Bieżący tydzień złoty rozpoczyna spadkami i powrotem w okolice minimów notowanych w ubiegłym tygodniu.
Na złotego w ostatnich dniach wpływały nie tylko czynniki zewnętrzne, znaczenie miały również sprawy krajowe. Najbardziej jednoznacznym winowajcą ostatniego osłabienia PLN jest Rada Polityki Pieniężnej, która utrzymuje swoje neutralne (żeby nie napisać “gołębie”) nastawienie, mimo prognozowanego wzrostu inflacji. Podczas ostatniej konferencji Adam Glapiński stwierdził, iż na podwyżki stóp możemy poczekać nawet do końca 2020 r.
Marcowa projekcja NBP zakłada, że wzrost gospodarczy w Polsce będzie wyraźnie wyższy od oczekiwanego w listopadzie, dynamika cen w horyzoncie prognozy ma natomiast dość powoli kierować się na północ. Szybkiemu wzrostowi cen ma nie sprzyjać m.in. brak oczekiwanej podwyżki cen energii elektrycznej w 2018 r. i spodziewane umocnienie złotego.
Od pewnego czasu obserwujemy przesuwanie oczekiwań analityków względem podwyżek stóp procentowych w Polsce na drugą połowę 2019 r. (lub później). To oraz następujące przesuwanie oczekiwań rynku w naszej opinii jest jednym z głównych czynników, który może przeszkadzać złotemu w umocnieniu.
SPOJRZENIE NA GŁÓWNE WALUTY
EUR
Kurs EUR/PLN w poniedziałek umocnił się o 0,3%, wahając się w widełkach 4,19 – 4,21. Euro w relacji do dolara amerykańskiego w poniedziałek nie było poddane zbyt dużym wahaniom. Poranne osłabienie euro w połowie dnia nieco ustąpiło, a para EUR/USD skorzystała na osłabieniu USD, kończąc na lekkim plusie.
GBP
Kurs GBP/PLN w poniedziałek umocnił się o 0,5%, wahając się w widełkach 4,70 – 4,75. Brytyjska waluta w ostatnich dniach zyskiwała, m.in. z uwagi na brak istotnych, negatywnych informacji dotyczących negocjacji ws. Brexitu, które wcześniej nie pozwalały brytyjskiej walucie na umocnienie.
Bieżący tydzień nie będzie zbyt obfity w istotne informacje z Wielkiej Brytanii. Kluczowe wydarzenie tygodnia będzie miało miejsce dziś – Kanclerz Skarbu, Philip Hammond przedstawi tzw. Spring Statement, w którym zawarte będą projekcje gospodarcze i te, dotyczące sytuacji fiskalnej przygotowane przez Office of Budget Responsibility. Hammond prawdopodobnie w nieco bardziej optymistycznym tonie wypowie się w kwestii oczekiwanego tempa wzrostu gospodarczego Zjednoczonego Królestwa. Powinien również podkreślić, że sytuacja fiskalna sprawia, że potrzeby pożyczkowe państwa powinny być minimalne.
USD
Kurs USD/PLN w poniedziałek umocnił się o 0,2%, wahając się w widełkach 3,40 – 3,42. Wczorajszy dzień nie był obfity w nowe, istotne informacje. Dziś z kolei poznamy najważniejszy odczyt w tym tygodniu – szacunki dynamiki cen w USA w lutym. Są to ostatnie, tak istotne dane, które na ręce otrzymają członkowie FOMC przed spotkaniem decyzyjnym Banku, zaplanowanym na przyszły tydzień.
O ile w tym momencie raczej mocno nieprawdopodobne jest to, żeby dane istotnie wpłynęły na marcową decyzję Banku, o tyle warto będzie obserwować odczyty w kontekście potencjalnych zmian w średnim i dłuższym terminie. Najbardziej interesują nas zmiany inflacji bazowej, która jest lepszą od zwykłej CPI miarą presji inflacyjnej i której odczyty w grudniu i styczniu pozytywnie zaskoczyły rynki. Obecnie bazowa dynamika CPI od dwóch miesięcy utrzymuje się na poziomie 1,8% rocznie i znajduje się jedynie nieznacznie poniżej celu inflacyjnego FED. Konsensus zakłada, że inflacja bazowa w lutym znalazła się w okolicy poziomu 1,8% rocznie, dynamika CPI z kolei ma odnotować wzrost z poziomu 2,1% do 2,2% rocznie.
KLUCZOWE PUBLIKACJE
12:30 – Philip Hammond, Kanclerz Skarbu UK przedstawi tzw. Spring Statement
13:30 – dane o inflacji CPI i bazowej inflacji CPI w USA w lutym
Autor: Roman Ziruk, Ebury
