Stopy procentowe w Wielkiej Brytanii mogą wzrosnąć do najwyższego poziomu od 9 lat

Adam Ujazdowski
-
0
Stopy procentowe w Wielkiej Brytanii mogą wzrosnąć do najwyższego poziomu od 9 lat

Decydenci Banku Anglii już w najbliższy czwartek spotkają się przy Threadneedle Street, żeby decydować o dalszych losach krajowej polityki pieniężnej. Rynki szacują, że podczas głosowania bank centralny zdecyduje się na pierwszą w 2018 roku podwyżkę stóp procentowych.

Czerwcowe spotkanie Komitetu Polityki Pieniężnej (MPC) Banku Anglii rozpaliło nadzieje rynków na podwyżkę stóp procentowych. Wcześniej były one dość umiarkowane z uwagi na dość gołębi komunikat banku centralnego po spotkaniu w maju. W czerwcu zaskoczeniem okazał się przede wszystkim głos głównego ekonomisty BoE. Andy Haldane nieoczekiwanie zagłosował za natychmiastową podwyżką stóp o 25 punktów bazowych, dołączając tym samym do dwóch pozostałych „jastrzębi” głosujących za podwyżkami. Mimo to, sześciu pozostałych decydentów przegłosowało utrzymanie stóp procentowych na niezmienionym poziomie ze stopą referencyjną w wysokości 0,5%. Zmiana opinii Haldane’a jest istotna ze względu na to, iż podczas dwóch poprzednich głosowań tylko Ian McCafferty i Michael Saunders konsekwentnie głosowali za podwyżką stóp. Co więcej, warto wspomnieć o tym, iż główny ekonomista banku centralnego z zasady raczej nie głosuje przeciwko bankowemu konsensusowi.

Najświeższa retoryka ze strony BoE była dość jastrzębia – bank centralny podczas ostatnich komunikatów zdawał się próbować przygotować inwestorów do tego, że w czwartek większa część decydentów Banku pójdzie w ślady Haldane’a. Zgodnie z „minutkami” z ostatniego spotkania Banku „seria wskaźników dotyczących wydatków gospodarstw domowych i tych dotyczących sentymentu sugeruje istotną poprawę” od czasu ostatniej słabości. Na początku lipca przewodniczący Banku Anglii, Mark Carney, również zdawał się przygotowywać grunt pod sierpniową podwyżkę stóp procentowych. Podczas wypowiedzi w Newcastle, Carney podkreślał, że niskie tempo wzrostu gospodarczego w pierwszym kwartale roku było spowodowane niekorzystnymi warunkami pogodowymi (falą chłodu, nazwaną przez media „Bestią ze Wschodu”), tym samym spowolnienie ekspansji powinno okazać się tymczasowe.

W ostatnich dniach rynkowa wycena prawdopodobieństwa podwyżki stóp procentowych wzrosła znacznie powyżej 50%, czyli poziomu z pierwszych tygodni czerwca. Obecnie wycena kontraktów swap sugeruje, że podwyżka jest niemal pewna – szacowane przez rynki prawdopodobieństwo ruchu w górę wynosi ok. 90%. W związku z tym, iż wydarzenie jest w istotnym stopniu zawarte w cenie brytyjskiej waluty, brak podwyżki w czwartek niechybnie przełożyłby się na gwałtowną i dość znaczącą wyprzedaż funta.

Mimo, iż to decyzja o podwyżkach będzie przykuwać największą uwagę, inwestorzy będą zwracali szczególną uwagę na to, jak rozłożą się głosy w MPC. Na razie tylko Sir Jon Cunliffe wydaje się być przeciwny decyzji o natychmiastowym podniesieniu stóp procentowych. W ostatnich tygodniach zarówno Silvana Tenreyro jak i Gertjan Vlieghe sugerowali, iż są gotowi do poparcia decyzji o natychmiastowym zacieśnieniu polityki monetarnej.

Wycena prawdopodobieństwa podwyżki stóp procentowych Banku Anglii 02.08.2018 (Styczeń ’18 – Czerwiec ’18)

Wycena prawdopodobieństwa podwyżki stóp procentowych Banku Anglii
Źródło: Thomson Reuters Datastream Date: 29.07.2018

Rynki finansowe nie przywiązały zbyt dużej uwagi do rozczarowujących wskaźników dynamiki cen, które poznaliśmy w trzecim tygodniu lipca. Również ekonomiści uznali za mało prawdopodobne, aby wspomniane dane miały przełożyć się na odroczenie podwyżki stóp. Inflacja CPI obecnie pozostaje na poziomie 2,4%, a indeks bazowy, nieuwzględniających wahań najbardziej zmiennych cen: energii i żywności, spadł ostatnio do najniższego od ponad roku poziomu 1,9%. Nadal wysoki poziom indeksu CPI, który pozostaje powyżej celu inflacyjnego Banku na poziomie 2% jest bezsprzecznie jednym z głównych powodów sugerujących potrzebę wyższych stóp procentowych w Wielkiej Brytanii.

Inflacja w Wielkiej Brytanii (2013-2018)

Inflacja w Wielkiej Brytanii
Źródło: Thomson Reuters Datastream Data: 30.07.2018

Jesteśmy zdania, że mimo ostatnich danych o inflacji i utrzymującej się niepewności w kwestii negocjacji w sprawie Brexitu, w czwartek Bank Anglii zdecyduje się na podwyżkę stóp procentowych o 25 punktów bazowych. Głosowanie niemal na pewno nie będzie jednak jednomyślne, a ostateczna decyzja prawdopodobnie zostanie podjęta niewielką przewagą głosów. Oczekujemy, że podwyżce stóp procentowych będzie towarzyszyło zapewnienie o tym, że odpowiednie byłoby kontynuowanie zacieśniania polityki monetarnej w przyszłości, aczkolwiek, że powinno ono być przeprowadzane stopniowo. Warto zwrócić uwagę, że gospodarka Wielkiej Brytanii obecnie rośnie najwolniej wśród wszystkich gospodarek krajów G7. W związku z tym, w naszej opinii, Bank Anglii będzie musiał poczekać na ożywienie aktywności gospodarczej w Zjednoczonym Królestwie zanim będzie mógł chociażby sygnalizować przyspieszenie tempa podwyżek stóp procentowych. BoE prawdopodobnie również na każdym kroku będzie podkreślać, iż Brexit pozostaje istotnym ryzykiem dla perspektyw gospodarczych. Przewodniczący Carney najpewniej jeszcze wielokrotnie wspomni o tym, że negocjacje z Unią Europejską są jednym z kluczowych czynników determinujących przyszłe poziomy stóp procentowych w Wielkiej Brytanii.

Sądzimy że w bieżącym roku zacieśnianie polityki monetarnej i komunikacja z rynkiem ze strony Banku Anglii powinny wspierać szterlinga. Liczymy również, że 2018 rok przyniesie umocnienie, naszym zdaniem, niedowartościowanego funta względem reszty kluczowych walut. Niemniej, w związku z oczekiwanym przez nas umocnieniem polskiego złotego, wzrost kursu GBP/PLN w naszej opinii powinien jednak być ograniczony.

Autorzy: Analitycy Ebury: Enrique Diaz-Alvarez, Matthew Ryan, Roman Ziruk

Rynek hipoteki odwróconej w Polsce

Adam Ujazdowski
-
0
Rynek hipoteki odwróconej w Polsce

Z najnowszego raportu Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych (KPF) wynika, że łączna wartość nieruchomości zarządzanych przez fundusze hipoteczne zrzeszone w organizacji utrzymuje się od 2015 roku na względnie stałym poziomie – pomiędzy 73 a 75 mln zł. Najbardziej dynamiczny wzrost w tym obszarze obserwowano w latach 2010-2013. Wtedy zanotowano wzrost z 4,2 do 67,6 mln zł, co dało średnią dynamikę zmian na poziomie 206,8 proc. rok do roku. Od 2010 roku fundusze hipoteczne podpisały kilkaset umów, ale największe wzrosty w tym zakresie notowano w 2012 roku. Jaki jest średni wiek klientów decydujących się na rentę dożywotnią? W których województwach podpisuje się najwięcej umów? Jaki jest średni metraż i średnia wartość mieszkań?

Łączna wartość nieruchomości zarządzanych przez fundusze hipoteczne zrzeszone w KPF utrzymuje się od 2015 roku na względnie stałym poziomie – pomiędzy 73 a 75 mln zł. Najbardziej dynamiczny wzrost w tym obszarze obserwowano w latach 2010–2013. Wtedy zanotowano wzrost z 4,2 do 67,6 mln zł, co dało średnią dynamikę zmian na poziomie 206,8 proc. rok do roku. Od 2010 roku fundusze hipoteczne podpisały kilkaset umów, ale największe wzrosty w tym zakresie notowano w 2012 roku.

Od początku swojej działalności aż do końca 2017 roku fundusze hipoteczne zrzeszone w KPF wypłaciły klientom prawie 16 mln zł. W samym 2017 roku wypłacono 2,59 mln zł, co stanowi wartość wyższą aniżeli w 2016. Historycznie, największą wartość świadczeń (2,96 mln zł) zanotowano w 2014 roku.

– Wartość wypłacanych świadczeń jest ściśle związana z rozwojem rynku hipoteki odwróconej w Polsce. Największe wzrosty mogliśmy obserwować w latach 2012–2013, ale od roku 2014 rynek wyhamował i pozostaje w stagnacji. Z danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w ciągu ostatnich dziesięciu lat podpisano łącznie ponad 75 tys. umów o dożywocie dotyczących nieruchomości. Większość z nich, bo około 99 proc. zawarły osoby prywatne. Można pokusić się o stwierdzenie, że profesjonalny rynek oraz fundusze hipoteczne, które są wyposażone w odpowiedni kapitał i dysponują odpowiednią wiedzą oraz doświadczeniem, przegrywają z nieprofesjonalnymi świadczeniodawcami – podkreśla Andrzej Roter, Prezes Zarządu Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych.

