Polska stała się jednym z najbardziej rozwojowych rynków nieruchomości komercyjnych w Europie Środkowo-Wschodniej. Wartość transakcji w sektorze sięgnęła kwoty 7,2 miliarda Euro, a podaż powierzchni biurowych w 7 największych aglomeracjach wyniosła 10,4 mln m2[i]. Nowoczesne powierzchnie biurowe wyposażone w inteligentne rozwiązania są odpowiedzią na oczekiwania kolejnych coraz młodszych pokoleń pracowników, którzy oczekują dużej interakcji z miejscem, w którym pracują.

Mimo iż Warszawa przoduje w zestawieniach nowych inwestycji to w miastach regionalnych takich jak, Wrocław czy Trójmiasto rynek także rośnie. Podstawą popytu nowych centrów biurowych są firmy z sektora nowoczesnych usług biznesowych czy konsolidującego się rynku IT. Jak podają raporty branżowe na terenie naszego kraju funkcjonuje 1,230 centrów usług, zatrudniających ponad 280,000 pracowników[ii]. Jednym z szybciej rozwijających się rynków nieruchomości komercyjnych poza Warszawą jest Wrocław. Aktualnie budowanych jest tam ponad 200,000. Mkw. powierzchni biurowych, które zostaną oddane do użytku na przełomie 2019 i 2020 roku[iii]. Co ważne oddawane biurowce posiadają szereg inteligentnych rozwiązań wychodzących naprzeciw oczekiwaniom najemców.

Integracja z biurowcem

Szybki rozwój rynku nieruchomości komercyjnych w Polsce dyktowany jest wieloma względami takimi jak stopa zwrotu dla inwestorów czy popyt na nowoczesne biura. Słowo nowoczesne staje się tutaj kluczem, ponieważ pokolenie milenialsów oraz ich następcy nie wyobrażają sobie miejsca pracy, które nie wspiera ich naturalnego środowiska funkcjonowania – smartfonu. Jednym z przykładów integracji budynku z użytkownikiem jest wdrożenie zrealizowane przez Cavatina Holding oraz start-up Zonifero wywodzący się z technologicznej grupy TenderHut. Eksperci z polskiego Prop-Techu wyposażą topowe inwestycje dewelopera w rozwiązanie Integral by Cavatina, aplikację pozwalającą nie tylko zarządzać budynkiem, ale także wspierać w codziennej pracy przebywające w nim osoby. Aplikacja docelowo ma obsługiwać 150 tys. m2 powierzchni biurowych, a korzystać z niej ma 20 tys. użytkowników w 5 największych miastach polski. Jednym z flagowych wdrożeń jest wrocławski budynek Carbon Tower, do którego także wprowadzili się programiści z Grupy Kapitałowej TenderHut.

Carbon Tower z najemcą IT

W Carbon Tower swoje miejsce znajdzie kilkudziesięciu programistów z Grupy Kapitałowej TenderHut, tej samej, z której pochodzi startup Zonifero. Eksperci z SoftwareHut oraz ExtraHut będą mieli okazję sami korzystać z rozwiązania zrodzonego w ich firmie. Kilkadziesiąt miejsc pracy w komfortowych warunkach to element umacniania pozycji spółki na terenie Dolnego Śląska. Mimo dużej konkurencji zachodnich koncernów polska spółka inwestuje w rozwój i rozbudowuje swoje wrocławskie struktury. – Wrocławski oddział firmy to kluczowa inwestycja całej grupy, dlatego zadbaliśmy o to, aby powiększający się zespół ekspertów miał do dyspozycji najnowocześniejsze biuro. Carbon Tower jest też świetnie zlokalizowane, znajduje się w ścisłym biznesowym centrum Wrocławia. Przyznam szczerze, że nie mogliśmy doczekać się przenosin – tłumaczy Robert Strzelecki, prezes zarządu Grupy Kapitałowej TenderHut. Nowe powierzchnie biurowe zostały przekazane firmie z początkiem listopada i już dziś programiści mogą korzystać z najnowocześniejszych biur w tej części Europy.

Wrocławski czarny diament

Carbon Tower to nowoczesny budynek biurowy, który dostarczy ponad 19 000 m² powierzchni biurowej klasy A. Szklana wieża charakteryzuje się innowacyjnymi rozwiązaniami architektonicznymi i jest naszpikowana zaawansowaną technologią. W budynku poprzez aplikację Integral możliwe jest centralne sterowanie z poziomu telefonu komórkowego umożliwiające kontrolę temperatury, oświetlenia, włączanie i wyłączanie urządzeń. W tym budynku światło wyłączy się samo, temperatura powróci do standardowej, a urządzenia się wyłączą, kiedy przestrzeń przestanie być używana. Z tego względu Carbon Tower był nominowany do Najlepszego Ekologicznego Projektu 2018 w konkursie PLGBC Green Building Awards 2018 oraz do Best National Office Development w CIJ Awards Poland 2019. Przeszklona fasada zapewni pracownikom maksymalny dostęp do światła dziennego oraz niezwykły, panoramiczny widok na miasto. Do innych udogodnień należy zaliczyć m.in. szafki i prysznice dla osób dojeżdżających do pracy na rowerach oraz 376 miejsc parkingowych zlokalizowanych na czterokondygnacyjnym parkingu.

[i] https://www.ey.com/pl/pl/industries/real-estate/przewodnik-po-polskim-rynku-nieruchomosci-2019

[ii] Idem

[iii]http://www.qbusiness.pl/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=43129&cntnt01returnid=112

Niepewność dotycząca przyszłych składek na ZUS pozostanie elementem podwyższonego ryzyka dla pracodawców oraz pracowników. Może to ograniczać inwestycje w Polsce czy skłaniać do innych niż etat form zatrudnienia, co w rezultacie spowoduje spadek dochodów sektora finansów publicznych – pisze Marcin Lipka, główny analityk Cinkciarz.pl.

Już od dwóch lat toczy się dyskusja dotycząca zniesienia limitu 30-krotności składek na ZUS. Przyjęta przez parlament w grudniu 2017 r. nowelizacja ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych została skierowana do Trybunału Konstytucyjnego przez prezydenta na początku 2018 r. Po 11 miesiącach TK uznał, że ustawa jest niekonstytucyjna.

Teraz z kolei spory wewnątrz rządzącej koalicji doprowadziły do tego, że projekt zmian dotyczący limitu składek został wycofany przez jego autorów. Jednak przedstawiciele władz wcale nie rezygnują z dalszej pracy nad tą kwestią i dodatkowo zapowiadają inne zmiany systemu emerytalnego. Sekwencja ostatnich wydarzeń prowadzi więc do utrzymania niepewności w gospodarce oraz zwiększa ryzyko utraty przychodów państwa. Dlaczego?

Gra niewarta świeczki

Przede wszystkim wpływy netto dla sektora finansów publicznych (dodatkowe przychody dla Funduszu Ubezpieczeń Społecznych minus wyższe wydatki dla zatrudnionych przez państwo oraz mniejsze wpływy z innych podatków) związane ze zniesieniem 30-krotności wynoszą ok. 5 mld zł. To niewielka kwota stanowiąca niespełna 0,25 proc. PKB. To również bardzo mało, biorąc pod uwagę fakt, że wprowadzone przez ostatnie lata programy „z plusem” kosztowały ponad 10-krotnie więcej, a i wpływy wzrosły o wielokrotność tych 5 mld zł dzięki uszczelnieniu podatków i lepszej koniunkturze.

Warto też pamiętać, że zmiany dla najlepiej zarabiających wcale nie stanowią dodatkowych wpływów do FUS w długim terminie, gdyż one zwiększają przyszłe zobowiązania emerytalne oraz rentowe Funduszu. Realizacja tych wypłat nastąpi w momencie, gdy sytuacja demograficzna będzie znacznie gorsza niż obecnie, co stanie się kolejnym obciążeniem całego sektora finansów publicznych.

Płacimy prawie najwięcej za coraz mniej

Manipulowanie poziomem składek płaconych na ZUS przez pracownika ma także inny wymiar. Już teraz, według danych Komisji Europejskiej zamieszczonych w tegorocznym raporcie „Taxation Trends in the European Union”, polskie gospodarstwa domowe płacą na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz zdrowotne ponad 36,5 mld euro (2017 r). Stanowi to 22,9 proc. wszystkich krajowych wpływów sektora finansów publicznych (pomijając akcyzę na paliwa i podatki od nieruchomości), co daje drugi procentowo najwyższy wynik w Unii Europejskiej. W relacji do PKB jest to 7,8 proc., czwarty z najwyższych wyników w UE.

Społeczeństwo, mimo tych olbrzymich składek, ma świadomość, że emerytury relatywnie do wynagrodzeń będą znacznie niższe niż obecnie. Dlatego w kontekście niezadowalającego standardu usług medycznych oraz mglistej przyszłości świadczeń podczas jesieni życia istnieje pokusa, by szukać innych, konkurencyjnych do umowy o pracę form zatrudnienia.

Najsprawiedliwiej zwiększyć Polakom podatki. Serio

Szukając na gwałt przychodów, można się zawsze zastanowić, czy zwiększyć obciążenia przedsiębiorcom, ale nie tylko tym którzy wypłacają najwyższe wynagrodzenia (niekoniecznie to musi być tożsame z wysokimi zyskami tych firm), lecz wszystkim? Dane Komisji Europejskiej pokazują, że w przypadku składek na zabezpieczenie społeczne polscy pracodawcy płacą 5,1 proc. PKB, co przekłada się na 19. miejsce w UE.

Klasyfikacja ta nie uwzględnia jednak wpłat pracodawców na Pracownicze Plany Kapitałowe. Poza tym wprowadzenie takich obciążeń przy oczekiwanym spowolnieniu gospodarczym także nie wydaje się sensowne.

Najłatwiej, a jednocześnie najbardziej fair w stosunku do społeczeństwa, jest po prostu podnieść bezpośrednie podatki (PIT), zwiększając przynajmniej lekko ich progresywność. Programy socjalne są bardzo kosztowne (500 plus, 13. i 14. emerytura), a obciążanie PIT w Polsce jest stosunkowo niskie – według KE 21. miejsce w UE w relacji do PKB.

Bezsensowna niepewność

Na razie jednak nie ma planów, by stawki PIT zostały podniesione. Do zamrażarki poszedł pomysł likwidacji limitu 30-krotności ZUS, ale nie zrezygnowano z niego. W rezultacie zostało ryzyko nagłego zwiększenia kosztów, które np. będzie towarzyszyć przedsiębiorstwom zatrudniającym pracowników sektorów związanych z nowymi technologiami i usługami biznesowymi.

Z kolei ci zarabiający powyżej 2,5-krotności średniej krajowej prawdopodobnie będą się zastanawiać, jak uniknąć dodatkowych obciążeń fiskalnych, gdy obecny projekt zostanie wyjęty z zamrażarki lub pojawi się analogiczny pomysł.

Zarówno pracodawcy, jak i pracownicy mogą więc już szukać sposobów, by ograniczyć przyszłe obciążenia. W porównaniu do scenariusza zakładającego gwarancję niezmienności  bieżących warunków prawdopodobnie mniej firm zainwestuje, natomiast większa liczba pracowników poszuka innych, podatkowo mniej ryzykownych, form zatrudnienia. Finalnie zatem ta podwyższona niepewność może spowodować zarówno ubytek tak potrzebnych obecnie inwestycji, jak i wpływów do sektora finansów publicznych.

Wczoraj polski złoty nieco umocnił się w relacji do głównych walut, jednak dziś ponownie traci. Nasza waluta pozostaje stosunkowo słaba, w parze z euro utrzymując się nieznacznie poniżej psychologicznej granicy 4,30. Jej przekroczenie ostatnim razem notowaliśmy w połowie października.

Pierwsza połowa tygodnia nie obfitowała w zbyt wiele informacji zarówno z Polski, jak i świata. Druga połowa powinna być jednak dużo ciekawsza: odpowiednio dziś i jutro poznamy “minutki” z ostatnich spotkań decyzyjnych FOMC i EBC, a w kolejnych dwóch dniach poznamy również najnowsze dane o płacach i zatrudnieniu w przedsiębiorstwach w Polsce oraz dane o krajowej produkcji przemysłowej. Największą uwagą powinny jednak cieszyć się nowe dane PMI opisujące aktywność gospodarczą w strefie euro, które poznamy w piątek. W ich kontekście jesteśmy optymistyczni: czekamy na kolejny sygnał, że aktywność gospodarcza w strefie euro odbija się od dna.

SPOJRZENIE NA GŁÓWNE WALUTY

EUR

Kurs EUR/PLN we wtorek spadł o 0,2%, wahając się w widełkach 4,28-4,30. Kurs EUR/USD z kolei nieco wzrósł. Początek tygodnia nie przyniósł zbyt wielu istotnych informacji ze strefy euro. W kontekście wczorajszego dnia można wspomnieć o przemówieniu głównego ekonomisty EBC, Philipa Lane’a. Jego retoryka w kontekście perspektyw gospodarek strefy euro jest uspokajająca. Stwierdził on, że [EBC] nie dostrzega recesji we wspólnym bloku i oczekuje ożywienia w ciągu roku czy dwóch.

GBP

Kurs GBP/PLN we wtorek spadł o 0,5%, wahając się w widełkach 4,99-5,03. Uwaga inwestorów obserwujących sytuację w Wielkiej Brytanii skupia się przede wszystkim na nadchodzących wyborach parlamentarnych, które odbędą się 12 grudnia. Wczorajsza debata liderów dwóch najbardziej liczących się ugrupowań politycznych w Wielkiej Brytanii – Partii Konserwatywnej i Partii Pracy koncentrowała się na Brexicie. Stanowisko lidera torysów, Borisa Johnsona w tej kwestii jest dość proste: chce on doprowadzić do Brexitu 31 stycznia, po akceptacji przez brytyjski parlament wynegocjowanej przez niego wersji porozumienia o wyjściu z Unii Europejskiej. Jeremy Corbyn, lider laburzystów zamiast tego chce wynegocjować swoją wersję porozumienia zakładającą bliższe stosunki z UE i przeprowadzić referendum ws. jego akceptacji, z możliwością zagłosowania za pozostaniem w UE. Zgodnie z sondażem YouGov debatę wygrał Johnson, uzyskując minimalną przewagę – 51% do 49%. Jego partia ma też największe szanse na zwycięstwo w wyborach – zgodnie z ostatnim sondażem Kantar, torysi mają 18-procentowe przewodzenie nad laburzystami.

USD

Kurs USD/PLN we wtorek spadł o 0,2%, wahając się w widełkach 3,87-3,88. Wczorajsze dane z amerykańskiego rynku nieruchomości w październiku w ujęciu ogólnym okazały się nieco lepsze od oczekiwań, rynek jednak nie przywiązał do nich zbyt dużej uwagi.

Kluczową kwestią cały czas pozostaje wojna handlowa USA i Chin, brak jednak pozytywnych wieści w tym kontekście. Wygląda na to, że nastroje między państwami w ostatnim czasie uległy pewnemu schłodzeniu: amerykański Senat uchwalił wczoraj ustawę, która ma na celu wspieranie praw człowieka protestujących w Hongkongu. Zostało to uznane przez Pekin za wtrącanie się przez USA w sprawy wewnętrzne kraju. Po tym, jak obie izby Kongresu wypracują finalną wersję ustawy Donald Trump musi zdecydować o jej podpisaniu. W kontekście samej wojny handlowej prezydent Trump wczoraj po raz kolejny groził Chinom, stwierdzając, że brak porozumienia ws. handlu oznaczać będzie wyższe cła.

Dziś wieczorem warto będzie zwrócić uwagę na „minutki”, które rzucą nieco więcej światła na to, jak wyglądała dyskusja decydentów Rezerwy Federalnej podczas ostatniego spotkania zakończonego obniżką stóp procentowych. Retoryka prezesa Powella po spotkaniu i jego ostatnie komentarze sugerują, że czeka nas okres stabilizacji stóp procentowych. Nie należy jednak pomijać dzisiejszych “minutek” – każdy istotny sygnał dotyczący perspektyw kształtowania się stóp procentowych w USA jest zawsze warty uwagi.

KLUCZOWE PUBLIKACJE

20:00 – „minutki” z ostatniego spotkania FOMC

Autor: Roman Ziruk, Ebury Polska

• Kredyt na budowę większej farmy PV jest bardzo trudny do uzyskania w Polsce.
• Rosnąca popularność OZE powinna skłonić polskie instytucje finansowe do przygotowania oferty wsparcia finansowego.
• System aukcyjny gwarantujący stały zysk oraz powtarzalność inwestycji sprawiają, że ryzyko niespłacenia zobowiązań jest znikome.

Jedną z głównych bolączek polskiego rynku PV jest brak szerokiej oferty finansowania budowy instalacji, zwłaszcza farm fotowoltaicznych. Owszem, niektóre banki posiadają ofertę kredytową dla instalacji OZE, ale w znacznej większości jest to wsparcie dla klientów indywidualnych lub małych firm zainteresowanych postawieniem mikroinstalacji. Podmioty, które startują w aukcjach URE, mają ograniczone możliwości pozyskania finansowania na realizacji zwycięskich projektów.

– Choć w ostatnich miesiącach zauważamy pewną zmianę w podejściu polskich instytucji finansowych do kredytowania dużych instalacji PV, to nie jest to działanie masowe. Jedynie kilka banków otworzyło się na możliwość współpracy w ich realizacji. Nawet projekty, które uzyskały wsparcie rządowe w ramach systemu aukcyjnego w poprzednich latach, nie zawsze mogą liczyć na zewnętrzne finansowanie. Z tego powodu wiele z tych farm nie powstanie, co negatywnie wpływa na dywersyfikację rynku energetycznego w Polsce – zauważa Małgorzata Gil, Dyrektor Działu Projektów w PCWO Energy S.A.

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja za granicą. W innych państwach spółki energetyczne nie tylko mogą wybierać z szerokiej oferty bankowej, ale istnieją wręcz instytucje specjalizujące się w finansowaniu OZE i fotowoltaiki. Przykładami instytucji chętnie finansujących inwestycje PV są hiszpański CaixaBank lub francuski La Banque Postale. Oba te podmioty współpracują też z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym w tym obszarze. Hiszpański podmiot na początku roku uruchomił z EBI linię kredytową dla działań przyczyniających się do ochrony klimatu o wartości 30 mln EUR, a francuska instytucja podpisała wiosną umowę z EBI na start programu wsparcia dla instalacji wiatrowych i fotowoltaicznych. Dlaczego zatem polskie instytucje nadal są niechętne finansowaniu PV?

Oto pięć argumentów świadczących o tym, że kredytowanie farm fotowoltaicznych jest korzystne dla polskich instytucji finansowych:

1. Popularność OZE, a w szczególności PV, będzie systematycznie rosnąć

Zarówno trendy panujące na świecie, jak i kierunek, w którym zmierza energetyka w Polsce, potwierdzają, że odnawialne źródła energii będą regularnie zyskiwać na znaczeniu. Szczególnie dynamicznie rośnie udział fotowoltaiki w koszyku energetycznym. Dlatego polskie instytucje powinny rozważyć pójście w ślady swoich zagranicznych odpowiedników. Zwłaszcza że jak pokazują przykłady z Hiszpanii i Francji, one same mogą liczyć na wsparcie w tworzeniu programów kredytowych dla farm PV, np. EBI.

2. Fotowoltaiki nie można porównywać do wiatraków

Wiele polskich instytucji finansowych patrzy na fotowoltaikę przez pryzmat energetyki wiatrowej i przeciwności, z jakimi musiała się mierzyć, zarówno w postaci niekorzystnego systemu pomocy publicznej, jak i ograniczeń legislacyjnych. Nie można jednak porównywać farm PV do wiatraków. To dwie zupełnie różne technologie o drastycznie odmiennych wymaganiach inwestycyjnych, infrastrukturalnych i eksploatacyjnych. – Uruchomienie farmy PV o mocy do 1 MW wymaga zdecydowanie mniejszych nakładów finansowych niż farmy wiatrowej o podobnej mocy. Warto też zauważyć, że fotowoltaika przeżywa w ostatnich latach boom. Łączna moc instalacji uruchomionych do października tego roku wyniosła ok. 500 MW, czyli tyle ile osiągnięto w sumie w ciągu poprzednich 8 lat! – dodaje Małgorzata Gil z PCWO Energy.

