Nielsen zapytał dyrektorów marketingu pracujących w sieciach handlowych, co ich zdaniem najlepiej wpływa na wyniki sprzedaży. Wszyscy wskazali na narzędzie bardzo dobrze znane od wielu lat – gazetki promocyjne.

Gazetki to numer 1 wśród narzędzi marketingowych większości rozmówców, z którymi Nielsen właśnie przeprowadził wywiady.

Okazuje się, że w wielu sieciach handlowych to wciąż gazetka konstytuuje komunikację marketingową. Wokół niej budowana jest pozostała część omnichannel’owych promocji, w tym procesy logistyczno-operacyjne (jak np. zaopatrzenie sklepów).

Marketerzy podkreślają, że to najlepsza i najskuteczniejsza forma komunikacji z klientami i konsumentami jeśli kryterium jest realizacja celu sprzedażowego. W opinii większości rozmówców gazetki są obecnie nie do zastąpienia. Jednak, na co trzeba zwrócić uwagę, marketerzy kładą nacisk na „tu i teraz” spodziewając się, że ta ich opinia o gazetkach prawdopodobnie będzie się zmieniać w przyszłości.

– Próby rezygnacji z tego kanału marketingowego były i są wciąż podejmowane przez naszych zleceniodawców – potwierdza Adam Puciata, prezes CTRL System, jednej ze spółek zajmujących się dystrybucją gazetek promocyjnych dla sieci handlowych. – Ale pogarszające się wyniki sprzedażowe powodują, że po krótszym lub dłuższym czasie, poszczególni decydenci wracają do promocji opartej również na gazetce.

Zmiana jednak nastąpi i gazetki przestaną odgrywać tak ważną rolę, przewidują marketerzy. Ale nie nastąpi szybko, ponieważ ma charakter „pokoleniowy”, związana jest z wejściem w dorosłość tych nastolatków, którzy teraz wychowują się w świecie Internetu i ogólnodostępnego wi-fi. Tę perspektywę marketerzy nakreślają na okres 5-10 lat. I będzie to raczej ewolucja niż rewolucja, uważają. Niemniej ta zmiana jest w ich odczuciu nieuchronna i będzie systematycznie postępować, prowadząc do ograniczenia rozwiązań offline’owych.

– Dyrektorzy marketingu podkreślają znaczenie zróżnicowania narzędzi komunikacji marketingowej i zachowanie synergii pomiędzy nimi. Papierowe gazetki wciąż pozostają, także w opinii marketerów, bardzo skutecznym narzędziem komunikacji, kluczowym w generowaniu celów sprzedażowych. I faktycznie dziś z papierowych gazetek korzystają kupujący niezależnie od wieku. Gazetki są zarówno źródłem wiedzy o promocjach, jak i coraz częściej źródłem wiedzy o dostępnym asortymencie i nowościach – wyjaśnia Beata Kaczorek, Consumer and Shopper Director w Nielsenie.

Dodatkowej wiedzy o tym, jak konsumenci korzystają z papierowych gazetek, dostarcza również raport syndykatowy Nielsena „Jak promować efektywnie”. Wynika z niego, że łączna sprzedaż wsparta gazetką na rynku spożywczym stanowi 19% całkowitej wartości sprzedaży i wynosi ponad 5 mld złotych. Poziom ten jest stabilny od 4 lat.

Duża grupa konsumentów korzysta z gazetek, niemal 60% z nich wzięło gazetkę ze sklepu lub skorzystało z aplikacji mobilnej lub strony sklepu w ciągu ostatnich 7 dni. Co musi wzbudzać refleksję – z gazetek papierowych korzystają nie tylko osoby starsze. Różnice w profilu użytkowników gazetek papierowych i tzw. gazetek online nie są mocno zróżnicowane.

Dane te dowodzą, że gazetki papierowe w najbliższym czasie będą nadal towarzyszyć konsumentom i mieć wpływ na ich decyzje zakupowe.

O badaniu

Badanie dyrektorów marketingu sieci handlowych zostało zrealizowane matodą IDI (indywidualne wywiady pogłębione, prowadzone osobiście lub w formie telefonicznej) w okresie czerwiec – październik 2019 r. total N=6.

Celem badania było m.in. lepsze zrozumienie roli gazetek promocyjnych dla firm z branży retail, poznanie trendów w obszarze komunikacji marketingowej.

Rekrutowano osoby z ogólnopolskich sieci zajmujących się sprzedażą detaliczną, różnych kategorii produktów, od spożywczych poprzez kosmetyczno-chemiczne czy zajmujące się wyposażeniem domu. Osoby badane to zarządzający z dużym stażem zawodowym, najczęściej pracujący w obszarze marketingu od ponad 10 lat.

Amerykańska administracja zdecydowała się wycofać swoje wojska z terenów Kurdystanu i północnej Syrii. Tym samym dała zielone światło atakowi Turcji, która od dawna prześladowała Kurdów żyjących przy jej granicach. Ten trudny i kontrowersyjny ruch prezydenta Trumpa sprawił, że pozostawieni bez ochrony Kurdowie stali się celem tureckiej agresji. Decyzja Ameryki dziwi szczególnie dlatego, że to właśnie kurdyjska armia odpowiedzialna jest za stłumienie działalności państwa islamskiego. Takie odwrócenie się od swoich sojuszników przez amerykańską administrację niepokoi Polskę. Nasze bezpieczeństwo w regionie również zależne jest od sojuszu ze Stanami Zjednoczonymi. I chociaż nasza pozycja jest pewniejsza, ze względu na przynależność do NATO, prorosyjskie zachowania Trumpa powinny być dla nas znakiem ostrzegawczym.

– Turcja, która jest naszym sojusznikiem w ramach NATO, zmienia swoją pozycję geopolityczną. W ostatnich latach wykonuje pozytywne gesty w kierunku Rosji, co widać w jej stosunku do Kurdów i państwa islamskiego. Wsparcie Turcji i pozostawienie Kurdów samym sobie przez prezydenta USA to bardzo niepokojące sygnały, wskazujące na jego relację z Rosją – powiedział serwisowi eNewsroom Marcin Roszkowski,  prezes Instytutu Jagiellońskiego. – Prezydentura Donalda Trumpa, a także jego kampania wyborcza, wzbudzają wiele wątpliwości. Prezydentowi i jego administracji zarzuca się sprzyjanie Federacji Rosyjskiej i jej interesom. W Stanach Zjednoczonych toczą się na ten temat śledztwa. Przyzwolenie na turecki atak na Kurdów może potwierdzać te zarzuty. Turecka agresja pozwala bowiem Federacji Rosyjskiej na rozszerzenie strefy wpływów, a przynajmniej przekształcenie części graczy na bliskim wschodzie w państwa bardziej neutralne wobec Rosji – mówi Roszkowski.

Prawie połowa badanych chce wydać w tym roku na znicze od 30 do 40 zł. Większość planuje kupić 4-5 szt. Łącznie aż 60% będzie szukało lampek w promocji. Tymczasem sklepy oferują ich o ponad 80% mniej niż w ub.r. Najmocniej ograniczyły obniżki dyskonty i hipermarkety, w których 58% ankietowanych zamierza dokonać zakupu. Natomiast co piąta osoba zrobi to przy samym cmentarzu. Dodatkowo znicze z rabatem zdrożały średnio o 23%. Najbardziej widać to w hipermarketach, gdzie ceny poszły w górę o ponad 20%. Z kolei w dyskontach spadły o blisko 7%.

Z ogólnopolskiego badania Hiper-Com Poland i Grupy AdRetail wynika, że 45% Polaków przeznaczy w tym roku na znicze od 30 do 40 zł, a 31% – od 40 do 50 zł. Więcej pieniędzy chce zainwestować tylko 9% ankietowanych. Przeważnie za deklarowane kwoty konsumenci planują nabyć 4-5 sztuk – 51%. 3-4 lampki zamierza kupić 25% ankietowanych, a więcej niż 5 przewiduje 14% klientów.

– Jeszcze kilka lat temu deklarowana kwota wynosiła ok. 25-30 zł. Biorąc pod uwagę, że oprócz lampek konsumenci kupują też wieńce, stroiki i wiązanki, to wskazane w badaniu sumy robią spore wrażenie. Społeczeństwo bogaci się. I z roku na rok będzie wydawało coraz więcej pieniędzy przed Wszystkimi Świętymi – komentuje dr Maria Andrzej Faliński, wieloletni obserwator rynku detalicznego.

Większość Polaków, bo łącznie aż 60%, będzie szukało promocji. Co ciekawe, 19% w ogóle tego nie planuje, a 15% zamierza nabywać znicze w regularnych cenach. Choć wśród konsumentów przeważa oszczędne podejście do zakupów, to jednak niemała część z nich nie chce podchodzić w sposób ekonomiczny do kwestii upamiętnienia zmarłych.

– Dane z gazetek pokazują, że w porównaniu do ub.r. sieci handlowe mocno ograniczyły liczbę promocji. Od 1 do 25 października br. oferowały ich o blisko 82% mniej niż w analogicznym okresie ub.r. Trzeba wiedzieć też o tym, że znicze zdrożały od zeszłego roku. A żadna sieć nie chce promować produktów w podwyższonych cenach, bo klienci mogliby dostrzec różnice – zauważa Katarzyna Grochowska, Project Manager w Hiper-Com Poland.

Największe spadki odnotowano w dyskontach i hipermarketach – odpowiednio o 48,50% i o 23,63%. Zdaniem Karola Kamińskiego, Dyrektora Zarządzającego w Grupie AdRetail, te wyniki nie są zaskakujące. Wskazane formaty i tak spodziewają się, że klienci sięgną po ten asortyment w ich sklepach przy okazji dużych i regularnych zakupów. Dlatego nie eksponują go tak mocno w gazetkach jak w zeszłym roku, gdy ceny były niższe. Dla porównania, w kanale convenience spadek był na poziomie niespełna 10%, a w supermarketach pod tym względem nic się nie zmieniło.

– Z danych wynika również, że w porównaniu do ub.r. znicze w promocji zdrożały średnio o 23%, najbardziej w hipermarketach – o 20,70%. Wzrost cen zniczy jest powiązany z innymi podwyżkami.  Benzyna drożeje, a wraz z nią produkty, które wymagają transportowania. Z kolei rosnące opłaty za energię elektryczną zwiększają koszt produkcji towarów i ich magazynowania. Dlatego klient w tym roku zapłaci więcej za ww. produkt – dodaje Katarzyna Grochowska.

Cena promocyjna spadła tylko w dyskontach – o blisko 7%. Karol Kamiński dostrzega między tym formatem a hipermarketem sporą rozbieżność, jak na tak niszowy i sezonowy produkt. Ekspert sądzi, że przez ten sprytny ruch dyskonty będą miały w tym roku największe przychody i to nie tylko ze sprzedaży zniczy, ale też innych artykułów kupowanych z myślą o Wszystkich Świętych.

– Najwięcej konsumentów zamierza kupić znicze w dyskontach – 31%. Niewiele mniej osób wskazuje hipermarkety – 27%. Zatem główna walka o zyski rozegra się między tymi formatami, co jest dość oczywiste. Klientów przekona skala różnego typu produktów, które można nabyć wraz z lampkami. Bazary uzyskały w badaniu 6%, a okolice cmentarzy – 19%. To łącznie 25%. Natomiast szeroko pojęte placówki handlowe mają w sumie aż 72%. Sprzedaż zniczy najbliżej nagrobków czy na targowiskach nie zniknie, ale jej udział będzie spadał w kolejnych latach – podsumowuje dr Faliński.

Badanie odbyło się pomiędzy 12 a 23 października br. na terenie 16 dużych miast, a także 14 średnich i mniejszych miejscowości. Łącznie ankieterzy przeprowadzili 1008 wywiadów z osobami w wieku od 18. do 65. roku życia. Z kolei dane z gazetek promocyjnych były porównywane z okresu od 1 do 25 października tego i poprzedniego roku.

Z olejkiem CBD jest trochę tak, jak z naturalnymi kosmetykami. Niby większość z nas wie, że mają one bardzo dobry wpływ na urodę i są bezpieczne dla organizmu, ale jednocześnie nie do końca im ufamy, chętniej sięgając po środki chemiczne. Z kannabidiolem jest ten problem, że w świetle prawa nadal nie można przypisywać mu właściwości leczniczych. Nie ukrywajmy też, że wciąż dość powszechne jest wrzucanie produktów zawierających ten związek do jednego worka z substancjami narkotycznymi. Faktem jest natomiast, iż olejek CBD – najpopularniejszy legalny produkt konopny na rynku – może korzystnie oddziaływać na ludzki organizm. Coraz więcej osób chce się o tym przekonać. Czy warto iść w ich ślady?

Co wiemy o CBD?

CBD, czyli kannabidiol, to substancja naturalnie występująca w konopiach. Jest jednym z ponad 80 kannabinoidów, ale zdecydowanie najcenniejszym z nich. Od wielu lat prowadzone są badania nad potencjalnym zastosowaniem CBD w terapiach licznych schorzeń psychicznych i fizycznych. Naukowcy mają dla nas coraz więcej pozytywnych informacji – już teraz wiadomo, że kannabidiol ma potencjał terapeutyczny w przypadkach choroby Alzheimera, Parkinsona, padaczki lekoopornej, depresji, schizofrenii oraz anoreksji.

Oczywiście mówimy tutaj o testach, do których wykorzystuje się CBD w formie izolatu, niedostępnej legalnie w Polsce. Olejki CBD zawierają znacznie niższe stężenie tej substancji, stąd nie można przypisywać im właściwości leczniczych.

Kto powinien rozważyć używanie olejku CBD?

Olejki CBD renomowanych producentów są środkami w 100% naturalnymi, a więc także bezpiecznymi dla zdrowia. Nie ma żadnych szczególnych przeciwwskazań do stosowania tych produktów – warto w tym miejscu wspomnieć o słynnym już raporcie WHO, w którym czytamy, iż brakuje wiarygodnych dowodów mogących potwierdzić rzekomo negatywny wpływ CBD na ludzki organizm, a także ryzyko przedawkowania kannabidiolu.

Po olejki CBD najczęściej sięgają osoby, które:

• Chcą żyć ekologicznie i wprowadzać takie produkty do swojej codzienności;
• Ufają naturalnym kuracjom – zarówno na gruncie zdrowotnym, jak i kosmetycznym;
• Chcą realnie poprawić funkcjonowanie organizmu, zwłaszcza pod kątem psychicznym, pokarmowym oraz neurologicznym;

Czy CBD wywołuje jakieś skutki uboczne?

Tak, jak każda naturalna substancja CBD nie musi być w pełni tolerowane przez ludzki organizm. W rzadkich przypadkach można zaobserwować niepożądane efekty uboczne przyjmowania produktów zawierających kannabidiol. Do tych najczęściej występujących zaliczamy:

• Senność
• Zmęczenie
• Duży apetyt
• Biegunki

Dodatkowo wspomnijmy, że CBD jest inhibitorem cytochromu P450, czyli enzymu odpowiadającego za metabolizm składników leków. Stąd podejrzewa się, iż kannabidiol może osłabiać lub wzmacniać działanie niektórych środków farmakologicznych. Więcej o tym piszemy w osobnym poradniku – warto przeczytać!

Czy używanie olejku CBD jest zgodne z polskim prawem?

To jedna z najczęściej pojawiających się wątpliwości. Mnóstwo osób wciąż podchodzi do produktów konopnych z dużą nieufnością. Samo słowo „konopie” ma wydźwięk pejoratywny, co jest oczywiście efektem nagonki na tę roślinę ze strony ruchów antynarkotykowych. Napiszmy to zatem dosadnie: środki odurzające produkuje się z konopi indyjskich, natomiast olejki CBD z konopi siewnych.

Uprawa tej drugiej rośliny jest legalna w większości rozwiniętych krajów świata – także w Polsce. Co za tym idzie, same olejki CBD również są produktami legalnymi, produkowanymi i sprzedawanymi zgodnie z prawem – chociażby na terytorium całej Unii Europejskiej.