Liczba podpisanych umów

Rysunek 2_Łączna wartość wypłaconych świadczeń_Zrodlo KPFFundusze hipoteczne, w ciągu ostatnich dziesięciu lat, podpisały mniej niż 1000 umów, a liczbę zapytań ze strony klientów zainteresowanych usługą można szacować na blisko 100 tysięcy. Największy bezwzględny wzrost liczby administrowanych umów zaobserwowano w roku 2012, w kolejnych latach dynamika przyrostu administrowanych umów zmalała, aż do spadku obserwowanego w 2016 roku.

Robert Majkowski
Robert Majkowski

– W ostatnich latach można było zaobserwować spadek liczby administrowanych umów, ale trzeba podkreślić, że rok 2017 przyniósł zmianę trendu. Od początku naszej działalności tylko do naszego Funduszu wpłynęło łącznie ponad 50 tys. zapytań w sprawie renty dożywotniej, a seniorzy złożyli kilkanaście tysięcy wniosków. Niestety branża i emeryci odczuwają brak odpowiednich regulacji, które zwiększyłyby bezpieczeństwo, zarówno klientów jak i usługodawców. Wzywanie o uregulowanie rynku oraz nadużycia w obszarze umów renty oferowanych przez osoby prywatne spowodowały, że wielu Seniorów ma duże trudności w rzetelnej ocenie i wyborze wiarygodnego usługodawcy. W ostatnich latach seniorzy wykazują się dużo większą ostrożnością, a cały rynek – łącznie z nami – czeka na ustawę o dożywotnim świadczeniu pieniężnym, której wciąż nie ma – mówi Robert Majkowski, Prezes Funduszu Hipotecznego DOM.

Najwięcej klientów z województwa mazowieckiego

Rysunek 1_Geograficzny rozklad zarzadzanych nieruchomosci_Zrodlo KPFNa koniec 2017 roku około 1/3 nieruchomości zarządzanych przez fundusze hipoteczne znajdowała się w województwie mazowieckim, a w porównaniu ze stanem sprzed roku odnotowano wzrost o 1,7 pp. Drugim w kolejności jest województwo pomorskie, w którym leży 12,2 proc. administrowanych nieruchomości, trzecim – województwo śląskie z liczbą 10,9 proc. Najniższy wskaźnik obserwujemy w przypadku województw: podlaskiego (0,7 proc.), podkarpackiego (0,7 proc.), lubuskiego (1 proc.), świętokrzyskiego (1,4 proc.), czy opolskiego (1,7 proc.). W pozostałych województwach odsetek wynosi od ok. 5,4 proc. (wielkopolskie) do 4,4 proc. (kujawsko-pomorskie). Wzrost odsetka administrowanych umów, poza województwem mazowieckim, obserwuje się w zachodniopomorskim, kujawsko-pomorskim i warmińsko-mazurskim.

Średni metraż i wartość nieruchomości mieszkalnych

Średni metraż mieszkania plasował się w 2011 roku na poziomie 42,3 m kw., ale 6 lat później wzrósł do poziomu 49 m kw. W ujęciu kwartalnym, z wyjątkiem wahań obserwowanych w 2016 roku, średni metraż mieszkania rósł w stosunkowo stabilnym tempie. Średnia wartość jednej zarządzanej nieruchomości aż do końca 2014 roku malała – od 321 tys. zł w 2010 roku, do 237 tys. zł w 2014 roku, co daje różnicę aż 84 tys. zł. Obecnie wynosi ona 255 tys. zł.

Średni wiek klientów

Średni wiek klientów funduszy hipotecznych (w momencie podpisywania umowy) mieścił się w przedziale 75-79 lat. W ujęciu historycznym, pomiędzy 2010 a 2013 rokiem obserwowano spadek wieku klientów z 76,7 lat do niecałych 75 lat, zaś w kolejnych latach, aż do 2016 roku obserwuje się znaczne odbicie, do poziomu ok. 79 lat.

– Średni wiek klientów rośnie, ale zmieniają się również sami klienci. Na początku naszej działalności hipoteką odwróconą interesowały się osoby w wieku 65+, dziś nawet pięćdziesięciolatkowie. Zmieniło się również podejście seniorów do renty dożywotniej, wzrosła ich wiedza i świadomość – podsumowuje Robert Majkowski, Prezes Funduszu Hipotecznego DOM.

Co czwarta faktura w Polsce nie jest płacona na czas

Adam Ujazdowski
-
0
Co czwarta faktura w Polsce nie jest płacona na czas
  • 85 proc. przedsiębiorstw w Polsce ma problem z niepłacącymi w terminie kontrahentami.
  • Udział opóźnionych faktur w portfelach firm działających w Polsce sięga już ponad 22 procent.
  • Przeciętny okres oczekiwania na spłatę należności wynosi obecnie średnio aż 3 miesiące i 24 dni.
  • Indeks Należności Przedsiębiorstw osiągnął poziom najniższy od połowy 2015 roku.
  • Zdaniem przedsiębiorców połowa dłużników nie płaci należności, ponieważ nie otrzymuje płatności od swoich kontrahentów (50 proc.).

Przedsiębiorcy w Polsce mają największe od 2,5 roku problemy z odzyskiwaniem należności. Udział opóźnionych faktur w portfelach firm działających w Polsce sięga już ponad 22 procent. Wydłuża się także przeciętny okres oczekiwania na spłatę należności, który obecnie wynosi średnio aż 3 miesiące i 24 dni. Indeks Należności Przedsiębiorstw[1] osiągnął poziom najniższy od połowy 2015 roku.

Aż 85 proc. przedsiębiorstw w Polsce ma problem z niepłacącymi w terminie kontrahentami, jak  wynika z badania “Portfel należności polskich przedsiębiorstw” realizowanego na zlecenie KRD oraz KPF[2]. Przeciętny czas oczekiwania na zapłatę, w okresie od stycznia do kwietnia 2018 r. wydłużył się o ponad 3 tygodnie.

Duże opóźnienia spłat po stronie kontrahentów sprawiają, że przedsiębiorcy mają trudności z regulowaniem własnych zobowiązań. Taka sytuacja dotyczy niemal jednej trzeciej firm działających w Polsce. Zasadniczym problemem, jeśli chodzi o zatory płatnicze jest właśnie tzw. pętla nieterminowości – zdaniem przedsiębiorców połowa dłużników nie płaci należności, ponieważ nie otrzymuje płatności od swoich kontrahentów (50 proc.), jak wynika z danych BIG[3].

Źródła nieterminowych płatności

Ponad jedna trzecia przedsiębiorców (31 proc.) uważa, że ich kontrahenci nie spłacają swoich zobowiązań, ze względu na stały problem z utrzymaniem płynności finansowej. Co czwarty  twierdzi, że opóźnione płatności to po prostu strategia biznesowa oparta na kredytowaniu kosztem innych. Tylko co ósmy badany wskazuje, że niepłacący kontrahenci są niewypłacalni.

Problemy z utrzymaniem płynności finansowej spowodowanej przez nieuregulowane należności, skłaniają przedsiębiorców do poszukiwania dodatkowych źródeł finansowania. Z badania Smartscope dla Aasa Polska[4] wynika, że niemal połowa mikroprzedsiębiorców jest zainteresowana finansowaniem zewnętrznym.

– Jednym z trzech najczęściej deklarowanych celów, na jakie polscy mikroprzedsiębiorcy chcieliby wykorzystać pozyskane zewnętrzne finansowanie była właśnie spłata bieżących zobowiązań firmowych. To kolejny dowód na to, że szczególnie małe firmy mają problemy z utrzymaniem płynności finansowej – mówi Dominik Ciula, Sales Manager Aasa Polska.

W obliczu problemów z odzyskaniem należności, coraz więcej firm nie tylko poszukuje dodatkowego finansowania, ale deklaruje nawet konieczność redukowania zatrudnienia lub płac. Według badania “Portfel należności polskich przedsiębiorstw” obecnie takie decyzje rozważa już ponad 10 proc. firm działających w Polsce. Na tym przykładzie widać, że problem zatorów płatniczych niesie negatywne konsekwencje nie tylko dla samych firm, ale także dla rynku pracy ogółem.

Jak rozwiązać problem zatorów płatniczych?

Przede wszystkim należy zapobiegać opóźnieniom w spłacie zobowiązań. Podstawową zasadą powinno stać się sprawdzanie kontrahentów pod względem wypłacalności. Przed podpisaniem umowy warto sprawdzić wiarygodność płatniczą potencjalnego kontrahenta, np. w bazach Biura Informacji Gospodarczej.

Biorąc pod uwagę fakt, że aż połowa firm nie spłaca swoich zobowiązań, ponieważ sama boryka się z opóźnieniami[5], warto także wskazać przedsiębiorcom, że na rynku istnieje inne rozwiązanie na problemy z płynnością finansową niż kredytowanie kosztem innych przedsiębiorców.

– Ważne, aby takie rozwiązanie było w pewnym sensie konkurencyjne wobec łatwego blokowania płatności. Musi być przede wszystkim nieskomplikowane i szybko dostępne. Uzyskanie finansowania powinno odbywać się przy minimum formalności, a sam proces powinien przebiegać jak najszybciej – najlepiej online i tak, aby pieniądze były dostępne jeszcze tego samego dnia. Takie finansowanie powinno być skrojone na potrzeby przedsiębiorców, a więc na przykład dawać możliwość zaksięgowania go jako koszty działalności – mówi Dominik Ciula, Sales Manager Aasa Polska.

