Kursy walut
Ładowanie kursów…
◆Kalendarz podatkowy

Lustro, kamera czy nowa trasa? Trzy sposoby na martwe pola na terenie zakładu

Martwe pola w magazynach i na placach przemysłowych zwiększają ryzyko kolizji oraz potrąceń. Sprawdzamy, jak poprawić widoczność i bezpieczeństwo ruchu za pomocą zmian organizacyjnych, luster drogowych i systemów ostrzegawczych.

-Reklama-Biuro Tłumaczeń OnlineBiuro Tłumaczeń Online

Wózek widłowy wyjeżdża z bramy magazynu. W tej samej chwili zza narożnika hali wychodzi pracownik z dokumentami w ręku. Obaj zauważają się dopiero wtedy, gdy na spokojną reakcję jest już za późno. Takie miejsca są na terenie wielu zakładów i centrów dystrybucyjnych, a zimą robi się ich więcej. Wcześniej zapada zmrok, pryzmy odgarniętego śniegu zawężają drogi, a w szczycie sezonu na placu pojawiają się pracownicy tymczasowi i kierowcy, którzy nie znają terenu.

To nie jest sprawa wyłącznie działu BHP. Za bezpieczną organizację ruchu na terenie zakładu odpowiada pracodawca, a kolizja wózka z samochodem czy potrącenie pieszego to nie tylko zagrożenie dla ludzi. To także przestój, przesunięte wysyłki, rozmowy z ubezpieczycielem i godziny pracy kadry kierowniczej poświęcone na wyjaśnianie zdarzenia. Martwe pola można ograniczać na trzy sposoby. Każdy ma swoje zalety, koszty i ograniczenia.

Najpierw mapa martwych pól

Zanim firma wybierze rozwiązanie, powinna wiedzieć, gdzie dokładnie leży problem. Najlepiej przejść trasy, którymi codziennie poruszają się operatorzy wózków, kierowcy ciężarówek i piesi, także w godzinach największego ruchu i po zmroku. Cenne są rozmowy z operatorami, bo to oni najlepiej wiedzą, gdzie „zawsze trzeba uważać”. Warto też przejrzeć zgłoszenia zdarzeń potencjalnie wypadkowych, jeśli firma je prowadzi. W hali takie miejsca to zwykle skrzyżowania alejek, wyjazdy zza wysokich regałów i drzwi, przez które piesi wchodzą prosto na drogę wózków. Na placu będą to narożniki budynków, bramy magazynowe i wyjazd na ulicę. Wynikiem powinna być prosta mapa placu i hal z zaznaczonymi miejscami, w których jeden uczestnik ruchu nie widzi drugiego.

Sposób pierwszy: zmiana organizacji ruchu

Najtańsze rozwiązanie często polega na usunięciu przyczyny, a nie na łagodzeniu skutków. Czasem wystarczy przestawić kontener, który zasłania wyjazd, przenieść miejsce składowania pustych palet albo wprowadzić ruch jednokierunkowy na wąskiej drodze wokół hali. Wydzielone i oświetlone przejścia dla pieszych, które nie przecinają strefy rozładunku, rozwiązują wiele problemów, zanim pojawi się potrzeba montażu jakichkolwiek urządzeń. Pomaga też wprowadzenie ograniczenia prędkości na terenie zakładu i wyraźne oznakowanie go przy bramie, a także zasada, że kierowcy z zewnątrz czekają na załadunek w jednym, wyznaczonym miejscu. Część takich zmian wymaga głównie decyzji kierownika i farby do oznakowania poziomego.

Ograniczenie tej metody jest oczywiste. Nie da się przesunąć narożnika hali ani bramy wjazdowej, a na ciasnym placu każda zmiana trasy ma swoje granice.

Sposób drugi: lustra drogowe

Tam, gdzie przeszkody nie da się usunąć, prostym uzupełnieniem są sferyczne lustra drogowe. Wypukła tafla pokazuje szerszy wycinek drogi niż zwykłe lustro, więc kierowca może zauważyć pieszego lub inny pojazd, zanim wjedzie w strefę zagrożenia. Obraz w lustrze wypukłym jest jednak pomniejszony, więc trudniej ocenić w nim odległość i prędkość. Lustra nie potrzebują zasilania, a poza czyszczeniem i kontrolą mocowania praktycznie nie wymagają obsługi. Po zmroku są jednak skuteczne tylko przy dobrym oświetleniu placu. Przydają się nie tylko na placu, ale też w hali, choćby przy skrzyżowaniach alejek i wyjazdach zza regałów. Modele o średnicy od 30 do 95 cm, dostępne na przykład w ofercie K-ekspert, montuje się na słupach rurowych o średnicy 40-60 mm, a także na ścianach i ogrodzeniach.

