Ceny węgla należą do nowych dzieciaków na podwórku towarów. Węglowe opłaty emisyjne w Unii Europejskiej wynoszą w tym roku +170 proc., to wielokrotność indeksu towarowego Bloomberga, a w tyle za cenami gazu i litu na kontynencie. Jest to jasny kierunek dla 1) rosnącej liczby systemów kredytów węglowych, takich jak Chiny, 2) umów na konferencji COP26 w celu ustrukturyzowania międzynarodowego handlu uprawnieniami do emisji oraz 3) dobrowolnej firmy, przestawia się na wewnętrzną wycenę uprawnień do emisji dwutlenku węgla.
WPŁYW: Ostatni wzrost ceny dwutlenku węgla w UE do symbolicznego 100 dolarów za tonę CO2 jest spowodowany gwałtownym wzrostem cen gazu ziemnego. Zachęca to przedsiębiorstwa użyteczności publicznej do przejścia na tańszy węgiel, który wymaga większej liczby pozwoleń na emisję dwutlenku węgla. Jednak ceny te mogą stać się „nową normą”, gdy Europa przyspieszy transformację węglową. Najbardziej dotknięte są narzędzia. Kupowanie kredytów na zanieczyszczenia w celu zrównoważenia obecnego zanieczyszczenia CO2 kosztowałoby około 11 proc. przychodów. Materiały (9 proc. przychodów), energia (5 proc.) i podstawowe produkty konsumenckie (2,5 proc.) przekraczają europejską średnią wynoszącą 2 proc.
KRBN: Nowatorskim sposobem dla inwestorów na uzyskanie szerokiej ekspozycji jest ten ETF o wartości 1,6 miliarda dolarów. Śledzi on najbardziej płynne kontrakty terminowe na kredyty węglowe na świecie: uprawnienia UE (patrz wykres), z wagą 72 proc., a pozostałą część w uprawnieniach do emisji dwutlenku węgla w Kalifornii (CCA) oraz Inicjatywę na rzecz gazu cieplarnianego w regionie północno-wschodnim Stanów Zjednoczonych (RGGI). Ma niską (0,40) korelację z amerykańskimi akcjami i surowcami oraz stosunkowo wysoki koszt na poziomie 0,78 proc.
Ben Laidler, strateg ds. rynków globalnych w eToro
