Ceny surowców przemysłowych ulegają wahaniom od czasu eskalacji napięć handlowych w kwietniu 2025 r., ponieważ inwestujący w kontrakty na nie spodziewają się osłabienia popytu, także w kontekście zakłóceń podaży. Ogólnie rzecz biorąc, poziom globalnej produkcji przemysłowej wynikający z cen metali (miedzi i rudy żelaza) sugeruje, że produkcja przemysłowa „powinna” być o 2% do 10% niższa od obecnego poziomu. Historycznie ceny metali przemysłowych były dobrym prognostykiem globalnej produkcji przemysłowej (pamiętając, iż od 2021 r. ceny rudy żelaza i produkcja przemysłowa wydają się być bardziej rozbieżne).
- Podczas gdy ceny złota rosną w obliczu rosnącej niepewności, ceny ropy spadły o 14%
w pierwszych dziewięciu miesiącach 2025 r. z powodu nadpodaży i słabego popytu. OPEC+ wstrzymało planowane podwyżki produkcji na początku 2026 r., aby uniknąć załamania cen, ale przy nadal wysokiej produkcji i słabym popycie spodziewamy się, że średnia cena ropy Brent wyniesie 69 USD/bbl w 2025 r. (spadek z 81 USD/bbl w 2024 r.), a w obecnej sytuacji istnieje ryzyko spadku naszej prognozy na 2026 r. do 66 USD/bbl. - Tymczasem ceny miedzi odbiły się po szoku związanym z „Dniem Wyzwolenia” (+25% od początku roku, powrót powyżej 10 000 USD/tonę), ponieważ seria zakłóceń w wydobyciu spowodowała ograniczenie podaży. Wyższe ceny miedzi powodują z kolei wzrost cen aluminium, ponieważ sektory takie jak motoryzacyjny coraz częściej przechodzą na stosowanie tańszego metalu – pomimo jego niższej przewodności.
- Ogólnie rzecz biorąc, obecne ceny metali sugerują, że produkcja przemysłowa „powinna” być o 2% do 10% niższa niż obecny poziom. Spodziewamy się niewielkiego wzrostu cen metali nieszlachetnych o +3% w perspektywie całego 2025 r. a globalna produkcja przemysłowa powinna spowolnić do +2% r/r (w porównaniu z +3% w 2024 r.).
Ceny ropy pozostają pod silną presją nadwyżki podaży, a (słaby) popyt również nadal wpływa na nie negatywnie. Ceny ropy wykazywały tendencję spadkową przez cały 2025 r., pod presją napięć handlowych i nadwyżki ropy, pomimo sporadycznych geopolitycznych skoków cen. Cena ropy Brent spadła o około 14% w pierwszych dziewięciu miesiącach 2025 r. w związku z dużą podażą i słabym popytem. Pod koniec października cena ropy Brent spadła na krótko do poziomu blisko 60 USD za baryłkę w związku z rosnącymi obawami o nadwyżkę podaży. Ceny ropy naftowej wykazywały tendencję spadkową przez cały 2025 r. (-14% w pierwszych dziewięciu miesiącach 2025 r.; blisko 60 USD za baryłkę pod koniec października) pod presją napięć handlowych i nadwyżki ropy naftowej, pomimo sporadycznych geopolitycznych skoków cen.
Na początku kwietnia ceny ropy spadły do najniższego poziomu od 2021 r. po tym, jak eskalacja ceł między Stanami Zjednoczonymi a Chinami wywołała obawy przed gwałtownym globalnym spowolnieniem gospodarczym. Jednak producenci z OPEC+ agresywnie wycofali się z wcześniejszych cięć, zwiększając od kwietnia cele produkcyjne o około 3 mln baryłek dziennie (około +2,5% globalnej podaży). Ta nadwyżka ropy znacznie przewyższyła wzrost popytu, który wynosi poniżej 1 mln baryłek dziennie, pozostawiając rynek zalany nadwyżką. W październiku spadek cen ropy Brent zmusił OPEC+ do „ustąpienia”: kartel wstrzymał planowane podwyżki produkcji na początek 2026 r., aby uniknąć załamania cen. Ta zmiana polityki, wraz z nowymi sankcjami USA na eksport rosyjskiej ropy, w opinii Allianz Trade pomogła w niewielkim odbiciu cen ropy do około 65 USD/bbl na początku listopada. Niemniej jednak, przy nadal wysokiej produkcji i słabym popycie, równowaga rynkowa pozostaje krucha. Stwierdzamy, że w ostatnim okresie czynniki związane z podażą i popytem na ropę przyczyniły się do spadku cen ropy o około 8-9 USD/bbl w ciągu ostatnich 12 miesięcy (wykres 1). W perspektywie długoterminowej cena ropy Brent powinna wynieść średnio 69 USD/bbl w 2025 r.[1] (spadek z 81 USD/bbl w 2024 r.).
