlecenie Ayming Polska pokazuje, że Polska wciąż musi nadrabiać dystans dzielący ją od najbardziej energooszczędnych krajów europejskich, a dla 93 proc. przedsiębiorstw energochłonnych wydatki na energię elektryczną odgrywają istotną rolę w kosztach produkcji.

To z tego powodu wiele firm podejmuje się optymalizacji tego obszaru. Poprawa efektywności energetycznej zwyczajnie się im opłaca – pozwala m.in. ograniczyć koszty działalności i zapewnić środki na nowe inwestycje. Firmy planujące przedsięwzięcia, które mają zwiększyć ich efektywność energetyczną, mogą skorzystać z całego szeregu instrumentów wsparcia, np. dotacji NFOŚiGW i PARP, funduszy unijnych albo systemu białych certyfikatów, pozwalają zrekompensować część poniesionych kosztów. Z informacji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynika, że osiągnięta w ten sposób oszczędność energii finalnej w 2017 roku wyniosła 364 991 toe.

Korzyści z wdrażania efektywności energetycznej są nie tylko finansowe, lecz także ekologiczne. W Polsce 60 proc. ciepła jest wytwarzane z węgla kamiennego, niestety nie najlepszej jakości. W związku z tym każde działanie, które prowadzi do ograniczenia spożycia energii, prowadzi również – pośrednio lub bezpośrednio – do ograniczenia spożycia surowca, które emituje znaczne ilości dwutlenku węgla – mówi Roman Babut.

Przedsiębiorstwa kładą nacisk na efektywność energetyczną, bo przyczynia się do tego również polska i unijna polityka klimatyczna. Presja, żeby działały w sposób bardziej zrównoważony i ograniczały swój wpływ na środowisko, jest coraz większa. Duże firmy, zatrudniające powyżej 250 pracowników, mają ustawowy obowiązek co cztery lata przeprowadzać audyt energetyczny (szczegółowy przegląd m.in. zużycia energii w budynkach i instalacjach przemysłowych) i składać z niego raport do URE.

Jest cała gama możliwości poprawy efektywności energetycznej w firmie. Przedsięwzięcia, które wymagają inwestycji w technologie czy proces produkcji, zwykle kosztują więcej i okresy zwrotu są dłuższe. Natomiast mogą to być także działania miękkie, które zależą wyłącznie od organizacji i wymagają niedużych nakładów finansowych, ale szybko przynoszą zyski. Przykładem może być wymiana oświetlenia – mówi Roman Babut.

Sprzęt biurowy zużywa 15 proc. całkowitej energii wykorzystywanej w firmach, a jeśli obecne tempo się utrzyma, w 2020 roku ten odsetek będzie wynosić 30 proc. Wiele zależy też od samych pracowników. Z danych KAPE wynika, że zmiana ich nawyków na bardziej energooszczędne może zmniejszyć zużycie energii w firmie o 5 proc.

Od zachowania pracowników zależy bardzo wiele, zarówno w firmach o profilu produkcyjnym, jak i konsultingowym. Przykładowo, w KAPE wdrażamy wiele programów, w które włączają się pracownicy, jednak zwykle wymaga to wcześniejszego przeszkolenia. Jest szeroka oferta projektów krajowych i międzynarodowych finansowanych z różnych źródeł i zachęcamy firmy do skorzystania z ich doświadczeń, do szkolenia pracowników i wdrażania procesów proenergooszczędnych – mówi Roman Babut.

Firmy, które potrzebują wsparcia w działaniach proefektywnościowych, mogą skorzystać z pomocy KAPE. W ramach unijnego programu Horyzont 2020 KAPE prowadzi projekt Start2Act, którego celem jest pomoc MŚP i start-upom w zmniejszeniu zużycia energii oraz obniżeniu kosztów. Projekt obejmuje bezpłatne doradztwo oraz działania szkoleniowe i jest prowadzony w dziewięciu krajach europejskich, m.in. Bułgarii, Chorwacji, Polsce, Rumunii, Słowacji czy Wielkiej Brytanii.

Start2Act polega na wdrażaniu prostych rozwiązań. W ramach tego projektu przekazujemy firmom doświadczenia międzynarodowe z 9 krajów europejskich. Głównym elementem jest platforma szkoleniowa i e-learning oraz baza wiedzy, podbudowana solidnymi eksperckimi opracowaniami – mówi Roman Babut.

Możliwe jest również indywidualne spotkanie z ekspertem Krajowej Agencji Poszanowania Energii, który przyjedzie do firmy i doradzi, jak zwiększyć efektywność energetyczną.

Na zakończenie projektu Start2Act firma uzyskuje certyfikat ukończenia programu szkoleniowego, który może posłużyć np. do jej promocji. Z pewnością znajdą się partnerzy, którzy poszukują właśnie takich firm, działających w kierunku poszanowania energii i poprawy efektywności energetycznej – mówi doradca ds. międzynarodowych prezesa zarządu KAPE.

Jak podkreśla, korzyści są nie tylko finansowe, bo działania proefektywnościowe budują też pozytywny wizerunek przedsiębiorstwa na rynku i zadowolenie pracowników, którzy doceniają fakt, że ich firma dba o zrównoważony rozwój. Z biznesowego punktu widzenia efektywność energetyczna daje z kolei lepsze możliwości marketingowe i chroni firmę przed skutkami przyszłych zmian cen energii.

Z podzielonej płatności VAT korzystają tylko największe firmy. Większość przedsiębiorstw obawia się zachwiania płynności finansowej

Z podzielonej płatności VAT korzystają tylko największe firmy. Większość przedsiębiorstw obawia się zachwiania płynności finansowej 4

Ze split paymentu, czyli mechanizmu podzielonej płatności VAT, korzystają głównie spółki Skarbu Państwa i inne duże firmy. Wśród podmiotów z sektora małych i średnich przedsiębiorstw tylko co czwarta firma jest zainteresowana jego stosowaniem, co trzecia dostrzega jego zalety – wynika z ubiegłorocznego badania BIG InfoMonitor. Choć podzielona płatność wiąże się z pewnymi korzyściami, to ma duży wpływ na płynność finansową firm. Część pieniędzy zostaje unieruchomiona na rachunku VAT-owskim, to zaś może zmuszać je do korzystania z dodatkowego kredytowania.

– Split payment, czyli podzielona płatność, związana jest z formułą płatności za fakturę, którą otrzymuje nabywca będący podatnikiem VAT. Formuła ta zakłada, że kwota netto wpływa na rachunek naszego kontrahenta, tzw. rozliczeniowy, natomiast kwota VAT-u wpływa na rachunek VAT-owski, do którego dostęp jest ograniczony – tłumaczy w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Marta Szafarowska, doradca podatkowy i partner w Gekko Taxens Doradztwo Podatkowe.

Od 1 lipca 2018 roku przedsiębiorca może podzielić płatność na dwie części. Z części, która trafia na osobny rachunek VAT, można korzystać wyłącznie do rozliczeń płatności VAT z urzędem skarbowym. Przedsiębiorca nie może z tego konta uregulować np. całości faktury zakupowej, podatku dochodowego czy składek na ubezpieczenia społeczne.

– Split payment jest fakultatywny. Środki z tego rachunku mogą być przeniesione na rachunek rozliczeniowy przedsiębiorcy, ale organ podatkowy musi na to wyrazić zgodę. Poprzez to, że jest to zamknięty obieg, uznaje się, że organ podatkowy ma cały czas kontrolę nad środkami w zakresie podatku VAT – podkreśla Marta Szafarowska.

Mechanizm podzielonej płatności wiąże się z określonymi korzyściami – umożliwia obniżenie zobowiązania VAT (im szybciej zostanie zapłacony podatek, tym większą zniżkę otrzyma podatnik) i otrzymanie zwrotu VAT w przyspieszonym terminie 25 dni, a także zabezpiecza przed dodatkowymi sankcjami w razie zakwestionowania przez organy podatkowe prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur zakupowych opłaconych z jego użyciem.

– Jeżeli mamy do czynienia z fakturą, wobec której organ podatkowy zakwestionuje prawo podatnika do odliczenia VAT-u, to tak długo, jak podatnik nie miał świadomości, że taka faktura jest kompletnie pusta, tak długo z brakiem odliczenia VAT-u nie będą się wiązały dodatkowe sankcje, jeżeli zapłaciliśmy za taką fakturę w formule podzielonej płatności – mówi doradca podatkowy Gekko Taxens.

Obecnie ze split payment korzystają głównie największe firmy w Polsce, choć wciąż skala jest niewielka – aktywnie korzysta z takiej możliwości ok. 10 proc. firm. Z danych Krajowej Administracji Skarbowej wynika, że w ciągu pierwszych sześciu miesięcy od wprowadzenia formuły podzielonej płatności skorzystało z niej ok. 400 tys. podmiotów.

– Split payment stosują przede wszystkim podmioty, które same otrzymują duże kwoty podatku VAT na rachunek VAT-owski, przy czym przodują tutaj spółki Skarbu Państwa, które od razu przyjęły zapłatę w formule podzielonej płatności na rzecz swoich kontrahentów. Stosują ją również inne duże spółki, które w ten sposób starają się wyrazić swoją należytą staranność – wymienia ekspertka.

Większość firm podchodzi jednak do tego rozwiązania z rezerwą. Z ubiegłorocznego badania przeprowadzonego na zlecenie BIG InfoMonitor wynika, że tylko co czwarte przedsiębiorstwo z sektora MŚP jest zainteresowane stosowaniem split paymentu. Zalety ze stosowania tego rozwiązania dostrzega tylko co trzecia firma. Większość obawia się zachwiania płynności  finansowej, gdy część pieniędzy jest zablokowana na rachunku VAT-owskim. W sytuacji, gdy wielu przedsiębiorców ma problem z terminowym uzyskiwaniem płatności od kontrahentów, split payment może się okazać trudny do wprowadzenia.

 Im więcej kontrahentów płaci nam w formule podzielonej płatności, tym większe problemy możemy mieć z przepływami pieniężnymi. W wielu relacjach między kontrahentami można zaobserwować działania, które celowo są ukierunkowane na to, żeby nie psuć kontrahentowi przepływów pieniężnych – mówi Marta Szafarowska.

Nowelizacja ustawy o VAT, wdrażająca obowiązkowy split payment, prawdopodobnie wejdzie w życie na początku 2020 roku.

Wirtualne rozgrywki sportowe przyciągają tylu widzów, ile największe imprezy. Tylko w Polsce e-sport śledzi 3 mln osób

Wirtualne rozgrywki sportowe przyciągają tylu widzów, ile największe imprezy. Tylko w Polsce e-sport śledzi 3 mln osób 5

E-sport to już bardzo lukratywny biznes. W 2019 roku wartość tego rynku sięgnie 1,1 mld dol. Tylko w 2018 roku na świecie odbyło się 737 dużych wydarzeń e-sportowych, a wpływy z biletów wygenerowały 55 mln dol. Rozgrywki dzięki platformom internetowym śledziły setki milionów widzów. W tym roku widownia może wzrosnąć do nawet 450 mln osób. Także w Polsce wirtualny sport szybko rośnie w siłę. W 2018 roku był wart ok. 50 mln zł, a rozgrywki ogląda ok. 3 mln entuzjastów. Takie wydarzenia jak Intel Extreme Masters w Katowicach w sieci śledzi nawet 230 mln osób na całym świecie.

– Potencjał e-sportu dla gospodarki jest duży i co ciekawe, ciągle rośnie. Trudno o segment rynku, który notowałby tak duży wzrost jak e-sport. Jest to zjawisko, którego wartość globalnie w tym roku przekroczyła 1 mld dol. – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Aleksander Szlachetko, dyrektor zarządzający ESL Polska.

Z raportu opublikowanego przez Newzoo wynika, że rynek wirtualnego sportu w 2019 roku będzie wart rekordowe 1,1 mld dol. Dla porównania w ubiegłym roku było to niewiele ponad 905 mln dol. W kolejnych latach tempo nie osłabnie. Według ekspertów Newzoo rynek do 2022 roku będzie wart 1,8 mld dol., ale optymistyczny scenariusz zakłada, że może to być nawet 3,2 mld dol.

