Przedsiębiorcy z Dolnośląskiego – spieszcie się po ostatnie dotacje!

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Przedsiębiorcy z Dolnośląskiego – spieszcie się po ostatnie dotacje!

Jeszcze tylko do 16 września dolnośląscy przedsiębiorcy mogą ubiegać się o dofinansowanie ze Schematu 1.1.A2 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Dolnośląskiego (RPO WD). Do podziału jest ponad 29 mln zł. To doskonała okazja na realizację inwestycji w firmie przy wsparciu z Unii Europejskiej jeszcze w tym roku. Konkurs przeznaczony jest jednak dla bardzo zdeterminowanych przedsiębiorców – projekty muszą zostać zrealizowane do końca listopada 2014 r.

Zbliża się moment uruchomienia programów dotacyjnych z nowego budżetu UE na lata 2014-2020. Dokładne terminy rozpoczęcia konkursów i warunki udziału w nich nie są jeszcze jednak znane. Dolnośląscy przedsiębiorcy, którzy chcą unowocześnić swoją działalność mają szansę zrobić to przy wsparciu z Unii jeszcze w tym roku. Trwa bowiem nabór wniosków do Schematu 1.1.A2 RPO WD. W ramach tego programu dotacyjnego prowadzący działalność gospodarczą mogą otrzymać zwrot nawet 50% kosztów inwestycji, które dotyczą innowacji produktowych lub procesowych na poziomie przedsiębiorstwa. Terminy obowiązujące w konkursie są napięte, warto więc zapoznać się z wymaganiami stawianymi wnioskodawcom, aby lepiej przygotować aplikację.

Prostsze zasady
Konkurs przeznaczony jest dla małych, średnich i mikro- przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w województwie dolnośląskim przez co najmniej 2 lata. Mogą oni zdobyć wsparcie w postaci refundacji maksymalnie połowy kosztów kwalifikowanych poniesionych w ramach realizacji projektu. Obowiązują jednak ograniczenia co do wartości tych wydatków oraz ich rodzaju. Minimalna ich kwota nie może być niższa niż 100 tys. zł, a maksymalna nie może z kolei przekroczyć 1,6 mln zł. Do kosztów kwalifikowanych zaliczane są wyłączenie wydatki na zakup ruchomych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także specjalistycznych szkoleń oraz usług doradczych ściśle związanych z realizacją projektu. Mimo tych ograniczeń konkurs daje bardzo wiele możliwości, a w porównaniu do poprzednich naborów znacznie zwiększono dostępność dotacji dla szerszego grona firm. – Przede wszystkim obniżono wymagania co do samej innowacyjności. Obecnie warunkiem koniecznym nie jest już, aby sięgała ona poziomu regionu, kraju czy świata, a jedynie samego przedsiębiorstwa. Dzięki temu po dotacje mogą sięgnąć mniej zaawansowane technologicznie firmy na przeprowadzenie prostszych inwestycji polegających, np. na zakupie maszyn lub urządzeń ulepszających obecnie oferowane przez przedsiębiorstwo produkty – mówi Irmina Jankowska, Konsultant ds. funduszy UE w firmie ECDF, specjalizującej się w pozyskiwaniu finansowania dla MŚP. Ponadto, aby ułatwić dostęp do dofinansowania zmieniono kryterium „Doświadczenie Wnioskodawcy”, które dotychczas preferowało podmioty mogące pochwalić się doświadczeniem w realizacji projektów unijnych. Teraz dodatkowe punkty przyznawane będą firmom, które nie korzystały dotąd z dotacji.

Trudniejsze terminy
Wymogi dotyczące innowacyjności zeszły na drugi plan w obecnym naborze do Schematu 1.1.A2 RPO WD. Zastąpiły je jednak kryteria premiujące stopień zaawansowania realizacji projektu. Nic dziwnego – prace z nim związane muszą zakończyć się do 30 listopada. Dlatego też najwyżej oceniane będą projekty będące już w realizacji lub całkowicie zrealizowane. – W większości konkursów dotacyjnych projekt można rozpocząć dopiero po złożeniu wniosku. W przypadku tego naboru, organizatorzy otworzyli pewną „furtkę”. Inwestycje można zacząć realizować już od dnia ogłoszenia konkursu, czyli od 17 lipca. Dzięki temu przedsiębiorcy zyskują kilka tygodni na podjęcie działań związanych z przeprowadzaniem projektu przed złożeniem wniosku i tym samym na zyskanie dodatkowych punktów – tłumaczy Irmina Jankowska z ECDF.

Ze względu na wymagające terminy, organizatorowi konkursu – Dolnośląskiej Instytucji Pośredniczącej, zależy na przyznaniu dofinansowania tym wnioskodawcom, którzy udowodnią swoją zdolność i determinację do realizacji projektu. Dlatego wyższą ocenę zdobędą aplikacje, z których będzie jasno wynikać, że przedsiębiorca jest w trakcie realizacji inwestycji bądź zrealizował ją w całości, bez wiedzy czy otrzyma dotację. Ponadto premiowane będą podmioty, które zadeklarują wolę uzyskania wsparcia niższego niż maksymalnie dla nich dostępne. I tak jeśli wnioskodawca zapewni wkład własny na poziomie co najmniej 20 punktów procentowych większy od minimalnego, może liczyć na aż 4 punkty przy ocenie wniosku.

Zdobądź bonus

Wprowadzone zmiany, ułatwiające pozyskanie dotacji na mniej innowacyjne projekty, mogą przełożyć się na spore zainteresowanie konkursem dolnośląskich przedsiębiorców. Tym bardziej, że niewiele jeszcze wiadomo o programach z nowej perspektywy finansowej. Zainteresowani tym rodzajem wsparcia z UE powinni więc postarać się, aby uzyskać jak najwyższą liczbę punktów. Maksymalnie, za spełnienie kryteriów merytorycznych i sektorowych, można ich zdobyć 37. We wniosku warto podkreślić te aspekty inwestycji, które są dodatkowo punktowane. I tak premiowane będą projekty oparte o patenty lub zgłoszenia patentowe, wykorzystujące prowadzone lub zakupione wyniki prac badawczo-rozwojowych, pozytywnie wpływające na środowisko, prowadzące do wzrostu zatrudnienia czy mające wpływ na rozwój społeczeństwa informacyjnego. – Planując inwestycję, która ma być dofinansowana ze Schematu 1.1.A2 RPO WD, warto zastanowić się nad jej lokalizacją. Bonus punktowy można otrzymać za umiejscowienie jej na obszarach wiejskich i małych miast, a także w obszarach miejskich charakteryzujących się, np. występowaniem niekorzystnych trendów demograficznych, wysokim poziomem bezrobocia, ubóstwa czy niskim wskaźnikiem prowadzenia działalności gospodarczej – radzi Irmina Jankowska z ECDF. Ponadto warto postawić na współpracę z jednostką naukową oraz z co najmniej dwoma innymi przedsiębiorcami z regionu przy realizacji projektu. Każdy punkt się liczy, a dofinansowanie otrzymają tylko ci wnioskodawcy, którzy zdobędą ich najwięcej.

W sierpniu niemal 74 proc. Polaków było przeciwnych wprowadzeniu euro w Polsce.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
W sierpniu niemal 74 proc. Polaków było przeciwnych wprowadzeniu euro w Polsce.

W stosunku do poprzedniego miesiąca odsetek przeciwników zmalał o 6 punktów proc. Obecnie 42 proc. Polaków jest zdecydowanie przeciwnych przyjęciu przez Polskę euro, a raczej przeciwnych jest 32 proc.

Odsetek zwolenników przyjęcia euro wzrósł w porównaniu do pomiaru lipcowego o 6 punktów proc. Obecnie jest ich łącznie ponad 22 proc. Zdecydowanych zwolenników jest 5 proc., 17 proc. respondentów raczej poparłoby wprowadzenie euro.

Jedynie 4 proc. badanych nie ma w tej kwestii zdania.

Żadna z podstawowych zmiennych społeczno-demograficznych nie wpływa istotnie na opinie dotyczące przyjęcia wspólnej waluty euro. W większości grup wiekowych, wykształcenia, pozycji zawodowej, klasy wielkości miejscowości, dominuje odsetek przeciwników przyjęcia euro i wynosi od 70 do 80 proc. Jedynie wśród respondentów młodych odsetek przeciwników wynosi poniżej 70 proc. Mniej przeciwników wprowadzenia euro jest wśród respondentów młodych, do 29 roku życia (65 proc.) oraz wśród respondentów studiujących (56 proc.).

Wysokie odsetki przeciwników przyjęcia euro występują wśród elektoratów dwóch największych ugrupowań. Liczniej występują oni wśród wyborców Prawa i Sprawiedliwości (85 proc.) niż wśród wyborców Platformy Obywatelskiej (59 proc.).

Informacje o badaniu
Sierpniowa fala badania została przeprowadzona w dniach 7-11 sierpnia 2014 r. na podstawie reprezentatywnej imiennej próby Polaków w wieku 15+, wylosowanej z bazy PESEL. Osoby celowe zostały wybrane w oparciu o dwustopniowy stratyfikowany schemat losowania z całkowitą liczbą realizowanych wywiadów n=1020. Wywiady zostały zrealizowane metodą wywiadów bezpośrednich w domach respondentów CAPI.

4-procentowy wzrost rynku kosmetyków do pielęgnacji twarzy w Polsce

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
4-procentowy wzrost rynku kosmetyków do pielęgnacji twarzy w Polsce

W okresie od lipca 2013 roku do czerwca 2014 roku polski rynek kosmetyków do pielęgnacji twarzy odnotował w porównaniu do analogicznego okresu w latach ubiegłych 4-procentowy wzrost w ujęciu ilościowym oraz 1-procentowy spadek w ujęciu wartościowym.

Analizowana kategoria kosmetyków do pielęgnacji twarzy obejmuje kremy, maseczki, mleczka i toniki do twarzy.

Z analiz Panelu Gospodarstw Domowych GfK wynika, że w okresie od lipca 2013 roku do czerwca 2014 roku niewiele ponad 70 proc. polskich gospodarstw domowych zakupiło produkty z kategorii kosmetyków do pielęgnacji twarzy. Około 61 proc. gospodarstw domowych przynajmniej raz w ciągu 12 miesięcy kupiło krem do twarzy, 51 proc. mleczko i tonik, a 22 proc. – maseczkę do twarzy.

W ciągu monitorowanych 12 miesięcy pojedyncze polskie gospodarstwo domowe wydało na kosmetyki do pielęgnacji twarzy średnio 120 zł. W skali całego kraju daje to zakupy o łącznej wartości na poziomie 1,2 mld zł. Biorąc pod uwagę częstotliwość zakupu kosmetyków do pielęgnacji twarzy, w podanym okresie polskie gospodarstwa domowe kupowały produkty z tej kategorii przeciętnie 7 razy. Wartość zakupu podczas pojedynczej wizyty w sklepie wyniosła średnio 18 złotych.

Biorąc pod uwagę miejsca zakupu i kanały sprzedaży, kosmetyki do pielęgnacji twarzy kupowano głównie w sklepach drogeryjno-perfumeryjnych. W okresie od lipca 2013 roku do czerwca 2014 roku udział tego kanału dystrybucji w zakupach całej kategorii, dokonywanych przez polskie gospodarstwa domowe, wyniósł 65 proc. w ujęciu wartościowym oraz 58 proc. w ujęciu ilościowym. Z kolei łączny udział hipermarketów, supermarketów i dyskontów w zakupach całej kategorii wyniósł 27 proc. w ujęciu ilościowym i 17 proc. w ujęciu wartościowym. Z roku na rok coraz mniejsze znaczenie w zakupach kosmetyków do pielęgnacji twarzy odgrywa sprzedaż bezpośrednia.

Martyna Chruślińska, analityk kategorii w Panelu Gospodarstw Domowych GfK, komentuje: „Udział ilościowy produktów markowych w rynku kosmetyków do pielęgnacji twarzy szacuje się na poziomie 89 proc. Liderami na rynku są marki Ziaja, Garnier i Nivea. Wśród marek własnych sieci największe znaczenie mają produkty sieci Biedronka i Rossmann, których łączny udział ilościowy stanowi 9 proc. Jedynie 2 na 10 gospodarstw domowych zakupiło w analizowanym okresie kosmetyk do pielęgnacji twarzy marki własnej sieci. Nieufność wobec produktów niemarkowych w zakupach kategorii może stanowić istotną barierę w rozwoju marek własnych sieci”.

O badaniu
Powyższe analizy powstały na podstawie danych pochodzących z prowadzonego od 20 lat Panelu Gospodarstw Domowych GfK Polonia. Jego próbę stanowi 8 tys. polskich gospodarstw domowych, zbierających dane za pomocą skanerów i raportujących o dokonywanych przez siebie zakupach produktów FMCG.

Praca w grupie zabija indywidualności?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Praca w grupie zabija indywidualności?

Efektywne i zgrane zespoły pracownicze to siła i podstawa działania organizacji. Czy jednak osiągnięcie najwyższego poziomu zespołowości i integracji pracy to wciąż zysk dla firmy, czy może już zagrożenie, związane chociażby z zagładą indywidualności?

Właściwie w każdym przypadku odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: mocny, efektywny, perfekcyjnie współpracujący team się opłaca. Nie można jednak oczywiście odbierać znaczenia pewnym elementom charakteryzującym daną firmę. Liczy się bowiem rodzaj samej pracy, jej etapowość oraz kultura i wielkość całej organizacji. Team w małej firmie to bowiem coś innego, niż funkcjonujące w dużej organizacji zespoły ludzi, zazwyczaj tożsame z wyspecjalizowanymi w odmiennych działaniach departamentami. Nie mniej jednak zgrany, mocny zespół to zysk, a elementy niezbędne przy prowadzeniu firmy pomagają zachować równowagę między integracją, a indywidualnością. Istotne jest jednak przede wszystkim właściwe ustalenie celów indywidualnych i zbiorowych. Następnie należy sięgnąć po narzędzia, których działanie ma jednocześnie charakter wzmacniający zespół wewnętrznie, jak też decyduje właśnie o przeciwdziałaniu zagładzie indywidualności.

Ocena pracowników

Pierwsze z istotnych narzędzi to ocena pracownika. Powinna ona łączyć dwa obszary jego funkcjonowania w firmie. Pierwszy z nich dotyczy efektywności całego teamu, a więc stopnia realizacji założeń i celów stawianych przed zespołem. Współodpowiedzialność za wyniki stanowi istotny impuls integracyjny, jak i motywacyjny dla poszczególnych pracowników. W prawdzie jest ona też pewnym zagrożeniem dotyczącym pojawienia się w teamie „intruzów” – osób nieefektywnych, stawiających na zaangażowanie pozostałych współpracowników, jednakże w dobrze działającym zespole ich kariera kończy się w tempie błyskawicznym – mówi Katarzyna Kołodziejczyk, Key Account Manager GRUPA 365 NET. Drugi obszar oceny pracownika, dzięki któremu możliwe jest zachowanie i wyróżnienie indywidualności, dotyczy jego pracy indywidualnej. Ocena poszczególnych osób pozwala nie tylko im się wykazać, ale także zdiagnozować „słabsze ogniwa” czyli pracowników, których zaangażowanie czy też kompetencje nie współgrają z tym, co reprezentują inni, efektywni członkowie teamu.

Motywacja

Kolejnym sposobem walki z zatraceniem indywidualności jest realizowany program motywacji. Wewnętrzne konkursy i zmagania wcale nie muszą kłócić pracowników. Pod warunkiem, że prowadzone są one na płaszczyźnie fair play, stanowią czynnik zdrowej rywalizacji, a ta z kolei zapobiega marazmowi i zboczeniu z drogi zawodowego rozwoju. Wciąż nie wszyscy doceniają wartość programów motywacyjnych w organizacji. Tymczasem wysiłek włożony w ich zaprojektowanie i realizację ma naprawdę namacalne efekty. Są one bowiem nie tylko elementem podnoszącym efektywność całych zespołów pracowniczych, ale przede wszystkim pozwalają także wyłonić „perełki” – indywidualności w które warto zainwestować w sposób szczególny.

Co najmniej 10 mld zł straci polska gospodarka na konflikcie między Rosją a Ukrainą

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Co najmniej 10 mld zł straci polska gospodarka na konflikcie między Rosją a Ukrainą

Eksport Polski do Rosji to jest około 5 proc., a od kilku miesięcy już systematycznie maleje. Z tych 5 proc. zaledwie 7 proc. to jest eksport warzyw i owoców, żywności ogółem. Ale chciałabym zwrócić uwagę jeszcze na jeden czynnik – polski przedsiębiorca, który eksportował do Rosji, musiał być w swojej historii bardzo elastyczny, ponieważ historia embarg, zakazów, testów i zatrzymań jest bardzo długa – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Aleksandra Bluj, analityk rynku stopy procentowej Ipopema Securities.

W pierwszym kwartale 2014 r wartość eksportu do Rosji spadła o 7,1 proc., a na Ukrainę – o ponad 20 proc. w ujęciu rocznym, wynika z danych Ministerstwa Gospodarki. Analitycy resortu szacują, że koszt wprowadzenia sankcji UE na Rosję oraz embargo ze strony Kremla wyniesie w tym roku około 0,6 pkt proc. PKB. To oznacza, że zgodnie z prognozami MG polska gospodarka urośnie w tym roku o 2,7 proc., zamiast prognozowanych wcześniej 3,3 proc.