Podkreślmy: zakup oraz używanie olejku CBD nie niesie ze sobą ryzyka żadnych konsekwencji prawnych. Jedyny warunek dotyczy składu produktu. Zawartość THC – czyli substancji psychoaktywnej – nie może przekraczać poziomu 0,2%. W efekcie olejek nie wykazuje działania narkotycznego, nie zmienia zachowania konsumenta, nie uzależnia.

Ważne!

Sequoyalife oferuje wyłącznie legalne i bezpieczne dla zdrowia olejki CBD. 

Rozsądne kalkulowanie oczekiwań

Olejek CBD nie jest – co trzeba mocno podkreślić – remedium na wszystkie przypadłości, cudownym środkiem gwarantującym pożegnanie wszelkich problemów ze zdrowiem fizycznym i psychicznym. Używanie produktów z kannabidiolem ma jak najbardziej sens, o ile robimy to w sposób świadomy, zdając sobie sprawę z faktu, iż tzw. medycyna konopna ma charakter wybitnie indywidualny, a skuteczność terapii jest ściśle uzależniona od predyspozycji konkretnego organizmu.

Uniwersalnym efektem stosowania CBD jest poprawa jakości życia – głównie na gruncie psychicznym, co szczególnie powinno zainteresować osoby funkcjonujące w silnym stresie, znerwicowane, zabiegane, nieodczuwające życiowej satysfakcji.

Na koniec zaznaczmy, że efektywność terapii z wykorzystaniem olejku CBD jest uzależniona od jakości produktu oraz faktycznego stężenia kannabidiolu. Szczególnie ważna jest ta ostatnia kwestia. Wybierając olejek CBD warto postawić na taki, który ma potwierdzony skład i zawiera dokładnie tyle kannabidiolu, ile deklaruje producent/sprzedawca. To najlepszy sposób, aby nie wyrzucać pieniędzy w błoto.

Wysokojakościowe, polecane przez wielu konsumentów i cieszące się znakomitą opinią olejki CBD, kupisz w oficjalnym sklepie internetowym marki Sequoyalife.

Informatyka od wielu lat jest w czołówce, jeżeli chodzi o liczbę kandydatów na studia. Według danych opublikowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego dotyczących rekrutacji na rok akademicki 2018/2019, 42 tys. absolwentów szkół średnich aplikowało na studia informatyczne. Na drugim miejscu z wynikiem „zaledwie” 27 tys. chętnych plasuje się zarządzanie. Na wieloletnią popularność informatyki składa się przede wszystkim przekonanie o łatwości znalezienia pracy legendy o „niebotycznych” zarobkach specjalistów IT.

Eksperci są zdania, że określenie „informatyk” jest bardzo nieprecyzyjnie i coraz częściej od niego odchodzą. „We współczesnym świecie IT określenie „informatyk” tak naprawdę nic nam nie mówi i niewiele oznacza. Branża w jakiej działamy jest bardzo szeroka, stąd silna potrzeba specjalizacji, co oczywiście znajduje odbicie w nazwach stanowisk” – wyjaśnia Piotr Kawecki, Dyrektor Zarządzający w ITBoom.

Specjalizacji jest bardzo wiele i są niezwykle zróżnicowane. Najpopularniejszą nadal pozostaje programowanie. Specjaliści zajmujący się tą gałęzią IT są najlepiej wynagradzani.  Równie duże szanse na rozwój ma neuroinformatyka, której potencjał wykorzystywany jest w pracach nad sztuczną inteligencją.

„Ogromną zaletą branży IT jest elastyczność. Właściwie każdy kto ukierunkuje swoją karierę we właściwy sposób ma szansę odnaleźć taki jej obszar, w którym będzie się z sukcesem realizował. Ze względu na nieustający rozwój technologii czy automatyzację kolejnych branż, liczba miejsc, gdzie specjaliści IT są potrzebni, nieustannie się powiększa. W ITBoom opracowaliśmy ścieżkę kariery, która umożliwia zmianę projektów i znalezienie optymalnego miejsca dla naszego pracownika. To korzystne dla obu stron, ponieważ praca, która sprawia satysfakcję, często jest o wiele bardziej efektywna. Zdajemy sobie sprawę, że w dzisiejszych czasach za rozwojem technologii powinny iść także możliwości rozwoju zawodowego. Okoliczności są sprzyjające. Konsumenci coraz chętniej i w coraz większym stopniu wykorzystują zdobycze IT – przekonanie o użyteczności informatyki jest powszechne. Osoby działające w tej branży powinny wykorzystywać panujący trend. To oznacza jednak sporo pracy i wyzwań. Ci kandydaci, którzy zdają sobie z tego sprawę, odnajdą się w branży i odniosą sukces” – deklaruje Piotr Kawecki.

Duże zarobki, ale też spora odpowiedzialność

Branżę IT w Polsce tworzy dzisiaj już 350 tysięcy osób, ale to w dalszym ciągu zbyt mało, aby obsadzić wszystkie wakaty. Według Sedlak&Sedlak w Polsce brakuje nawet 50 tys. specjalistów. Pracodawcy poszukują przede wszystkim fachowców wsparcia II i III linii oraz osób zajmujących się bezpieczeństwem systemów. Nie powinien dziwić więc fakt, że w sytuacji, gdy specjalistów brakuje, ich oczekiwania finansowe wzrastają. Według portalu rekrutacyjnego No Fluff Jobs, w pierwszym kwartale 2019 roku średnie wynagrodzenie junior backend developera zatrudnionego na umowie B2B wynosiło 6 tys. zł. W porównaniu z tym samym okresem rok wcześniej to wzrost o 9%. W przypadku specjalistów zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę wzrost jest jeszcze większy i sięga nawet poziomu 40%. Kolejne podwyżki i awans idą w parze z nabywaniem doświadczenia, zdobywaniem kolejnych certyfikatów i uczestnictwem w szeregu szkoleń, co jest nieuniknione w branży, w której ciągle pojawiają się nowości. Poziom zarobków warunkuje również technologia w jakiej się pracuje. Nadal najlepiej opłacani są specjaliści technologii Spring – zatrudnieni w oparciu o umowę B2B otrzymują średnio 17 tys. zł netto. W przypadku umowy o pracę jest to kwota 15 tys. zł brutto dla pracujących w technologii Angular.

„Wizja wysokich zarobków jest jednym z powodów, dla którego bardzo wielu młodych ludzi decyduje się właśnie na studia informatyczne. Trzeba mieć jednak z tyłu głowy fakt, że sam dyplom niczego nie daje. Kluczowe jest doświadczenie, sukcesywny rozwój i zdobywanie nowych umiejętności. IT to specyficzna branża, w której technologie stosunkowo szybko się dezaktualizują. Trzeba też zaznaczyć, że w wielu firmach, zwłaszcza instytucjach finansowych, zwłaszcza takich jak banki czy firmy ubezpieczeniowe, praca specjalistów IT jest niezwykle odpowiedzialna. Dzisiaj nasza branża jest wielopłaszczyznowa i można zajmować się informatyką będąc przy tym dyrektorem bezpieczeństwa czy administracji. Trudno o jasną definicję, gdzie nasz zawód się zaczyna, a gdzie kończy, dlatego też szufladkowanie zarobków i kompetencji staje się coraz większym wyzwaniem” – dodaje Piotr Kawecki.  

Z raportu przygotowanego przez No Fluff Jobs wynika, że praca jest najlepszym źródłem wiedzy, jeśli chodzi o IT. Co ciekawe sporo, bo niemal 13% respondentów, nie ukończyło studiów wyższych lub studiowało kierunek niezwiązany z IT.

„Brak ukończonych studiów informatycznych nie jest przeszkodą przekreślającą możliwość kariery w IT. Bardzo dobrą i popularną praktyką jest zatrudnianie na stażach studentów, również tych początkujących. W ten sposób firma może „wychować” sobie młodą kadrę i ukierunkować je na te obszary, które są dla niej kluczowe. Dla młodych ludzi to też szansa, aby przekonać się, czy kariera w IT jest dla nich. Bardzo często spotykam się z takim podejściem, że głównym motywatorem do podjęcia studiów informatycznych jest wizja wysokich zarobków. Pomijany jest jednak fakt, że kluczowa będzie także ciężka praca i zdobycie doświadczenia, które przychodzi z czasem. Dopiero potem pojawią się odpowiednie zarobki i możliwości dalszego rozwoju. Prawdą jest jednak, że branża nowoczesnych technologii to jeden z najbardziej perspektywicznych sektorów światowej gospodarki. Dlatego trudno się dziwić, że pojawiają się w nim coraz większe budżety i realna możliwość międzynarodowej kariery” – wyjaśnia Piotr Kawecki.

Tytułowy dokument zawiera przepisy, które chronią inwestorów na rynkach kapitałowych przed nadużyciami instytucji finansowych. Od 2018 r. obowiązuje także polskie banki, ubezpieczycieli oraz i branże TFI. Warto dowiedzieć się, na czym dokładnie polega ta ochrona.

Czym jest Dyrektywa MiFID 2?

Pakiet dokumentów o nazwie dyrektywa MiFID 2 to obowiązujące w UE regulacje, których celem jest wzmocnienie pozycji inwestorów wobec instytucji finansowych (głównie firm oferujących fundusze inwestycyjne, ale także wobec banków i firm ubezpieczeniowych). Pełna nazwa tych regulacji to Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE. Dyrektywa została uchwalona w 2014 r., a w Polsce zaczęła obowiązywać od początku 2018 r. Regulacja obowiązuje wraz z towarzyszącym jej Rozporządzeniem oraz szeregiem pobocznych aktów.

Czego dotyczy?

Nowe obowiązki związane są po pierwsze z lepszym informowaniem klientów o istniejącym ryzyku, a po drugie z większą przejrzystością cenową (kwotowanie instrumentów finansowych). W skrócie: oferowane produkty mają byś nastawione na zysk klienta, a nie oferującej je instytucji. W tym celu Dyrektywa wprowadził szereg przepisów. Na przykład obowiązek, aby klienci byli raz w roku informowani na temat wszystkich swoich wydatków oraz na temat wynagrodzenia, jakie za obrót ich pieniędzmi otrzymuje sprzedawca. Zmusza także dystrybutorów testów adekwatności wśród potencjalnych klientów, aby wykazać, czy dany produkt jest odpowiedni (korzystny), czy nieodpowiedni (ryzykowny) dla konkretnego klienta.

Istotny jest także przepis, który narzuca instytucjom oferującym różne produkty inwestycyjne stworzenie profilu adekwatnego odbiorcy produktu. Taki profil ma dokładnie odkreślać, dla kogo dany produkt się nadaje, a dla kogo nie. Dyrektywa MiFID 2 nakazuje także dystrybutorom, aby o oferowanych produktach mówili i pisali w klarowny sposób, zrozumiałym dla potencjalnego klienta językiem.

Rząd Wysp Marshalla zaskoczył świat w 2018 r., ogłaszając zamiar stworzenia nowej kryptowaluty pod nazwą Sovereign Coin (SOV) – co można przełożyć jako Suwerenna Moneta lub Suweren, ale dla wygody posłużymy się skrótem – która będzie nowym legalnym środkiem płatniczym tego kraju. Nasuwa się więc naturalne pytanie, dlaczego akurat Wyspy Marshalla i skąd taki pomysł? Warto przeanalizować, czym będzie kryptowaluta SOV, ale należy zacząć od przybliżenia motywacji tego maleńkiego wyspiarskiego państwa.

Dlaczego Wyspy Marshalla?

Po drugiej wojnie światowej Wyspy Marshalla stanowiły obszar powierniczy USA, który w latach 1946-1958 mocarstwo traktowało jako poligon doświadczalny dla swoich testów nuklearnych (atol Bikini). USA rozstrzygały roszczenia, wypłacały odszkodowania i pomagały przesiedlać się ludności zamieszkującej „nuklearny atol”. Wyspy Marshalla uzyskały suwerenność w 1979 r., a od 1991 r. stały się członkiem ONZ. W 2003 r. Stany Zjednoczone odnowiły umowę o stowarzyszeniu, a w istocie pomocy finansowej dla tego kraju pod nazwą COFA (The Compact of Free Association). Kontekst tej umowy jest skomplikowany i wielopiętrowy. USA mają strategiczne interesy na wyspach i płacą swoisty „czynsz”, aby utrzymać tam część swojego systemu obrony przeciwrakietowej. Dzięki COFA Wyspy używają dolara amerykańskiego jako swojej waluty, a ich obywatele mogą podróżować i zamieszkiwać w USA bez wiz. Jednak układ ten od zawsze miał charakter tymczasowy. COFA zakończy się w 2023 r. i najprawdopodobniej nie zostanie przedłużony. Układ jest dobrodziejstwem dla Wysp, bowiem z niego wypływa 30% PKB kraju. Jeśli miałby zostać poniechany, nastąpi katastrofa.

Ale to tylko część problemów Wysp Marshalla, które stają się powoli tonącym statkiem, i to dosłownie. Państwo położone jest na 1156 wyspach o łącznej populacji zaledwie 70 tys. mieszkańców, z których wiele nie nadaje się do zamieszkania z różnych powodów: od braku deszczów po skażenia nuklearne. Państwo to jest położone na terenach wystających jedynie 2 metry nad poziomem morza. Stoi więc wobec realnej groźby zalania, może podzielić los Atlantydy. Co więcej, zakwaszenie mórz dosłownie niszczy podstawę tych wysp, które są koralowcami.

W obliczu takich egzystencjalnych zagrożeń Wyspy Marshalla ogłosiły w marcu ubiegłego roku zamiar emisji własnej waluty SOV. Wyraziły ambicję stania się pierwszą gospodarką typu „blockchain”, państwem o wirtualnej jurysdykcji, co na razie nie udało się nikomu, a zaawansowane próby w tym względzie podejmowała Malta. Jednak Wyspy Marshalla mają unikalne atuty, których nie posiadają inni. Należą do grupy tzw. rajów podatkowych, a w kontekście decyzji o prawdziwej rewolucji finansowej dobrą wiadomością jest to, iż kilka dni temu Unia Europejska usunęła Wyspy Marshalla z „czarnej listy” rajów podatkowych, do których miała zastrzeżenia prawne. Lista ta utworzona w 2017 r., po ujawnionych rewelacjach dotyczących unikania płacenia podatków przez korporacje i osoby zamożne, nadal obejmuje dziewięć jurysdykcji spoza UE – głównie wyspy Pacyfiku o niewielkich relacjach finansowych z UE.

Należy także podkreślić, iż atutem Wysp Marshalla jest fakt posiadania cennego produktu eksportowego, jakim jest prywatny rejestr morski, powszechnie znany jako rejestr Wysp Marshalla – trzeci co do wielkości na świecie. Jest on prowadzony w imieniu tego państwa przez spółkę International Registries, Inc. z siedzibą w Wirginii. Wyjaśnijmy, iż tego rodzaju rejestr państw bandery nadaje obywatelstwo statkom i implikuje, jakie prawa i obowiązki przysługują statkowi. Rejestracja oznacza, iż statki spełniają wszystkie ustanowione wymagania krajowe i międzynarodowe.

Koncepcja „Wyspy Blockchain”

Autorstwo tego określenia przypisuje sobie Steve Tendon, którego firma ChainStrategis oficjalnie w 2017 r. przystąpiła do opracowywania i wdrożenia tej koncepcji na Malcie z rządowym błogosławieństwem. To zwięzły sposób opisania kwestii integracji kryptowalut z tradycyjnymi systemami finansowymi, prawnymi i regulacyjnymi z uwzględnieniem wszechobecnego wykorzystania technologii blockchain. Przypomnijmy, iż technologia blockchain (łańcuch bloków) służy do przechowywania oraz przesyłania informacji o transakcjach zawartych w Internecie. Istotą działania blockchain jest utrzymanie wspólnej i zbiorowej księgi rachunkowej transakcji w cyfrowej postaci, rozproszonej po sieci, w takich samych kopiach. Księga jest w pełni zabezpieczona przed niepowołanym dostępem, a zarazem otwarta dla wszystkich. Przy obecnej technologii i mocy obliczeniowej komputerów nie da się podrobić największych łańcuchów bloków. Transakcje zapisane w łańcuchu bloków są nieodwracalne. Każda próba zmiany jednego bloku pociąga za sobą zmianę całego następującego po nim łańcucha bloków.

