Komentarz Charu Chanana, głównej strateg inwestycyjnej w Saxo Bank na temat debiutu giełdowego Anthropic, osłabienia kursu akcji spółki w handlu posesyjnym oraz konsekwencji tych wydarzeń dla całego sektora sztucznej inteligencji w końcówce roku i w perspektywie 2027 roku.
Debiut giełdowy Anthropic: spektakularny sukces, ale prawdziwy sprawdzian dopiero się zaczyna
Debiut giełdowy Anthropic okazał się sukcesem pod względem pozyskanego kapitału, niekoniecznie jednak potwierdził zasadność wyceny spółki czy trwałość jej modelu biznesowego. Spadek kursu akcji z poziomów osiągniętych na otwarciu oraz dalsze osłabienie w handlu posesyjnym sugerują, że inwestorzy zaczynają już odróżniać entuzjazm związany ze sztuczną inteligencją od rzeczywistych kosztów i rentowności jej rozwoju.
Największe ryzyko polega na tym, że choć Anthropic rozwija się w wyjątkowo szybkim tempie, jego zdolność do utrzymywania korzystnych cen może okazać się znacznie mniej trwała. Wraz z nasilającą się konkurencją spadają ceny tokenów, czyli jednostek wykorzystywanych do rozliczania korzystania z modeli AI. Jednocześnie spółka podjęła ogromne, długoterminowe zobowiązania dotyczące wykorzystania mocy obliczeniowej. Powstaje w ten sposób potencjalnie niebezpieczna rozbieżność między przychodami uzależnionymi od skali wykorzystania technologii i poziomu cen a kosztami infrastruktury, do których ponoszenia firma zobowiązała się z wieloletnim wyprzedzeniem.
Kluczowe pytanie brzmi, czy Anthropic będzie w stanie zwiększać skalę działalności wystarczająco szybko, aby zrekompensować spadające ceny, a jednocześnie poprawiać marże. Przy obecnych wycenach nawet utrzymanie wysokiej dynamiki wzrostu przychodów może nie wystarczyć do spełnienia oczekiwań inwestorów.
Doniesienia dotyczące Apple: przewaga technologiczna nie zawsze oznacza trwałą przewagę konkurencyjną
Informacje o pracach Apple nad własnym agentem AI mogły dodatkowo przyczynić się do spadku kursu Anthropic w handlu posesyjnym. Istotniejszy problem ma jednak charakter strukturalny. Jeśli technologiczni giganci będą coraz częściej rozwijać własnych agentów i modele sztucznej inteligencji, firmy tworzące najbardziej zaawansowane systemy AI mogą stopniowo tracić zdolność do dyktowania cen oraz kontrolę nad relacjami z klientami.
Apple dysponuje również przewagą, którą twórcom modeli AI trudno odtworzyć – możliwością dotarcia do ogromnej bazy użytkowników za pośrednictwem własnego ekosystemu urządzeń. Konkurencja może więc w coraz większym stopniu dotyczyć nie tego, kto stworzy najpotężniejszy model, lecz tego, kto będzie kontrolował sposób, w jaki użytkownicy korzystają ze sztucznej inteligencji.
Spadające koszty korzystania z AI sprzyjają upowszechnianiu tej technologii, ale mogą jednocześnie pogarszać rentowność firm, które ją rozwijają. To rozróżnienie może stać się jednym z kluczowych czynników wpływających na wyceny przedsiębiorstw tworzących najbardziej zaawansowane modele sztucznej inteligencji.
Dlaczego spółki związane z AI nadal tracą na wartości? Więcej kapitału nie oznacza automatycznie większych zysków
Ani bardzo dobre wyniki finansowe Nvidii, ani udany debiut giełdowy Anthropic nie zdołały przywrócić zaufania inwestorów. To pokazuje, że rynek nie zadowala się już samym potwierdzeniem silnego popytu na sztuczną inteligencję. Oczekuje przede wszystkim dowodów na to, że ogromne nakłady ponoszone przez firmy rozwijające cały ekosystem AI będą w stanie przełożyć się na trwałe i odpowiednio wysokie stopy zwrotu.
Debiut Anthropic zwraca również uwagę na sposób finansowania rozwoju sztucznej inteligencji. Niektóre z największych firm inwestujących w twórców modeli AI jednocześnie zarabiają na sprzedaży im procesorów, usług chmurowych i infrastruktury. Oznacza to, że część zainwestowanych pieniędzy wraca do tych samych firm w postaci przychodów ze świadczonych usług. Taki model pomaga finansować rozwój sektora, ale rodzi pytanie, w jakim stopniu ogromne wydatki na AI wynikają z rzeczywistego popytu ze strony klientów, a w jakim są napędzane przez wzajemne inwestycje firm technologicznych.