– Krajem, który otwiera listę państw o największej gęstości fanów e-sportowych, czyli stosunku widowni e-sportowej do populacji internautów, jest Korea, bo to jest dla nich sport narodowy. Koreańczycy od dawna w te gry grają, oglądają, dużo czasu spędzają na tej rozrywce. Rynek e-sportu w Polsce jest zaskakująco dobrze rozwinięty i bardzo dojrzały. Polska jest w pierwszej piątce tej globalnej klasyfikacji – ocenia Aleksander Szlachetko.

Newzoo podaje, że w 2019 roku największym rynkiem e-sportu jest Ameryka Północna (ponad 409 mln dol. i 24 mln widzów). Rynek w Chinach jest z kolei wart 210,3 mln dol. i jest już drugim największym rynkiem wirtualnego sportu (wyprzedziły Europę Zachodnią). Polska na tym tle, z wynikiem ok. 50 mln zł, wygląda skromnie, ale w regionie jesteśmy liderem, także pod względem liczby widzów.

– Zainteresowanie e-sportem jest bardzo duże i z roku na rok rośnie. Widzimy to zarówno w liczbie widzów, jak i graczy. W Polsce prawie 3 mln osób interesuje się tą rozrywką, którą można oglądać tak jak każdy inny sport. Na świecie są setki milionów fanów. Najbardziej wierna widownia zbliża się do liczby ćwierć miliarda osób – wskazuje dyrektor zarządzający ESL.

Na świecie – według ekspertów Newzoo – w tym roku liczba widzów sięgnie blisko 454 mln, z czego 201,2 miliona to fani stale śledzący e-sport. W 2018 roku na żywo, za pośrednictwem platform online, mecze „League of Legends” oglądało ponad 347 mln osób, kolejne „CS:GO” i „Dota 2” zgromadziły odpowiednio 275 i 250 mln widzów. Czołową piątkę zamykają „Overwatch” (101,3 mln) i „Hearthstone” (54,1 mln).

Także polskie imprezy to już światowa marka – w Katowicach od kilku lat rozgrywane są finały jednego z najważniejszych e-sportowych turniejów na świecie – Intel Extreme Masters.

– Tegoroczna edycja „Intel Extreme Masters” we wszystkich kategoriach była największa. Do Spodka w ciągu 10 dni przyszło ponad 174 tys. osób. Jeżeli zliczyć unikalnych widzów oglądających nasze transmisje każdego dnia tego turnieju, to było to ponad 230 mln osób na całym świecie. Nadawaliśmy w 21 językach, zrealizowaliśmy ponad 500 godzin transmisji na żywo, we wszystkich turniejach grało ponad 600 graczy z 60 krajów, czyli nie mówimy już o wydarzeniu lokalnym, ale globalnym, i to o bardzo dużym zasięgu – podkreśla Aleksander Szlachetko.

E-sport to także coraz bardziej dochodowy rynek, a najlepsi gracze zgarniają duże sumy, nie tylko z samych rozgrywek, lecz także np. z wpływów od sponsorów. W 2017 roku nagrody na świecie miały wartość ok. 112,1 mln dol., rok później już 151 mln dol.

– Jeszcze 10 lat temu mówiliśmy o turniejach, w których się wygrywało klawiaturę, myszkę, czy drobne zaskórniaki. Na Intel Extreme Masters w tym roku pula nagród wynosiła łącznie prawie 10 mln zł – wskazuje dyrektor zarządzający ESL.

Coraz częściej mówi się, że e-sport może się stać dyscypliną olimpijską. Powoli już jest traktowany jako pełnowartościowa dyscyplina sportowa z rzeszą fanów i profesjonalnych graczy.

– E-sport jest zbliżony do tradycyjnego sportu, bo wyczerpuje wszystkie znamiona rywalizacji sportowej. Mamy profesjonalnych zawodników, drużyny, organizacje, które mają psychologów, trenerów i dietetyków, są poważne turnieje, ligi z dużymi nagrodami, a co więcej, jest duża entuzjastyczna publiczność – wymienia Aleksander Szlachetko.

Paliwa ciekłe mogą przyspieszyć eksplorację kosmosu. Są bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i zasilają już coraz więcej komercyjnych rakiet

Paliwa ciekłe mogą przyspieszyć eksplorację kosmosu. Są bezpieczniejsze, bardziej elastyczne i zasilają już coraz więcej komercyjnych rakiet 6

Paliwa ciekłe mogą zrewolucjonizować transport kosmiczny. Choć obecnie to paliwa stałe są stosowane najczęściej, to silniki na ciekły materiał pędny uzyskują najwyższą efektywność spośród silników rakietowych. Wraz ze wzrostem ilości paliwa i utleniacza, większe są tylko zbiorniki, silnik pozostaje taki sam, inaczej niż w przypadku napędów na paliwa stale czy hybrydowe. Do tego silniki na paliwa ciekłe są bezpieczne i elastyczne pod względem warunków pracy. Napędy na paliwa ciekłe umożliwią rozwój satelitarnych systemów startowych, zapewniając dostęp do orbity po znacznie niższych kosztach niż istniejąca technologia rakietowa.

– Wykorzystanie paliw ciekłych pozwala na bardziej ekonomiczne loty. Gdybyśmy chcieli np. używać tych samych paliw i utleniaczy w formie gazowej, musielibyśmy mieć dużo większe zbiorniki. Jednak największym plusem są zdecydowanie jak najlepsze osiągi oraz bezpieczeństwo i możliwość sterowania takimi rakietami – ocenia w rozmowie z agencją innowacyjną Newseria Innowacje Agata Zwolak, lider projektu rakiety hybrydowej z AGH Space Systems.

Silniki na ciekłe paliwo uzyskują najwyższą efektywność spośród silników rakietowych. Z tradycyjnymi napędami wygrywają też kwestią przechowywania materiałów pędnych w rakiecie. Wraz ze wzrostem ilości paliwa i utleniacza zwiększa się tylko zbiornik, sam silnik pozostaje taki sam. W przypadku pozostałych silników, wraz z ilością paliwa rośnie komora spalania. Dodatkowo silniki na paliwa ciekłe są bezpieczne i stosunkowo elastyczne pod względem warunków pracy, są już niemal powszechnie używane w rakietach orbitalnych.

– Chemiczne napędy rakietowe można podzielić na ciekłe, stałe i hybrydowe. W przypadku paliw stałych używamy stałego utleniacza i stałego paliwa, w przypadku rakiet hybrydowych – ciekłego lub gazowego utleniacza oraz stałego paliwa. Natomiast w przypadku napędów ciekłych używamy zarówno ciekłego utleniacza, jak i ciekłego paliwa. Użycie silników napędzanych paliwem ciekłym pozwala nam na osiąganie lepszych osiągów, a także zwiększenie bezpieczeństwa i daje nam możliwość lepszego sterowania ciągiem silnika – przekonuje Agata Zwolak.

Silniki na paliwo stałe i hybrydowe sprawdzają się przede wszystkim w rakietach suborbitalnych i sondujących, czyli stosunkowo małych. Są dość proste i tanie, a dodatkowo próg masy potrzebnej do umieszczenia działającego napędu w rakiecie jest mniejszy niż w innych napędach. Paliwa ciekłe mają inne zalety, a ze względu na bezpieczeństwo i efektywność stopniowo zmieniają rynek rakiet.

– Przykładami takich paliw ciekłych może być np. kerozyna – nafta, jaka jest wykorzystywana w rakietach SpaceX, albo np. alkohol izopropylowy, którego my używamy w naszym projekcie „Turbulencja”. Natomiast jako utleniacza można użyć m.in. ciekłego tlenu lub ciekłego podtlenku azotu – wymienia ekspertka.

„Turbulencja”, czyli projekt rakiety sondującej napędzanej silnikiem rakietowym na ciekły materiał pędny, skonstruowana przez Polaków z AGH Space Systems, to pierwsza na świecie rakieta na paliwo ciekłe wykorzystująca podtlenek azotu. Pozwoliło to na uproszczenie całego systemu przy zachowaniu efektywności właściwej silnikom na paliwo ciekłe. Dzięki temu jesteśmy w stanie zbudować rakietę sondującą lub suborbitalną wyposażoną w silnik na paliwo ciekłe, który osiąga lepszą efektywność niż rakiety na paliwo stałe czy te hybrydowe.

– Większe komercyjne rakiety są już w dużej mierze zasilane właśnie ciekłym materiałem pędnym, jednak napędy hybrydowe i stałe dalej są wykorzystywane na świecie. Przede wszystkim napędy stałe w różnych projektach militarnych, a napędy hybrydowe do mniejszych projektów, do sterowania w kosmosie. Każdy z rodzajów silników niesie jakąś przyszłość dla rozwoju technologii kosmicznych – tłumaczy Zwolak.

Silniki z napędem na paliwa stałe wciąż jeszcze cieszą się największą popularnością, jednak już od lat największe firmy świata pracują nad silnikami o alternatywnych napędach, które mogłyby znacznie ułatwić i przyspieszyć eksplorację kosmosu. Niedawno opracowany silnik rakietowy SABRE (Synergetic Air-Breathing Rocket Engine) może być kolejnym krokiem naprzód w napędzie lotniczym. Łączy elementy technologiczne silników odrzutowych i rakietowych, tworząc oszczędny i skalowalny układ napędowy wielokrotnego użytku. Od startu w atmosferze silnik zasysa powietrze jak konwencjonalny silnik odrzutowy, aby wspomóc spalanie paliwa wodorowego. Po przekroczeniu atmosfery przełącza się na konwencjonalny tryb rakietowy i wykorzystuje ciekły tlen.

Tego typu silniki umożliwią wprowadzenie szeregu hipersonicznych pojazdów powietrznych i rozwój satelitarnych systemów startowych, tym samym zapewnią też dostęp do orbity po znacznie niższych kosztach niż obecnie.

Rewolucyjna technologia opracowana przez Polaków może z kolei sprawdzić się np. w rakietach wojskowych. Zastosowanie podtlenku azotu mogłoby być znacznie tańsze w przypadku rakiet wojskowych, które przez dłuższy czas mają być w pełnej gotowości do startu. Takie rakiety mogłyby się też sprawdzić przy wynoszeniu ładunków na trajektorie suborbitalne i orbitalne.

– W przypadku paliw, jakie my wykorzystujemy, czyli podtlenek azotu i alkohol izopropylowy, są to tanie i łatwo dostępne materiały, ponieważ naszym celem jest wykorzystywanie łatwych i tanich środków, żeby zbudować projekt przystępny cenowo – wskazuje Agata Zwolak.

Paliwa ciekłe to jednak nie koniec w napędach rakietowych. Niedawno naukowcom z Uniwersytetu Harvarda udało się otrzymać wodór metaliczny w stanie stałym. Może to oznaczać prawdziwą rewolucję. Wodór w tym stanie będzie kilkukrotnie mocniejszym paliwem rakietowym niż stosowany do tej pory w rakietach wodór ciekły.

Trwają również prace nad silnikami plazmowymi, gdzie wykorzystywane jest elektromagnetyczne przyspieszanie plazmy. Dzięki uzyskiwaniu prędkości kilkuset tysięcy km/h, lot na Marsa może trwać zaledwie 39 dni zamiast co najmniej pół roku w przypadku rakiet konwencjonalnych. Podobny efekt mogłoby dać zastosowanie silników fuzyjnych, gdzie – jak wyliczają eksperci – ilość paliwa o wielkości ziarnka piasku dałaby taką samą siłę, co cztery litry chemicznego paliwa.

Bursztyn bałtycki może wyleczyć trądzik i lekooporne szczepy gronkowca. Polacy pracują nad uzyskaniem z niego bakteriobójczej substancji czynnej

Bursztyn bałtycki może wyleczyć trądzik i lekooporne szczepy gronkowca. Polacy pracują nad uzyskaniem z niego bakteriobójczej substancji czynnej 7

Polska dysponuje jednymi z największych na świecie złóż bursztynu. Polski start-up potwierdził i chce wykorzystać bakteriobójcze działanie tego surowca do wyprodukowania zupełnie nowej substancji kosmetycznej i farmaceutycznej. Sam bursztyn od lat wykorzystywany jest w medycynie naturalnej i ludowej. Dotychczas nie wzbudził jednak poważnego zainteresowania ze strony koncernów. Tymczasem bursztyn może się okazać świetnym środkiem konserwującym, może leczyć trądzik czy wyleczyć gronkowca.