3. Łatwo ocenić ryzyko inwestycji w farmę PV

Większość farm fotowoltaicznych budowanych jest według określonego schematu. Oznacza to, że są to projekty powtarzalne. W związku z tym łatwo zmierzyć i policzyć zarówno nakłady potrzebne na realizację, jak i wszelkie ryzyka oraz zagrożenia związane z inwestycją. Newralgicznym momentem jest w zasadzie tylko etap budowy. Trzeba jedna pamiętać, że gotowy projekt, zwłaszcza jeżeli wygrał on aukcję URE, można sprzedać inwestorowi, który ją ukończy. Wystawianie zwycięskich projektów farm PV na sprzedaż jest rynkową praktyką, zatem instytucje finansowe nie powinny się obawiać braku spłaty zobowiązań, jeżeli pierwotny właściciel nie podoła wykonaniu instalacji.

4. Zagraniczni inwestorzy zarabiają na polskiej fotowoltaice

W związku ze znikomymi możliwościami pozyskania finansowania u polskich instytucji finansowych większość projektów, które uzyskały wsparcie publiczne, jest realizowana z pomocą pieniędzy zagranicznych. Po pierwsze, można zauważyć duże zainteresowanie zakupem tych projektów przez fundusze inwestycyjne z innych państw. Biorąc pod uwagę skalę polskiego rynku, mogą one go zdominować całkowicie. Same też często uczestniczą w aukcjach. Po drugie, część polskich podmiotów w momencie braku oferty ze strony polskich banków, zaciąga kredyty w zagranicznych instytucjach.

5. Aukcje URE gwarantują spłatę kredytu

Zastąpienie zielonych certyfikatów systemem aukcyjnym znacząco ożywiło polski sektor OZE. Przede wszystkim ustabilizował on zysk, na jaki mogą liczyć właściciele instalacji, co jest niezwykle istotne dla kredytodawcy. Stały, określony z góry w perspektywie 15-letniej przychód,  sprawia, że można mieć praktycznie pewność, że wszelkie zobowiązania zostaną spłacone. Nie ma bowiem lepszej gwarancji regularnych wpływów niż pomoc publiczna.

Źródło: PCWO Energy S.A.

Według najnowszych badań przeprowadzonych przez OLX Praca nie mamy dziś do czynienia z rynkiem pracownika, lecz z rynkiem przywróconego balansu. Zarówno pracownicy, jak i pracodawcy mierzą się z dynamicznie zmieniającym się otoczeniem. Jedna i druga grupa chce realizować swoje cele i potrzeby. To, co je różni, to problemy i wyzwania, którym muszą sprostać.

Zgodnie z badaniami opublikowanymi przez Główny Urząd Statystyczny w drugim kwartale 2019 r. liczba ludności aktywnej zawodowo w wieku 15 lat i więcej wyniosła ponad 17 mln osób, z tego ok. 16,5 mln to pracujący, a 548 tys. – bezrobotni. Najniższa w historii stopa bezrobocia sprawia, że niedobór pracowników staje się wyjątkowo istotną kwestią, a to przecież nie jedyne wyzwania, przed jakimi stoi rynek pracy w 2020 r. 

Specjaliści z branży HR nieustannie monitorują sytuację na rynku pracy i dostosowują rozwiązania do zmieniających się warunków. W ostatnich latach największymi problemami okazały się niedobór wykwalifikowanych pracowników oraz rotacja. Starzejące się społeczeństwo, automatyzacja i robotyzacja, nowe potrzeby i oczekiwania pracowników – te kwestie również zasługują na szczególną uwagę.

Wymiana doświadczeń HR

Doskonałą okazją, by rozmawiać o bieżącej sytuacji na rynku pracy było wydarzenie OLX Praca. Know How 2020, które odbyło 19 listopada w Centrum Praskim Koneser w Warszawie. Podczas spotkania w gronie specjalistów z działu HR uczestnicy mogli wymienić się wiedzą i doświadczeniem, porozmawiać o bieżącej sytuacji na rynku i wyzwaniach oraz poznać nowe metody i techniki pracy. To właśnie wymiana doświadczeń stała się motywem przewodnim, który przyświecał całemu spotkaniu.

– Nasze najnowsze badania wskazują na dwa największe wyzwania na współczesnym rynku pracy. Są to efektywna rekrutacja i rotacja pracowników. W kontekście niskiego bezrobocia, zmian społecznych, gospodarczych i technologicznych te wyzwania są bardzo trudne dla pracodawców. A mając na uwadze nasze ubiegłoroczne badania, gdzie poznaliśmy perspektywę pracowników, wiemy, że pracownicy tak naprawdę nie mają wygórowanych potrzeb. Chodzi im o normalność w pracy, czyli jasno określone warunki współpracy, dostęp do podstawowych narzędzi. Liczą się dla nich symetria, czyli równe relacje z pracodawcą, oraz prawda, już na etapie ogłoszenia, żeby w ofertach pracy nie zamieszczać pustych frazesów, które nie mają pokrycia w docelowej współpracy – wyjaśnia Anna Janowczyk, Senior Communications Specialist w OLX Group.

Nowy serwis contentowy

W trakcie wydarzenia OLX Praca. Know How 2020 inaugurację miał projekt, który został opracowany w interdyscyplinarnym zespole ekspertów w odpowiedzi na potrzeby i wyzwania branży. Przygotowano nową platformę wymiany wiedzy i doświadczeń – praca.olx.pl, która tematyką obejmuje wiele różnych zagadnień ważnych dla pracodawców i przedstawicieli działów HR.

– Przygotowaliśmy serwis praca.olx.pl i podzieliliśmy go na dwie części. Pierwsza część jest dedykowana rekruterom, osobom poszukującym pracowników. Znajdują się tam artykuły branżowe, sondy uliczne, kalkulatory obliczające średnią zarobków na poszczególnych stanowiskach, wywiady w formie video, nasz najnowszy raport i wiele innych materiałów. W pierwszym kwartale 2020 r. uruchomimy część dla pracowników. Jest to dla nas bardzo ważne, ponieważ cały czas jednym z naszych głównych celów jest angażowanie potencjalnych pracowników do tego, żeby aplikowali na oferty pracy umieszczane na OLX. Chcemy ich edukować, dostarczać jak najwięcej informacji, żeby mogli znaleźć dla siebie jak najlepszą pracę – mówi Anna Janowczyk, Senior Communications Specialist w OLX Group.

Prognozy na nadchodzący rok

Zmiany na rynku pracy determinują wyzwania w obszarze HR. Znalezienie pracownika, który zostanie w firmie na dłużej, jest wyzwaniem. A przełom roku to moment, kiedy jeszcze więcej osób szuka pracy i rekruterzy powinni się do tego przygotować.

– Styczeń każdego roku jest najmocniejszym miesiącem w kategorii Praca. W każdym miesiącu przychodzi do nas średnio ok. 3 000 000 użytkowników. W styczniu tego roku przekroczyliśmy magiczną barierę 4 000 000 milionów. A zgodnie z naszymi prognozami aplikantów w styczniu 2020 będzie jeszcze więcej – zapowiada Artur Kołpowski, Head of Jobs w OLX Group.

Expose premiera wcale nie spowodowało, że złoty jakoś wyraźnie zyskiwał. Rynki widzą, że realizacja tych obietnic w kontekście pogarszającej się koniunktury może się skończyć nagłym wzrostem deficytu.

Euro zbliża się do 4,30 zł

Wczorajsza wizja dobrobytu i wszelkiej pomyślności przedstawiona przez premiera nie podziałała zbyt mocno na wyobraźnię inwestorów. W ciągu dnia złoty, co prawda, zyskiwał względem euro, ale dzisiaj w nocy natychmiast oddał całe umocnienie. Złoty w dalszym ciągu jest relatywnie mocny, patrząc na perspektywę ostatniego kwartału, kiedy to dwukrotnie euro docierało do okolic poziomu 4,40 zł. Z drugiej strony jeszcze na początku listopada było 5 groszy tańsze. Efektem tej podwyżki było również przekroczenie przez funta granicy 5 zł. Funt był w miarę stabilny względem głównych walut, ale skoro złoty stracił na wartości, to osłabł również względem brytyjskiej waluty.

Zmiany w podatku CIT

Na lata 2020-2021 zapowiadana jest ważna zmiana w systemie podatkowym – premier chce wprowadzić tzw. estoński CIT dla mikro- i małych firm. Będzie on pobierany dopiero w momencie wypłaty zysków z firmy. Problem w tym, że to kolejna zmiana, która nie wpłynie korzystnie na budżet. Firmy, chcąc nie płacić podatku CIT, będą mogły reinwestować swoje zyski w kolejne przedsięwzięcia. W rezultacie dochody budżetowe otrzymają kolejne uderzenie. Patrząc na łatwość pojawiania się kolejnych ulg i wydatków socjalnych można mieć podejrzenia, jakim deficytem będą zamykać się kolejne budżety. W krótkim horyzoncie pobudzi to koniunkturę, w długim może nam grozić scenariusz krajów południa Europy.

Węgrzy pozostawili stopy procentowe bez zmian

Wczoraj wbrew oczekiwaniom części inwestorów stopy procentowe na Węgrzech nie uległy obniżce. Narodowy Bank Węgier (MNB) pozostawił na poziomie: 0,9% referencyjną, 3-miesięczną depozytową stopę procentową. Warto pamiętać, że Węgrzy wbrew popularnej praktyce zmieniają stopy procentowe o 0,15%, a nie jak to często ma miejsce o 0,25%, stąd taka wartość. Inwestorzy spodziewali się, że stopy mogą spaść pierwszy raz po serii obniżek z pierwszej połowy 2016 roku. Dowodem na to był wzrost ceny forinta. Inwestorzy, którzy sprzedali walutę, licząc na jej tańsze odkupienie, po decyzji MNB odwracali swoją pozycję inwestycyjną.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych warto zwrócić uwagę na:

20:00 – USA – protokół z posiedzenia FOMC.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl

Nieco ponad 2,9 tys. cudzoziemców złożyło w Polsce wnioski o udzielenie ochrony międzynarodowej w pierwszych III kwartałach tego roku. Oznacza to spadek o ok. 5 proc. w porównaniu do analogicznego okresu 2018 r. Decyzje pozytywne przyznające status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą otrzymało w sumie 217 osób. Decyzje negatywne wydano wobec prawie 1,3 tys. obcokrajowców, a 1,5 tys. postępowań umorzono.

Pierwszą piątkę najliczniej reprezentowanych krajów pochodzenia cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową stanowiły:

• Rosja – 1860 osób
• Ukraina – 345 os.
• Tadżykistan – 77 os.
• Turcja – 75 os.
• Afganistan – 52 os.

Prawie 65 proc. z 2,9 tys. wniosków zostało złożonych po raz pierwszy.

W trzech kwartałach tego roku warunki przyznania ochrony międzynarodowej (statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej) spełniało 217 cudzoziemców. Byli to głównie obywatele Rosji – 67 osób, Turcji – 37 os., Ukrainy – 18 os. i Tadżykistanu – 18 os.

W analizowanym okresie decyzje negatywne otrzymało natomiast prawie 1,3 osób. Byli to głównie obywatele Rosji – 718 osób, Ukrainy – 257 os. i Tadżykistanu – 54 os. Najwięcej postępowań zakończyło się umorzeniem – 1,5 tys. spraw. Dotyczyło to w zdecydowanej większości obywateli Rosji – 1,1 tys. osób. Sprawy są umarzane w sytuacji gdy cudzoziemiec opuścił Polskę nie czekając na wydanie decyzji, najczęściej udając się do państw Europy Zachodniej.

Prowadzenie postępowań i wydawanie decyzji administracyjnych w zakresie ochrony międzynarodowej jest jednym z głównych zadań Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Cudzoziemcowi nadaje się status uchodźcy jeżeli na skutek uzasadnionej obawy przed prześladowaniem w kraju pochodzenia z powodu rasy, religii, narodowości, przekonań politycznych lub przynależności do określonej grupy społecznej nie może lub nie chce korzystać z ochrony tego kraju. Ochronę uzupełniającą przyznaje się gdy powrót do kraju pochodzenia może narazić cudzoziemca na rzeczywiste ryzyko utraty życia czy zdrowia.

Podczas trwania procedury uchodźczej cudzoziemcy mogą korzystać z pomocy socjalnej (m.in. zakwaterowanie, wyżywienie, opieka zdrowotna) zapewnianej przez Urząd do Spraw Cudzoziemców oraz zajęć edukacyjnych (m.in. nauka języka polskiego, kursy informacyjne). Mają oni do wyboru pobyt w ośrodku lub samodzielne utrzymanie się poza ośrodkami przy pomocy finansowej otrzymywanej od UdSC.

Ponadto, Urząd do Spraw Cudzoziemców realizuje projekt dodatkowego wsparcia materialnego i edukacyjnego dla obcokrajowców ubiegających się o udzielenie ochrony międzynarodowej. Celem inicjatywy jest m.in. dalsza poprawa warunków pobytowych ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dzieci i osób niepełnosprawnych oraz poszerzenie programu pedagogicznego i nauki języka polskiego.

W ramach projektu prowadzone są zajęcia edukacyjno-adaptacyjne dla najmłodszych dzieci mieszkających w ośrodkach dla cudzoziemców prowadzonych przez urząd. Kursy języka polskiego zostały wzbogacone o zajęcia przygotowawczo-wyrównawcze dla dzieci mających rozpocząć naukę w szkołach. Sfinansowane zostały także bony towarowe na zakup wyprawek szkolnych.

Wsparcie materialne objęło zakup m.in. wózków dziecięcych, bonów na artykuły niemowlęce (m.in. pieluchy, ubranka, kosmetyki, artykuły higieniczne), bonów na artykuły szkolne (m.in. przybory piśmiennicze, plecaki, stroje sportowe), artykułów medyczno-higienicznych oraz sprzętu dla osób niepełnosprawnych (kule i wózki inwalidzkie).

Wartość usług chmurowych cały czas rośnie, stanowiąc jeden z najszybciej rozwijających się dziś obszarów gospodarki. Światowy rynek usług chmurowych wzrośnie o 17 proc. w 2020 r. do 266,4 mld dolarów, w porównaniu z 227,8 mld dol. w 2019 r., prognozują analitycy Gartnera. To wyraźny sygnał, że cloud computing przestał być jedynie ciekawostką technologiczną, a stał się biznesową codziennością.

Cały świat biznesu czujnie śledzi coraz bardziej przebojowe nowinki technologiczne. Niektóre branże odważnie wchodzą na drogę digitalizacji, inne są ostrożnie. Zawsze jednak wdrażanie rozwiązań bazujących na sztucznej inteligencji, Internecie rzeczy czy nowoczesnych aplikacjach biznesowych ma fundament w postaci platform chmurowych. Obecny wzrost wartości rynku chmury publicznej to zatem dopiero początek. Zdaniem analityków w 2022 r. wielkość rynku i wzrost segmentu usług chmurowych będzie niemal trzykrotnie większy niż wzrost ogólnych usług informatycznych.

Cloud we wszystkich swoich odmianach – chmura publiczna, prywatna, hybrydowa – demokratyzuje innowacje. Wielkie firmy mogą pozwolić sobie na drogi sprzęt komputerowy, małe i średnie nie za bardzo. Chmura daje im dostęp do rozwiązań zarezerwowanych niegdyś tylko dla dużych graczy. Jeśli firma decyduje się zbudować nową aplikację czy platformę, powinna pamiętać, że w cyfrowym świecie wszystko może być usługą i najprawdopodobniej projektowany wewnętrznie software już gdzieś istnieje. Pewnie można go dostać jako usługę w chmurze. Dzięki temu, cyfrowe przedsiębiorstwa mogą czerpać korzyści z tego faktu znacznie szybciej i jednocześnie mniej ryzykują, ponieważ kupują sprawdzone już rozwiązania – mówi Arkadiusz Sikora, Dyrektor Generalny w VMware Polska

Chmura, czyli informatyczny top of the top

Najbardziej wartościowym segmentem rynku chmury publicznej będą usługi udostępniane w modelu oprogramowanie jako usługa (SaaS – software as a service), którego wartość, według prognoz, wzrośnie w 2020 r. do 116 mld dolarów. Do 2022 r. rynek ten ma być wart nawet 150 mld dolarów. Drugi najwyższy wynik (50 mld dolarów) przypadnie na chmurowe usługi udostępnianie w modelu IaaS (infrastructure as a service). Ten segment będzie jednocześnie najszybciej rozwijającym się segmentem rynku. Według Gartnera wzrośnie o 24 proc. Wzrost ten będzie napędzać popyt firm na nowoczesne aplikacje, których wdrożeń nie potrafią udźwignąć tradycyjne centra danych.

Większość ankietowanych przez nas dyrektorów ds. informatyki wymienia inwestycje w rożne usługi chmurowe wśród trzech najważniejszych priorytetów inwestycyjnych. Wraz z rosnącym uzależnieniem działań biznesowych od technologii chmurowych, działy IT będą coraz częściej migrować firmowe dane i rozwijać aplikacje natywnie chmurowe – komentuje Sid Nag, wiceprezes ds. badawczych w Gartner.

Według analityków Gartnera jednym z najbardziej konkurencyjnych segmentów będzie rynek usług zarządzanych w chmurze (manager services). Do 2020 r. nawet 60 proc. globalnych firm będzie wdrażać tego typu rozwiązania od zewnętrznych usługodawców. To dwa razy więcej niż w 2018 r. Jak przekonuje Sid Nag, dodatkowe funkcje chmurowe, usługi aplikacyjne czy wsparcie we wdrożeniach środowisk hybrydowych i multicloud będą istotnym wyróżnikiem dla firm oferujących chmury.

Czy nad Wisłą zawisła chmura?

W Polsce wdrażanie chmury rozpoczęło się zdecydowanie później niż w krajach będących pionierami technologicznymi. I przebiega zdecydowanie wolniej. Z danych Eurostatu wynika, że obecnie tylko 11 proc. polskich firm wykorzystuje chmurę, przy unijnej średniej na poziomie 26 proc. Chmurowy krajobraz w Polsce jednak powoli się zmienia, a najlepszym przykładem jest rozwój rodzimych dostawców. W ostatnim czasie polska firma CloudFerro, podpisała kontrakt dla niemieckiej agencji kosmicznej DLR.

Wybór CloudFerro w przetargu dotyczącym niemieckiej platformy udostępniającej dane satelitarne jest kolejnym potwierdzeniem naszej rosnącej pozycji w Europie. Nasza chmura jest elastyczna, niezawodna i gotowa na wszelkie wyzwania związane z przetwarzaniem dużych ilości danych. Z przyjemnością realizujemy założenia Komisji Europejskiej dotyczące programu Copernicus i projektów DIAS. W CODE-DE mamy zamiar osiągnąć efekt synergii i wykorzystać wiedzę, doświadczenie i metody przetwarzania danych wypracowane podczas zarządzania innymi platformami  – mówi Maciej Krzyżanowski, prezes zarządu CloudFerro.

Firma posiada kilkuletnie doświadczenie w dostarczaniu chmury dla europejskich projektów związanych z udostępnianiem ogromnych zbiorów danych pochodzących z obserwacji Ziemi. Realizuje jedne z największych kontraktów, jakie udało się pozyskać polskim firmom IT dla sektora kosmicznego. Współpracuje z prawdziwymi gigantami, zajmującymi się danymi z satelitów – Europejską Agencją Kosmiczną, EUMETSAT czy ECMWF.

Wzrost zainteresowania chmurą na świecie przekłada się na rozwiązania, które pojawiają się na naszym krajowym podwórku. Ruszyła Chmura Krajowa, a wkrótce Ministerstwo Cyfryzacji ma ogłosić przetargi na budowę systemu gromadzenia danych opartego na chmurze obliczeniowej, z którego mogłyby korzystać instytucje państwowe i samorządy. Oprócz potrzeb biznesowych, również tego typu odgórne inicjatywy będą dawały wiatr w żagle naszym rodzimym dostawcom rozwiązań IT, w tym usług opartych na cloud computingu.

Rosnącą popularność cloud computingu w Polsce potwierdzają również wyniki badania “Chmura publiczna w Polsce 2019 – wykorzystanie, bezpieczeństwo, plany rozwoju”, zrealizowanego przez IDG we współpracy z Oktawave wśród firm, które korzystają lub planują skorzystać z rozwiązań chmurowych. Niemal jedna trzecia (30 proc.) z przedsiębiorstw, które planują wzrost wydatków na usługi IaaS, widzi go na poziomie ok. 11-29 proc., podczas gdy 23 proc. szacuje, że nakłady te będą większe o ok. 30-49 procent. Firmy, które planują zmniejszać stopień wydatków na chmurę, stanowią jednoprocentowy margines.