Przenosząc tę technologię na szersze wody, Tendon usiłował stworzyć w pełni wirtualną jurysdykcję na Malcie, która mogłaby łączyć kryptowaluty i technologię blockchain z resztą globalnego systemu finansowego. Był to śmiały projekt, którego Malta ostatecznie nie podjęła z kilku względów. Po pierwsze jest członkiem UE z silnymi powiązaniami bankowymi. Członkostwo w UE nakłada ograniczenia regulacyjne. Na Malcie nie mogłaby zmaterializować się koncepcja kryptowaluty, podobnie jak w Estonii, która próbowała promować Estcoin – nie było to dozwolone. Kraj wprawdzie ustanowił korzystną jurysdykcję poprzez nowe przepisy ustawowe i wykonawcze, a następnie wykorzystał ją do przyciągania bezpośrednich inwestycji zagranicznych, ale firmy musiały rozpocząć działalność w terenie. To kluczowy i nieszczęśliwy wymóg: firmy musiały zaznaczyć fizyczną obecność na Malcie, nawet jeśli nie było to logiczne ani logistycznie konieczne. Tak więc pomysł stania się dominującym graczem w pełni wirtualnej sferze kryptograficznej został utracony.

Po drugie niewątpliwe zalety i potencjał technologii blockchain i kryptowalut działa, póki co, przeciwko nim. Różnią się tak bardzo od wszystkiego, co pojawiło się wcześniej, że nikt nie może się zgodzić na sposób ich integracji z istniejącymi systemami ekonomicznymi, technologicznymi i prawnymi. Tak więc kryptowaluty istnieją w izolacji, stanowią niewielką „wyspę” oddzieloną od realnej gospodarki, czyli „kontynentu”. Zalety technologii kryptograficznych mogą być wykorzystane jedynie przy masowej adopcji, którą można osiągnąć wyłącznie za pomocą efektów sieciowych. Obecna sfera kryptograficzna nie jest na tyle duża, aby utrzymać efekty sieciowe, a nie może wzrosnąć bez integracji z szerszą ekonomią. Dzisiejsze systemy finansowe transferują tryliony dolarów dziennie, a gospodarka kryptowalutowa to zaledwie kilka miliardów. Podobnie globalny system finansowy to miliardy posiadaczy rachunków, podczas gdy istnieje tylko kilka milionów posiadaczy kryptowalut. Sedno koncepcji „Wyspy Blockchain” tkwi więc w znalezieniu sposobu na połączenie kryptoekonomii z „kontynentem” realnym. Koncepcja „Wyspy Blockchain” nie jest czymś, do czego można aspirować. To wizja do zrealizowania lub problem do rozwiązania, ograniczenie, które należy pokonać, wykonując odważny skok do całkowicie wirtualnego, nieskrępowanego geograficznie królestwa.

Tego rodzaju możliwości potencjalnie drzemią w Wyspach Marshalla. Państwo jest w skrajnej izolacji, z pilną potrzebą nawiązania połączeń, które nie są zakorzenione w ograniczeniach geograficznych, przestrzeni i zasobach fizycznych. Widzi konieczność stworzenia infrastruktury cyfrowej, aby w przypadku katastrofalnego scenariusza – zniknięcia kraju pod wodą – obywatele nadal mieli zabezpieczoną cyfrową spuściznę i informacje w łańcuchu bloków – w blockchainie. Wyspy chcą nadal funkcjonować jako kraj, nawet w sytuacji, gdy mieszkańcy będą zmuszeni do migracji na inne tereny.

Waluta SOV – istota i zalety

Trudno przecenić innowacyjny potencjał kryptowalut. Z perspektywy finansowej oferują szereg wyraźnych i unikalnych korzyści, w tym transfery transgraniczne, peer-to-peer prawie w czasie rzeczywistym oraz rozliczanie wartości po przystępnych opłatach. Przewidywana waluta Wysp Marshalla SOV nie będzie po prostu digitalizacją istniejącej waluty – będzie zupełnie nową walutą. Uzyska status prawnego środka płatniczego, ponieważ zostanie wyemitowana przez suwerenne państwo. SOV nie będzie alternatywą dla kryptowalut, jakie znamy, ale lepszą alternatywą dla istniejących walut fiducjarnych (pieniądz fiducjarny jest emitowany przez banki centralne w ramach prowadzonej przez nie polityki pieniężnej). Obrazowo ujmując: SOV, pozostając zarówno kryptowalutą, jak i walutą fiducjarną, może stanowić swoisty most łączący „kontynent” (inne waluty fiducjarne) z „archipelagiem” kryptowalut. Wprowadzenie SOV, jeśli się całkowicie powiedzie, można porównać do otwarcia Kanału Panamskiego lub Kanału Sueskiego, które połączyły odległe systemy gospodarcze. Osiągnięcie sukcesu w tym wypadku oznacza zdobycie akceptacji zarówno w świecie konwencjonalnych rynków finansowych, jak i w świecie kryptowalut.

Nie ma niebezpieczeństwa, że Wyspy Marshalla wpadną w tę samą pułapkę, co Malta: rząd nie przeszkadza rysującemu się modelowi, a Wyspy są zbyt odległe, aby nalegać na fizyczną obecność firm. Rząd Wysp w pełni akceptuje wirtualną naturę sfery kryptograficznej. Sama wielkość realnej gospodarki zapewni efekt sieci, który za pośrednictwem SOV przyniesie masowe technologie kryptograficzne. Tym, czym jest dolar dla globalnej gospodarki na świecie, SOV chce być dla nowej kryptoekonomii w sferze kryptograficznej. Zapewni to Wyspom Marshalla nowe możliwości i odegra istotną rolę w zapobieganiu nadchodzącym kryzysom finansowym i środowiskowym. Projekt ma również aspekt humanitarny. Chodzi o to, aby przynieść korzyści mieszkańcom Wysp Marshalla.

Otwierając się na gospodarkę blockchain, Wyspy nie tylko pomogą swoim mieszkańcom, ale staną się czymś w rodzaju potęgi krypto-finansowej, dając przykład światu. Powodzenie SOV poniesie za sobą konsekwencje makroekonomiczne, będzie korzystne na przykład dla Malty i każdej innej jurysdykcji, organizacji lub startupu, które zaangażują się w rozwój nowych firm opartych na technologiach blockchain.

Trudna droga do SOV i implikacje nowej waluty

Stworzenie kryptowaluty jako prawnego środka płatniczego jest trudnym procesem, nie mającym precedensu. Kraj angażuje się w długie dyskusje z różnymi zainteresowanymi stronami, od Departamentu Skarbu USA po Organizację Narodów Zjednoczonych. Wyspy Marshalla nigdy nie miały własnego prawnego środka płatniczego, wykorzystują dolara amerykańskiego, a teraz, zamiast wzorować się na innych krajach, które drukowały własne pieniądze, wybierają opcję dającą trwalsze rozwiązanie ich problemu.

We wrześniu ubiegłego roku Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) odradzał projekt SOV, utrzymując, że wprowadzenie kryptowaluty jako legalnego środka płatniczego może zwiększyć ryzyko związane z integralnością makroekonomiczną i finansową. Departament Skarbu również początkowo wyrażał dezaprobatę, ale po prawie roku wewnętrznych dyskusji urzędnicy USA nabrali przekonania, że ten projekt może zadziałać. Cyfrowa waluta banku centralnego nadal będzie opierać się na infrastrukturze banku centralnego. Materialnie będzie funkcjonować w jakiejś farmie serwerów, ale nadal „na ziemi”. Problem odporności i trwałości nowego rozwiązania polega na tym, że jeśli terytorium kraju zniknie, to nadal chce pozostać Wyspami Marshalla i zachować swoje informacje i tożsamość cyfrową.

SOV będzie wdrażana w ramach „emisji pieniężnej rozłożonej w czasie” (ang. Timed-Release Monetary Issuan – TRMI). Ponieważ wiele szczegółów SOV jest wciąż opracowywanych przez ekonomistów, technologów i matematyków, dzisiaj mieszkańcy nie kupują SOV, ale jednostki, które później zostaną na nie wymienione. Istnieje ogromna obawa, że waluta zostanie przejęta przez inwestorów spekulacyjnych, co może spowodować poważną niestabilność monetarną. Tak więc wdrażanie rozłożone w czasie jest sposobem na to, aby przyjmowanie waluty było kontrolowane, nie nastąpiło w drodze jednej oferty. Emisja, a więc TRMI, zajmie około 18-24 miesięcy, zamiana w kryptowalutę SOV nastąpi przy stosunku 1:1. Chodzi o to, aby odsunąć spekulantów, a zaprosić długoterminowych inwestorów. Pomimo rozproszonej populacji i problemów logistycznych, z jakimi boryka się kraj, dzięki zasięgowi satelitarnemu i telekomunikacji wdrożenie jest znacznie łatwiejsze niż, powiedzmy, założenie banku centralnego i drukowanie pieniędzy. Wyspy Marshalla nie należą do stowarzyszenia takiego jak UE, co daje im większą swobodę tworzenia kryptowaluty.

Przygodę z własnymi kryptowalutami miały takie kraje, jak Wenezuela z Petro i Iran z PayMon. Jednak SOV ma być czymś więcej niż kryptowalutą. Będzie posiadał status prawnego środka płatniczego, co skutkuje określonymi konsekwencjami. Prawny środek płatniczy oznacza, że waluta musi być używana w gospodarce Wysp Marshalla. Jako prawny środek płatniczy w Organizacji Narodów Zjednoczonych, może stać się wymienialny na rynkach walutowych Forex. To bardzo różni go od innych kryptowalut. Ogólnym celem jest rozszerzenie zasięgu SOV poza fizyczne brzegi wysp i promowanie we wszelkiego rodzaju transakcjach elektronicznych. Wreszcie SOV bynajmniej nie jest pomysłem na obchodzenie sankcji amerykańskich.

W przeciwieństwie do kryptowalut, takich jak Bitcoin lub Ether, SOV będzie mieć wbudowaną technologię KYC (poznaj swojego klienta), AML (przeciwdziałanie praniu pieniędzy), CFT (przeciwdziałanie finansowaniu terroryzmu), filtrowanie list sankcyjnych i tożsamości przy zapewnieniu bardzo silnych gwarancji prywatności. Polityka pieniężna kryptowaluty SOV będzie zakodowana na stałe w łańcuchu, ustalana algorytmicznie przy 4% stopie inflacji rocznie.

Zakłada się również społeczne wymiary SOV. Kiedy wejdzie w życie (wykreowana lub wybita, ponieważ ma być zarówno kryptowalutą, jak i zwykłą walutą), będzie przynosiła bezpośrednie korzyści posiadaczom, w szczególności rezydentom Wysp Marshalla. Z chwilą emisji część trafi bezpośrednio do kieszeni obywateli w ramach pionierskiego podziału bogactwa w systemie gospodarczym. Zgodnie z założeniami pewien procent emisji kryptowaluty SOV zostanie przeznaczony na fundusze do walki z katastrofami, z jakimi boryka się kraj. Jednym z tych funduszy jest Zielony Fundusz Klimatyczny Wysp Marshalla, który pomaga przygotować się na skutki zmian klimatu, a także zwiększyć zrównoważony rozwój kraju. Drugim jest Fundusz Dziedzictwa Jądrowego i Opieki Zdrowotnej, który pomaga osobom dotkniętym testami nuklearnymi. To sprawia, że SOV znaczy więcej niż tylko legalny środek płatniczy lub kryptowaluta zaprojektowana z myślą o spekulacjach – ma być lekiem na palące potrzeby społeczne.

Nie wiadomo do końca, w jaki sposób będzie ustalona wartość SOV. Problem ten znajduje się wciąż „na desce kreślarskiej”. Plan zakłada jednak, że określi się ją za pomocą mechanizmów rynkowych. Chodzi o to, aby waluta SOV odzwierciedlała wartość realnej gospodarki (fizycznej lub elektronicznej), która ją przyjmie, podobnie jak każda inna waluta krajowa, tyle że jej użytkowanie może być znacznie szersze niż granice Wysp Marshalla.

Reasumując, SOV jest kryptowalutą opartą na technologii blockchain, która pozwoli krajowi stać się bardziej odpornym na problemy środowiskowe. Jeśli SOV zostanie przyjęty do handlu elektronicznego i transakcji poza Wyspami Marshalla, będzie to sukces podwójny. Ostatnie wydarzenia w przestrzeni kryptograficznej przyspieszyły prace. Odnotowuje się znaczące wysiłki na rzecz wprowadzenia globalnej kryptowaluty przez Facebooka, Binance, Chiny, a nawet bank centralny Anglii, który ogłosił wstępne plany dotyczące syntetycznej waluty hegemonicznej. Trend rysuje się więc wyraźny.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, dr Marek Ciecierski, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku, doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców oraz zarządzaniu sytuacjami kryzysowymi.

Jedną z bardziej znaczących zmian ostatnich lat jest pojawienie się technologii cyfrowej jako podstawowego komponentu procesu produkcyjnego. Proces nazywany „Przemysłem 4.0” czy „inteligentną produkcją” oznacza korzystanie z Internetu Rzeczy (IoT), sztucznej inteligencji, blockchain i innych ultranowoczesnych systemów w celu podniesienia m.in. wydajności oraz przewidywalności produkcji. Sam proces również uległ rozbudowie oraz skróceniu.

Radykalnej zmianie uległ również sam model pracy osób zaangażowanych w produkcję. Przez wzgląd na coraz większą złożoność kanałów dystrybucji oraz prowadzonej komunikacji, niezależne departamenty powinny postawić na ścisłą współpracę, tak żeby razem osiągnąć lepsze wyniki. Co więcej, integracja powinna zostać zastosowana nie tylko w ramach organizacji, ale również z udziałem zewnętrznych partnerów, takich jak dostawcy. Bliższa współpraca pomoże w bardziej wydajnej i efektywnej pracy oraz wpłynie na optymalizację całego łańcucha dostaw.

Natomiast osobami, które zaczęły odgrywać podwójną rolę stali się dystrybutorzy kanałów partnerskich. Jako część dwukierunkowego przepływu informacji przekazują producentom spostrzeżenia dotyczące łańcucha dostaw oraz przede wszystkim – informacje płynące od klientów. Gromadząc je, producent może wdrażać ulepszenia produktu w oparciu o najbardziej wartościowy feedback od klienta końcowego. Dodając do tego fakt, że oczekiwania klientów wciąż rosną, wrażenia użytkowników mają istotny wpływ na projektowanie oraz wytwarzanie produktów. Producenci rywalizują w walce o lojalność klientów, jednak z powodu intensywnej cyfryzacji konkurenci mogą pojawić się dzisiaj nawet w alternatywnych branżach. Dlatego częstą, choć nieco zaskakującą praktyką są wspólne spotkania w celu rozwiązania problemów stojących przed całą branżą.

Serwicyzacja przemysłu produkcyjnego

Do tej pory produkcja miała prosty, liniowy charakter. Im więcej producent wyprodukował, tym więcej produktów był w stanie sprzedać. Pojawienie się technologii cyfrowej umożliwiło wdrożenie nowych, nieliniowych modeli biznesowych oraz dochodowych, dlatego wielu producentów reorganizuje swoje procesy. Coraz bardziej praktyczne, odpowiednie i opłacalne dla obydwu stron stają się modele oparte na subskrypcji „pay as you go” lub „pay as you use”. Użytkownik kupuje produkt jako usługę, a nie jako nakład inwestycyjny. Proces wdrożenia serwicyzacji nie jest procesem gwałtownym. Żeby przeprowadzić go optymalnie, należy uwzględnić cały ekosystem przedsiębiorstwa: dostawców, partnerów, pracowników, a czasem nawet konkurencję.