W przypadku Rosji największe spadki zanotowano w eksporcie części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (-34 proc.), świeżych jabłek i gruszek (-30 proc.) i obuwia (-20 proc.). Według NBP do najbardziej narażonych na pogorszenie relacji handlowych z Rosją i Ukrainą należą producenci chemikaliów, odzieży, tekstyliów, maszyn oraz elektroniki. Mimo spadku wywozu do tych krajów w I kwartale eksporterzy z ww. branż zanotowali w tym okresie wzrost eksportu ogółem, który zwiększył się o 6,6 proc. rok do roku. Ciekawostką jest to, że mimo embarga na eksport wieprzowiny do Rosji i na Ukrainę w I kwartale branża mięsna zanotowała minimalny wzrost eksportu – twierdzą analitycy NBP.

– Kiedy doszło do zakazu eksportu wieprzowiny na rynek rosyjski, bardzo dobrze zareagowali polscy przedsiębiorcy, który dogadali się z przedsiębiorcami z Europy Zachodniej. Polskie mięso szło na eksport spokojnie i w bardzo atrakcyjnych dla Zachodu cenach – wskazuje Aleksandra Bluj.

W pierwszych trzech miesiącach 2014 r. całkowity eksport na rynki strefy euro zwiększył się o 11,1 proc., z kolei wywóz na pozostałe rynki UE wzrósł o 7,8 proc. rok do roku. Obok utrzymującego się napięcia i ryzyka związanego z dalszą eskalacją działań wojennych, reorientację polskiego eksportu wspierał także słabnące rubel oraz hrywna. Ponadto niewykluczone są kolejne sankcje wymierzone przeciw Rosji, która może reagować dalszymi restrykcjami w relacjach z Polską.

– Dodatkowe pytanie dotyczy tego, jak Rosja zareaguje polityką gazową na jakiekolwiek dalsze sankcje i pytanie jest o te czynniki pośrednie. Czynnik rosyjsko-ukraiński przygotowuje nas do takiego stadium wyczekiwania na to, co się jeszcze stanie od strony politycznej, fundamentalnie rynkowej i paramilitarnej. Nikt o tym nie rozmawia, my się jednak tego boimy – twierdzi Bluj.

W 2013 r. polski eksport do Rosji osiągnął wartość 8,1 mld euro, czyli równowartość ok. 2 proc. PKB, z kolei wywóz na rynek ukraiński – 4,3 mld euro (ok. 1,1 proc. PKB Polski). To pokazuje skalę możliwych dalszych strat dla polskiej gospodarki, jeśli sytuacja gospodarcza i polityczna w obu krajach będzie się w dalszym ciągu komplikować.

Poza embargiem ze strony Rosji Polska może odczuć unijne sankcje także poprzez ich negatywny wpływ na zamówienia i inwestycje w niemieckiej gospodarce. Dotyczy to zwłaszcza firm chemicznych i zbrojeniowych z nad Renu, które są ważnymi eksporterami na rynek rosyjski, a z drugiej stron mają wielu podwykonawców i kooperantów w Polsce. Zdaniem Aleksandry Bluj na razie jednak nie widać negatywnych sygnałów w niemieckim przemyśle.

– Niemcy też mają kontakty handlowe z Rosją, chociaż to Rosja bardziej potrzebuje Niemiec, to te czynniki czy te sektory, które są najbardziej wystawione na ryzyko utraty rynków zbytu czy utraty jakichkolwiek intratnych kontraktów z Rosją, to są najczęściej sektory chemiczne. Wydaje się, że na chwilę obecną te sankcje, które zostały wprowadzone, nie wpływają tak bezpośrednio na Niemcy – uważa analityk Ipopema Securities.

Największa gospodarka strefy euro wciąż cieszy się relatywnie dobrą koniunkturą w porównaniu z innymi państwami ze wspólną walutą. Stabilna sytuacja gospodarcza – razem z szokiem po zestrzeleniu malezyjskiego samolotu przez prorosyjskich rebeliantów – wpłynęła na zmianę nastawienia niemieckiej opinii publicznej i biznesu. Wcześniej Niemcy byli przeciwni jakimkolwiek sankcjom sektorowym.

– Ale oczywiście mamy jeszcze południe Europy, mamy Francję, która jest rzeczywiście obecnie bardzo słaba gospodarczo i ciągnie wzrost gospodarczy Europy w dół. Mamy też cały sektor bankowy, w którym konsekwencji embarg i działań sektora bankowego czy też finansowego z Rosji trudno nam na chwilę obecną ocenić – uważa analityk Ipopema Securities.

Zdaniem części komentatorów trudna sytuacja gospodarcza we Francji sprawia, że rządzący nie chcą zrezygnować z wywołującego kontrowersję kontraktu na dostawę do Rosji okrętów wojennych Mistral. Francja – do zmiany stanowiska Berlina – była również w gronie największych oponentów zaostrzenia sankcji.

Rynki południa Europy mogą stać się czarnymi końmi inwestycji

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Rynki południa Europy mogą stać się czarnymi końmi inwestycji

W sierpniu inwestorzy kupili 2-letnie niemieckie obligacje z ujemną rentownością do wykupu, po raz pierwszy od maja 2013 r. Równocześnie rentowność 10-letnich bundów bije kolejne rekordy i obecnie jest już poniżej 1 proc. Obligacje są drogie w niemal całej Europie, dlatego kupujący – poza tymi poszukującymi bezpiecznej lokaty kapitału – powinni się zwrócić w stronę rynków akcji, zwłaszcza w wybranych gospodarkach wschodzących.

– Europa jest w sytuacji, w której opłaca się tracić pieniądze. Niemieckie obligacje notowane są obecnie przy ujemnych rentownościach, co znaczy, że inwestorzy kupując je, stracą pieniądze zamiast zarobić. Jest kilka powodów, które sprawiły, że znaleźliśmy się w takiej sytuacji. Po pierwsze, to oczekiwanie deflacji, czyli spadku cen w strefie euro. Po drugie, to rekordowo luźna polityka Europejskiego Banku Centralnego – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Adam Zaremba, główny ekonomista Saturn TFI SA.

Kolejne przyczyny, z powodu których inwestorzy godzą się na lokowanie pieniędzy ze stratą, to prognozowane spowolnienie gospodarcze w strefie euro oraz konflikt na wschodzie Europy, który wciąż jest daleki od wygaszenia. Według Zaremby w krótkim horyzoncie czasowym trudno znaleźć jakieś potencjalne czynniki, które mogłyby doprowadzić do silnego wzrostu rentowności obligacji.

– Pamiętajmy też, że gdybyśmy mieli kilkadziesiąt milionów euro i chcielibyśmy je gdzieś bezpiecznie przechować, to też trzeba by za to w jakiś sposób zapłacić, więc te ujemne stopy procentowe są w pewien sposób naturalne – dodaje Zaremba.

Z drugiej jednak strony szacunki ekonomistów dotyczące naturalnej stopy procentowej pokazują, że może być ona ujemna jedynie w krótkim okresie. Wynika to przede wszystkim stąd, że ludzie wolą bieżącą konsumpcję tego samego dobra od konsumpcji w przyszłym okresie, która jest zawsze niepewna. Stąd też inwestorzy chcący osiągać dodatnią stopę zwrotu powinni lokować kapitał na rynkach wschodzących – uważa główny ekonomista Saturn TFI.

– Jeżeli zakładamy, że scenariusz wzrostu gospodarczego na świecie się utrzyma, a wydaje mi się, że taki powinniśmy przyjąć za bazowy, to zwracałbym uwagę przede wszystkim na rynki wschodzące – Azja Południowo-Wschodnia łącznie z Chinami, całkiem nieźle zachować może się także Ameryka Południowa i wydaje mi się, że peryferie strefy euro, czyli te kraje, które przez ostatnie kilka lat były maruderami, jak Hiszpania, Portugalia, być może nawet Grecja, mają teraz szansę stać się czarnymi końmi – twierdzi Zaremba.

Z powodu napięć geopolitycznych w ostatnich miesiącach rynki Europy Środkowo-Wschodniej radziły sobie słabiej od giełd w krajach rozwiniętych. Odpływ kapitału z tego regionu zwiększył atrakcyjność wycen spółek, które potaniały, tym bardziej że perspektywy wzrostu gospodarczego w Polsce czy na Węgrzech są lepsze niż np. w strefie euro. Są one relatywnie tanie także w porównaniu z tureckimi, gdzie przemysł wydaje się spowalniać, a sytuacja finansowa gospodarki nad Bosforem jest krucha – twierdzi ekonomista.

– Z dużą ostrożnością podchodziłbym z kolei do rynków obligacji, które choć straciły w ostatnim czasie trochę, na przykład w Czechach czy na Węgrzech, to w Polsce trzymają się bardzo silnie. I mimo że dyskontują tym samym bardzo niską inflację, ucieczkę do bezpiecznych aktywów czy pewne oznaki spowolnienia gospodarczego, to wydaje mi się, że ten poziom wycen jest już trochę napięty – podsumowuje Adam Zaremba.

Wzrastają przychody GK LPP, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Zysk netto w I połowie br. wzrósł o niemal 10 proc.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wzrastają przychody GK LPP, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Zysk netto w I połowie br. wzrósł o niemal 10 proc.

Skonsolidowane przychody grupy modowej LPP wyniosły w I półroczu 2014 r. 2,13 mld zł i jest to wzrost w ujęciu rocznym o 22,4 proc.

Najwięcej przychodów pochodzi ze sprzedaży w krajach Unii Europejskiej – 1,63 mld zł. Ponad 500 mln zł pochodzi ze sprzedaży w krajach spoza Unii. Drugim największym rynkiem poza Polską jest dla LPP Rosja z przychodami po I półroczu rzędu 415,9 mln zł i wzrostem o prawie 20 proc. w stosunku do I półrocza ub.r. W Polsce przychody w omawianym okresie wyniosły 1,4 mld zł i były wyższe o prawie 23 proc. rdr.

Zysk netto spółki, do której należą takie marki, jak Reserved, House, czy Cropp wzrosły o 9,8 proc. do poziomu 152,7 mln zł.

W I półroczu roku GK LPP otworzyła 168 sklepów zwiększając tym samym całkowitą liczbę butików do 1 488 sklepów, z czego za granicą 91 sklepów.

– W I półroczu w salonach Reserved zrealizowano sprzedaż w wysokości 1 055 200 tys. zł, w placówkach Cropp 330 400 tys. zł, House 269 200 tys. zł, Mohito 243 400 tys. zł. zaś w Sinsay 88 600 tys. zł. – wyjaśnia spółka w raporcie finansowym.

Odzieżowy Bytom miał 1,13 mln zł zysku w I półroczu po stracie 1,2 mln zł rok temu

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Odzieżowy Bytom miał 1,13 mln zł zysku w I półroczu po stracie 1,2 mln zł rok temu

Spółka Bytom, zajmująca się szyciem i sprzedażą odzieży męskiej, zarobiła w I półroczu 2014 r. 1,13 mln zł. To znaczna poprawa w stosunku do ubiegłego roku, gdy pierwsze dwa kwartały zakończyły się stratą netto na poziomie 1,2 mln zł.

Na lepszy wynik złożyła się zarówno wyższa sprzedaż, jak i ograniczenie kosztów.

Przychody spółki wzrosły w I półroczu do 46 mln zł z 38,1 mln zł rok temu. Z tego aż 41,25 mln zł pochodziło ze sprzedaży detalicznej, co oznaczało wzrost o 26 proc. wobec analogicznego okresu ubiegłego roku. Sprzedaż hurtowa przyniosła spółce 3,16 mln zł, co oznacza wzrost o 47 proc.

Zysk operacyjny Bytomia wyniósł 1,35 mln zł wobec straty 91 tys. zł rok temu.

New World Resources zanotował stratę w wysokości 57 mln euro, prawie 8-krotnie mniejszą rdr dzięki obniżeniu kosztów

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
New World Resources zanotował stratę w wysokości 57 mln euro, prawie 8-krotnie mniejszą rdr dzięki obniżeniu kosztów

Spółka New World Resources Plc zanotowała przychody za pierwsze półrocze 2014 r. w wysokości 346,34 mln euro; to spadek o 20 proc. rdr.

Strata z działalności kontynuowanej wyniosła po I poł. niecałe 57 mln zł. To mniej niż w tym samym okresie ubiegłego roku, kiedy było to niemal 400 mln euro.

– Pomimo że zanotowaliśmy stratę wynoszącą niemal 57 milionów euro za sześć miesięcy, licząc do końca czerwca 2014 r. (co jest odpowiednikiem straty podstawowej wynoszącej 0,22 euro na akcję), jest to znaczna poprawa w wynikach w porównaniu do analogicznego okresu w 2013 r., w którym odnotowaliśmy podstawową stratę z działalności kontynuowanej wynoszącą 1,52 euro na akcję – wyjaśnił prezes NWR Gareth Penny w komunikacie. – Stanowi to świadectwo naszych nieustannych wysiłków na rzecz obniżania kosztów i ujednolicania działalności. Gotówkowe jednostkowe koszty wydobycia zostały obniżone o 24 proc. do 64 euro za tonę (19 proc. przy stałym kursie walutowym), a ponadto jesteśmy 6 miesięcy do przodu z osiągnięciem celu, którym jest uśrednienie kosztów wydobycia na poziomie nieznacznie odbiegającym od kwoty 65 euro do końca tego roku (włączając w to kopalnię Paskov).

Spółce udało się obniżyć koszty o 36 proc. do 299 mln euro.

Średnia zrealizowana przez NWR cena węgla koksującego była na poziomie 87 euro za tonę, to spadek o 15 proc. Średnia zrealizowana cena węgla energetycznego w wysokości 58 euro za tonę, czyli o 4 proc. więcej.

Sprzedaż węgla przez firmę dzieli się na: węgiel koksujący – 63 proc. i węgiel energetyczny – 37 proc. sprzedaży.

NWR po I półrpoczu br. miała także zapasy węgla na poziomie 858kt, czyli p 14 proc. rdr.

Dom Development poprawia przychody, ale przez rosnące koszty notuje spadek zysku netto

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Dom Development poprawia przychody, ale przez rosnące koszty notuje spadek zysku netto

Skonsolidowane przychody dewelopera Dom Development wyniosły w I poł. 2014 r. 361,6 mln zł., czyli o 6,2 proc. więcej niż w tym samym okresie ub.r.

Zysk netto przypadający na akcjonariuszy jednostki dominującej był o ponad 60 proc. niższy rdr i wyniósł 10,9 mln zł.

Mniejszy zysk był spowodowany głównie wyższym rdr o 18 proc. rdr, kosztem własnym sprzedaży, który wyniósł 340,2 mln zł, wyższymi kosztami zarządu i wyższymi pozostałymi kosztami operacyjnymi.

Dom Development zakończył w I półroczu roku budowę inwestycji: III etap osiedla Derby, Młyny Królewskie, I etap Klasyków, IIb etap osiedla Wilno, III etap osiedla Adria oraz Willa na Harfowej. To razem 1116 mieszkań w standardzie popularnym. Rozpoczął natomiast budowę 1312 mieszkań, w tym 133 luksusowych apartamentów w inwestycji Rezydencja Mokotów.

Globe Trade Center powiększa stratę z powodu utraty wartości nieruchomości inwestycyjnych i projektów mieszkaniowych

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Globe Trade Center powiększa stratę z powodu utraty wartości nieruchomości inwestycyjnych i projektów mieszkaniowych

Przychody operacyjne wyniosły w tym czasie 32,78 mln euro wobec 30,27 mln euro w II kwartale 2014. To o ponad 8 proc, lepszy wynik rdr.

Globe Trade Center, deweloper, specjalizujący się w powierzchniach komercyjnych w Europie Środkowo-Wschodniej, miał 70 mln euro starty w II kwartale wobec 48,23 mln euro rok temu.

– Strata netto w okresie 3 miesięcy zakończonym 30 czerwca 2014 r. wyniosła 291 586 zł w porównaniu do 213 609 zł straty w okresie 3 miesięcy zakończonym 30 czerwca 2013 r. na skutek rozpoznania straty z aktualizacji wartości aktywów/utraty wartości nieruchomości inwestycyjnych i utraty wartości projektów mieszkaniowych grupy – tłumaczą autorzy sprawozdania finansowego GTC.

Na dzień 30 czerwca 2014 r. portfel Grupy w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, Chorwacji, Serbii, Bułgarii i Słowacji obejmował 28 ukończonych nieruchomości komercyjnych o łącznej powierzchni najmu netto wynoszącej około 589 tys. mkw., wybudowane mieszkania i domy o łącznej powierzchni mieszkalnej 40 tys. mkw., grunty przeznaczone pod zabudowę komercyjną o szacunkowej powierzchni około 1,1 miliona mkw. i pod zabudowę mieszkaniową – o szacunkowej powierzchni około 483 tys. mkw.

Grupa działa w Polsce oraz w Rumunii, na Węgrzech, w Chorwacji, Serbii, Bułgarii, na Słowacji oraz w Czechach. Dodatkowo Grupa posiada grunty przeznaczone pod zabudowę na Ukrainie i w Rosji.