Senator z Massachusetts Elizabeth Warren, która staje się poważną kandydatką do wyścigu prezydenckiego z ramienia Partii Demokratycznej, w styczniu 2019 r. wywołała ogólnokrajową debatę, proponując wprowadzenie podatku od majątku najbogatszych Amerykanów.

Pomysł z pewnością nie jest nowy, ale propozycji Warren nie sposób zbyć argumentem o lewicowych fanaberiach, ponieważ według ostatniego sondażu Real Clear Politics z 22 października 2019 r. zajmuje ona drugie miejsce w wyścigu kandydatów demokratycznych do nominacji z 21,8% poparciem. Wyprzedza ją jedynie były wiceprezydent Joe Biden z 27,2% poparciem. Natomiast senator Bernie Sanders zajmuje trzecie miejsce z wynikiem 17,3%. Ten ostatni, jakkolwiek popularny w Ameryce, urząd prezydenta obejmowałby w wieku 80 lat, co nieco uszczupla jego szanse. Zresztą wszyscy liczący się kandydaci do urzędu to osoby, które mają ponad 70 lat i reprezentują pokolenie powojennego wyżu demograficznego tzw. baby boomers.

Na czym polega propozycja Warren?

Należałoby najpierw wskazać jej motywy. Otóż B. Obama w 2013 r. wyraził opinię, iż najbardziej palącym problemem amerykańskiej rzeczywistości jest rosnąca nierówność społeczna. Ameryka powoli dryfuje w kierunku plutokracji, a więc systemu rządów, u podstaw którego leży bogactwo, a władza zdominowana jest przez ludzi zamożnych. Na konferencji w Brookings, na początku września 2019 r., dwaj ekonomiści z Berkley Emmanuel Saez i Gabriel Zucman, którzy doradzali Warren w jej koncepcji podatkowej, przedstawili wyliczenia, według których 0,1% amerykańskich gospodarstw domowych, ale tych najbogatszych (blisko 175 tys.), koncentruje około 20% całego majątku. Dla porównania 40 lat temu, w 1980 r., ten sam odsetek gospodarstw skupiał mniej niż 10% ogólnego bogactwa kraju. Natomiast, jak wyliczył Zucman w badaniu opartym na bieżącej i późniejszych wersjach listy Forbes 400, w tym samym okresie majątek najzamożniejszych 400 gospodarstw domowych wzrósł prawie czterokrotnie z 1% do 3,5%. To tylko jeden z motywów propozycji Warren, bowiem Ameryka boryka się z wieloma poważnymi kwestiami strukturalnymi. Ma problem z ubezpieczeniami społecznymi, z długiem narodowym, z tzw. odroczoną modernizacją w infrastrukturze i oczywiście z klimatem. Żeby te problemy chociaż w części rozładować, potrzebne są ogromne pieniądze. Tymczasem D. Trump w 2017 r. „lekką ręką” podpisał wartą dwa biliony dolarów obniżkę podatków dla korporacji i najbogatszych obywateli (ang. Tax Cuts and Jobs Act), sprawiając, że roczny deficyt wzrósł do blisko biliona dolarów.

Nie sposób tych wszystkich problemów dłużej ignorować. E. Warren podjęła więc wyzwanie, a jej propozycja wprowadzenia podatku od majątku byłaby historycznym krokiem na miarę wdrożonego w 1913 r. podatku dochodowego od osób fizycznych. E. Warren początkowo zaproponowała, aby obłożyć 2% podatkiem w skali roku majątki Amerykanów, których wartość netto przekracza 50 mln USD i 3% podatkiem majątki przekraczające wartość 1 mld USD netto. Jednak kilka dni temu jeszcze bardziej rozwścieczyła najbogatszych Amerykanów, proponując podwojenie podatku od majątku miliarderów z 3 do 6%, co jej zdaniem pozwoliłoby sfinansować program „Opieka medyczna dla wszystkich”. Jednocześnie zapowiedziała, iż nie będzie obciążania dodatkowymi podatkami klasy średniej.

Teoretycznie Stany Zjednoczone już opodatkowują bogactwo na wielu płaszczyznach. Przede wszystkim poprzez podatek od nieruchomości, na który należy patrzeć szerzej, a więc Amerykanie płacą za zapasy gotówki, instrumenty finansowe, nieruchomości, kapitał własny w prywatnych przedsiębiorstwach i dobra trwałego użytku. Jednak propozycja Warren dotyczyłaby majątku zgromadzonego przez całe życie. Nie chodzi tu o wyeliminowanie luk w opodatkowaniu nieruchomości, co proponowała administracja B. Obamy, ale o całkowicie nowy podatek. Obecnie amerykański fiskus, czyli IRS (ang. Internal Revenue Service), ściąga podatki od dochodów i te przede wszystkim stara się prześwietlić.

Nowy podatek wymagałby zupełnie innej analizy i oszacowania. Politycznie propozycja brzmi niezwykle atrakcyjnie: danina wygląda na skromną (2 i 3% lub 6%), ale w ciągu dziesięciu lat miałaby przynieść wpływy do budżetu o wartości 2,75 bln USD (lub odpowiednio więcej, jeśli wdroży się 6% podatek dla miliarderów). Wydaje się, iż przeciętny Amerykanin nie będzie się rozckliwiał nad bogatymi, ponieważ jest to nader wąska grupa. Miliarderów w USA jest nieco mniej niż 1000, natomiast jeśli liczyć majątek od 50 mln USD wzwyż, to nowy podatek dotknąłby „tylko” około 80 000 rodzin.

Milionerzy protestują i argumentują

Krytycy programu podatkowego E. Warren podnoszą wiele argumentów wskazujących na jego nieskuteczność, ale najpoważniejsze są dwa: podatek od majątku dla najbogatszych najdotkliwiej ugodzi w najbiedniejszych Amerykanów, a ponadto zwiększy obecność państwa w życiu codziennym obywateli, czego w USA się po prostu nie cierpi.

Dlaczego podatek miałby uderzyć w amerykańską klasę robotniczą? Oponenci utrzymują, iż podatki od majątku to źle zaprojektowane podatki od inwestycji. Inwestycje są tymczasem siłą napędową amerykańskiej gospodarki. Generują nowe miejsca pracy, modernizują starzejące się fabryki i rozwijają nowe technologie. To przeciętny obywatel najwięcej czerpie z nowych technologii, procesów i modeli biznesowych. Jest to ten rodzaj innowacji i inwestycji, który pozwala mu kupować tańsze ubrania, lepsze komputery po niższych cenach i lepszą jakościowo żywność w sklepach spożywczych. Innymi słowy, podniesienie standardu życia zależy od sukcesów Billa Gatesa w ulepszaniu komputerów, od Jeffa Bezosa, który obniży (lub nie) ceny produktów codziennego użytku, a które docierają do drzwi wszystkich amerykańskich domostw, od Henry’ego Forda, który doskonali linie montażowe, aby ostatecznie samochody były coraz tańsze.

Tymczasem za sprawą podatku do majątku najbogatsi inwestorzy przeniosą swoje firmy w inne miejsca, zatrudnią obywateli innych krajów, zaś płace w Stanach Zjednoczonych będą wolniej rosły z krzywdą dla najbiedniejszych. Podatek zmniejszy atrakcyjność nowych przełomowych technologii i położy tamę inwestycjom peryferyjnym. Jak utrzymują krytycy, podatek od majątku to jasny przekaz dla najbogatszych: „nie osiągaj zbyt dużego sukcesu w USA, bo dosięgnie cię kara, tutaj wspiera się tylko średnie pomysły!”.

Z drugiej strony podatek niekoniecznie zuboży najbogatszych, natomiast zmieni ich obszary aktywności. Adam Michel z Grover M. Hermann Center uważa, iż milionerzy i miliarderzy, zamiast inwestować w następny Amazon lub dokonywać kolejnych przełomów farmaceutycznych, poświęcą swój czas i energię na unikanie podatków, zaś pieniądze popłyną do prawników i sprytnych księgowych. Twierdzi, iż w krajach skandynawskich, w których obowiązuje wysoki podatek, superbogaci unikają około 25% swoich podatków. To jeden z powodów, dla którego wysokie podatki niekoniecznie przynoszą większe przychody i nie zmniejszają nierówności. Co więcej, N. Gregory Mankiw z Uniwersytetu Harvard, który był przewodniczącym Rady Doradców Gospodarczych w Białym Domu pod przewodnictwem George’a W. Busha, zwraca uwagę, że bardzo zamożne pary będą miały motywację do rozwodu i przekazania dorobku swoim dorosłym dzieciom tak, aby każdy członek rodziny mógł płacić podatek z bazy majątkowej pomiędzy 50 mln a 1 mld USD. „Małżeństwo z trojgiem dorosłych dzieci, rozwodząc się i obdarowując dzieci, mogłoby zwolnić 250 milionów dolarów z podatku Warren” – zauważył Mankiw.

Wiele krajów europejskich raczej odchodzi od tego rodzaju podatków, zaś badania prowadzone przez OECD wykazują, że podejmowane w przeszłości próby opodatkowania bogactwa często nie osiągały celów redystrybucyjnych i napotykały znaczące trudności administracyjne. Żeby oszacować majątki zgromadzone przez całe życie, należałoby uruchomić ogromną machinę biurokratyczną, wypracować wskaźniki i instrumenty, które nie pasowałyby do wszystkich, a więc ostatecznie trzeba byłoby uciec się do arbitralności. Nie wiadomo tylko z jakim skutkiem.

Proponowane podatki są wprawdzie niewielkie, ale jak utrzymują krytycy, długo takimi nie pozostaną. Historia pokazuje, iż tego rodzaju podatki mają tendencję wzrostową. Wprowadzony w 1913 r. podatek dochodowy dotyczył zaledwie kilku najbogatszych Amerykanów, aby dzisiaj obowiązywać niemal wszystkich.

Rozwarstwienie i nierówności wprawdzie istnieją, ale należy wziąć pod uwagę, iż od czasów drugiej wojny światowej średnie dochody amerykańskie stale rosły, a wraz z nimi poprawiał się poziom życia. Oczywiście, były wzloty i upadki, ale Amerykanie, w tym większość pracowników o niskich dochodach i niskich kwalifikacjach, radzą sobie dziś lepiej niż kiedykolwiek wcześniej. Podatek od bogactwa mógłby zakłócić ten postęp.

Krytycy wreszcie uważają, iż istnieją dwie niezłomne zasady polityki podatkowej:

• nie zniechęcaj do nowych inwestycji
• i nie zniechęcaj do przedsiębiorczości.

Podatki od majątku łamią obie te zasady. Mniej inwestycji zuboży kraj i oznacza niższe zarobki dla przeciętnych Amerykanów.

Zwolennicy podatku: to obiektywna konieczność

Argumenty zwolenników w zasadzie już przedstawiliśmy – potrzeba głębokich reform strukturalnych i zasypywanie przepaści w dochodach obywateli. Nie budzi wątpliwości przełomowa natura propozycji E. Warren, na którą zwracają uwagę nie tylko zwolennicy. Oczywista jest tu propagandowa nośność, którą Pani Senator umiejętnie podsyca. Niedawno na spotkaniu w New Hampshire powiedziała, że za dwa centy podatku na każdym dolarze można zapewnić wszechstronną opiekę nad dzieckiem do 5 lat, przedszkole dla każdego 3 i 4-latka, podnieść płace wychowawcom i nauczycielom w przedszkolach, zapewnić bezpłatną czteroletnią szkołę dla wszystkich, którzy chcą edukacji. Brzmi to zachęcająco.

Podatek Warren, o ile by się zmaterializował, oprócz zgromadzenia dużej ilości pieniędzy, miałby ten walor, iż przywróciłby pewną progresywność systemowi podatkowemu. Obecnie ludzie tacy jak Warren Buffett czy Mark Zuckerberg płacą niższą efektywną stawkę podatkową niż wiele zwykłych rodzin. Jak argumentują przywoływani tu Saez i Zucman, obowiązujący federalny system podatkowy jest progresywny dla 99,9% gospodarstw domowych, które płacą efektywną stawkę w wysokości 33%. Ale najbogatszych gospodarstw domowych – owych 0,1% – to już nie dotyczy. Saez i Zucman szacują, że osoby znajdujące się na liście Forbes 400 płacą efektywną stawkę podatkową w wysokości zaledwie 23%. Podatek Warren zmieniłby ten stan rzeczy – najbogatsze 400 gospodarstw domowych zapłaciłoby stawkę podatkową wynoszącą ponad 45%.

Kolejny argument przemawiający za podatkiem to postawienie tamy rozbuchanemu bogactwu, a w konsekwencji przynajmniej relatywne złagodzenie nierówności. Według niektórych wyliczeń, gdyby podatek Warren obowiązywał od 1982 r., majątek Jeffa Bezosa byłby wart 86,8 mld USD, a nie jak dzisiaj 160 mld, Billa Gatesa byłby wart 36,4 mld USD zamiast 97 mld, a Warrena Buffetta byłby wart 29,6 mld USD, a nie 88,3 mld.

Zwolennicy podatku oczywiście dostrzegają problemy, bowiem jak pokazuje historia, podatki majątkowe są kruche. Niebezpieczeństwa dla takiego podatku czyhają zarówno ze strony lewicy, jak i prawicy. Lewica mogłaby zaszkodzić politycznemu wsparciu dla takiego podatku poprzez dalsze obniżanie jego progu, zaś prawica mogłaby osłabić jego skuteczność, tworząc luki prawne lub ograniczając egzekwowanie prawa, co miało miejsce np. w przypadku podatku od nieruchomości. Innymi słowy, aby podatek majątkowy Warren był skuteczny, musiałby być energicznie egzekwowany, ograniczony do bardzo bogatych i zabezpieczony przed prawnymi manipulacjami ze strony Kongresu.

1. Warren wydaje się być mocno zdeterminowana i raczej nie wycofa się z tej drogi. Gorącym orędownikiem podobnego rozwiązania jest inny kandydat na prezydenta Bernie Sanders. We wrześniu 2019 r. na łamach „The New York Times” wyraził opinię dość kontrowersyjną jak na amerykańskie warunki, stwierdzając: „Nie sądzę, że powinni istnieć miliarderzy”, ale następnie w kontekście nowego podatku złagodził ją, mówiąc: „Ta propozycja nie eliminuje miliarderów, ale eliminuje wiele bogactwa, które mają miliarderzy. Myślę, że właśnie to powinniśmy robić”.

Tymczasem podatek od majątku E. Warren może napotkać na przeszkody natury prawnej, konstytucyjnej, czego obawiają się nawet jego zwolennicy. Dużym problemem jest art. 1 ust. 9 Konstytucji, który zabrania „bezpośrednich podatków” od osób lub mienia. Ustanowienie podatku dochodowego wymagało zmiany konstytucji, zaś podatek Warren mógłby wymagać kolejnej takiej zmiany. Jednak zarówno E. Warren, jak i B. Sanders w odpowiedzi na ten zarzut cytują wielu ekspertów prawnych, którzy twierdzą, że nie istnieje niebezpieczeństwo niekonstytucyjności podatku majątkowego.

Należy jednak pamiętać, iż w USA ostatecznie to Sąd Najwyższy rozstrzygałby te kwestie, a zważywszy na jego obecny konserwatywny skład, pytanie o konstytucyjność tego podatku jest pytaniem wciąż otwartym.

Autorzy: radca prawny Robert Nogacki, dr Marek Ciecierski, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Boże Narodzenie to szczególny okres również dla handlu. Czy w tym roku Polacy będą kierować się chłodną kalkulacją, czy też poddadzą się świątecznej gorączce zakupów? Jak pokazuje dwudziesta druga edycja międzynarodowego badania „Zakupy świąteczne 2019”, przeprowadzonego przez firmę doradczą Deloitte, w tym roku na prezenty, żywność, podróże oraz spotkania z najbliższymi zamierzamy przeznaczyć średnio 1 521 zł, czyli o 5 proc. więcej niż wydaliśmy rok temu. Najbardziej wyczekiwane prezenty to kosmetyki i perfumy, ale oprócz pachnących upominków podarujemy bliskim także książki. Z roku na rok rośnie znaczenie zakupów internetowych. Prawie jedną trzecią budżetu świątecznego pozostawimy w sklepach online.

Polacy deklarują, że na bożonarodzeniowe prezenty, żywność, podróże oraz spotkania z najbliższymi przeznaczą średnio 1 521 zł. Jest to więcej o 5 proc. w stosunku do tego, ile wydali na poprzednie święta.

Średnia dla wszystkich badanych krajów wynosi 1988 zł, czyli o 3,3 proc. więcej niż rok temu. W Polsce przede wszystkim wzrosną wydatki na artykuły spożywcze. Nasi badani oceniają, że na jedzenie wydadzą więcej o 7,8 proc. w stosunku do zeszłego roku. Z kolei wydatki na prezenty wzrosną o 6,5 proc. – mówi Michał Pieprzny, partner, lider zespołu ds. sektora dóbr konsumenckich, Deloitte.

Kolejny rok z rzędu Polacy deklarują, że na prezenty przeznaczą nieco więcej niż na żywność. Pierwsza kategoria pochłonie 36 proc. (547 zł) bożonarodzeniowego budżetu, podczas gdy jedzenie 524 zł (34 proc.). Na podróże i spotkania towarzyskie planują wydać odpowiednio 324 i 126 zł. Polaków do wydawania więcej skłaniają przede wszystkim akcje promocyjne (44 proc.) i fakt, że dysponują większymi środkami niż rok wcześniej (28 proc.).

Coraz grubszy świąteczny portfel

Polacy kolejny rok z rzędu pozytywnie oceniają sytuację gospodarczą. Aż 69 proc. z nich uważa obecny stan gospodarki za zadowalający lub neutralny. Oprócz Polski powyżej europejskiej średniej optymizmu, która wynosi 64 proc., są jeszcze Holendrzy, Niemcy i Portugalczycy. Naszym zdaniem zauważalny optymizm wynika przede wszystkim z tego, że Polacy coraz lepiej oceniają swoje możliwości finansowe. Aż 73 proc. badanych deklaruje, że ich sytuacja finansowa poprawiła się lub jest na tym samym poziomie, co w ubiegłym roku – mówi Jan Kisielewski, dyrektor w dziale strategii marki Deloitte.

Patrząc w przyszłość widzimy jednak wyraźnie, że odsetek osób myślących optymistycznie o polskiej gospodarce spada o 16 punktów procentowych – dodaje.

Prezenty już nie last minute

Jaki prezent spodziewamy się znaleźć pod choinką? W tym roku, podobnie jak w poprzednich latach, są to przede wszystkim kosmetyki i perfumy. Na podium znalazły się również książki i czekoladki. Rok wcześniej kolejność pomiędzy tymi dwiema kategoriami była odwrotna.

A jakimi prezentami my zamierzamy obdarować najbliższych? Przede wszystkim będą to kosmetyki i perfumy, a także książki. Tuż za nimi znalazły się słodycze. Wśród upominków kupowanych nastolatkom dominują książki, czekoladki i gry komputerowe. Do prezentów najchętniej kupowanych dzieciom należą zabawki konstrukcyjne, zabawki kreatywne i artystyczne oraz lalki i zabawki pluszowe.

Największa grupa, bo 38 proc. respondentów wybierze się po prezenty między 1 a 15 grudnia. Jedna piąta z zakupami wstrzyma się niemal do ostatnich dni przed Wigilią. Z kolei jedna czwarta prezenty kupi lub kupiła już w listopadzie.

Pomimo, że grudzień nadal jest ulubionym miesiącem na świąteczne zakupy, duża część Polaków planuje zrobić zakupy wcześniej. Wydaje się to logicznie powiązane z faktem, że rośnie pula zakupów świątecznych online, które po zakupie muszą dotrzeć do kupujących kurierem – mówi Agnieszka Szapiel, menedżer w dziale konsultingu Deloitte.

Black Friday, nowe wydarzenie w zakupowym kalendarzu Polaków, z roku na rok zyskuje na popularności. Jednak nie jest to główna okazja do zakupów świątecznych, co może wynikać z faktu, że kluczowym kryterium wyboru prezentu nie jest promocyjna cena – dodaje.