Platforma cyfrowa, a cyfrowa transformacja

Cyfryzacja przedsiębiorstwa odbywa się na wielu poziomach. Na pierwszy składa się cyfrowy rdzeń – procesy ERP (planowanie zasobów przedsiębiorstwa) i PLM (zarządzanie cyklem życia produktu). Na tych procesach oparta jest cała pozostała struktura digitalowa. Drugi to systemy i platformy takie jak Liferay DXP. Umożliwiają interesariuszom uczestniczenie w procesie ustalania strategii transformacji cyfrowej.

Tu niezwykle istotną rolę odgrywają pracownicy oraz informacja zwrotna od klientów. To właśnie pracownicy najlepiej rozumieją oczekiwania klientów oraz znają ich poziom zaangażowania, dlatego mogą doradzać w kwestii odpowiadania na zmieniające się potrzeby. Należy jednak pamiętać, że cyfrowy rdzeń oraz platforma do kreowania cyfrowych doświadczeń muszą ze sobą ściśle współgrać.

Podstawową cechą, którą należy wziąć pod uwagę przy wyborze platformy jest jej elastyczność. Elastyczne środowisko umożliwiające interakcję z jednostkami zewnętrznymi umożliwia zachowanie konkurencyjności i podjęcie natychmiastowych działań z dowolnym podmiotem. Stopień integracji platformy określi nowy model biznesowy oraz cenowy, a także szybkość i sprawność, z jaką można reagować na potrzeby klientów.

Jeśli platforma nie przewiduje możliwości integracji, potencjalnie zagraża istotnym możliwościom, ponieważ:

• Partnerzy w różnych regionach mogą korzystać z różnych platform,
• Pracownicy mogą oczekiwać lub potrzebować innych sposobów interakcji z organizacją,
• Konkurencja może oferować technologię, której brakuje platformie bez możliwości integracji.

Wyzwania transformacji cyfrowej

Przy transformacji cyfrowej pojawia się zwyczajowo wiele wyzwań, chociaż główne, które możemy zaobserwować pojawiają się w obszarach migracji danych z poprzednich systemów, zarządzania zmianami oraz logistyki w ekosystemie:

1. Dotychczasowe systemy

Inicjatywa transformacji cyfrowej powinna uwzględniać wcześniej zakupioną technologię, która traktowana jest jak inwestycja długoterminowa. Procesy produkcyjne są bardzo zróżnicowane więc uwzględnienie jednego rozwiązania przy migracji danych między systemami jest praktycznie niemożliwe. Konieczne jest uruchamianie programów pilotażowych, a następnie wdrażanie ich do kolejnych poziomów organizacji, co często generuje koszty i wymaga od zaangażowanych osób sporego nakładu czasowego.

2. Zarządzanie zmianami

Kolejnymi aspektami, które często sprawiają kłopot może być kultura korporacyjna oraz zdolność dostosowania się do nowych warunków. Chęć przyjęcia efektów digitalizacji oraz regularne korzystanie z platformy może być często większym wyzwaniem niż aspekty techniczne.

3. Logistyka w ramach ekosystemów

Przemysł 4.0 oraz nowe możliwości digitalizacji zapewniają tworzenie nowych połączeń nie tylko w ramach organizacji, ale także integracji z dostawcami, partnerami oraz klientami. Otwiera to nowe wyzwania w zakresie IT i rozumienia bezpieczeństwa całego ekosystemu.

Jak skutecznie przeprowadzić transformację cyfrową

W trakcie przeprowadzania w organizacji transformacji cyfrowej błędy są nieuniknione i można wyróżnić kilka typowych pułapek. Warto zwrócić szczególną uwagę na:

1. Precyzyjne nazwanie celów

Przedsiębiorstwa powinny określić realne problemy, które próbują rozwiązać za pomocą transformacji cyfrowej oraz wyznaczyć podejście, w jaki sposób zamierzają to osiągnąć. Wiele projektów ma cel w postaci ogólnej poprawy produktywności, jakości, czasu wprowadzenia produktu na rynek, bądź wzrostu wydajności w ramach łańcucha dostaw. Wiele projektów z zakresu transformacji kończy się na powstaniu koncepcji. Niejasne cele utrudniają zmierzenie ostatecznych korzyści z digitalizacji.

2. Bliskość zespołów IT

Kolejnym często obserwowanym błędem jest wybór zespołu IT. W większości przypadków odpowiedzialność za transformację cyfrową spoczywa w pełni na działach IT, które często są odizolowane od głównej osi działania przedsiębiorstwa. Aby osiągnąć optymalne wyniki,
w zakresie transformacji cyfrowej powinny skupić się na intensywnej współpracy z partnerami oraz z innymi działami, w tym z biznesem, technologią, big data i obsługą klienta.

3. Skalowalność platform pilotażowych

Z założenia każdy system pilotażowy finalnie będzie musiał zostać rozszerzony na całą organizację. Niestety wiele zespołów zajmujących się transformacją zapomina o tej kwestii i wdraża zmiany oparte wyłącznie o jeden obszar firmy. Dlatego tak wiele systemów pilotażowych okazuje się fiaskiem. Skalowanie jest istotnym elementem, który należy rozpoznać dla wszystkich operacji biznesowych firmy.

Nadszedł bardzo ciekawy czas dla branży produkcyjnej, w którym można skorzystać z mnóstwa nowych możliwości w zakresie nowych technologii czy usług. W tym nielinearnym środowisku nie ma dwóch takich samych rozwiązań, zarówno z punktu widzenia technologii, jak i modeli biznesowych. Biorąc to pod uwagę organizacja, która uwzględni te aspekty uzyska przewagę konkurencyjną. Tempo zmian jest rekordowo gwałtowne i chociaż nie wszystkie aspekty transformacji są wystarczająco dojrzałe, nieuwzględnienie ich może być dla przedsiębiorstwa ryzykownym posunięciem. Jeśli organizacje chcą się liczyć na rynku, konieczne jest, aby wdrażanie nowych technologii znalazło się wysoko na liście priorytetów.

Informacje o autorze:

Raghuram Joshi – ma ponad 20-letnie doświadczenie w aplikacjach korporacyjnych – w tym implementację IoT i chmury, a także odpowiedzialność za cyfrowe systemy zarządzania treścią w Robert Bosch Engineering & Business Solutions (RBEI), spółce zależnej od Robert Bosch GmbH.

RBEI określane mianem technologicznej siły napędowej Bosch, zlokalizowane jest w Indiach i zatrudnia ponad 19,5 tys. współpracowników, co czyni go poza niemieckim ośrodkiem największym centrum rozwoju oprogramowania na świecie. W RBEI tworzy się kompleksowe rozwiązania inżynieryjne, informatyczne oraz biznesowe. Jako jeden z wiodących globalnych dostawców technologii, RBEI jest obecne w Stanach Zjednoczonych, Europie oraz na terenie Azji i Pacyfiku.

Wyniki finansowe Grupy Novaturas w pierwszych trzech kwartałach 2019 r. pozostawały pod wpływem dużej konkurencji i jednocześnie słabszego popytu na wyjazdy zagraniczne spowodowanego upalnym latem w krajach bałtyckich. Doprowadziło to do nadpodaży na rynku, odbijając się na rentowności operatorów turystycznych. Novaturas spodziewa się natomiast dobrych wyników w sezonie zimowym 2019/2020. Obiecująco wygląda również początek przedsprzedaży na przyszłoroczny sezon letni.

W ciągu pierwszych dziewięciu miesięcy 2019 r. z usług Grupy Novaturas skorzystało 238 tys. osób, tj. o 2,3% mniej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Spadek dotyczył przede wszystkim rynku litewskiego, gdzie z oferty Novaturasa skorzystało o 7,9% mniej klientów niż rok wcześniej. W pozostałych krajach bałtyckich Grupa zdołała utrzymać dodatnią dynamikę sprzedaży – na Łotwie liczba klientów wzrosła o ponad 9%, a w Estonii o 1,4%.

Przy nieco wyższej rok do roku średniej cenie sprzedaży wczasów zorganizowanych, przychody Grupy Novaturas narastająco za trzy kwartały 2019 r. wyniosły 139,6 mln EUR i były tylko nieznacznie (o 0,5%) niższe niż po dziewięciu miesiącach 2018 r.

– Bieżący rok jest drugim z rzędu, w którym obserwujemy nadpodaż na rynku usług turystycznych w krajach bałtyckich. Wynika ona głównie z dwóch powodów. Po pierwsze, bardzo dynamiczny wzrost rynku w poprzednich latach przyciągnął nowych graczy, co istotnie zwiększyło konkurencję. Z drugiej strony, popyt na wczasy zagraniczne wyhamował z powodu upalnego lata, które zachęciło mieszkańców krajów bałtyckich do skorzystania z lokalnej oferty turystycznej – wyjaśnia Audronė Keinytė, prezes Novaturasa.

– W tych trudnych warunkach Grupa Novaturas skutecznie broni pozycji największego operatora turystycznego we wszystkich trzech krajach bałtyckich. Tymczasem inni gracze nie wytrzymują zaostrzonej konkurencji – wskazuje Audronė Keinytė. Jak dodaje, ze względu na specyfikę branży turystycznej, obecna sytuacja jest w dużej mierze efektem decyzji podjętych ponad rok temu, gdyż klienci często planują i rezerwują wakacje z dużym wyprzedzeniem.

Zysk brutto Grupy Novaturas za okres od stycznia do września br. wyniósł 16,2 mln EUR (spadek o 20% r/r), a EBITDA sięgnęła 3 mln EUR (-59%). Zysk netto w omawianym okresie wyniósł 1,3 mln EUR wobec 5,7 mln EUR przed rokiem.

Zarząd Grupy Novaturas spodziewa się poprawy sytuacji w ostatnich miesiącach roku. – Po słabym lipcu i sierpniu, we wrześniu odnotowaliśmy już wyraźne odbicie sprzedaży. Przygotowaliśmy też atrakcyjną i różnorodną ofertę na sezon zimowy 2019/2020, która spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem – wyniki przedsprzedaży do końca września są bardzo obiecujące, gdyż odnotowaliśmy wzrost liczby rezerwacji przy wyższej niż rok wcześniej rentowności – wskazuje prezes Novaturasa.

Novaturas z zadowoleniem dostrzega ponadto, że coraz więcej turystów wybiera nie tylko wczasy stacjonarne, ale także wycieczki krajoznawcze. Liczba klientów, którzy skorzystali z oferty krajoznawczych wycieczek samolotem wzrosła o 40,4%, a wycieczek autokarowych o 14,8%. Novaturas oferuje krajoznawcze wycieczki samolotem już we wszystkich krajach bałtyckich.

Grupa rozpoczęła przedsprzedaż oferty Lato 2020 wcześniej niż zwykle, bo już w sierpniu tego roku. Po raz pierwszy klienci Novaturasa mogą skorzystać z letnich wakacji w tak odległych, egzotycznych krajach, jak Seszele czy indonezyjska wyspa Bali. W przyszłym roku będą mogli również wybrać się na wczasy na grecką wyspę Kefalinia, na szmaragdową Riwierę Słoweńską oraz do jednego z najciekawszych regionów Chorwacji, tj. na półwysep Istria. Przyszłoroczna oferta Grupy Novaturas spotkała się z bardzo dużym zainteresowaniem. Największą popularnością wśród mieszkańców krajów bałtyckich niezmiennie cieszy się natomiast Turcja.

Grupa Novaturas – wybrane wyniki finansowe

Od 1 listopada skończy się dobrowolność w stosowaniu split payment, czyli mechanizmu podzielonej płatności, który stanie się obowiązkowy w wybranych branżach. Tymczasem zdaniem przedsiębiorców ankietowanych przez firmę inFakt jest to jedna z najbardziej uciążliwych zmian w prawie, jakie weszły w życie w ostatnim czasie.

Zmiany w stosowaniu split payment

Do tej pory podatnik mógł wybrać, czy opłacając fakturę zastosuje mechanizm podzielonej płatności. Od listopada split payment będzie obowiązkowy w branżach, które obecnie są objęte reżimem odwrotnego obciążenia w VAT i zakresem solidarnej odpowiedzialności podatkowej. Będzie to dotyczyło 150 grup towarów i usług, wśród których wymienić można:

• odpady, złom, surowce wtórne;
• wyroby ze stali, metale szlachetne, metale kolorowe;
• elektronika m.in.: procesory, smartfony, telefony, tablety, notebooki, laptopy, konsole do gier, tonery, tusze, dyski twarde;
• paliwa samochodowe, oleje smarowe i opałowe;
• prawa do emisji gazów cieplarnianych;
• roboty budowlane i okołobudowlane;
• węgiel i produkty węglowe;
• handel częściami do samochodów i motocykli.

Stosowanie mechanizmu podzielonej płatności będzie obowiązkowe w przypadku dokonywania płatności spełniających równocześnie dwa warunki:

1. jednorazowa wartość transakcji dokonywanych pomiędzy podatnikami (B2B), bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty oraz
2. transakcja dotyczy nabycia towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT.

Ostateczny kształt obowiązkowego split payment

Podczas prac nad znowelizowaną ustawą wprowadzającą obowiązkowy split payment pojawiało się wiele niejasności oraz idących za nimi poprawek. – Ostatecznie dopuszczono możliwość dokonywania płatności zaliczkowych przy jednoczesnym obowiązku stosowania mechanizmu split payment. W tej sytuacji zamiast numeru faktury należy wpisać „zaliczka” – wyjaśnia Ewelina Włodarczyk, doradca podatkowy w firmie inFakt. – Umożliwiono również stosowanie kompensat, potwierdzając, że takie rozwiązanie nie będzie traktowane jako naruszenie przepisów nakładających obowiązek uregulowania danej faktury w mechanizmie podzielonej płatności.

Wraz z wprowadzeniem reżimu podzielonej płatności umożliwiono zbiorcze przelewy w systemie split payment, które do tej pory nie były możliwe. Zbiorczy komunikat przelewu może obejmować wszystkie faktury otrzymane przez podatnika od jednego dostawcy lub usługodawcy w okresie nie krótszym niż jeden dzień i nie dłuższym niż jeden miesiąc oraz zawierać kwotę odpowiadającą sumie kwot podatku wykazanych na tych fakturach. Z kolei w miejsce informacji o numerze faktury podatnicy będą wpisywać okres, za który dokonywana jest płatność.

Ministerstwo Finansów doprecyzowało również kwestię rozliczeń transgranicznych. Podmioty zagraniczne rozliczające za pomocą przelewów bankowych transakcje podlegające opodatkowaniu VAT w Polsce zobowiązane zostaną do otwarcia rachunku bankowego w Polsce.

Kary za brak split payment

W przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem przepisów, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego może ustalić dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. Sankcja ta wynika więc przede wszystkim z braku umieszczenia na wystawianej fakturze specjalnego oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności”.

Kary w tej samej wysokości przewidziano również dla nabywcy, który mimo ciążącego na nim obowiązku uregulowania kwoty podatku VAT wykazanej na fakturze w mechanizmie podzielonej płatności ureguluje ją w inny sposób. Ministerstwo Finansów argumentowało wprowadzenie tak dotkliwych sankcji tym, że niewłaściwe oznaczenie na fakturze może prowadzić do nieprawidłowości w obrocie towarami lub usługami. Miałyby one polegać np. na pomijaniu stosowania split payment i nieść ryzyko „znikania” podatników wraz z zapłaconym im przez nabywców podatkiem VAT. Może ono polegać na tym, że kontrahent wystawia fakturę VAT, a następnie nie odprowadza wykazanego na tej fakturze podatku do Urzędu Skarbowego. W podobny sposób działają np. firmy-krzaki i inni oszuści podatkowi.

