Województwo podlaskie liczyło na koniec 2025 r. 1126,7 tys. mieszkańców — o 6,0 tys. mniej niż rok wcześniej. Ujemny przyrost naturalny, utrzymujący się od 2011 r. bez przerwy, oraz odpływ migracyjny sprawiają, że region kurczy się i jednocześnie starzeje szybciej niż przeciętne województwo w Polsce.
Na koniec 2025 r. w województwie podlaskim mieszkało 1126,7 tys. osób, co stanowiło 3,0% ludności Polski — 14. miejsce wśród 16 województw, mniej ludne były tylko lubuskie i opolskie. Średnia gęstość zaludnienia wyniosła 56 osób na km², czyli mniej niż połowa średniej krajowej (119). Region należy, obok warmińsko-mazurskiego, do najsłabiej zaludnionych w kraju. Zróżnicowanie przestrzenne gęstości zaludnienia jest ogromne: od 2832 osób na km² w Białymstoku po zaledwie 21 osób na km² w powiecie sejneńskim.
Ludność miejska liczyła 683,8 tys. osób (60,7% ogółu, spadek z 688,0 tys. rok wcześniej), a wiejska — 442,9 tys. (39,3%, spadek z 444,6 tys.). Obie kategorie kurczą się równolegle, co oznacza, że ubytek ludności nie jest efektem samej migracji ze wsi do miast, lecz dotyczy całego regionu.
Mediana wieku mieszkańca Podlaskiego wzrosła z 43,6 roku w 2024 r. do 44,1 roku w 2025 r. — dla kobiet to już 46,0 lat, dla mężczyzn 42,3 roku. Udział dzieci i młodzieży (0–17 lat) w ogólnej liczbie ludności spadł do 17,5% (z 17,8% rok wcześniej), podczas gdy udział osób w wieku poprodukcyjnym wzrósł do 24,6% (z 24,1%). Wskaźnik starości demograficznej, czyli odsetek osób w wieku 65 lat i więcej, sięgnął 21,2% wobec 13,6% w 2000 r. — wzrost o ponad 7 punktów procentowych w ciągu 25 lat.
Indeks starości (liczba osób w wieku 65+ na 100 osób w wieku 0–14 lat) wzrósł z 67 w 2000 r. do 150 w 2025 r. Innymi słowy, ćwierć wieku temu na 100 najmłodszych mieszkańców przypadało 67 seniorów, dziś przypada ich już 150. Współczynnik obciążenia demograficznego (liczba osób w wieku nieprodukcyjnym na 100 osób w wieku produkcyjnym) wzrósł z 73 w 2000 r. do 73 w 2025 r., ale zmieniła się jego struktura — dawniej dominował ciężar dzieci (45 wobec 28 seniorów), dziś to seniorzy stanowią większe obciążenie (43 wobec 30 dzieci).
| Powiat | Wskaźnik starości (65+) | Indeks starości |
|---|---|---|
| Hajnowski | 29,0% | 259 |
| Bielski | 24,7% | 183 |
| Siemiatycki | 24,6% | 205 |
| Sokólski | – | 183 |
| Łomżyński | 18,3% | 121 |
| Białostocki | 18,5% | 113 |
W 2025 r. zarejestrowano w województwie 3633 nowe małżeństwa, o 2,0% mniej niż rok wcześniej — współczynnik małżeństw spadł z 3,27 do 3,22 na 1000 ludności (w kraju: 3,56, więc Podlaskie zawiera mniej ślubów niż przeciętne województwo). Jednocześnie sądy orzekły 1787 rozwodów, o 6,1% więcej niż w 2024 r., oraz 19 separacji — o 32,1% mniej. Bilans małżeństw (nowo zawarte minus rozwiązane) był ujemny i wyniósł minus 2887, pogłębiając się względem minus 2834 rok wcześniej.
Wiek nowożeńców systematycznie rośnie: mediana wieku mężczyzn wstępujących w związek małżeński wzrosła z 25,9 roku w 2000 r. do 31,3 roku w 2025 r., a kobiet — z 23,6 do 29,0 lat. Pierwsze małżeństwa (kawaler z panną) stanowiły 76,1% wszystkich zawartych związków, wyraźnie powyżej średniej krajowej (72,9%).
W 2025 r. urodziło się w regionie 7291 dzieci — o 3,5% (266 urodzeń) mniej niż w 2024 r. i aż o 39,6% mniej niż w 2000 r. Współczynnik urodzeń spadł do 6,46 na 1000 ludności (2024 r.: 6,66), współczynnik płodności kobiet — do 29,55 (z 30,31), a współczynnik dzietności ogólnej pozostał na poziomie 1,12 dziecka na kobietę, daleko poniżej progu prostej zastępowalności pokoleń (2,1–2,15).