Świąteczna atmosfera w sklepach stacjonarnych

Wydatki w kanale offline stanowią większość świątecznego budżetu Polaków (68 proc.), przy czym wzrosły one o 6,1 proc. w porównaniu do zeszłego roku. Dla porównania średnia dla wszystkich badanych krajów wynosi 2,6 proc. Z kolei e-commerce rośnie w Polsce wolniej niż w reszcie badanych krajów (2,7 proc. vs 4,8 proc.). Stanowi on już 32 proc. wszystkich świątecznych wydatków w Europie, zwiększając się o około 5 proc. w porównaniu do ubiegłego roku.

Inspiracji prezentowych szukamy przede wszystkim w Internecie (49 proc.). 40 proc. z nas korzysta z tak zwanego marketingu szeptanego, którego źródłem jest rodzina, przyjaciele i sąsiedzi, a 38 proc. pomysłów szuka również w sklepach tradycyjnych. Aż 36 proc. badanych wprost pyta najbliższych, co chcieliby otrzymać.

Ci, dla których Internet jest głównym źródłem pomysłów na prezenty, korzystają przede wszystkim z wyszukiwarek i porównywarek (48 proc.), sklepów internetowych (46 proc.) oraz stron konkretnych marek (44 proc.).

Internet odgrywa coraz większą rolę w kreowaniu naszych pomysłów na zakupy i przygotowania bożonarodzeniowe. W tym roku co prawda połowa badanych uda się po prezenty do sklepów stacjonarnych, jednak to o 8 punktów proc. mniej niż rok temu. – mówi Jan Kisielewski.

Jedna trzecia Polaków zdecyduje się na zakup prezentów w sklepach internetowych, ale takich które mają również oddziały stacjonarne, a 28 proc. w platformach e-commerce. Rośnie rola kanałów mobilnych. Aż 37 proc. respondentów do zakupu upominków użyje smartfonu lub tabletu, to o 10 proc. więcej niż rok temu.

Do zakupów online najbardziej przekonuje nas dostawa do domu (62 proc.), szeroki asortyment (58 proc.) oraz to, że nie mamy poczucia straty czasu (58 proc.). Ważna jest także możliwość łatwego porównania ceny (57 proc.). Z kolei za największą zaletę zakupów tradycyjnych uważamy możliwość natychmiastowego odebrania kupionego produktu (77 proc.), politykę wymiany i zwrotów (76 proc.), ochronę danych osobowych (75 proc.) oraz możliwość uzyskania fachowej porady od sprzedawcy (74 proc.).

W sklepach stacjonarnych za zakupy bożonarodzeniowe zamierzamy płacić kartą płatniczą (66 proc.) oraz gotówką (53 proc.). Z kolei w sklepach internetowych najczęściej wybierzemy kartę oraz cyfrowe portfele (po 40 proc.).

Barometr EFL na IV kwartał br. wskazuje, że hotelarze i restauratorzy kończą 2019 rok z najsłabszymi nastrojami w tym roku. Subindeks dla sektora HoReCa osiągnął najniższą wartość w historii pomiarów (od początku roku 2015) – tylko 43,8 pkt. Jest to spadek o 11,2 pkt. w porównaniu do III kwartału br. i o 4,5 pkt. w porównaniu do analogicznego okresu 2018 roku. Eksperci EFL zwracają uwagę, że w perspektywie pół roku wskaźnik dla HoReCa spadł aż o 20,3 pkt.  Na załamanie nastrojów największy wpływ mają coraz mniej optymistyczne prognozy dotyczące sprzedaży. W IV kwartale br. tylko 21 proc. hotelarzy i restauratorów spodziewa się większych zamówień, podczas gdy kwartał wcześniej uważało tak 42 proc. zapytanych, a w połowie roku 60 proc.

– HoReCa, czyli rynek usług hotelarskich i gastronomicznych, był w tym roku sektorem najbardziej odpornym na niepokojące sygnały makroekonomiczne zwiastujące spowolnienie gospodarcze. Do czasu. Ostatni tegoroczny pomiar nie tylko jest najsłabszym wynikiem dla HoReCa od początku realizacji naszego badania, lecz ma również najniższą wartość wśród wszystkich badanych branż w tym odczycie. Co prawda, koniec roku od lat jest najsłabszym okresem dla hotelarzy i restauratorów, to jednak w tym roku jest to dużo bardziej widoczne. Czy to zapowiedź słabszego 2020 roku? Trudno teraz to prognozować, warto poczekać do pierwszego pomiaru w nowym roku i zobaczyć, czy zgodnie z trendami z ostatnich lat, na początku roku subindeks dla HoReCa wzrośnie – mówi Radosław Woźniak, Prezes EFL.

Idzie mroźna zima dla restauracji i hoteli

W IV kwartale 2019 roku subindeks „Barometru EFL” dla branży HoReCa (hotele, restauracje, catering) wyniósł 43,8 pkt. Jest to wynik dużo niższy niż w III kwartale 2019 roku (55 pkt.) i słabszy niż rok temu w analogicznym okresie (48,3 pkt.). Warto w tym kontekście zwrócić uwagę na trzy czynniki. Po pierwsze, od kilku lat z badania Barometr EFL wynika, że ostatni kwartał jest najsłabszym okresem w roku dla sektora HoReCa. Po drugie, subindeks dla hoteli i obiektów gastronomicznych w IV kwartale br. spadł o ponad 20 punktów, gdy weźmiemy pod uwagę jego wartość z II kwartału br.  Po trzecie, drugi rok z rzędu sektor ten kończy rok z odczytem poniżej 50 pkt., co oznacza niekorzystne warunki do rozwoju.

Mniej klientów i inwestycji

Dużo niższa wartość subindeksu dla HoReCa wynika przede wszystkim ze znaczącego spadku liczby optymistów w obszarze sprzedaży. Tylko 1 na 5 restauratorów i hotelarzy uważa, że od października do grudnia 2019 roku jego firma może liczyć na wzrost zamówień. Kwartał wcześniej takiego zdania było dwa razy więcej zapytanych (42 proc.), a w połowie roku aż trzy razy więcej (60 proc.). Za negatywną prognozą sprzedaży idzie prognozowany spadek płynności finansowej firm działających w branży gastronomiczno-hotelarskiej. Tylko 20 proc. przedsiębiorców spodziewa się poprawy w tym obszarze, podczas gdy kwartał wcześniej uważało tak 34 proc. zapytanych.

Mniej optymistycznie jest również w przypadku prognoz inwestycyjnych. W ostatnim tegorocznym pomiarze tylko co dziesiąty przedstawiciel HoReCa zadeklarował większe inwestycje, podczas gdy w III kwartale br. tak uważał blisko co czwarty zapytany.

Obawy

W ostatniej części roku w największym stopniu sektor HoReCa może sięgnąć problem z pracownikami. 2 na 3 zapytanych wskazało na kłopoty w skompletowaniu kadry oraz na rosnące oczekiwania płacowe. Restauratorzy i hotelarze zdają sobie także sprawę z sezonowego spadku zainteresowania usługami. Aż 58 proc. przedstawicieli hoteli, restauracji i firm cateringowych wskazało na ten problem.

Wyniki okresowej ankiety RICS, Poland Commercial Property Monitor, badającej nastroje na rynku nieruchomości komercyjnych w Polsce, wskazują na względnie stabilne rynkowe tło dla kluczowych wskaźników badania w III kw. 2019 r.

Wskaźnik opisujący sentyment panujący na rynku najmu osiągnął (+9) w badanym okresie, pozostając w zgodzie, co do zasady, ze średnią od początku roku. Uczestnicy ankiety nadal zgłaszają silny wzrost popytu ze strony najemców na powierzchnie biurowe i magazynowe, sygnalizując jednocześnie niewielki jego spadek w całym sektorze handlowym.

Dostępność wolnej powierzchni nadal rosła we wszystkich trzech sektorach, choć tempo wzrostu (w ujęciu salda netto) uległo pewnemu spowolnieniu. Prognozy na najbliższe dwanaście miesięcy wskazują na solidny wzrost czynszów dla najlepszych nieruchomości biurowych, o 4% (z 3,5% w drugim kwartale roku), podczas gdy czynsze za najlepsze powierzchnie magazynowe mają wzrosnąć o ok. 3%. Perspektywy dla nieruchomości drugorzędnych pozostają płaskie, z wyjątkiem nieruchomości handlowych, dla których odnotowano spadek wartości czynszów o (-3%).

Liczba nowych projektów deweloperskich w sektorze handlowym zgodnie z oceną ankietowanych gwałtownie spadła. Wskaźnik opisujący sentyment na rynku inwestycyjnym wyniósł (+10) w III kw., nieznaczny spadek w dół w stosunku do (+13) w poprzednim badanym okresie, wskazując, że tempo rozwoju inwestycji pozostaje zasadniczo jednostajne.

Sektor nieruchomości handlowych coraz bardziej obniża ogólną średnią odnotowując spadek zapytań inwestycyjnych w ciągu kwartału. W sektorach biurowym i magazynowym z kolei miał miejsce silny wzrost popytu zarówno ze strony inwestorów krajowych, jak i międzynarodowych w trzecim kwartale.

Dwunastomiesięczne oczekiwania względem wartości kapitałowych są obecnie najsilniejsze w sektorze nieruchomości magazynowych typu prime i zostały skorygowane w górę w porównaniu do tych z drugiego kwartału. Solidne zyski prognozowane są również dla najlepszych biurowców, choć perspektywy pozostają płaskie dla nieruchomości drugorzędnych. Oczekiwania co do wartości kapitałowych najlepszych nieruchomości handlowych pozostają nieznacznie dodatnie dla najbliższych dwunastu miesięcy, na rynkach regionalnych wskazują już jednak na całkowity ich spadek.

Komentarz eksperta – Marcin Malmon MRICS, dyrektor działu wycen nieruchomości w Polish Properties, członek PRAXI Valuations:

Wyniki RICS Poland Commercial Property Monitor za III kw. 2019 pokazują, co do zasady, optymistyczny obraz polskiego rynku nieruchomości komercyjnych.

Occupier Sentiment Index oraz Investment Sentiment Index pozostają pozytywne, a 35,9% uczestników badania uważa, że rynek jest w fazie wzrostu. Kolejnych 38,5% uważa z kolei, że rynek jest na szczycie cyklu koniunkturalnego.

Paradoksalnie jednak – pomimo dominującego przekonania, że rynek jest na szczycie cyklu koniunkturalnego, większość ankietowanych nie spodziewa się jego załamania, co więcej wskazuje na możliwy wzrost czynszów oraz wartości kapitałowych. Ten optymizm dotyczy jednak przede wszystkim sektora nieruchomości biurowych i magazynowych. Znacznie więcej sceptycyzmu widać w odniesieniu do sektora handlowego. Jeśli przewidywania uczestników rynku się spełnią koniunktura na rynku nieruchomości trwać będzie co najmniej kolejnych 12 miesięcy.

Oczekiwane wzrosty czynszów i wartości nieruchomości dotyczą przede wszystkim najlepszych nieruchomości sektora biurowego i magazynowego w głównych miastach Polski. Na rynkach drugorzędnych dostrzegalne są oznaki stagnacji związane zapewne m.in. z dużą konkurencją ze strony nowoczesnej powierzchni będącej w trakcie budowy – obecnie jest to ponad 1.7 mln m² powierzchni biurowej oraz ok. 2 mln m² powierzchni magazynowej najwyższej klasy.

Optymistyczne postrzeganie rynku nie dotyczy jednak sektora handlowego, co jest trendem światowym związanym z dynamicznym rozwojem e-commerce oraz ze zmianą zwyczajów zakupowych konsumentów. W Polsce, podobnie jak na całym świecie, widoczne stało się zmniejszenie zainteresowania nieruchomościami handlowymi wśród inwestorów, a czynsze wykazują tendencję spadkową. Trend ten dotyczy głównie obiektów drugorzędnych na rynkach regionalnych. Natomiast najlepsze obiekty w głównych aglomeracjach wciąż bronią się przed spadkami, a respondenci badania RICS oczekują nawet niewielkich wzrostów czynszów i wartości kapitałowych dla nieruchomości handlowych w największych miastach.

– Obecna sytuacja w segmencie nieruchomości handlowych jest ewidentnym przykładem tego, jak technologia wpływa na sytuację na rynku nieruchomości. Nikogo dziś nie dziwi, że postępujące zjawisko przeniesienia handlu konsumenckiego do Internetu negatywnie wpłynęło na postrzeganie przez inwestorów atrakcyjności nieruchomości handlowych. Można się spodziewać, że trend ten będzie się pogłębiał, o ile nie pojawią się na rynku nowe atrakcyjne sposoby alternatywnego wykorzystania tego rodzaju nieruchomości. Co więcej wpływ nowoczesnych technologii będzie w kolejnych latach coraz bardziej widoczny w pozostałych segmentach rynku w związku rozwojem m.in. mobilności elektrycznej, a może także sztucznej inteligencji – uważa Marcin Malmon MRICS, dyrektor działu wycen nieruchomości w Polish Properties, członek PRAXI Valuations.

Spadek zainteresowania nieruchomościami handlowymi widać też wyraźnie na rynku inwestycyjnym, gdzie liczba transakcji nieruchomościami handlowymi i ich wartość znacznie spadły w ostatnich kwartałach. Dominującym sektorem jest natomiast rynek biurowy, na którym w okresie od I do III kwartału 2019 dokonano transakcji za niemal €2,8 mld czyli niemal tyle samo, co w całym ubiegłym roku. Większość transakcji wciąż dotyczy warszawskich biurowców, jednak udział rynków regionalnych w całkowitym biurowym wolumenie inwestycyjnym jest znaczący i w trzech pierwszych kwartałach 2019 wyniósł ok. 36%.

Stopy zwrotu za najlepsze nieruchomości uległy historycznej kompresji i spadły obecnie poniżej 5% dla nieruchomości handlowych i biurowych oraz 6,4% dla nieruchomości magazynowych. W przypadku nieruchomości logistycznych stopy zwrotu za obiekty bardzo dobrze zlokalizowane, z długoterminowymi umowami najmu zrównały się już niemal ze stopami osiąganymi na rynku biurowym i kształtują się nawet na poziomie 5,15%, jak w przypadku transakcji „sale&lease back” magazynów Amazon w Szczecinie (2018).

– Warto jednak zwrócić uwagę, że w zakresie wskazanych powyżej ‘prime yields’ często raportowane na rynku są stopy zwrotu na niższych poziomach. Jest to nie tylko problem transparentności rynku, ale też braku jednolitej praktyki określania stóp zwrotu w odnotowywanych na rynku transakcjach. Zależnie bowiem od sposobu obliczania stóp (np. w wersji brutto lub netto) uzyskiwane są nieco rozbieżne wyniki  – dodaje Marcin Malmon MRICS.

Podsumowując, polski rynek nieruchomości jest wciąż atrakcyjnym celem dla inwestorów ze względu na szereg czynników, takich, jak dobre wskaźniki ekonomiczne, silny popyt na wynajem powierzchni biurowej i magazynowej i przede wszystkim możliwość wyższych niż na dojrzałych rynkach zysków połączonych z relatywnie niskim stopniem ryzyka.

• Świadczenia zamawiane przez osoby po 40. roku życia stanowią 62% wszystkich usług realizowanych w ramach grupowych ubezpieczeń zdrowotnych.
• Wśród specjalistów, z których pomocy przede wszystkim korzystają osoby 40+ znajdują się kardiolog, okulista i ortopeda.
• Do najczęściej wykonywanych badań obrazowych należą EKG spoczynkowe i USG jamy brzusznej.

Rząd zapowiedział wprowadzenie pakietu badań dla osób po czterdziestce. Jednym z proponowanych na etapie kampanii wyborczej rozwiązań było włączenie go do świadczeń medycyny pracy. Eksperci SALTUS Ubezpieczenia sprawdzili, z których konsultacji i badań najczęściej korzystają te osoby w ramach grupowych ubezpieczeń zdrowotnych.

– Sprawdziliśmy, w jaki sposób z usług medycznych korzystają osoby pomiędzy 40. a 49. rokiem życia, 50. a 59. oraz starsze. Okazało się, że ok. 60% zamawianych usług to badania laboratoryjne i diagnostyczne. Wizyty u specjalistów to z kolei ok. 18% realizowanych świadczeń – zauważa Xenia Kruszewska, Dyrektor Działu Ubezpieczeń Zdrowotnych w SALTUS Ubezpieczenia.

Dermatolog, okulista i ortopeda wśród najczęściej odwiedzanych specjalistów

Lista 5. specjalistów, z których pomocy najczęściej korzystają osoby po czterdziestce, nieznacznie różni się w zależności od grupy wiekowej. Jednak w każdym przypadku znajdują się wśród nich kardiolog, okulista i ortopeda.

Badania laboratoryjne i diagnostyczne to ok. 60% realizowanych świadczeń

Badania laboratoryjne i obrazowe stanowią ok. 60% wszystkich świadczeń, z jakich korzystają w ramach ubezpieczeń osoby po czterdziestce. W przypadku najmłodszej grupy wiekowej stanowią one odpowiednio 50 i 11% wszystkich świadczeń. U 50-latków i osób powyżej 60. roku życia podział ten wygląda podobnie – 48 i 12%.

– Badania te są podstawą wykrywania wielu schorzeń charakterystycznych dla tych grup wiekowych, szczególnie badania USG, które mogą służyć w diagnostyce m.in. nowotworów. Warto jednak rozważyć uwzględnienie w pakiecie także bardziej specjalistycznych badań z obszaru tzw. diagnostyki ciężkiej. Z naszych obserwacji wynika, że zapotrzebowanie na nie gwałtownie rośnie w najstarszej grupie wiekowej. Osoby 60+ najczęściej wykonują tomograf głowy, jamy brzusznej oraz rezonans magnetyczny odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa – dodaje Xenia Kruszewska z SALTUS Ubezpieczenia.

Jakie badania można przeprowadzić w ramach medycyny pracy?

Jednym z pomysłów dotyczących sposobu wykonywania proponowanego pakietu badań jest uwzględnienie ich w medycynie pracy. Obecnie świadczenia medyczne przeprowadzane w jej ramach mają sprawdzać jedynie fizyczną zdolność pracowników do wykonywania obowiązków służbowych oraz zapobiegać i leczyć choroby zawodowe. Włączenie do niej badań kontrolnych, sprawdzających ogólny stan zdrowia i służących zapobieganiu najczęściej występującym w tych grupach wiekowych problemom, jest zatem dobrym pomysłem. Przyczyni się to też zapewne do wzrostu odsetka usług medycznych realizowanych w ramach medycyny pracy.

Na potrzebę rozszerzenia świadczeń obowiązkowych zapewnianych przez pracodawcę zwracają uwagę także ubezpieczyciele. Coraz częściej proponują uzupełnienie standardowego grupowego ubezpieczenia zdrowotnego o specjalistyczne programy profilaktyczne, mające zwalczyć najczęściej występujące wśród pracowników schorzenia. Nie tylko te wynikające z rodzaju wykonywanych obowiązków, ale również z wieku i płci. Przedsiębiorcy mogą za ich pośrednictwem zapewnić pracownikom m.in. dodatkową ochronę onkologiczną, kardiologiczną czy neurologiczną.

Źródło: SALTUS Ubezpieczenia

W obliczu niepewności politycznej główne rekomendacje dotyczą akcji spółek o wyższych i bardziej stabilnych zyskach i wypłacających dywidendy. Pojawiające się obecnie standardy branżowe powinny sprawić, że w nadchodzących latach zrównoważone inwestycje staną się jeszcze bardziej dostępne dla inwestorów.

Polska gospodarka jest odporna, ale utrzymują się wyzwania strukturalne, np. negatywne trendy demograficzne.

Zurych, 20 listopada 2019 r. – Zgodnie z prognozami UBS Global Wealth Management (GWM) na następny rok, wybory polityczne utrudniają przygotowanie prognozy na rok 2020, ale innowacje oparte na rozwiązaniach technologicznych i zrównoważonym rozwoju dadzą nam nowych zwycięzców i przegranych w nadchodzącym dziesięcioleciu.

Najważniejsze rekomendacje GWM UBS na ten rok to:

• akcje spółek o wyższych i bardziej stabilnych zyskach i wypłacających dywidendy, a także akcje firm krajowych i skoncentrowanych na konsumencie, które są mniej narażone na wydatki;
• zrównoważone nastawienie do obligacji, zważywszy na bardzo niskie zyski z najbezpieczniejszego zadłużenia i rosnące ryzyko kredytowe wśród emitentów o wysokiej rentowności;
• przewaga metali szlachetnych nad towarami sprzedawanymi okresowo; połączenie walut bezpiecznych z walutami o wysokiej rentowności; preferencje dla niskiej wrażliwości na zmiany rynkowe w ramach inwestycji alternatywnych.

