W tym tygodniu rynki walutowe szczegółowo śledziły wystąpienia członków amerykańskiego FED. Najwięcej uwagi poświęcono wystąpieniu J. Powella przed komisją Kongresu USA, podczas którego miał zostać określony plan rozwoju amerykańskiej polityki pieniężnej.
W ubiegłym tygodniu, po opublikowaniu bardzo pozytywnych danych z amerykańskiego rynku pracy, osłabło przekonanie, że członkowie FOMC zdecydują się na obniżanie stóp procentowych. Dla amerykańskiego banku centralnego rynek pracy jest bardzo ważny i jego przedstawiciele koncentrują się na nim bardziej niż władze europejskich banków centralnych. Tym razem jednak dane te nie wpłynęły na zdanie FOMC. W USA najprawdopodobniej doczekamy się więc za jakiś czas uwolnienia polityki pieniężnej. Nieco później, możemy się tego spodziewać również w Europie, gdzie wśród niektórych członków EBC także słychać głosy mówiące o potrzebuje poluzowania polityki pieniężnej. Trzeba jednak podkreślić, że w strefie euro jest pole do tego jest o wiele mniejsze.
Warto również wspomnieć o wynikach produkcji przemysłowej w Niemczech. Ta wzrosła o 0,3% miesiąc do miesiąca, a międzyrocznie o 2,3%. Wyniki te złagodziły nieco nerwowość związaną z niepokojącymi sygnałami i wynikami niemieckiej gospodarki. Do pełnego spokoju jednak jeszcze daleko. Szczególnie, że biorąc pod uwagę korektę sezonową produkcja przemysłowa spadła międzyrocznie o 3,7%.
Złoty w tym tygodniu nieco się osłabił. Nie miały na to wpływu zmiany fundamentalne, ale jedynie korektora zysków za czerwiec. W piątek rano kurs EUR/PLN był na poziomie 4,27. Eurodolar w tym czasie oscylował wokół 1,13 EUR/USD.
Komentarz walutowo-makroekonomiczny Malwiny Krakus, analityczki AKCENTA
