W 2019 roku na rynku długu źródłem niepewności pozostaje między innymi polityka EBC. W 1Q19 notowania złotego powinny utrzymywać się relatywnie stabilnie, nadal pozostając głównie pod wpływem czynników globalnych.
Rynek walutowy i stopy procentowej
W pierwszych dniach nowego roku rynki będą próbowały oszacować ryzyko gospodarczo-polityczne na najbliższe 12 miesięcy. W całym czwartym kwartale 2018 roku przeważały słabe nastroje i rosnąca niepewność, które ograniczały apetyt inwestorów na bardziej ryzykowne aktywa. W 2019 rok rynki wchodzą z wieloma pytaniami bez odpowiedzi. Istnieje spore ryzyko, że waluta amerykańska nie będzie w stanie utrzymać swojej siły, przynajmniej w pierwszej połowie roku, na co wpływ może mieć wywierana na Fed presja, by zmienić retorykę na jeszcze bardziej gołębią (D.Trump nieprzychylnie patrzy na politykę Powell’a i wielokrotnie dawał już temu wyraz), co powinno wspierać EM. Choć o recesji w USA w 2019 roku w ogóle się nie myśli, ale spowolnienie gospodarcze jest już wysoko wyceniane. Nie można więc wykluczyć, że w marcu Fed dokona gołębiej podwyżki stóp sugerując możliwą przerwę w zacieśnianiu polityki w 2Q19, co pozwoli EUR/USD utrzymywać okolice 1,15. Pozostający pod presją dolara wraz z oczekiwanym przynajmniej częściowym porozumieniem handlowym między USA a Chinami (w styczniu do Pekinu udaje się delegacja handlowa USA w celu prac nad potencjalną umową pojednawczą) powinny lekko poprawić globalne nastroje i pośrednio wspierać złotego wobec euro. W naszej ocenie kurs EUR/PLN 1Q19 powinien zakończyć w okolicach 4,29 czyli mniej więcej utrzymując obecne poziomy.
Na rynku długu końcówka 2018 r. przyniosła umocnienie wycen polskich obligacji skarbowych, na co wpływ wśród czynników lokalnych miały stabilna polityka RPP, spadek inflacji w 4Q18 oraz umiarkowana podaż obligacji na aukcjach MF. Podaż obligacji w pierwszym kwartale nowego roku, według naszych szacunków powinna wynieść około 30 mld PLN, co jest zbliżone do harmonogramu Resortu, zgodnie z którym na aukcjach regularnych sprzedane zostaną papiery za 20-30 mld PLN oraz możliwe są aukcje zamiany. Pomimo mniejszej wartości emisji niż w czwartym kwartale 2018 (37,5 mld PLN), w Q1 2019 większy udział będą miały regularne przetargi sprzedaży niż zamiany (tak jak miało to miejsce w Q4 2018). Ponadto łączna wartość wykupów papierów oraz wypłat odsetek w najbliższych trzech miesiącach to zaledwie 9,5 mld PLN, co oznacza, że będą to emisje dodatnie w ujęciu netto. Oczekujemy, że do końca kwartału rentowności 10-letnich papierów wzrosną w okolice 3,00%, 5-letnich do 2,40%, a 2-letnich do 1,50%. Za takim scenariuszem mogą przemawiać również uwarunkowania zagraniczne, gdzie źródłem niepewności pozostaje między innymi polityka EBC. Bank oficjalnie zakończył politykę skupu aktywów, jednak niepewny jest moment, w którym dojdzie do pierwszej podwyżki stóp procentowych, co może mieć również wpływ na kurs RPP.
Polskie władze utrzymują relatywnie gołębie nastawienie w polityce monetarnej biorąc pod uwagę kierunek, w którym zmierzają banki centralne w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Pomimo, że stan polskiej gospodarki pozostaje solidny (co pokazały publikowane pod koniec ub. roku dane) i jak do tej pory opiera się ona płynącym z zagranicy oznakom spowolnienia, jak na razie nie ma podstaw do myślenia o podwyżce stóp procentowych. Decyzje RPP pozostają i jeśli nie zmieni się postawa Rady będą pozostawać obojętne dla złotego, jednocześnie przekładając się na umiarkowaną presję na wzrost rentowności obligacji z krótkiego końca krzywej dochodowości w 2019r.
Wykres dnia: choć reguły polityki monetarnej dla polityki Fed-u nadal wskazują na konieczność dalszego podnoszenia stóp procentowych w USA, to jednak część z nich sugeruje możliwe potencjalne odwrócenie trendu, co może skutkować przynajmniej w pierwszej połowie 2019 roku większą ostrożnością Fed w kwestii dalszego podnoszenia stóp.
Autorzy / Źródło: Joanna Bachert, Arkadiusz Trzciołek / PKO Bank Polski