Mark Haefele, Chief Investment Officer, UBS Global Wealth Management/Dyrektor ds. Inwestycji, UBS Global Wealth Management: „Wybory, napięcia handlowe oraz podlegająca zmianom polityka pieniężna i budżetowa prawdopodobnie przyczynią się do zdefiniowania roku 2020 jako „roku wyborów”. Inwestorzy powinni jednak spojrzeć dalej niż na kolejne 12 miesięcy, tj. na „dekadę transformacji”, w której nowi zwycięzcy i przegrani mogą zmienić sposób alokacji kapitału.”

Ali Janoudi, Head Central and Eastern Europe, the Middle East and Africa at UBS Global Wealth Management:  „Wpływ napięć handlowych na inwestycje, spowolnienie w strefie euro i trudniejsze warunki dla rynku energii pozostają poważnym ryzykiem, szczególnie dla Europy Środkowej i Wschodniej oraz gospodarek, których rozwój bazuje na ropie naftowej w większym regionie. Jednak z drugiej strony, wyniki krajów CEEMEA pod względem globalnej konkurencyjności i łatwości prowadzenia działalności gospodarczej pokazują, że w ostatnich latach poczyniono znaczne postępy, nawet jeśli trzeba wykonać więcej pracy, aby przyciągnąć i utrzymać kapitał oraz kadrę pracowniczą.”

Jeżeli chodzi o perspektywy dla Polski, Lead Market Head Central Europe & Greece/Cyprus w UBS Global Wealth Management, Sandor Pasqualetti mówi: „Tendencja wzrostowa w Polsce ma charakter stabilny, na poziomie około 3,5–4%, i opiera się na znacznych napływach funduszy unijnych oraz silnym popycie wewnętrznym. Polska gospodarka jest również dość duża i bardziej odporna niż konkurenci regionalni ze względu na mniejszą zależność od eksportu, zróżnicowaną bazę eksportową oraz silny, lokalny popyt konsumencki. Spory rynek wewnętrzny jest istotny, biorąc pod uwagę utrzymujące się spowolnienie gospodarcze w strefie euro. Istnieją jednak strukturalne wyzwania gospodarcze, w tym negatywne tendencje demograficzne, luki w infrastrukturze, rosnące braki wykwalifikowanej siły roboczej i prawdopodobnie mniejsze kwoty z funduszy UE w przyszłości.”

W latach dwudziestych XXI w. inwestorzy staną w obliczu globalnej transformacji. Około 790 milionów ludzi przeprowadzi się do miast. Rynek pracowniczy skurczy się o 25 milionów w krajach rozwiniętych i wzrośnie o 470 milionów w krajach rozwijających się. Liczba użytkowników internetu wzrośnie z 4,3 miliarda do 7,5 miliarda.

Zgodnie z raportem UBS, wyzwania dotyczące zrównoważonego rozwoju i technologii związane z tymi i innymi czynnikami stanowią szanse. Ogólnie rzecz biorąc, najważniejsze długoterminowe tematy inwestycyjne, na które warto zwrócić uwagę w przyszłym roku to transformacja cyfrowa, terapie genetyczne i niedobór wody.

Ponadto, w miarę zbliżania się roku 2020, inwestorzy skupiają się wokół globalnych standardów, które sprawią, że zrównoważone inwestycje będą bardziej dostępne dla klientów. Należą do nich zasady operacyjne Międzynarodowej Korporacji Finansowej dotyczące zarządzania skutkami, a także inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Finansów mające na celu uproszczenie terminologii zrównoważonego inwestowania. Te ostatnie są wspierane zarówno przez UBS, czyli największą na świecie instytucję z sektora wealth management, jak i największą spółkę zarządzającą aktywami, tj. BlackRock.

Perspektywy gospodarcze

Według raportu GWM UBS, w podstawowym wariancie globalna gospodarka wzrośnie o 3% w porównaniu do 3,1% w 2019 r. Wzrost rynków rozwiniętych wyhamuje z 1,6% do 1,1%, a wzrost rynków wschodzących przyspieszy z 4,2% do 4,6%. Jednak stopień niepewności pozostaje wysoki, na co składają się wybory geopolityczne, proces kształtowania polityki, a także decyzje podjęte przy urnie wyborczej.

Świat prawdopodobnie utrzyma również kontrolę nad inflacją, a jej globalny poziom spadnie z 3% do 2,9%. Do końca 2020 r. rentowność 10-letnich amerykańskich obligacji skarbowych spadnie do 1,8%, a ceny ropy Brent spadną do 60 USD za baryłkę.

W podstawowym wariancie prognozy na rok 2020 GWM UBS przewiduje wzrost:

Komisja Europejska, z inicjatywy przedstawicieli europejskich firm tekstylno-odzieżowych, powołała program na rzecz rozwoju kadr i karier w tym sektorze. Główną rolę w programie odgrywa Europejska Agencja Wykonawcza do spraw Małych i Średnich Przedsiębiorstw (EASME). Jest to szczególnie ważne dla polskiego sektora tekstylnego, odzieżowego, obuwniczego i garbarskiego, gdyż jest on zdominowany przez firmy zatrudniające do 50 pracowników. Program będzie obejmował cykl spotkań w sześciu krajach Unii Europejskiej, w tym w Polsce. Ich celem jest przekonanie młodych osób do budowania swojej kariery w sektorze odzieżowo-tekstylnym, co ma doprowadzić do zwiększenia się liczby wykwalifikowanych specjalistów w tej branży. W realizacji projektu bierze udział Związek Pracodawców Przemysłu Odzieżowego i Tekstylnego (PIOT).

– Uważamy, że sektory te są bardzo rozwojowe i obiecujące dla młodych ludzi. Mamy do czynienia z bardzo dużą ekspansją proeksportową w firmach odzieżowo-tekstylnych. To sektory kreatywne i pełne pasji, działające na rzecz wielu dziedzin gospodarki w całej Europie. To daje duże możliwości rozwoju – powiedziała serwisowi eNewsroom Aleksandra Krysiak, Dyrektor w Związku Pracodawców Przemysłu Odzieżowego i Tekstylnego PIOT. – Jeżeli młody człowiek zechce przyłączyć się do wspólnego dzieła budowania tego sektora, odnajdzie tutaj pasjonującą ścieżkę kariery. Łączymy w sobie tradycję i nowoczesność, bo z krawiectwem spotyka się tutaj robotyka i digitalizacja – wszystko, co jest teraz wokół młodego człowieka. Działania w ramach projektu obejmują spotkania z pracodawcami, najlepszymi i najbardziej znanymi na rynku polskim markami, spotkania w szkołach średnich i wyższych, dni otwarte, udział w targach oraz kampanię wizerunkową – zapowiada Krysiak.

Blisko 2,8 mln jednoosobowych działalności gospodarczych było zarejestrowanych na koniec trzeciego kwartału br. Z rejestru urzędowego prowadzonego przez GUS wynika, że w ciągu dziewięciu miesięcy liczba tego typu podmiotów wzrosła o niespełna 102 tys. Ponadto we wrześniu 2019 r. zawieszonych było przeszło 362 tys. mikrofirm. Tylko od stycznia 2018 r. zostało wpisanych ponad 218 tys. nowych jednoosobowych działalności. W tym samym okresie skreślono niemal 112 tys. najmniejszych biznesów.

Od rejestracji do zawieszenia

Jak wynika z zapisów rejestru urzędowego prowadzonego przez GUS, według stanu na 30 września br. w naszym kraju było zarejestrowanych 2 744 771 jednoosobowych działalności gospodarczych. Ich liczba istotnie zwiększyła się w porównaniu do stanu na koniec 2018 roku, kiedy w rejestrze REGON wpisanych było 2 643 256 takich podmiotów. Z kolei 2017 rok zamknięto wynikiem 2 537 441, 2016 – 2 500 653, 2015 – 2 501 870, a 2014 – 2 496 105. Polacy są bardzo przedsiębiorczym narodem, o czym przekonuje Piotr Wołejko, ekspert Pracodawców RP. Stosunkowo duży odsetek obywateli bierze los we własne ręce, zakładając działalność gospodarczą.

– Są kraje, w których jest mało samozatrudnienia. Tak dzieje się np. w Skandynawii. Ale mamy też państwa takie jak Grecja, gdzie sytuacja wygląda zupełnie odwrotnie. My jesteśmy bardziej podobni do południa Europy. Samozatrudnionych jest dużo, co wynika z profilu gospodarki i rozdrobnienia przedsiębiorstw. Występuje dużo fachowców świadczących samodzielne usługi, w tym małych sklepików. I stąd te wyniki – komentuje Jeremi Mordasewicz, doradca zarządu Konfederacji Lewiatan.

Z kolei Kamil Rybikowski, ekspert Związku Pracodawców i Przedsiębiorców, podkreśla, że z przedstawionych danych nie wiemy, jak wygląda działalność tych przedsiębiorców. Nie brakuje osób, które de facto współpracują tylko z jednym kontrahentem w ramach tzw. B2B. Dla wielu taka forma rozliczenia jest bardziej korzystna, zwłaszcza ze względu na wysokość składek na ubezpieczenie społeczne.

– Dostrzegam coraz większe zainteresowanie prowadzeniem działalności nierejestrowej. Część osób łączy tę aktywność z wykonywaniem obowiązków zawodowych, np. w oparciu o umowę o pracę. To dobra okazja do przetestowania rynku, zastanowienia się nad formułą i pomysłem na biznes. To też może mieć wpływ na dane dot. liczby zarejestrowanych JDG – mówi Katarzyna Dwórznik, ekspert z Krajowej Izby Gospodarczej (KIG).

Według stanu rejestru na koniec września br. było zawieszonych 362 675 jednoosobowych działalności. To więcej niż ostatniego dnia 2018 roku, kiedy w rejestrze wpisane były 332 063 takie podmioty. Dane za lata wcześniejsze dały wynik 285 242 (2017 rok), 289 392 (2016 rok), 295 015 (2015 rok) i 242 616 (2014 rok).

– Przyczyn zawieszania działalności może być wiele. Dotyczą np. życia prywatnego czy nawet losowych sytuacji, które zmuszają przedsiębiorcę do wstrzymania prowadzenia biznesu. Nie można więc twierdzić, że od tej decyzji już tylko jeden krok do zamknięcia firmy. Jest to na pewno etap przejściowy. Odsetek zawieszonych działalności w przekroju ostatnich lat wydaje się być dość stabilny – zaznacza Piotr Wołejko.

Według eksperta z KIG-u, zawieszenia działalności nie należy traktować jako początku końca firmy. To może być element strategii działania danej osoby. Są przecież biznesy, które z założenia prowadzone są sezonowo. Funkcjonują więc tylko w określonych miesiącach roku, a w pozostałych są zawieszone. Ponadto może dojść do zawieszenia JDG, ale to nie wyklucza aktywności w formie chociażby spółki cywilnej. Takie sytuacje również zdarzają się dość często.

– Przedsiębiorca bierze na siebie ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej. A polskie mikrofirmy mają ograniczone szanse rozwoju, ze względu na niską produktywność i skromne zasoby kapitałowe. W zasadzie skupiają się na dostarczaniu właścicielom środków do życia, aby mogli utrzymać rodzinę. Z badań, przeprowadzonych przed kilkoma laty przez dr Małgorzatę Starczewską-Krzysztoszek dla Konfederacji Lewiatan, wynika, że tylko ok. 40% osób zakładających firmę ma ambicję jej powiększenia i stworzenia marki – podkreśla Jeremi Mordasewicz.

Rotacje na rynku

218 240 jednoosobowych działalności gospodarczych zostało wpisanych w ciągu trzech kwartałów br. Natomiast przez cały 2018 rok nowo utworzonych podmiotów było 287 901, a w 2017 roku ¬– 266 457. Z kolei w 2016 roku odnotowano 248 534 nowych wpisów, w 2015 roku – 256 350, a w 2014 roku – 256 954.

– Wiele osób rozważa i wybiera samozatrudnienie, zwłaszcza że są okresy przejściowe. Przez pierwsze pół roku można skorzystać z ulgi na start, a więc należy odprowadzać jedynie składkę zdrowotną. W 2019 roku wynosi ona 342 zł. Następnie przez 2 lata jest tzw. mały ZUS – analizuje ekspert Związku Pracodawców i Przedsiębiorców.

Jak przekonuje Piotr Wołejko, coraz więcej osób pracuje w zawodach, w których zatrudnienie etatowe traci na popularności lub nigdy nie było przesadnie popularne. Dotyczy to chociażby sektora IT, który zyskuje na znaczeniu i ten trend będzie coraz silniejszy. W opinii eksperta Pracodawców RP, dla gospodarki niezwykle istotne jest to, że nieustannie powstaje dużo nowych podmiotów. Wskazuje to na wysoką dynamikę życia gospodarczego. Nowe firmy to wielki entuzjazm osób, które je zakładają. I szansa na to, że pomysł może przerodzić się w coś poważnego.

– Nie należy zachwycać się tym, że powstaje coraz więcej mikrofirm. Oczywiście one też są potrzebne na rynku. Jednak takie podmioty nie są w stanie sfinansować zakupu dobrych maszyn czy nowoczesnych technologii, szkolenia pracowników czy ekspansji na nowe rynki. Z punktu widzenia Polski byłoby dobrze, gdybyśmy przechodzili w kierunku przedsiębiorstw, które mają większe zasoby kapitałowe i są bardziej produktywne – dodaje Jeremi Mordasewicz.

111 647 JDG zostało skreślonych w okresie od stycznia do września br. Według stanu rocznego za 2018 rok było 176 178 takich podmiotów. Wówczas odnotowano mniej takich przypadków niż we wcześniejszych latach. W 2017 roku było ich 258 457, w 2016 roku  – 248 017, w 2015 roku – 248 009, a w 2014 roku – 264 116.

– Mamy dużą rotację wśród tych najmniejszych firm. One często powstają i przestają istnieć. Rezygnacja z prowadzenia może wynikać z różnych powodów. Niekiedy jest to rozpoczęcie współpracy z nowym podmiotem, który oferuje zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę. Wtedy to mikroprzedsiębiorstwo nie jest już potrzebne. Jednak w dużej mierze częstym powodem rezygnacji jest wejście w tzw. duży ZUS – mówi Kamil Rybikowski.

Z kolei Katarzyna Dwórznik z KIG-u podkreśla, że wyciąganie daleko idących wniosków na podstawie ww. danych byłoby ryzykowne. Same liczby niekoniecznie oddają całość sytuacji. Nie wiemy, czy te wykreślenia były skorelowane z zakończeniem np. odprowadzania preferencyjnych składek do ZUS-u czy np. okresu dofinansowania unijnego. Ponadto w różnych konkursach, zapewniających wsparcie mikroprzedsiębiorcom, pojawia się wymóg utrzymania działalności przez 24 miesiące. To też może mieć odbicie w tych statystykach. Zwłaszcza, że w danym roku mogło być przyznanych więcej dotacji niż w kolejnych dwunastu miesiącach.

– W Polsce zatrudnienie pracownika wciąż wiąże się z ogromną odpowiedzialnością finansową i administracyjną. To sprawia, że wiele JDG nie jest w stanie się rozwinąć. Ich właściciele nie decydują się na zatrudnienie pierwszego, drugiego czy trzeciego pracownika. Dlatego należy ułatwić życie mikroprzedsiębiorcom właśnie w tym zakresie. Jednocześnie warto, aby samozatrudnieni niemający niezbędnych predyspozycji i osiągający przez długi czas słabe rezultaty rozważyli przejście na etat – podsumowuje ekspert z Konfederacji Lewiatan.

Trzeci kwartał 2019 r. zakończył się rekordowym jak dotąd, 8% wzrostem cen ubezpieczeń na świecie – wynika z najnowszego raportu Marsh Global Insurance Market Index: Q3 2019, cyklicznego zestawienia stawek odnowieniowych oferowanych przez ubezpieczycieli. Poniżej przedstawiamy kluczowe tendencje w zakresie wybranych linii:

• Średnie ceny ubezpieczeń wzrosły o 8%, co stanowi największy wzrost stawek ubezpieczeniowych odnotowany od 2012 r. Poprzedni kwartał umocnił wzrostową tendencję widoczną przez siedem ostatnich kwartałów. 
• W skali globalnej ceny ubezpieczeń majątkowych wzrosły średnio o 10%. Ubezpieczenia finansowe i profesjonalne osiągnęły blisko 14% wzrost, podczas gdy stawki ubezpieczeń od następstw od nieszczęśliwych wypadków odnotowały 1% wzrost.
• Obserwowany wzrost cen ubezpieczeń w trzecim kwartale 2019 r. dotyczył wszystkich regionów na świecie. Powodem były podwyżki stawek ubezpieczeniowych D&O oraz majątkowych.
• Region Pacyfiku kontynuuje utrzymującą się od blisko trzech lat tendencję wzrostową, osiągając w ostatnim kwartale 19% wzrost cen ubezpieczeń. Do wzrostu stawek ubezpieczeniowych w tym regionie przyczyniły się głównie ubezpieczenia D&O oraz majątkowe.
• W Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Azji średni wzrost cen ubezpieczeń wyniósł 5% lub więcej.

Podejście do przetwarzania danych osobowych w celu wykonania umowy, prezentowane przez Europejską Radę Ochrony Danych w wytycznych, może mieć duże znaczenie dla przedsiębiorców, którzy oferują swoje usługi lub towary i zawierają z klientami umowy online. Wytyczne nie mają charakteru wiążącego, ale są istotną wskazówką w interpretowaniu przepisów RODO. Bardzo prawdopodobne jest, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych będzie się na nich opierać w ramach wykonywania swoich zadań, a więc także w toku prowadzonych kontroli.

Zgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych („RODO”), przetwarzanie danych musi spełniać szereg wymogów, w tym być zgodne z prawem. Innymi słowy, np. w przypadku tzw. zwykłych danych osobowych powinno zostać oparte na jednej z podstaw prawnych wskazanych w art. 6 ust. 1 RODO.

Jedną z przesłanek legalizujących przetwarzanie jest jego niezbędność do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy.

Przesłanka ta odnosi się również do umów zawieranych online. Ponieważ ten sposób zawierania umów jest coraz powszechniejszy, a jednocześnie z reguły osoba zawierająca taką umowę z dostawcą usług nie ma wpływu na jej treść, Europejska Rada Ochrony Danych („Rada”) wydała wytyczne 2/2019[1], zwracając uwagę na istotne aspekty przetwarzania danych w związku z zawarciem umowy online.

Zgodnie z wytycznymi, aby stwierdzić, że przetwarzanie danych w celu wykonania umowy zawieranej online jest rzeczywiście zgodne z RODO, należy przeanalizować następujące kwestie:

• ważność umowy z punktu widzenia przepisów krajowych,
• zgodność postanowień umownych z właściwymi przepisami, w tym np. z prawem ochrony konsumentów,
• istnienie konkretnego i jasno określonego celu, w jakim przetwarzane są dane osobowe,
  zakres przetwarzanych danych, które muszą być niezbędne do wykonania określonej umowy.

Jedną z najważniejszych wskazówek zawartych w wytycznych jest kwestia analizy zakresu danych osobowych, które mogą być poddane przetwarzaniu w związku z wykonywaniem umowy. Rada przyjęła wąskie rozumienie tego zakresu danych, zgodnie z którym nie obejmuje on danych osobowych, które nie są obiektywnie konieczne do spełnienia świadczenia objętego umową, nawet jeśli są one przydatne administratorowi z innych biznesowych względów. Oznacza to, że w przypadku danych dodatkowych konieczne jest określenie innej podstawy prawnej ich przetwarzania – w szczególności może być to zgoda lub uzasadniony interes administratora danych osobowych.

RODO

Przykładowo, jeżeli zawierana online umowa sprzedaży obejmuje dostawę towaru kurierem na adres klienta, niezbędne jest przetwarzanie tego adresu. W przypadku jednak dostawy do wskazanego punktu odbioru przesyłek, wymaganie podania adresu jest zbędne i nie może być traktowane jako niezbędne do wykonania umowy (nawet jeśli stanowi to pewne ułatwienie dla sprzedawcy). W takiej sytuacji ewentualne przetwarzanie danych adresowych klienta powinno być oparte na innej podstawie prawnej. – Magdalena Podjacka, Senior Associate, radca prawny, Deloitte Legal.

