Poniedziałkowa przecena złotego nie była jednorazowym wybrykiem. EUR/PLN rano ponownie meldował się powyżej 4,42 zł, a frank kosztuje najwięcej od trzech lat. Czy w alei Szucha padnie dziś kolejny cios, czy może ulgę przyniesie kompromis wokół zarządu NBP? I jak na to wszystko spojrzy RPP, skoro jednocześnie Amerykanie wybierają Kongres?
Złoty bez parasola
Skalę słabości polskiej waluty najlepiej widać na kursie franka. CHF/PLN w okolicach 4,84 zł (!) to poziom niewidziany od trzech lat, a euro również jest najdroższe od jesieni 2023. Co istotne, dzieje się to przy słabszym dolarze. Kurs EUR/USD utrzymuje się w okolicach 1,12 $, a mimo to USD/PLN w rejonie 3,95 zł coraz śmielej zerka w stronę 4 zł. Taki układ nie pozostawia wielu wątpliwości – problemów PLN trzeba szukać w kraju, a nie na globalnym rynku. Dziś o 15:30 zaplanowano zgromadzenie ogólne sędziów TK, które prezes Bogdan Święczkowski zamierza zbojkotować, a spór toczy się już nawet o to, czy (i jakie) kworum się zbierze. Zagraniczny kapitał nie musi wnikać w prawne niuanse tej układanki. Wystarczy mu, że ryzyko instytucjonalne w Polsce (przynajmniej chwilowo) wyraźnie wzrosło, a to zawsze oznacza konieczność dostosowania ekspozycji.
Promyk z NBP?
Jeden z frontów może jednak szybko przygasnąć. Radio ESKA nieoficjalnie podaje, że po poniedziałkowym spotkaniu ministra finansów Andrzeja Domańskiego z prezesem Adamem Glapińskim premier kontrasygnuje cztery prezydenckie nominacje do zarządu NBP. Zegar tyka głośno, bo już jutro kończy się kadencja wiceprezesa Adama Lipińskiego, a bez uzupełnienia składu liczebność zarządu spadłaby poniżej ustawowego minimum. Jeżeli te doniesienia się potwierdzą, rynek będzie mógł skreślić z listy zmartwień przynajmniej jedną pozycję. Nie bez znaczenia jest też kalendarz – w piątek rating Polski bierze pod lupę agencja S&P, a dokładanie jej argumentów do negatywnej oceny byłoby dziś wyjątkowo kosztowne.
Cierpliwość w cenie
Równolegle do politycznych przepychanek rozpoczęło się dwudniowe posiedzenie RPP. Utrzymanie stopy referencyjnej na poziomie 3,75% wydaje się formalnością, szczególnie po piątkowym szybkim szacunku inflacji. W październiku ceny wzrosły o 3,5% r/r wobec 4,1% we wrześniu i oczekiwanych przez rynek 3,7%. To wciąż górna granica pasma wokół celu NBP, ale trudno o lepszy argument za cierpliwością. Moim zdaniem prawdziwe emocje przyniesie dopiero nowa projekcja. Jeżeli pokaże, że droga energia i słaby złoty utrzymają inflację na podwyższonym poziomie w 2027 r., Rada może zaostrzyć ton, co dałoby PLN choć chwilowe oparcie. Jeżeli jednak projekcja okaże się łagodna, rynek może uznać, że w NBP nikt nie zamierza bronić złotego. Ostatnie słowo i tak będzie należało do prezesa Glapińskiego podczas czwartkowej konferencji.
Wyborcza noc za oceanem
Do tego dochodzi USA. Amerykanie wybierają dziś Kongres, pierwsze lokale zamkną się o 1:00 czasu polskiego, a wyniki będą spływać stopniowo jeszcze w środę. Surowce już w poniedziałek pokazały, jak nerwowo rynek reaguje na każdą informację. Brent zjechał o ponad 7%, do ok. 104,8 $, po zgodzie Iranu na dalsze rozmowy z Waszyngtonem, a gaz TTF potaniał o blisko 9%. Wystarczyły jednak doniesienia o ograniczonych amerykańskich uderzeniach na wyspę Keszm, by ropa dziś odbiła w okolice 106–107 $. Na Wall Street z kolei powraca znane pytanie o zwrot z gigantycznych wydatków na AI – Nasdaq 100 stracił w poniedziałek 1,4% i wszedł w strefę korekty. Jeżeli do tego dołoży się niejasny wynik wyborów, apetyt na ryzyko może pozostać mizerny, a waluty regionu niekoniecznie na tym zyskają. W piątek czeka nas jeszcze raport z amerykańskiego rynku pracy, więc o spokojnym finiszu tygodnia raczej nie ma co marzyć.