– Staramy się pozyskać substancje o charakterze bakteriobójczym z bursztynu bałtyckiego. Dzieje się to na drodze wieloetapowej ekstrakcji i oczyszczania. Naszym głównym celem na tym etapie jest wprowadzenie pozyskanych substancji i kompleksów substancji do produktów kosmetycznych jako substancje aktywne bądź konserwanty. Właściwości bakteriobójcze bursztynu nie są obecnie wykorzystywane w żadnym produkcie kosmetycznym, a nam udało się je potwierdzić i uzyskać ekstrakt, który takie właściwości wykazuje – mówi agencji informacyjnej Newseria Innowacje Igor Kaczmarczyk, prezes zarządu spółki Amber Laboratories.

Projekt Amber Care dedykowany jest branży kosmetycznej i farmaceutycznej. Polacy opracowali innowacyjną metodę pozyskiwania substancji bakteriobójczych z bursztynu bałtyckiego. Według start-upu, opracowane substancje wykazują skuteczne działanie np. wobec lekoopornych szczepów gronkowca złocistego. Mogą jednak także służyć do konserwacji różnego rodzaju produktów i produkcji kosmetyków naturalnych.

– Innowacyjność projektu polega na tym, że powszechnie znaną żywicę kopalną, jaką jest bursztyn, wykorzystujemy w nowatorski sposób. Staramy się wyekstrahować za pomocą współczesnych zdobyczy nauki substancje o działaniu bakteriobójczym po to, żeby one zabijały nam bakterie jako konserwant w produkcie. Mogą też być składnikiem aktywnym, np. w produktach wspomagających leczenie trądziku – mówi Igor Kaczmarczyk.

Wykorzystanie bursztynu w masowej produkcji farmaceutyków i substancji kosmetycznych mogłoby potencjalnie być dużą szansą ekonomiczną dla Polski, która po Rosji dysponuje jednymi z największych złóż na świecie. Według danych Państwowego Instytutu Geologicznego złoża są szacowane łącznie na ponad tysiąc ton. Oficjalne i zgodne z prawem wydobycie bursztynu jest w naszym kraju niewielkie, zdecydowana większość wydobycia następuje nielegalnie.

Naukowcy z Uniwersytetu Rochester skupili się z kolei na problemie dostępu do masy perłowej. Substancja ta, naturalnie występująca w wewnętrznej części skorupy małż, jest szeroko wykorzystywana w kosmetologii i farmacji. Jej cechą charakterystyczną jest duża wytrzymałość mechaniczna połączona z niewielką masą. Jest także biokompatybilna, co sprawia, że doskonale nadaje się m.in. do wytwarzania implantów ortopedycznych czy nawet sztucznych kości. Problemem jest jednak jej wysoka cena.

Amerykanie opracowali metodę wytwarzania masy perłowej w warunkach laboratoryjnych bez zaawansowanej aparatury, tylko w wyniku naturalnych procesów zachodzących przy udziale bakterii. Medycyna nie jest jedynym potencjalnym zastosowaniem masy perłowej. Z uwagi na właściwości fizyczne, ogromne nadzieje wiązane są z nią również w inżynierii lądowej czy nawet przemyśle kosmicznym. Także polscy badacze nie skupiają się wyłącznie na naturalnych złożach bursztynu.

– Złoża bursztynu są ograniczone, więc na tym etapie koncentrujemy się na tym, aby opisać substancję aktywną, którą pozyskaliśmy z bursztynu, jak ona wygląda chemicznie, bo być może produkowana może być też przez współczesne rośliny bądź syntetyzowana sztucznie. Obecnie projekt jest na etapie prototypu, czyli ekstraktu o określonych właściwościach bakteriobójczych, które możemy udostępniać zainteresowanym firmom do testów – mówi przedstawiciel Amber Laboratories.

Twórcy projektu Amber Care poszukują aktualnie źródeł finansowania, by móc wprowadzić go w dalsze fazy. Według Orbis Research, światowy rynek produktów kosmetycznych będzie w 2023 roku wyceniany na ponad 805 mld dol. Dla porównania w 2017 roku było to nieco ponad 532 mld dol.

Debiut Plantwear S.A. na NewConnect coraz bliżej. Spółka przedłuża okres przyjmowania zapisów

Plantwear S.A., producent lifestylowych akcesoriów drewnianych w Polsce, jest w trakcie przeprowadzania publicznej oferty poprzedzającej debiut na rynku NewConnect. Dotychczas Spółka pozyskała ponad 0,7 mln zł od ponad 160 inwestorów indywidualnych. Maksymalny pułap emisji nie został jeszcze osiągnięty, w związku z czym Zarząd Spółki wraz z oferującym akcje podjęli decyzję o wydłużeniu terminu przyjmowania zapisów do 10 czerwca 2019 r. Nie zmienia to planów debiutu Spółki na rynku NewConnect.

Oferta publiczna akcji serii C obejmuje 363 636 zwykłych akcji na okaziciela.

29 kwietnia Spółka opublikowała szacunkowe wyniki finansowe za I kwartał tego roku. Są one rekordowe i istotnie wpływają na poprawę atrakcyjności parametrów wyceny Spółki dla inwestorów. W I kwartale 2019 r. przychody Plantwear wzrosły o 181% względem analogicznego okresu zeszłego roku. Tylko przez te 3 miesiące wykonano 30% prognozy w odniesieniu do przychodów oraz 25% w odniesieniu do zysku netto, i to w historycznie najgorszym okresie, który dotychczas odpowiadał za 9-15% przychodów rocznych.

Są to wartościowe dane ukazujące potencjał Spółki, które mogą stanowić istotne przesłanki decyzji inwestycyjnej. Zgodnie z sygnałami ze strony inwestorów, chcemy dać im możliwość dokładnej analizy nowych danych oraz czas na podjęcie decyzji – mówi Wiktor Pyrzyk, Prezes Zarządu Plantwear S.A.

Zaktualizowana wartość wskaźnika P/E pre money wynosi 8,12x, natomiast post money 10,55x. Jest to istotny spadek względem danych za rok 2018, kiedy to wskaźniki wynosiły kolejno 13,85x oraz 18,55x.

Kapitał pozyskany z emisji umożliwia przyspieszenie działań w ramach strategii rozwoju. Realizujemy ją na bieżąco, jednak środki z zewnątrz pozwolą zwiększyć tempo działań i podjąć wszystkie z założonych celów emisyjnych. Większe wpływy to szybsza realizacja przyjętej strategii, co przełoży się korzystnie na potencjał wzrostu wartości Plantwear, na czym skorzystają też akcjonariusze – komentuje Wiktor Pyrzyk, Prezes Zarządu Plantwear S.A. Widzimy realne możliwości pozyskania większego kapitału, stąd decyzja o wydłużeniu terminu zapisów, co jak sądzimy będzie z korzyścią dla inwestorów – dodaje.

Wydłużenie terminu przyjmowania zapisów nie wpływa na plany debiutu Spółki na rynku NewConnect. Zaraz po przeprowadzeniu oferty publicznej ruszają działania w zakresie wprowadzenia do obrotu koordynowane przez autoryzowanego doradcę INC S.A.
Plantwear wprowadzi akcje do obrotu do końca 2019 r., celując w debiut we wrześniu.

Pierwotnie zapisy miały trwać do 10 maja. Zgodnie z przepisami KSH oferta publiczna może trwać maksymalnie 3 miesiące, dlatego Emitent nie będzie już ponownie wydłużał terminu zapisów i oferta publiczna definitywnie zakończy się 10 czerwca 2019 r.

Parametry oferty publicznej prezentowane są na platformie CrowdConnect.pl/plantwear, natomiast zapisy na akcje można składać pod adresem emisja.plantwear.pl

Po wyborach czeka nas podwyżka podatków?

Niedługo w budżecie może zabraknąć kilku miliardów złotych na sfinansowanie nowych pomysłów polityków. Państwo będzie musiało się zadłużać, co może skutkować problemami, które dotknęły np. Grecję. Inną drogą jest podnoszenie obecnych i nakładanie nowych podatków. Jednak, według ekspertów, wyższych danin nie będzie w tym roku. Jesienią odbędą się wybory i żadna z partii nie zechce w ten sposób zaryzykować utraty poparcia. Należy więc oczekiwać dalszego uszczelniania systemu podatkowego. Tego typu działania mają też dotyczyć NFZ i FUS. Ponadto rząd zamierza opodatkować tzw. cyfrowych gigantów. W założeniach może to wzbogacić kasę państwa o ok. miliard złotych. To byłaby tylko niewielka część potrzebna na sfinansowanie obietnic. A co z resztą kwoty?

Gra o miliardy

Jak wskazuje ekonomista Marek Zuber, koszt wprowadzenia ostatnich propozycji polityków, nie tylko PiS-u, wynosi ponad 70 mld zł. Z roku na rok kwota ta będzie się zwiększać, m.in. ze względu na obniżenie wieku emerytalnego. Zdaniem eksperta, w tej sytuacji możliwe są dwie drogi. Jedna to sukcesywne zadłużanie się, żeby sfinansować nowe pomysły. Wówczas mamy scenariusz grecki, ale nie w ciągu roku czy dwóch lat. Drugą opcją jest poszukiwanie środków, m.in. poprzez podnoszenie podatków i nakładanie nowych parapodatków. To już się dzieje, a przykładem tego jest 10 groszy w paliwie.

– Jesteśmy na początku drogi greckiej. Wszystkie partie zobaczyły, że wybory wygrywa się, dając szybko pieniądze do ręki. Ale to w prostej linii prowadzi do katastrofy, choć trochę trwa. Zadłużenie Grecji w momencie wejścia do UE wynosiło 25% PKB. Ono narastało, aby w dniu przystąpienia do strefy euro osiągnąć 100% PKB. Później, w okresie kryzysu lat 2007-2008 wzrosło do 110%. W konstytucji mamy limit zadłużenia 60%. Gdybyśmy się do niego zbliżyli, to zaczęłyby się poważne problemy – mówi ekonomista Piotr Kuczyński.

Natomiast, jak zaznacza Maciej Zdrolik z Departamentu Analiz i Relacji Inwestorskich w mBanku, realizacja rządowego pakietu fiskalnego powinna zmieścić się w planowanym budżecie na ten rok. Proponowane zmiany mogą skutkować wzrostem deficytu sektora finansów publicznych w przyszłym roku do poziomu 2,3% PKB. To wciąż byłoby znacząco poniżej granicy procedury nadmiernego deficytu, tj. 3%. Dopiero przekroczenie tego poziomu mogłoby wiązać się z okrojeniem proponowanych zmian lub rekompensowaniem wyższych wydatków większymi wpływami budżetowymi z podatków.

– Masa pieniędzy, która trafi do ludzi, podtrzyma nieco wzrost gospodarczy. Chociaż nie wierzę, żeby to było 0,6%, jak niektórzy moi koledzy po fachu mówią. Skłaniam się raczej do tego, że będzie to bliżej wartości 0,3%. Poza tym, to niestety są pieniądze, które szybko się spalają w przestrzeni publicznej, niczym snopek siana. Nie ma trwałego ciepła z tego, a w tym przypadku nie będzie też stabilnego rozwoju gospodarczego – dodaje Piotr Kuczyński.

Spokojny rok?

Polacy zapłacą wyższe lub nowe daniny, o czym jest przekonany Marek Zuber. Według niego, politycy będą musieli wybrać pomiędzy rozwiązaniem powszechnym lub wymierzonym w konkretne grupy społeczne. Może to być podatek katastralny, ale od sumowanej wartości nieruchomości, np. powyżej 1 mln zł. Wtedy objęci nim zostaną zamożniejsi obywatele, lecz nie w sensie dochodów miesięcznych, a stanu posiadania. W ten sposób można zebrać dodatkowe miliardy złotych.