Przykładowo, jeżeli zawierana online umowa sprzedaży obejmuje dostawę towaru kurierem na adres klienta, niezbędne jest przetwarzanie tego adresu. W przypadku jednak dostawy do wskazanego punktu odbioru przesyłek, wymaganie podania adresu jest zbędne i nie może być traktowane jako niezbędne do wykonania umowy (nawet jeśli stanowi to pewne ułatwienie dla sprzedawcy). W takiej sytuacji ewentualne przetwarzanie danych adresowych klienta powinno być oparte na innej podstawie prawnej.

W wytycznych zwrócono również uwagę na kilka sytuacji, w których przetwarzane są dane osobowe zebrane w związku z zawieraniem umów online, a które w ocenie Rady w większości przypadków nie mogą być rozumiane jako niezbędne do wykonania umowy:

• prowadzenie niezamówionego marketingu z wyłącznej inicjatywy administratora danych lub na polecenie podmiotu trzeciego,
• przetwarzanie danych w celu podniesienia jakości usług lub ich rozwijania,
• przetwarzanie w celu przeciwdziałania oszustwom,
• przetwarzanie w celu prezentowania reklam behawioralnych. Takie reklamy, jak również
• śledzenie aktywności użytkowników i ich profilowanie są często używane w celu finansowania usług świadczonych online, jednakże nawet to zasadniczo nie uzasadnia uznawania takich działań za przetwarzanie danych osobowych w celu wykonania umowy.

Co więcej, jeżeli umowa obejmuje kilka różnych świadczeń, które mogą być spełnione niezależnie od siebie, powinny być one oceniane indywidualnie z punktu widzenia zakresu danych, które są niezbędne do wykonania umowy w danej części.

Aby zapewnić zgodność z przepisami RODO, interpretowanymi zgodnie z omawianymi wytycznymi, przedsiębiorcy będący administratorami danych powinni podjąć dodatkowe działania, wśród których przykładowo można wskazać:

• weryfikację kategorii danych osobowych zbieranych w procesie zawierania umowy online z punktu widzenia ich niezbędności do wykonania umowy,
• weryfikację istniejących klauzul informacyjnych,
• weryfikację obowiązujących regulaminów i polityk.

1 Guidelines 2/2019 on the processing of personal data under Article 6(1)(b) GDPR in the context of the provision of online services to data subjects, version 2.0, 8 October 2019.

Jak widać, podejście do przetwarzania danych osobowych w celu wykonania umowy, prezentowane przez Radę w wytycznych, może mieć duże znaczenie dla przedsiębiorców, którzy oferują swoje usługi lub towary i zawierają z klientami umowy online. Wytyczne nie mają charakteru wiążącego, ale są istotną wskazówką w interpretowaniu przepisów RODO. Bardzo prawdopodobne jest, że Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych będzie się na nich opierać w ramach wykonywania swoich zadań, a więc także w toku prowadzonych kontroli. Dlatego przedsiębiorcy powinni wziąć wytyczne pod uwagę przy prowadzeniu działalności biznesowej w Internecie. – Krzysztof Owsianny, Radca prawny, Managing Associate, Deloitte Legal

Polska państwem bezpiecznym i nowoczesnym – takie główne przesłanie wynika z expose premiera. Głównym celem będzie zbudowanie z Polski najlepszego w Europie miejsca do życia. Dowiedzieliśmy się, w jak pięknym kraju możemy mieszkać. Zobaczymy co z tego uda się zrealizować a przede wszystkim, jaki będzie to koszt.

W expose premier obiecuje

Dzisiaj wysłuchaliśmy expose premiera. Wizja państwa, która jest malowana w tym przemówieniu, jest bardzo atrakcyjna. Nieprzypadkowo padło w wystąpieniu premiera określenie: „polskie państwo dobrobytu”. Obietnic jest tak dużo, że nie da się przytoczyć ich wszystkich, aczkolwiek można je w skrócie podsumować: „każdemu będzie lepiej”. Nie wiadomo natomiast, kto za to wszystko zapłaci i w jaki sposób, bo to, że ten dobrobyt będzie na kredyt, to ekonomiści nie mają wątpliwości. Skoro rosną wydatki (jak słyszymy, podatki są obniżane) skądś muszą się brać środki. Zapowiedzi są ryzykowne, bo jeżeli dojdzie do pogorszenia koniunktury, znalezienie środków na sfinansowanie tych obietnic (szczególnie na rynku pracy) będzie bardzo trudne, co może się odbić negatywnie na kondycji złotego.

Trump naciska na FED

Wczoraj odbyło się spotkanie Donalda Trumpa z prezesem FED Jerome Powellem. Dotyczyło polityki monetarnej. Poruszono wrażliwy temat ujemnych stóp procentowych. Jak nietrudno się domyślić podsumowanie ze spotkania w komunikacie FED odbiega znacząco od tego, co prezydent napisał na Twitterze. Rynki na razie nie wierzą w te zapewnienia i w dalszym ciągu spodziewają się utrzymania stóp procentowych w grudniu na niezmienionym poziomie. Z drugiej strony optymizmu na rynku nie brakuje i giełda po raz kolejny wyznacza maksima historyczne na głównym indeksie.

Co z umową handlową USA-Chiny

Na rynku pojawił się niepokój związany z możliwym brakiem porozumienia negocjatorów w sprawie umowy handlowej. Powodem może być informacja podana przez CNBC. Stacja przedstawiła wypowiedź prezydenta Donalda Trumpa o tym, że nie podjął decyzji w sprawie zniesienia ceł na chińskie towary. Prezydent ma swój specyficzny styl, jednakże rynki nie czują się z nim pewnie. Przeciąganie tak ważnych tematów na ostatnią chwilę nie buduje zaufania.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl

Międzynarodowe spotkanie specjalistów z obszaru biotechnologii i zdrowia odbędzie się już 26 listopada. To wtedy Centrum EXPO Kraków wypełni się pasjonującymi rozmowami o najciekawszych trendach podnoszących jakość życia.

Zaplanowane na wtorek 26 listopada Forum opiera się na czterech filarach: life (czyli rozwiązania służące poprawie zdrowia i jakości życia), science (czyli interdyscyplinarne naukowe spotkania służące nawiązaniu współpracy), open (czyli otwarcie na wiele różnych grup interesów i stworzenie dla nich warunków do kooperacji) oraz space (czyli inspirująca atmosfera i ciekawy program, co tworzy przestrzeń szans dla rozwoju współpracy).

Całość wydarzenia rozpocznie się we wtorek o 8.30 od rejestracji uczestników. Punktualnie o 9.00 otwarcia LSOS dokona Kazimierz Murzyn dyrektor zarządzający Klastra LifeScience Kraków, czyli głównego organizatora Forum. O 9.30 uczestnicy wydarzenia wysłuchają prezentacji prof. Petera Sloota, cenionego w świecie eksperta ds. złożonych systemów symulacji.

Kolejne godziny Forum przebiegać będą pod znakiem różnorodnych, ale zawsze pasjonujących sesji tematycznych. Na każdą sesję złożą się prezentacje dotyczące możliwości współpracy w projektach, przedsięwzięciach oraz innych interdyscyplinarnych działaniach dotyczących obszarów wpisujących się w zakres tematyczny Forum. Nie braknie także networkingu oraz spotkań 1:1, które można już od dzisiaj umawiać w systemie partneringowym.

Wydarzenie zakończy się wieczornymi Inspiracjami. Wtedy zostaną podsumowane sesje i odbędą się spotkania z inspiratorami – czyli osobami, które ze sceny opowiedzą, jak dokonują nieprzeciętnych rzeczy i jaka jest ich definicja sukcesu. Ciekawym punktem będzie także sesja prezentująca taniec i muzykę jako terapię. W jej ramach odbędzie się pokaz argentyńskiego tanga, a chętni będą mogli wziąć udział w lekcji tego południowoamerykańskiego tańca. Zwieńczeniem Forum będzie afterparty, idealnie nadające się do wzmocnienia więzi nawiązanych podczas całodniowego wydarzenia.

Wszystkie informacje o Forum, odbywającym się w Międzynarodowym Centrum Targowo-Kongresowym EXPO Kraków (ul. Galicyjska 9), znaleźć można na oficjalnej stronie wydarzenia: http://lsos.info

27 listopada w warszawskim hotelu Sheraton już po raz piąty odbędzie się „Sustainable Economy Summit”. Wydarzenie będzie okazją do debaty o zaangażowaniu przedsiębiorców w działania na rzecz zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialnego biznesu. Wśród gości specjalnych będzie Kamil Wyszkowski, Przedstawiciel i Prezes Rady Global Compact Network Poland – Inicjatywa Sekretarza Generalnego ONZ.

Wyjątkowy projekt Executive Club, ma na celu podkreślenie ogromnego znaczenia zaangażowania polskich przedsiębiorców na rzecz promowania i wdrażania idei zrównoważonego i odpowiedzialnego biznesu. Na wydarzenie zapraszane są czołowe postacie polskiej gospodarki i autorytety świata nauki z ogromnym dorobkiem w obszarze rozwoju innowacji na rzecz ochrony środowiska i wspierania działań związanych z nurtem SRI oraz CSR. Tematami przewodnimi dyskusji panelowych tegorocznej edycji będą m.in.: gospodarka obiegu zamkniętego, eko miasta przyszłości, innowacje w chemii i medycynie dla zrównoważonego rozwoju.

Zwieńczeniem konferencji będzie uroczysta gala rozdania prestiżowych statuetek „Sustainable Economy Awards”, które podkreślą zaangażowanie przedsiębiorców w działania proekologiczne i ukażą wpływ biznesu na zrównoważony rozwój. Podczas ceremonii nagrodzone zostaną spółki oraz przedstawiciele firm, które wyróżniły się wybitnymi osiągnięciami w zakresie działalności społecznej.

Szczegółowe informacje dotyczące programu i uczestnictwa znajdą Państwo na stronie: http://www.executive-club.com.pl/

Nie tak charyzmatyczny jak Steve Jobs, nie tak ekscentryczny jak Elon Musk ani nie tak bezczelny jak Mark Zuckerberg, a mimo to jego nazwisko nie schodzi z ust całego świata. Wstaje, dopiero kiedy się wyśpi, jeździ 20-letnią Hondą Accord, a śniadania zawsze jada z rodziną. Nie posiada też gosposi, więc miskę po owsiance zmywa sam. O tym, jak wygląda życie prywatne i kariera najbogatszego człowieka świata opowiada Sascha Stockem, założyciel sopockiej Nethansy, specjalizującej się w kompleksowym wparciu sprzedaży na Amazonie.

Co Jeff Bezos robi w wolnych chwilach? Patrząc na jego codzienne życie, chyba nic nadzwyczajnego – jest najbogatszym człowiekiem na Ziemi, innowatorem i właścicielem najdroższej firmy świata. Jeff Bezos to człowiek tak niezwykły w swej zwykłości, że aż unikatowy. Czy jego sukces to dobra lekcja dla milionów pracoholików, którzy przekonani o tym, że receptą na sukces jest, by pracować więcej niż inni, a godziny straconego snu rekompensować litrami wypitej kawy? Właściciel marki Amazon jest antybohaterem biznesowej baśni, której strony wypełniają Excelowe tabelki i notowania giełdowe. Jego postawa zaprzecza wielu zakodowanym w kulturze światowej wyobrażeniom o tym, jak powinna wyglądać strategia działania człowieka sukcesu.

Jeff Bezos nie jest biznesmenem, jakiego utożsamiamy z hollywoodzkim CEO, np. Jordanem Belfortem, granym przez Leonardo DiCaprio w kontrowersyjnym, acz inspirowanym prawdziwymi wydarzeniami „Wilku z Wall Street”. Co więcej, istnieje wielka szansa na to, że mijając go w metrze, nawet byś go nie zauważył w tłumie podobnych do siebie szczupłych, łysych ludzi, którym natura skradła bujne czupryny i nie szczędziła zmarszczek i niedoskonałości.

Mimo to osiągnął gigantyczny biznesowy sukces, który na zawsze zapisze go w historii nie tylko Stanów Zjednoczonych, ale i całego świata. Do niedawna mogliśmy mówić również o pomyślności w życiu rodzinnym, ale na początku roku, 2 dni po tym, jak Amazon stał się najbogatszą firmą świata (wycena kapitalizacji giełdowej), za pośrednictwem Twittera Bezosofie ogłosili, że planują się rozstać. Po rozwodzie MacKenzie Bezos otrzymała 38 mld USD stając się piątą najbogatszą kobietą na świecie. Umożliwiła jej to zaledwie część astronomicznego majątku męża.

Czy te wydarzenia rzuciły się cieniem na biznesowy geniusz Amerykanina i spowodowały jakiekolwiek wypalenie zawodowe? Wręcz przeciwnie! Jeff Bezos jest jak dobrze wyszkolony pies myśliwski – zawsze trafia na odpowiedni trop, nie zważając na okoliczności. Dlatego też niemal co chwilę atakuje nas kolejnymi pomysłami, które odmienią nie tylko sposób w jaki robimy zakupy, ale i żyjemy.

Futurysta, czyli człowiek, który żyje jutrem?

Aparycją CEO Amazona nie należy się sugerować, oceniając jego innowacyjność, gdyż do spółki ze stylem życia, nie ma najmniejszego wpływu na kreatywność Bezosa. Człowiek ten posiada w sobie olbrzymie pokłady wiary we własne możliwości i bardzo otwarty umysł, który pozwala mu odnosić sukces, ale również realizować najbardziej zuchwałe projekty, które pozornie wydają się niemożliwe do wdrożenia.

We wrześniu 2018 r. Amazon został po raz pierwszy wyceniony na 1 bln USD. Jako założyciel największej platformy e-commerce na świecie i Blue Origin oraz właściciel Washington Post, że Bezos nie doszedł do tego momentu w swojej karierze bez pewnych umiejętności identyfikowania i rozwijania pomysłów, które nazywane są przełomowymi, bądź game-changerami.

By znaleźć źródło jego sukcesu, musimy zajrzeć w głąb osobowości Bezosa, wówczas lepiej zrozumiemy, kim jest miliarder i co czyni go tak wyjątkowym. Podczas wywiadu powiedział kiedyś: „Gdy odniesiesz sukces, nie spoczywaj na laurach. Przyjaciele gratulują mi po ogłoszeniu kwartalnych wyników finansowych i mówią: Dobra robota, świetny kwartał.” – powiedział CEO Amazona. „A ja odpowiadam: Dziękuję, ale na ten kwartał zapracowałem już 3 lata temu. Teraz pracuję nad kwartałem, który wydarzy się dopiero w 2021 r.”

Ta zdolność pozwoliła mu zbudować imperium, dzięki któremu zapomniano o granicach handlu międzynarodowego. Człowiek ten z wielkim entuzjazmem podchodzi do kolejnych pomysłów, które rozwijają jego platformę sprzedażową o całkowicie nowe funkcjonalności. Co więcej, Bezos upodobał sobie bardzo odważny model zarządzania, gdzie nie obawia się wdrażać w życie pomysłów, które dotykają wielu wymiarów prowadzonej działalności. Od strefy logistycznej, przez user experience, do całkowicie abstrakcyjnych konceptów, które dotychczas funkcjonowały jedynie w głowach rozmarzonych futurystów.

Rozpoznaje czy wyznacza trendy?

Dyrektor generalny Amazona, Jeff Bezos ma wiele wspólnego z Elonem Muskiem, założycielem motoryzacyjnej marki – Tesli. Obaj prowadzą biznesy nieustannie skupiające na sobie uwagę mediów, które z wypiekami czekają na kolejne donosy z ichniejszych działów badań i rozwoju. Łączy ich coś jeszcze – zamiłowanie do podróży poza atmosferę ziemską. Panowie mimowolnie rywalizują o to, który z nich zostanie kolejnym Stevem Jobsem, wizjonerem i symbolem rewolucji IoT. To pierwszy taki przypadek w historii ludzkości, kiedy prezesi firm uzyskują podobny status i rozpoznawalność co gwiazdy popkultury. Być może wpływ na to ma fikcyjna postać Tonego Starka, który w filmach i komiksach broni pokoju na świecie, będąc jednocześnie genialnym naukowcem i prezesem rodzinnej korporacji. W przypadku tego herosa supermocą są pieniądze i technologia.

To nie jedyne podobieństwa – zarówno jeden, jak i drugi realizuje wiele projektów, które skupiają się na dalekiej przyszłości, wyprzedzając potrzeby teraźniejszości. Podczas gdy pomysły Muska obejmują wszystko, w tym interfejsy komputerowe dla twojego mózgu, plany Bezosa wydają się koncentrować na rozwoju największego internetowego sklepu na świecie.

Szalone nie znaczy niemożliwe

Lekcja nr 1 w wykonaniu Jeffa Bezosa: nie ma rzeczy na tyle szalonych, by zrezygnować z ich wdrożenia. Listopad 2007, firma specjalizująca się w sprzedaży detalicznej książek, gdzie stanowisko CEO obsadzone jest przez człowieka, który nie ma pojęcia o technologii, decyduje się wprowadzić urządzenie, które na zawsze odmieni sposób, w jaki myślimy o książkach, i będzie punktem przełomowym w historii Amazona. Na rynku wciąż króluje PlayStation 2, kieszeń typowego Smitha wypełnia Nokia N95 z ekranem o przekątnej 3 cali, a iPhone od Apple, chociaż zjawiskowy, zaledwie 3 miesiące po debiucie był bardziej pełną kompromisów i niedoróbek ciekawostką niż realnym zagrożeniem dla skostniałego rynku GSM.

W tym momencie Amazon oficjalnie prezentuje światu Kindle – czytnik e-booków, który zapewnia dostęp do 90 tys. książek w wersji cyfrowej. Brzmi jak żart? Jak pokazała historia, do śmiechu było tylko jednej osobie. Bezos, widząc jak zaledwie kilka godzin po premierze, cały nakład został wyprzedany, wiedział już, że – przynajmniej wizerunkowo – był to strzał w dziesiątkę. Produkt błyskawicznie podbił serca konsumentów i stał się równie kultowy co iPod od Apple. Dziś, myśląc o czytniku e-booków, każdy w głowie ma obraz urządzenia od Amazona, produkt ten stał się technologiczną Coca-Colą. Od momentu jego wprowadzenia nikt nie miał czytnika e-booków, tylko Kindla – nawet jeżeli wyprodukowała go inna marka.

Blisko 20 lat w technologii to niemal prehistoria, lecz mijające lata i postęp technologiczny wcale nie zniechęciły ambitnego prezesa do realizacji kolejnych karkołomnych projektów.

Listonosz na bruku

W 2016 r. świat obiegła wiadomość, że Amazon zrealizował swoją pierwszą dostawę dronem: w paczce znajdowała się przystawka do telewizora – Amazon Fire TV i torebka popcornu. Czemu akurat ten przysmak trafił do brytyjskiego klienta? W międzyczasie spółka Bezosa stworzyła własną usługę streamingu wideo, która miała raz na zawsze zdetronizować telewizje kablowe i zagrozić pozycji kin. Według Reutersa globalny rynek strumieniowego przesyłania wideo do 2022 r. osiągnie wartość 84 mld USD, przy prawie 20% średnim rocznym wzroście w latach 2015–2022.

Usługa dostawy dronem zyskała nazwę Prime Air, która wywodzi się od usługi Prime, jaką mogą wykupić sobie klienci Amazona, którzy chcą korzystać ze specjalnych zniżek i darmowej dostawy w ciągu 2 dni. Robotyczny latający listonosz dostarczy paczki o niewielkiej wadze nawet w ciągu 30 minut od złożenia zamówienia. Dron wyląduje w określonym miejscu, a następnie otworzy się właz, przez który upuści przesyłkę.

Ale to nie wszystko! Amazon testuje również sposób, w jaki dron może upuścić paczkę z góry na ziemię za pomocą spadochronu. Jednocześnie będzie śledził jej lot aż do momentu, gdy trafi w wyznaczone miejsce, tym samym chroniąc przesyłkę przed ewentualnym utknięciem na drzewie lub płocie.

Jakby tego było mało, firma Bezosa planuje równie szalony projekt składowania i przechowywania paczek przed dostawą. Magazyn znajdzie się wprost nad naszymi głowami, gdzie wielki sterowiec będzie unosił się wysoko w powietrzu i pełnił rolę mobilnego centrum dystrybucji.

