Dekarbonizacja sektora nieruchomości komercyjnych jest kluczowa dla walki ze zmianami klimatycznymi i osiągnięcia celów w zakresie zrównoważonego rozwoju, jednak eksperci wskazują na liczne wyzwania stojące na drodze do tego. Wysokie koszty poprawy efektywności energetycznej budynków, trudności z zakupem energii z odnawialnych źródeł, a także w odsprzedaży energii do sieci, ograniczona dostępność funduszy unijnych na modernizację budynków oraz konieczność skoordynowanych działań na poziomie krajowym to tylko niektóre z wyzwań.
Paryskie Porozumienie, które zostało zainicjowane i podpisane z międzynarodowym zaangażowaniem w 2015 roku, jest istotnym krokiem w szeroko zakrojonych światowych wysiłkach mających na celu znaczne ograniczenie emisji szkodliwych gazów cieplarnianych. Ten międzynarodowy dokument prawny jest uznawany za przełomowy w kontekście globalnych działań na rzecz ochrony środowiska.
– Jedną z konsekwencji Porozumienia Paryskiego jest Europejski Zielony Ład – stworzony przez Komisję Europejską – którego częścią jest m.in. dekarbonizacja. Stworzono również politykę Fit for 55, aby osiągnąć pewien cel pośredni redukcji emisji gazów cieplarnianych – o 55% do 2030 roku. Warto wspomnieć, że w ubiegłym roku podniesiono cel pośredni w zakresie odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym z 34% do 42,5% w 2030 roku, z ambicją osiągnięcia 45% – mówi Jarosław Witek, Associate Director, Sustainability, Carbon & Energy CBRE.
Poprzez stworzenie szeroko zakrojonych ram prawnych oraz licznych przepisów, Komisja Europejska szczegółowo reguluje różne aspekty Europejskiego Zielonego Ładu, w tym energetykę i dekarbonizację.
– Niestety Polska w tym momencie znacząco odstaje od reszty Europy pod względem emisji w sektorze energetycznym. Stawia to polskie przedsiębiorstwa w znacznie gorszej pozycji na rynku globalnym – dodaje Jarosław Witek, CBRE.
W kontekście dekarbonizacji, istotne jest nie tylko zwiększanie udziału energii odnawialnej, ale także poprawa efektywności energetycznej budynków. Jak zauważa Jarosław Witek, zaopatrywanie nieefektywnych budynków w dużą ilość energii odnawialnej nie przyniesie oczekiwanych korzyści. Kluczowe jest zatem kompleksowe podejście, które łączy redukcję emisji z poprawą wydajności energetycznej.
Eksperci wskazują na konieczność skoordynowanych działań zarówno na poziomie przedsiębiorstw, jak i polityki krajowej.
– W obszarze dekarbonizacji na poziomie administracji publicznej, czy inaczej systemowej nie jest możliwe natychmiastowe rozwiązanie wszystkich problemów na raz. Istnieją zagadnienia, takie jak ciepło systemowe lub stan sieci energetycznej, na które przedsiębiorcy mają ograniczony wpływ. Wymaga to działania na szczeblu polityki krajowej. Choć w procesie dekarbonizacji obserwujemy postępy, tempo tych zmian wciąż nie jest zadowalające. Nie zwalnia to jednak przedsiębiorców z obowiązku czy odpowiedzialności za emisyjność własnych zakładów i wdrażania własnej polityki dekarbonizacji – komentuje Bartosz Radkowiak, CEO ESCOlight.
Choć dekarbonizacja postępuje, nadal istnieje wiele wyzwań, które wymagają skoordynowanych działań na wielu poziomach, aby osiągnąć zadowalające tempo i skuteczność w redukcji emisji CO2.
– W procesie budowlanym analiza cyklu życia (LCA) koncentruje się w dużej mierze na ocenie ilości dwutlenku węgla (CO2) wytworzonego podczas produkcji materiałów budowlanych, ich transportu oraz wbudowania na plac budowy. Jeszcze kilka lat temu było to ogromnym wyzwaniem, ponieważ niewiele materiałów posiadało deklarację środowiskową EPD, co utrudniało dokładne oszacowanie emisji. Obecnie sytuacja znacznie się poprawiła. Coraz więcej dostępnych materiałów, zwłaszcza stali i betonu, wykazuje ograniczoną emisję CO2, co ułatwia świadomy wybór i możliwość przeprowadzanie miarodajnych analiz – mówi Stanisław Zysek, Director, Technical Development SEGRO Poland.
– W kontekście dekarbonizacji wciąż istnieją liczne przeszkody, które powodują, że inicjatywy podejmowane przez właścicieli nieruchomości napotykają na bariery, zwłaszcza w zakresie instalacji fotowoltaicznych. Każdy budynek charakteryzuje się dobowo-godzinowymi profilami zużycia energii. Obecnie uzyskanie zgody na odsprzedaż takiej energii do sieci jest niezwykle trudne. Modernizacja sieci energetycznej mogłaby znacząco przyspieszyć dekarbonizację sektora nieruchomości. Barierą są także wyśrubowane kryteria dostępności funduszy unijnych na modernizację budynków – zauważa Aleksandra Noworyta, ESG Director EPP.
Zmiany w sektorze energetycznym są niezbędne dla osiągnięcia celów dekarbonizacyjnych.
– Sieć gazowa oraz ciepłownictwo również przechodzi dość dużą rewolucję i dostosowanie się do nowych wymagań transformacji energetycznej. W przypadku gazu ziemnego plany obejmują m.in. z biometan, który będzie wprowadzany do sieci. Działanie to będzie pozwalało na obniżenie operacyjnego śladu węglowego źródeł, które są opalane obecnie gazem ziemnym – mówi Jakub Włodarczyk, Prezes Zarządu Viverno.
W kontekście wdrażania Dyrektywy EPBD dekarbonizacja jest nieuchronnym wyzwaniem dla branży nieruchomości. Osiągnięcie celu neutralności klimatycznej wymaga skoordynowanych działań na wielu frontach, w tym w polityce, przemyśle i budownictwie, aby skutecznie zmniejszyć emisje i wspierać zrównoważony rozwój.