[1] Indeks Należności Przedsiębiorstw to wskaźnik, którym mierzy się poziom zatorów płatniczych w gospodarce – im niższa jego wartość, tym większe problemy z odzyskiwaniem należności.

[2] Badanie, Portfel należności polskich przedsiębiorstw (realizowane na zlecenie KRD oraz KPF)

[3] Badanie BIG, Skaner MSP, wśród mikro, małych i średnich firm

[4] Badanie Smartscope, Stosunek przedsiębiorców do źródeł finansowania (na zlecenie Aasa Polska)

[5] Badanie BIG, Skaner MSP, wśród mikro, małych i średnich firm

Odpowiedzialność karna członków zarządu w restrukturyzacji lub upadłości

Adam Ujazdowski
-
0
Odpowiedzialność karna członków zarządu w restrukturyzacji lub upadłości

Osoby uprawnione do reprezentowania spółek, a także przedsiębiorcy, mogą odpowiadać karnie w związku z prowadzonymi względem nich postępowaniami insolwencyjnymi. Świadomość zagrożeń czyhających na menedżerów pozwoli uniknąć przykrych w skutkach konsekwencji karnych związanych z nałożeniem grzywny, a nawet pozbawienia wolności do lat 5.

Poruszanie się w gąszczu przepisów regulujących odpowiedzialność karną za popełnienie przestępstw związanych z postępowaniami insolwencyjnymi nie jest sprawą prostą. W ustawodawstwie polskim nie istnieje bowiem jeden akt prawny, w którym znaleźć można katalog tego rodzaju przestępstw. Aby więc zrozumieć, jakie konsekwencje prawne grożą przedsiębiorcy za niepożądane zachowania, należy sięgnąć do kilku ustaw. Przepisy najistotniejsze – z punktu widzenia dłużników lub osób odpowiedzialnych za reprezentowanie dłużników – znajdują się w Kodeksie spółek handlowych, Kodeksie karnym, a także w dwóch ustawach szczególnych regulujących postępowania insolwencyjne: w Prawie upadłościowym i w Prawie restrukturyzacyjnym.

Odpowiedzialność karna za niezgłoszenie upadłości

Art. 586 k.s.h. mówi wprost o odpowiedzialności karnej członków zarządu spółki handlowej albo jej likwidatorów w przypadku niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów upadłość spółki. Za niezgłoszenie takiego wniosku grozi kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo kara pozbawienia wolności do roku. Przepis ten stosuje się subsydiarnie względem innego przepisu, mianowicie art. 299 ust. 1 k.s.h., który swoim zakresem obejmuje jednak wyłącznie członków zarządu oraz likwidatorów spółki z o.o. Zgodnie z jego treścią wierzyciel ma prawo sięgnąć do majątku osobistego członka zarządu spółki z o.o., o ile egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Pomimo faktu, iż ustawodawca uregulował odpowiedzialność karną niezależnie od odpowiedzialności cywilnej, oba reżimy nie pozostają w sprzeczności. Wobec osób winnych naruszenia obowiązków dbania o interesy spółki dopuszczalne jest więc uruchomienie zarówno jednej, jak i drugiej procedury.

Kiedy powstaje stan niewypłacalności?

Pojęcie niewypłacalności zostało zdefiniowane w art. 11 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe. Zgodnie z nim dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, a więc gdy jego opóźnienie w ich wykonywaniu przekracza 3 miesiące lub gdy zobowiązania takie przekraczają wartość jego majątku (dot. osób prawnych i innych spółek handlowych), a stan taki utrzymuje się trwale przez okres przekraczający 24 miesiące.

Sam zaś obowiązek zgłaszania wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w terminie 30 dni od dnia, w którym taka podstawa wystąpiła.

Zgodnie z wyżej cytowanym przepisem odpowiedzialności karnej, jako sprawca czynu, podlega wyłącznie członek zarządu spółki albo jej likwidator. Z wykładni systemowej art. 586 k.s.h. wynika ponadto, iż przepis ten odnosi się zarówno do członków zarządu spółek z o.o., jak i do członków zarządu spółek akcyjnych. Czyn zabroniony popełniony przez sprawców polega na zaniechaniu, czyli niepodjęciu czynności, które prowadzą do skutecznego złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

Ucieczka z majątkiem

Na gruncie przepisów prawa karnego popełnia przestępstwo ten, kto w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku. Osoba taka podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Przedmiotem ochrony w tym wypadku jest interes wierzyciela, w szczególności zaś – jego uprawnienie do zaspokojenia się z majątku dłużnika.

Członkowie zarządu podlegają również karze do 5 lat pozbawienia wolności jeśli, będąc dłużnikami dwóch lub więcej wierzycieli, udaremniają lub ograniczają zaspokojenie ich należności przez to, że tworzą w oparciu o przepisy prawa nową jednostkę gospodarczą i przenoszą na nią składniki majątku, jak również przez to, że doprowadzają do swojej upadłości lub niewypłacalności.

Lekkomyślne doprowadzenie do upadłości lub niewypłacalności przez trwonienie części składowych majątku, zaciąganie zobowiązań lub zawieranie transakcji w oczywisty sposób sprzecznych z zasadami gospodarowania, podlega penalizacji i jest zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Takiej samej karze, w obliczu grożącej niewypłacalności lub upadłości spółki, podlega ten, kto spłaca lub zabezpiecza tylko niektórych z wierzycieli, ze szkodą dla pozostałych.

Dłużnik lub upadły może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej za popełnienie przestępstwa polegającego na działaniu na szkodę pozostałych wierzycieli w przypadku, gdy udziela lub obiecuje udzielić wierzycielowi korzyści majątkowej i to zarówno w trakcie samego postępowania upadłościowego, jak i na etapie je poprzedzającym. Tej samej karze podlega nieroztropny wierzyciel, który w wyżej opisanych okolicznościach przyjmuje korzyść za działanie na szkodę innych wierzycieli albo takiej korzyści żąda.

Podanie nieprawdziwych danych lub nieujawnienie majątku

Dłużnik albo osoba uprawniona do reprezentowania dłużnika będącego osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości prawnej ma obowiązek podawania we wnioskach wszczynających postępowania insolwencyjne prawdziwych danych. Kto temu obowiązkowi nie czyni zadość, podlega karze – odpowiednio do 3 lat (art. 399 Prawa restrukturyzacyjnego) albo do 5 lat (art. 522 ust. 1 Prawa upadłościowego) pozbawienia wolności. Taka osoba może też podlegać karze pozbawienia wolności do lat 5, jeśli w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości podaje sądowi nieprawdziwe informacje co do stanu majątku dłużnika. Wreszcie, niewydanie zarządcy (art. 400 Prawa restrukturyzacyjnego) albo syndykowi (art. 523 ust. 1 Prawa upadłościowego) dokumentów dotyczących majątku lub ksiąg rachunkowych dłużnika penalizowane jest karą pozbawienia wolności do lat 5.

Na koniec – zakaz prowadzenia działalności gospodarczej

Oprócz powyższych sankcji na wniosek wierzyciela, tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka, prokuratora, a także Prezesa UOKiK oraz Prezesa KNF może zostać wszczęte postępowanie w sprawie orzeczenia zakazu prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia. Zakaz taki może zostać orzeczony na okres od roku do 10 lat.

Przy orzekaniu zakazu prowadzenia działalności gospodarczej i pełnienia ww. funkcji sąd upadłościowy bada, czy wnioskodawca udowodnił, iż zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 373 ust. 1 i 3 Prawa upadłościowego. Do najważniejszych z nich należą: niezłożenie w ustawowym terminie przez osobę zobowiązaną wniosku o ogłoszenie upadłości, istotne przyczynienie się przez osobę faktycznie zarządzającą przedsiębiorstwem do niezłożenia takiego wniosku (chodzi tutaj również o osoby inne niż członkowie zarządu), po ogłoszeniu upadłości niewydanie lub niewskazanie majątku, ksiąg rachunkowych, korespondencji oraz innej istotnej dokumentacji, ukrywanie, niszczenie lub obciążanie majątku wchodzącego w skład masy upadłości przez upadłego po ogłoszeniu upadłości, niewykonywanie innych obowiązków ciążących na upadłym w toku postępowania upadłościowego lub utrudnianie tego postępowania.

Postępowanie powyższe może być wszczęte w terminie roku od dnia umorzenia lub zakończenia postępowania upadłościowego albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie tzw. „ubóstwa masy”, a gdy wniosek o ogłoszenie upadłości nie był złożony – w terminie 3 lat od dnia ustania stanu niewypłacalności albo wygaśnięcia obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przez daną osobę.

Podsumowanie

Prowadzenie lub reprezentowanie przedsiębiorstwa nie jest łatwe. Oprócz szerokiej wiedzy z zakresu zarządzania, ekonomii czy znajomości zagadnień merytorycznych związanych z konkretną branżą niezwykle przydatna, a często wręcz niezbędna, jest świadomość prawna. Dzięki niej można uniknąć niepożądanych konsekwencji związanych z popełnieniem czynów zabronionych w sytuacjach, gdy w prowadzonym przedsiębiorstwie powstaje stan niewypłacalności bądź w znacznym stopniu takie konsekwencje ograniczyć.

Przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości lub otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego i w trakcie samych postępowań insolwencyjnych konieczna jest wnikliwa analiza prawna konkretnego stanu faktycznego w kontekście odpowiedzialności karnej reprezentantów dłużnika. Powinna ona przynieść odpowiedź na pytanie o grożącą odpowiedzialność karną reprezentantów podmiotu. Pamiętajmy też, że w sytuacji kryzysowej zazwyczaj nie ma wiele czasu na podjęcie działań, dlatego trzeba działać szybko i sprawnie.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku oraz doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców.

Eksport w czerwcu 2018 – prognoza Krajowej Izby Gospodarczej

Adam Ujazdowski
-
0
Eksport w czerwcu 2018 – prognoza Krajowej Izby Gospodarczej

Dostępne obecnie dane o stanie gospodarki realnej oraz opinie pozyskane od członków KIG pozwalają szacować, że eksport w czerwcu 2018 wyniósł 17 873 mln EUR. Zwiększył się więc w stosunku do wartości notowanych dla maja o 3,6%, w stosunku zaś do wielkości notowanych przed dwunastu miesiącami wzrósł o 7,8%. Wielkość eksportu w lipcu może okazać się niższa w stosunku do notowanej w czerwcu, jednak skala korekty powinna być zbliżona do typowej.

Wyniki eksportu w czerwcu zazwyczaj prezentują się dobrze. Producenci zdążyli już bowiem w pełni rozwinąć produkcję, po pewnym jej wygaszeniu – typowym dla początku roku. Co ważne, wraz z końcówką pierwszego półrocza dostawy intensyfikują się przed wakacjami (podczas których część firm zmniejsza produkcję tak ze względu na okres wakacyjny/urlopowy jak i na przestoje związane z przeglądami czy modernizacją ciągów technologicznych).

Rok bieżący, podobnie jak poprzedni, obfitował w miesiące, których wyniki istotnie odbiegały od typowego poziomu. Miało to przede wszystkim podłoże w zmieniającej się długości czasu pracy jaki był do dyspozycji producentów. W przypadku części miesięcy ów czas był istotnie dłuższy niż w analogicznym okresie roku ubiegłego, w przypadku części zaś znacząco krótszy. Skutkowało to naprzemiennym występowaniem wyników uznawanych za bardzo dobre i rozczarowujące. Nie inaczej było ostatnim razem. Eksport w czerwcu br. wzrósł o 3,6% podczas gdy w ubiegłym roku uległ zmniejszeniu o 1,4%. W konsekwencji roczna jego dynamika uległa poprawie do 7,8% z 2,7% w maju. Wypada przypomnieć, że kwietniowe wyniki były o 8,9% wyższe niż w analogicznym okresie roku poprzedniego, marcowe zaś o 1,6% gorsze od analogicznych. W drugiej połowie roku wahania rocznej dynamiki sprzedaży eksportowej nie powinny być już tak znaczące, a średnia z obserwowanych wartości powinna być nieco wyższa niż w półroczu pierwszym.

Oczekiwane zmiany eksportu 2018 2019
Eksport ogółem 7,5% 7,6%
Niemcy 8,5% 8,0%
Pozostałe kraje strefy euro 7,2% 6,9%
Kraje UE nie będące w strefie euro 7,2% 7,4%
Pozostałe kraje rozwinięte 7,4% 7,9%
Kraje Europy Środkowo – Wschodniej 11,3% 10,8%
Kraje rozwijające się 2,9% 6,0%

Główną walutą rozliczeniową dla polskiego eksportu pozostaje euro. W czerwcu złoty osłabił się wobec euro o 0,5% do 4,3054 i okazał się równocześnie o 2,3% słabszy niż przed rokiem. Osłabienie czerwcowe (podobnie jak notowane w maju) miało u swego podłoża przede wszystkim globalny wzrost ryzyka politycznego. W jego wyniku sytuacja finansowa eksporterów, ze względu na kurs, uległa poprawie. Ponownej poprawie uległa też sytuacja eksporterów rozliczających sprzedaż w dolarach. W czerwcu złoty osłabił się w stosunku do dolara – o 1,9% do 3,6876. Po tej zmianie złoty był jedynie 1,7% mocniejszy niż przed dwunastoma miesiącami (jeszcze w styczniu skala aprecjacji wynosiła 17,1%).wycena złotegoWedług Narodowego Banku Polskiego w pierwszych pięciu miesiącach bieżącego roku eksport wyniósł 86 048 mln EUR i okazał się o 5,3% większy niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Według sprawozdawczości prezentowanej przez Główny Urząd Statystyczny eksport wynosząc w okresie I – V 2018 r. 86 900 mln EUR okazał się wyższy niż przed dwunastoma miesiącami o 6,1%.

Zgodnie z aktualnymi założeniami co do stanu światowej i polskiej gospodarki w latach 2018 – 2019 można oczekiwać zwiększenia naszej sprzedaży ze 198,8 mld EUR w roku 2017 do odpowiednio 213,8 mld EUR (o 7,5%) w roku 2018 oraz do 223,0 mld EUR (o 7,6%) w roku 2019. eksport w mln euro

Siła dolara amerykańskiego i lekka słabość euro

Adam Ujazdowski
-
0
Siła dolara amerykańskiego i lekka słabość euro

Polski złoty zakończył wczorajszy dzień lekkim osłabieniem w relacji do głównych walut. Złotemu nie sprzyjała przede wszystkim siła dolara amerykańskiego i lekka słabość euro.

Siła dolara amerykańskiego była związana m.in. z doniesieniami agencji Bloomberg, które sugerują, że administracja prezydenta USA chce zaproponować podniesienie stawki planowanych ceł, które mają objąć chińskie produkty o wartości 200 mld USD z 10 do 25%, co może skłonić Chiny do przyspieszenia negocjacji w kwestii handlu. Do kupna dolara mogło zachęcać również dzisiejsze spotkanie FOMC, którego wydźwięk ma być optymistyczny. Samo spotkanie warto interpretować zwłaszcza pod kątem ostatnich zmian w relacjach handlowych USA z innymi krajami i tego, w jaki sposób – w ocenie Rezerwy Federalnej – owe zmiany mogą wpłynąć na perspektywy amerykańskiej gospodarki.

Mimo, iż nie miały one istotnego wpływu na kurs złotego, warto również wspomnieć o ostatnich, słabszych danych z Polski. Wczorajsze dane inflacyjne z kraju zawiodły, dziś z kolei rozczarował indeks aktywności krajowego przemysłu w lipcu. Wskaźnik niespodziewanie spadł z poziomu 54,2 do 52,9, tym samym znalazł się na najniższym poziomie od 11 miesięcy. Podawany słabszy wzrost aktywności w sektorze nie musi jeszcze oznaczać spowolnienia wzrostu, jeśli jednak twarde dane potwierdzą tendencje płynące z badań ankietowych, a owe słabsze tendencje się utrzymają, może okazać się, że drugi kwartał będzie ostatnim okresem tak silnej ekspansji gospodarczej.

SPOJRZENIE NA GŁÓWNE WALUTY

EUR

Kurs EUR/PLN w poniedziałek wzrósł o 0,1%, wahając się w widełkach 4,27-4,28. Wczorajsze, mieszane dane ze strefy euro nie wpłynęły istotnie na kurs wspólnej waluty. W pierwszej części dnia euro zyskiwało w relacji do koszyka walut, ostatecznie jednak zakończyło dzień na minusie, tracąc przede wszystkim z uwagi na wspomniane umocnienie dolara amerykańskiego.

Dzisiejsze rewizje lipcowych indeksów PMI dla krajów strefy euro nie przyniosły zbyt wiele emocji. Indeks dla przemysłu całej strefy euro wyniósł 55,1 i był zbieżny ze wstępnym szacunkiem.

GBP

Kurs GBP/PLN w poniedziałek wzrósł o 0,1%, wahając się w widełkach 4,78-4,80.

Dzisiejszy odczyt indeksu PMI dla przemysłu Wielkiej Brytanii był zbliżony do oczekiwań. Wskaźnik spadł z poziomu 54,3 w czerwcu (zrewidowanego w dół z poziomu 54,4) do 54 w lipcu. Konsensus oczekiwał, że indeks w lipcu znajdzie się na poziomie 54,2. W związku z tym, iż wskaźnik był niemal w pełni zgodny z oczekiwaniami, dane w istotny sposób nie wpłynęły na kurs brytyjskiej waluty.

USD

Kurs USD/PLN w poniedziałek wzrósł o 0,4%, wahając się w widełkach 3,64-3,66. Dolar zyskiwał również w relacji do ważonego koszyka walut. W kontekście wczorajszego dnia warto wspomnieć o danych inflacyjnych ze Stanów Zjednoczonych. Te bowiem nieco rozczarowały. Inflacja PCE (uznawana za jeden z najbardziej wiarygodnych indeksów opisujących tendencje cenowe) w czerwcu wyniosła 2,2%, indeks bazowy – 1,9% w ujęciu rocznym. Konsensus zakładał, że każdy z indeksów wzrośnie o 0,1 p.p. Wygląda na to, iż po dłuższym okresie wzrostu inflacja, jak i wspierający ją wzrost płac w USA mogą stabilizować się na wyższych poziomach.

Dzisiejszy dzień przyniesie dane ADP o zmianach amerykańskiego zatrudnienia w lipcu, czyli swoistą przystawkę przed piątkowymi „payrollsami”. Dziś poznamy również odczyty PMI/ISM dla przemysłu w lipcu. Kluczowym wydarzeniem będzie jednak wspomniane wyżej spotkanie Rezerwy Federalnej, które – obok kwestii dotyczących konfliktu handlowego na linii USA-Chiny – prawdopodobnie będzie determinować dzisiejszy handel.