Gdyby to nie był wystarczający powód do rozpętania wojny na linii poczta – Amazon, gigant wciąż testuje tolerancję i cierpliwość kurierów. Przez większą część tego roku działał pilotażowy program Amazon Scout, który zakłada, że gigant e-commerce stworzy własną flotę małych pojazdów dostawczych wielkości przenośnej lodówki. Sympatyczny niebieski robot przemierzał dzielnice mieszkalne na przedmieściach Seattle, aby dostarczyć paczki. Firma twierdzi, że roboty są w stanie bezpiecznie poruszać się po ulicach i sprawnie radzą sobie przy miejskich przeszkodach, takich jak kosze na śmieci, deskorolki czy leżaki. To kolejny krok do logistycznej dominacji spółki Bezosa, która troszczy się o bezsenność firm logistycznych i robi wszystko, by zlikwidować newralgiczny punkt oferty Amazona, tj. łańcuch dostaw, nad którym gigant nie ma pełnej kontroli.

Halo, Musk? Byłem pierwszy

Postać ekscentrycznego bogacza Elona Muska często pojawia się w kontekście pasażerskich lotów w kosmos. Może się jednak okazać, że właściciel Tesli nie będzie pierwszym, który zaoferuje wycieczki poza atmosferę ziemską.

Taki sam zuchwały plan ma Jeff Bezos, który co prawda nie jest zainteresowany podbojem Marsa, ale planuje zaoferować przejażdżki suborbitalne za pomocą systemu kapsuł kosmicznych New Shepard. Za pośrednictwem swojej firmy lotniczej Blue Origin CEO Amazona ma nadzieję przetestować pilotów już w tym roku, a uruchomienie usługi planowane jest na 2020. Tak ambitny plan wymaga gigantycznego kapitału, jednak determinacja i wiara w sukces to z pewnością mocne strony Bezosa, który tak bardzo poświęca się swoim planom kosmicznym, że zadeklarował, iż ma zamiar rocznie sprzedawać akcje Amazona o wartości 1 miliarda USD, by móc pokryć koszty związane z uruchomieniem tej usługi w Blue Origin.

Jak się okazało, taka kwota była niewystarczająca i zaledwie miesiąc temu szef największej platformy e-commerce świata zdecydował się podwoić stawkę i dokonał sprzedaży akcji o łącznej wycenie 1,8 mld USD. W ostatnim wywiadzie dla CBS Evening News, gdzie zapytano go, dlaczego tak dużo inwestuje w Blue Origin, Bezos powiedział: „Myślę, że dla tej planety jest to [eksplorowanie przestrzeni kosmicznej] ważne. Sądzę, że jest to istotne dla rozwoju przyszłych pokoleń. To coś, na czym mi zależy. I to jest coś, o czym marzyłem przez całe życie”.

W przeciwieństwie do Elona Muska Bezos uważa, że nie ma planu B dla ludzkości i że zamiast skupić się na ratowaniu naszej planety, musimy koncentrować się na eksploracji kosmosu i poszukiwaniu alternatywnego miejsca rezydencji. CEO Amazona przepowiada przyszłość, w której przemysł ziemski może być prowadzony w kosmosie, podczas gdy Ziemia będzie wykorzystywana przez ludzi tylko do celów mieszkalnych. Przyznaje jednak, że zmiana ta zajmie „pokolenia”.

Mówisz Bezos, myślisz determinacja

Jeff Bezos to wizjoner, jakich niewielu we współczesnej historii biznesu. Każda epoka ma swojego bohatera, dla poprzednich pokoleń był to Rockefeller, Edison czy Ford. Bezos to cierpliwy i niestroniący od gorzkiego smaku porażki człowiek. Najlepszym przykładem jest jego ogromny upór we wprowadzaniu na rynek Kindla, mimo że Amazon posiadał znikome doświadczenie w tworzeniu sprzętu. Decyzję o produkcji urządzenia uzasadniał to tym, że firma musi się wzmacniać, jeśli zamierza realizować obraną wcześniej strategię długoterminowego rozwoju. I chociaż Kindle nigdy tak naprawdę nie stał się komercyjnym hitem, a Amazon Fire okazał się totalną porażką, to doświadczenie zdobyte dzięki tym projektom ostatecznie doprowadziło do powstania Alexy – sztucznej inteligencji, która prawdopodobnie jest najważniejszym wynalazkiem w dziedzinie interakcji ludzi z komputerami od czasu, gdy Apple wprowadziło na rynek iPada i iPhona.

RECEPTA na sukces

Czy istnieje więc jedna prosta recepta na sukces? Okazuje się, że tak, przynajmniej tak twierdzi Bezos. To, co stoi za jego sukcesem, to najważniejsza lekcja, jaką otrzymał od życia: „Zawsze wykazuj chęć i zdolność do próbowania nowych rzeczy, dochodzenia do wniosków i sprawdzania, czego realnie chcą otaczający Cię ludzie” i dodaje: „To naprawdę się opłaca, nawet w życiu codziennym”. Więc gdy następnym razem spotkasz się z zupełnie nowym problemem – nie poddawaj się, bądź jak założyciel Amazona.

Na dniach zapadną wiążące decyzje w sprawie projektu podwyżki akcyzy na alkohol. Związek Pracodawców Polska Rada Winiarstwa, jako organizacja reprezentująca branżę, wyraża zdecydowany protest wobec projektu tej ustawy. Zgodnie z proponowanymi zmianami akcyza ma wzrosnąć o 10%. Z punktu widzenia branży ta sytuacja jest dużym zaskoczeniem i zagrożeniem dla funkcjonowania przedsiębiorstw.

–  Jesteśmy zdezorientowani i zszokowani skalą tej podwyżki – mówi Magdalena Zielińska, Prezes ZP Polska Rada Winiarstwa. – Zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, miała  ona wynieść  3% i na taki wzrost podatku przedsiębiorstwa były przygotowane. Sytuacja, w której wartość tę podniesiono ponad trzykrotnie – do dziesięciu procent, stawia branżę w niezwykle trudnej sytuacji. Tym bardziej, że informację upubliczniono bardzo późno – półtora miesiąca przed wejściem w życie nowych stawek. Tak poważna decyzja powinna zostać zakomunikowana wcześniej oraz poddana szczegółowym analizom i konsultacjom.

Przedstawiciele branży winiarskiej apelują zatem o wprowadzenie zmian  w projekcie i obniżenie stawki podatku do zapowiadanego wcześniej poziomu. Byli oni przygotowani na wzrost akcyzy o 3% i taką podwyżkę są w stanie zaakceptować. – Dodam, że doceniamy utrzymanie akcyzy na cydr i perry o mocy alkoholu poniżej 5 % na dotychczasowym poziomie – mówi Magdalena Zielińska- jednak nie ukrywamy, że liczyliśmy na zdecydowanie większe wsparcie dla tych wyrobów. Bez wprowadzenia zerowej stawki w przejściowym okresie rozwoju tych kategorii, nie widzimy szans na zapobiegnięcie dalszym spadkom produkcji.

W aktualnej sytuacji prawno-fiskalnej, napoje te zostały zepchnięte w Polsce do roli  produktów niszowych i nie mają możliwości bycia konkurencyjnymi na rynku.

Producenci zwracają też uwagę, że w większości krajów Unii Europejskiej akcyza na wino jest zerowa lub niższa niż w Polsce. Planowana podwyżka stawki zwiększy zatem dystans pomiędzy cenami wina w Polsce, a krajami Unii Europejskiej. Stanowi w efekcie wsparcie rozwoju szarej strefy.

W ciągu ostatnich dwóch lat niektórzy ubezpieczyciele zmniejszyli swoje stawki OC nawet o ponad 60%. Wśród nich są największe i najbardziej znane firmy ubezpieczeniowe takie jak Link4, Generali, mtu24, Wiener (Gothaer) i AXA Direct.

Po fali podwyżek (2016 r. i I połowa 2017 r.), ceny OC zaczęły stopniowo spadać. W III kwartale br. średnia składka OC wyniosła 686 złotych i była o 15,7% niższa niż przed dwoma laty (III kw. 2017 r.). Tym samym większość właścicieli pojazdów mogła liczyć na niższe składki obowiązkowego ubezpieczenia niż przed dwoma laty. Jednak nie dla każdego obniżka była taka sama.

Dla kogo największe obniżki cen OC w Wiener?

Towarzystwo Wiener, od III kwartału 2017 r. do III kwartału 2019 r., obniżyło ceny głównie doświadczonym kierowcom (powyżej 55 lat). W ich przypadku stawka za OC spadła o 48,5%. Pozostałe grupy wiekowe otrzymały obniżki od 32,1% (kierowcy 18-25 lat) do 47,9% (46-55 lat).

Najtańsze OC Wiener zaoferował mieszkańcom województwa świętokrzyskiego. Średnia cena OC wyniosła tam w III kwartale 606 złotych i była o 58,7% niższa niż dwa lata temu. W pozostałych regionach obniżki polis wyniosły od 33,8% (woj. pomorskie) do 56,9% (woj. lubelskie).

Największe zniżki ubezpieczenia w towarzystwie Wiener dotyczyły także właścicieli Audi (-61,5%). Firma zmniejszyła także ceny polis na auta marki Skoda (-54%), BMW (-52,7%) i Toyota (-52,5%).

Dla kogo największe obniżki cen OC w mtu24?

Mtu24 (dawniej MTU) w ciągu ostatnich dwóch lat towarzystwo obniżyło stawki OC wszystkim kierowcom. Największą obniżkę odczuły jednak osoby w wieku 18-25 lat. W III kwartale br. najmłodsi właściciele pojazdów płacili za obowiązkowe ubezpieczenie OC w mtu24 średnio o 52,2% mniej niż w 2017 roku.

Największe obniżki cen OC dotyczyły mieszkańców Małopolski (-36,8%), Wielkopolski (-33,7%) oraz Warmii i Mazur (-32,8%).

Zazwyczaj najdroższe OC mtu24 proponuje posiadaczom samochodów marki BMW (938 zł w III kw 2019 r.). Mimo to w ciągu ostatnich dwóch lat to właśnie im towarzystwo najbardziej obniżyło ceny (-44,1%). Największe zniżki w mtu24 dotyczyły także samochodów marki Toyota (-34,2%), Volkswagen (-32,6%) oraz Ford (-32,5%).

Dla kogo największe obniżki cen OC w AXA Direct?

AXA Direct tak samo jak mtu24 najbardziej zredukowała ceny OC dla niedoświadczonych kierowców (z 2879 zł w III kw. 2017 r. do 1334 zł w III kw. 2019 r.).

Towarzystwo zmniejszyło także składki OC mieszkańcom wszystkich województw. Zniżki wyniosły średnio od 20,6% (woj. zachodniopomorskie) do 39,8% (woj. dolnośląskie).

Największą obniżkę obowiązkowych polis w AXA Direct otrzymali także właściciele samochodów marki Fiat (-39%), Audi (-34,1%) oraz Volkswagen (-30,2%).

Dla kogo największe obniżki cen OC w Generali?

Największe zniżki cen OC w Generali dotyczyły najmłodszych właścicieli pojazdów (-68,6%), najmniejsze natomiast – najstarszych (-25%). Mimo to niezmiennie od lat to właśnie osoby powyżej 55 roku życia otrzymują od Generali najatrakcyjniejsze cenowo oferty ubezpieczenia komunikacyjnego.

Najdroższe polisy OC w III kw. 2017 r. Generali oferowało mieszkańcom województwa kujawsko-pomorskiego (średnio za 884 zł). Ubezpieczyciel zdecydował się jednak zmniejszyć stawki. W III kw. br. właściciele aut zarejestrowanych w tym regionie kupowali polisy tańsze aż o 46,3%. Kolejne województwa, w których towarzystwo znacznie obniżyło cenę ubezpieczenia to: łódzkie (-37,9%), podlaskie (-37,7%) oraz wielkopolskie (-35,8%).

Ceny OC w Generali najbardziej spadły dla posiadaczy samochodów marki: Ford (-43,8%), BMW (-38,8%) oraz Volkswagen (-37,3%).

Dla kogo największe obniżki cen OC w Link4?

Link4 najbardziej obniżyło ceny OC dla najmniej doświadczonych kierowców w wieku 18-25 lat. W III kwartale 2019 r. OC kosztowało ich średnio 1090 złotych i było tańsze o 61,6% niż w III kw. 2017 r. Pozostałe grupy wiekowe mogły liczyć na zniżkę  od 17,7% do 24%.

Największe obniżki polis dotyczyły również mieszkańców Małopolski i Podlasia (-25,8%). W innych województwach ceny OC spadły od 15,1% (mazowieckie) do 25,4% (opolskie).

Towarzystwo Link4 obniżyło także ceny polis kierowcom samochodów marki Opel – obniżka cen OC była w ich przypadku największa i wyniosła 24,6%.

Od czego zależy cena?

Ze wszystkich TU, to Wiener najbardziej obniżył ceny w ciągu ostatnich dwóch lat. Jego średnia wartość polisy zmniejszyła się o 707 zł. Mimo to Generali zasługuje na szczególne wyróżnienie. Przez cały badany okres średnia cena OC w tej firmie była najtańsza. Każde towarzystwo ubezpieczeniowe indywidualnie ustala swoje taryfy i jest skłonne do udzielania rabatu innej grupie kierowców. Cena jest zależna od ryzyka wystąpienia szkody u kierowcy.

– Na cenę OC mają wpływ nie tylko wiek kierowcy, jego miejsce zamieszkania, czy marka pojazdu. Ważna jest także przeszłość szkodowa, stan cywilny, czy parametry pojazdu – komentuje Tomasz Masajło, prezes zarządu Rankomat. – Zawsze warto porównać oferty wszystkich ubezpieczycieli. Tylko w ten sposób mamy pewność, że wybraliśmy najlepszą i najtańszą opcję – dodaje.

Creepy Jar zapowiedział długo oczekiwany nowy projekt. Gra z elementami survivalu osadzona w scenerii science fiction trafi na PC w drugiej połowie 2021 r. Jej budżet będzie większy niż GREEN HELL.

– Od wielu miesięcy pracowaliśmy nad kilkoma koncepcjami równolegle. Ostatecznie po dziesiątkach analiz wybraliśmy tę, która naszym zdaniem ma największy potencjał sprzedażowy. Będzie to zaawansowany symulator rozwoju bazy wraz z elementami survivalu, z perspektywy pierwszej osoby w scenerii science fiction. Część zespołu została już delegowana do nowego projektu. Zakładamy, że budżet gry będzie większy niż GREEN HELL. Kolejne szczegóły będziemy ujawniać sukcesywnie wraz z rozwojem projektu– zapowiada Krzysztof Kwiatek, prezes Creepy Jar.

Premiera nowej gry (zawierającej już tryb kooperacji) w wersji PC na platformie STEAM wstępnie planowana jest na II połowę 2021 r. Planowane są również wersje na konsole Microsoft, Sony oraz Nintendo Switch.

Do czasu wydania nowej gry Creepy Jar planuje jeszcze wydać wersję co-op swojego hitu GREEN HELL, a także wersje konsolowe gry na wszystkie najpopularniejsze urządzenia. – Wersja co-op jest już prawie gotowa. Premierę uzależniamy od wyboru przez naszych partnerów najlepszego okna sprzedażowego. Myślę, że wkrótce poinformujemy również o stanie praca nad wersjami konsolowymi- zapowiada prezes.  

Przypomnijmy, że pełna wersja GREEN HELL, symulatora przetrwania w dżungli amazońskiej, trafiła do sprzedaży 5 września. Od tego czasu w serwisie STEAM pojawiło się prawie 1200 nowych komentarzy, a średnia wszystkich (ponad 5260 w 15 miesięcy) to wciąż 83%. Równie wysoka jest średnia (77%) komentarzy na portalu Metacritic.

Polacy, którzy decydują się na leasing samochodu, zwykle poszukują pojazdu do 100 tys. zł, a wkład własny, jaki wnoszą, rzadko przekracza 20% – wynika z raportu Oferteo.pl. Zmiany w przepisach leasingowych obowiązujące od początku roku nie wpłynęły znacząco na rynek.

Jak na wybory Polaków wpłynęła zmiana przepisów?

2019 rok przyniósł istotne zmiany w kwestii leasingu samochodów. Wkrótce minie rok od wejścia w życie przepisów, które przekształciły sposób rozliczania kosztów leasingu samochodów w działalności gospodarczej. Zmiany dotyczą przedsiębiorców, którzy zdecydowali się na pojazd o wartości przekraczającej 150 tysięcy złotych. W takich przypadkach raty można rozliczyć w zależności od tego, o ile cena samochodu (wliczając 50% VAT) przekracza limit 150 tysięcy złotych.

Przykład:

Jeśli cena samochodu netto to 150 000 zł netto, to po doliczeniu 50% VAT (34 500 VAT x 0,5) wartość samochodu będzie wynosić: 150 000 zł + (34 500 x 0,5) = 167 250 zł

Nadwyżka wynosi wówczas 167 250 – 150 000 = 17 250 zł

Wyliczenie proporcji: (17 250 zł / 167 250 zł) x 100% = 10,31%

Koszt podatkowy stanowi zatem: 100% – 10,31% = 89,69%

Część raty leasingowej niestanowiąca kosztu podatkowego: (1 000 zł + 50% x 230 zł) x 10,31% = 114,96 zł.

Przedsiębiorcy, którzy zdecydowali się na auta tańsze niż 150 000 zł, mogą nadal rozliczać swoje raty tradycyjnie. Czy takie zmiany wpłynęły w jakimś stopniu na to, jakie samochody wybierają leasingobiorcy?

Według analizy serwisu Oferteo.pl, łączącego leasingobiorców z firmami leasingowymi, Polacy w mijającym roku w 68% przypadków wybierali samochody tańsze niż 100 tys. zł, a 28% z nich decydowało się na pojazdy od 100 tys. zł do 200 tys. zł. Okazuje się więc, że obecnie samochody za ponad 100 tys. zł wybierane są nawet chętniej niż w 2018 roku, kiedy to poszukiwało ich 20% badanych. Odsetek osób, które mogą pozwolić sobie na leasing samochodów o wartości przekraczającej 200 tys. zł pozostał niezmienny i wynosi jedynie 4%.

Wkład własny rzadko przekracza 20%

Zapytania złożone na Oferteo.pl wskazują, że ponad 80% polskich przedsiębiorców nie decyduje się wnieść wkładu własnego przekraczającego 20% ceny samochodu. Zwykle zobowiązują się oni do pokrycia od 5 do 20% kosztów inwestycji. 14% badanych zadeklarowało wniesienie wkładu własnego na poziomie między 21 a 35%, a jedynie 5% – powyżej 35%.

Spłatę rat przedsiębiorcy rozkładają zwykle na okres od 4 do 6 lat. Taką opcję wybiera aż 49% z nich. Często raty rozkładane są też na okres do 3 lat, tak dzieje się w 37% przypadków, a 8% badanych chce uzgodnić tę kwestię na późniejszym etapie. Ponad 6 lat na spłatę należności potrzebuje 6% ankietowanych.

Polacy szukają samochodów używanych

Polacy, którzy poszukiwali auta na Oferteo.pl, podobnie jak w poprzednim roku, zainteresowani byli przede wszystkim leasingowaniem samochodu używanego. Takiego właśnie pojazdu poszukiwało w 2019 roku 53% z nich. Jest to przewaga nieco mniejsza niż w roku 2018, kiedy odsetek ten wynosił 57%. Za samochód używany Polacy chcieli zapłacić zwykle do 50 tys. zł, a za nowy – od 100 do 200 tys. zł.

Auto potrzebne od zaraz

Osoby poszukujące oferty leasingu samochodu w większości zwracają uwagę na szybkość realizacji zlecenia. 52% z nich podkreśla, że chciałoby rozpocząć współpracę tak szybko, jak to możliwe. 31% badanych jest w stanie poczekać na samochód miesiąc, a 17% – do 3 miesięcy.

– Samochód to nierzadko bardzo istotny element funkcjonowania przedsiębiorstwa – zauważa Karol Grygiel z zarządu Oferteo.pl. – Brak pojazdu może bardzo utrudnić, opóźnić, a nawet na jakiś czas uniemożliwić pracę w firmie. Nie dziwi zatem, że przedsiębiorcy poszukujący ofert leasingu zaznaczają, że chcieliby rozpocząć go od zaraz. Przy wyborze firmy leasingowej warto zapoznać się z jak największą liczbą ofert na rynku, a także skorzystać z pomocy firm specjalizujących się w tego typu doradztwie.

Metodologia badań

Przedstawione dane pochodzą z analizy ponad 6700 zapytań ofertowych złożonych w serwisie Oferteo.pl od listopada 2018 do końca października 2019 roku, przez podmioty poszukujące leasingu samochodu.

