Na koniec 2025 roku pogłowie bydła w Polsce zmniejszyło się do najniższego poziomu od 2016 roku. Jednocześnie liczba świń wzrosła po spadku odnotowanym rok wcześniej, a pogłowie drobiu kurzego utrzymało się na historycznie wysokim poziomie. Najnowsza publikacja GUS „Zwierzęta gospodarskie w 2025 r.” pokazuje także silną koncentrację chowu w kilku województwach. Wielkopolskie, mazowieckie i podlaskie dominują w hodowli bydła, wielkopolskie i mazowieckie w chowie świń, a niemal połowa krajowego pogłowia drobiu kurzego przypada na województwa mazowieckie i wielkopolskie.
Dane: stan pogłowia w grudniu 2025 r. Pogłowie bydła, owiec i kóz — rejestr administracyjny ARiMR; pogłowie świń i drobiu — badania reprezentacyjne GUS oraz sprawozdawczość statystyczna. Publikacja GUS: lipiec 2026 r.
Bydło: pogłowie najniższe od 2016 roku
Na koniec grudnia 2025 r. krajowe pogłowie bydła wyniosło 6 143,3 tys. sztuk i było o 0,8% mniejsze niż rok wcześniej. W tej liczbie znajdowało się 2 091,0 tys. krów, o 0,5% mniej niż w grudniu 2024 r.
Spadek był znacznie wyraźniejszy w danych czerwcowych. W czerwcu 2025 r. pogłowie krów wynosiło 2 159,0 tys. sztuk wobec 2 335,6 tys. rok wcześniej, co oznacza zmniejszenie o 7,6%.
Duża różnica między roczną dynamiką notowaną w czerwcu i grudniu może wynikać ze zmian zachodzących w ciągu roku, jednak sama publikacja nie przedstawia ich szczegółowych przyczyn. Przy analizie wieloletnich danych należy ponadto pamiętać, że od 2022 r. GUS wykorzystuje w odniesieniu do bydła dane z rejestru administracyjnego ARiMR. Wcześniej podstawą były wyniki badań statystycznych, dlatego długi szereg czasowy wymaga ostrożnej interpretacji.
Pogłowie bydła, świń i drobiu kurzego w Polsce, stan w grudniu, 1990–2025 (tys. sztuk). Zakres i metoda pozyskiwania części danych zmieniały się w czasie. Źródło: GUS.
Chów bydła pozostaje silnie skoncentrowany w kilku częściach kraju. Trzy województwa — wielkopolskie, mazowieckie i podlaskie — skupiały na koniec 2025 r. około 54% całego krajowego pogłowia.
Największe stado znajdowało się w województwie wielkopolskim, gdzie utrzymywano 1 231,1 tys. sztuk bydła, czyli około 20% pogłowia krajowego. Kolejne miejsca zajmowały województwa mazowieckie z 1 109,3 tys. sztuk oraz podlaskie z 1 003,3 tys. sztuk.
Największą bezwzględną liczbę krów odnotowano w województwie mazowieckim — 419,9 tys. sztuk. Niewiele mniej znajdowało się w województwie podlaskim, gdzie utrzymywano około 410,0 tys. krów. Podlaskie pozostaje jednym z najważniejszych krajowych ośrodków produkcji mlecznej, ale nie miało najwyższego udziału krów w całym stadzie bydła.
Pogłowie bydła i świń według województw, stan w grudniu 2025 r. (tys. sztuk). Źródło: GUS.
Zmiany roczne według województw
Największe roczne spadki pogłowia bydła odnotowano w województwach świętokrzyskim, gdzie stan odpowiadał 94,5% poziomu sprzed roku, małopolskim — 95,4% — oraz podkarpackim — 95,9%.
Na drugim biegunie znalazło się województwo wielkopolskie, w którym pogłowie bydła wzrosło o 3,6%, a liczba krów o 2,0%. Dane pokazują, że znaczenie Wielkopolski w krajowym chowie bydła nadal rośnie.