KLUCZOWE PUBLIKACJE

  • 14:30 – dane ADP z amerykańskiego rynku pracy w lipcu
  • 15:45 – indeks PMI dla przemysłu USA w lipcu
  • 16:00 – indeks ISM dla przemysłu USA w lipcu
  • 20:00 – spotkanie FOMC w sprawie stóp procentowych

Autor: Roman Ziruk, Ebury Polska

Rynek leasingu w Polsce jest wart już 137 mld zł

Adam Ujazdowski
-
0
Rynek leasingu w Polsce jest wart już 137 mld zł

To o 19,7 proc. więcej niż w I połowie 2017 r., podał Związek Polskiego Leasingu. – Polskie firmy inwestują w najnowsze światowe technologie – mówi Jarosław Kubiszewski, z Siemens Finance.

Na koniec czerwca 2018 r. łączna wartość aktywnego portfela branży leasingowej sięgnęła 137 mld zł.

Przedsiębiorstwa korzystające z leasingu najczęściej finansowały z jego pomocą pojazdy osobowe i dostawcze do 3,5 tony (45,6 proc. udziału w strukturze rynku), środki transportu ciężkiego (26,6 proc.) oraz maszyny i inne urządzenia, w tym IT (26,5 proc.).

– W ciągu pierwszych sześciu miesięcy roku znacząco wzrosło finansowanie leasingiem maszyn i innych urządzeń, w tym sprzętu IT, których wartość sięgnęła 10,3 mld zł i była wyższa o 21,2 proc. r/r. Dla Siemens Finance jest to szczególnie widoczny wzrost, bo w ty segmencie się specjalizujemy i stanowi on ponad 95 proc. naszego portfela. To oznaka dobrej koniunktury w sektorze przemysłowym oraz przyspieszenia w wydatkowaniu funduszy unijnych. Widoczny jest rozwój polskich firm, które inwestują w najnowsze światowe technologie oraz rozwój dostawców maszyn na polskim rynku, z którymi w większości współpracujemy.– mówi Jarosław Kubiszewski, dyrektor sprzedaży bezpośredniej w Siemens Finance.

W pierwszej połowie 2018 r. ożywienie na rynku leasingu było widoczne również w kategoriach pojazdów osobowych i dostawczych do 3,5 t (wzrost o 21,1 proc. r/r), oraz transportu ciężkiego (17,5 proc. dynamika r/r). Spadła natomiast wartość finansowania dla nieruchomości.

Ponad 70 proc. firm korzystających z leasingu stanowią przedsiębiorstwa o obrotach do 20 mln zł, czyli mikro i małe firmy.

– Według naszych badan to firmy, które najszybciej się rozwijają i w związku z tym mają największe zapotrzebowanie na inwestycje w park maszynowy. Dodatkowo, ze względu na ich wielkość nie są typowymi klientami banków, które finansują większe przedsiębiorstwa. Łatwiej im uzyskać finansowanie w postaci leasingu niż kredytu bankowego – mówi Jarosław Kubiszewski z Siemens Finance.

Firmy o obrotach powyżej tej kwoty stanowią niecałe 30 proc. leasingobiorców.

Deloitte: Do 2022 roku technologie cyfrowe zrewolucjonizują sektor opieki medycznej

Adam Ujazdowski
-
0
Deloitte: Do 2022 roku technologie cyfrowe zrewolucjonizują sektor opieki medycznej

Średnia długość życia w krajach OECD wynosi ponad 80 lat i stale się wydłuża. Jednak wraz z nią wzrasta liczba osób cierpiących na choroby przewlekłe. W Europie stanowią one aż 77 proc wszystkich schorzeń. To powoduje coraz większe zapotrzebowanie na ochronę zdrowotną. Jak pokazuje raport „A journey towards smart health. The impact of digitalization on patient experience”, przygotowany przez firmę doradczą Deloitte, największym wyzwaniem dla systemów ochrony zdrowia jest zapewnienie pacjentom wysokiej jakości usług i dostępu do opieki, przy jednoczesnym efektywnym zarządzaniu kosztami oraz postępem technologicznym. Coraz bardziej popularne staną się e-wizyty lekarskie, e-recepty oraz monitorowanie stanu zdrowia za pomocą urządzeń mobilnych.

Wraz ze zmianami gospodarczymi, starzeniem się populacji i częstszym występowaniem chorób przewlekłych, sektor opieki zdrowotnej na świecie odnotował gwałtowny wzrost kosztów. W rezultacie specjaliści z branży medycznej musieli się dostosować i skupić na wydajności oraz jakości świadczonych usług czy produkcji. Technologie cyfrowe stanowią rozwiązanie tego problemu. Nie tylko pacjenci, ale także firmy z sektora opieki medycznej mogą wiele skorzystać na innowacyjnych rozwiązaniach.

Starzejące się społeczeństwo wyzwaniem dla systemu zdrowia

Dzięki rosnącemu standardowi i poprawie stylu życia, lepszej edukacji oraz zwiększonemu dostępowi do usług zdrowotnych ludzie żyją coraz dłużej. Średnia długość życia w krajach OECD przekracza 80 lat i cały czas się wydłuża. Jednak wraz z długowiecznością wzrasta liczba osób cierpiących na choroby przewlekłe, a co za tym idzie, zapotrzebowanie na instytucje opieki zdrowotnej.

Choroby przewlekłe, takie jak nowotwory, cukrzyca, problemy sercowo-naczyniowe i układu oddechowego, stanowią 77 proc. chorób w Europie i odpowiadają za 86 proc. wszystkich zgonów. Występują one u ponad 80 proc. osób w wieku powyżej 65 lat. Szacuje się, że w Unii Europejskiej roczne wydatki na choroby przewlekłe wynoszą około 700 miliardów euro, co średnio stanowi 70-80 proc. całkowitych wydatków zdrowotnych jednego kraju – zaznacza Maciej Dalecki, Wicedyrektor w Dziale Doradztwa Finansowego Deloitte. – Wzrost liczby tego typu chorób powoduje coraz większy nacisk na opiekę zdrowotną i systemy społeczne w UE. Obecnie największym wyzwaniem dla systemów ochrony zdrowia jest zapewnienie pacjentom wysokiej jakości usług i dostępu do opieki zdrowotnej przy jednoczesnym efektywnym zarządzaniu kosztami oraz postępem technologicznym – dodaje.

Nowe podejście – większe możliwości

Oczekuje się, że do 2022 roku medycyna będzie w pełni przewidywalna, prewencyjna, spersonalizowana i partycypacyjna (ang. P4 Medicine). Innowacyjna biotechnologia, możliwość wglądu w genetykę człowieka, precyzja w diagnozie a także spersonalizowana medycyna znacząco zmienią opiekę zdrowotną.. Dynamiczny wzrost opieki opartej o technologie wymaga od sektora ochrony zdrowia ponownego zdefiniowania ról i obowiązków pracowników oraz dostosowania się do nowego sposobu pracy.

– W najbliższych latach powszechne staną się e-wizyty, e-recepty, a także śledzenie postępu choroby, diagnozowanie i leczenie za pomocą zdalnego monitorowania cyfrowego, co w znacznym stopniu pomoże zoptymalizować czas personelu – wyjaśnia Oliver Murphy, Partner, Lider ds. Sektora Farmaceutycznego i Opieki Zdrowotnej w Deloitte. – Sektor będzie odchodził od modelu postrzegania pacjenta jako przeciętnego petenta, skupiając się na konkretnym przypadku. W nowym modelu lekarze będą koncentrować się na aktywnym promowaniu dobrego stanu zdrowia i zapobiegania chorobom, zamiast ich leczeniu – dodaje.

Według raportu Deloitte 74 proc. pacjentów deklaruje, że udziela różnym pracownikom sektora ochrony zdrowia tych samych informacji. Co więcej, 60 proc. ankietowanych wielokrotnie wykonuje te same testy. Innowacyjne rozwiązania mogą usprawnić zarządzanie danymi pacjentów, zmniejszając tym samym znaczące ryzyko powielania lub zaniedbywania zbieranych informacji. Docelowo lekarzom będzie się płacić nie za liczbę wizyt czy przeprowadzonych testów (tzw. opłata za usługę), a za opiekę opartą na wartości (ang. Value-based Care). Przede wszystkim cenione będą wydajność i efektywność.

Niezastąpiona rola pacjenta

Aplikacje mobilne i urządzenia do noszenia na ciele (smartwatch, okulary smart itd.) zapewniają przyjazne dla użytkownika rozwiązania 24 godziny na dobę. Dzięki dostępności nowych technologii sektor może zachęcać pacjentów do edukacji i ciągłego monitorowania swojego stanu zdrowia oraz promować działania zapobiegawcze w sposób efektywny kosztowo. Pomoże to również lekarzom w zbudowaniu bardziej świadomej bazy pacjentów.

– Tylko w 2017 roku powstało 78 tysięcy nowych mobilnych aplikacji zdrowotnych, co zwiększyło ich ogólną ofertę do 325 tysięcy. Liczba aplikacji poświęconych opiece zdrowotnej znacząco wzrosła w szczególności na dwóch wiodących platformach mobilnych. System iOS w 2017 roku odnotował wzrost o 20 proc. w ujęciu rocznym, a w przypadku Androida liczba ta zwiększyła się nawet o 50 proc. Aplikacje zdrowotne zachęcają właścicieli smartfonów do monitorowania stanu zdrowia i lepszego nim zarządzania. Nawet 57 proc. badanych używa elektronicznego urządzenia do śledzenia różnych wskaźników swojego stanu zdrowia. Mimo to, tylko jedna trzecia z nich udostępnia te informacje swojemu lekarzowi – podsumowuje Maciej Dalecki.