Redan ponosi stratę częściowo z powodu sytuacji na Ukrainie

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Redan ponosi stratę częściowo z powodu sytuacji na Ukrainie

W pierwszym półroczu 2014 rok Grupa Redan zanotowała stratę netto w wysokości 2,043 mln zł. To nieco mniej w porównaniu do ub.r., kiedy strata wyniosła 2,2 mln zł, wynika ze skonsolidowanego raportu finansowego.

– W związku z faktem, iż w pierwszym półroczu 2014 r. ujawniło się obciążenie w postaci podatku dochodowego, wynik netto był o 1,3 mln zł niższy rdr. Ponadto w wyniku osłabienia głównie hrywny ukraińskiej zostały wygenerowane ujemne różnice kursowe z przeliczenia sprawozdań zagranicznych jednostek zależnych w kwocie 4,1 mln zł, co spowodowało, że strata całkowita wyniosła -6,1 mln zł w porównaniu do +0,7 mln zł rok temu – wyjaśnia spółka w raporcie.

Przychody grupy kapitałowej wyniosły 226,2 mln zł. To 7,3 proc. więcej niż w I półroczu 2013 r.

Zysk ze sprzedaży natomiast wzrósł o ponad 1000 proc. do poziomu 3,4 mln zł. Rok wcześniej było to niecałe 300 tys. zł.

– Poprawa wyników – z wyłączeniem wpływu Ukrainy na część modową – jest konsekwencją zmian strategii oraz jej konsekwentnego wdrażania w obu segmentach działalności Grupy. Negatywnie na wyniki części modowej, a tym samym całej grupy, wpłynęła sytuacja polityczna na Ukrainie – tłumaczą autorzy raportu.

Otmuchów poprawia zysk netto o kilkaset procent dzięki restrukturyzacji i wzrostu efektywności

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Otmuchów poprawia zysk netto o kilkaset procent dzięki restrukturyzacji i wzrostu efektywności

ZPC Otmuchów S.A., producent słodyczy i słonych przekąsek w segmencie private label, zanotował w I półroczu przychody w wysokości 138,2 mln zł i jest to wzrost o 4,4 proc. Przychody ze sprzedaży wyniosły w tym czasie 136,55 mln zł wocec 130,45 mln zł rok temu.

Zysk netto przypadający akcjonariuszom jednostki dominującej w I półroczu 2014 r. wyniósł 5,3 mln zł; to 8-krotnie więcej niż w tym samym okresie ub.r.

– Dobre wyniki potwierdzają słuszność podjętych w ubiegłym roku działań restrukturyzacyjnych. Grupa szybko poprawia swoją efektywność biznesową co, jak wierzymy, pozwoli nam sprostać wyzwaniom wynikającym z niestabilności na rynku niektórych kluczowych surowców jak np. czekolada czy miazga sezamowa – powiedział Mariusz Popek, prezes zarządu ZPC Otmuchów.

– Na poprawę wyników Grupy wpływ ma również zwiększenie sprzedaży eksportowej. W I połowie roku udział eksportu w całości sprzedaży wyniósł ok 14 proc., co oznacza wzrost o 2,5 pkt. proc. wobec stanu przed rokiem. Największy wzrost sprzedaży spółka obserwuje na rynku niemieckim. Kolejne rynki, które będą ważne dla Otmuchowa w kolejnych okresach to m.in. Wielka Brytania, a także kraje Europy Centralnej (Węgry, Rumunia, Bułgaria, Czechy oraz Słowacja) – wyjaśnia spółka w komunikacie.

PPL wyda 250 mln zł na restrukturyzację zatrudnienia

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
PPL wyda 250 mln zł na restrukturyzację zatrudnienia

Restrukturyzacja zatrudnienia w PP Porty Lotnicze będzie kosztować ok. 250 mln zł. Z pracy odejdzie ok. 800 osób. Według planu dzięki zmianom w ciągu trzech lat spółka ma zacząć na siebie zarabiać.

Koszty wynikają z uzgodnionych odpraw zapisanych w rozwiązanym 10 marca zakładowym układzie zbiorowym pracy. Zgodnie z nim pracownicy odchodzący z PPL mogli liczyć na równowartość nawet 3-letniej pensji po zaledwie 10 latach spędzonych w spółce.

Po zwolnieniach do uzupełnienia będzie 300 miejsc pracy, czyli netto kadry firmy zostaną odchudzone o 500 osób. Po zakończeniu zmian w PPL ma być ok. 1700 pracowników.

‒ Porty lotnicze są w procesie głębokiej restrukturyzacji. Do końca czerwca w ramach programu dobrowolnych odejść z pracy odeszło ok. 500 osób i w tej chwili zatrudnienie zmniejszyło się do poziomu 1700 osób – wyjaśnia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Przemysław Przybylski, rzecznik prasowy PPL. ‒ Łącznie z przedsiębiorstwa odejdzie ok. 800 osób, 300 osób jeszcze do końca tego roku. Na część stanowisk opuszczonych przez osoby korzystające z programu dobrowolnych odejść musieliśmy jednak ogłosić nabory.

Przybylski podkreśla, że zatrudnienie dotyczy stanowisk, na których brak obsady zakłócałby funkcjonowanie lotniska, m.in. dotyczy to Służby Ochrony Lotniska.

Tauron w I półroczu zanotował spadek przychodów o prawie 5 proc., a zysku netto – o ponad 14 proc.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Tauron w I półroczu zanotował spadek przychodów o prawie 5 proc., a zysku netto – o ponad 14 proc.

Skonsolidowane przychody Grupy Kapitałowej Tauron Polska Energia S.A. spadły w I półroczu 2014 r. o 4,9 proc. rdr do poziomu 9,23 mld zł.

Spadki przychodów zanotowano głównie w sprzedaży energii cieplnej – o 20,5 proc. do poziomu 343,5 mln zł, energii elektrycznej – o 7,4 proc. do poziomu 5,23 mld zł, a także węgla – o 36,6 proc. do poziomu 196,4 mln zł.

Zysk netto przypadający akcjonariuszom jednostki dominującej spadł natomiast o 14 proc. w ujęciu rocznym i wyniósł 730,3 mln zł.

Największy udział w zysku netto miała sprzedaż – 700 mln zł, natomiast największą stratę zanotował segment wytwarzania – 110,5 mln zł. Także segment wydobycia zanotował stratę netto w wysokości 23,8 mln zł.

8 z 9 ofert na przebudowę 2 odcinków trasy S7 na niższą kwotę niż chce wydać GDDKiA

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
8 z 9 ofert na przebudowę 2 odcinków trasy S7 na niższą kwotę niż chce wydać GDDKiA

Łącznie 9 konsorcjów i firm wystartowało w dwóch przetargach na dwa odcinki drogi S7 w okolicach Nidzicy. Droga powinna być gotowa w ciągu 20 miesięcy od podpisania umowy, czyli za ok. 2 lata.

GDDKiA Otworzyła oferty na budowę dwóch odcinków trasy S7 prowadzącej od Gdańska do przejścia granicznego ze Słowacją przez Warszawę. Na budowę pierwszego – Nidzica Północ-Nidzica Południe (9,1 km) jest 5 ofert, drugiego – Nidzica Południe-Napierki (13,6 km) – 4 oferty. Planowane podpisanie umowy dla obu inwestycji to IV kwartał br.

Na budowę odcinka Nidzica Północ – Nidzica Południe GDDKiA chce przeznaczyć 268,97 mln zł brutto. Czterech z pięciu oferentów podało w ofertach cenę niższą niż próg zamawiającego. Odcinek chce budować 5 konsorcjów: Przedsiębiorstwo Budownictwa Drogowo-Inżynieryjnego z Torunia razem z Erbudem za 239,7 mln zł brutto, Aldesa Construcciones Polska razem z Aldesą Construcciones S.A. z Hiszpanii za 246,7 mln zł, Mostostal Kraków z Ferrovialem Agromanem z Hiszpanii za 235,3 mln zł, Przedsiębiorstwo Budowy Dróg i Mostów, wraz ze spółką Planeta z Torunia i Przedsiębiorstwem Budownictwa Lądowego Mazowieckie Mosty za 335,7 mln zł oraz – z najniższą ofertą – Strabag 229,4 mln zł.

Na budowę odcinka od węzła Nidzica Południe (bez węzła) do miejscowości Napierki o długości około 13,6 km Generalna Dyrekcja chce przeznaczyć 310,4 mln zł brutto. W tym przypadku każda z firm oferuje prace za mniejsza kwotę. Do przetargu przystąpiły: Budimex za 286,8 mln zł. Astaldi S.p.A. z Włoch za 295,7 mln zł, Energopol-Szczecin za 275,5 mln zł oraz oferujący najniższą cenę Heilit+Woerner z Wrocławia – za 263,1 mln zł.

Wszystkie oferty wskazują na 20-miesięczny czas trwania robót i 10-letnią gwarancję, dlatego nie będzie to miało znaczenia przy wyborze wykonawcy. GDDKiA zakładała, że obydwa kryteria będą miały każdy po 5 proc. udziałów w wyborze.

Kolejnym etapem przetargu będzie weryfikacja złożonych ofert oraz Kontrola Uprzednia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych.

Inwestycja polegać będzie na budowie dwujezdniowej drogi ekspresowej S7 wraz z budową dróg serwisowych, remontem wybranych dróg lokalnych, budową obiektów inżynierskich oraz obiektów ochrony środowiska. Powstaną cztery węzły drogowe – „Nidzica Północ”, „Nidzica Południe”, „Powierż”, „Napierki”.

BOŚ na koniec I poł. br. miał 11,97 mld zł kredytów netto u klientów

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
BOŚ na koniec I poł. br. miał 11,97 mld zł kredytów netto u klientów

Nieznacznie spadła wartość udzielonych kredytów przez BOŚ. Bank ma mniej pieniędzy u klientów detalicznych i podmiotów finansów publicznych, nieco więcej – w porównaniu z końcem ub.r. – u firm.

Bank Ochrony Środowiska zanotował na koniec półrocza kredyty i pożyczki udzielone klientom detalicznym netto w wysokości 4,75 mld zł. Na koniec ubiegłego roku było to nieco więcej, 4,79 mld zł. Klienci korporacyjni byli zadłużeni na koniec półrocza na sumę 4,53 mld zł, o 4,6 proc. większa niż na koniec 2013 r. Spadła wartość kredytów udzielonych finansom publicznym. Na koniec półrocza było to 2,69 mld zł, o 8,2 proc. mniej niż na koniec ub.r. Łącznie jest to 11,97 mld zł, o niecały procent mniej niż koniec półrocza wcześniej.

W kredytach i pożyczkach udzielonych klientom znajdują się kredyty preferencyjne z dopłatami do odsetek od NFOŚiGW i WFOŚiGW, które w na koniec I poł. 2014 r. miały 3,5-proc. udział w wartości kredytów w porównaniu do 3,8 proc. na koniec 2013 r.

Bardzo dobre nastroje w amerykańskim przemyśle. PMI skoczył w sierpniu do 58 pkt.

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Bardzo dobre nastroje w amerykańskim przemyśle. PMI skoczył w sierpniu do 58 pkt.

Indeks PMI, obrazujący nastroje osób odpowiedzialnych za zakupy w firmach przemysłowych, skoczył w sierpniu w Stanach Zjednoczonych do 58 pkt. Oczekiwano wyniku na poziomie 55,7 pkt.

W lipcu indeks znajdował się na poziomie 55,8 pkt.

Jak piszą analitycy Markit Economics, w sierpniu widać wzrost zarówno w poziomach produkcji, zatrudnieniu, jak i nowych zamówieniach.

Wzrost zatrudnienia jest najszybszy od marca 2013 roku, a poziom produkcji, jak i nowych zamówień rosną szybciej od oczekiwań.

– Oczekuję, że te wskaźniki będą ogólnie niezłe, sporo powyżej wartości, w tym przypadku 50 punktów, która sygnalizuje długookresową średnią, i będą potwierdzały, że to ożywienie gospodarcze na chwilę obecną jest dość wartkie – mówił agencji informacyjnej Newseria Inwestor Przemysław Kwiecień, główny ekonomista X-Trade Brokers jeszcze przed publikacja danych. – Nigdy nie możemy być pewni tego, że to ożywienie ma charakter bardzo trwały i czeka nas pięć lat dobrej koniunktury. W tym przypadku wydaje się mieć ono względnie solidne podstawy, bo nie jest ożywieniem opartym wyłącznie o jeden czynnik czy sektor gospodarki.

Wyniki spółek odzieżowych Wojas, Bytom, Monnari i Gino Rossi mają największy potencjał wzrostu wyników

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Wyniki spółek odzieżowych Wojas, Bytom, Monnari i Gino Rossi mają największy potencjał wzrostu wyników

Sprzedaż odzieży rosła w pierwszym półroczu trzy razy szybciej niż ogólna sprzedaż detaliczna w Polsce. Branży sprzyjała dobra pogoda, która pozwoliła uzyskać wysokie marże na kolekcjach wiosenno-letnich. Inwestorzy chętnie kupowali akcje spółek odzieżowych od 2013 r., licząc na dynamiczny wzrost wyników. W tym gronie najlepiej powinny wypaść: Bytom, Monnari, Wojas oraz Gino Rossi – prognozował jeszcze przed publikacją wyników dwóch pierwszych spółek Marcin Stebakow z DM Banku BPS.

– Wszystkie spółki, które odrobiły lekcje z kryzysowych lat, czyli cięły koszty i skupiły się na produkcie, będą miały dobre wyniki, którym jeszcze pomogła pogoda w całym pierwszym półroczu. Krótka zima pozwoliła na to, by wprowadzić kolekcji już w marcu do sklepów. Dzięki temu zainkasowanie pierwszej wysokiej marży było już widoczne w wynikach z I kwartału. Dalej ciepła pogoda sprawiła, że II kwartał też będzie dobry. Widzieliśmy to po dwucyfrowych dynamikach sprzedaży miesięcznej raportowanej przez spółki Wojas, Monnari, Bytom czy CCC – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Marcin Stebakow, dyrektor Departamentu Analiz DM Banku BPS.

Monnari, które podało wyniki dwa dni temu, zwiększyło zysk w II kwartale do 6,42 mln zł z 4,43 mln zł przed rokiem. Bytom w pierwszym półroczu miał 46 mln zł przychodów wobec 38 mln zł rok temu i wypracował 1,13 mln zł zysku netto, podczas gdy rok temu miał 1,2 mln zł straty.

Rosnące wyceny wielu spółek odzieżowych przez cały 2013 r. wskazują, że inwestorzy od dłuższego czasu spodziewają się istotnej poprawy wyników. Silny wzrost zysków zwiększy atrakcyjność bieżącej wyceny, mierzonej wskaźnikiem cena/zysk.

– Dwie najbardziej rosnące spółki w 2013 roku to Bytom i Monnari – urosły po 430 proc. Teraz muszą nadgonić wynikami te wysokie wyceny i wtedy inwestorzy zobaczą, że skoro poprawiają się wyniki, to jednak ta cena opłacana wówczas nie była zbyt wygórowana – wskazuje Stebakow.

Kurs akcji Monnari pierwszego dnia po publikacji wyników wzrósł o 1,82 proc.

Według dyrektora w DM Banku BPS CCC może zwiększyć zysk nawet o kilkadziesiąt procent.

– Spółka szacuje, że marża będzie powyżej 10 proc., tak mówił prezes CCC Piotr Nowjalis, co przy 2 mld przychodów daje proste przełożenie, że to może być 200 mln zł na poziomie netto, dla porównania w zeszłym roku było to 120-125 mln zł – mówi Marcin Stebakow.

Solidne wyniki za II kwartał pokaże także Gino Rossi, który notuje poprawę marż i wychodzi z kryzysu. Obok segmentu obuwniczego, dobrze radzi sobie w tej spółce moda damska pod marką Simple – ocenia analityk. W segmencie mody damskiej gorzej radzi sobie Solar, którego sprzedaż nie rośnie, oraz Deni Cler w ramach Vistuli, która notuje spadki.

– Mam taką teorię, że klientki wybierają bardziej Monnari i Simple kosztem właśnie Deni Cler i Solara, dlatego te marki tracą, a raportowane miesięcznie wyniki sprzedaży nie są aż tak dobre, jak tych dwóch wcześniej wspomnianych przeze mnie spółek. Ale ogólnie uważam, że wyniki za pierwsze półrocze czy za II kwartał będą w tej branży dobre – twierdzi dyrektor w DM Banku BPS.

W przypadku LPP istotnym czynnikiem ryzyka jest dalszy rozwój konfliktu między Rosją a Ukrainą. Gdańska spółka ma silną ekspozycje na obu tych rynkach, co było powodem dość silnej przeceny akcji od początku 2014 r. Jak twierdzi Stebakow, wyniki w następnych kwartałach będą silnie zdeterminowane przez zmiany kursu rubla oraz hrywny wobec złotego, chyba że LPP zdecyduje się zamienić część należności na tamtych rynkach na kapitał.

W przypadku polskiego rynku kontynuacja pozytywnych tendencji z pierwszej połowy roku będzie zależała głównie od pogody w miesiącach jesiennych, kiedy jest sprzedawana odzież zimowa z najwyższą marżą. Według dyrektora w DM Banku BPS ewentualne wyhamowanie sprzedaży detalicznej nie dotknie rynku odzieży, który był w okresie styczeń-czerwiec 2014 r. najszybciej rosnącą kategorią. Sprzedaż ubrań, butów i dodatków wzrosła o 15,6 proc. w ujęciu rocznym, podczas gdy całkowita sprzedaż detaliczna jedynie o 5 proc.