Świnie: odbicie po spadku w 2024 roku
Pogłowie świń wyniosło w grudniu 2025 r. 9 225,2 tys. sztuk i było o 1,6% większe niż rok wcześniej. Był to wzrost po spadku odnotowanym w 2024 r., ale wynik nadal pozostawał znacznie niższy niż jeszcze na początku poprzedniej dekady.
W czerwcu 2025 r. stado liczyło 9 123,5 tys. sztuk i było zbliżone do poziomu z czerwca 2024 r., kiedy wynosiło 9 132,0 tys. sztuk. W grudniu liczba loch ogółem osiągnęła 618,2 tys. sztuk, z czego 427,9 tys. stanowiły lochy prośne.
Chów świń jest w Polsce bardzo silnie skoncentrowany terytorialnie. W województwie wielkopolskim utrzymywano 2 297,9 tys. sztuk, czyli niemal jedną czwartą krajowego pogłowia. Na kolejnych miejscach znajdowały się województwa mazowieckie z 1 613,3 tys. sztuk oraz łódzkie z 1 092,0 tys. sztuk.
Łącznie te trzy województwa skupiały ponad 54% krajowego pogłowia świń. Dla porównania w województwach małopolskim i podkarpackim znajdowało się łącznie niespełna 180 tys. sztuk, czyli mniej niż 2% krajowego stada.
Drób: najsilniejszy długoterminowy wzrost
Największą zmianę w wieloletniej strukturze polskiej hodowli widać w sektorze drobiarskim. W grudniu 1990 r. pogłowie drobiu kurzego wynosiło około 52,0 mln sztuk, natomiast w grudniu 2025 r. sięgnęło 247,5 mln sztuk. Oznacza to wzrost do poziomu niemal 4,8 razy wyższego.
Przy porównywaniu danych historycznych trzeba jednak uwzględnić zmiany zakresu statystyki. W kolejnych okresach zmieniały się między innymi kryteria wieku drobiu uwzględnianego w danych. Długi szereg czasowy pokazuje więc ogólny kierunek rozwoju sektora, ale nie powinien być interpretowany jako całkowicie jednorodny metodologicznie.
Łączne pogłowie wszystkich ujętych w zestawieniu gatunków drobiu wyniosło około 273,0 mln sztuk. Oprócz 247,5 mln sztuk drobiu kurzego obejmowało ono między innymi 15,9 mln indyków oraz około 8,6 mln kaczek i pozostałego drobiu wodnego.
Największe pogłowie drobiu kurzego znajdowało się w województwie mazowieckim — 70,1 mln sztuk, czyli około 28% stanu krajowego. Drugie miejsce zajmowało województwo wielkopolskie z 50,9 mln sztuk, odpowiadającymi za ponad 20% pogłowia.
Łącznie te dwa województwa skupiały około 49% krajowego pogłowia drobiu kurzego. Produkcja indyków miała inną geografię. Liderem było województwo warmińsko-mazurskie z około 5,0 mln sztuk, czyli ponad 31% krajowego pogłowia. Kolejne miejsca zajmowały województwa mazowieckie z około 2,4 mln oraz lubuskie z około 1,7 mln indyków.
Owce i kozy: niewielka skala i silna koncentracja regionalna
Pogłowie owiec wyniosło w grudniu 2025 r. 267,9 tys. sztuk wobec 291,7 tys. w czerwcu. Różnica między stanem czerwcowym i grudniowym może być związana między innymi z sezonowym charakterem chowu i obrotem zwierzętami, jednak publikacja GUS nie przedstawia bezpośredniego wyjaśnienia tej zmiany.
Największe pogłowie owiec odnotowano w województwie małopolskim — 62,3 tys. sztuk, czyli ponad 23% stanu krajowego. Tak wysoka pozycja regionu jest zgodna z jego tradycją pasterską i znaczeniem chowu owiec na terenach górskich oraz podgórskich.
Kolejne miejsca zajmowały województwa wielkopolskie z około 29,5 tys., podlaskie z 22,4 tys. oraz lubelskie z 18,5 tys. sztuk. Wielkopolska miała zatem drugie pod względem wielkości pogłowie owiec w kraju.