Skuteczność lustra zależy od montażu. Im większa odległość, z której kierowca ma w nie patrzeć, tym większej średnicy potrzeba. Lustro powinno wisieć tak, żeby kierowca widział je ze swojego miejsca, bez wychylania się z kabiny. Zimą przydaje się osłona nad taflą, która ogranicza gromadzenie się śniegu i wody na tafli. Jeśli lustro miałoby stanąć w pasie drogi publicznej, na przykład naprzeciw wyjazdu z zakładu, trzeba to uzgodnić z zarządcą drogi, bo lustro staje się wtedy elementem organizacji ruchu.

Sposób trzeci: kamery i systemy ostrzegawcze

W halach o dużym natężeniu ruchu i przy cofaniu dużych pojazdów stosuje się kamery, czujniki zbliżeniowe oraz lampy, które wyświetlają na posadzce wyraźny punkt świetlny przed nadjeżdżającym wózkiem. Takie rozwiązania sprawdzają się tam, gdzie zagrożenie przemieszcza się razem z pojazdem, na przykład przy cofaniu albo w długich alejkach, z których wózek może wyjechać w wielu miejscach. Przy bramach hal montuje się też lampy ostrzegawcze, które włączają się, gdy z magazynu wyjeżdża wózek.

Takie systemy mają jednak swoją cenę. Wymagają zasilania, serwisu i przeszkolenia operatorów, a sam obraz z kamery pomaga tylko wtedy, gdy kierowca rzeczywiście patrzy na monitor. Zimą obiektywy i czujniki pracujące na zewnątrz trzeba regularnie czyścić ze śniegu i błota. Dlatego systemy ostrzegawcze najlepiej traktować jako uzupełnienie dobrej organizacji ruchu i wydzielonych przejść dla pieszych, a nie ich zastępstwo.

Które rozwiązanie do którego miejsca?

  • Przeszkodę da się usunąć albo przestawić: zmiana organizacji ruchu.
  • Stały narożnik, brama lub wyjazd zza budynku: lustro drogowe, w razie potrzeby z dodatkowym oznakowaniem.
  • Intensywny ruch wózków, cofanie ciężarówek, długie alejki: systemy ostrzegawcze, najlepiej razem z wyznaczonymi przejściami.
  • Miejsca, w których dochodziło już do niebezpiecznych sytuacji: zwykle połączenie kilku metod.

W praktyce te sposoby się nie wykluczają. Na wielu placach najlepiej działa zestaw: przejście dla pieszych odsunięte od rampy, lustro przy narożniku hali i lampa ostrzegawcza na wózku, który najczęściej wyjeżdża z magazynu. Przy porównywaniu ofert warto patrzeć nie tylko na cenę zakupu, ale też na koszt utrzymania. Lustro wymaga głównie czyszczenia i kontroli mocowania, a system elektroniczny także przeglądów, napraw i czasu osoby, która za niego odpowiada.

Po kilku tygodniach warto zapytać operatorów i kierowców, czy zmiany rzeczywiście pomogły, i w razie potrzeby przesunąć lustro albo poprawić trasę.

Zima jako test

Najlepszym momentem na taki przegląd jest początek zimy. W grudniu zmrok zapada wcześnie, w wielu firmach ruch na placu jest największy w roku, a pryzmy śniegu potrafią zmienić jego układ z dnia na dzień. Po obfitych opadach warto sprawdzić, czy pryzmy nie zasłaniają luster i przejść oraz czy działają lampy na placu. Pracownikom tymczasowym i nowym kierowcom mapę placu najlepiej pokazać pierwszego dnia, a nie dopiero po pierwszej niebezpiecznej sytuacji. Ustalenia dobrze jest spisać: miejsce, wybrane rozwiązanie, osobę odpowiedzialną i termin wdrożenia.

Małe zmiany, mniejsze ryzyko

Wiele z tych zmian nie wymaga dużego budżetu ani przebudowy placu. Przestawiony kontener, lustro przy narożniku hali i wyznaczone przejście zwykle kosztują mniej niż skutki jednej poważnej kolizji. Najtrudniejsze jest co innego: spojrzenie na własny zakład oczami operatora, który właśnie wyjeżdża zza rogu.

Disclaimer: Informacje zawarte w niniejszej publikacji służą wyłącznie do celów informacyjnych. Nie stanowią one porady finansowej lub jakiejkolwiek innej porady, mają charakter ogólny i nie są skierowane do konkretnego adresata. Przed skorzystaniem z informacji w jakichkolwiek celach należy zasięgnąć niezależnej porady. AI może wspierać pracę redakcji. Zasady wykorzystania AI.

Wybrane kategorie