– Według mnie największy potencjał wzrostu mają spółki Wojas, Bytom, Monnari i Gino Rossi. CCC też ze względu na rozwój za granicą. Tego potencjału nie widzę na chwilę obecną w Solarze i Redanie, bo spółki te mają problem z segmentem modowym – przewiduje Marcin Stebakow.

Redan miał w I półroczu stratę netto w wysokości 2 mln zł, minimalnie niższą niż przed rokiem. Przychody wyniosły 226 mln zł wobec niespełna 211 mln zł rok temu.

Zbyt szybkie wprowadzanie składek ZUS w umowach zleceniach może zaowocować negatywnym wpływem na rynek pracy

Adam Ujazdowski
-
0
Zbyt szybkie wprowadzanie składek ZUS w umowach zleceniach może zaowocować negatywnym wpływem na rynek pracy
Na skutki przyspieszenia reformy narażone są przede wszystkim osoby zatrudnione w sektorze: „administrowanie i działalność wspierająca” – wynika z ekspertyzy Warszawskiego Instytutu Studiów Ekonomicznych (WISE Institute) przygotowanej na zlecenie Konfederacji Lewiatan.
Każdy z 4 scenariuszy – określający konsekwencje przyszłego oskładkowania umów zleceń – pokazuje również, że 12-miesięczny okres vacatio legis w znacznym stopniu łagodzi niepożądane następstwa zmian, które zostały uwzględnione w nowej ustawie. Co istotne, korzyści te dotyczą wszystkich uczestników rynku: zarówno pracowników, jak i pracodawców oraz budżetu państwa.Planowane przez polski rząd zmiany dotyczące funkcjonowania umów zleceń i umów o dzieło mają za cel poprawę sytuacji pracowników. Pracodawcy – z uwagi na istotne oszczędności – coraz częściej decydują się bowiem na korzystanie z umów zleceń, co w naturalny sposób wpływa na niższy zakres bezpieczeństwa zatrudnionych. Mimo społecznie słusznych postulatów, lekarstwa na podstawowy problem – dostosowania przedsiębiorstw i pracujących w nich osób do nowych warunków rynkowych – dotychczas nie przedstawiono.
Odpowiedzią na brak pogłębionej analizy są wyniki ekspertyzy przeprowadzonej przez WISE. Według badań warszawskiego Instytutu zapewnienie przedsiębiorcom minimum 12-miesięcznego vacatio legis w znaczącym stopniu wpłynie na złagodzenie skutków potencjalnego ozusowania umów zleceń obowiązkową składką ZUS. Potwierdzają to 4 symulacje scenariuszy, prezentujących reakcje uczestników rynku pracy na zmiany w ustawie:Scenariusz nr 1. Przedsiębiorcy dążą do równowagi makroekonomicznej: redukują udział umów o pracę na korzyść oskładkowanych umów zleceń:
• Pracodawcy decydują się na całkowite odejście od umów o pracę na korzyść oskładkowanych umów zleceń.
• Zadaniem przedsiębiorcy jest zbilansowanie kontraktów, czyli zachowanie dotychczasowego poziomu rentowności firmy.
• W przypadku 3-miesięcznego vacatio legis, przejście z umowy o pracę na oskładkowaną umowę zlecenie będzie dotyczyło 56% etatowych pracowników.
• Wydłużenie okresu przejściowego do 12 miesięcy pozwala pracodawcom na odpowiednie dostosowanie, które skutkuje wyraźnie mniejszą migracją na poziomie 26% i 30 punktów procentowych mniej w porównaniu do 3-miesięcznego vacatio legis.

Scenariusz nr 2. Przedsiębiorcy dążą do równowagi mikroekonomicznej: redukują część pracowników:
• Przedsiębiorcy redukują kadry do momentu, w którym pracownik zarabia na swoje wynagrodzenie i jest rentowny. W ten sposób firmy będą redukowały zatrudnienie o około 8%. Decyzja ta jest także równoznaczna ze zmniejszeniem skali wykonywanej pracy lub obniżeniu jej jakości.
• Wprowadzenie 3-miesięcznego vacatio legis pozwala na zbilansowanie kontraktu po zmniejszeniu liczby pracujących na umowę zlecenie o 7%.
• 12-miesięczny okres przejściowy przyczyni się do konieczności ograniczenia kadr jedynie o 3%.

Scenariusz nr 3. Przedsiębiorcy stosują wariant mieszany: redukują część pracowników oraz przenoszą część pracowników z umowy o pracę na rzecz oskładkowanej umowy zlecenia:
• Przedsiębiorca dywersyfiikuje ryzyko, które powstanie po wprowadzeniu oskładkowania umów zleceń.
• W tym wypadku zachowanie rentowności przy 3-miesięcznym vacatio legis wiązać się będzie z koniecznością transferu z umów o pracę na umowy zlecenia 8% personelu przy jednoczesnej redukcji pracujących na umowy zlecenia o 6%.
• Jeśli okres przejściowy będzie wynosił 12 miesięcy, bilansowanie kontraktu zapewni konwersja do umów zleceń 9% zatrudnionych oraz redukcja pracujących na umowy zlecenie jedynie o 2%.

Scenariusz nr 4. Przedsiębiorcy wchodzą w szarą strefę: część pracowników otrzymuje wynagrodzenie netto bez umowy:
• Zdecydowanie najbardziej niepożądany scenariusz, bo wiąże się z łamaniem prawa przez pracodawców.
• Biorąc pod uwagę możliwość jego zaistnienia, zwraca uwagę fakt, że aby kontrakt mógł się zbilansować także po oskładkowaniu umów zlecenia, migracja do szarej strefy dotknie około 30% zleceniobiorców w przypadku 3-miesięcznego vacatio legis.
• Wydłużenie okresu do 12 miesięcy pozwoli z kolei ograniczyć przepływ zleceniobiorców do szarej strefy o ponad połowę (50%).

Opisane wyżej scenariusze – mimo tego, że przedstawiają różne strategie przedsiębiorstw dążących do optymalizacji swoich działań w zmienionych warunkach biznesowych – potwierdzają pozytywny wpływ wydłużonego vacatio legis na wszystkich uczestników rynku pracy. Warto bowiem zwrócić uwagę, że prócz czynników fundamentalnych, do jakich należą: poziom zatrudnienia i skala działalności, odpowiednio długi okres przejściowy gwarantuje także bezpieczeństwo wpływów do budżetu państwa, gdyż zapobiega drastycznemu wzrostowi przepływu pracowników do szarej strefy.

Konfederacja Lewiatan

Firmy lepiej oceniają przyszłość niż obecny rok

Adam Ujazdowski
-
0
Firmy lepiej oceniają przyszłość niż obecny rok
W 2014 r. przedsiębiorstwa mikro, małe i średnie są ostrożne w swoich decyzjach dotyczących zatrudniania, wynagradzania i inwestycji. Natomiast bardziej optymistycznie spoglądają na 2015 rok – wynika z badania „Monitoring kondycji sektora MMŚP w 2014 r.”, przygotowanego przez Konfederację Lewiatan.
Polska gospodarka rosła 1. połowie 2014 r. w tempie 2-krotnie szybszym niż w 2013 r. bazując na spożyciu indywidualnym, inwestycjach (głównie przedsiębiorstw) oraz eksporcie netto. Prawie 50 proc. PKB wytworzyły mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa. One też zatrudniają ok. 60 proc. osób zatrudnionych w sektorze przedsiębiorstw (a pracuje w nich 70 proc. pracujących w sektorze przedsiębiorstw). Inwestycje w ok. 50 proc. realizowane są właśnie przez MMŚP. Tylko w eksporcie uczestniczą w relatywnie mniejszym stopniu. Dlatego bardzo ważne jest, szczególnie w kontekście narastającego kryzysu rosyjskiego, jak MMŚP oceniają koniunkturę gospodarczą i jakie mają plany jeszcze na ten rok i na 2015 r. – czy prognozują wzrost przychodów, czy będą zatrudniać i podnosić wynagrodzenia, jakie mają plany inwestycyjne, czy wzrośnie ich zainteresowanie rynkami zewnętrznymi? Jak widzą możliwości wzrostu eksportu? Czy będą wdrażać innowacje produktowe, kupować nowe technologie? I czy będą panują w większym stopniu korzystać z kredytów? Od ich decyzji w tych obszarach zależeć będzie bowiem stan naszej gospodarki, to czy uda się utrzymać wzrost gospodarczy w 2014 r. na poziomie ponad 3 proc., a w 2015 r. przyspieszyć do blisko 4 proc.Ostrożne oceny 2014 roku
Wyniki badania „Monitoring kondycji sektora MMŚP w 2014 r.” wskazują, że w 2014 r. przedsiębiorstwa mikro, małe i średnie są w swoich decyzjach dotyczących zatrudniania, wynagradzania, inwestycji ostrożne. Badanie było przeprowadzone w okresie 06 maja-18 lipca br., czyli w czasie, gdy firmy mogły już odczuwać pierwsze gospodarcze konsekwencje pogarszania się sytuacji politycznej między Rosją a Ukrainą, ale przede wszystkim mogły już oceniać potencjalny rozwój sytuacji i dostosowywać do tych ocen swoje plany na rok bieżący. Tym bardziej, że od dawna wiedzą, że Rosja wykorzystywała, wykorzystuje i zapewne będzie wykorzystywała „broń” handlową dla realizacji swoich politycznych celów. Z punktu widzenia firm z sektora MMŚP sytuacja gospodarcza obarczona jest zatem znacznie większymi ryzykami niż jeszcze w końcu ubiegłego roku, co firmy włączają do swoich bieżących kalkulacji biznesowych.W efekcie ciągle dużo, bo ponad 20 proc. MMŚP, obawia się spadku przychodów w 2014 r. (w stosunku do 2013 r.), ale o poprawie sytuacji jest przekonane ponad 36 proc. firm. Jednak widać wyraźną różnicę między firmami średnimi a mikro- i małymi. Firmy średnie (zatrudnienie 50-249) nie widzą w tak szarych barwach możliwości zwiększania przychodów, jak firmy małe, a szczególnie mikro. A to przecież wśród nich jest najwięcej eksporterów, bo blisko 50 proc., z których 2/3 prognozuje w 2014 r. wzrost sprzedaży na eksport.
Silne różnice występują także między poszczególnymi sektorami gospodarki – obaw nie widać wśród firm z sektora informacja i komunikacja, a także wśród firm z sektora opieka zdrowotna i pomoc społeczna. Badania MMŚP z poprzednich lat wskazują, że rozwój mikro, małych i średnich przedsiębiorstw z sektora informacja i komunikacja jest w relatywnie niewielkim stopniu zależny od koniunktury gospodarczej, co dobrze rokuje tak tym przedsiębiorstwo, jak i polskiej gospodarce, bowiem ten sektor jest jednym z nowocześniejszych. Natomiast dobre oceny sytuacji w 2014 r. firm z sektora opieka zdrowotna wskazują na zmiany w strukturze demograficznej polskiego społeczeństwa, a także na większe zainteresowanie zdrowiem i większą o niego dbałość, co byłoby trudne do uzyskania, gdyby dochody polskich gospodarstw domowych nie rosły.

Niewielki wzrost zatrudnienia

Ostrożność i wstrzemięźliwość MMŚP dotycząca sytuacji gospodarczej i możliwości rozwojowych firm w 2014 r. w największym stopniu dotyczy skłonności do zatrudniania. Mniej firm niż w 2013 r. deklaruje wzrost zatrudnienia, ale jednocześnie mniej firm rozważa zwolnienia pracowników. Widać wyraźne oczekiwanie na rozwój sytuacji geopolitycznej. Szczególnie mikroprzedsiębiorstwa są ostrożne w decyzjach związanych z zatrudnieniem. Małe i średnie firmy widzą przestrzeń do wzrostu zatrudnienia w 2014 r., ale jest ona niewielka. Zatem sytuacja na rynku pracy będzie się w br. poprawiała, ale w niewielkim stopniu i zapewne głównie dzięki firmom dużym.

Tę ostrożność widać także patrząc na MMŚP przez sektory gospodarki. Poza przemysłem i opieką zdrowotną, gdzie nieco więcej firm niż w innych sektorach (ponad 16 proc.) zwiększyło w 2014 r. zatrudnienie lub planuje jeszcze jego wzrost, w pozostałych sekcja gospodarki plany dotyczące wzrostu zatrudnienia są niewielkie, a w sektorze obsługa nieruchomości będziemy dalej obserwować spadki.

Dużo lepiej wyglądają plany dotyczące wynagrodzeń. Widać wyraźnie, że firmy – już nie tylko ze względu na prawo pracy, ale także na niepewność wynikającą z sytuacji geopolitycznej – wolą podnosić wynagrodzenia, zatrudniać w godzinach nadliczbowych, niż zwiększać zatrudnienie. Zdecydowanie więcej bowiem firm planuje wzrost wynagrodzeń niż wzrost zatrudnienia. Aczkolwiek w większości sektorów gospodarki skłonność do wzrostu wynagrodzeń jest mniejsza niż w 2013 r.

Niestety ostrożność dotknie także w 2014 r. inwestycji, których wzrost deklaruje mniej firm niż w 2013 r. Jednak i w tym przypadku można liczyć na firmy z sektora informacja i komunikacja oraz firmy oferujące usługi opieki zdrowotnej.

Jednak te firmy, które planują inwestycje, myślą o wprowadzaniu na rynek nowych produktów i usług, a także o zakupie nowych technologii.

Jednocześnie w 2014 r. nie zwiększy się skłonność MMŚP do korzystania z kredytów bankowych – tylko 6 proc. firm zwiększyła lub planuje jeszcze zwiększyć swoje zadłużenie w bankach. Ale także ok. 6 proc. firm zmniejszyło lub zmniejszy jeszcze w br. swoje zadłużenie w bankach. Potwierdza to obawy MMŚP dotyczące rozwoju sytuacji geopolitycznej – firmy nie chcą zwiększać zadłużenia w bankach obawiając się, czy będą w stanie je spłacić, jeśli sprawy zewnętrzne potoczą się niekorzystnie.

Lepsze perspektywy w przyszłym roku

Prognozy MMŚP na 2015 r. są znacznie bardziej optymistyczne, co nie oznacza, że wszystkie firmy widzą swoje możliwości rozwojowe w jasnych barwach. Ten optymizm wyrażany przez MMŚP wynika zapewne z dotychczasowych doświadczeń we współpracy gospodarczej z Rosją – nakładane w latach poprzednich embarga nie trwały długo i nie dotyczyły bardzo dużych grup produktów. Jednak tym razem może być inaczej, czego jak widać MMSP nie biorą pod uwagę. Poza mikroprzedsiębiorstwami, wśród których prawie 15 proc. prognozuje spadki przychodów. (wśród średnich firm jest to niespełna 4 proc.). Rok 2015 ma być kolejnym dobrym rokiem dla firm z sektora informacja i komunikacja, ale do tych firm dołączą przedsiębiorstwa z sektora działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, a także firmy przemysłowe.

W tym kontekście ciekawie wyglądają prognozy MMŚP dotyczące zatrudnienia – bowiem tu ciągle widać wstrzemięźliwość w deklaracjach zwiększania liczby pracowników. Sytuacja ma być lepsza niż w 2014 r., ale nie odpowiadająca prognozom dotyczącym wzrostu przychodów, wynagrodzeń, czy inwestycji. We wszystkich sektorach gospodarki zatrudnieni powinno nieznacznie wzrosnąć – w największym stopniu w … informacji i komunikacji, ale także w przemyśle. Najsłabsza będzie sytuacja w sektorze rolno-spożywczym. MMŚP oceniają, że sytuacja geopolityczna poprawi się, ale jednocześnie nie deklarują większej skłonności do zatrudniania. Pokazuje to jak duże znaczenie mają dla firm z sektora MMŚP regulacje prawne dotyczące rynku pracy.

MMŚP prognozując wyraźny wzrost możliwości rozwojowych w 2015 r. (przychody) jednocześnie zakładają wzrosty wynagrodzeń – dwa razy więcej firm planuje w 2015 r. podnieść wynagrodzenia niż zwiększyć zatrudnienie. Plany takie mają wszystkie firmy, niezależnie od wielkości. Wynagrodzenia mają rosnąć we wszystkich sektorach gospodarki, ale najbardziej „otwarte” na ich wzrost są firmy z sektora informacja i komunikacja, a także firmy przemysłowe oraz prowadzące działalność profesjonalną, naukową i techniczną. Pokazuje to, gdzie mogą być wąskie gardła na rynku pracy, gdzie popyt na pracowników może przewyższać ich podaż.

Plany inwestycyjne MMŚP na 2015 r. są większe niż w 2014 r., ale i do inwestycji firmy podchodzą ostrożnie. Na pewno można (jak zwykle) liczyć na firmy z sektora informacja i komunikacja, a także – ale w nieco mniejszym stopniu niż w 2013 i 2014 r. – na firmy świadczące usługi opieki zdrowotnej.

