ArcelorMittal zwiększył EBITDA w III kwartale 2026 r. o 34 proc. rok do roku, do 2,023 mld USD, ale zakończył okres stratą netto przypadającą akcjonariuszom w wysokości 391 mln USD. Wynik obciążyły przede wszystkim odpisy dotyczące działalności w ukraińskim Krzywym Rogu. W Europie koncern odnotował wzrost EBITDA rok do roku, choć wysokie koszty energii nadal ograniczają rentowność hut.
Przychody grupy wzrosły z 15,657 mld USD do 16,466 mld USD, czyli o 5,2 proc. EBITDA zwiększyła się z 1,508 mld USD do 2,023 mld USD. Tymczasem wynik netto zmienił się z 377 mln USD zysku przed rokiem w 391 mln USD straty. Skorygowany zysk netto wyniósł 868 mln USD.
Wyniki ArcelorMittal za III kwartał 2026 r.
| Wskaźnik | III kw. 2026 | III kw. 2025 |
|---|---|---|
| Przychody | 16,466 mld USD | 15,657 mld USD |
| EBITDA | 2,023 mld USD | 1,508 mld USD |
| Wynik operacyjny | −131 mln USD | 544 mln USD |
| Wynik netto | −391 mln USD | 377 mln USD |
| Skorygowany zysk netto | 868 mln USD | 474 mln USD |
| Dostawy stali | 13,0 mln ton | 13,6 mln ton |
| EBITDA na tonę | 155 USD | 111 USD |
Wzrost EBITDA przy jednoczesnym spadku dostaw stali wskazuje na poprawę rentowności w przeliczeniu na tonę sprzedanego produktu. EBITDA na tonę wzrosła ze 111 do 155 USD. Na wyniki grupy wpływały ceny i marże w poszczególnych regionach, koszty produkcji oraz sytuacja na rynkach surowcowych.
Krzywy Róg odpowiada za znaczną część straty
Największym obciążeniem wyniku były konsekwencje wstrzymania działalności zakładu ArcelorMittal Kryvyi Rih w Ukrainie. Koncern ujął 852 mln USD odpisów aktualizujących wartość aktywów oraz 293 mln USD kosztów nadzwyczajnych związanych z ukraińską działalnością. Łącznie było to 1,145 mld USD.
Dodatkowo koszty podatkowe objęły 170 mln USD związane ze zmniejszeniem wartości aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. We wrześniu spółka informowała, że po rosyjskich atakach nie jest w stanie bezpiecznie i trwale wznowić produkcji w Krzywym Rogu.
Odpisy aktualizujące wartość majątku nie oznaczają wydatku gotówkowego w momencie ich zaksięgowania, ale obniżają raportowany wynik. Zwykła amortyzacja i umorzenie wyniosły w kwartale 784 mln USD. EBITDA wyłącza amortyzację i określone inne pozycje, dlatego nie jest równoznaczna z zyskiem netto. Różnica między stratą raportowaną a skorygowanym zyskiem netto wyniosła 1,259 mld USD i obejmuje więcej niż sam odpis majątkowy.
Europa zwiększa sprzedaż, ale marże pozostają pod presją
Europejski segment ArcelorMittal osiągnął przychody 7,64 mld USD wobec 7,19 mld USD rok wcześniej. EBITDA wzrosła z 513 mln USD do 548 mln USD, o 6,8 proc. Jednak wobec II kwartału 2026 r. spadła z 697 mln USD, czyli o 21,4 proc.
Wynik kwartał do kwartału obciążyły mniejsze dostawy wyrobów długich oraz wyższe koszty energii i produkcji, których nie udało się jeszcze w pełni uwzględnić w cenach. Dostawy wyrobów płaskich wzrosły natomiast o 1,1 proc. kwartał do kwartału, do 5,19 mln ton.
Koncern wiąże poprawę warunków na europejskim rynku z ograniczeniem konkurencji importowej. Nie można jednak przypisywać całego wzrostu EBITDA grupy unijnej polityce handlowej: europejski segment poprawił wynik rok do roku, ale zanotował spadek w porównaniu z poprzednim kwartałem.