– Stawiam, że w roku wyborczym nie będzie wprost zwiększonych podatków, bo to byłoby samobójstwo polityczne. Nowy parlament, który zbierze się jesienią, raczej nie zdąży wprowadzić zmian w ustawie podatkowej, np. poprzez zwiększenie stawek czy ograniczenie odpisywania kosztów. Takie modyfikacje, pomijając VAT, muszą być uchwalone i ogłoszone do końca listopada, aby obowiązywały w kolejnym roku. Dlatego uważam, że tego typu projekty mogą pojawić się później – twierdzi dr nauk ekonomicznych Radosław Piekarz, doradca podatkowy.

Według Piotra Kuczyńskiego, w tym roku nie nastąpi podwyżka stawek podatków. Ekspert podkreśla, że do końca grudnia potrzeba 18-19 mld zł na realizację rządowych pomysłów, a w kolejnych latach – ok. 45 mld zł. Z NBP, który zanotował zysk, bo złoty w zeszłym roku osłabł, wpłynie 7 mld zł. Pozostałą część można uzyskać metodą zadłużania się, poprzez podniesienie deficytu i znowelizowanie budżetu. Alternatywą jest to, że Fundusz Ubezpieczeń Społecznych zaciągnie kredyt zamiast dopłat rządowych na wypłatę emerytur. Takie rozwiązanie już było stosowane w przeszłości.

– Tzw. trzynastą emeryturę może wziąć na siebie FUS. Ponadto, program rządowy będzie finansowany z dalszego uszczelnienia systemu podatkowego. Zgodnie z zapowiedziami rządu większy nacisk ma być położony na płatności z CIT. Można też oczekiwać malejącego, ale wciąż dodatniego, przyrostu ściągalności z VAT-u. Kolejnym źródłem finansowania zapowiedzianych wydatków będą uszczelnienia w FUS czy NFZ – przewiduje ekspert mBanku.

Dr Piekarz zauważa, że wpływy VAT z B2B są dobrze chronione, istnieją odpowiednie rozwiązania i narzędzia do kontroli. Zdaniem eksperta, jednak wiele do poprawienia jest w B2C. Można mnożyć przykłady, w których klient nie otrzymuje paragonu. Tak się dzieje m.in. w warsztatach samochodowych, zakładach fryzjerskich czy lokalach gastronomicznych. Trudniej będzie o to po wprowadzeniu kas fiskalnych online. Uszczelnienie systemu nie oznaczałoby jednak podniesienia stawek VAT.

Z kieszeni gigantów

– Premier Morawiecki mówił, że zwiększenie ściągalności podatków to jest góra 20 mld zł rocznie. Resztę finansujemy dzisiaj tylko dlatego, że mamy najlepszą koniunkturę w okresie ostatnich trzydziestu lat. I dotyczy to nie tylko Polski, ale Europy Środkowo-Wschodniej. W większości krajów jest minimalny historyczny poziom bezrobocia, wzrastają realne wynagrodzenia. Jeśli się to skończy, a kiedyś to na pewno nastąpi, to nie będziemy w stanie sfinansować obietnic bez podwyższenia podatków – przekonuje Marek Zuber.

Z kolei, według Macieja Zdrolika, ryzykiem, które mogłoby spowodować wzrost podatków, byłoby pogłębienie spowolnienia w światowej gospodarce. W Polsce przyniosłoby to mniejsze wpływy podatkowe, a co za tym idzie – bardziej napiętą sytuację budżetową. Specjaliści w mBanku tak negatywnego scenariusza w chwili obecnej nie zakładają. Ekspert zaznacza, że rząd zapowiada wprowadzenie podatku od tzw. cyfrowych gigantów. On ma sfinansować ok.1 mld zł, a tzw. „piątka” to około 45,5 mld zł rocznie.

– Nałożenie podatków na Google’a i podobne firmy na razie jest życzeniowe. Pół świata próbuje to zrobić i nie do końca to wychodzi. Takie propozycje dzisiaj padają, ponieważ one są najmniej dotkliwe dla społeczeństwa. W przestrzeni publicznej pojawiają się liczby, miliardy złotych. Do Kowalskiego dociera przekaz, że to nie on zapłaci podatek, tylko źli ludzie, złodzieje, oszuści, przedsiębiorcy międzynarodowi. Już pomijam fakt, że ta danina i tak finalnie zostanie przeniesiona na klienta. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Tak samo było z podatkiem bankowym – podkreśla Marek Zuber.

Tymczasem, dr Piekarz przypomina, że podatek od cyfrowych gigantów nie jest nowym i polskim pomysłem. Nie ma w ogóle pewności, czy to rozwiązanie uda się wprowadzić w naszym kraju. Wątpliwe też pozostaje, ile z tego tytułu zyska budżet, bo szacunki są naprawdę bardzo różne. Według eksperta, dosyć ryzykowne jest poleganie na wpłatach z danin, które jeszcze nie obowiązują. Kiedyś prognozowano spore wpływy z podatków bankowego i od hipermarketów. Ten pierwszy zapewnia mniejsze dochody niż planowano, a drugi w ogóle.

– Być może Polacy dojdą do wniosku, że są gotowi płacić 30-50 groszy więcej za litr paliwa, żeby sfinansować program 500+ lub trzynastą emeryturę. Zgadzam się na wyższy podatek, ale tylko pod warunkiem, że pieniądze trafią do rzeczywiście potrzebujących. Z pewnością nie są nimi osoby, które pobierają 500+ przy bardzo wysokich dochodach miesięcznych – podsumowuje Marek Zuber.

Prawo geologiczne i górnicze wymaga zmian

W projekcie nowego prawa geologicznego i górniczego należy przyjąć elastyczne podejście do składanych wniosków koncesyjnych i umożliwienia wskazywania prawa do nieruchomości o które w przyszłości będzie zamierzał się ubiegać wnioskodawca.

Z praktyki przedsiębiorców wynika, że częstym problemem blokującym prowadzenie prac lub zmuszającym do ich przeprojektowania jest brak uregulowania stanu prawnego nieruchomości gruntowych, w tym kwestii spadkowych.

Ponieważ wymogiem wniosku koncesyjnego jest określenie właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, w granicach których ma być wykonywana zamierzona działalność, przedsiębiorca nie jest w stanie spełnić tych wymogów.

Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan
Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan

– Rozwiązaniem stosowanym w wielu innych ustawach jest wprowadzenie regulacji, zgodnie z którymi brak uregulowania stanu prawnego nieruchomości nie stanowi przeszkody dla procedowania postępowania. Takie przepisy powinny mieć również zastosowanie w procedurze udzielania koncesji. Nie naruszają one bowiem praw właścicieli nieruchomości – mówi Dominik Gajewski, radca prawny, ekspert Konfederacji Lewiatan.

Nie zawsze jest możliwe i racjonalne pozyskiwanie tytułów prawnych do nieruchomości gruntowych, na których jest planowane wykonanie wierceń w dniu składania wniosku o koncesję. Wynika to ze specyfiki prowadzenia działalności poszukiwawczo – rozpoznawczej, która polega na projektowaniu robót geologicznych zmierzających do rozpoznania złoża w okresie kilku lat. Dlatego wieloletnią praktyką w projektowaniu robót geologicznych, pozwalającą na elastyczność w podejmowaniu decyzji, co do wyboru konkretnej lokalizacji prac geologicznych, w tym wierceń, było określanie tych robót jako obligatoryjnych, opcjonalnych oraz wskazywanie dla takich wierceń kilku lokalizacji alternatywnych.

Wszystkie strony tak zaplanowanych prac, w szczególności właściciele (użytkownicy wieczyści) nieruchomości gdzie zaplanowano wykonywanie wierceń, były stronami postępowania o udzielenie/zmianę koncesji. Natomiast dla prac przyszłych wystarczającym było oświadczenie osób uprawnionych do reprezentacji spółki, że zamierzają uzyskać stosowny tytuł prawny do wybranej lokalizacji w przyszłości.

Digital Future 2019: Należy edukować i rozwiewać obawy w sprawie 5G

Do tego, aby sieć 5G funkcjonowała prawidłowo konieczne jest uregulowanie kwestii poziomu limitów pól elektromagnetycznych (PEM). Ministerstwo Cyfryzacji podczas konferencji Digital Future  zorganizowanej przez Związek Cyfrowa Polska zapowiedziało, że taki krok wykona do końca roku. I będzie rozwiewać obawy Polaków wobec sieci 5G i pól elektromagnetycznych.

5g1– Uregulowanie kwestii PEM to dzisiaj najważniejsze zadanie tak, aby inwestycje, które będą tworzyć operatorzy i producenci w sieć 5G nie spotykały się z blokowaniem i protestami. I wiem, że to będzie trudne zadanie, bo obawa w sprawie pól elektromagnetycznych jest często oparta na hasłach populistycznych – mówił podczas konferencji prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik.

Uczestnicząca w debacie wiceminister cyfryzacji Wanda Buk przyznawała, że harmonizacja limitów PEM jest na liście Ministerstwa Cyfryzacji na ten rok. Jednocześnie resort chce „uspokoić nastroje społeczne” w sprawie poziomów promieniowania. – Zaplanowaliśmy kampanię informacyjną, która ruszy lada dzień. Stworzyliśmy też mechanizm kontroli społecznej, który pozwala sprawdzać i kontrolować natężenie pól elektromagnetycznych. Chcemy ostudzić emocje społeczne w tym temacie – stwierdziła Wanda Buk.

Prezes Cyfrowej Polski zauważał ponadto, że budowa sieci 5G musi mieć jasne uzasadnienie. – Sieć  piątej generacji pozwoli tworzyć nowe usługi i rozwiązania. Samorządy już dzisiaj powinny zastanawiać się, jak ją wykorzystać w tworzeniu tzw. smartcity, żeby mieszkańcy wiedzieli, że będą mieli z tej sieci konkretne korzyści i nie muszą się jej obawiać – dowodził Michał Kanownik. Jego zdaniem potrzebne jest także zaangażowanie biznesu, który także powinien tworzyć i myśleć już o rozwiązaniach i usługach opartych na sieci 5G.

Zdaniem prezesa Federacji Konsumentów Kamila Pluskwy-Dąbrowskiego sami konsumenci już dzisiaj są gotowi na benefity, jakie przyniesie sieć 5G. – Mam jednak wątpliwości, czy konsumenci są gotowi jednak na świadome korzystanie z tej sieci – zauważył. Pluskwa-Dąbrowski poparł również pomysł przeprowadzenia akcji edukacyjno-informacyjnej w sprawie 5G, a szczególnie w aspekcie podwyższenia limitów PEM. – W dobie „fake newsów” jest to niezbędne – dodawał.

Konferencja Digital Future 2019 – Let’s talk about technology, która odbyła się w piątek, 10 maja, została zorganizowana przez Związek Cyfrowa Polska, największą organizację branży cyfrowej w Polsce. Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawowały Ministerstwo Cyfryzacji, Ministerstwo Przedsiębiorczości i  Technologii, UKE oraz NASK.

Rada Polityki Pieniężnej zmienia nastawienie

W Radzie Polityki Pieniężnej zaczyna pojawiać się coraz więcej głosów wątpiących w to, że do końca kadencji uda się utrzymać stopy na rekordowo niskim poziomie 1,5 proc. Szanse na podwyżkę rosną z kilku powodów. Na pierwszy plan wysuwają się wciąż szybko rosnące tempo podwyżek płac czy szanse na dalszy wzrost inflacji bazowej – pisze Daniel Kostecki, główny analityk Conotoxia Ltd.

Poziom cen w polskiej gospodarce systematycznie wzrasta od końca stycznia 2016 r., kiedy to według oficjalnych danych Głównego Urzędu Statystycznego gospodarka wyszła z deflacji, czyli spadku cen, i pojawiła się inflacja, czyli ich wzrost.

Od tamtego czasu inflacja cen konsumpcyjnych badana na podstawie koszyka dóbr i usług oszacowanego przez GUS najczęściej nie przekraczała poziomu 2 proc. Jedynie w 2017 r. podskoczyła do 2,5 proc., znajdując się w celu Narodowego Banku Polskiego, który wynosi właśnie 2,5 proc. z odchyleniem o 1 pkt proc. Można powiedzieć, że w tym okresie wszystko było pod kontrolą. Niewykluczone jednak, że już wkrótce nastąpią zmiany.