Wyniki badania „Monitoring kondycji sektora MMŚP w 2014 r.” wskazują, że MMŚP starają się uwzględniać w swoich bieżących planach biznesowych możliwy rozwój sytuacji, stąd ich ostrożność w zatrudnianiu, inwestycjach, a także ocenie możliwości wzrostu przychodów w 2014 r. Jednocześnie jednak te, które zakładają, że osiągną wzrost – planują inwestycje, i co ważne – inwestycje w innowacje produktowe i zakup nowych technologii, co dobrze rokuje na przyszłość.

Natomiast ich oceny dotyczące możliwości rozwoju w 2015 r. pokazują, że będą w stanie „zapanować” nad ryzykami, które ograniczają ich biznesy dzisiaj, co dobrze rokuje wzrostowi naszej gospodarki w przyszłym roku.
*/ Dane wykorzystane do opracowania tej informacji prasowej pochodzą z badania przygotowanego przez Konfederację Lewiatan w ramach projektu „Monitoring kondycji sektora MMŚP w 2014 r.”. Wywiady realizowało CBOS. Badanie zostało przeprowadzone w okresie 06 maja – 18 lipca 2014 r. na losowej próbie 1100 mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. To już 12. edycja badania sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw realizowana przez Konfederację Lewiatan.

Prezentacja dr Małgorzaty Starczewskiej-Krzysztoszek

Konfederacja Lewiatan

 

W lipcu br. produkcja przemysłowa była o 2,3 proc. wyższa niż rok wcześniej – podał GUS.

Adam Ujazdowski
-
0
W lipcu br. produkcja przemysłowa była o 2,3 proc. wyższa niż rok wcześniej – podał GUS.

Komentarz dr Małgorzaty Starczewskiej-Krzysztoszek, głównej ekonomistki Konfederacji Lewiatan

Trzeci kwartał zaczął się w przemyśle dobrze, nie ziściły się obawy przedsiębiorstw, że przyjdzie głębsze załamanie.

Mimo wyraźnych sygnałów płynących z ostatniego odczytu wskaźnika PMI oraz z badania koniunktury gospodarczej GUS, wskazujących na spadek zamówień tak krajowych, jak i zagranicznych, produkcja sprzedana przemysłu w lipcu wzrosła silniej niż w czerwcu i to przy znacznie wyższej bazie (lipiec 2013 -106,3, czerwiec 2013 – 103,0). Dobrze ma się przetwórstwo przemysłowe. Co prawda, jego 3,3 proc. wzrost nie jest na miarę naszych potrzeb i oczekiwań, ale i tak jest dwukrotnie wyższy niż w czerwcu i też osiągnięty przy wyższej bazie.

Ciągle natomiast słabnie górnictwo – w lipcu spadek był silniejszy niż w czerwcu. Niezbyt dobrze radzi sobie również energetyka.

Nadal zbyt dużo działów przemysłu odnotowuje spadek produkcji (10). Szczególnie niepokoi sytuacja w działach „pozostały sprzęt transportowy” (-13,3 proc.), „chemikalia i produkcja chemiczna” oraz „artykuły spożywcze” (-2,3 proc.). W przypadku artykułów spożywczych możemy się spodziewać pogorszenia koniunktury w kolejnych miesiącach w związku z rosyjskim embargiem na wiele naszych towarów rolno-spożywczych.

Cieszy natomiast, że wśród 24 działów rosnących znajdują się przede wszystkim te związane z eksportem, m.in. producenci mebli, pojazdów samochodowych, maszyn i urządzeń, urządzeń elektrycznych. Widać, że nasze firmy mają ciągle silną pozycję na rynkach zagranicznych, co pozwala prognozować utrzymanie w trzecim kwartale 6-7 proc. dynamiki eksportu, nawet mimo zawirowań na rynku rosyjskim.

Kłopoty przeżywa budownictwo. Po niezłej wiośnie, w lipcu odnotowaliśmy niewielki 1,1 proc. wzrost przy bardzo niskiej bazie w lipcu 2013 roku (94,8). Co prawda , w stosunku do ubiegłego roku wzrosła wartość produkcji firm prowadzących budowę obiektów inżynierii lądowej i wodnej, a także realizujących roboty specjalistyczne, jednak w porównaniu z czerwcem spadek był znaczący, co dziwi, bo dla tych firm wakacje to najlepszy okres. Możliwe, że to efekt przesuwania fakturowania kolejnych etapów budów na późniejsze miesiące. A na pewno to efekt nie uruchomienia jeszcze pieniędzy unijnych, bowiem negocjacje z KE dotyczące Programów Operacyjnych ciągle trwają.

Konfederacja Lewiatan

Innowacyjne firmy zatrudniają znacznie chętniej niż inne

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Innowacyjne firmy zatrudniają znacznie chętniej niż inne

Nowe miejsca pracy częściej tworzą mniejsze firmy (do 500 pracowników), ponieważ przejmują one część zadań od dużych koncernów. Analitycy ADP Polska szacują, że wzrost zatrudnienia w sektorze tzw. nowoczesnej gospodarki w ciągu roku może sięgnąć 5 proc. W ślad za tym wzrostem powinno podążać również zapotrzebowanie na nowych pracowników w innych sektorach.

Jak wynika z ostatniego raportu ADP Polska, dostawcy rozwiązań do zarządzania kapitałem ludzkim, motorem wzrostu zatrudnienia w Polsce są firmy tzw. nowoczesnej gospodarki. Pod tym pojęciem firma rozumie przedsiębiorstwa innowacyjne, stosujące zaawansowane technologie i elastyczne organizacyjnie, które są liderami w swoich branżach. W drugim kwartale br. przyjęły one do pracy o 3,72 proc. więcej osób niż w tym samym okresie ub.r. Podobne wyniki notowane są w sektorze produkcyjnym i usługowym. W skali półrocza wzrost był jeszcze większy i wyniósł 4,06 proc.

– Traktujemy nowoczesną gospodarkę jako awangardę rynku. To firmy, które wyznaczają trendy pozostałym przedsiębiorstwom i notują lepsze wyniki finansowe. Podobnie dzieje się w innych krajach – komentuje Dariusz Terlecki, dyrektor sprzedaży i marketingu ADP Polska.

Przedsiębiorstwa tzw. nowoczesnej gospodarki, jak wyjaśnia dyrektor z ADP Polska, są bardziej innowacyjne i otwarte na nowe pomysły. W efekcie łatwiej dostosowują się do trudniejszych sytuacji. Z szybszym wzrostem zatrudnienia związane są rosnące nakłady inwestycyjne.

– W przypadku firm tzw. nowoczesnej gospodarki przedsięwzięcia takie są bardziej przemyślane – uważa Terlecki. – To są pieniądze wydawane nie tylko na nowe technologie, lecz także na rozwiązania organizacyjne, takie jak outsourcing. Firmy nowoczesne starają się specjalizować w swojej aktywności i skupiać na tym, co daje im przewagę na rynku oraz najszybszy wzrost przychodów i zysków. Natomiast wszystkie inne, poboczne obowiązki starają się oddać profesjonalistom, czyli firmą zajmującym się outsourcingiem.

Przedsiębiorstwa usługowe zaczynają podążać śladem produkcyjnych, małe biorą przykład z większych, a wzrost zatrudnienia zaczyna dotyczyć również firm z tzw. tradycyjnej gospodarki.

– To system naczyń połączonych – tłumaczy Dariusz Terlecki. – Zlecenia przepływają pomiędzy firmami większymi i mniejszymi z różnych sektorów, gałęzi i branż. Takiego zbliżenia należało oczekiwać.

Szybciej jednak, jak wynika z danych ADP Polska, rośnie zapotrzebowanie na pracę ze strony mniejszych, zatrudniających do 500 osób, przedsiębiorstw.

– Duże firmy często amortyzują wzrost liczby zleceń eksportem zadań do wykonawców i podwykonawców, również firm zewnętrznych, które outsourcują od nich poszczególne aktywności – wyjaśnia Dariusz Terlecki. – Dlatego wzrost zleceń w dużych firmach rozkłada się na zdania, które są zlecane własnym pracownikom, załodze i firmom zewnętrznym. Większy przyrost zatrudnienia w mniejszych przedsiębiorstwach wynika często z tego, że wykonują one zlecenia większych podmiotów.

Terlecki wskazuje, że okres od stycznia do czerwca br. to pierwsze od dwóch lat kwartały, podczas których Główny Urząd Statystyczny odnotował wzrost zatrudnienia w gospodarce. Na razie był on minimalny (wzrost o 0,7 proc. w II kw. i 0,5 proc. w I półroczu), ale w średniej perspektywie dwóch, trzech lat, zdaniem rozmówcy Newseria Biznes, będzie jednak postępować. W całym roku ADP Polska spodziewa się tam przyrostu etatów o ok. 5 proc.

– W kolejnych kwartałach zatrudnienie w całej gospodarce będzie wzrastać, bo tendencja jest stabilna – mówi Terlecki. – Potwierdzają to inne wskaźniki ekonomiczne. Gdy dwa lata temu wskazywaliśmy, że cała gospodarki jednak się odbije i podąży śladem sektora nowoczesnego, wielu nam nie ufało. Obecnie patrzą na wskaźniki GUS z niedowierzaniem. Minęło bowiem kilka miesięcy i rzeczywiście mamy do czynienia z taką sytuacją.

Według specjalisty ADP Polska wzrost zatrudnienia w tradycyjnej gospodarce będzie jednak powolny.

– W III kwartale nie nastąpi przełom – twierdzi Dariusz Terlecki. – W ciągu dwóch, trzech latach wzrost zatrudnienia będzie przypominał raczej maraton niż sprint. Nie ma bowiem takich zjawisk w gospodarce, których skutkiem mógłby być lawinowy przyrost zleceń i zapotrzebowania na pracę.

Zapaść w żegludze śródlądowej. To najsłabiej wykorzystywana gałąź transportu

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Zapaść w żegludze śródlądowej. To najsłabiej wykorzystywana gałąź transportu

Inicjatywy samorządów, takie jak przekop przez Mierzeję Wiślaną lub port przeładunkowy w Solcu Kujawskim, mogą wzmocnić pozycję żeglugi śródlądowej w Polsce. Obecnie to najsłabiej wykorzystywana gałąź transportu w kraju. Jest jednak szansa na jej ożywienie, bo ekologiczny transport rzekami i kanałami wspiera Unia Europejska. W Polsce brakuje jednak zarówno infrastruktury, jak i floty.

‒ Żegluga śródlądowa w Polsce przeżywa ciągle okres stagnacji. Owszem, są pewne symptomy ożywienia, ale na tle Unii Europejskiej polska żegluga wygląda bardzo słabo – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Bogusław Kowalski, ekspert Zespołu Doradców Gospodarczych TOR. ‒ Paradoksalnie tę potrzebę bardziej doceniają samorządy, zwłaszcza wojewódzkie, które tworzą różnego rodzaju inicjatywy, występują z projektami ożywienia żeglugi w różnych miejscach. W Strategii Rozwoju Transportu są zapisane określone wskazówki, ale niewiele w tym zakresie się robi.

Kowalski podkreśla, że o ile dzięki unijnym środkom w ciągu ostatnich lat dokonano wielu inwestycji w innych gałęziach transportu, a kolejne modernizacje są zaplanowane w wieloletnich strategiach, żegluga śródlądowa była do tej pory pomijana. Jej udział w przewozach ładunków zmalał według GUS-u z 0,8 proc. w 2001 r. do 0,3 proc. w 2013 r. Choć w ub.r. odnotowano wzrost masy przewiezionych ładunków o ok. 10 proc., to równocześnie o prawie 6 proc. zmalała praca przewozowa.

Dla porównania w 2011 r. w Holandii żegluga śródlądowa stanowiła prawie 37 proc. całego transportu lądowego, a w Niemczech ponad 11 proc. Unijna średnia wyniosła ponad 6 proc.

‒ Jest to o tyle zaskakujące, że dysponujemy odpowiednią siecią rzek. Mamy szlak wzdłuż Odry, na niektórych odcinkach Wisła jest żeglowna. Są kanały, w dużej mierze jednak zaniedbane. Przede wszystkim brak nakładów ze strony państwa na infrastrukturę, która by tę żeglugę umożliwiała, jest przyczyną tego załamania – podkreśla Kowalski.

W Polsce jest 3655 kilometrów śródlądowych dróg wodnych. Jak wynika z danych GUS-u, w latach 60. było ich 4756 kilometrów, czyli o ponad 30 proc. więcej. Do tego tylko niecałe 6 proc. (214 kilometrów) spełnia obecnie wymogi dróg międzynarodowych. Reszta to drogi o znaczeniu regionalnym, którymi pływać mogą tylko niewielkie jednostki.

W Polsce brakuje też nowoczesnej floty. Spośród 209 zarejestrowanych pchaczy i holowników do barek ok. 75 proc. ma ponad 34 lata, a nie ma ani jednej jednostki, która ma mniej niż 13 lat.

Kowalski zauważa, że zmienić tę sytuację mogą inicjatywy samorządów, jak przekop przez Mierzeję Wiślaną wraz z rewitalizacją portu w Elblągu lub stworzenie portu przeładunkowego w Solcu Kujawskim, który odciążyłby trójmiejskie porty morskie. Do tego na Polskę presję wywierać będzie Unia, bo transport wodny jest jednym z najtańszych i najbardziej ekologicznych.

‒ W polityce transportowej UE żegluga jest stawiana na równi z koleją jako bezpieczna i ekologiczna forma transportu, dlatego jest silny nacisk na to, by ją rozwijać – mówi Kowalski. ‒ Może się okazać, że główne szlaki lądowe, przynajmniej na wybranych odcinkach, będą przeżywały okres przeciążenia. To rodzi też określone konsekwencje dla bezpieczeństwa ruchu.

Dodaje, że Polska powinna wykorzystać korzystny układ głównych rzek, łączących duże miasta z portami morskimi. Tradycyjnie żegluga śródlądowa była wykorzystywana przede wszystkim do transportu węgla i rud (w 2013 r. te kategorie towarów stanowiły łącznie ponad 62 proc. udziału w masie ładunków w żegludze śródlądowej), jak jednak Kowalski podkreśla, szansą jest również transport kontenerowy.

‒ Być może jest to nawet bardziej przyszłościowa forma przewozów, czyli połączenie przewozów żeglugą śródlądową z żeglugą morską albo transportem kolejowym i drogowym. W takiej konfiguracji na wybranych odcinkach żegluga może być realną alternatywą, obniżającą koszty transportu i koszty zewnętrzne w postaci negatywnego oddziaływania na środowisko – przekonuje Kowalski.

Dodaje, że nie można zapominać o przewozie osób. W Bydgoszczy tramwaje wodne stały się jednym z elementów miejskiego systemu komunikacji zbiorowej. To właśnie tabor pasażerski według GUS-u jest najnowocześniejszy w Polsce – ponad 20 proc. spośród 102 zarejestrowanych jednostek ma mniej niż 13 lat. W 2013 r. żegluga śródlądowa przewiozła nieco ponad milion pasażerów.

Rodzinne firmy mogą zyskiwać przewagę dzięki wysokiej specjalizacji

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Rodzinne firmy mogą zyskiwać przewagę dzięki wysokiej specjalizacji

Dzięki wyspecjalizowaniu się w danej dziedzinie rodzinne przedsiębiorstwa mogą zyskiwać przewagę nad dużymi koncernami. Wprawdzie w Polsce biznesy pozostające w rękach jednej rodziny od wielu pokoleń nie są powszechne, ale – jak podkreślają przedstawiciele takich firm – od transformacji ustrojowej stopniowo rosną w siłę.

W Polsce według różnych szacunków funkcjonuje 1,8-2 mln małych i średnich przedsiębiorstw. Wypracowują one większość PKB i stanowią podstawę gospodarki. Dużą część tego stanowią firmy rodzinne. Jak wynika z danych Inicjatywy Firmy Rodzinne, w UE 60 proc. przedsiębiorstw to właśnie firmy rodzinne, a spośród 250 największych spółek na paryskiej giełdzie ponad połowa startowała jako rodzinny biznes.

– Firmy rodzinne w naszym kraju dopiero się rozwijają, ale mają przed sobą wielką perspektywę – mówi Elżbieta Grycan, współwłaścicielka rodzinnej firmy Grycan. – W Brazylii są firmy, które prowadzą działalność od 80 pokoleń. Polacy zaczęli budować takie przedsiębiorstwa w zasadzie dopiero po transformacji ustrojowej. Nie możemy się więc pochwalić takimi firmami, jakie funkcjonują w Brazylii. W Polsce najdalej drugie lub trzecie pokolenie prowadzi firmę, uruchomioną tuż przed drugą wojną światową.

Polska gospodarka jest jednak atrakcyjna dla rodzinnych biznesów. Takie firmy najczęściej prowadzą działalność w ściśle określonej specjalizacji i wiążą z nią swoją przyszłość. I to może być ich przewagą na rynku. W tym segmencie przedsiębiorstw rzadko zdarzają się sytuacje całkowitej zmiany branży. Znacznie częściej firmy opanowują swoje rzemiosło do perfekcji.