W ofercie rozrywkowej centrów handlowych w regionie Europy Środkowo-Wschodniej przeważają multipleksy i kluby fitness, jednak na popularności zyskują także nowe formy rekreacji – wynika z najnowszego raportu Colliers International pt. „ExCEEding Borders”, w którym eksperci przeanalizowali sektor rozrywki w obiektach handlowych w 13 krajach[1] CEE. Najwięcej na rekreację i kulturę wydają konsumenci w  Czechach, średnio 38,23 EUR miesięcznie.

Od kilku lat branża rozrywkowa rozwija się niezwykle dynamicznie. Deweloperzy i właściciele centrów handlowych są coraz bardziej świadomi tego, że bez względu na położenie geograficzne, innowacyjna i ciekawa oferta rozrywkowa stanowi nieodłączny element każdego centrum handlowego.

Dominacja multipleksów i klubów fitness

Według danych zgromadzonych w raporcie, w centrach handlowych analizowanych przez Colliers istnieją 452 kina i multipleksy, przy czym najwięcej (ponad 125) znajduje się w Polsce. W większości krajów regionu CEE nadal funkcjonują obok siebie kina sieciowe i lokalne, będące własnością krajowych operatorów. Przykładem takiego operatora może być polska sieć Helios, zdecydowany lider pod względem liczby multipleksów w kraju.

— Wiele państw, takich jak Czechy, Białoruś, Węgry, Bułgaria, Chorwacja czy Rumunia, wspierają małe, lokalne kina, które postrzegają jako integralną część swojej kultury i tradycji. W ich utrzymaniu pomagają fundusze z budżetów samorządów — mówi Kevin Turpin, dyrektor regionalny ds. badań rynku na Europę Środkowo-Wschodnią w Colliers International.

Autorskie koncepcje

Mimo że multipleksy i kluby fitness zdominowały ofertę rozrywkową w centrach handlowych, w niektórych krajach popularnością cieszą się również oryginalne koncepcje autorskie. Wśród przykładów można wymienić:

• Polska – szkoła tańca, np. Egurrola Dance Studio
• Czechy – centra wellness, np. Saunia
• Słowacja, Łotwa, Białoruś – kasyna, np. Olympic Casino

— W Polsce jedną z najszybciej rozwijających się koncepcji są escape roomy (pokoje zagadek), labirynty itp. Do takiej kategorii należą centra rozrywki takie, jak TEPfactor czy Jump World. Najwięcej tego typu najemców (121) działa na Ukrainie — mówi Dominika Jędrak, dyrektor Działu Doradztwa i Badań Rynku w Colliers International.

Kto najwięcej przeznacza na rozrywkę?

Spośród wszystkich obywateli krajów Europy Środkowo-Wschodniej najwięcej na rekreację i kulturę wydają Czesi – średnio 38,23 EUR na miesiąc. Tuż za nimi plasują się Łotysze (35,6 EUR), a dalej Słowacy (22,46 EUR) i Polacy (17,89 EUR).

Najmniejsze zagęszczenie najemców reprezentujących sektor rekreacji i rozrywki w centrach handlowych (biorąc pod uwagę liczbę mieszkańców przypadających na jednego najemcę w centrum) przedstawia się następująco:

• Kina/multipleksy – Białoruś
• Kluby fitness – Albania
• Kąciki zabawy dla dzieci – Czechy

[1] Albania, Białoruś, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Polska, Rumunia, Słowacja i Ukraina

Podatnicy będą mogli skorzystać z nowego narzędzia ograniczającego ryzyko podatkowe prowadzonej działalności, jakim jest Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS). Instrument ten zagwarantuje podatnikom, a także organom podatkowym oraz podmiotom korzystającym z WIS większą pewność w zakresie prawidłowości zastosowanych stawek podatku. Regulacje dotyczące samej procedury uzyskania WIS zostały zawarte w odrębnym Rozdziale ustawy (1a). Nowa instytucja czerpie swoje założenia z dotychczasowych indywidualnych interpretacji oraz wiążących informacji akcyzowych, stanowiąc uzupełnienie w zakresie klasyfikacji towarów i usług. Z czym wiąże się nowa instytucja, jakie są zasady występowania z wnioskiem oraz jakie korzyści daje ona podatnikom i podmiotom z niej korzystającym – to główne pytania, na które należy odpowiedzieć przed wejściem w życie nowych przepisów.

Kto może wystąpić z wnioskiem o WIS?

Z wnioskiem o WIS będzie mógł wystąpić każdy podatnik posiadający numer NIP. Nowe regulacje dotyczą także podatników zwolnionych podmiotowo z podatku VAT oraz podmiotów planujących dokonywać dostawy towarów, nabyć wewnątrzwspólnotowych czy importu towarów lub świadczyć usługi. Katalog podmiotów jest zatem bardzo szeroki. Jest to dobre rozwiązanie, gdyż pozwala na zmniejszenie ograniczeń podmiotowych w zastosowaniu WIS, podobnie jak ma to miejsce w przypadku indywidualnych interpretacji czy wiążącej informacji akcyzowej.

Warto wskazać, że z WIS mogą korzystać także inne podmioty będące w łańcuchu dostaw lub na rzecz których świadczone są usługi. Dlatego WIS będzie miała duże znaczenie dla producentów chcących ustalić, jak opodatkowane będą sprzedawane przez nich towary. Będą oni mogli informować o nich nabywców lub nabywcy będą mogli sami pobrać informację z Biuletynu Informacji Publicznej KIS. Zatem posiadanie WIS przez producentów towarów stanie się dobrą praktyką oraz znacznie poprawi wizerunek przedsiębiorcy.

Procedura ubiegania się o WIS

Przepisy określają także procedurę ubiegania się o wydanie WIS. Podstawowym elementem będzie w tym zakresie wniosek, w którym poza przedstawieniem szczegółowego opisu towaru/usługi pojawi się konieczność wskazania odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU) oraz złożenia oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Do wniosku będzie można dołączyć także inne dokumenty, które pozwolą ułatwić organowi prawidłową klasyfikację (np. katalogi, instrukcje, receptury, plany itp.). Opłata od wniosku o WIS wynosi 40 zł. Nie jest to zatem duży koszt, zwłaszcza biorąc pod uwagę walor ochronny WIS.

Na wydanie WIS organy podatkowe mają, podobnie jak w przypadku interpretacji indywidualnych, 3 miesiące. Termin ten może się wydłużyć w przypadku konieczności przeprowadzenia dodatkowych badań/analiz. Koszt tych analiz poniesie wnioskodawca.

Co będzie zawierała WIS?

Uzyskana informacja będzie zawierała w szczególności: opis towaru/usługi, klasyfikację wg kodów nomenklatury CN (towary) albo PKOB czy PKWiU (usługi), właściwą stawkę podatku VAT. Warto zaznaczyć, że WIS może odnosić się do kilku towarów czy usług, które zostały sklasyfikowane przez podatnika jako jedno świadczenie. Dodatkowo na wniosek podatnika WIS powinna zawierać klasyfikację w zależności od potrzeb podatnika wynikających z przepisów. Przykładowo, jeżeli przepis będzie odwoływał się do pełnych kodów CN przy obrocie towarami, wtedy WIS powinna zawierać 8-cyfrowy kod CN.

Na marginesie należy dodać, że w zakresie stawek podatkowych oraz klasyfikacji towarów bądź usług nie będą już dłużej wydawane wiążące informacje podatkowe. Wydawane w 2019 r. interpretacje podatkowe będą mogły dotyczyć jedynie stawek VAT obowiązujących do 1 stycznia 2020 r.

Moc ochronna

Głównym celem WIS jest zagwarantowanie zarówno podatnikowi, jak i urzędowi większej pewności w zakresie prawidłowości zastosowanych stawek podatku dla towaru/usługi. Biorąc jednak pod uwagę, że WIS nie będzie odnosiła się do całości stanu faktycznego, tj. organ nie będzie ustalał wszystkich okoliczności faktycznych, powstaje pytanie o wiążącą moc WIS. Zasadniczo więc organy podatkowe nie powinny kwestionować WIS. Mogą jednak próbować kwestionować zgodność opisu towaru/usługi przedstawioną we wniosku ze stanem faktycznym.

Dodatkowo należy pamiętać, że WIS może wygasnąć z mocy prawa w sytuacji zmiany przepisów podatkowych, np. w sytuacji zmian w Nomenklaturze scalonej CN, zmian w notach wyjaśniających czy na skutek wyroku Trybunału sprawiedliwości Unii Europejskiej. W przypadku zmiany bądź uchylenia WIS podatnik będzie miał możliwość skorzystania z waloru ochronnego do końca okresu rozliczeniowego następującego po okresie rozliczeniowym, w którym została uchylona/zmieniona WIS. Jest to bardzo krótki czas, dlatego podatnicy w wewnętrznych procedurach dotyczących wnioskowania o WIS powinni przewidzieć, co robić w sytuacji uchylenia WIS, gdy terminy są krótkie, a trzeba dostosować wszystkie systemy i procesy w firmie. Zatem w praktyce nadal pozostanie konieczność dokładnej analizy zmian w prawie oraz wyroków TSUE w tym zakresie.

Podsumowanie

WIS jest nowym narzędziem ograniczania ryzyka podatkowego, choć w jej konstrukcji wykorzystane zostały funkcjonujące już elementy z interpretacji indywidualnych oraz wiążących informacji akcyzowych. Kluczowe będzie wskazanie organom podatkowym wszystkich informacji przemawiających za prawidłową klasyfikacją towaru lub usługi. Przykładowo przy niepełnym opisie organ podatkowy może wydać WIS, która jest negatywna dla podatnika. Dlatego przy konstruowaniu wniosku warto skontaktować się z doradcą podatkowym, który pomoże w odpowiedni sposób przygotować wniosek oraz niezbędne dokumenty.

Nowy instrument ma zapewnić większą pewność, jednak podobnie jak interpretacje podatkowe czy WIA, moc ochronna może być ograniczona. Dlatego też podmioty, które w dużym zakresie będą chciały skorzystać z WIS, powinny opracować procedurę nie tylko w zakresie składania wniosków czy archiwizacji, ale także – a może przede wszystkim – w zakresie kontroli i weryfikacji zgodności i prawidłowości stosowanych WIS. Dlatego taką procedurę powinno się sporządzić z pomocą doświadczonych doradców podatkowych.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Dane opublikowane przez europejską federację leasingową Leaseurope pokazują, że wartość nowych kontraktów leasingowych zawartych w Europie w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2019r. wyniosła 183,1 mld euro i była wyższa o 3,4 proc. r/r (w porównaniu z I połową 2018r.).

Federacja Leaseurope, na podstawie danych zebranych od krajowych stowarzyszeń leasingowych podała, że europejski sektor leasingowy w ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2019r. odnotował wzrost rynku na poziomie 3,4% r/r[1], jednak był on wolniejszy od dynamiki osiągniętej na koniec 2018r. (7,7% r/r).

Największe znaczenie dla europejskiego rynku leasingu ma finansowanie dóbr ruchomych, a wśród nich pojazdów. W pierwszej połowie tego roku wartość nowych kontraktów leasingowych dotyczących pojazdów wzrosła o 4,3% r/r. Równie dobre dynamiki europejscy leasingodawcy odnotowali w zakresie finansowania pozostałych ruchomości. W tej części rynku wartość nowych umów była wyższa o 3,1% niż przed rokiem. Znacznie wyższą, bo 21,5% dynamiką wzrostu wyróżniło się finansowanie nieruchomości.

Odnosząc europejskie dane do polskiego rynku, łączna wartość nowych kontraktów, podpisanych przez polskie firmy leasingowe w ciągu pierwszych sześciu miesięcy tego roku osiągnęła poziom 9 mld euro (tj. 38,7 mld zł), przy nieznacznej ujemnej dynamice całego rynku (-0,6% r/r).

„Za sprawą znakomitych wyników wypracowanych przez firmy leasingowe w 2018r. polski rynek zajmował bardzo wysoką, piątą pozycję w europejskim rankingu. W pierwszej połowie tego roku zarówno w Europie jak i w Polsce obserwowaliśmy stopniowe hamowanie dynamik rynku. W jego rezultacie Polska jest obecnie siódmym rynkiem leasingu w Europie, a przed nami są Wielka Brytania, Niemcy, Francja, Włochy, Rosja i Hiszpania” – powiedział Mieczysław Woźniak, wiceprzewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Polskiego Leasingu, Członek Rady Dyrektorów Leaseurope.

[1] Dane Leaseurope: Leaseurope Biannual Survey 2019.

JR HOLDING ASI S.A., Spółka notowana na rynku NewConnect od 2012 r., opublikowała strategię rozwoju na lata 2020-2022. Przewiduje ona wyjście z segmentu nieruchomościowego i reinwestycję środków w nowe projekty inwestycyjne z obszaru odnawialnych źródeł energii, gier komputerowych oraz nowych technologii, zwłaszcza sztucznej inteligencji. Spółka planuje także przenieść notowania na rynek główny GPW w Warszawie.

Jednym z głównych celów w opublikowanej przez JR HOLDING ASI S.A. strategii rozwoju na lata 2020-2022 jest sprzedaż wszystkich nieruchomości posiadanych przez Spółkę, co pozwoli na uwolnienie zamrożonej gotówki oraz zmniejszenie długu JR HOLDING ASI S.A. do zera. Emitent zamierza dokonać reinwestycji całości środków wygenerowanych ze sprzedaży nieruchomości w projekty o potencjale nie mniejszym niż te, w których dotychczas dokonał już inwestycji, osadzonych w branży odnawialnych źródeł energii, gier komputerowych oraz nowoczesnych technologii, w szczególności sztucznej inteligencji. Zarząd JR HOLDING ASI S.A. szacuje, że pozyska ze sprzedaży posiadanych nieruchomości kwotę ok. 25-28 mln zł.

„Przez wiele lat realizowaliśmy z sukcesem strategię rozwoju opartą o budowanie aktywów nieruchomościowych i tylko okazjonalnie angażowaliśmy się w inwestycje obarczone wyższym poziomem ryzyka. Biorąc pod uwagę nasze dotychczasowe sukcesy inwestycyjne właśnie w zakresie tych projektów, które pozwoliły odnotować ponadprzeciętne stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału, zdecydowałem, że najlepszą metodą do szybszego zwiększenia wartości Spółki będzie skoncentrowanie się na wyjściu z segmentu nieruchomości, uwolnienie gotówki i dokonanie reinwestycji środków w projekty z przyszłościowych sektorów.” – podkreśla January Ciszewski, Prezes Zarządu Spółki JR HOLDING ASI S.A.

Spółka planuje również na przełomie lat 2021/2022 rozpocząć proces przeniesienia notowań jej akcji na rynek główny GPW w Warszawie. JR HOLDING ASI S.A. będzie prezentował wartość portfela inwestycyjnego poprzez kwartalną aktualizację wyceny, w szczególności aktywów notowanych na giełdzie. Ambicją Zarządu Spółki jest osiągnięcie do końca 2022 r. aktywów o wartości 1 mld zł.

„Zamierzamy na przełomie lat 2021/2022 rozpocząć proces zmiany rynku notowań akcji na rynek główny GPW w Warszawie. W mojej opinii obecność Spółki na rynku głównym wpłynie pozytywnie na naszą wycenę oraz na płynność obrotu. Mamy ambicje, aby do końca 2022 r. osiągnąć łączne aktywa na poziomie 1 mld zł, co w przypadku zrealizowania tego celu należałoby uznać za ogromny sukces.” – dodaje Prezes Ciszewski.

W portfelu inwestycyjnym JR HOLDING ASI S.A. znajduje się obecnie kilka spółek publicznych. Jedną z nich jest notowana na rynku NewConnect Columbus Energy S.A. będąca liderem na rynku mikroinstalacji fotowoltaicznych w Polsce. JR HOLDING S.A. jest także akcjonariuszem Setanta S.A. – spółki notowanej na Głównym Rynku GPW w Warszawie, która jest w trakcie połączenia z wydawnictwem gier komputerowych ALL IN! GAMES Sp. z o.o. Kolejną spółką portfelową z rynku NewConnect jest ONE MORE LEVEL S.A. będąca producentem gier komputerowych, która pracuje obecnie nad swoją największą produkcją – grą „Ghostrunner”. JR HOLDING ASI S.A. posiada też akcje notowanej na rynku NewConnect spółki Synerga.fund S.A., która posiada 8% udziałów w spółce ALL IN! GAMES Sp. z o.o.

Liczba osób, które rezygnują z posiadania lub korzystania z własnego samochodu na rzecz car sharing, rośnie dynamicznie. Za niecałe dwa lata będzie ich w Europie ponad 15 mln. Aby w pełni wykorzystać ten potencjał i skutecznie zwalczać konkurencję w postaci m.in. Ubera, firmy carsharingowe muszą postawić na innowacje. Big data, sztuczna inteligencja i IoT zadbają o spersonalizowaną ofertę i usługi dodane dla klienta, w jednej aplikacji mobilnej. Jednak firmy tego sektora muszą otworzyć się też na bliższą współpracę z partnerami zewnętrznymi – podobnie jak banki, które w ramach open banking dzielą się danymi z fintechami, z korzyścią dla innowacji zmieniających fundamentalnie sposób, w jaki używamy usług finansowych.

Zaawansowana analityka danych, IoT i big data to rozwiązania, w wykorzystaniu których ścigają się dziś Uber, Bolt, Free Now oraz inni operatorzy, oferujący dostęp do usług przewozowych w aplikacji mobilnej. Deloitte szacuje, że do 2020 roku w Europie będzie ponad 15 mln użytkowników usług car sharing. Firmy carsharingowe muszą zatem zaspokoić potrzeby każdego z nich. A im zależy na szybkim i tanim dostępie do samochodu, dokładnie wtedy, kiedy go potrzebują.

Przewagą Ubera jest oferowanie klientowi tego, na czym mu zależy najbardziej. Uber jest sprawny, niedrogi i zawsze „pod ręką”. Oczywiście w stosunku do car sharing jego podstawową przewagą są pozostający stale w ruchu kierowcy – pozwalający pasażerowi złapać transport „tu i teraz”. Jednak Uber rozumie, że musi stawiać nie tylko na dostępność, ale przede wszystkim użyteczność i funkcjonalność samej aplikacji. Już dziś można z Uberem przywołać nie tylko auto z kierowcą, ale też wynająć hulajnogę elektryczną Lime czy zamówić dostawę jedzenia. Operator aplikacji właśnie zapowiedział, że będzie rozwijał usługi finansowe pod marką Uber Money.

Co mogą robić inni dostawcy car sharing, aby być równie konkurencyjni i innowacyjni? Konkurencja powinna się skupiać nie tyle na wielkości floty, ile na rozwoju technologii i jej mądrym wykorzystaniu. Rynek car sharing powinien otworzyć się na współpracę z innymi podmiotami poprzez API, na zasadach podobnych do tego, jak regulacja PSD2 otworzyła na wzajemną współpracę banki i fintechy. Analityka danych spersonalizuje ofertę dla danego użytkownika, big data zajmie się rozliczeniem płatności, a IoT zapewni dostępność usługi „tu i teraz”.

Wraz z rozwojem ekonomii współdzielenia, maleje potrzeba posiadania własnego samochodu. Dobrym przykładem innowatora w car sharing jest 4Mobility. Ten operator aut na minuty, poza Warszawą i Poznaniem, uruchomił właśnie swoje usługi w Trójmieście, gdzie wprowadził 60 nowych elektrycznych samochodów premium marki Audi. Współpraca 4Mobility z Audi i wejście firmy do kolejnych miast świetnie pokazuje, że innowacyjne rozwiązania budują przewagę rynkową. Stworzona przez ITMAGINATION platforma Car Sharing, na której działa 4Mobility, jest kompleksowym rozwiązaniem autotech. Dzięki zastosowaniu big data i sztucznej inteligencji zapewnia obsługę aplikacji mobilnej, komunikacji użytkownika z samochodem oraz rozliczanie płatności. Platforma pozwala również na przewidywanie zmian w zapotrzebowaniu na auta i reakcję z wyprzedzeniem, a co za tym idzie, efektywniejsze lokowanie floty samochodów.

Dziś ITMAGINATION posiada 105 264 akcji 4Mobility S.A. W tym roku w 4Mobility zainwestowała również spółka zależna PGE, PGE Nowa Energia, która nabyła 51 proc. udziałów.