Cyfryzacja opieki medycznej w Polsce

– Digitalizację opieki medycznej w Polsce najwyraźniej widać w sektorze farmaceutycznym. Zmienia się rola aptek, które muszą dostosować się zarówno do postępującej cyfryzacji, jak i rosnących oczekiwań klientów. Pierwsze efekty zobaczymy do końca roku, kiedy wejdzie zapowiadana możliwość realizacji e-recept. Jak pokazuje ostatni raport Deloitte pt.: „Jak wprowadzić w Polsce opiekę farmaceutyczną: Rola i wyzwania współczesnej apteki” elektroniczne recepty zastąpią recepty papierowe, bo będą wygodne zarówno dla pacjenta, jak i dla lekarzy – zaznacza Rafał Rudzki, Starszy Menedżer w Zespole ds. Zrównoważonego Rozwoju w Polsce i  Europie Środkowej, Deloitte. – Będzie można je wystawić bez osobistego zbadania pacjenta, np. po konsultacji za pośrednictwem internetu lub telefonu. Prognozujemy, że e-recepta stanie się nie tylko kluczowym narzędziem wymiany informacji między pacjentem, lekarzem a farmaceutą, ale również fundamentem systemu opieki farmaceutycznej. E-recepty będą też istotnym narzędziem skracającym czas oczekiwania na wizytę lekarską, który jest w Polsce ponad trzykrotnie dłuższy niż średnia krajów OECD” – dodaje.

Ukraińcy doceniają pracę w Polsce, ale mogą wyjechać na zachód

Adam Ujazdowski
-
0
Ukraińcy doceniają pracę w Polsce, ale mogą wyjechać na zachód

Niemal 8 na 10 obywateli Ukrainy jest zadowolonych z warunków pracy w Polsce i to do tego stopnia, że 84% z nich deklaruje, że polecili by zatrudnienie w naszym kraju swoim bliskim i znajomym – wynika z najnowszego raportu „Postawy obywateli Ukrainy wobec polskiego rynku pracy” przygotowanego przez Work Service. Główną motywacją wpływającą na decyzję o emigracji do naszego kraju są wyższe wynagrodzenia. Jednak niepokojące są deklaracje aż 2/3 badanych, którzy zaznaczają, że pracują poniżej swoich kwalifikacji. Co więcej 59% respondentów przyznaje, że opuści nasz kraj, gdy otwarty stanie się dla nich niemiecki rynek pracy.

Masowy napływ obywateli Ukrainy do Polski ma miejsce nieprzerwanie od 4 lat i występuje w czasie bardzo dobrej koniunktury naszym rynku pracy. Według niedawnych analiz ukraińskiego banku centralnego (NBU), tylko w latach 2016-17 z powodu emigracji zarobkowej, Ukraina straciła 5-8% siły roboczej, co pokazuje skalę zjawiska również drugiej strony. Obecnie Polska stała się wiodącym kierunkiem emigracji zarobkowej obieranym przez naszych wschodnich sąsiadów. Jak wynika z najnowszych badań Work Service obecnie ponad 3/4 pracowników z Ukrainy wskazuje na wyższe wynagrodzenia w Polsce jako główny powód migracji. W drugiej kolejności wskazywany jest wyższy standard życia (37%), a jako trzeci powód podawany jest brak pracy na ukraińskim rynku pracy (22%). Co ciekawe, tylko 1 na 10 badanych deklaruje, że przyjechał do Polski ze względu na większe bezpieczeństwo, co jest często podawanym argumentem w obiegowej dyskusji.

Obraz imigracji do naszego kraju ma wiele odcieni, ale na pewno warto zwrócić uwagę na 79% wskazań mówiących o zadowoleniu z pracy w Polsce, a także 85% odpowiedzi dobrze oceniających współpracę z polskimi kolegami z pracy. To między innymi takie nastawienie przekłada się na deklaracje przeszło 3/4 badanych, którzy mówią o tym, że chcieliby zostać w naszym kraju na 2-3 lata. Te statystyki powinny cieszyć, ale nie można ich czytać bez dodatkowych spostrzeżeń. Przede wszystkim 2/3 imigrantów z Ukrainy pracuje obecnie poniżej swoich kwalifikacji, co w głównej mierze dotyka osób z wyższym wykształceniem. Oznacza to, że przy obecnym modelu imigracji, potencjał osób napływających na nasz rynek pracy nie jest w pełni wykorzystywany. A musimy pamiętać, że w skali kraju występują coraz większe deficyty kadrowe również po stronie zawodów specjalistycznych – komentuje Maciej Witucki, Prezes Zarządu Work Service S.A.praca w polsce

Konkurencja na zachodzie?

Fakt, że obywatele Ukrainy napływają dziś masowo na polski rynek pracy, nie musi być trendem trwałym w kolejnych latach. Pomimo że znacząca większość pozytywnie ocenia warunki zatrudnienia w Polsce, to jednocześnie 59% badanych deklaruje, że po zmianie polityki migracyjnej w Niemczech (na podobne warunki jak w Polsce), wybraliby pracę za Odrą. Jednocześnie tylko 6% respondentów całkowicie odrzuca taką perspektywę.

To ogromne zagrożenie dla polskiej gospodarki, która w efekcie zaistnienia takiego scenariusza, w kilka miesięcy pogłębiłaby swoją lukę kadrową z poziomów 150 tys. wakatów do ponad 500 tysięcy. A to miałoby negatywne przełożenie na tempo wzrostu PKB. Dotychczas wiele osób przekonywało, że przy ewentualnej konkurencji z niemieckim rynkiem pracy, naszymi atutami będzie bliskość geograficzna i językowa. Niestety nasze badania pokazują, że te elementy znajdują się na końcu listy powodów, dla których obywatele Ukrainy wybierają nasz kraj. Kluczową rolę, podobnie jak w przypadku emigracji Polaków, ogrywają wyższe zarobki, a te w Niemczech są nadal kilkukrotnie wyższe niż na naszym rynku – podsumowuje Maciej Witucki, Prezes Zarządu Work Service S.A.ukraina w polsce

Metodologia badania:

Badanie „Postawy obywateli Ukrainy wobec polskiego rynku pracy” zostało przeprowadzone przez firmę Work Service na celowej próbie 303 osób. Próbę dobrano z ogólnopolskiej bazy obywateli Ukrainy, którzy świadczą pracę w ramach spółek z Grupy Work Service. Badanie zostało przeprowadzone metodą wspomaganych komputowo bezpośrednich wywiadów z respondentami (CAPI). Dokładność wyników zależy o liczebności analizowanej grupy i odsetka odpowiedzi. Maksymalny błąd pomiaru dla całej próby N=303 to +/- 6%.

Nowy miesiąc, reszta bez zmian

Adam Ujazdowski
-
0
Nowy miesiąc, reszta bez zmian

Startujemy z nowym miesiącem, ale źródłem ekscytacji pozostaną wojny handlowe, jeśli w ogóle będzie o czym mówić. Dziś lekko gorzki klimat ustawiają przecieki z Białego Domu o nowych cłach szykowanych na towary z Chin w połączeniu z nienajlepszymi wskazaniami z gospodarki Państwa Środka. W ciągu dnia mamy tradycyjny wysyp PMI/ISM z Europy i USA, a na koniec decyzję FOMC, gdzie szanse na niespodzianki są marginalne.

Jeszcze wczoraj globalne rynki przejawiały optymizm w związku z doniesieniami, że USA i Chiny szukają drogi do wznowienia rozmów o poprawie relacji handlowych. Dziś jednak źródła zbliżone do Białego Domu sugerują, że USA dalej preferują „negocjacje” z pozycji siły i planują nowe cła importowe w wysokości 25 proc. na chińskie towary warte 200 mld USD. To w połączeniu z najniższym od ośmiu miesięcy odczytem indeksu PMI dla chińskie przemysłu ustawia lekko gorzki klimat dla rynków. Lekko, gdyż na kolejne rewelacje w temacie wojen handlowych inwestorzy są coraz bardziej odporni. To jak z dzieckiem, które ze szkoły przynosi „dwóję”: przy pierwszej oczekiwania rodziców, że wychowają kolejnego noblistę, zaczynają trząść się w posadach; przy drugiej – nadzieje wyparowują; przy dziesiątej – rodzice są już pogodzeni z ograniczonymi możliwościami potomka. O negatywnych skutkach wojen handlowych słyszymy od kilku miesięcy, cła importowe na linii USA-Chiny weszły w życie od początku lipca, a jednak w danych makro nie widać drastycznego pogorszenia nastrojów biznesu i konsumentów. Rajd ryzyka wciąż będzie hamowany za każdym razem, kiedy na pierwszy plan wypłyną informacje o zaostrzaniu stanowisk stron konfliktu, ale w ogólnym ujęciu ryzyko spirali awersji do ryzyka systematycznie słabnie.

Otwarcie miesiąca tradycyjnie przynosi wyspy raportów aktywności przemysłu, które mogą być ważną wskazówką dotyczącą nastrojów w dobie wojny celnej. Przed południem najważniejszy może być PMI z Wielkiej Brytanii jako ostatni istotny punkt przed jutrzejszą decyzją BoE. Po południu uwagę przyciągnie tożsamy ISM z USA oraz raport ADP o zmianie zatrudnienia. Wieczorem poznamy decyzję i komunikat FOMC, choć tym razem mało kto liczy na niespodzianki. Rynek jest przekonany, że Fed podniesie stopy procentowe ósmy raz w cyklu i trzeci w tym roku… na posiedzeniu, które zaplanowane jest na 26 września. Dzisiejszy komunikat nie powinien zmienić rynkowego poglądu na perspektywy polityki monetarnej i przyszłą ścieżkę stóp. Z tego tytułu nie widzimy podstaw by upatrywać w nim czynnika wyzwalającego kolejną falę umocnienia amerykańskiej waluty. Pozytywny wydźwięk komunikacji będzie kontrastować z gołębią narracją Europejskiego Banku Centralnego, Banku Japonii i tylko w tym kontekście będzie dla USD korzystny.