– Na przykład Ferrero Rocher jest firmą rodzinną, a jej obroty sięgają miliardów euro – mówi Elżbieta Grycan. – Takie firmy mogą konkurować wysoką specjalizacją i ciągłym zgłębianiem danej dziedziny. Na spotkaniach z przedstawicielami firm rodzinnych słucham opowieści ludzi, którzy zaczynali od niewielkiego biznesu 25 lat temu, a teraz prowadzą duże firmy. Na pewnym etapie okazywało się, że ci ludzie znają się na tym, co robią, i dobrze wiedzą, jak to robić.

Jak podkreśla, równie ważne jak specjalizacja jest także odpowiednie podejście do prowadzonego biznesu. A to w firmach rodzinnych jest nieco inne niż w innych przedsiębiorstwach.

– Firma rodzinna myśli o rozwoju, nie satysfakcjonuje się tylko tym, co w danym momencie przynosi zysk, ale dokonuje pewnych inwestycji na przyszłość, myśląc o dzieciach czy wnukach, którym chce później przekazać firmę – uważa Elżbieta Grycan.

Pod obecną marką (Grycan – Lody od pokoleń) firma funkcjonuje od 10 lat. Posiada blisko 130 lodziarni w kraju i współpracuje z partnerami w krajach europejskich i azjatyckich.

W tym roku ze spółki zarządzającej Lotniskiem Chopina odejdzie 800 osób

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
W tym roku ze spółki zarządzającej Lotniskiem Chopina odejdzie 800 osób

Przemysław Przybylski
Około 250 mln złotych będzie kosztowało Przedsiębiorstwo Państwowe „Porty Lotnicze” odejście z pracy ok. 800 osób. Dzięki restrukturyzacji zatrudnienia w ciągu niespełna trzech lat spółka wyjdzie na prostą i zacznie na siebie zarabiać. Ponieważ część osób korzystających z programu dobrowolnych odejść trzeba zastąpić, całkowite zatrudnienie w spółce zarządzającej warszawskim Lotniskiem Chopina zmniejszy się o ok. 500 osób.

‒ Porty lotnicze są w procesie głębokiej restrukturyzacji. Do końca czerwca w ramach programu dobrowolnych odejść z pracy odeszło ok. 500 osób i w tej chwili zatrudnienie zmniejszyło się do poziomu 1700 osób – wyjaśnia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Przemysław Przybylski, rzecznik prasowy PPL. ‒ Łącznie z przedsiębiorstwa odejdzie ok. 800 osób, 300 osób jeszcze do końca tego roku. Na część stanowisk opuszczonych przez osoby korzystające z programu dobrowolnych odejść musieliśmy jednak ogłosić nabory.

Przybylski podkreśla, że dotyczy to stanowisk, na których brak obsady zakłócałby funkcjonowanie lotniska, m.in. dotyczy to Służby Ochrony Lotniska. Na początku czerwca lotnisko ogłosiło nabór 230 pracowników do tej służby. Łącznie do pracy spółka przyjmie ok. 300 nowych pracowników, przez co zatrudnienie netto zmniejszy się w porównaniu ze stanem sprzed rozpoczęcia restrukturyzacji o ok. 500 osób. Po zakończeniu zmian w PPL ma być ok. 1700 pracowników.

Odejście 800 osób będzie kosztować spółkę 250 mln zł. Wynika to m.in. z kosztów odpraw zapisanych w rozwiązanym 10 marca zakładowym układzie zbiorowym pracy. Według niego pracownicy odchodzący z PPL mogli liczyć na równowartość nawet 3-letniej pensji po zaledwie 10 latach spędzonych w spółce.

‒ Szacujemy, że koszt restrukturyzacji zatrudnienia zwróci nam się w przeciągu niespełna trzech lat, czyli o podobną kwotę zmniejszy się fundusz wynagrodzeń w przedsiębiorstwie. To znaczy, że w przeciągu trzech lat wyjdziemy na prostą i przedsiębiorstwo będzie mogło znów na siebie zarabiać – prognozuje Przybylski.

Dodaje, że nie ma już groźby strajku pracowników. Negocjowany jest nowy zakładowy układ zbiorowy pracy. Termin zakończenia tych negocjacji to koniec września i Przybylski ocenia, że uda się go dotrzymać.

Poza restrukturyzacją zatrudnienia trwa także opracowywanie nowej strategii PPL oraz poprawa wydajności i efektywności kosztowej przedsiębiorstwa.

Zmiany w spółce zarządzającej Lotniskiem Chopina i posiadającej udziały w niemal wszystkich polskich portach regionalnych były niezbędne, bo w 2013 r. PPL mógł stracić nawet 50 mln zł. Do tego 800 z 2,2 tys. pracowników spółki było zatrudnionych w administracji, a zgodnie z informacjami podawanymi przez „Rzeczpospolitą”, aż 50 proc. kosztów PPL stanowił fundusz pracy. Zadanie poprawy wyników spółki dostał dyrektor naczelny PPL Michał Kaczmarzyk, który w lutym br. zastąpił na tym stanowisku Michała Marca.

DM mBanku: Sprzedaż samochodów w Europie będzie dalej rosnąć. Akcje Boryszewa są już jednak za drogie

Adam Ujazdowski
-
0
DM mBanku: Sprzedaż samochodów w Europie będzie dalej rosnąć. Akcje Boryszewa są już jednak za drogie

CEO Magazyn Polska

Boryszew korzysta na wzroście sprzedaży samochodów w Niemczech i pozostałych krajach strefy euro. Spółka pracuje również nad poprawą marż i rozważa inwestycje na zagranicznych rynkach wraz z niemieckimi koncernami. Analitycy DM mBanku prognozują znaczącą poprawę wyników, począwszy od II kwartału 2014 r., ale ich zdaniem potencjału do dalszego wzrostu cen akcji już nie ma.

Od momentu scalenia akcji 2 kwietnia br. kurs akcji Boryszewa wzrósł o niemal 25 proc.

– Spółka Boryszew bardzo dobrze zachowywała się na warszawskim parkiecie od początku roku. Było to efektem bardzo dobrych nastrojów wokół branży automotive. Sprzedaż nowych aut na Starym Kontynencie odnotowywała pozytywne dynamiki od początku roku zarówno na peryferiach, czyli w Hiszpanii i Portugalii, jak i w gospodarce niemieckiej, która najwięcej tych aut konsumuje. Akcje Boryszewa korzystały zarówno na bardzo dobrym otoczeniu sprzedażowym dla nowych aut, jak i na rosnących wynikach finansowych spółki – ocenia w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Inwestor Jakub Szkopek, analityk Domu Maklerskiego mBanku.

Analityk DM mBanku prognozuje, że sprzedaż samochodów w Europie będzie rosła także w drugiej połowie 2014 r. Po jednorazowym spadku w czerwcu w następnym miesiącu zanotowano pozytywną dynamikę sprzedaży na Starym Kontynencie. W rezultacie wyniki finansowe Boryszewa mają być znacząco lepsze, począwszy od drugiego kwartału br.

– Z uwagi na niską bazę wyników w roku poprzednim, ponieważ Boryszew dopiero co restrukturyzuje swoje aktywa produkcyjne, zakładamy, że dynamika będzie dosyć wysoka. Natomiast z uwagi na to, że dzisiejsza wycena również jest stosunkowo wysoka w porównaniu z wynikami, stajemy się coraz bardziej pesymistyczni, jeśli chodzi o potencjał wzrostu akcji spółki – twierdzi Szkopek.

Jego zdaniem aktualna wycena Boryszewa jest wysoka w porównaniu z zagranicznymi spółkami z tej samej branży. Bieżący wskaźnik cena/zysk przekracza 100, z kolei wskaźnik cena/wartość księgowa jest wyższy od 2.

– Akcje Boryszewa wyceniane są dzisiaj z dwucyfrową premią w stosunku zarówno do poddostawców europejskich, jak i amerykańskich na rynkach alternatywnych, co również może przemawiać za tym, że potencjał spółki ulega wyczerpaniu. W przypadku wyceny Boryszewa trzeba też uwzględnić dosyć wysokie zadłużenie, które dzisiaj sięga czterokrotności wartości EBITDA generowanej przez grupę za ostatnie cztery kwartały. Zestawiając to z tym, że spółka się rozwija i dużo wydaje na rozwój, można przypuszczać, że w przyszłości zadłużenie może być problematyczne – uważa Jakub Szkopek.

Szczególnie dobry pod względem wyników dla Boryszewa ma być 2015 r. Obok dalszego wzrostu sprzedaży nowych pojazdów oraz części samochodowych, spółka powinna poprawić marże dzięki restrukturyzacji aktywów produkcyjnych, które nabywała od 2010 r. Dla długoterminowych perspektyw Boryszewa kluczowy będzie rozwój współpracy z partnerami na niemieckim rynku, zwłaszcza z Volkswagenem, do którego trafia około 70 proc. produkcji Grupy.

– W ostatnim czasie obserwujemy zainteresowanie ze strony Volkswagena czy innych koncernów niemieckich, by produkować w miejscach, które są strategiczne z punktu widzenia tych koncernów. W Rosji Boryszew w kooperacji z Volkswagenem stawiał swoją fabrykę, niewykluczone, że taka współpraca będzie miała miejsce także na innych kontynentach – mówi analityk DM mBanku.

Coca-Cola zapowiada kolejne inwestycje w Polsce. Pracuje także nad nowymi produktami

Adam Ujazdowski
-
0
Coca-Cola zapowiada kolejne inwestycje w Polsce. Pracuje także nad nowymi produktami

CEO Magazyn Polska

Po zakończeniu rozbudowy zakładu produkcyjnego w Radzyminie Coca-Cola zapowiada kolejne projekty w Polsce. To dowód na to, że z polskim rynkiem koncern wiąże duże nadzieje. Przedstawiciele firmy zapowiadają również inwestycje w rozwój produktów ze swojego portfolio, bo – jak podkreślają – Polacy lubią nowości.

Jak zapewnia Coca-Cola, polski rynek jest ważny dla koncernu. Świadczą o tym prowadzone i planowane inwestycje. W maju firma zakończyła trzyletnie przedsięwzięcie w Radzyminie, swoim największym w Polsce zakładzie produkcyjnym. Inwestycja kosztowała ok. 170 mln zł. Rozbudowany został zakład, centrum logistyczne oraz zautomatyzowano magazyn.

– To bardzo duże przedsięwzięcie, dzięki któremu nasze moce produkcyjne wzrosną o około 63 proc. – podkreśla Iwona Jacaszek, dyrektor ds. korporacyjnych spółki Coca-Cola HBC w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes.

Dużą wagę koncern przywiązuje do inwestycji w swoje marki i rozwój produktów. Zdaniem Jacaszek Polacy są otwarci na nowości. To stwarza możliwości modyfikacji istniejących produktów. Przykładowo na rynek wprowadzono Sprite, jeden z najpopularniejszych napojów gazowanych, z dodatkiem naturalnego słodzika, stewii. Dzięki temu kaloryczność napoju spadła o ok. jedną trzecią. Ale zdaniem Iwony Jacaszek konsumenci oczekują także zupełnych nowości.

– To pole do popisu dla producentów napojów funkcjonalnych, do których dodawane są witaminy, owocowych zawierających nie tylko owoce, lecz także zioła, oraz produktów na bazie herbaty. Możliwości jest sporo. Niemal wszyscy producenci idą w tym kierunku – wskazuje Iwona Jacaszek.

Coca-Cola jest liderem polskiego rynku napojów bezalkoholowych. Ze swoim sztandarowym produktem króluje na półce napojów gazowanych. Zajmuje także wysoką pozycję na rynku herbat.

– W naszym portfolio znajdują się produkty ze wszystkich kategorii. Będziemy więc proponować sporo nowości – zapewnia dyrektor ds. korporacyjnych Coca-Cola HBC.

Jej zdaniem producenci i dystrybutorzy napojów muszą zwracać uwagę nie tylko na zmieniające się przyzwyczajenia klientów w kwestii smaków i rodzajów wybieranych napojów, lecz także w kwestii miejsca robienia zakupów. Od kilku lat zamiast do hipermarketów konsumenci coraz częściej kierują się w stronę dyskontów. Zakupy chcą robić również w usytuowanych blisko miejsca zamieszkania sklepach typu convenience. Trend ten zauważyli na przykład właściciele dużych sieci, takich jak Carrefour czy Tesco, którzy w ostatnich miesiącach rozwijają sklepy mniejsze, na przykład Carrefour Express. Szybko rośnie także kanał sprzedaży poprzez stacje benzynowe. Charakterystycznym trendem rynkowym – zdaniem Iwony Jacaszek – jest rozwój sieci sklepów specjalistycznych, czyli oferujących takie produkty, jak dania regionalne czy żywność ekologiczną.

Dyrektor w Coca-Cola HBC podkreśla, że koncern dba również o inne potrzeby konsumentów. W tym celu inwestuje w komunikację marketingową zarówno całej firmy, jak i poszczególnych marek ze swojego portfolio.

– Zaczęliśmy właśnie kampanię „Czujesz to? Powiedz to piosenką” – informuje Jacaszek. – To ciąg dalszy kampanii „Connect” z zeszłego roku, podczas której na produktach umieściliśmy imiona, dając konsumentom możliwość indywidualizacji. To coś unikatowego na polskim rynku, co obrazuje, jak bardzo dbamy o konsumentów. Sprowadziliśmy także do Polski Puchar FIFA. Kibice mogli przyjść, zobaczyć i zrobić zdjęcia.

Polska ma szanse stać się liderem usług biznesowych na świecie

Adam Ujazdowski
-
0
Polska ma szanse stać się liderem usług biznesowych na świecie

CEO Magazyn Polska

Coraz lepiej wykształceni absolwenci wchodzący na rynek pracy, współpraca przedsiębiorstw z uczelniami, kompetentna i etyczna kadra oraz wypracowana przez ostatnie dziesięć lat renoma, to dlatego coraz więcej korporacji poszukuje w Polsce firm do obsługi procesów biznesowych. Jak wynika z danych Związku Liderów Sektora Usług Biznesowych, w ciągu ostatnich pięciu lat ponad połowa nowych miejsc pracy nad Wisłą powstała dzięki tej branży.

Zarówno w centrach outsourcingu procesów biznesowych (BPO), jak i w centrach usług wspólnych (SSC) dynamicznie rośnie zatrudnienie. W ubiegłym roku działające na terenie Polski centra dawały pracę ponad 100 tys. osób. W ciągu ostatnich pięciu lat, jak wskazują eksperci skupiającego firmy tej branży Związku Liderów Sektora Usług Biznesowych w Polsce (Association of Business Service Leaders in Poland, w skrócie – ABSL), ponad połowa nowych miejsc pracy nad Wisłą powstała dzięki centom usług i obsługi biznesu.

Jak tłumaczy Jolanta Jaworska, wiceprezes zarządu ABSL, Polska wybierana jest przez międzynarodowe korporacje, ponieważ to największy kraj Europy Środkowo-Wschodniej, z ogromnym potencjałem na rynku pracy i dobrymi prognozami gospodarczymi.

– W polskich centrach usług pracuje dużo młodych ludzi z coraz lepszym wykształceniem –wyjaśnia Jolanta Jaworska. – Myślę, że na wybór Polski wpływ ma również kreatywność pracowników, ich etyczna postawa i już ugruntowana renoma.

Pierwsze centra usług wspólnych i centra outsourcingowe zaczęły pojawiać się w Polsce ponad 10 lat temu. Na początku zajmowały się one głównie obsługą najprostszych procesów.

– Sprawdziły się, więc nad Wisłą zaczęli zamawiać usługi najwięksi zachodni gracze. Miejscowe przedsiębiorstwa także przekonały się, że nie wszystkie procesy muszą wykonywać samodzielnie. Obecnie kolejne, wielkie firmy światowe przyglądają się polskiemu rynkowi –mówi Jaworska. – Również oferta polskiego rządu, jeżeli chodzi o wsparcie finansowe dla rozwoju tego sektora, korzystnie wpływa na potencjał firm działających w tej branży.

Popyt na krajowe centra usług biznesowych rośnie gwałtownie. Według ubiegłorocznego rankingu fDi Markets dziennika „Financial Times” Polska zajmuje trzecie miejsce na świecie w branży, ustępując jedynie tradycyjnym liderom, Indiom i Malezji.

–Po boomie w Indiach, gdzie setki tysięcy osób pracują w tym sektorze, Polska ma szansę przejąć najbardziej wyrafinowane usługi, na przykład finansowe –uważa wiceprezes ABSL.–Również dlatego, że leży w Europie i łatwiej stąd obsługiwać inne rynki UE. Ważnym atutem są także kompetencje personelu: niektóre centra oferują obsługę w 25-30 językach obcych. Pozwala to wykonywać prace na najwyższym, światowym poziomie.

Region Europy Środkowo-Wschodniej, w którym wiodącą rolę odgrywa nasz kraj (ponad 40 proc. etatów), zajął natomiast pierwsze miejsce pod względem liczby zajmujących się rozwojem i utrzymaniem aplikacji placówek ADM (Application Development and Maintenance) oraz trzecie, po Ameryce Północnej i Europie Zachodniej, w zakresie świadczonych na rzecz dużych korporacji zleceń informatycznych. Polska jest także największym dostawcą usług inżynieryjnych oraz bazującej na wiedzy obsługi prac badawczo-rozwojowych.

– Kraje Europy Zachodniej co prawda bardzo chętnie widziałyby u siebie tego typu miejsca pracy, dobrze wynagradzane, dla osób młodych, z wyższym wykształceniem –mówi Jaworska. – Chociaż oferta Polski pod tym względem może nie jest najlepsza, to jednak jeżeli poskłada się różne elementy, wypada w miarę korzystnie.