Struktura wieku rodzących kobiet zmieniła się diametralnie: w 2000 r. aż 70,8% matek nie przekroczyło 29. roku życia, w 2025 r. odsetek ten spadł do 40,8%. Dziś najwięcej dzieci rodzą kobiety w wieku 30–34 lata (37,3% urodzeń) oraz 25–29 lat (31,3%). Największe natężenie urodzeń odnotowano w powiecie wysokomazowieckim (7,47 na 1000 ludności) oraz w miastach Białystok (7,38) i Suwałki (7,33), najniższe — w powiecie hajnowskim (4,14).
W 2025 r. zmarło w regionie 11 893 osoby — o 0,9% mniej niż rok wcześniej, przy współczynniku umieralności 10,53 na 1000 ludności (w kraju: 10,85). Choroby układu krążenia pozostają główną przyczyną zgonów (40,1% ogółu w 2024 r.), przed nowotworami (26,3%). Przeciętne trwanie życia w 2024 r. wyniosło 75,4 roku dla mężczyzn (+0,6 roku r/r) i 83,7 roku dla kobiet (+0,3 roku) — różnica między płciami sięga 8,3 roku, więcej niż średnia krajowa (7,3 roku). Oczekiwane trwanie życia w zdrowiu wyniosło natomiast 60,5 roku dla chłopców i 63,9 roku dla dziewczynek urodzonych w 2024 r.
W 2025 r. z innych województw przybyły do Podlaskiego 1892 osoby, a wyjechało 3829 — saldo migracji wewnętrznych wyniosło minus 1937 (minus 1,72 na 1000 ludności), przy czym miasta straciły netto 2606 osób, a wieś zyskała 669. Główny kierunek odpływu to województwo mazowieckie (51,1% wymeldowań) i warmińsko-mazurskie (12,8%). Migracje zagraniczne miały odwrotny znak: z zagranicy przybyło 767 osób (głównie z Białorusi — 49,2%), a wyjechało 179, dając dodatnie saldo 588 osób (0,52 na 1000 ludności). Łączne saldo migracji wewnętrznych i zagranicznych wyniosło jednak minus 1349.
Według „Prognozy ludności na lata 2023–2060”, liczba mieszkańców Podlaskiego spadnie do 1035 tys. w 2040 r. i do 885 tys. w 2060 r. — ubytek 242 tys. osób (21,5%) względem stanu z końca 2025 r. Zmieni się przy tym radykalnie struktura wieku: udział dzieci i młodzieży (0–17 lat) spadnie z 17,5% do 15,5%, udział osób w wieku produkcyjnym — z 57,9% do 48,4%, a udział seniorów wzrośnie z 24,6% do 36,1%. Współczynnik obciążenia demograficznego wzrośnie ze 73 do 107 osób nieprodukcyjnych na 100 produkcyjnych.
Kluczowa liczba
Tylko w 12 z 118 gmin województwa podlaskiego prognozuje się wzrost liczby ludności do 2060 r. — głównie w bezpośrednim sąsiedztwie Białegostoku, Suwałk i Łomży (m.in. gmina wiejska Suwałki: +42,8%, Wasilków: +24,5%). Aż 33 gminy stracą ponad połowę obecnych mieszkańców, z rekordowym ubytkiem w gminie Mielnik (−66,5%).
Co z tego wynika dla regionu
- Ujemny przyrost naturalny utrzymuje się nieprzerwanie od 2011 r. i pogłębia się (−4602 w 2025 r. wobec −4450 rok wcześniej) — nie ma sygnałów odwrócenia trendu w krótkim terminie.
- Rynek pracy będzie się kurczył od strony podażowej: liczba osób w wieku produkcyjnym ma spaść z 652 tys. do 428 tys. do 2060 r. (−34,3%), co oznacza rosnącą presję na płace i import pracowników.
- Dodatnie saldo migracji zagranicznej (głównie z Białorusi) częściowo łagodzi odpływ krajowy, ale nie równoważy go — bilans całkowitej migracji pozostaje ujemny siódmy rok z rzędu.
- Polaryzacja przestrzenna regionu narasta: powiat białostocki i strefa podmiejska Białegostoku zyskują ludność, podczas gdy powiaty peryferyjne (hajnowski, sejneński, siemiatycki) tracą ją najszybciej i najstarzeją się najbardziej.
