Inwestorzy zignorowali decyzje agencji ratingowej (tym razem S&P obniżyła perspektywę ratingu Polski), a w pierwszej części tygodnia obligacje Polski nawet umacniały się dzięki spadkowi notowań ropy. Ale odczyt inflacji w USA zmienił globalny sentyment, czego nie udało się już odwrócić do końca tygodnia.
W piątek nastroje dodatkowo pogorszyła eskalacja napięcia w rejonie Cieśniny Ormuz i bilans tygodnia na rynku obligacji wypadł negatywnie. W nieco szerszej perspektywie zachowanie rynku obligacji z ostatnich tygodni, można interpretować jako ruch powrotny rentowności do górnej granicy konsolidacji, która na różnych rynkach trwała od trzech i pół roku do dwóch lat. W tych dniach rynek testował tę granicę, ale nie zdołał jej sforsować. Ostatni tydzień przyniósł bowiem, wzrost rentowności, a więc spadek cen obligacji. Nie oznacza to jeszcze, że wyprzedaż musi być kontynuowana. Takie zachowanie rynku na razie tylko wzmacnia znaczenie psychologicznych barier rynkowych. Ponowne, przetestowanie granicy dawnej konsolidacji będzie wymagało większej mobilizacji inwestorów i silniejszych bodźców.
Na naszym rynku od ponad dwóch miesięcy rentowność obligacji dziesięcioletnich porusza się w zakresie 6,1-6,5 proc., a więc nieznacznie powyżej wcześniejszej, ale trwającej prawie cztery lata konsolidacji w umownym zakresie 4,9-6,1 proc. Fakt, że po wrześniowym wybiciu z jej okowów rynek nie ruszył zdecydowanie mocniej jest sam w sobie dobrą wiadomością. Ostatnie dni przyniosły test możliwości powrotu do zakresu dawnej konsolidacji, ale wypadł on negatywnie, choć w mało sprzyjającym otoczeniu.
Obniżenie perspektywy ratingu do negatywnej przez agencję S&P nie zrobiło na inwestorach większego wrażenia. Warto pamiętać, że rynek krajowy jest zdominowany przez polskie banki, które świetnie zdają sobie sprawę z sytuacji budżetu i uwarunkowań politycznych. Trochę nadziei na dobre zakończenie tygodnia dał spadek notowań ropy brent poniżej 90 USD za baryłkę, ale okazał się on incydentem. Znacznie ważniejszy okazał się odczyt inflacji w USA, która okazała się wyższa od oczekiwań i wzrosła o 0,4 proc. m/m (0,3 proc. w ujęciu bazowym). Rynek zinterpretował dane jako przesądzające o grudniowej podwyżce stóp procentowych w USA, a to z kolei obiło się na notowaniach krajowych obligacji i złotego. Jeśli Fed podniesie stopy, a RPP ponownie się od tego uchyli, inwestorzy będą mieli mniej powodów, by kupować polskie papiery. Jednak zarówno wzrost rentowności dziesięcioletnich obligacji Polski do 6,34 proc., jak i amerykańskich do 5,15 proc. jest tylko ruchem wewnątrz konsolidacji, tym razem kilkutygodniowej. Dopóki nie zostaną wyznaczone nowe szczyty rentowności, inwestorzy mogą czuć się względnie komfortowo z obecnymi poziomami. Szczególnie nasze dziesięciolatki mają gruby zapas względem stopy referencyjnej NBP (3,75 proc.) i inflacji (3,5 proc.).
Na krajowym rynku korporacyjnym działo się niewiele. Obligatariusze Kembertona, spółki z grupy Ghelamco, zgodzili się na skrócenie terminu powiadomieniu ich o przedterminowym wykupie notowanych na Catalyst obligacji do jednego dnia (z 30 wcześniej). To czytelna wskazówka, że ten wykup jest planowany. Echo poinformowało o zamiarze przeprowadzenia kolejnej emisji, nie wskazując jednak jej warunków. Emisję o wartości 50 mln zł zapowiedział Vindexus, zaś Anwim dla odmiany, zapowiedział przedterminowy wykup, co zakończy jego obecność na Catalyst. 7R poinformowało o sukcesie emisji publicznej (prawie 88 mln zł z zaplanowanych 75-125 mln zł). Nowe serie do obrotu wprowadziła Polska Grupa Farmaceutyczna oraz Best. W przypadku PGF obrót jest wątpliwy, ponieważ emisję objęło dwóch inwestorów. W przypadku Bestu pierwsze transakcje wypadły poniżej nominału – rynek wtórny coraz mniej chętnie patrzy na kolejne obniżki marż.