Obawy i wątpliwości

Część wątpliwości pozostało bez odpowiedzi. – Nie wiadomo, czy płatnik faktury będzie mógł odmówić zapłaty należności z faktury, jeśli rachunek bankowy wskazany do przelewu nie będzie miał otwartego rachunku VAT, co ma miejsce w przypadku używania rachunku osobistego do celów działalności – mówi Ewelina Włodarczyk. – Ponadto nadal nie będzie możliwości przelewania środków między rachunkami VAT w różnych bankach lub dokonania płatności w mechanizmie podzielonej płatności w innych walutach. Ministerstwo Finansów usprawiedliwia to obawami o szczelność systemu – dodaje ekspert inFakt.

Natomiast w odpowiedzi na zgłaszane przez podatników obawy o płynność finansową rząd ma umożliwić opłacanie z rachunku VAT nie tylko podatku VAT – jak to ma miejsce obecnie – ale również innych należności, czyli podatków dochodowych, akcyzy, cła oraz składek ZUS.

Aż 65% Polaków nie wie, jaką decyzję podejmie w sprawie partycypacji w Pracowniczych Planach Kapitałowych. Co czwarty (25%) uważa, że PPK ma więcej zalet niż wad, a co piąty (20%) ma odmienne zdanie. To wyniki badań przeprowadzonych na zlecenie Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami przez instytut badawczy ARC Rynek i Opinia. Małgorzata Rusewicz, Wiceprezes Zarządu IZFiA, zaznacza, że kluczowe dla sukcesu PPK są działania edukacyjne nie tylko podkreślające zalety rozwiązania, lecz także przybliżające Polakom mechanizmy funkcjonowania rynku kapitałowego, prowadzone szczególnie w małych i średnich przedsiębiorstwach, które zatrudniają ponad 70% potencjalnych uczestników PPK.

Jak wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami przez ARC Rynek i Opinia, większość (65%) pracujących Polaków nie podjęła jeszcze decyzji czy skorzysta z Pracowniczych Planów Kapitałowych, czy złoży rezygnację z tej formy oszczędzania. Chęć wspólnego inwestowania pieniędzy na przyszłość z pracodawcą i państwem zadeklarowało 18% procent respondentów, zaś 17% planuje wycofać się z uczestnictwa w programie.

Co czwarty badany zgodził się ze stwierdzeniem, że PPK ma więcej zalet niż wad, a co piąty miał odmienne zdanie, większość (54%) miała jednak kłopoty z oceną programu. Jako główne zalety przywoływane były: możliwość odłożenia dodatkowych środków do wykorzystania na emeryturze (63%), otrzymanie wkładu finansowego od pracodawcy (61%) oraz od państwa (60%). Z kolei najczęściej wskazywanymi wadami były: obniżenie wynagrodzenia (75%), brak zaufania (69%) oraz obawa o opłacalność tej formy oszczędzania na przyszłość (69%).

– Polacy są zmęczeni ciągłymi zmianami w systemie emerytalnym. Ostatnia reforma i planowane zmiany dotyczące m.in. transferu kapitału z OFE do ZUS lub TFI  sprawiły, że spora część z nas boi się zbiorowego oszczędzania, a to w połączeniu z niskim poziomem wiedzy ekonomicznej wśród Polaków nie służy wdrażaniu Pracowniczych Planów Kapitałowych. Właśnie dlatego niezmiernie ważne by różne instytucje z rynku finansowego, a także instytucje publiczne, zintensyfikowały działania edukacyjne przybliżające nie tylko mechanizmy funkcjonowania i zalety PPK, ale również wiedzę jak wybrane przez firmy TFI będą w bezpieczny sposób pomnażać środki przyszłych emerytów. Szczególnie istotne jest, by taki przekaz dotarł do pracowników małych i średnich firm, które mają dołączyć do PPK de facto w przyszłym roku a zatrudniają 8 z 11,5 mln potencjalnych uczestników programu – mówi Małgorzata Rusewicz, Wiceprezes Zarządu Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami. – Trzeba również na każdym kroku podkreślać, że obecne zmiany to krok w dobrym kierunku – wzorujemy się na rozwiązaniach, które na zachodzie funkcjonują z sukcesem. To rola wszystkich podmiotów zaangażowanych we wdrożenie PPK, w tym pracodawców, którzy powinni aktywnie uczestniczyć w tym procesie. Izba Zarządzających Finansami i Aktywami zamierza wspierać kooperację między przedsiębiorcami a instytucjami finansowymi oraz wszelkie działania edukacyjne mające na celu przybliżenie Polakom mechanizmów działania PPK i TFI – dodaje.

Mimo że o Pracowniczych Planach Kapitałowych mówi się już niemal od roku, wielu Polaków nadal ma mgliste pojęcie na ich temat. Jak wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami przez ARC Rynek i Opinia jedynie 40% deklaruje, że wie czym są Pracownicze Plany Kapitałowe, kojarząc je przede wszystkim z gromadzeniem dodatkowych środków na emeryturę. Co więcej, tylko co dziesiąty respondent potrafi wskazać na czym dokładnie polega to rozwiązanie.

Badanie zostało przeprowadzone przez ARC Rynek i Opinia metodą CAWI (Computer-Assisted Web Interview) na próbie 1183 Polaków w wieku 20-55 lat. Zebrana próba była reprezentatywna dla populacji Polski ze względu na płeć, wiek, poziom wykształcenia oraz wielkość miejscowości zamieszkania.

Jacek Balicki zrezygnował z funkcji wiceprezesa zarządu ds. marketingu Platformy CANAL+. Zarząd spółki ITI Neovision S.A., operatora Platformy CANAL+, podjął decyzję o nowym podziale obowiązków.

Jacek Balicki jest związany ze spółką od 2014 roku. Jako członek zarządu Platformy CANAL+ nadzorował działania marketingowe, w tym politykę produktową i cenową oraz badania rynku. W środę 23 października złożył rezygnację z pełnionej funkcji chcąc realizować nowy projekt poza strukturami firmy.

Zarząd spółki zdecydował, że nie będzie powoływał nowej osoby na stanowisko wiceprezesa zarządu ds. marketingu. Dotychczasowe obowiązki Balickiego zostaną rozdzielone pomiędzy Joannę Kloskowską, dyrektor ds. marketingu treści oraz Grzegorza Skowron-Moszkowicz, dyrektora działu zarządzania wartością klienta, którzy raportują bezpośrednio do członków zarządu.

Dziękuję Jackowi za lata wytężonej pracy i zaangażowania w rozwój marki CANAL+. Jego charyzma i kreatywność z pewnością będą wyznacznikiem dla działań marketingowych naszej firmy w nadchodzących latach – Edyta Sadowska, prezes zarządu Platformy CANAL+

To było pięć niezwykle intensywnych i ekscytujących lat. Miałem przyjemność pracować ze wspaniałymi ludźmi. To prawdziwi profesjonaliści, a dzięki ich ciężkiej pracy marka CANAL+ jest synonimem świetnej rozrywki i budzi pozytywne emocje – Jacek Balicki.

Obecnie, w czteroosobowym zarządzie spółki ITI Neovision S.A., oprócz Edyty Sadowskiej zasiada trzech wiceprezesów: Frederic Berardi – odpowiedzialny za finanse i logistykę, Jarosław Kordalewski – nadzorujący pion technologii i IT oraz Artur Przybysz – odpowiedzialny za sprzedaż i CRM.
Jacek Balicki formalnie pozostaje związany ze spółką do końca kwietnia 2020 roku, ale swoje obowiązki wykonawcze będzie przekazywał na przestrzeni kilku kolejnych dni.

Brantówka po raz pierwszy, Szumówka po raz drugi, Okowita po raz trzeci! Gotowi do sprzedaży! Dziś wystartowała kampania crowdfundingowa nowej spółki Janusza Palikota – Tenczyńska Okovita SA. Cel kampanii promowanej na Crowdway.pl to 4,18 mln zł. Przeznaczenie: zakup maszyn do destylacji, rozwój browaru czy budowa taproomu. Ceny pakietów zaczynają się od 220zł. To już trzecia firma z branży piwowarskiej, która organizuje zbiórkę na Crowdway. Letnia emisja PINTA Barrel Brewing pobiła rekord polskiego crowdfundingu udziałowego pod względem kwoty zbiórki.

Powrót do korzeni

Niegdyś okowita produkowana była wyłącznie w celach leczniczych, z czasem stała się wysokoprocentowym napojem alkoholowym. Zazwyczaj była destylowana trzy razy. Po pierwszej destylacji nazywana była brantówką, po drugiej – szumówką, a po trzeciej stawała się okowitą. Janusz Palikot – prezes spółki – planuje umieszczenie w Browarze w Tenczynku instalacji do destylacji słodu i zbóż w celu produkcji okovity wedle receptur z XIX w. w sposób rzemieślniczy. Będzie to pierwsza instalacja tego typu w Polsce.

– Jako pierwsi zaprezentujemy ‘prawdziwą wódkę’, czyli wódkę nieprzemysłową i spodziewamy się dużego sukcesu tego produktu. Zamierzamy powtórzyć wzorzec ze Stanów Zjednoczonych, gdzie jak grzyby po deszczu w poszczególnych miastach otwierane są małe destylarnie alkoholi mocnych – powiedział Janusz Palikot, prezes spółki Tenczyńska Okovita SA.

Janusz Palikot stawia na dywersyfikację portfela Browaru Tenczynek i produkcję w dwóch najpopularniejszych w Polsce kategoriach alkoholi: piw i wódek. Oprócz okowity, nowa spółka przejmie od Browaru procesy warzenia i starzenia serii piw Barrel Aged, która miała premierę w ubiegłym roku oraz wprowadzi kolejne edycje piw leżakowanych w beczkach po mocnych alkoholach, w tym po Okovicie. W historycznych piwnicach Tenczynka powstanie wyjątkowy taproom – klimatyczne miejsce degustacji pełnej oferty piw oraz okowity.

Plany rozwoju

Strategia spółki przewiduje osiągnięcie pierwszych przychodów oraz progu rentowności już w 2020 roku. Do 2024 planowana sprzedaż wyniesie 6 tys. hektolitrów rocznie, z czego 5 tys. stanowić będzie okowita.

Do pełna!

Na realizację swoich celów biznesowych Tenczyńska Okovita chce pozyskać od inwestorów crowdfundingowych kwotę 4,18 mln zł, z czego najwięcej pochłonie budowa wieży destylacyjnej (1 mln zł), i opłata akcyzy (2 mln zł). Pozostała część budżetu zostanie zainwestowana w remonty (0,5 mln zł) i zakup beczek do starzenia piw (400 tys. zł). Spółka planuje wypłacanie dywidendy po trzecim roku działalności, co oznacza, że pierwsza wypłata nastąpi za rok obrotowy 2022. – Jeśli sytuacja na rynku kapitałowym będzie sprzyjająca, weźmiemy pod uwagę możliwość debiutu spółki na warszawskim parkiecie w ciągu 5 lat od tej pory – dodał Janusz Palikot.

W kampanii crowdfundingowej promowanej na platformie Crowdway.pl pakiety inwestorskie Tenczyńskiej Okovity zostały przygotowane w dwóch opcjach: dla inwestorów indywidualnych i dla partnerów branżowych. Minimalna wartość inwestycji to 220 zł. W ramach benefitów crowdfundingowych spółka zaproponowała m.in. zniżkową kartę Inwestora, limitowaną butelkę RIS Barrel Aged czy noc w browarze połączoną z kolacją i degustacją alkoholi z portfolio Tenczynka. Z kolei pakiety dla branży obejmują możliwość odpłatnego uwarzenia piwa wg umówionej receptury, produkcję Okovity czy piwa barrel aged z indywidualną etykietą.

– Uważam, że rynek piw rzemieślniczych ma wyjątkową społeczność. To grono ludzi zaangażowanych emocjonalnie w rozwój tego segmentu, ale przede wszystkim sztab sympatyków i użytkowników, którzy doceniają jakość i wartość alkoholi kraftowych. Poprzednie akcje crowdfundingowe w Polsce potwierdzają tę tezę. Mamy nadzieję, że nasza kampania pozwoli na pozyskanie nie tylko funduszy, ale przede wszystkim ambasadorów naszych marek i produktów – dodaje Janusz Palikot.

Lekcja historii

Browar Tenczynek został stworzony w połowie XVI wieku przez braci Tenczyńskich w małopolskiej gminie Krzeszowice. Przez setki lat doskonalono w nim receptury, co przyniosło tenczyńskiemu browarowi sławę w Europie, potwierdzoną m.in. złotym medalem na prestiżowych targach piwnych w Londynie w 1862 r. oraz w Pilznie w 1904 r. Zawirowania obu wojen światowych sprawiły, że Browar Tenczynek został częściowo zniszczony i wstrzymał produkcję piwa, a w czasach PRL-u uruchomiono tam państwową wytwórnię owoców i warzyw.

Dzięki modernizacji w 2014 r. zakład przywrócił produkcję utrzymując tradycyjne sposoby warzenia piwa w warunkach na miarę XXI wieku. W 2018 roku Janusz Palikot odkupił browar od Grupy BRJ.

• Tydzień po debiucie karty wielowalutowej połączonej z aplikacją, w Twisto zarejestrowało się ponad 12 tys. osób.
• Na różnych etapach rejestracji jest blisko 25 tys. użytkowników.
• W programie poleceń Twisto można zdobyć 50 zł za każdą poleconą osobę

21 października na polskim rynku zadebiutowała karta Twisto do codziennych płatności, połączona z aplikacją. Z Twisto można bezpłatnie odroczyć termin zapłaty za zakupy do 45 dni, a za granicą transakcje są rozliczane po najlepszym kursie, bez opłat i prowizji. Karta Twisto jest bezpłatna i można nią płacić w każdym sklepie internetowym i stacjonarnym – wszędzie gdzie akceptowany jest Mastercard. Tydzień po debiucie karty i apki Twisto na polskim rynku, na usługę fintechu zarejestrowało się ponad 12 tys. osób.

– Jesteśmy bardzo zadowoleni z tego rezultatu. Zainteresowanie Twisto w Polsce okazało nawet większe niż zakładaliśmy. W ciągu 7 dni zgłosiło się do nas blisko 25 tys. osób, które obecnie są na różnym etapie rejestracji. Pierwsi klienci otrzymali już karty i wykonują transakcje. Cieszymy się, że nasza oferta jest atrakcyjna dla użytkowników. Polacy kochają nowości i są otwarci na nowoczesne metody płatności – mówi Michal Smida, założyciel i CEO Twisto. – Zachęcamy nowych klientów do udziału w programie poleceń Twisto – dodaje.

Aby skorzystać z programu poleceń Twisto wystarczy zarejestrować się w Twisto. Po otrzymaniu miesiecznego limitu, użtkownik ma możliwość polecenia aplikacji kolejnym osobom. Jeśli osoba, która otrzymała polecenie zarejestruje się w aplikacji i zostanie pozytywnie zweryfikowana, zarówno polecający jak i polecany otrzymają po 50 zł. Poleceń można dokonywać wielokrotnie, a zgromadzone pieniadze wykorzystać do spłaty zakupów dokonanych z Twisto w internecie lub sklepach stacjonarnych.

Płać po swojemu

Aby korzystać z karty Twisto należy pobrać aplikację na telefon i zarejestrować się. Po otrzymaniu miesięcznego limitu można robić zakupy. Limit przyznawany jest na podstawie deklaracji klienta oraz ocenie jego zdolności kredytowej i może sięgać kilku tysięcy złotych. Aplikacja i karta są darmowe, bez względu na liczbę wykonanych transakcji.

Twisto działa na polskim rynku od 2018 r. Dotychczas fintech oferował płatności w 300 sklepach internetowych. W ciągu roku obsłużył ponad 100 tys. klientów. Twisto przewiduje, że w 2022 r. z jego usług będzie korzystało 0,5 mln klientów w Polsce.

Od kilku lat Twisto z powodzeniem działa w Czechach. 80 proc. klientów firmy aktywnie korzysta z karty, średnio 20 razy w miesiącu. Przeciętna wartość transakcji wynosi 100 zł.