Rynek stopy procentowej, na którym jego uczestnicy próbują oszacować i zabezpieczyć się przed ewentualnym wzrostem stóp procentowych, wskazuje na największe szanse na podwyżkę stóp procentowych w Polsce przez Radę Polityki Pieniężnej od grudnia ub.r. Wyznaczają to tzw. stawki FRA 9×12 (określają one oczekiwany poziom 3-miesięcznego WIBOR-u w terminie do jednego roku), których wartość zwiększyła się do poziomu 1,76 proc., choć jeszcze w marcu znajdowały się pod poziomem 1,7 proc. Dlaczego zatem przełom kwietnia i maja przynosi zwyżkę szans na podwyżki stóp procentowych?

Czynników jest kilka, ale przede wszystkim nie trudno zauważyć, że mamy do czynienia ze stałym i silnym wzrostem wynagrodzeń, który może powodować wzrost presji inflacyjnej ze strony jeszcze większej konsumpcji. Wzrost wydatków gospodarstw domowych może przyczynić się do wzrostu cen. Co więcej, takie założenie jest również podparte badaniami NBP. Według nich coraz więcej firm planuje podwyżki cen towarów i usług, co także może być konsekwencją wzrostu wynagrodzeń. „Odsetek przedsiębiorstw planujących podniesienie cen oferowanych produktów wśród firm oczekujących wzrostu cen materiałów i surowców wykorzystywanych do produkcji wyniósł 71 proc., wobec średnio 69 proc. w ubiegłym roku. Oznacza to, że kształtowanie się cen zaopatrzenia będzie nadal kluczowe dla zmian cen producentów” – czytamy w Szybkim Monitoringu NBP z kwietnia br.

Firmy w rezultacie wzrostu kosztów mogą przerzucać je na odbiorcę końcowego. W konsekwencji może przełożyć się to na wzrost inflacji bazowej, w skład której nie wchodzą ceny żywności i energii. Oprócz tych czynników można również zwrócić uwagę na czynniki jednorazowe. Co prawda Rada niekoniecznie bierze je pod uwagę w ustalaniu polityki pieniężnej, jednak za wzrost inflacji w Polsce odpowiada także wzrost cen paliw i żywności. Ropa na światowych rynkach podrożała od początku roku o ponad 36 proc., a złoty do dolara był w pewnym momencie najsłabszy od dwóch lat. To wpływa na wyższe ceny ropy wyrażane w złotych i finalnie na drogą benzynę i olej napędowy na stacjach paliw w Polsce oraz na wzrost inflacji. Dodatkowo drożeje żywność. Jest to konsekwencja susz i chorób roślin, co obniża podaż żywności – warzyw, owoców oraz mięsa, zwłaszcza wieprzowego. Finalnie przekłada się to na wyższe ceny, czyli na inflację. Według wstępnych szacunków GUS-u żywność podrożała w kwietniu o 3,3 proc. w relacji do kwietnia ubiegłego roku i o 1 proc. w relacji do marca br.

Stąd też w 10-osobowej Radzie Polityki Pieniężnej zaczyna pojawiać się coraz więcej głosów wątpiących w to, że do końca kadencji RPP, czyli 2022 r., uda się utrzymać stopy na rekordowo niskim poziomie 1,5 proc. Eugeniusz Gatnar, członek NBP i RPP, w wywiadzie dla ISB News powiedział: „Jeśli inflacja będzie blisko celu i na ścieżce wzrostowej, to dla mnie byłby to czynnik, który by mnie skłonił do rozważenia wniosku o podwyżkę stóp o 0,25 pkt proc. jako ruch wyprzedzający”. Z kolei Jerzy Osiatyński, także członek RPP, w wywiadzie dla PAP nie wykluczył podwyżki już w połowie 2019 r.: „Obecnie nie ma warunków do tego, by podwyższać stopy procentowe. Jednak nie umiem powiedzieć, jak długo takie warunki będą się utrzymywać. Trudno jest stwierdzić, jakie jest obecnie prawdopodobieństwo, że stopy procentowe w 2019 r. pozostaną bez zmian. Nie wykluczałbym, że podwyżka będzie konieczna już w połowie 2019 r., nie czekając do ostatniego kwartału, ani nie zaryzykowałbym hipotezy, że stopy procentowe do końca 2022 r. pozostaną bez zmian”. Jerzy Kropiwnicki, b. minister i kolejny z członków RPP, z kolei zauważa, że inflacja w Polsce w połowie 2020 r. może wzrosnąć powyżej 3,5 proc., co byłoby argumentem za ewentualnym poparciem wniosku o podwyżkę stóp procentowych.

Najbliższa decyzja RPP już w środę 15 maja. Może być ona oczekiwana również z racji tego, że ostatnia publikacja inflacji wskazała na największe podwyżki cen od końca 2017 r., wynosząc 2,2 proc. Teoretycznie, im bardziej prawdopodobną byłaby podwyżka stóp w Polsce, tym lepiej mógłby zachowywać się złoty, który ma co odrabiać względem dolara, franka czy funta brytyjskiego.

Przegląd wydarzeń następnego tygodnia

Spór handlowy USA-Chiny pozostanie tematem przewodnim dla rynków, a przy utrzymującej się niepewności nie trzeba wiele, by wzniecić zmienność. Dane powinny pozostać na drugim planie, choć słabsze wskaźniki aktywności będą podsycać wątpliwości wokół perspektyw globalnego ożywienia. Sprzedaż detaliczna i produkcja przemysłowa z USA i Chin będą godne uwagi. W Europie mamy wysyp odczytów PKB za I kw. W Polsce posiedzenie RPP będzie interesujące po ostatnim zaskakujących skoku inflacji.

Przyszły tydzień: sprzedaż/produkcja z USA/Chin, PKB/ZEW z Niemiec, rynek pracy z Wlk. Brytanii/Australii, PKB/RPP z Polski, CPI z Kanady

USA

W USA kwietniowa sprzedaż detaliczna (śr) ma za punkt odniesienia dużo lepszy od oczekiwań wynik za marzec, który teraz podnosi ryzyko odreagowania. Z drugiej strony silne mierniki nastrojów konsumentów dają nadzieje na podtrzymanie wzrostu sprzedaży. Raport będzie ważnym testem tego, gdzie stoi gospodarka USA na tle odbijającego od dołka globalnego ożywienia i czy kontrast nie będzie teraz przemawiał na niekorzyść USD. Produkcja przemysłowa (wt) nieoczekiwanie skurczyła się w marcu i dane kwietniowe będą analizowane pod kątem wpływu niepewności o kierunek polityki handlowej. Nastroje pomogą zbadać regionalne wskaźniki koniunktury (śr, czw). Z rezerwą podchodzimy do potencjału wzrostowego USD w krótkim okresie.

Strefa euro

W strefie euro PKB za I kw. (śr) już miało swoją pierwszą odsłonę dwa tygodnie temu wraz z wynikami dla Hiszpanii, Francji i Włoch. Świeży będzie szacunek dla Niemiec, gdzie także powinniśmy uzyskać solidny odczyt (prog. 0,4 proc k/k). Będą to jednak dane historyczne, podczas gdy inwestorzy są bardziej skupieni na wskaźnikach przyszłościowych. Pod tym kątem punktem zaczepienia może być indeks ZEW (wt) i kolejny wzrost komponentu przyszłych oczekiwań może osłabić obawy o kierunek dla największej gospodarki bloku. Z perspektywy EUR wydaje się, że rynek szuka argumentów za rozwinięciem popytu i każdy raport lepszy od oczekiwań będzie się do tego nadawał.

Wielka Brytania

Z Wielkiej Brytanii otrzymamy jedynie raport z rynku pracy (wt), który w ostatnim czasie był głównie źródłem pozytywnych informacji. Niewykluczone jednak, że kwiecień przyniesie pewne schłodzenie silnych trendów z pierwszego kwartału, szczególnie po stronie dynamiki wynagrodzeń. Ponieważ ostatnio Bank Anglii nie dał wskazówek, że zamierza spieszyć się z podwyżką stopy procentowej, słabsze dane nie będą dużym zagrożeniem dla i tak słabego funta.

Polska

Wielki tydzień w Polsce z publikacjami PKB za I kw., finalnym szacunkiem CPI i decyzja RPP (wszystko w środę). Oczekujemy spowolnienia wzrostu PKB do 4,1 proc. r/r z 4,9 proc. w IV kw., choć ryzyka przeważają po pozytywnej stronie. To pomogłoby w odreagowaniu ostatniej słabości złotego, o ile globalne rynki nie popadną w spiralę awersji do ryzyka. W stanowisku RPP interesujące będzie, jak bank centralny odniesie się do zaskakującego skoku inflacji (2,2 proc. r/r w kwietniu). Wątpimy, aby Rada miała gorączkowo zaostrzać swoje nastawienie i prędzej zaznaczy konieczność uzyskania większej puli danych.

Chiny

Dane z Chin pozostają w centrum uwagi, gdyż perspektywy globalnego ożywienia są oceniane w oparciu o trwałość odbicia wzrostu w Państwie Środka. W przyszłym tygodniu kwietniowe dane o produkcji, sprzedaży i inwestycjach (śr) mogą dostarczyć paliwa do nerwowej dyskusji wokół skutków sporu handlowego USA-Chiny. Prawdopodobne jest, że JPY będzie bardziej wrażliwy na dane z Chin niż na jakiekolwiek raporty z Japonii.

Nowa Zelandia

W mijającym tygodniu RBA powstrzymał się od cięcia stopy procentowej, zasłaniając się solidną postawą rynku pracy, który w jego ocenie w końcu da wsparcie trendom inflacyjnym. W tym kontekście dane z rynku pracy (czw) zyskują szczególnie na znaczeniu, gdyż potknięcie w dynamice wynagrodzeń lub wzrost stopy bezrobocia będą przemawiać za przyspieszeniem luzowania. Poza tym indeks zaufania konsumentów (śr) przyciągnie uwagę. W Nowej Zelandii RBNZ jest po jastrzębiej podwyżce bez oznak gotowości do dalszych cięć. Brak kluczowych danych w najbliższych dniach skazuje NZD na podleganie pod sentyment zewnętrzny.

Kanada

W Kanadzie po rekordowych danych z rynku pracy (najwyższy przyrost zatrudnienia w historii w kwietniu) CAD zyskał bufor bezpieczeństwa przed presją z tytułu pogorszenia sentymentu zewnętrznego. Wyższe szanse na powrót BoC do podwyżek daje CAD relatywną przewagę nad m.in. AUD i NZD. W przyszłym tygodniu dane o inflacji CPI (śr) mogą dodać przekonania, że stanowisko banku centralnego wkrótce będzie odbiegać od generalnej gołębiości.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Eksperci na Digital Future 2019: prawo musi wspierać rozwój technologii w Polsce

Cyfryzacja gospodarki jest w interesie państwa, społeczeństwa i biznesu. A polscy inżynierowie mają ogromny potencjał w tym procesie. Teraz trzeba tworzyć takie prawo, by zaawansowane technologie mogły się rozwijać i budować nowoczesne państwo – mówili zgodnie eksperci i politycy w piątek, 10  maja na konferencji Digital Future 2019 odbywającej się podczas targów Electronics Show w podwarszawskim Nadarzynie.

Michał KanownikJak zauważył były minister cyfryzacji Michał Boni, trwająca rewolucja cyfrowa jest gigantyczną szansą zarówno dla biznesu, społeczeństwa, jak i całego państwa. — Nie wolno jej blokować. Konieczne jest partnerstwo i zaufanie biznesu, regulatorów i użytkowników. Bo naprawdę mamy bardzo duży potencjał. Ale musimy jeszcze dopracować implementację prawa cyfrowego, zadbać o nowoczesną infrastrukturę przygotować się mentalnie i kulturowo na rewolucję w związku z rozwojem sztucznej inteligencji — podkreślił Boni. I dodał: — Musimy dostosować edukację do cyfrowej przyszłości. Nie chodzi tylko o naukę kodowania, ale żeby zacząć uczyć zupełnie nowych kompetencji i umiejętności.