Jak podkreśla, ważnym atutem jest coraz bliższa współpraca nauki i biznesu, dzięki czemu uczelnie dostosowują swoje programy do potrzeb rynku pracy.

– Przez to polscy absolwenci, którzy wkraczają na rynek pracy, mają coraz lepsze kwalifikacje. To wszystko są elementy, które powodują, że Polska pod względem potencjału w dalszym ciągu powinna być mocnym graczem w Europie Centralnej, a we Wschodniej zdecydowanym liderem –wskazuje Jaworska.

Polacy coraz częściej uprawiają sport. Najbardziej aktywni są mieszkańcy dużych miast

Adam Ujazdowski
-
0
Polacy coraz częściej uprawiają sport. Najbardziej aktywni są mieszkańcy dużych miast

CEO Magazyn Polska

Ponad 40 proc. Polaków regularnie uprawia sport. Cztery lata temu deklarował to co czwarty dorosły. Choć daleko nam jeszcze do Skandynawów (ok. 66-70 proc.), to widać, że Polacy ćwiczą coraz chętniej. Najbardziej aktywni są mieszkańcy większych aglomeracji, przede wszystkim ze względu na duży wybór obiektów sportowych i proponowanych zajęć. Najczęściej chodzą na siłownię, fitness i basen.

– Ostatni raport Eurobarometru Komisji Europejskiej pokazuje, że 41 proc. Polaków ćwiczy przynajmniej raz w tygodniu. To plasuje nas w środku stawki w Europie. Liderami są kraje skandynawskie – w Szwecji 70 proc., w Danii 68 proc., a w Finlandii 66 proc. społeczeństwa ćwiczy regularnie – mówi agencji Newseria Bartłomiej Niedbał z Benefit Systems, który opublikował raport „Jak ćwiczą Polacy”.

Aktywny tryb życia staje się coraz bardziej popularny. W 2010 roku regularne uprawianie sportu (co najmniej raz w tygodniu) deklarowało 25 proc. Polaków. Duży wpływ mają na to organizowane masowe imprezy sportowe. Na rynku pojawia się też coraz więcej ofert klubów fitness, siłowni, basenów, kursów tańca czy sztuk walki itp. Widać to również po rosnącej liczbie użytkowników kart MultiSport, uprawniających do korzystania z ofert większości obiektów sportowych. W październiku ubiegłego roku korzystało z nich 441 tys. osób, rok wcześniej – 379 tys.

– Z naszych analiz i obserwacji wynika, że ta tendencja się utrzymuje. Podobnego wzrostu spodziewamy się w kolejnych okresach – ocenia Niedbał.

Najbardziej aktywni są mieszkańcy województwa mazowieckiego (30 proc. wszystkich wizyt w obiektach sportowych), dolnośląskiego (15 proc.) i małopolskiego (13 proc.). W największych miastach mają siedziby firmy i korporacje, które coraz częściej oferują pracownikom takie pozapłacowe bonusy, jak karnety, więcej jest też obiektów sportowych.

Upodobania Polaków do rodzaju uprawianego sportu od kilku lat się nie zmieniają.

– Najbardziej popularne wśród użytkowników kart są trzy dyscypliny. Zajęcia fitness wybiera 41 proc. użytkowników, basen – 22 proc., a siłownię – około 20 proc. użytkowników – mówi Niedbał.

Wciąż niewiele osób decyduje się na taniec, squash czy sztuki walki – po ok. 3 proc.

Sport uprawiamy najczęściej na początku tygodnia. Im dalszy dzień tygodnia, tym mniejsza aktywność.

– W poniedziałki i wtorki ćwiczy około 17 proc. użytkowników karty MultiSport. Najpopularniejsze godziny to niezmiennie między 17 a 21, czyli po pracy – podkreśla Bartłomiej Niedbał.

Firmy zamiast leasingu coraz częściej decydują się na długoterminowy wynajem aut

Adam Ujazdowski
-
0
Firmy zamiast leasingu coraz częściej decydują się na długoterminowy wynajem aut

Polscy przedsiębiorcy zamiast kupować samochody coraz częściej decydują się na wynajem długoterminowy. Z danych Polskiego Związku Wynajmu i Leasingu Pojazdów (PZWLP) wynika, że w II kwartale ten sposób finansowania floty wzrósł o 12,8 proc. rok do roku.

Z raportu Instytutu Keralla Research przeprowadzonego na zlecenie Carefleet wynika, że ponad 77 proc. mikro-, małych i średnich przedsiębiorców zna usługę wynajmu długoterminowego samochodów. W 2009 roku wiedziała o niej nieco ponad połowa firm.

Analizy PZWLP, organizacji, która skupia 16 największych graczy wśród firm zajmujących się wynajmem i leasingiem pojazdów, wskazują, że pierwsza połowa roku była dla branży bardzo udana. Wynajem długoterminowy aut w Polsce rozwijał się w tempie ponad 5-proc. (w I połowie ub.r. było to 3,3 proc.). W samym II kwartale wzrost wyniósł ponad 12 proc. rok do roku. Okres od kwietnia do czerwca był dla firm z tej branży udany również pod względem liczby nowych aut zakupionych w salonach.

– Według danych prezentowanych przez Polski Związek Wynajmu i Leasingu Pojazdów około 30 proc. zarejestrowanych nowych samochodów osobowych jeździ w formule wynajmu długoterminowego – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Andrzej Sugajski, dyrektor generalny Związku Polskiego Leasingu, którego członkiem jest PZWLP.

16 należących do PZWLP firm kupiło w II kwartale łącznie prawie 14 tys. aut (z danych instytutu SAMAR za II kwartał wynika, że łączna liczba nowych pojazdów w firmach to 48 tys., uwzględniając wszystkie rodzaje podmiotów i sposoby finansowania).

Po pierwszej połowie roku flota finansowana i zarządzana przez firmy członkowskie Związku to blisko 120 tys. samochodów osobowych i dostawczych (choć te ostatnie mają niewielki udział w rynku).

– Gros rynku to jest leasing operacyjny, w którym amortyzacji dokonuje finansujący, czyli firma leasingowa, a przedsiębiorca zalicza w całości do kosztów uzyskania przychodu ratę kapitałową i odsetkową. Natomiast w przypadku drugiego segmentu rynku, bazującego na rozliczeniach w ramach ustawy o rachunkowości, sytuacja jest odwrotna: mamy do czynienia z leasingiem finansowym jako tym, który dominuje, a w dużo mniejszym stopniu z leasingiem operacyjnym, czyli tam, gdzie finansujący przejmuje na sobie ryzyko zagospodarowania przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy – wyjaśnia Sugajski.

Trzy czwarte tej grupy 120 tys. aut stanowią pojazdy użytkowane w ramach leasingu operacyjnego z pełną obsługą (administracyjną i serwisową) – to najbardziej popularna wśród przedsiębiorców usługa, również w Europie. W II kwartale tempo wzrostu tej metody leasingowania aut wyniosło ponad 9 proc.

Rynek wynajmu długoterminowego ma duży potencjał rozwoju. Z badań przeprowadzonych na zlecenie Carefleet wynika, że na razie tylko co trzeci przedsiębiorca woli korzystać z pojazdu niż być jego właścicielem. Ponad 60 proc. wciąż uznaje, że lepiej mieć go na własność.

PZPM: od stycznia do końca lipca zarejstrowano o 28 proc. więcej nowych autobusów rdr

Adam Ujazdowski
-
0
PZPM: od stycznia do końca lipca zarejstrowano o 28 proc. więcej nowych autobusów rdr

W ciągu siedmiu miesięcy 2014 r. polscy przewoźnicy zarejestrowali 863 nowe autobusy, niemal wszystkie o DMC powyżej 3,5 t. To wynik lepszy niż przed rokiem, co przede wszystkim jest efektem zwiększonych zakupów autobusów turystycznych oraz minibusów – wynika z analizy Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego i firmy badawczej JMK, przygotowanej na podstawie danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów.

Od stycznia do lipca polskie firmy zajmujące się przewozem osób, zarejestrowały o 187 pojazdów więcej niż w tym samym czasie w ubiegłym roku. To oznacza wzrost liczby nowo zarejestrowanych autobusów o 27,7 proc. Odnotowany wzrost to przede wszystkim efekt rekordowych wyników z lipca, kiedy polscy przewoźnicy zarejestrowali o 112 pojazdów więcej niż przed rokiem (wzrost o 170 proc.) oraz z kwietnia i maja, gdy zarejestrowano, odpowiednio o 68 i  62  autobusy więcej niż rok wcześniej (wzrost, odpowiednio o  64 i 98 proc.). Słabszy był natomiast czerwiec, kiedy zakupiono tylko 88 autobusów wobec 148 szt. rok wcześniej (spadek o 40,5 proc.).

Te wyniki to z jednej strony efekt realizacji miejskiego kontraktu w Krakowie na zakup 59 nowych, ekologicznych pojazdów, zaś z drugiej – rosnącego popytu na minibusy oraz autobusy turystyczne. W kategorii minibusów możemy zaobserwować w tym roku zwiększoną liczbę rejestracji m.in. dzięki dofinansowaniu pojazdów tej klasy przez PFRON, zaś w grupie autobusów turystycznych – sezonowe inwestycje w nowy tabor przed tegorocznymi wakacjami. Także pojazdy  międzymiastowe zdecydowanie poprawiły swoje wyniki – przede wszystkim dzięki zarejestrowaniu w tej kategorii najnowszych autokarów brytyjskiej marki Plaxton.

Po siedmiu miesiącach 2014 r. autobusowym liderem w Polsce jest cały czas Mercedes-Benz. W tym okresie krajowi przewoźnicy zarejestrowali 393 pojazdy koncernu, co przełożyło się na jego udział w rynku na poziomie 45 proc. Ten rezultat Mercedes-Benz zawdzięcza przede wszystkim kategorii MINI, gdzie w tym roku zarejestrowano już 268 szt. pojazdów tej marki (o 108 szt. więcej niż przed rokiem).  Ponadto Mercedes-Benz sprzedał na polskim rynku jeszcze 125 autobusów o DMC powyżej 8 t (w ramach spółki EvoBus Polska). Wiceliderem polskiego rynku autobusów została firma Solaris Bus & Coach ze sprzedażą w tym roku  87 pojazdów. Po siedmiu miesiącach 2014 r. udział rynkowy polskiego producenta wyniósł 10 proc. Trzecią pozycję w rankingu zajmuje Solbus (52 sprzedane autobusy) z udziałem w rynku na poziomie 6 proc.

W segmencie autobusów używanych w ciągu 7 miesięcy roku zarejestrowano 2028 pojazdów, o 127 sztuk więcej niż rok wcześniej. Większość z nich pochodzi z lat 2000–2004 (35 proc.). Co czwarty używany autobus wyprodukowano między 2005 a 2009 rokiem, a co czwarty – w drugiej połowie lat 90.

Niewielkie wzrosty głównych indeksów po płaskiej sesji

Adam Ujazdowski
-
0
Niewielkie wzrosty głównych indeksów po płaskiej sesji

WIG30 zyskał w środę 0,24 proc., a WIG20 – o 0,13 proc. Obroty na indeksach największych spółek poniżej 700 mln zł.

W środę indeksy warszawskiej giełdy oscylowały blisko wtorkowych zamknięć. Ostatecznie największe spółki zanotowały niewielki wzrost: WIG20 zyskał 0,13 proc., a WIG30 – 0,24 proc. Obroty były niskie, wyniosły odpowiednio 655 i 688 mln zł.

Zyskało łącznie 20 spółek z WIG30, przy czym kurs Cyfrowego Polsatu, Orange i Enei wzrósł o ponad 2 proc. Największą stratę znów odnotowały akcje JSW. W ciągu miesiąca spółka straciła już 22 proc.

Na plusie zamknęły się ostatecznie także pozostałe indeksy, choć wzrosty były symboliczne. Obroty na całym parkiecie wyniosły 750 mln zł.

 

Polnord ma warunkową umowę sprzedaży działki za 20,5 mln zł

Adam Ujazdowski
-
0
Polnord ma warunkową umowę sprzedaży działki za 20,5 mln zł

Polnord podpisał warunkową umowę sprzedaży działki przy ulicy Pereca w Warszawie. Działka ma powierzchnię 2 tys. mkw., wartość umowy netto to 20,5 mln zł.

To, czy umowa dojdzie do skutku, powinno wyjaśnić się do końca września. Jej realizacja zależy od tego, czy prezydent Warszawy skorzysta z prawa pierwokupu nieruchomości, na co ma 30 dni, czy też zadeklaruje wcześniej niewykonanie tego prawa. Umowa zostanie zawarta w ciągu 7 dni od upłynięcia terminu skorzystania z prawa pierwokupu lub wydania stosownego oświadczenia przez władze miasta.

GUS: Produkcja w lipcu wzrosła o 2,3 proc. rdr, ceny produkcji sprzedanej spadły o 1,8 proc.

Adam Ujazdowski
-
0
GUS: Produkcja w lipcu wzrosła o 2,3 proc. rdr, ceny produkcji sprzedanej spadły o 1,8 proc.

Produkcja przemysłowa w lipcu wzrosła rok do roku minimalnie mocniej niż oczekiwali analitycy – o 2,3 proc. wobec 2,2 proc. przewidywanych w prognozach. W czerwcu wzrost był słabszy i wyniósł 1,7 proc.

Ceny produkcji sprzedanej przemysłu spadły rok do roku o 2 proc., podczas gdy ekonomiści spodziewali się spadku na poziomie 1,8 proc. Dane za czerwiec zostały zrewidowane w dół: deflacja cen producentów wyniosła 1,8 proc., a nie 1,7 proc., jak podano przed miesiącem.

Wyraźnie zwolniła produkcja budowlano-montażowa, która jeszcze w czerwcu rozwijała się w tempie 8 proc. rok do roku, natomiast w lipcu była wyższa od ubiegłorocznej już tylko o 1,1 proc.

Ceny w tym sektorze spadały jednak wolniej, bo były niższe od tych z lipca ub.r. o 1,2 proc. wobec spadku o 1,3 proc. w czerwcu.

Qumak zbuduje bankowi PKO BP Ośrodek Przetwarzania Danych za 55,5 mln złotych

Adam Ujazdowski
-
0
Qumak zbuduje bankowi PKO BP Ośrodek Przetwarzania Danych za 55,5 mln złotych

Firma Qumak, dostawca rozwiązań IT, podpisała z PKO Bankiem Polskim umowę na dostarczenie urządzeń, instalacji, rozwiązań i wykonanie prac związanych z budową Ośrodka Przetwarzania Danych. Umowa warta jest 55,54 mln złotych.

Qumak będzie generalnym wykonawcą robót budowlanych przy inwestycji budowy Ośrodka Przetwarzania Danych, zajmie się również serwisem gwarancyjnym inwestycji. Firma dostarczy bankowi instalację i urządzenia, zajmie się także zagospodarowaniem terenu lokalizacji Ośrodka o koordynacją prac podwykonawców.

Wartość umowy przekracza 55 i pół miliona złotych. Osobno płatne będą przeglądy serwisowe oraz konserwacja urządzeń i infrastruktury oraz koszty materiałów eksploatacyjnych wymienionych lub dostarczonych w trakcie przeglądów.

Prace przewidziane przedmiotem umowy mają zostać wykonane w terminie 15 miesięcy od dnia wejścia umowy w życie.

Od 2021 roku na terenie Unii Europejskiej mają być wznoszone wyłącznie budynki niskoenergetyczne, zasilane choćby częściowo ze źródeł odnawialnych

Adam Ujazdowski
-
0
Od 2021 roku na terenie Unii Europejskiej mają być wznoszone wyłącznie budynki niskoenergetyczne, zasilane choćby częściowo ze źródeł odnawialnych

Trendy związane z domami energooszczędnymi, pasywnymi, zeroenergetycznymi czy dodatnimi w ostatnich latach znacznie zyskują na znaczeniu. Od 2021 roku na terenie Unii Europejskiej mają być wznoszone wyłącznie budynki niskoenergetyczne, zasilane choćby częściowo ze źródeł odnawialnych. Ale dynamiczny wzrost zainteresowania budownictwem energooszczędnym w coraz większym stopniu jest wynikiem nie tyle unijnych zobowiązań, co świadomego wyboru inwestorów, właścicieli i zarządców różnego rodzaju obiektów.

 Na przestrzeni ostatnich 10 lat stale rosną ceny paliw, co regularnie podnosi koszty ogrzewania nieruchomości. W efekcie, opłaty z tego tytułu pochłaniają coraz większą część domowego budżetu. Dlatego coraz więcej osób decyduje się na budowę lub zakup domów w standardzie energooszczędnym. Takie posunięcie pozwala na uzyskanie wysokiego komfortu cieplnego przy niskim zużyciu energii w zakresie ogrzewania budynku, podgrzania ciepłej wody użytkowej i elektryczności, a co za tym idzie – przy niskich kosztach eksploatacji nieruchomości. Obniżenie zapotrzebowania na energię cieplną osiąga się m.in. poprzez wykonanie odpowiedniej izolacji cieplnej, montaż energooszczędnej stolarki, unikanie mostków termicznych i zachowanie szczelności budynku. Bardzo ważne jest również wykorzystanie odnawialnych źródeł energii i stosowanie urządzeń, zapewniających jej oszczędność, np. instalacji wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła.