Wykres 1: Analiza czynników wpływających na szok cenowy ropy naftowej
Źródło: Allianz Trade Research
Ceny niektórych metale przemysłowych nie uległy pesymistycznym nastrojom dzięki ich (metali) ograniczonej podaży, a nie dzięki silnemu popytowi. Ceny surowców przemysłowych wahają się od kwietnia 2025 r., ponieważ inwestorzy rozważają osłabienie popytu w kontekście zakłóceń podaży (patrz wykres 2). Ceny metali nieszlachetnych początkowo spadły w II kwartale 2025 r. w wyniku tych samych obaw o recesję, które dotknęły ropę naftową. W kwietniu miedź spadła do najniższego poziomu od 17 miesięcy, ponieważ inwestorzy przygotowywali się na globalny spadek produkcji przemysłowej. Jednak w połowie roku sytuacja uległa zmianie. Seria zakłóceń w wydobyciu spowodowała, że rynek miedzi przeszedł z oczekiwanej nadwyżki do deficytu, co wywołało gwałtowny wzrost cen. Od początku roku miedź podrożała o około 25%, powracając do poziomu powyżej 10 000 USD za tonę – najwyższego od ponad 16 miesięcy. Wzrost ten można przypisać głównie wypadkom w głównych kopalniach w Indonezji, Kongo i Chile, które spowodowały znaczny spadek produkcji, powodując ograniczenie podaży wcześniej niż przewidywano. Ceny aluminium również wykazywały ostatnio tendencję wzrostową, również w wyniku wysokich cen miedzi, ponieważ aluminium może być stosowane jako tańszy substytut miedzi, choć ma mniejszą przewodność. Na przykład coraz więcej firm z branży motoryzacyjnej zastępuje miedź aluminium (do 10% objętości). Tymczasem ceny rudy żelaza były stosunkowo stabilne w ciągu roku; po spadku w II kwartale 2025 r. ceny odrobiły straty i obecnie oscylują wokół poziomu ze stycznia w wyniku słabego popytu ze strony branż końcowych, takich jak motoryzacja i budownictwo.
Wykres 2: Indeksy cen surowców S&P GSCI (styczeń 2025 r. = 100)
Źródła: LSGE Datastream, Allianz Trade Research
Obecne ceny metali w opinii Allianz Trade sugerują spowolnienie tempa wzrostu globalnej produkcji przemysłowej do +2% r/r z +3% w 2024 r. Ogólnie rzecz biorąc, poziom globalnej produkcji przemysłowej wynikający z cen metali sugeruje, że produkcja przemysłowa „powinna” być o 2% do 10% niższa od obecnego poziomu, odpowiednio w oparciu o ceny miedzi i rudy żelaza. Historycznie ceny metali przemysłowych były dobrym wskaźnikiem prognozującym globalną produkcję przemysłową (patrz wykres 3). Niemniej jednak od 2021 r. ceny rudy żelaza i produkcja przemysłowa wydają się coraz bardziej rozbieżne. Zgodnie z cenami rudy żelaza albo muszą one nadrobić zaległości, albo aktywność produkcyjna powinna spaść. Ogólnie rzecz biorąc, w Allianz Trade spodziewamy się, że ceny metali nieszlachetnych odnotują niewielki wzrost o +3% w 2025 r., podczas gdy szacujemy, że globalna produkcja przemysłowa powinna spowolnić do +2% r/r (w porównaniu z +3% w 2024 r.).
Rysunek 3: Globalna produkcja przemysłowa i produkcja wynikająca z cen metali
Źródła: MFW, Allianz Trade Research
[1] Podążamy za Kilianem i innymi (2011) i szacujemy model SVAR w celu rozłożenia wpływu różnych wstrząsów na ceny ropy naftowej. Model ten został zaprojektowany w celu analizy wpływu trzech kluczowych wstrząsów na realną cenę ropy naftowej: wstrząsów podaży ropy (zakłócenia w produkcji ropy naftowej), wstrząsów popytu zagregowanego (globalna aktywność gospodarcza wpływająca na popyt na surowce) oraz wstrząsów popytu na ropę (zmiany popytu zapobiegawczego spowodowane niepewnością co do przyszłego popytu na ropę).