Potrzeba nowych umiejętności sprzyja z kolei powstawaniu nowych zawodów i miejsc pracy.  — Maszyny zwiększają efektywność pracy. I z jednej strony ograniczają liczbę osób wykonujących jedną pracę, ale tworzą też zupełnie nowe miejsca pracy, nowe zawody. Dziś fabryki mają problem ze znalezieniem pracowników. Dlatego musimy się przygotować, by odpowiedzieć na przyszłe zapotrzebowania — mówił z kolei prezes Związku Cyfrowa Polska Michał Kanownik. — Musimy nauczyć się stałego podnoszenia naszych umiejętności w nowych dziedzinach technologicznych tak, abyśmy dawali sobie radę przez kolejne 40 lat. Musimy dostosować edukację do cyfrowej przyszłości — wtórował były minister cyfryzacji.

Eksperci uczestniczący w debacie zwracali również uwagę na potrzebę podnoszenia świadomości konsumentów, jak bezpiecznie korzystać ze wszelkich nowinek technologicznych. — Cyfrowy świat ułatwia nam życie. Dzięki nowym technologiom oszczędzamy czas. Musimy przygotować się, że za jakiś czas maszyny w jeszcze większym stopniu będą rządziły naszym światem — podkreślił Michał Kanownik.

Konferencja Digital Future 2019 – Let’s talk about technology została zorganizowana przez największą organizację branży cyfrowej w Polsce – Związek Cyfrowa Polska oraz związek branży AGD – APPLiA. Patronat honorowy nad wydarzeniem sprawowały Ministerstwo Cyfryzacji, Ministerstwo Przedsiębiorczości i  Technologii, UKE oraz NASK.

Dziś w polskim hurcie paliwowym benzyna notuje średnio -16 zł/m3, a olej napędowy -11 zł/m3

W ostatnim tygodniu w polskich rafineriach Pb95 zanotowała średnio -7 gr/l, a ON -4 gr/l.

  • Od początku kwietnia jednak Pb95 notuje +20 gr/l, ON +13 gr/l.
  • Od początku roku: Pb95 +95 gr/l (+23%), ON +59 gr/l (+13%).

W porównaniu z 10 maja 2018 r. średnio benzyna w hurcie polskich rafinerii jest dziś droższa ok. 197 zł/m3, a ON zaś ok. 200zł/m3, tj. ok. +5% (ok. +24 i +25 gr/l brutto).

Średnia marża polskiej stacji w 20. tygodniu 2019 r. wzrosła do 0 gr/l, po utrzymujących się od 10 tygodni poziomach ujemnych. Jeszcze w lutym osiągała +8 gr/l (1,71%). Przypomnijmy też, jak kształtowały się średnie marże w:

  • IV kwartale 2018 r.: 0,22 zł/l (4,49%).
  • II półroczu 2018 r. to: 0,11 zł/l (2,33%);
  • zaś w całym 2018 r. 0,06 zł/l, czyli 1,21% ceny litra paliwa.

* Zestawienie sporządzone wg monitoringu cen paliw prowadzonego przez Biuro Polskiej Izby Paliw Płynnych notowanie z 10 maja 2019 r.)

KUKE: W kwietniu spadła liczba upadłości w polskiej gospodarce

Roczna suma upadłości polskich firm, pozostająca w ostatnich miesiącach praktycznie na stałym poziomie, w kwietniu obniżyła się dość wyraźnie. KUKE podtrzymuje prognozę wzrostu niewypłacalności w tym roku, choć jego skala powinna być mniejsza niż można było się spodziewać jeszcze kilka miesięcy temu. Na koniec kwietnia br. stosunek upadłości spółek prawa handlowego w odniesieniu do liczby średnich i dużych firm kształtował się na poziomie 0,86 proc.

W kwietniu br. sądy gospodarcze ogłosiły upadłość 36 przedsiębiorstw, czyli o 32 proc. mniej niż w marcu i o 29,4 proc. mniej niż w kwietniu ubiegłego roku –

wynika z danych pochodzących z Monitora Sądowego i Gospodarczego zebranych przez KUKE. W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy (maj 2018 r. – kwiecień 2019 r.) na skutek niewypłacalności działalność gospodarczą zakończyło 608 przedsiębiorstw. W porównaniu z marcem 12-miesięczna suma upadłości zmniejszyła się o 2,4 proc., a wobec sytuacji sprzed roku odnotowano spadek o 2,9 proc. – w kwietniu 2018 r. roczna krocząca wynosiła 626 upadłości.

W KUKE łączna wartość ubezpieczonego obrotu i udzielonych gwarancji ubezpieczeniowych wyniosła w 2018 roku rekordowe 48,9 mld zł i była o 19,9 proc. wyższa niż rok wcześniej. Wolumen objętych ochroną krótkoterminowych należności eksportowych i krajowych wyniósł 45,8 mld zł (wzrost o 19 proc. w skali roku), a wartość ubezpieczeń średnio- i długoterminowych sięgnęła 2,1 mld zł (wzrost o 58 proc.).

„Oprócz polityki fiskalnej rządu, która powinna wpłynąć pozytywnie na wzrost popytu w naszej gospodarce – można zaobserwować, że dynamika polskiego eksportu do Niemiec była w ostatnim okresie wyższa niż dynamika polskiego eksportu ogółem – i to pomimo wyraźnego zastoju w niemieckiej gospodarce. Widać też długoterminowy trend wzrostu udziału Polski w imporcie Niemiec, przy jednoczesnym spadku udziału Francji i Włoch. Dodatkowo widmo „nieuporządkowanego” brexitu uległo oddaleniu, a wraz z nim materializacja potencjalnych ryzyk dla polskiej gospodarki. Cały czas należy pamiętać, że  dla polskich przedsiębiorstw nadal aktualny jest problem niskiej podaży siły roboczej, choć z drugiej strony obawy o masowe wyjazdy pracowników z Ukrainy dalej na Zachód wydają się przesadzone. Wynika to z obniżenia tempa rozwoju gospodarek strefy euro, jak i zwiększającej się skali aktywizacji zawodowej uchodźców z Bliskiego Wschodu tam osiedlonych” – powiedział Tomasz Ślagórski, wiceprezes KUKE.

W zestawieniu z kwietniem 2018 r. istotny spadek natężenia upadłości widoczny był m.in. w działalności finansowej i ubezpieczeniowej (0,97 proc. wobec 2,78 proc.) oraz produkcji urządzeń elektrycznych (0,41 proc. wobec 1,41 proc.). Z kolei największy wzrost natężenia upadłości wystąpił w działalności związanej z kulturą, rozrywką i rekreacją (2,34 proc. wobec 1,34 proc.), produkcją mebli (1,04 proc. wobec 0,14 proc.) oraz wytwarzaniem i zaopatrywaniem w energię i gaz (1,78 proc. wobec 0,44 proc.).

Upadłości wg rodzaju działalności

W kwietniu ogłoszono upadłość 23 przedsiębiorstwa prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki prawa handlowego. Jest to wynik o -49 proc. mniejszy niż w marcu br. i o -45 proc. mniejszy w ujęciu rok do roku. W kwietniu upadłości firm prowadzonych w postaci indywidualnej działalności gospodarczej wynosiły 36 proc. wszystkich upadłości. W ciągu ostatnich 12 miesięcy udział ten sięgał średnio ok. 26 proc. Wysoki udział bankructw indywidualnych związany jest z wyjątkowo niskim poziomem upadłości przedsiębiorstw prowadzonych w formie spółek prawa handlowego.

Uber na giełdzie – spektakularne zwycięstwo czy wielka porażka?

Akcje Ubera pojawią się na nowojorskiej giełdzie. Choć eksperci podkreślają, że to największy debiut ostatnich lat, nie brakuje również głosów sceptycyzmu. Szczególnie, że niedawne IPO Lyfta – głównego rywala Ubera – okazało się rozczarowaniem. To, czy Uber podzieli losy konkurencji, zależeć będzie od szeregu czynników.

Choć głośnych amerykańskich debiutów giełdowych w tym roku nie brakuje, inwestorzy z niecierpliwością czekają przede wszystkim na IPO Uber Technologies. Spółka 11 kwietnia złożyła prospekt emisyjny, tym samym oficjalnie rozpoczęła proces dopuszczenia do obrotu na amerykańskiej NYSE. W szykowaniu oferty i debiutu pomagają Uberowi m.in. Citigroup, Barclays, Goldman Sachs, Bank of America i Morgan Stanley.

Firma liczy na pozyskanie 9 miliardów dolarów. Wiąże się to ze sprzedażą 180 milionów akcji w cenie wahającej się w przedziale od 44 do 50 dolarów za każdą z nich. To pierwsze tak duże IPO od debiutu holdingu Alibaba w 2014 roku, dzięki któremu udało się zebrać 25 miliardów dolarów. Jeśli Uberowi się powiedzie, jego giełdowa wartość może już w chwili debiutu przekroczyć 90 miliardów dolarów.

Efekt Lyfta…

Dla wielu ekspertów to jednak wciąż przesadnie optymistyczny scenariusz. Jeszcze jesienią bankierzy inwestycyjni oceniali, że Uber może być wart nawet 120 miliardów dolarów. W kwietniu wycena zmalała do 100 miliardów. Tym samym, obecna, dwucyfrowa wartość spółki nasuwa pytanie czy Uber nie rozczaruje, podobnie jak Lyft. Marcowy debiut tego ostatniego wypadł blado, gdyż po wysokim otwarciu (ok. +20 proc.) kurs zaczął się gwałtownie osuwać, by już drugiego dnia notowań spaść poniżej ceny z IPO. Tak zwany „efekt Lyfta” może dotknąć także jego największego rywala, szczególnie w obliczu ostatnich problemów spółki.

– Słabe zachowanie kursu Lyfta może wzbudzać wątpliwości związane z IPO Ubera, gdyż inwestorzy mogą nie być skłonni płacić tak dużo za „premię wzrostową” w wycenie spółki. Należy pamiętać, że głośne debiuty często odbywają się w oparach przesadnego optymizmu. Skutkuje to dużymi przecenami cen ich akcji w ciągu kilku miesięcy, gdy tylko pojawią się rysy na prognozach wzrostu. Często nad kursem wisi też podaż akcji pracowniczych i menedżerskich – podkreśla Sebastian Trojanowski, zarządzający portfelami w Domu Maklerskim TMS Brokers.

Dynamiczny rozwój Ubera ostro przyhamował w ostatnim roku. Liczba zamówień przejazdów jeszcze w pierwszym kwartale 2018 r. przyrastała o 50 proc., podczas gdy w analogicznym okresie 2019 r. było to już zaledwie trochę ponad 30 proc. Uber w 2018 r. zanotował ok. 11,3 miliardów dolarów przychodu, co dało wzrost o 42 proc. w stosunku do poprzedniego roku, jednak dynamika ta znacznie zwolniła. Różnica między 2017 a 2016 rokiem wynosiła bowiem ponad 50 proc. Inwestorzy zapewne będą chcieli dowiedzieć się, czy słabsze dane nie są zapowiedzią zastoju w rozwoju firmy.

Jednak nie tylko dane finansowe kładą się cieniem na debiucie Ubera. Firma zmaga się obecnie z problemami związanymi z kierowcami, którzy dopiero co strajkowali przeciwko pogarszającym się warunkom finansowym. Choć Uber w prospekcie emisyjnym informował, że po wejściu firmy na giełdę kierowcy mogą liczyć na premię, ma to dotyczyć jedynie niewielkiej grupy osób najdłużej jeżdżących z aplikacją.

… czy spektakularny sukces?

Równolegle istnieje także pozytywny scenariusz, który wskazuje, że Uber ma szansę odnieść wielki giełdowy sukces. Rozczarowujący debiut Lyfta może pozwolić jego konkurentowi nie popełnić już tych samych błędów. Uber miał możliwość przeanalizować całą dostępną dokumentację finansową związaną z marcowym debiutem rywala. Być może właśnie dlatego wycena firmy jest nieco niższa, ale dzięki temu również bardziej realistyczna dla inwestorów.

Na korzyść Ubera przemawiają także inne technologiczne IPO, które miały miejsce już po debiucie Lyfta. Kwietniowy debiut spółki Pinterest – portalu społecznościowego do publikacji materiałów wizualnych – wypadł więcej niż okazale, gdyż cena akcji wzrosła o ponad 28 proc. w stosunku do ceny z IPO, windując wycenę całej spółki do blisko 13 miliardów dolarów. Początkowo Pinterest zamierzał sprzedać akcje w przedziale cenowym 15-17 dol., jednak w związku z dużym zainteresowaniem sprzedano je po 19 dol. Możliwe jest więc, że Uber również celowo zaniża ceny, aby pozytywnie zaskoczyć po debiucie.

