Rośnie napięcie na krajowych aktywach, a przyczyn jest przynajmniej kilka. Indeks banków ciągnie w dół cały rodzimy parkiet, a wskaźnik inflacji CPI ze strefy euro nie zmienia perspektyw polityki monetarnej w tym obszarze.
Splot niekorzystnych zdarzeń
Dzisiejszy dzień przebiega pod znakiem osłabienia krajowej waluty. Na EUR/PLN zmiana nie jest duża, bo raptem 0,10%. Nieco gorzej wygląda to na USD/PLN, gdzie widzimy ruch w górę o prawie 0,8%. Przyczyn można szukać po stronie zewnętrznych czynników – widzimy spory ruch w dół na głównej parze walutowej świata (0,7%), a taka sytuacja wpływa niekorzystnie na waluty rynków wschodzących. Z kolei wśród wewnętrznych powodów tej słabości można wskazać rozpoczęte dzisiaj posiedzenie RPP, które ma przynieść oczekiwaną przez kredytobiorców obniżkę kosztu pieniądza. Słabnący złoty może być drogowskazem, który pokazuje, jakiego scenariusza oczekują inwestorzy. A jest to cięcie stóp procentowych o minimum 25 pkt bazowych. Dla PLN oczywiście ważna będzie też retoryka samego prezesa RPP. Być może uchyli rąbka tajemnicy na temat tego, co dalej z luzowaniem monetarnym w Polsce. Choćby niepewność wokół cen energii w przyszłości może stanowić ważny element przemawiający za tym, by jednak podejść ostrożnie do polityki monetarnej.
Niepewność wokół polskich aktywów
A jeśli już jesteśmy przy niepewności, to właśnie takowy stan skutecznie zniechęca do inwestowania w krajowe aktywa, co widać po małej zapaści na naszym parkiecie. Wyższe koszty energii to spora bolączka przedsiębiorstw, ale jeszcze bardziej w najbliższym czasie ma ucierpieć sektor bankowy. Rękę po środki z tego sektora wyciąga rząd, ale także nowy prezydent popiera nałożenie wyższego CIT. Taki scenariusz sprawia, że wprowadzenie tego pomysłu staje się realne. Indeks WIG20 od szczytu z sierpnia stracił już 10%, a spadki napędza właśnie sektor banków. Akcje banków to w pewnym sensie flagowy „produkt” naszej giełdy, gdyż są najbardziej płynne, a to przyciąga inwestorów zagranicznych. Ministerstwo Finansów chce w 2026 roku wprowadzić aż 30% CIT, który ma przynieść prawie 7 mld wpływów do budżetu. To właśnie ten temat działa na niekorzyść banków, które mają jednak z czego pokryć ten dodatkowy koszt, bo ich wyniki są rekordowe. Do tego trzeba dodać też kwestię ewentualnych obniżek stóp, które również negatywnie wpłyną na wyniki sektora bankowego. Nerwowo jest też więc na rynku długu, gdzie rentowności osiągnęły poziom 5,5% w przypadku 10 latek.
EBC może być zadowolone
Dzisiaj poznaliśmy odczyt inflacji CPI ze strefy euro. Wynik 2,1% w sierpniu jest zgodny z prognozami i nieznacznie wyższy od tego, który obserwowaliśmy w lipcu (2,0%). Można więc mówić o pewnej stabilizacji od marca tego roku wokół poziomu 2%, co z pewnością cieszy Europejski Bank Centralny. Dlaczego cieszy? Bo tak naprawdę EBC może teraz spokojnie czekać i obserwować, co się dzieje po etapie luzowania monetarnego. Taki wynik dynamiki cen sprawia, że przestrzeń do dalszych cięć jest mocno ograniczona. Zmiana podejścia banku centralnego mogłaby dopiero nastąpić, gdyby inflacja nagle odbiła w górę… bądź w dół. Takie stanowisko „wait&see” sprawi, że wspólna waluta powinna pozostawać mocna w stosunku np. do dolara amerykańskiego, w przypadku którego inwestorzy oczekują cięć kosztu pieniądza w najbliższym czasie.
Autor: Krzysztof Pawlak, analityk walutowy Walutomat.pl