„Wbrew powszechnym przekonaniom, budownictwo energooszczędne wcale nie musi być drogie. – mówi Małgorzata Bartkowski z firmy REECO Poland, będącej organizatorem Międzynarodowych Targów Energii Odnawialnej i Efektywności Energetycznej RENEXPO® Poland. „Przeciętny koszt wybudowania obiektu niskoenergetycznego jest średnio 8-10 proc. wyższy w porównaniu do zwykłego budynku. To niewiele w obliczu korzyści, jakie niesie za sobą tego typu inwestycja. Budynek pasywny to synonim najwyższego komfortu cieplnego i niskiego zapotrzebowania na energię cieplną – maksimum 15 kWh/m2/rok, czyli mniej niż 1,5 litra oleju opałowego lub 1,5 m3 gazu ziemnego na m2 na rok. Oznacza to, że ogrzewanie takiego budynku o powierzchni mieszkalnej 150 m2 kosztuje rocznie mniej niż 300 zł.Co więcej, osoby fizyczne, które zdecydują się wybudować bądź zakupić od dewelopera dom jednorodzinny lub mieszkanie o niskim zużyciu energii, mogą sięgnąć po dofinansowanie ze środków publicznych. Od 2013 roku Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej realizuje ogólnopolski program dopłat do kredytów zaciągniętych na budowę lub zakup budynków mieszkalnych w standardzie niskoenergetycznym i pasywnym. W przypadku domów jednorodzinnych wysokość dofinansowania może sięgnąć nawet 50 tys. zł brutto, natomiast w przypadku lokali mieszkalnych w budynku wielorodzinnym dotacja może wynieść nawet 16 tys. zł brutto. Głównym założeniem programu jest ograniczenie emisji dwutlenku węgla do atmosfery, oszczędność energii, a także przygotowanie inwestorów do obowiązku budowy domów energooszczędnych, które w przyszłości mają być standardem. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków zobowiązuje państwa członkowskie do tego, aby wszystkie budynki wybudowane po 31 grudnia 2020 r. były obiektami o niemal zerowym zużyciu energii. Dotyczy to również obiektów użyteczności publicznej, które będą musiały spełnić ten wymóg już od 2019 r.”– dodaje Małgorzata Bartkowski.

 

Praca na wysokości – przepisy prawa, ustawy, rozporządzenia

Adam Ujazdowski
-
0
Praca na wysokości – przepisy prawa, ustawy, rozporządzenia

Odpowiednio dobrane narzędzia i stabilne konstrukcje, przeszkolenie pracowników oraz regularna kontrola użytkowanych rusztowań czy też drabin gwarantują bezpieczeństwo pracy na wysokościach. Obowiązki te, zgodnie z przepisami prawa krajowego, spoczywają na pracodawcy. Producenci konstrukcji ułatwiających wszelkie prace na wysokościach oferują swoim klientom wsparcie w zakresie szkoleń, seminariów oraz profesjonalnych kontroli narzędzi. Specjaliści z firmy KRAUSE wyjaśniają, dlaczego nadrzędnym celem pracodawcy powinna być dbałość o bezpieczeństwo pracowników w najtrudniejszych warunkach pracy.

Szczegółowe regulacje dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy na wysokości zawierają rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26. września 1997 roku oraz z 30. września 2003 roku, a także rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12. kwietnia 2002 roku. Zgodnie z tymi zapisami czynności wykonywane na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi są pracą na wysokości. Oznacza to, że na powierzchniach wzniesionych powyżej tej wysokości, na których znajdują się pracownicy, powinny być zamontowane środki ochrony zbiorowej – balustrady o wysokości 110 cm i krawężnik o wysokości 15 cm, a pracodawca powinien zadbać także o elementy ochrony indywidualnej tj. kaski, odzież i obuwie ochronne. Wszystko po to, aby odpowiednio zabezpieczyć tę przestrzeń i stworzyć komfortowe warunki pracy.

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 30 września 2003 r. wskazuje, że obowiązkiem pracodawcy jest dobrać i udostępnić pracownikom na terenie zakładu pracy właściwe do wykonywania pracy lub odpowiednio przystosowane do jej wykonywania narzędzia. Co więcej, zapis ten podkreśla, że należy dokonać wyboru najbardziej odpowiednich środków umożliwiających bezpieczny dostęp do miejsc tymczasowej pracy na wysokości, stosownie do różnicy wysokości i częstotliwości jej pokonywania. Warto przede wszystkim zauważyć, że prace wykonywane na wysokości dłużej niż 30 minut wymagają użycia pomostu z platformą, a nie drabiny. Równie ważne jest to, że pracodawca powinien zapewnić pracownikom dostęp do informacji, w tym pisemnych instrukcji dotyczących użytkowania konstrukcji. Pracodawca zobowiązany jest również do organizacji szkoleń z zakresu bezpiecznego użytkowania drabin i rusztowań. Z kolei osoby dokonujące napraw, modernizacji, konserwacji lub obsługujące maszyny muszą odbyć specjalistyczne przeszkolenie w tym zakresie. Nie mniej ważne są regularne kontrole użytkowanego sprzętu oraz dokonywanie napraw uszkodzonych elementów. Raporty sporządzane z tego typu działań są dowodem dochowania należytej staranności podczas organizowania miejsca pracy na wysokości. W przypadku ewentualnego wypadku szczegółowa dokumentacja wykluczy niesprawność narzędzi jako przyczynę zdarzenia.

Istotną kwestią jest również zapewnienie stabilności rusztowań i odpowiedniej ich wytrzymałości na przewidywane obciążenia. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy obliguje pracodawcę do korzystania z narzędzi oraz konstrukcji specjalnych, które posiadają odpowiednie normy i certyfikaty, dopuszczające je do prac prowadzonych na budowie, w hali magazynowej czy zakładzie produkcyjnym. Aktualnie obowiązujące przepisy prawa tj. rozporządzenia wydawane przez odpowiednie ministerstwa i urzędy, określają warunki pracy na wysokości. W jasny sposób precyzują one, jak powinna wyglądać przestrzeń przygotowana dla pracownika oraz jakie normy powinny spełniać konstrukcje przystosowane do pracy na wysokości powyżej 1 m nad powierzchnią ziemi lub podłogi. Stosowane w zakładach pracy drabiny muszą spełniać polskie normy PN-EN 131, z kolei rusztowania EN 1004. Przede wszystkim należy pamiętać, że do pomieszczeń i stanowisk pracy położonych na różnych poziomach powinny prowadzić bezpieczne dojścia stałymi schodami lub pochylniami, a nawierzchnie schodów, pomostów i pochylni nie powinny być śliskie. Przy pracach wykonywanych na rusztowaniach zamontowanych na wysokości 2m powyżej poziomu podłogi lub terenu zewnętrznego pracodawca musi zapewnić bezpieczeństwo przy komunikacji pionowej i dojście do stanowiska pracy. Warto podkreślić, że przed rozpoczęciem użytkowania rusztowania musi być dokonany odbiór techniczny całej konstrukcji. Pracodawca ma obowiązek zapewnić odpowiedni do rodzaju wykonywanych prac sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości taki jak: szelki bezpieczeństwa z linką bezpieczeństwa przymocowaną do stałych elementów konstrukcji, szelki bezpieczeństwa z pasem biodrowym (do prac w podparciu — na słupach, masztach itp.), jak również hełmy ochronne przeznaczone do prac na wysokości.

Równie istotne jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12. kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Prace związane z okresową obsługą maszyn oraz przeglądem i utrzymaniem stanu technicznego budynku wymagają odpowiedniego zaprojektowania dojść i przejść do urządzeń. Podstawową cechą materiałów, z którego wykonane są korytarze, pomosty, podesty, jak również galerie i schody, jest niepalność. Co więcej, dojścia i przejścia powinny mieć wysokość w świetle, co najmniej 1,9 m i mogą być usytuowane nad stanowiskiem pracy na wysokości 2,5 m, licząc od poziomu podłogi tego stanowiska. Podłogi ażurowe nie mogą mieć otworów większych niż 1700 mm2 i wymiarów umożliwiających przejście przez nie kuli o średnicy większej niż 36 mm. Nie bez znaczenia jest szerokość drabin lub klamer, która powinna wynosić co najmniej 0,5 m, a odstępy między szczeblami nie mogą być większe niż 0,3 m. Poczynając od wysokości 3 m nad poziomem podłogi, drabiny lub klamry powinny być zaopatrzone w elementy zabezpieczające przed upadkiem, takie jak obręcze ochronne z pionowymi podporami zabezpieczającymi.

Średniej wielkości miasto w Polsce produkuje od 100 do 180 tysięcy ton odpadów komunalnych rocznie

Adam Ujazdowski
-
0
Średniej wielkości miasto w Polsce produkuje od 100 do 180 tysięcy ton odpadów komunalnych rocznie

Niestety nie każdy ośrodek miejski może pozwolić sobie na inwestycję w skuteczną utylizację śmieci. Większość dysponuje jedynie sortowniami oraz wysypiskami i składowiskami odpadów. Dlaczego zatem niezbędna jest budowa instalacji do termicznej utylizacji odpadów komunalnych? Najważniejsze argumenty przedstawia dr inż. Henryk Karcz – Prezes Zarządu West Real Estate SA, która realizuje przedsięwzięcia w obszarze gospodarki odpadami.

Plastikowe i szklane opakowania, papier, odzież, gruz budowlany oraz substancje organiczne to odpady, które produkuje każdy z nas. Brak skutecznego systemu segregacji i utylizacji tych surowców powoduje, że problem śmieci narasta i w przyszłości może okazać się, że obecnie przepełnione wysypiska śmieci nie będą w stanie przyjmować takiej ilości produkowanych odpadów. „Na przestrzeni ostatnich lat powstało kilkadziesiąt sortowni śmieci, w których selekcjonowany jest plastik, szkło, papier i substancje organiczne. Rozwarstwienie to nie przekłada się na zmniejszenie wolumenu odpadów, a jedynie odsuwa problem ich utylizacji w czasie. Zazwyczaj dzieje się tak, że posegregowane surowce trafiają na składowiska a jedynie niewielka ich część trafia do powtórnego odzysku. Aby zapobiec budowie nieefektywnych składowisk należy inwestować w spalarnie termiczne dla odpadów komunalnych. Tego rodzaju instalacje mogłyby w pierwszej kolejności zutylizować zalegające na wysypiskach surowce, a następnie przetwarzać bieżące odpady. Dzięki temu w miejscu obecnych składowisk mogłyby być magazynowane popiół oraz substancje uboczne procesu spalania.” – wyjaśnia dr inż. Henryk Karcz, Prezes Zarządu West Real Estate S.A.

Krajowe oraz międzynarodowe ustawodawstwo obliguje władze samorządowe do odbierania oraz utylizacji odpadów komunalnych. Mieszkańcy niemal od roku są zobowiązani do segregowania śmieci. Warto jednak zaznaczyć, że za nowymi regulacjami nie ruszyły inwestycje w obszarze gospodarki odpadami. „Aktualnie w Polsce funkcjonuje jedna spalarnia, która prowadzi termiczną utylizację odpadów komunalnych. Jak na tak duży kraj oraz ilość produkowanych śmieci to stanowczo za mało. Co prawda w planach jest zbudowanie instalacji w Białymstoku, Koninie, Szczecinie, Poznaniu oraz Krakowie to wciąż jest to za mało, aby efektywnie rozprawić się z wzrastającą falą surowców, których nie można przetworzyć w inny sposób. Szacuję, że na terenie Polski wybudowanie 70-ciu, może 80-ciu tego rodzaju zakładów przyniosłoby żądany efekt. Obawiam się jednak, że dopóki samorządowcy będą mogli unikać inwestycji związanych z budową spalarni śmieci, nie powstaną kolejne tego typu obiekty. Przyczyn takiej sytuacji należy przede wszystkim upatrywać w ekonomii i finansowaniu tego rodzaju przedsięwzięcia. Występuje bowiem wiele obostrzeń dla inwestorów i wykonawców spalarni. Co więcej, koszt całej inwestycji to wciąż kwota nieosiągalna dla wielu samorządów i bez wsparcia ze strony centralnego budżetu bądź celowych środków unijnych nie będą w stanie samodzielnie sfinansować takiego przedsięwzięcia. Ważne jednak jest, aby już teraz prowadzić szeroką akcję edukacyjną – budować świadomość i wiedzę społeczeństwa na temat konieczności powstawania termicznych spalarni śmieci. Warto jednoznacznie zaznaczyć, że termiczne spalanie nie ma alternatywy w zakresie efektywnej utylizacji odpadów komunalnych.” – konkluduje dr inż. Henryk Karcz – Prezes Zarządu West Real Estate SA.

W dobie dbałości o środowisko odchodzi się od długotrwałego składowania śmieci na rzecz skutecznego spalania. Termiczna utylizacja jest bowiem najbardziej efektywną metodą, która stosowana jest niemal na całym świecie. Jak pokazują wyniki badań oraz przeprowadzonych przez West Real Estate SA analiz, system ten mógłby się również sprawdzić w Polsce. Brakuje jednak instalacji, które będą skutecznie likwidować odpady zgromadzone na wysypiskach śmieci i przetwarzać je na surowce wtórne. Spółka West Real Estate SA prowadzi rozmowy z samorządami z Dolnego Śląska na temat budowy spalarni, która uchroni mieszkańców i środowisko przed zalewem śmieci.

Biogazownie to korzyści dla rolnictwa, środowiska i odbiorców energii elektrycznej oraz cieplnej

Adam Ujazdowski
-
0
Biogazownie to korzyści dla rolnictwa, środowiska i odbiorców energii elektrycznej oraz cieplnej

Doskonale wiedzą o tym Niemcy, którzy już od ponad dekady inwestują w tego typu instalacje. Polska, jako trzeci co do wielkości obszar rolniczy w Unii Europejskiej, dysponuje wręcz doskonałą bazą surowcową dla produkcji biogazu. I choć paliwo to odgrywa coraz większą rolę w naszym systemie energetycznym, branża ta wciąż napotyka wiele trudności, które skutecznie spowalniają jej rozwój.

 Produkcja biogazu rolniczego pozwala przede wszystkim zmniejszyć emisję metanu i innych gazów cieplarnianych, pochodzących z rozkładu odchodów zwierzęcych.Dla produkcji spożywczej i przemysłowej to także ważny sposób zagospodarowania odpadów. Rozwój branży biogazowej to nie tylko spełnienie priorytetów polityki energetycznej i rolnej, ale również nowe miejsca pracy i wzrost przychodów z tytułu podatków lokalnych. Sama biogazownia nie wymaga wprawdzie zatrudniania licznego personelu, ale proces produkcji roślin energetycznych może być długofalowym źródłem dochodu dla wielu gospodarstw rolnych. Ponadto, biogaz może być wykorzystywany do wytwarzania prądu, jak i ciepła. Co więcej, takie instalacje produkują energię w sposób ciągły, niezależnie od tego czy świeci słońce, czy wieje wiatr. Biogaz ma różnorodne możliwości zastosowania, a ponadto daje się magazynować. Pod tym względem ma wyraźną przewagę nad innymi źródłami energii odnawialnej.

Niemcy bardzo szybko dostrzegli potencjał drzemiący w energetyce biogazowej. Jako jedni z pierwszych zrozumieli, że jest to kierunek, który najlepiej realizuje postulaty bezpieczeństwa energetycznego kraju. „Obecnie 80% działających na świecie biogazowni – w tym dwie największe o mocy 20 MW każda – funkcjonuje w Niemczech. W większości są to instalacje o wysokim stopniu zaawansowania technologicznego. Co więcej, nasi zachodni sąsiedzi wcale nie zamierzają zwalniać tempa i nadal utrzymują się w czołówce krajów, w których buduje się najwięcej nowych instalacji.” – mówi Małgorzata Bartkowski z firmy REECO Poland, będącej organizatorem Międzynarodowych Targów Energii Odnawialnej i Efektywności Energetycznej RENEXPO® Poland. „Powszechność energetyki biogazowej u naszych zachodnich sąsiadów jest wielkim sukcesem, zawdzięczanym przede wszystkim regulacjom prawnym przyjaznym energetyce odnawialnej, które w Niemczech funkcjonują już od 2000 r. Model oparty na niemieckich taryfach gwarantowanych (EEG) dla producentów energii z OZE – w mniej lub bardziej zmienionych formach – funkcjonuje już w kilkudziesięciu krajach świata. Biogazownie rolnicze stanowią tam naturalny element krajobrazu terenów uprawnych, a farmerzy tworzą specjalne spółdzielnie, które nie tylko inwestują w budowę biogazowni, ale czerpią wymierne korzyści ze sprzedaży biogazu i nie mają problemów z utylizacją odpadów organicznych ze swoich gospodarstw.Polska, mimo sprzyjających warunków naturalnych oraz dużego zainteresowania potencjalnych inwestorów, wciąż daleka jest od wykorzystania swojego pełnego potencjału, pozostając w tyle za rynkami zagranicznymi.” – dodaje Małgorzata Bartkowski.

1...1 6661 6671 668...1 796Strona 1 667 z 1 796