Jak podkreśla CEO Ubera, Dara Khosrowshahi: „Uber jest przykładem firmy, która pojawia się tylko raz na pokolenie i dlatego możliwości, które są wciąż przed nim są ogromne”. Czy jedną z nich jest pozyskanie środków z giełdowego debiutu? Przekonamy się już jutro.

Platforma Carrotspot odpowiedzią na potrzeby pracowników, działów HR i całych organizacji

Dzisiaj, kiedy mamy do czynienia z tzw. rynkiem pracownika, pracodawcy muszą prześcigać się w poszukiwaniu pomysłów mających na celu przyciągniecie do firm nowych osób, ale także zatrzymanie tych, które są już z organizacją związane. Kluczem do sukcesu jest właściwa motywacja pracowników, która przekłada się na ich zaangażowanie. W konsekwencji wpływa to nie tylko na poprawę retencji pracowników i ograniczenie rotacji, ale też na budowę pozytywnego wizerunku firmy i budowanie jej przewagi konkurencyjnej.

Problem powstaje w momencie, kiedy pojawia się pytanie – JAK motywować? Każdy pracownik jest inny, potrzebuje innych bodźców, a to, czego oczekuje w jednym momencie, za jakiś czas może się przecież zmienić. Dlatego tak ważne jest skonstruowanie oferty „szytej na miarę”, która zaspokoi potrzeby pracownika, co z kolei przełoży się też na korzyści dla samej firmy.

Nieskończona możliwość motywowania? To możliwe

Pomysł stworzenia narzędzia, które dawałoby nieskończoną możliwość definiowania nagród
i motywowania pracowników, zrodził się w głowach założycieli MC2 Innovations – Anny Streżyńskiej oraz Arkadiusza Szczebiota. W efekcie powstało Carrotspot.

„Okazywanie uznania i wdzięczności za ciężką pracę, poświęcenie, odporność na stres właściwy na dobrą sprawę każdemu środowisku pracy, wydaje się bardzo trudne, gdy nie dysponuje się bogatym pakietem nagród materialnych. Ale każda firma ma czym nagradzać, pod warunkiem, że odda głos samym pracownikom. Oni wiedzą najlepiej, co – niekoniecznie obciążając budżet – podniesie atrakcyjność warunków pracy, zbuduje relację win-win między pracownikiem a menedżerem i jednocześnie spowoduje, że pracownik poczuje się indywidualnie zauważony i doceniony. Carrotspot wymyśliłam dla mojego zespołu. Uniwersalny potencjał Carrotspot w przyciąganiu i utrzymaniu oddanych i utalentowanych pracowników dostrzegł i rozwinął mój wspólnik, Arek Szczebiot” – mówi Anna Streżyńska, CEO MC2 Innovations, wcześniej m.in. Minister Cyfryzacji.

Dlaczego Carrotspot?

Carrospot to znacznie więcej niż platformy kafeteryjne. W czym nad nimi przeważa? Przede wszystkim narzędzie stworzone przez MC2 Innovations zapewnia dostęp do nagród dopasowanych do indywidualnych potrzeb pracowników i nie jest ograniczone pod względem liczby motywatorów. Wszystkie nagrody przyznawane są na podstawie jasnych i obiektywnych kryteriów i odwołują się zarówno do motywacji wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Ponadto Carrotspot, w odróżnieniu od platform kafeteryjnych, pomaga w budowaniu społeczności i kultury organizacyjnej oraz jest zintegrowany ze wszystkimi procesami HR w organizacji.

Jak to działa?

Carrotspot przynosi korzyści zarówno pracownikom, jak i działom HR oraz całym organizacjom. A jak wdrożenie platformy wygląda od strony praktycznej?

Wszystko zaczyna się od diagnozy potrzeb, dzięki której można dopasować właściwe motywatory do oczekiwań pracowników. Dzieje się to dzięki profesjonalnej HR-owej asyście zespołu Carrotspot. Następnie za pomocą intuicyjnego i w pełni elastycznego narzędzia, które funkcjonuje samodzielnie lub w integracji z już istniejącymi systemami w danej organizacji, można korzystać z tokenów, czyli „bonów” reprezentujących określoną nagrodę.

„Dzięki wykorzystaniu mechanizmu tokenów w zasięgu pracowników mogą znaleźć się nagrody niemal dowolnej wartości, które stają się możliwe do uzyskania dla każdego dzięki jego codziennemu ponadprzeciętnemu zaangażowaniu. Tokeny mają ogromną przewagę nad gotówką: pozwalają na pełną kontrolę nad budżetem (zarówno w wymiarze finansowym, jak i dostępności określonych nagród niematerialnych) oraz dają szereg dodatkowych możliwości tworzenia elastycznych programów motywacyjnych dopasowanych z jednej strony do możliwości firmy, a z drugiej strony do potrzeb jej pracowników. Tokeny przenoszą również w nowoczesny sposób ciężar systemów motywacyjnych z elementów wynagrodzeń oraz benefitów stałych w sferę nagród powiązanych z osiągnięciami. Samo tworzenie oraz późniejsze wykorzystanie tokenów w organizacji jest jednocześnie niezwykle łatwe dzięki prostemu i intuicyjnemu interfejsowi platformy” – wyjaśnia Arkadiusz Szczebiot, CTO MC2 Innovations, który poprzednio m.in. kierował Pionem IT w Ministerstwie Cyfryzacji.

Co ważne, platforma zapewnia też narzędzia analityczne, dzięki którym można obserwować wzrost zaangażowania pracowników, a zespół Carrotspot wspiera firmy na każdym etapie zarządzania motywacją.

Platforma Carrotspot już została doceniona przez HR-owych ekspertów i recenzentów, którzy 7 grudnia 2018 roku przyznali jej główną nagrodę dla najbardziej innowacyjnego start-upu podczas Corporate Demo Day HR Tech & Future Workplace.

Etyka polskiego PR

Najważniejszą wartością etyczną w codziennej pracy specjalistów PR jest zgodność informacji przekazywanych w komunikacji z otoczeniem ze stanem rzeczywistym – to jeden z wniosków płynących z badania „Profesjonalizm public relations w Polsce” zrealizowanego w lutym i marcu br.

Badanie miało charakter ogólnopolski i zostało wykonane na grupie 500 specjalistów public relations w celu pozyskania ich opinii na temat funkcjonowania tego środowiska zawodowego w krajowych organizacjach różnego typu. Przebadano osoby zatrudnione w dużych przedsiębiorstwach publicznych i prywatnych, agencjach PR oraz organizacjach pozarządowych. W każdej firmie przeprowadzono maksymalnie jedną ankietę.

– Hierarchia wartości etycznych wśród praktyków PR to zaledwie jeden z wielu obszarów przeanalizowanych w ramach badania. Rezultaty oraz wnioski mają pomóc w dokonaniu krytycznej oceny aktualnych problemów środowiska zawodowego specjalistów public relations w Polsce, a także zaktualizowania istniejących kodeksów etycznych w kontekście szybko rozwijających się mediów cyfrowych – wyjaśnia prof. dr hab. Jerzy Olędzki, przewodniczący Społecznego Zespołu Ekspertów PR, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

– Dodatkowo, wyniki mogą posłużyć do identyfikacji przyczyn obniżającego się zaufania społecznego do branży public relations. Badania mają charakter pionierski z uwagi na wybór miejsca zatrudnienia specjalistów PR jako kluczowej zmiennej, która może mieć wpływ na bogactwo zakresu pojęcia PR i rolę etycznego zachowania.

Ankietowani zostali poproszeni o ocenę ważności pięciu wartości etycznych. Za najważniejszą z nich uznana została prawdziwość przekazywanych informacji (4,74 w pięciostopniowej skali, gdzie 1 = nieważne, a 5 = bardzo ważne). Na drugim miejscu znalazła się uczciwość w budowaniu relacji z grupami interesariuszy, którzy nie są klientami (4,65). Może to oznaczać, że dla polskich PR-owców najistotniejsza jest budowa wizerunku w oparciu o rzetelność, szczerość i kompletność informacji. Takie podejście ma pozytywny wpływ na otoczenie biznesowe danej organizacji, ponieważ jest ona postrzegana jako wiarygodny partner, z którym warto realizować wspólne interesy.

Dopiero na trzecim miejscu w hierarchii uplasowała się skuteczność działania specjalisty PR (4,53). Może to wynikać z faktu, iż działania o charakterze PR mają mieć przede wszystkim charakter informacyjno-komunikacyjny i tym samym nie zawsze muszą przekładać się na wzrost słupków sprzedaży lub rozpoznawalności marki, produktu czy organizacji. Nieco niepokojący może wydawać się wynik jawności / przejrzystości działań (4,52), a więc wartości zdającej się być szczególnie ważną w kontekście etyki pracy, jednak różnica między nią a skutecznością działań jest minimalna.

Lojalność wobec zleceniodawcy / organizacji osiągnęła wartość 4,46, czyli najniżej wśród ocenianych, ale jest niepokojąco wysoka na pięciostopniowej skali. Dla praktyków PR stanowi więc także kluczową rolę w ich codziennej pracy.

etyka PRŹródło: Profesjonalizm public relations w Polsce. Raport z badania

Kontrola pracowników: kamery, monitoring poczty, GPS i chipy wszczepiane pod skórę

Kamery w miejscu pracy, monitoring poczty elektronicznej i komputerów czy zamontowany w autach służbowych GPS to jedne z najczęściej stosowanych przez pracodawców form kontroli pracowników. Firmy idą jednak o krok dalej – Belgia, Szwecja czy Stany Zjednoczone to tylko niektóre z krajów, w których pracownikom wszczepiane są chipy i takie działania rozważa coraz więcej organizacji.

Kontrola pracownika to temat dość niepopularny, ale kluczowy i niezbędny w każdej organizacji. Większość firm informuje o stosowanych formach nadzoru już na etapie procesu rekrutacji. Wiele z nich (monitoring video, monitorowanie komputerów i poczty elektronicznej) nie wymaga zgody pracownika. Niektórzy pracodawcy wykorzystują ten fakt i nie powiadamiają zespołu o ich kontrolowaniu. Należy jednak pamiętać, że w żadnym przypadku pracodawca nie może przekraczać swoich uprawnień w zakresie nadzoru, a pracownik ma prawo do poznania zakresu prowadzonej kontroli i te kwestie powinny być ujęte w regulaminie przedsiębiorstwa lub w umowie o pracę.

Polscy pracodawcy stosują typowe formy nadzoru, jednak coraz więcej zagranicznych firm do kontroli pracowników wykorzystuje nowe technologie, wszczepiając osobom zatrudnionym w organizacji chipy. To działanie zyskuje rosnącą popularność wśród zarządzających korporacjami pracodawców, mimo pojawiających się głosów sprzeciwu organizacji dbających o prawa pracowników.

Jak kontrolują polscy pracodawcy?

Zdecydowanie najbardziej popularnymi formami kontroli stosowanymi w polskich firmach są kamery w zakładzie pracy, monitoring poczty elektronicznej i komputerów czy zamontowany w autach służbowych GPS. Kto odpowiada za tego typu działania? – Zazwyczaj w dużych organizacjach, zwłaszcza spółkach Skarbu Państwa czy jednostkach budżetowych, powoływane są specjalne działy, których celem jest szeroko pojęta kontrola wewnętrzna. Wtedy możemy mówić o zorganizowanej kontroli zarówno procesu pracy jak i samych pracowników – mówi Magda Dąbrowska, Dyrektor Zarządzający CUW w Grupie Progres. – Taka komórka weryfikuje zgodność prowadzonej działalności z przepisami prawa, procedurami wewnętrznymi, efektywnością i gospodarnością działań podejmowanych na różnych szczeblach. Pracownicy oczywiście są w pełni świadomi nadzoru, którym są objęci. Poza tym jest to ściśle określone w regulaminie pracy – zaznacza Magda Dąbrowska.

Wszyscy będziemy zachipowani?