Zgodnie z prognozami zawartymi w projekcie nowelizacji Prawa energetycznego, do 2026 roku firmy energetyczne będą musiały zainstalować inteligentne liczniki u 80% odbiorców prądu w Polsce. Na podstawie dostarczanych przez nie informacji, sprzedawca prądu będzie wystawiać rachunki za rzeczywiste, a nie szacunkowo prognozowane zużycie. Zdaniem ekspertów z firmy SAS jednym z warunków sukcesu tego przedsięwzięcia jest wykorzystanie zaawansowanej analityki.

(29 października 2019 r.) – Instalacja inteligentnych liczników w większości polskich domów oznacza, że dostawcy prądu będą musieli przygotować się na przetwarzanie dużych zbiorów danych, pochodzących z nowego źródła informacji. Inteligentne liczniki, w przeciwieństwie do tradycyjnych, wysyłają szyfrowane dane o zużyciu energii nawet co 15 minut, a odczyt ich wskazań nie wymaga wizyt inkasentów. Przewidywane zmiany oznaczają też koniec ery prognoz opartych o szacunki zużycia energii, które zdaniem Ministerstwa Energii często były zawyżane, co przekładało się na „darmowy kredyt” dla branży energetycznej o wartości sięgającej 1 mld zł.

Wprowadzenie inteligentnych liczników to konieczność, między innymi dlatego, że obecny model rozliczania opłat za energię elektryczną jest nieefektywny. Ogromna liczba punktów pomiarowych oraz konieczność comiesięcznego pozyskiwania danych do rozliczeń opłaty mocowej sprawiają, że koszty określenia prognozy dla pojedynczego lokalu są bardzo wysokie. Analityka danych w czasie rzeczywistym pozwoli na automatyzację tego procesu. System sam będzie w stanie obliczyć, jakie jest zużycie prądu i jakiej wysokości opłatę powinien uiścić konsument – mówi Maciej Chachulski, Senior Account Executive w SAS Polska.

Przewidywanie awarii sieci energetycznej

Systemy analityczne wykorzystywane w branży energetycznej umożliwiają nie tylko przetwarzanie danych dotyczących zużycia energii, ale również przewidywanie ewentualnych awarii skutkujących przerwami w dostawie prądu. Przykładem takiego rozwiązania jest SAS® Asset Performance Analytics. System pozwala na planowanie modernizacji i prac utrzymaniowych w oparciu o predykcję ryzyka awarii oraz prognozy obciążeń poszczególnych elementów sieci energetycznej w horyzoncie krótko-, średnio- i długoterminowym. Rozwiązanie to wspiera identyfikację miejsc szczególnie narażonych na wystąpienie usterki w różnych horyzontach czasowych. System analityczny SAS jest w stanie określić wpływ różnego rodzaju zdarzeń na wskaźniki niezawodnościowe. Dzięki nowym narzędziom dostawcy energii są w stanie zapewnić ciągłość usług odbiorcom końcowym.

Inteligentne liczniki zadbają o naszą planetę

Zgodnie z przewidywaniami opublikowanymi w „Prognozie zapotrzebowania na paliwa i energię do 2030 r.” zużycie energii elektrycznej w Polsce wzrośnie o 55%. Tymczasem Unia Europejska czyni starania, aby ograniczyć konsumpcję prądu w krajach Wspólnoty. Projekt dotyczący efektywności energetycznej ma na celu zmniejszenie zużycia energii elektycznej o 20% do 2020 roku. Jednym ze sposobów realizacji założonego planu ma być wprowadzenie inteligentnych liczników. Dostarczają one informacji o aktualnym poziomie poboru energii elektrycznej, co pozwala na lepsze zarządzanie jej zużyciem.

Zmniejszenie zużycia energii elektrycznej to ważny trend, który stanowi element większego planu mającego ograniczyć negatywny wpływ człowieka na środowisko naturalne. Osiągnięcie tego celu nie będzie możliwe bez zmiany codziennych nawyków konsumentów. Jednak, aby to nastąpiło, muszą oni mieć dostęp do danych o rzeczywistym zużyciu energii. Dotychczasowy system bazujący na cyklicznych prognozach nie dostarczał takich informacji. Dzięki inteligentnym licznikom konsument może łatwo przekonać się, ile zużywa energii i jaki jest rozkład zużycia w czasie. Z pewnością wiele osób będzie chciało obniżyć wysokość płaconych rachunków i w tym celu przyjmie proekologiczne postawy: zacznie stosować energooszczędne źródła światła, wymieni sprzęt AGD na modele o wyższej klasie efektywności energetycznej, wyłączy nieużywane urządzenia, które, znajdując się w trybie „stand-by”, wciąż pobierają energię. Zastosowanie inteligentnych liczników nie tylko pozwoli określić rzeczywiste ceny za zużycie energii, ale także przyczyni się do ochrony środowiska.

Z audytu branży wynika, że sklepy intensywnie pracują nad wdrożeniem przepisów ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności. Jednocześnie sieci handlowe informują, że od lat przekazują tony niesprzedanych produktów zewnętrznym organizacjom. I dodają, że wbrew pozorom sporym wyzwaniem bywa szukanie takich odbiorców. Z kolei według ekspertów, handel ma też problem z określeniem, ile jedzenia faktycznie przepada. W szybkim i tanim monitorowaniu zapasów, a także raportowaniu strat pomocne mogą okazać się nowe technologie, które dodatkowo zabezpieczą firmy przed ewentualnymi karami. 

Działania sieci

Do 18 lutego 2020 roku przedsiębiorstwa o powierzchni powyżej 250 metrów kwadratowych, których sprzedaż żywności stanowi co najmniej połowę przychodów, mają obowiązek podpisania umów z organizacjami pozarządowymi. Jeśli nie wywiążą się z tego, będą płaciły kary. Jednak nie będzie to szybko, bo Inspekcja Ochrony Środowiska zapowiada wprowadzenie działań kontrolnych dopiero w marcu przyszłego roku. Do tego momentu branża ma czas na uporządkowanie tej kwestii. Tymczasem analitycy serwisu agencyjnego MondayNews zapytali działające w Polsce dyskonty, supermarkety, hipermarkety i cash&carry o to, jak odnoszą się do nowych przepisów.

– Dopracowujemy właśnie szczegóły naszej umowy z Federacją Polskich Banków Żywności. W wybranych sklepach w Szczecinie i Stargardzie przeprowadziliśmy już kilkumiesięczne testy. Organizacyjnie jesteśmy przygotowani do rozpoczęcia współpracy polegającej na przekazywaniu produktów żywnościowych – mówi Mariola Skolimowska z sieci Netto.

Jak informuje Aleksandra Robaszkiewicz z Lidl Polska, sieć już od 2002 roku współpracuje z Federacją Polskich Banków Żywności. Wspiera też Caritas. Jednocześnie na poziomie każdego sklepu optymalizowane są wielkości zamówień. Prowadzony jest też system przecen, aby skutecznie minimalizować ryzyko marnowania żywności. Wszystkie placówki monitorują termin przydatności do spożycia sprzedawanych art. Prowadzą też akcję „Kupuję, nie marnuję”, w ramach której o 50% przecenione jest m.in. świeże mięso i drób. Dotyczy to również ryb, produktów chłodniczych oraz części tzw. suchych artykułów o krótkiej dacie ważności.

– Już w grudniu 2014 roku podjęliśmy współpracę z Caritasem w zakresie przekazywania żywności. Od wielu lat przeceniamy też wybrane artykuły z regału chłodniczego 2 dni przed upływem daty ich ważności. Dbamy również o budowanie świadomości klientów poprzez promowanie rozwiązań zapobiegających marnowaniu żywności na łamach naszych gazetek tematycznych. Nieustannie optymalizujemy procesy zaopatrzeniowe sklepów, by zapobiegać sytuacjom zmuszającym nas do utylizowania produktów – zapewnia Agata Biernacka z ALDI Polska.

Z kolei Sylwia Krzyżycka z Biedronki zaznacza, że sieć już od 2016 roku rozwija program przekazywania niesprzedanych art. spożywczych na cele charytatywne. System został wdrożony w blisko 1500 sklepach w całej Polsce. Ich liczba stale rośnie. Tylko od stycznia do maja br. przekazano 3,5 ton żywności, czyli równowartość prawie 7 mln posiłków. Stosowana jest też wewnętrzna procedura segregacji odpadów odbieranych przez wyspecjalizowane firmy. Obecnie 99% takich towarów podlega recyclingowi, przetworzeniu lub odzyskowi. Dla przykładu, z owoców i warzyw robiony jest biogaz do wytwarzania energii i ciepła, a pieczywo trafia do gorzelni jako surowiec do produkcji alkoholu.

– Od 2017 roku współpracujemy z Federacją Polskich Banków Żywności, przekazując produkty z krótkim terminem ważności osobom potrzebującym. W 2018 roku ofiarowaliśmy ponad 1 mln 580 tys. kilogramów żywności, co pozwoliło na wytworzenie ponad 3 mln 160 tys. posiłków. Chcąc zapobiegać marnowaniu jedzenia, obniżamy również ceny na produktach, którym kończą się daty przydatności – podkreśla Dorota Patejko z Auchan Polska.

Warto dodać, że w 2018 roku Grupa Eurocash uratowała aż 37,7 ton artykułów spożywczych o wartości 405 tys. złotych. Żywność ta zapewniła 75 358 posiłków osobom potrzebującym. O swoich działaniach informuje też Carrefour Polska. Od 2013 roku sieć realizuje program „STOP Marnotrawstwu”, którego celem jest przeciwdziałanie stratom żywności na każdym szczeblu funkcjonowania firmy. W przypadku nadwyżek lub zbliżającego się końca terminu przydatności wszystkie supermarkety i hipermarkety regularnie przekazują art. spożywcze do Banków Żywności, Caritasu i innych OPP współpracujących lokalnie ze sklepami.

Nierozwiązane problemy

– W samym handlu przepada zaledwie 4-6% wyprodukowanej żywności. Dla porównania, producenci i konsumenci marnują łącznie ok. 80% artykułów żywnościowych. Zatem sklepy mają niewielki udział w trwonieniu jedzenia. Wprowadzone przepisy doprowadzą do tego, że sklepy będą uważniej przyjmowały towary. Postawią na wyższą jakość sprzedawanych produktów, ale to poskutkuje podwyżkami, które mocno odczują klienci – komentuje dr Maria Andrzej Faliński, wieloletni obserwator rynku detalicznego.

Obecnie 270 sklepów Tesco w Polsce regularnie przekazuje nadwyżki żywności, zaś ok. 100 pozostałych jest operacyjnie i logistycznie do tego gotowych. W części lokalizacji brakuje partnerów do współpracy. Sieć aktywnie poszukuje takich instytucji. Wdraża specjalistyczną aplikację FoodCloud, upraszczającą komunikację i księgowanie przy współpracy z partnerami charytatywnymi. Nadal jednak nie wszystkie sklepy przekazują produkty. Zatem największym wyzwaniem jest brak chętnych do odbioru artykułów, mimo dobrej woli sieci, wdrożenia odpowiednich procedur i przeszkolenia pracowników.

– Z raportu jasno wynika, że poza nielicznymi wyjątkami większość sieci nie podaje, ile konkretnie marnuje żywności. Trudno im to określić, bo to są zmienne ilości. Poważnym problemem bywa też znajdowanie odbiorców nadwyżek. To ma związek ze sztywnymi i srogo rozliczanymi terminami przydatności oraz przepisami sanitarno-zdrowotnymi. Opanowanie wiedzy o zapasach, stopniu psucia się niektórych towarów i zmianach pogody jest bardzo trudne. W najbliższych latach handel będą wspierały w tym nowe technologie – prognozuje dr Faliński.

Natomiast Maciej Ćwikliński, Prezes Zarządu Dyrekcji Handlowej Intermarché w Polsce, stwierdza, że sieć prowadzi politykę sprzedaży towarów w taki sposób, aby jak najlepiej niwelować zjawisko marnowania żywności. Niemniej firma szacuje, że w skali miesiąca trzeba utylizować średnio ok. 35 kg produktów spożywczych na sklep. Jest to spowodowane głównie tym, że blisko 99% tej żywności to artykuły świeże z krótką datą ważności. Sieć też dokłada wszelkich starań, by jak najwięcej w pełni wartościowych towarów trafiało do instytucji charytatywnych.

Kolejny krok – digitalizacja

– Zmniejszanie odpadów wymaga lepszej organizacji pracy na wszystkich poziomach. Tam, gdzie przetwarzana jest żywność, bardzo często przestrzegane są normy HACCP. Sieci starają się je usprawniać, np. poprzez zakup urządzeń pomiarowych. Samo raportowanie, tj. generowanie i przetwarzanie informacji w czasie rzeczywistym, jest jednak ograniczone przez obecne sposoby komunikacji, czyli papier, długopis i e-mail. Takie podejście jest mało wydajne, bo zabiera pracownikowi dużo czasu. Jednak jest wymagane przepisami i dlatego się je stosuje – zwraca uwagę Sebastian Starzyński, prezes zarządu TakeTask.

Gdy sieci zaczną przystosować się do zmniejszenia strat żywności, zyskają więcej informacji. Początkowo może to powodować chaos komunikacyjny, który doprowadzi do fiaska nowych wdrożeń. Organizacje zewnętrzne mogą dostawać produkty nienadające się do spożycia i będą podważać sens współpracy. Dlatego dobre przygotowanie do nowych wymogów prawnych jest istotne. Ważne jest też ułatwienie pracownikom procesu zbierania danych. W obecnych realiach z pewnością poręczniejszy jest np. smartfon niż notes.

– Jeżeli wywróci się np. paleta z jogurtem i towar zostanie częściowo uszkodzony, to pracownik sieci odnotuje ten fakt w notesie. Jednak dla urzędnika może to nie być wystarczającym dowodem. W tym momencie sieci nie mają odpowiednich, szybkich sposobów dokumentowania strat, gdyż są one rozwiązywane na poziomie sklepu. Menedżer jest z tego rozliczany, a on swoje obowiązki i cele ceduje na kolejnych pracowników. W przypadku organów wewnętrznych tworzenie lepszej dokumentacji będzie zaletą, jeśli nowe procedury przyniosą oszczędność czasu – analizuje prezes Starzyński.

Natomiast dr Faliński uważa, że technologia w stosunkowo małym, ale istotnym stopniu pomoże w rejestrowaniu strat losowych i unikaniu kar. Marnotrawstwo żywności powstaje głównie z powodu kupowania zbyt dużych ilości jedzenia, które następnie wyrzucają konsumenci. Sprzyja temu oferowanie taniej żywności i nadmierne zatowarowanie.

– Do przeciwdziałania stratom potrzebne jest zbieranie danych nie tylko w celach dowodowych, ale również do analizy. Sieci inwestują w systemy analityczne. Jednak uzyskanie poprawnych predykcji wymaga dokładnego pozyskiwania informacji na poziomie sklepu. Mogą one dotyczyć np. tego, jaki produkt był promowany. To pozwala określić, co miało wpływ na jego sprzedaż i jak ją lepiej modelować w przyszłości. Wszystkie sieci, również nieobjęte nowymi przepisami, mogą zwiększyć swoją efektywność dzięki digitalizacji różnych procesów – stwierdza ekspert z TakeTask.

Samo marnotrawstwo żywności jest kosztem dla sieci. Jeśli połączą jego eliminację z digitalizacją innych obszarów, czyli zwiększą efektywność na kilku polach, to wtedy mogą wręcz obniżyć wydatki. Taka modernizacja będzie szerszym zareagowaniem na regulację. Jednak każda zmiana wymaga czasu na jej implementację, co obejmuje również przystosowanie pracowników do korzystania z nowej technologii lub procedur. Im szybciej zostaną wprowadzone innowacje, tym prędzej przyniosą efekty.