Pozostajemy pozytywnie nastawieni do USD i CAD (szczególnie po wczorajszym imponujących odczycie PKB z Kanady). Ogniskowanie obaw wokół Chin to zła wiadomość dla AUD i NZD. Rozczarowanie biernością BoJ otwiera drogę do sprzedaży JPY. EUR/USD pozostaje na ziemi niczyjej w przedziale 1,1550-1,1750. Złoty ma się dobrze, o ile mu nikt nie przeszkadza, jednak klimat zewnętrzny nie jest na tyle korzystny, aby przemawiać za dalszą aprecjacją złotego. Na razie widzimy warunki do konsolidacji EUR/PLN w pasmie 4,26-4,30.

Konrad Białas
Dom Maklerski TMS Brokers S.A.

Dane zgodne z oczekiwaniami. Posiedzenie FED

Adam Ujazdowski
-
0
Dane zgodne z oczekiwaniami. Posiedzenie FED

Indeksy PMI nie wpłynęły znacząco na rynki. Dane z USA niemal dokładnie zgodne z oczekiwaniami. Wieczorem posiedzenie Federalnego Komitetu Otwartego Rynku.

Europejski przemysł zgodny z oczekiwaniami

Poznaliśmy dzisiaj odczyty indeksów PMI dla przemysłu. Są to badania ankietowe menedżerów odpowiedzialnych za zamówienia na temat oczekiwanej kondycji gospodarki. Wynik 55,1 punktów z tego badania jest dokładnie zgodny z oczekiwaniami. Co oznacza 55,1? Jeżeli wynik przekracza 50 punktów to więcej respondentów spodziewa się poprawy sytuacji niż jej pogorszenia. Jak wygląda ten wynik dla Polski? W tym miesiącu wyniósł zaledwie 52,9 punktu. To aż 1,3 punktu poniżej oczekiwań analityków i wyniku sprzed miesiąca.

Dane z USA

Zarówno dochody jak i wydatki Amerykanów rosły w zeszłym miesiącu o 0,4%. Dane te były zgodne z oczekiwaniami. Odrobinę lepiej wypadł indeks kosztów zatrudnienia, które nie rosną tak szybko jak dotychczas oczekiwano. To prawdopodobnie dzięki temu doszło do delikatnego umocnienia dolara w trakcie publikowania danych.

Posiedzenie FED już dzisiaj

O godzinie 20:00 poznamy decyzję Rezerwy Federalnej w sprawie stóp procentowych. Oczekiwania analityków w sprawie tej decyzji są jednoznaczne. Na tym posiedzeniu nie powinno dojść do zmian stóp procentowych. Istotniejszy zatem będzie komunikat po posiedzeniu od samej decyzji. Jeżeli będzie z niego wynikało, że w tym roku może dojść do jeszcze dwóch podwyżek stóp dolar powinien się umacniać. W scenariuszu jednej podwyżki powinniśmy oglądać z kolei słabnącą walutę USA.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych warto zwrócić uwagę na:

  • 14:15 – USA – raport ADP na temat zatrudnienia,
  • 16:00 – USA – raport ISM dla przemysłu,
  • 20:00 – USA – decyzja FOMC w sprawie stóp procentowych.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl i Walutomat.pl

Mniejszy optymizm przełożył się na spadek PMI

Adam Ujazdowski
-
0
Mniejszy optymizm przełożył się na spadek PMI

W poprzednim komentarzu PMI zwracaliśmy uwagę na spadek optymizmu do najniższego poziomu od 19 miesięcy, który w lipcu 2018 r. jeszcze się pogłębił. Z kolei teraz obserwujemy spadek PMI do 52,9, czyli najniższego wyniku od 11 miesięcy. Jednocześnie odczyt nadal wskazuje na wzrost i wydłuża bieżącą tendencję wzrostową do 46 miesięcy z rzędu.

Spowolnienie tempa wzrostu produkcji było wynikiem osłabienia wzrostu liczby nowych zamówień. Spadło również tempo zwiększania zatrudnienia, które mimo wszystko pozostało na stabilnym poziomie. IHS Markit zwraca uwagę na braki kadrowe w sektorze, które przekładają się na wzrost zaległości produkcyjnych szósty miesiąc z rzędu.

W minionym miesiącu presje cenowe pozostawały silne, a firmy ponownie wspominały szczególnie o wyższych cenach stali. Ceny wyrobów gotowych polskich producentów rosły najszybciej od marca 2011 r.

Zdaniem IHS Markit prognozy na 12 miesięcy dla wzrostu wielkości produkcji pozostawały dobre, natomiast martwi dalsze pogorszenie optymizmu.

Piotr Ludwiczak, Zarządzający funduszem, Michael/Ström Dom Maklerski

Spada dynamika zatrudniania cudzoziemców

Adam Ujazdowski
-
0
Spada dynamika zatrudniania cudzoziemców

Z najnowszych danych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wynika, że w I półroczu 2018 roku wydano 820 tys. oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcom, z których większość dotyczyła Ukraińców. To o 13% mniej niż w tym samym okresie ubiegłego roku. Jeśli jednak uwzględnimy nowy rodzaj wniosków o zezwolenie na pracę sezonową, których wydano 157 tys., wówczas mówimy o 3% wzroście r/r. Eksperci Personnel Service zwracają uwagę, że zdecydowanie mniejsza dynamika niż rok temu to efekt nowych przepisów dotyczących zatrudniania cudzoziemców, które ograniczają wydawanie fikcyjnych oświadczeń. 

– Przyglądając się liczbie wydawanych oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcom może zaskakiwać spadająca dynamika rok do roku, która w I półroczu 2017 wynosiła aż 50% a teraz zaledwie 3%. Warto jednak pamiętać, że to efekt wprowadzonych na początku tego roku przepisów, które miały głównie za zadanie ograniczyć szarą strefę. Patrząc na dane Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej to się zdecydowanie udało. Pierwszy raz mamy szczegółowe dane dotyczące tego, ilu realnie obcokrajowców podjęło pracę w Polsce na podstawie wydawanych oświadczeń. To bardzo cenne. Ukrócono też proceder wystawiania fikcyjnych wniosków, bo teraz pracodawcy mają obowiązek informować o tym czy dana osoba podjęła u nich pracę – mówi Krzysztof Inglot, Prezes Zarządu Personnel Service.

Ukraińcy dominują w oświadczeniach

W I półroczu 2018 roku do urzędów pracy napłynęło 820 tys. oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi, o 13% mniej niż rok wcześniej. Z tych 820 tys. wniosków do ewidencji wpisanych zostało ok. 756 tys. oświadczeń. To oznacza, że w przypadku około jednej trzeciej dokumentów tego typu złożono powiadomienie o niepodjęciu pracy przez danego cudzoziemca.

Dominującą grupą obcokrajowców podejmujących zatrudnienie w związku z oświadczeniem o powierzeniu wykonywania pracy są obywatele Ukrainy. Dotyczyło ich prawie 92% oświadczeń wpisanych do ewidencji w I połowie 2018 roku. Na kolejnych pozycjach znaleźli się obywatele Białorusi i Mołdawii z udziałem odpowiednio 4% i 2,5%.

Przedsiębiorcy z wielu sektorów walczą o cudzoziemców, a wnioski składają online

Najwięcej oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcowi składali odpowiednio pracodawcy z sektorów: przetwórstwo przemysłowe (35%), budownictwo (22%), agencje pracy tymczasowej (16%) oraz transport i gospodarka magazynowa (11%). Co ważne, duża część przedsiębiorców składała wnioski o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcom elektronicznie. W styczniu 2018 roku złożono prawie 50 tys. oświadczeń o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcom za pośrednictwem strony praca.gov.pl. W maju prawie 110 tys., a w czerwcu ok. 117 tys.

Nowy typ zezwolenia na pracę sezonową

Od 1 stycznia 2018 roku pracodawcy mogą wnioskować o nowy typ zezwolenia na pracę sezonową, który pozwala cudzoziemcom na legalną pracę przez okres 9 miesięcy. To rozwiązanie cieszy się sporym zainteresowaniem. W I połowie 2018 roku w powiatowych urzędach pracy złożonych zostało ok. 157 tys. wniosków o zezwolenie na pracę sezonową, dotyczyły one ok. 147 tys. cudzoziemców i złożone były przez prawie 17 tys. podmiotów.

Podobnie jak tradycyjne oświadczenia, zezwolenia na pracę sezonową są najsilniej zdominowane przez obywateli Ukrainy. W I półroczu 2018 roku dotyczyło ich 98% wydanych zezwoleń na pracę sezonową. Na dwóch kolejnych miejscach, z udziałem poniżej 0,5%, znaleźli się obywatele Białorusi i Mołdawii.

Jak zapewnić warunki do rozwoju polskich firm? Czy ulgi na start to dobry pomysł?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Jak zapewnić warunki do rozwoju polskich firm? Czy ulgi na start to dobry pomysł?

Obecnie intensywnie pracuje się nad tym, aby jak najbardziej ułatwić wejście na rynek młodym przedsiębiorcom. Na początku działalności mogą w ogóle nie płacić składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, potem płacą je bardzo niskie. Kiedy są jeszcze na etapie rozwoju i mają niższe przychody – proponuje się, aby wnosili stawkę niższą niż w tej chwili, czyli mniej niż tysiąc złotych, który jest obliczany do średniego wynagrodzenia. Potem zaś nagle pojawia się pomysł, żeby firmy, które rozwinęły już swoją działalność i generują przychody, zostały obciążone coraz wyższymi składkami. O ich limicie nie ma na razie żadnych informacji.