CBAM i ograniczenia importu zmieniają warunki konkurencji
Europejskie hutnictwo zmaga się z wysokimi kosztami energii, kosztami emisji CO₂ oraz konkurencją producentów spoza UE. Mechanizm CBAM ma ograniczać przewagę kosztową wyrobów wytwarzanych przy wyższej emisyjności, a kontyngenty taryfowe i cła mają zmniejszać presję importową.
Według kierownictwa ArcelorMittal zmiany w polityce handlowej zaczynają wspierać popyt na stal produkowaną w UE. Koncern poinformował o przywróceniu do pracy europejskich wielkich pieców. Większe wykorzystanie instalacji może poprawiać efektywność kosztową, ale nie usuwa problemu cen energii.
Część rocznych kontraktów na wyroby płaskie nie została jeszcze dostosowana do nowych warunków. Spółka oczekuje, że korzyści z polityki handlowej będą pełniej widoczne w 2027 r. To prognoza kierownictwa, a nie już osiągnięty rezultat.
Polska huta w Dąbrowie Górniczej wróciła do pełnych mocy
Zmiany na europejskim rynku stali mają znaczenie dla ArcelorMittal Poland, którego kluczowym zakładem jest huta w Dąbrowie Górniczej. We wrześniu 2025 r. spółka zatrzymała tam wielki piec nr 3, wskazując na trudne warunki rynkowe, koszty energii i emisji CO₂ oraz presję importową.
Po remoncie wartym około 60 mln zł wielki piec wznowił produkcję 29 kwietnia 2026 r. Dąbrowski zakład dostarcza stal m.in. dla budownictwa, kolei i przemysłu. ArcelorMittal Poland zainwestował od 2004 r. około 11,5 mld zł w polskie zakłady.
Kwartalne dane segmentowe nie pokazują osobno rentowności Dąbrowy Górniczej. Nie można więc wyprowadzać wyniku polskiej huty bezpośrednio z EBITDA całego segmentu europejskiego.
Wysokie ceny energii hamują inwestycje w nowe technologie
W kwietniu 2026 r. prezes ArcelorMittal Poland Wojciech Koszuta wskazywał, że wysokie ceny energii w Polsce doprowadziły do odłożenia planów budowy pieców elektrycznych. Takie instalacje mogą ograniczać emisje względem tradycyjnej produkcji wielkopiecowej, ale ich opłacalność zależy od kosztu energii elektrycznej.
ArcelorMittal realizuje projekty pieców elektrycznych w innych europejskich zakładach. Inwestycje w hiszpańskich Gijón i Sestao oraz we francuskiej Dunkierce mają zwiększyć zdolności produkcyjne w tej technologii o około 3,9 mln ton do 2029 r.
ArcelorMittal liczy na poprawę wyników w 2027 r.
Kierownictwo oczekuje dalszego wzrostu dostaw wyrobów płaskich w Europie i dwucyfrowego wzrostu ich wolumenu rok do roku w IV kwartale. Zakłada też poprawę rentowności w 2027 r. dzięki zmianom handlowym i stopniowemu dostosowywaniu cen stali do kosztów produkcji.
Grupa podtrzymała plan nakładów inwestycyjnych na 2026 r. w wysokości 4,5–5 mld USD, z czego 1,7–1,9 mld USD na projekty strategiczne. Zadłużenie netto wzrosło do 10,3 mld USD na koniec września wobec 9,5 mld USD trzy miesiące wcześniej.
Dalsza poprawa wyników będzie zależała od popytu na stal, skuteczności unijnych instrumentów handlowych i relacji między cenami gotowych wyrobów a kosztami energii oraz surowców. Wyniki za III kwartał pokazują zmianę warunków rynkowych, ale nie przesądzają jeszcze o trwałej odbudowie rentowności europejskich hut.