Od dawna wiemy, że wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej będzie miało poważne gospodarcze konsekwencje. UE bardzo zdecydowanie walczy o dobrą umowę wyjścia, żeby jej państwa członkowskie nie zostały obciążone zmianą ceł i droższym handlem z Wielką Brytanią. Gospodarczymi stratami martwią się również sami Brytyjczycy. Już w tej chwili zmniejszyło się tempo wzrostu gospodarczego na Wyspach – a po oficjalnym wyjściu z UE Wielka Brytania może stanąć przed niebezpieczeństwem recesji. Brexit więc już przestał się Anglikom opłacać i będzie opłacał się coraz mniej. Na Wyspach pojawiły się więc głosy, by zorganizować powtórne referendum dotyczące wyjścia z UE. Większa świadomość konsekwencji wśród obywateli Wielkiej Brytanii mogłaby bowiem przynieść inny wynik referendum. Jednak eksperci uważają, że nie jest to taka pewna sprawa.

– W referendalnej decyzji o brexicie aspekty ekonomiczne miały mniejsze znaczenie, niż emocje. To emocje zdecydowały o tym, że Brytyjczycy chcieli – a część Brytyjczyków nadal chce – wyjść z Unii Europejskiej – powiedział serwisowi eNewsroom Jakub Sawulski, kierownik zespołu makroekonomii w Polskim Instytucie Ekonomicznym. – W związku z tym wynik ewentualnego drugiego referendum wciąż nie jest przesądzony. Mimo tego, że  Brytyjczycy zdają sobie sprawę ekonomicznych konsekwencji brexitu. Co więcej, wiedzą również o jego innych negatywnych konsekwencjach dla swojej gospodarki. Jednak większą wagę mają w tym przypadku emocje. W dobie Internetu to one napędzają współczesną politykę. Odegrały również znaczącą rolę w przypadku brexitu – podkreśla Sawulski.

40 mln zł wyniosły łącznie zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę i opłaty prolongacyjne, które zostały umorzone w pierwszym półroczu br. przez skarbówkę w Warszawie. W analogicznym okresie 2018 roku było to ok. 19,5 mln zł. Z kolei w Katowicach „darowano” ostatnio blisko 58 mln zł, a wcześniej – ponad 11,5 mln zł. Natomiast w Szczecinie do tegorocznych statystyk wpisano prawie 600 tys. zł, czyli niemal 7 razy mniej niż w 2018 roku. Mniejsze kwoty umorzeń były też m.in. we Wrocławiu, w Gdańsku, Krakowie, Olsztynie, Opolu czy Białymstoku.

Więcej, czyli mniej

Izby skarbowe mają obowiązek oficjalnie informować, komu umorzono zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłaty prolongacyjne w kwocie przewyższającej 5 tys. zł. Na wykazach są osoby prawne i fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wraz z „darowanymi” sumami. Analitycy serwisu agencyjnego MondayNews sprawdzili, jak sprawa tego typu ulg wygląda w poszczególnych województwach. Pozyskane dane pozwoliły na porównanie sytuacji w pierwszym półroczu 2019 roku z analogicznym okresem ubiegłego roku.

– Ulga w spłacie zobowiązań podatkowych w postaci umorzenia zaległości podatkowej ma szczególny charakter. Stosuje się ją w sytuacji, gdy z powodów równie wyjątkowych podatnik nie może wywiązać się z uiszczenia obciążającej go kwoty. Postępowanie wszczynane jest na wniosek. Na zainteresowanym spoczywa obowiązek udowodnienia okoliczności, którymi motywuje swoje żądanie – informuje Maciej Koniuszewski z Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

Od stycznia do czerwca 2019 roku IAS w Warszawie umorzyła zaległości 951 podmiotom. Dało to sumę 40 095 381,76 zł, z czego 36 754 545,78 zł dotyczyło firm i jednostek organizacyjnych, a 3 340 835,98 zł – osób fizycznych. Najwyższa kwota umorzenia wyniosła 12 591 987,00 zł. Natomiast w analogicznym okresie 2018 roku była ona wyższa – 13 138 143,98 zł. Od stycznia do czerwca ub.r. z tego typu ulg skorzystały 652 podmioty na łączną sumę 19 519 325,38 zł. W tym przypadku 15 406 340,94 zł dotyczyło firm i jednostek organizacyjnych, a 4 112 984,44 zł ¬ – osób fizycznych.

– W pierwszym półroczu br. wydano 137 decyzji o umorzeniu zaległości, z czego 123 ws. osób fizycznych, a 14 – organizacji. Łączna kwota z tego tytułu wyniosła 57 903 677,22 zł, a najwyższa – 27 963 622,00 zł. Natomiast w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca ub.r. było 219 takich rozstrzygnięć, z czego 190 dotyczyło osób fizycznych i 29 – organizacji. Te sprawy dały w sumie 11 542 652,40 zł, a najwyższa kwota umorzenia to 6 831 165,00 zł – mówi Michał Kasprzak z Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.

Z kolei kwota 47 183 004 zł to najwyższa umorzona wartość w pierwszym półroczu br. przez IAS w Lublinie. W tym przypadku, decyzją sądu, przekreślono wszystkie zobowiązania upadłego. Od stycznia do czerwca 2019 roku „darowano” w sumie 47 648 472,39 zł. W analogicznym okresie ubiegłego roku umorzono łącznie 518 382,55 zł, a najwięcej – 346 920 zł.

– W pierwszej połowie ub.r. umorzona suma wyniosła 1 720 906,67 zł, w tym 1 422 145,63 zł dot. osób fizycznych, a 298 761,04 zł – pozostałych. Z kolei od stycznia do czerwca br. była to kwota 5 096 521,18 zł, z czego 746 645,56 zł ws. osób fizycznych oraz 4 349 875,62 zł ¬– innych. W analizowanych okresach podjęto po 37 decyzji o umorzeniu zaległości. Natomiast najwyższe kwoty wyniosły 322 655 zł oraz 2 861 038,99 zł – wylicza Agnieszka Pawlak z Izby Administracji Skarbowej w Łodzi.

Suma umorzona w połowie br. przez IAS w Kielcach również była większa niż w zeszłym roku. Ostatnio wyniosła 238 678,38 zł, natomiast wcześniej – 82 507,25 zł, czyli prawie 3 razy mniej. Od stycznia do czerwca br. wpłynęło 266 spraw i wydano 140 decyzji. W analogicznym okresie ub.r. były to 353 wnioski oraz 73 rozstrzygnięcia. W pierwszym półroczu tego roku najwyższa anulowana kwota to 36 171,33 zł. W minionym roku wyniosła ona 13 150,49 zł.

Gorsze półrocze

– Łączna kwota umorzona w okresie od stycznia do czerwca ub.r. wyniosła 10 743 253,48 zł, a najwyższa – 8 206 854,20 zł. Wartości te dla analogicznego okresu br. to 1 359 821,04 zł oraz 497 327 zł. Decyzje z ubiegłego roku dotyczą 34 podmiotów, natomiast z 2019 roku – 25. W tych okresach przeważały sprawy związane z osobami fizycznymi – komentuje Renata Kostowska z IAS w Olsztynie.

Natomiast Izba Administracji Skarbowej w Gdańsku informuje, że w pierwszym półroczu br. umorzono 1 467 508,91 zł na wniosek strony, a 1 600 946,55 zł – z urzędu. W 2018 roku sumy te były wyższe i wyniosły odpowiednio, tj. 1 712 156,91 zł oraz 4 789 080,99 zł. W pierwszej połowie 2019 roku wydano ponadto 127 decyzji na wniosek zadłużonych oraz 261 z urzędu. W analogicznym okresie 2018 roku takich rozstrzygnięć było 89 i 306. Najwyższa kwota „darowana” wnioskodawcy do końca czerwca 2019 roku wyniosła 246 702,69 zł, podczas gdy w tym samym okresie uprzedniego roku było to 497 843,65 zł. Zdecydowana większość spraw dotyczyła osób fizycznych.

– W pierwszym półroczu br. zostało podjętych 138 decyzji dot. umorzenia, czyli o 25 mniej niż w okresie od stycznia do czerwca 2018 roku. W statystykach za te okresy widnieją sumy wynoszące odpowiednio 634 584 zł oraz 1 438 563,94 zł. Natomiast kwoty najwyższych tego typu ulg to 79 893 zł w 2019 roku i 220 878 zł w 2018 roku – wskazuje Konrad Zawada z Izby Administracji Skarbowej w Krakowie.

1 468 723,69 zł wyniosła łączna kwota umorzona w pierwszym półroczu br. przez IAS we Wrocławiu. Najwyższa z udzielonych ulg to 344 710,52 zł. Z kolei w analogicznym okresie ub.r. mamy odpowiednio 1 655 874,19 zł oraz 227 394,66 zł. Ostatnio wydano takich decyzji 2 332, czyli mniej niż od stycznia do czerwca 2018 roku, kiedy było ich 2 728. Zdecydowana większość wniosków dotyczyła spraw osób fizycznych.

– 577 050,87 zł to suma wszystkich umorzeń w pierwszym półroczu tego roku, a ¬3 942 162,61 zł – w okresie od stycznia do czerwca ub.r. W 2019 roku osoby fizyczne uzyskały ulgi w wysokości 462 655,87 zł, a organizacje – 114 395 zł. Poprzednio było to odpowiednio 317 904,10 oraz 3 624 258,51 zł. Natomiast najwyższe umorzone kwoty w analizowanych półroczach to 99 066,80 i 1 331 365,64 zł – wskazuje Maciej Koniuszewski z Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie.

IAS w Opolu również umorzyła mniej zaległości w pierwszym półroczu 2019 r. niż w analogicznym okresie ub.r. 8 decyzji dotyczyło spraw związanych z budżetem państwa, a wcześniej było ich 28. Ostatnio łączna kwota ulg z tego tytułu wyniosła 37 612,91 zł, w tym 7 755 zł umorzono z urzędu (postępowanie upadłościowe firmy i brak możliwości zaspokojenia zaległości). Te statystyki w 2018 r. kształtowały się na poziomie 53 082 303,39 zł, w tym 52 876 911,27 zł (postępowania upadłościowe wobec czterech przedsiębiorstw). Ostatnio maksymalna kwota to 15 663,10 zł, a wcześniej – 52 423 233,70 zł.

– W pierwszym półroczu br. zostało podjętych 7 decyzji ws. umorzenia zaległości względem budżetu jednostek samorządu terytorialnego, a rok wcześniej ¬– 14. W 2019 roku mówimy o łącznej kwocie 37 610 zł, a maksymalnej – 14 144 zł. Natomiast w ubiegłym roku było to odpowiednio 66 173,18 zł oraz  15 922 zł. Wnioski w przeważającej mierze pochodzą od osób fizycznych – informuje Agnieszka Jóźwin-Dalecka z Izby Administracji Skarbowej w Opolu.

Decyzje IAS w Białymstoku podjęte w pierwszej połowie br. oznaczały umorzenia na łączną kwotę 197 071,60 zł. W analogicznym okresie 2018 r. była ona niemal dwukrotnie większa, wyniosła 331 059,09 zł. W analizowanych okresach z tych rozwiązań skorzystały tylko osoby fizyczne. W tym roku najwyższa z „darowanych” kwot to 117 111 zł, a na początku ubiegłego roku – 274 872,76 zł.

– Łączna kwota umorzeń w pierwszym półroczu br. była mniejsza niż w pierwszych sześciu miesiącach ub.r. Ostatnio wyniosła ona 164 888,26 zł, natomiast wcześniej – 687 531,95 zł. Od stycznia do czerwca br. 160 787,48 zł dot. osób fizycznych, a 4 100,78 zł – organizacji. Poprzednio było to odpowiednio 268 982,54 zł i 418 549,41 zł – podkreśla Adam Andrzejewski, dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze.

Analizując dane z Bydgoszczy, również można dostrzec, że łączna kwota w pierwszej połowie br. była niższa od tej z ubiegłego roku. W tym roku darowano 510 381,12 zł, a wcześniej 1 190 682,38 zł. Na tegoroczną sumę składa się wartość 508 965,12 zł dot. osób prywatnych oraz 1 416 zł – organizacji. W 2018 roku było to odpowiednio 826 073,43 zł i 364 608,95 zł. Natomiast najwyższe kwoty umorzeń w ww. okresach to 158 196,90 zł oraz 333 687,20 zł.

– Nie można wiązać ilości złożonych wniosków z liczbą wydanych decyzji. Pisma, które wpłynęły w okresie I-VI 2018 roku, dotyczą również zaległości z wcześniejszych lat. Analogicznie przedstawia się sytuacja w 2019 roku. Ktoś, kto złożył podanie 30 stycznia 2019 roku, z pewnością wniósł o umorzenie starszych zaległości. Tak samo jest z decyzją  wydaną w styczniu czy w lutym. Prawdopodobnie dotyczy ona wniosków złożonych np. w sierpniu czy wrześniu 2018 roku – podsumowuje Michał Kasprzak z Izby Administracji Skarbowej w Katowicach.

97% Polaków uważa innowacyjne rozwiązania za potrzebne, ale tylko 50% zdecydowałoby się na zdalną wizytę u lekarza, 34% poddałoby się operacji przeprowadzanej przez robota, a mniej niż 1/3 wsiadłoby do autobusu bez kierowcy. Czy jako społeczeństwo jesteśmy więc gotowi na cyfrową rewolucję? Na te i inne pytania odpowiada najnowszy raport Fundacji Digital Poland, który powstał we współpracy z firmą doradczą PwC, IQS i pod patronatem Polpharmy.

Raport „Technologia w służbie społeczeństwu. Czy Polacy zostaną społeczeństwem 5.0?” szczegółowo analizuje obecny stan rzeczy i stawia diagnozę oceniającą nastroje Polaków i ich gotowość na realizację wizji Społeczeństwa 5.0, które jest w stanie aktywnie wykorzystywać technologie celem rozwiązania strategicznych problemów kraju.

Punktem wyjścia do zbadania nastawienia Polaków wobec nowych technologii było zrozumienie i określenie strategicznych wyzwań, przed jakimi według badanych stoi Polska w XXI. Jak wskazują wyniki, obywatele są najbardziej świadomi kwestii dotyczących: środowiska i klimatu oraz zdrowia i opieki medycznej, zwłaszcza w kontekście starzejącego się społeczeństwa.

Co ciekawe, badani dostrzegają również to, że w rozwiązaniu tych problemów może pomóc rozwój nowych technologii. Aż 97% z nich odpowiedziało, że technologie są potrzebne, a ponad 90% dostrzega ich kluczową rolę w rozwoju polskiej gospodarki. Istotny jest dla nich również fakt, że innowacje pozwalają zaoszczędzić czas i pieniądze, co sprawia, że ludziom żyje się wygodniej.

I choć zdążyliśmy już oswoić się z mobilnym Internetem i smartfonami, bez których nie wyobrażamy sobie życia, w społeczeństwie wciąż dostrzegalny jest strach przed dalszym rozwojem cyfrowym i m.in. automatyzacją produkcji. Obawiamy się konkurencji ze strony robotów, które zdają się zagrażać redukcją miejsc pracy.

Z regularnie prowadzonych przez PwC badań wynika, że społeczeństwa są bardzo świadome zmian, jakie zachodzą w związku z transformacją cyfrową. Z jednej strony dostrzegają w technologiach szanse na rozwiązanie ważnych problemów, choćby tych związanych z klimatem czy opieką zdrowotną – za przykład mogą służyć pozytywnie oceniane panele fotowoltaiczne, czy opaski monitorujące stan zdrowia. Z drugiej zaś strony obawiają się o swoje miejsca pracy. W tym miejscu warto przypomnieć, że w Polsce do 2025 r. może brakować nawet 1,5 mln pracowników, zatem automatyzacja powinna być nieodłącznym elementem rozwoju naszej gospodarki. Odpowiedzialnym działaniem ze strony rządów, organizacji pozarządowych i pracodawców jest współpraca w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych, których rola w przyszłości będzie rosła. Przykładem takiego działania jest program PwC „New World, new skills”. – Piotr Łuba, partner w PwC, lider front office transformation.

Od Entuzjastów po Odrzucających – jak Polacy postrzegają technologię?