Obecna sytuacja przypomina raczej korektę wycen i zmianę podejścia do finansowania sektora niż początek gwałtownego załamania zysków spółek związanych z AI. Inwestorzy ograniczają mnożniki wyceny, które są skłonni zaakceptować, zanim jeszcze prognozy wyników finansowych zaczną się wyraźnie pogarszać. Znacznie poważniejsze ryzyko spadków pojawi się jednak wtedy, gdy wydatki na infrastrukturę zaczną hamować, a analitycy równocześnie przystąpią do obniżania prognoz zysków.
Perspektywy dla sektora AI na koniec roku: możliwe krótkoterminowe odbicie, ale nie wszystkie spółki na nim skorzystają
W scenariuszu bazowym zakładam stopniową, choć nierówną stabilizację rynku oraz selektywne odbicia kursów, a nie powrót do powszechnego zainteresowania wszystkimi spółkami związanymi ze sztuczną inteligencją. Ostatnia korekta ograniczyła nadmierną koncentrację kapitału w popularnych pozycjach inwestycyjnych. Stabilizacja rentowności obligacji lub poprawa płynności na rynku mogłyby sprzyjać silnemu, choć krótkotrwałemu odbiciu notowań.
W scenariuszu optymistycznym solidne wyniki finansowe spółek oraz łagodniejsze warunki finansowania ponownie przyciągną inwestorów do liderów sektora AI o mocnych fundamentach. Dodatkowym impulsem wzrostowym mogłyby być zakupy ze strony inwestorów instytucjonalnych, którzy dotychczas utrzymywali relatywnie niewielką ekspozycję na ten segment rynku.
Scenariusz pesymistyczny jest znacznie bardziej niepokojący. Zaostrzenie warunków finansowania, ograniczenie zobowiązań dotyczących zakupu mocy obliczeniowej lub osłabienie zdolności firm do utrzymywania cen mogłyby sprawić, że obecny spadek mnożników wyceny przerodzi się w rzeczywiste obniżki prognoz zysków.
Krótkotrwałe odbicie może nastąpić nawet bez rozwiązania strukturalnych problemów sektora. Ewentualne wzrosty prawdopodobnie nie obejmą jednak wszystkich spółek w równym stopniu. W korzystniejszej sytuacji mogą znaleźć się uznani liderzy rynku AI, dysponujący solidnymi bilansami, stabilnymi przepływami pieniężnymi i bardziej przewidywalnymi wynikami finansowymi. Z kolei dostawcy infrastruktury obciążeni wysokim zadłużeniem i uzależnieni od zewnętrznego finansowania mogą nadal napotykać większe trudności.
Co po wyprzedaży? Rynek AI przechodzi transformację, ale to nie musi oznaczać końca hossy
W perspektywie strukturalnej uważam, że przechodzimy od etapu rozwoju sztucznej inteligencji zdominowanego przez produkcję procesorów i rozbudowę infrastruktury do fazy, w której inwestorzy będą coraz bardziej doceniać komercyjne zastosowania AI oraz rzeczywiste korzyści wynikające ze wzrostu produktywności.
Kolejnymi zwycięzcami nie muszą być zatem firmy przeznaczające największe środki na rozwój sztucznej inteligencji, lecz te, które potrafią czerpać z niej największe korzyści ekonomiczne. Może to sprzyjać uznanym platformom technologicznym dysponującym rozbudowanymi kanałami dotarcia do klientów, przedsiębiorstwom wdrażającym AI na szeroką skalę oraz firmom wykorzystującym tę technologię do poprawy marż.
Nie oznacza to, że popyt na procesory i infrastrukturę zniknie. Można jednak oczekiwać, że przewaga poszczególnych segmentów rynku będzie coraz bardziej selektywna, a kapitał będzie stopniowo przenosił się między nimi. Sprzyjać temu będą zmniejszające się ograniczenia technologiczne i infrastrukturalne, rosnąca konkurencja oraz coraz bardziej szczegółowa ocena rentowności inwestycji przez uczestników rynku.
Rewolucja sztucznej inteligencji może trwać nadal, nawet jeśli część spółek związanych z jej rozwojem będzie zmagać się ze spadkami wycen. Co więcej, malejące koszty korzystania z AI mogą przyspieszyć wdrażanie tej technologii w całej gospodarce, a jednocześnie osłabić rentowność niektórych przedsiębiorstw odpowiedzialnych za jej tworzenie.
Najważniejsze pytanie na 2027 rok nie dotyczy już tego, ile kapitału zostanie zainwestowane w sztuczną inteligencję, lecz tego, kto ostatecznie będzie czerpał z niej największe zyski.