Sposoby nadzoru pracownika zaczynają przybierać jednak inne formy. Coraz więcej zagranicznych firm rozważa chipowanie zatrudnionych osób. Tego typu działania są testowane lub stopniowo wprowadzane przez organizacje działające w Szwecji, USA, Belgii, Holandii czy Australii. Rośnie też liczba firm prawniczych i finansowych w Wielkiej Brytanii oraz przedsiębiorstw prowadzonych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, które prowadzą rozmowy z producentami chipów. Według nich głównym powodem takiego stanu rzeczy są względy bezpieczeństwa – chipy pozwolą m.in. ograniczyć dostęp niepowołanych osób do wrażliwych dokumentów.

Sygnały płynące od pracodawców powodują, że koncerny zajmujące się nowymi technologiami poszukują sposobów na zapewnienie pracodawcom lepszej informacji i wglądu w to, co faktycznie dzieje się w firmie i w to, co robią pracownicy. – Technologia staje się standardem i wszystko zmierza w kierunku jej upowszechnia również w formie narzędzi pozwalających kontrolować pracowników. Samo chipowanie testowane jest na świecie, jednak nie tylko pod kątem pracowników, ale przede wszystkim pod kątem codziennego życia, gdzie wszczepiony chip ma chociażby umożliwić podróżowanie bez konieczności zakupu tradycyjnego biletu – mówi Dyrektor Zarządzający CUW w Grupie Progres. – Biorąc pod uwagę łatwość wszczepienia, ale też równie łatwą możliwość jego usunięcia zapewne to działanie jest nieuniknione. Nie sądzę jednak, aby tak kontrowersyjny temat udało się przeforsować w polskim prawie pracowniczym – podkreśla Magda Dąbrowska.

Ustawa sektorowa wdrażająca RODO już obowiązuje

Ustawa sektorowa wdrażająca RODO zaczęła obowiązywać od 4 maja 2019 roku. Jej głównym zadaniem jest dostosowanie blisko 170 ustaw do wymogów unijnego rozporządzenia o ochronie danych. Jakie zmiany przyniesie dla firm i przedsiębiorców?

Z dniem 4 maja zaczęły obowiązywać zmiany do prawie 170 aktów prawnych, wprowadzone tzw. „Ustawą sektorową”, czyli Ustawą z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO). Celem Ustawy sektorowej jest dostosowanie polskich przepisów do wymogów unijnego Rozporządzenia.

Akty prawne, które uległy zmianie

Ustawą sektorową zmienione zostały w szczególności przepisy następujących ustaw – Kodeks pracy, Prawo bankowe, ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Prawo telekomunikacyjne, ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, ustawa o prawach konsumenta, czy ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu; zmiany wprowadzono także do ustaw regulujących ochronę zdrowia.

Czego dotyczą zmiany

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy – zmiany wprowadzone Ustawą sektorową mają na celu dostosowanie polskiego porządku prawnego do wymogów Rozporządzenia, m.in. poprzez usunięcie przepisów, które są sprzeczne z RODO lub które powielają wprowadzone przez RODO rozwiązania; w Ustawie zostały wprowadzone także przepisy, które stanowią ograniczenia RODO, a które zostały wprowadzone zgodnie z art. 23 Rozporządzenia. Należy podkreślić, iż niektóre zmiany mają charakter fundamentalny, inne zaś – zaledwie kosmetyczny.

Zmiany dotyczą w szczególności zakresu oraz sposobu wykonywania obowiązku informacyjnego oraz pozyskiwania zgody, profilowania, czy sposobu realizacji praw podmiotów danych, a także – wprowadzają konkretne przepisy, jako podstawę prawną do przetwarzania danych. – Agata Jankowska-Galińska, Radca prawny, Senior Managing Associate Deloitte Legal.

Zgodnie z nowym brzmieniem przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej:

a) zakład ubezpieczeń będzie mógł przetwarzać dane osobowe, w tym dane osobowe objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy ubezpieczeniowej, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę zakładu ubezpieczeń w celu i zakresie niezbędnym do zapobiegania temu przestępstwu;

b) art. 15 RODO przyznaje osobie, której dane dotyczą, prawo uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są jej dane osobowe, a jeśli ma to miejsce – osoba ta jest uprawniona do uzyskania do nich dostępu oraz wskazanych w Rozporządzeniu informacji; regulacji dotyczącej prawa dostępu nie będzie jednak zobowiązany stosować zakład ubezpieczeń w zakresie, w jakim będzie to niezbędne dla prawidłowej realizacji zadań dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz zapobiegania przestępstwom;

c) do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej wprowadzona została definicja profilowania oraz przepis stanowiący prawną podstawę podejmowania indywidualnych decyzji w oparciu o zautomatyzowane przetwarzanie, w tym profilowanie, danych osobowych w celu dokonania oceny ryzyka ubezpieczeniowego; w przeciwieństwie do sektora bankowego, decyzje oparte o zautomatyzowane przetwarzanie będą mogły być podejmowane wyłącznie w oparciu o zamknięty katalog kategorii danych osobowych wskazany w ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;

d) zmieniona ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej pozwala zakładowi ubezpieczeń wprost przetwarzać dane dotyczące zdrowia, ubezpieczonych lub uprawnionych z umowy ubezpieczenia, zawarte w umowach ubezpieczenia lub oświadczeniach składanych przed zawarciem umowy ubezpieczenia, odpowiednio w celu oceny ryzyka ubezpieczeniowego lub wykonania umowy ubezpieczenia, w zakresie niezbędnym z uwagi na cel i rodzaj ubezpieczenia;

e) istotne zmiany wprowadzono także w zakresie obowiązku pozyskiwania przez zakład ubezpieczeń – pisemnej zgody; pisemna zgoda nie będzie w szczególności wymagana na przekazywanie pomiędzy zakładami ubezpieczeń danych osobowych osób ubezpieczonych, ubezpieczających i zamierzających zawrzeć umowę ubezpieczenia – potrzebnych do oceny ryzyka kredytowego i oceny poprawności danych (art. 39 ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej), a także – w sytuacji pozyskiwania przez zakład ubezpieczeń od podmiotów wykonujących działalność leczniczą, które udzielały świadczeń zdrowotnych ubezpieczonemu lub osobie, na rachunek której ma zostać zawarta umowa ubezpieczenia, informacji o okolicznościach związanych z oceną ryzyka ubezpieczeniowego i weryfikacją podanych przez tę osobę danych o jej stanie zdrowia, ustaleniem prawa tej osoby do świadczenia z zawartej umowy ubezpieczenia i wysokością tego świadczenia (art. 38 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej).

Wykonywanie obowiązku informacyjnego przez mikroprzedsiębiorców

Jednym z najważniejszych obowiązków, nałożonych na przedsiębiorców przez RODO, jest ten dotyczący przekazania podmiotowi danych istotnych informacji związanych z przetwarzaniem jego danych osobowych. Informacji udzielić można (w zależności od sytuacji) na piśmie, elektronicznie lub ustnie. W praktyce, sposób realizacji obowiązku informacyjnego powoduje po stronie przedsiębiorców szereg wątpliwości. Pisaliśmy o tym 5 rzeczy, których dowiedzieliśmy się z decyzji opublikowanych przez PUODO.

Ustawa sektorowa przewiduje ułatwienie dla mikroprzedsiębiorców1 w zakresie realizacji obowiązku informacyjnego. Zgodnie z art. 4a ustawy o prawach konsumenta2, mikroprzedsiębiorca (jako administrator danych osobowych) wykonuje obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 13 RODO, przez wywieszenie stosownych informacji w widocznym miejscu w lokalu przedsiębiorstwa lub udostępnienie ich na swojej stronie internetowej. Rozwiązanie to niewątpliwie umożliwi mikroprzedsiębiorcom redukcję kosztów związanych z wypełnieniem obowiązku informacyjnego. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, że wskazany powyżej sposób realizacji obowiązku informacyjnego możliwy jest wyłącznie w przypadku pozyskiwania danych osobowych bezpośrednio od podmiotu danych.

Co powinineś wiedzieć o stosowanych w dziale HR rozwiązaniach technologicznych, aby umieć ocenić zgodność z RODO?

Ułatwienie dotyczące przekazywania klauzuli informacyjnej wyłączone jest w przypadku przetwarzania szczególnych kategorii danych, a także w sytuacji gdy osoba, której dane dotyczą nie ma możliwości zapoznania się z klauzulą informacyjną zamieszczoną na stronie internetowej lub w lokalu przedsiębiorstwa. Julia Rojewska, Senior Associate, Aplikantka adwokacka Deloitte Legal.

Przypisy:

1) Mikroprzedsiębiorca w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 Ustawy prawo przedsiębiorców z dnia 6 marca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 646) to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki: a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro.

2) Ustawa o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 827 z późn. zm).

5 najważniejszych wydarzeń na rynku centrów handlowych w I kw. 2019 r.

Na koniec I kw. 2019 roku w Polsce działało 510 centrów handlowych o łącznej powierzchni prawie 12 mln mkw. W budowie znajduje się obecnie 433 tys. mkw. Podsumowując I kw. 2019 roku, eksperci Colliers International wybrali 5 najważniejszych wydarzeń na rynku handlowym, które miały miejsce w trzech pierwszych miesiącach roku:

  1. Rok z zakazem handlu

Upłynął rok od wprowadzenia przepisów dot. zakazu handlu w niedziele. Zarówno właściciele centrów handlowych oraz ich najemcy, jak i indywidualni przedsiębiorcy raportują spadki odwiedzalności i obrotów. Wg Retail Insitute, w 2018 r. odwiedzalność w badanych 120 centrach handlowych spadła o 1,9% w stosunku do 2017 r., co przekłada się na 7,23 mln klientów mniej. Najbardziej ucierpiały podmioty z sektorów zdrowie i uroda, usługi oraz gastronomia.

  1. Markowe zmiany

Na polskim rynku toczą się postępowania sanacyjne i upadłościowe, odnotowujemy także kolejne transakcje sprzedaży sieci handlowych. W bieżącym kwartale swoją decyzję o wycofaniu się z rynku zaanonsowała sieć New Look. Grupa CCC, producent i lider polskiego rynku sprzedaży detalicznej obuwia, przejęła spółkę Gino Rossi. Gastromall Group natomiast przejmuje udziały w sieci barów Makarun Spagetti & Salad, a firma Helios podpisała list intencyjny z Food for Nation, właścicielem burgerowni Pasibus.

  1. Towarowa 22 zaprezentowana

Na targach MIPIM 2019 zaprezentowano nowy projekt inwestycji wielofunkcyjnej Towarowa 22. Firma Echo Investment planuje wybudowanie na warszawskiej Woli kompleksu o łącznej powierzchni ok. 230 tys. mkw. GLA. W ramach inwestycji ma powstać centrum handlowe o wielkości blisko 60 tys. mkw., biura o podobnym metrażu, teatr, kino festiwalowe, kawiarnie i restauracje, hotel, mieszkania oraz tereny zielone.

  1. Nowi najemcy w Blue City

W warszawskim centrum handlowym Blue City otwarte zostały pierwsze w stolicy kino sieci Helios oraz park rozrywki TepFactor. Kino oferuje 8 komfortowych sal (w tym 3 sale Dream), wyposażonych w wysokiej klasy sprzęt kinotechniczny, z najnowszymi rozwiązaniami w zakresie dźwięku i projekcji obrazu. TepFactor to pierwszy w Polsce obiekt unikalnej rozrywki zespołowej, składający się z 25 pokoi z elektronicznie sterowanymi przeszkodami, sprawdzającymi siłę fizyczną, logiczne myślenie, cierpliwość, zręczność i umiejętność pracy zespołowej.

  1. Nowe centrum wyprzedażowe na Śląsku

Otwarto drugie na Śląsku centrum wyprzedażowe – Silesia Outlet (faza I), zlokalizowane w sąsiedztwie centrum handlowego Auchan Gliwice i sklepu z art. budowlanymi Leroy Merlin. Obiekt o powierzchni 12 tys. mkw. GLA oferuje 60 salonów wyprzedażowych znanych polskich i międzynarodowych marek. W centrum swoje miejsce znalazły sklepy z modą, jeans, obuwnicze, sportowe a także z wyposażeniem wnętrz i akcesoriami. Za zarządzanie obiektem odpowiada firma Neinver.