Liczba kóz wyniosła 64,3 tys. sztuk. Największe stada znajdowały się w województwach wielkopolskim — około 9,3 tys. — oraz mazowieckim — około 7,4 tys. sztuk.
Ubój: mniej bydła, więcej świń
Dane z rzeźni i ubojni pokazują odmienne kierunki zmian w uboju bydła i świń. W 2025 r. ubito 2 029,8 tys. sztuk bydła, o 4,5% mniej niż w 2024 r., kiedy liczba ta wynosiła 2 126,4 tys. sztuk.
Łączna masa żywa ubitego bydła zmniejszyła się z 1 261,7 tys. ton do 1 228,9 tys. ton. Wartości tej nie należy określać jako produkcji wołowiny, ponieważ dane GUS odnoszą się do wagi żywej zwierząt, a nie do masy uzyskanego mięsa.
W tym samym czasie ubój świń wzrósł do 20 749,1 tys. sztuk, czyli o około 4,1% w skali roku. Masa żywa ubitych świń wyniosła 2 611,7 tys. ton.
Zwiększył się także ubój owiec, do 90,3 tys. sztuk, oraz królików, do 1 240,8 tys. sztuk wobec 806,5 tys. rok wcześniej. W przypadku królików oznaczało to wzrost o około 54%.
Miesięczny ubój bydła i świń w rzeźniach i ubojniach w 2025 r. (szt.). Ze względu na różną skalę wartości serie przedstawiono na dwóch osiach. Źródło: GUS.
Pogłowie w najważniejszych województwach
| Województwo | Bydło (tys. szt.) |
Świnie (tys. szt.) |
Drób kurzy (tys. szt.) |
|---|---|---|---|
| Wielkopolskie | 1 231,1 | 2 297,9 | 50 941,0 |
| Mazowieckie | 1 109,3 | 1 613,3 | 70 099,9 |
| Podlaskie | 1 003,3 | 347,7 | 16 466,6 |
| Kujawsko-pomorskie | 491,2 | 852,2 | 14 622,3 |
| Warmińsko-mazurskie | 437,2 | 553,4 | 7 128,5 |
| Łódzkie | 408,8 | 1 092,0 | 18 993,0 |
| Lubelskie | 324,0 | 454,0 | 12 772,2 |
| Pomorskie | 225,1 | 825,9 | 8 261,4 |
Najważniejsze wnioski dla sektora rolno-spożywczego
Dane za 2025 r. potwierdzają rosnącą koncentrację chowu zwierząt w kilku województwach. Wielkopolskie i mazowieckie odgrywają kluczową rolę w hodowli bydła, świń i drobiu, podczas gdy podlaskie zachowuje bardzo silną pozycję w sektorze bydła, zwłaszcza w chowie krów.
Najbardziej ekspansywnym segmentem w perspektywie długoterminowej pozostaje drób. Pogłowie bydła i świń jest natomiast wyraźnie mniejsze niż w latach 90., choć w przypadku świń w 2025 r. nastąpiło niewielkie odbicie.
Nie oznacza ono jeszcze trwałej zmiany trendu. Do takiego wniosku potrzebne byłyby kolejne odczyty oraz analiza czynników ekonomicznych, takich jak opłacalność chowu, ceny pasz, ceny skupu, sytuacja epizootyczna i handel zagraniczny.
W odniesieniu do bydła dane wskazują na dalsze ograniczanie liczebności stada, ale na ich podstawie nie można samodzielnie przesądzać o przyszłej podaży mleka ani o kondycji zakładów mleczarskich. Do takiej oceny potrzebne są również dane o liczbie krów mlecznych, wydajności mlecznej, skupie mleka oraz strukturze gospodarstw.
Źródło: Główny Urząd Statystyczny, „Zwierzęta gospodarskie w 2025 r.”, Warszawa 2026. Opracowanie własne na podstawie publikacji oraz załączonych tablic XLSX. Dane o bydle, owcach i kozach pochodzą z rejestru administracyjnego ARiMR, natomiast dane o świniach i drobiu opracowano na podstawie badań reprezentacyjnych i sprawozdawczości statystycznej.
