Inflacja bazowa, po wyłączeniu cen żywności i energii, wyniosła w październiku 2026 r. 2,9 proc. w ujęciu rocznym. Odczyt był zgodny z oczekiwaniami rynku, ale istotniejszy jest utrzymujący się trend spadkowy. W sierpniu wskaźnik wynosił 3,3 proc., a we wrześniu 3,1 proc.
Inflacja bazowa pozwala ocenić, jak trwałe procesy cenowe kształtują się w gospodarce, ponieważ ogranicza wpływ zewnętrznych czynników, takich jak zmiany cen energii i żywności. W obecnych warunkach jest to szczególnie ważne, gdyż pozwala sprawdzić, czy wzrost cen przenosi się na kolejne sektory gospodarki i prowadzi do tzw. efektów drugiej rundy.
Dla Rady Polityki Pieniężnej to istotny sygnał. Spadek inflacji bazowej sugeruje, że presja cenowa stopniowo słabnie, a efekty drugiej rundy nie są na razie wyraźnie widoczne. Jednocześnie październikowa inflacja konsumencka wyniosła 3,5 proc. w ujęciu rocznym, czyli znalazła się na górnej granicy odchyleń od celu NBP. Co więcej, listopadowa projekcja banku centralnego zakłada inflację na poziomie 4,2 proc. w 2027 r., przy założeniu nieprzedłużenia programu osłonowego CPN.
Dodatkowym źródłem niepewności pozostaje sytuacja na rynkach finansowych. Presja na polskiego złotego, wzrost rentowności obligacji skarbowych oraz wyceny kontraktów terminowych wskazujące na podwyżki stóp procentowych pokazują, że rynek nie wyklucza ponownego wzrostu presji inflacyjnej.
RPP stoi więc przed trudnym wyborem. Bieżące dane dają argumenty za stabilizacją stóp procentowych, ale projekcja na przyszły rok nie pozwala na większy optymizm.