Jak zauważa w raporcie dr. hab. Urszula Soler – socjolog badająca nowe technologie w kontekście interakcji społecznych i bezpieczeństwa – 90% Polaków widzi w technologiach szansę dla siebie i Polski. Nie jest to jednak grupa jednorodna. Wyniki badań przeprowadzonych przez IQS pozwoliły na podzielenie Polaków zgodnie z ich nastawieniem do nowoczesnych technologii na cztery grupy. Są to Entuzjaści, Sceptycy, Wybredni oraz Odrzucający.

Entuzjaści stanowią aż 40% badanych. Grupa ta trafnie diagnozuje współczesne problemy Polski, umiejscawiając je przede wszystkim w obszarze wyzwań demograficznych oraz problemów klimatycznych. Co nie powinno być zaskakujące, są to głównie ludzie młodzi i w średnim wieku (do 44 lat), z wykształceniem wyższym, najczęściej dobrze sytuowani, zamieszkujący miasta wielkości od 100 do 500 tysięcy.

Entuzjaści są najbardziej perspektywicznym segmentem dla budowy społeczeństwa 5.0. Jego przedstawiciele w rozwoju technologii upatrują szans na rozwój gospodarki oraz wprowadzenia kolejnych ułatwień w życiu codziennym. Rewolucja technologiczna, u progu której stoimy, ma więc w Polsce podwaliny w postaci osób pozytywnie nastawionych do nowych technologii, mających umiejętność poruszania się w cyfrowym świecie, świadomych i otwartych na różnego rodzaju technologiczne nowinki. – Alina Lempa, prezes IQS.

Drugą wyraźnie zaznaczającą się w raporcie grupą są Sceptycy (38%), którzy pozytywnie oceniają nowinki techniczne, ale jedynie w wąskim zakresie ograniczonym do takich zagadnień jak medycyna, motoryzacja i energetyka. Dla tej grupy, składającej się przede wszystkim z mieszkańców miast (do 100 tyś.) ze średnim wykształceniem, najważniejszymi wyzwaniami stojącymi przed Polską są problemy związane z pracą.

Wybredni stanowią trzecią grupę (12%) – akceptują nowe technologie w większym stopniu niż Sceptycy, ale nie tak bezwarunkowo jak Entuzjaści. Są to osoby starsze (powyżej 55 lat), częściej mieszkańcy wsi. Niespecjalnie interesują ich wyzwania, przed którymi stoi ich kraj, dostrzegają natomiast, że technologie mogą być użyteczne w codziennym życiu, szczególnie w kwestii oszczędności czasu i pieniędzy.

Co dziesiąty Polak należy natomiast do grupy czwartej, czyli Odrzucających. Najczęściej są to nisko wykształcone kobiety w wieku powyżej 65 lat. W ich opinii głównymi problemami Polski są kwestie zdrowotne oraz zła, nienaturalna dieta Polaków. Wszystkie zastosowania nowych technologii oceniają negatywnie, za wyjątkiem tych, które mogą poprawić sytuację energetyczną. Odrzucający nie potrafią poruszać się wśród nowych technologii i uważają, że prowadzą one do tego, że ludzie rzadko ze sobą rozmawiają.

Obawy, które dystansują nas od technologii

W ramach badań, przeprowadzonych na potrzeby raportu Fundacji Digital Poland, respondenci wskazywali również swoje obawy związane z nadejściem cyfrowej rewolucji. Aż 83% Polaków boi się tego, że nowe technologie doprowadzą do rozpadu więzi społecznych i alienacji. Niepokojący jest jednak fakt, że aż 45% uznało, że korzystanie z nowych technologii prowadzi do różnego rodzaju chorób.

Na aspekt zdrowia, jako tego co najbardziej interesuje Polaków, zwraca w raporcie uwagę prof. Janusz Czapiński, wieloletni kierownik projektu „Diagnoza społeczna”. Zauważa on, że z jednej strony chętnie zobaczylibyśmy nowoczesne technologie w systemie ochrony zdrowia, ale obawiamy się robotów, które miałyby przeprowadzać operacje (taką gotowość wyraża tylko 34% badanych).

Cyfryzacja może istotnie przyczynić się do rozwiązania problemów naszego systemu ochrony zdrowia oraz zwiększenia satysfakcji pacjenta. Telekonsultacje mogą ułatwić dostęp do lekarza i skrócić kolejki, a zdalne monitorowanie stanu zdrowia wpłynąć na lepszą profilaktykę i zmniejszenie liczby zachorowań. Ponadto, takie rozwiązania jak e-recepta czy e-zwolnienie, umożliwią bardziej efektywne wykorzystanie środków finansowych, a także zaoszczędzenie czasu lekarzy. Wyzwaniem jest jednak zapewnienie odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa informacji. – Markus Sieger, prezes Polpharmy.

Chęć Polaków do korzystania z innowacyjnych rozwiązań jest więc dość ograniczona. Podczas gdy połowa z badanych zdecydowałaby się na zdalną wizytę u lekarza, już mniej niż 1/3 z nas wsiadłaby do autobusu bez kierowcy czy zastąpiła produkty mięsne podobnie smakującą, ale sztucznie wyhodowaną żywnością. Z drugiej strony aż 95% z nas z chęcią widziałaby panele fotowoltaiczne na każdym dachu domu – to rozwiązanie miało jednak niebagatelnie dłuższy czas na zbudowanie świadomości korzyści jego zastosowania względem innych wymienianych innowacji.

Wnioski z badania pokazują wyraźnie, że Polska, choć w dużym stopniu toleruje nowe technologie i widzi w nich szansę na zbudowanie lepszej przyszłości, nadal stoi przed wieloma wyzwaniami. Z jednej strony Polacy uważają, że technologie są przydatne, z drugiej ich podejście bywa zachowawcze ze względu na obawy, jakie pojawiają się wraz z kolejnymi niuansami. Dlatego, by nasz kraj mógł zacząć zmierzać w kierunku skoncentrowanego na człowieku (ang. human-centric society) społeczeństwa 5.0, potrzebne jest rozwianie obaw społeczeństwa, zwiększenie jego świadomości oraz zaktualizowanie wiedzy Polaków w zakresie nowych technologii. Powszechne edukowanie w oparciu o dokładne zrozumienie obywateli przygotuje nasz kraj na cyfrową rewolucję.

Tego właśnie zadania podjęła się Fundacja Digital Poland wraz z partnerami: PwC, IQS oraz firmą Polpharma, tworząc raport „Technologia w służbie społeczeństwu. Czy Polacy zostaną społeczeństwem 5.0?”, który stanowi źródło niezależnej i obiektywnej wiedzy o nastrojach i świadomości społecznej odnośnie nowych technologii. Raport został przygotowany w ramach pierwszej edycji Festiwalu Cyfryzacji , który odbywał się w dniach 01-10.10.2019. Celem festiwalu jest zaktualizowanie wiedzy społeczeństwa na temat nowych technologii i cyfryzacji. Raport będzie wykonywany corocznie celem monitorowania gotowości Polaków do bycia Społeczeństwem 5.0.

W fundacji uważamy, że cyfryzacja jest siłą napędową rozwoju innowacji i kluczem do wzrostu konkurencyjności polskiej gospodarki. Wdrożenie nowych technologii nie odbędzie się bez szerokiej zgody społeczeństwa na ich stosowanie w życiu codziennym. Niestety coraz częściej społeczeństwo lekceważy wiedzę naukową w wyniku rosnącej dezinformacji w mediach społecznościowych i samym internecie. Obserwujemy też ze smutkiem coraz mniejszą rolą autorytetów naukowych. Dlatego powstał Festiwal Cyfryzacji, by przekonać Polaków co do benefitów wynikających z cyfryzacji. Wierzymy, że ten cykliczny raport przyczyni się do lepszej debaty w sferze publicznej i formułowania działań wspierających popularyzację nowych technologii w Polsce. – Aleksander Kutela, wiceprezes Ringier Axel Springer Polska oraz Przewodniczący Rady Fundacji Digital Poland

Rada Nadzorcza Ronson Development powołała dotychczasowego członka zarządu Spółki, Boaza Haima, na stanowisko prezesa. Zastąpi on Nira Netzera, który we wrześniu zapowiedział rezygnację z pełnionej funkcji.

Boaz Haim, który od kwietnia br. pełni funkcję członka zarządu Ronson Development, obejmie stanowisko prezesa z dniem 1 grudnia 2019 r.

– Jako członek zarządu Ronson Development od ponad pół roku miałem okazję uczestniczyć w życiu Spółki i obserwować jej funkcjonowanie. Wiem, że przejmuję od Nira Netzera zarządzanie firmą o stabilnej pozycji, znajdującą się w dobrej sytuacji finansowej i mającą przed sobą bardzo dobre perspektywy. Jestem przekonany, że Ronson Development może się dalej rozwijać, budując pozycję wiodącej firmy deweloperskiej. Miałem już okazję poznać świetny zespół, z którym będę miał przyjemność pracować i jestem przekonany, że wspólnie odniesiemy wiele sukcesów. Wraz z pozostałymi członkami zarządu będziemy dążyć do umacniania pozycji Ronson Development na rynku, dbając o interesy naszych klientów oraz akcjonariuszy – powiedział Boaz Haim, nowo powołany prezes Ronson Development.

Boaz Haim jest pochodzącym z Izraela adwokatem z dwunastoletnim doświadczeniem w inwestycjach nieruchomościowych. Karierę zawodową rozpoczął w 2007 r. w kancelarii J.D. Shachor, jako adwokat specjalizujący się w prawie nieruchomości. W 2010 r. rozpoczął praktykę zawodową, jako adwokat w kancelarii Tik, Gilad, Keynan, trzy lata później został w niej partnerem, a w 2017 r. – wspólnikiem i partnerem zarządzającym. Obecnie kancelaria ta funkcjonuje pod nazwą Keynan, Haim & Co. i jest jedną z czołowych izraelskich firm prawniczych zajmujących się nieruchomościami.

W 2005 r. Boaz Haim ukończył studia prawnicze w Sha’arei Mishpat College (obecnie Akademickie Centrum Prawa i Nauki). Jest również absolwentem Uniwersytetu Bar-Ilan w Ramat Gan, gdzie w 2019 r. ukończył studia podyplomowe (Master’s degree) na kierunku Rozwiązywanie Konfliktów, Zarządzenie i Negocjacje.

Obecnie w skład zarządu Ronson Development wchodzą także: Andrzej Gutowski, wiceprezes i dyrektor ds. sprzedaży i marketingu, związany ze spółką od 2003 r., Rami Geris, wiceprezes i dyrektor finansowy (CFO), w spółce od 2007 r., oraz Alon Haver, pełniący funkcję członka zarządu od 2017 r.

• Rynki akcyjne pod historycznymi szczytami
• Ostatnie tygodnie czasem niższej zmienności
• Nowy termin brexitu  

Ostatnie tygodnie charakteryzują się niższą zmiennością, brakuje też jednoznacznych impulsów do konkretnych działań. Od początku miesiąca obserwujemy delikatny „risk-on”. Indeks MSCI World Index odnotował wzrost o 1,3 proc. Jeszcze mocniej wzrósł indeks MSCI Emerging Markets – blisko 3 proc. To zapewne efekt słabości dolara, który spadł o prawie 2 proc. Osłabienie amerykańskiej waluty może mieć związek z ekspansją bilansu FED. Co prawda na ostatnim posiedzeniu Rezerwy Federalnej jej szef Jerome Powell twierdził, że zakupy długu nie są nowym programem QE, a ich celem jest zapobieganie sytuacji, jaka miała miejsce we wrześniu, kiedy gwałtownie wzrosła stopa repo. Jednak skala tego procesu i gwałtowny wzrost bilansu może wpływać na słabość dolara.

Rynki akcyjne są pod szczytami cen. W USA uwagę inwestorów skupia sezon wyników S&P500. Do tej pory dane  opublikowało 168 spółek. Sprzedaż wzrosła o 2,8 proc., zyski spadły o 0,17 proc. Choć wyniki są słabe, to i tak są one powyżej oczekiwań analityków. Mamy więc specyficzną sytuację, w której wyceny na rynku są wysokie, wyniki spółek są słabe, natomiast ceny akcji rosną. Z czego to wynika? Po części związane jest to z ekspansywną polityką banków centralnych, wspierająco działa też temat umowy handlowej czyli, możliwość podpisania porozumienia tzw. „fazy pierwszej” pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Chinami. Pozytywne ruchy obserwujemy z obu stron. Chiny mają zobowiązać się do zakupu amerykańskich produktów rolnych. Nastąpiła całkowita zmiana narracji – od wzajemnych gróźb do momentu, w którym obie strony wyraźnie szukają porozumienia.

Brexit wciąż bez finału. Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej kolejny raz odsuwa się w czasie, co pozytywnie wpływa na rynek. Brytyjska Izba Gmin poparła projekt ustawy o porozumieniu w sprawie opuszczenia Unii Europejskiej jednocześnie odrzucając wniosek o szybką pracę nad ustawą. Obecnie najbardziej realne wydaje się̨ przedłużenie okresu wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii. Przewodniczący rady Unii Donald Tusk podał nawet, że może to nastąpić 31 stycznia 2020 r., chociaż samo rozstrzygnięcie tej sytuacji jest coraz bliżej.

• Poprawa nastrojów na akcjach
• Spółki zaskoczyły wynikami
• Pierwsze sądowe orzeczenia po decyzji TSUE bez wpływu na rynki

Ryszard Rusak, Dyrektor Inwestycyjny ds. Akcji Generali Investments TFI

Rozpoczął się sezon publikacji wyników za III kwartał. Solidne dane powinien dostarczyć sektor finansowy. Oczekujemy, że największe banki: PKO BP, Pekao, ING, Santander Polska zaraportują dwucyfrową dynamikę zysku netto. Z kolei spadku zysku oczekujemy w przypadku Alior Banku (wysoki poziom rezerw) oraz Banku Millennium (pierwszy kwartał konsolidacji Eurobanku). Sektorem, który pozytywnie wyróżnia się w kategorii dynamiki zysku, są dobra konsumpcyjne – tu w przypadku wybranych spółek wzrost może być nawet rzędu 30 proc. Oczekujemy dobrych wyników spółek paliwowych. Słabsze rezultaty może zanotować PGNiG, co wynika z niskich cen gazu. Mimo to spadek cen tego paliwa kopalnego pozytywnie wpływa na spółki chemiczne, spośród których na plus wybija się Grupa Azoty. Mocny spadek wyniku netto widzimy w przypadku JSW. W branży TMT oczekujemy dobrych wyników w Comarchu oraz Orange Polska, jednak w obu przypadkach są to zwyżki wsparte wydarzeniami jednorazowymi. Spółki przemysłowe – jako całość – nie będą błyszczeć. W niektórych przypadkach ujemna dynamika zysku netto może wynieść nawet 30-40 proc.

Co do wyników za III kwartał mamy jeszcze za mało informacji, aby pokusić się o większe podsumowanie, jednak pierwsze opublikowane wyniki wyglądają obiecująco. Nawet spółki koniunkturalne, w dużej mierze zależne od sytuacji w przemyśle europejskim, pokazały dobre odczyty, chociażby Grupa Kęty. Zaskoczyły one nawet niektórych analityków, którzy wskazywali, że wynikach za miniony kwartał będziemy mogli zauważyć symptomy spowolnienia.

Sytuacja na polskim rynku akcji jest pochodną tego, co dzieje się na rynkach globalnych. Obserwując zachowanie akcji polskich indeksów można powiedzieć, że w ostatnich dniach przynajmniej chwilowo przycichły problemy z którymi borykał się nasz rynek, takie jak np. kredyty hipoteczne indeksowane do CHF. Pojawiły się co prawda pierwsze niekorzystne dla banków orzeczenia sądu, ale rynek nie zareagował na nie nerwowo. W ostatnich dniach mieliśmy nawet do czynienia z mocnym odbiciem „banków frankowych”.

Trzeba jednak mieć na uwadze, że temat kredytów frankowych będzie jeszcze wracał w następnych miesiącach. Zapewne będziemy świadkami wzrostu liczby roszczeń klientów i spraw sądowych. To sprawia, że cały proces będzie rozłożony na lata i jeszcze nie wiemy, jak ostatecznie wpłynie na sektor.