– Pojawia się pytanie – czy chcemy mieć dużo nowych firmy czy może lepiej, aby te, które już istnieją dłużej funkcjonowały na rynku i mogły się rozwijać? – powiedziała serwisowi eNewsroom Agnieszka Durlik, ekspert Krajowej Izby Gospodarczej – Będzie to możliwe tylko wtedy, kiedy będą zdolne do inwestowania, czyli będą dysponować odpowiednimi środkami finansowymi, których nie będą zmuszone odprowadzać do systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych. Potrzebne są im także ułatwienia inwestycyjne – ulgi czy też możliwości podatkowe. Zapewni im to potrzebną stabilność. Będą wiedziały, że jeśli rozpoczynają działalność na określonych zasadach, to przez kolejne 10 lat – w czasie, kiedy z reguły zwracają się inwestycje – będą funkcjonować w tym samym otoczeniu prawnym. Ulgi dawane na początku działalności są później odbierane przedsiębiorcom, kiedy uzależniamy wysokość składek od przychodów. Z jednej strony przez dłuższy czas można płacić mało, a kiedy biznes uda się rozwinąć – trzeba będzie zwrócić te środki do systemu – podsumowała Durlik.

Od dziś żyjemy na ekologiczny kredyt. W 212 dni zużyliśmy zasoby naturalne, które powinny starczyć na rok

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Od dziś żyjemy na ekologiczny kredyt. W 212 dni zużyliśmy zasoby naturalne, które powinny starczyć na rok

Od dziś żyjemy na ekologiczny kredyt. W 212 dni zużyliśmy zasoby naturalne, które powinny starczyć na rok 1

Tylko 212 dni zajęło nam w tym roku wykorzystanie zasobów Ziemi, które z założenia powinny wystarczyć na cały rok. 1 sierpnia jest w tym roku Dniem Długu Ekologicznego, czyli punktem, od którego zaczynamy żyć na ekologiczny kredyt. Granica ta cały czas się przesuwa. 30 lat temu roczny budżet planety przekraczaliśmy w połowie października. By zadbać o planetę, wystarczy niewiele: oszczędzać energię i wodę, zamienić samochód na rower czy wybierać żywność z ekologicznym certyfikatem. Jeśli nie zmienimy stylu życia, może nas czekać katastrofa – ostrzegają ekolodzy.

– Dzień Długu Ekologicznego to moment, w którym zaczynamy konsumować na kredyt, czyli do tego momentu zużyliśmy zasoby, które w ciągu roku natura jest w stanie wytworzyć, i zaczynamy konsumować to, co powinno pozostać dla kolejnych pokoleń. To jest bardzo ważna miara, bo ona pokazuje, jak człowiek podchodzi do zasobów środowiska. Widzimy, że podchodzimy do tego niesamowicie nonszalancko – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Katarzyna Karpa-Świderek, rzecznik prasowy Fundacji WWF Polska.

W tym roku Dzień Długu Ekologicznego przypada na 1 sierpnia. To rekordowy wynik. Do 1986 roku, aby zużyć wszystkie zasoby węgla, żywności, wody, włókien, ziemi i drewna, potrzebowaliśmy całego roku. Data stopniowo się przesuwała – jeszcze w 1993 roku na ekologiczny kredyt zaczynaliśmy żyć 21 października, w 2003 roku – 22 września, a już dziesięć lat temu – 15 sierpnia.

– Rekordzistami są kraje Zatoki Perskiej. Już w lutym na ekologiczny kredyt zaczyna żyć gazowy Katar. Polska – w maju, dwa tygodnie później niż Niemcy, a USA zaczynają w marcu. Większość Europy i krajów rozwiniętych jest powyżej średniej, czyli szybciej zaczynają żyć na koszt środowiska i koszt przyszłych pokoleń – wymienia Katarzyna Karpa-Świderek.

Coraz większe zużycie naturalnych zasobów Ziemi nie pozostaje bez wpływu na cały ekosystem. WWF podaje, że w ciągu ostatnich ponad 40 lat całkowita liczebność gatunków zwierząt kręgowych spadła o 58 proc. Kurczą się zasoby wody pitnej i postępuje degradacja gleby. To także coraz wyższe temperatury, które możemy odczuć choćby w tym roku.

– Zacierają się pory roku, mamy ekstremalne sytuacje pogodowe i to będzie narastać. Za jakiś czas w związku ze zmianą klimatu i gigantyczną ilością gazów cieplarnianych, jakie emitujemy, duża część ludzi będzie musiała wyjechać z Afryki, bo nie będzie można tam żyć. Możliwe, że wiele osób będzie musiało się przenieść ze swoich domów z terenów nadmorskich, bo zostaną zalane. Poziom wód się podniesie i duża część portów może zniknąć pod wodą – ostrzega rzeczniczka WWF Polska.

W 2018 roku ludzkość potrzebowała zaledwie 212 dni, by wykorzystać zasoby Ziemi potrzebne na cały rok. Przy założeniu, że nasz styl życia się nie zmieni, już wkrótce będziemy potrzebować dwóch planet, aby Dzień Długu Ekologicznego przypadał na koniec roku. Za 10 lat konieczne będą już zasoby z trzech planet. Można to jednak próbować zmienić, np. poprzez stawianie na polityków zaangażowanych ekologicznie i zmianę własnych nawyków.

– Na ten dług wpływają nasze codzienne zachowania, o których nawet nie myślimy, że są złe – podkreśla Katarzyna Karpa-Świderek. – To użytkowanie samochodu, fakt, że użytkujemy energię elektryczną w sposób zupełnie nonszalancki. Nie wyłączamy światła, za to używamy bardzo wielu urządzeń elektrycznych, z których nie musimy korzystać.

Problemem jest też marnowanie żywności. Raport brytyjskiego Institution of Mechanical Engineers wskazuje, że z produkowanych rocznie ok. 4 mld ton żywności nawet 30–50 proc. trafia do kosza. Tylko w Polsce marnuje się 9 mln ton jedzenia, przede wszystkim pieczywo, owoce, warzywa oraz wędliny.

– Amerykanie marnują nawet 40 proc. wytwarzanej u siebie żywności. Po pierwsze, kupujemy żywność, której nie zjadamy. Po drugie, przywozimy żywność z dalekich krajów. Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że możemy popróbować fajnych smaków, ale to, co powinno przeważać w naszej diecie to produkty lokalne. Wtedy nie zużywamy energii na ich transport – przekonuje Karpa-Świderek.

Zastąpienie połowy konsumpcji mięsa dietą wegetariańską przesunęłoby datę przekroczenia długu ekologicznego o pięć dni. Poprawa efektywności w budownictwie i przemyśle może spowodować zmianę o trzy tygodnie, a 50-proc. redukcja węgla – dodatkowe trzy miesiące.

– Musimy zacząć od siebie. Dziś wracamy do domu, wyłączamy ładowarki, które nie są podłączone do telefonów, sprawdzamy, czy krany nie ciekną. To są proste rzeczy, które w skali globalnej mają duże znaczenie – podkreśla Katarzyna Karpa-Świderek.

Już co trzecie zwolnienie lekarskie wystawiane jest elektronicznie. Od grudnia stanie się to obowiązkowe

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Już co trzecie zwolnienie lekarskie wystawiane jest elektronicznie. Od grudnia stanie się to obowiązkowe

Już co trzecie zwolnienie lekarskie wystawiane jest elektronicznie. Od grudnia stanie się to obowiązkowe 2

Rośnie liczba zwolnień lekarskich wystawionych elektronicznie – w lipcu stanowiły one około 40 proc. wszystkich zwolnień. E-ZLA trafia drogą elektroniczną do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w ten sposób odciąża lekarza od dodatkowych obowiązków. Przy wystawianiu zwolnienia większość danych wypełnia się automatycznie, dzięki czemu cały proces trwa maksymalnie 40 sekund. Z certyfikatu, którym można podpisywać i wysyłać zwolnienia, korzysta już co czwarty uprawniony lekarz.

– E-ZLA może wystawić lekarz, który ma uprawnienie do wystawiana zwolnień lekarskich oraz ma założony profil na Platformie Usług Elektronicznych ZUS (PUE ZUS). Wystawienie zwolnienia lekarskiego trwa tylko 40 sek. Lekarz podczas wystawiania zwolnienia elektronicznego wykonuje w systemie cztery kroki, a w przypadku zwolnienia wystawianego na opiekę – sześć kroków – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Monika Kolińska z Departamentu Obsługi Klientów w Centrali ZUS.

Wystawianie e-ZLA trwa znacznie krócej niż wypisywanie papierowego zwolnienia. Lekarz ma w systemie dostęp do danych pacjenta, jego pracodawców oraz członków rodziny (jeśli zwolnienie będzie wystawiane w celu opieki nad nimi). Po wpisaniu numeru PESEL pozostałe dane są automatycznie uzupełniane przez system, a adres pacjenta czy dane płatnika lekarz może wybierać z listy. System podpowiada również kod literowy i numer statystyczny choroby. Lekarz sam wypełnia datę niezdolności do pracy i adnotację, czy chory musi leżeć w łóżku.

– Może się zdarzyć, że lekarz nie będzie miał dostępu do internetu i podczas wizyty domowej będzie musiał wystawić pacjentowi zwolnienie lekarskie na wcześniej wydrukowanym formularzu. System umożliwia wydrukowanie formularzy e-ZLA dla trybu alternatywnego. Warto więc, aby lekarz zawsze miał przy sobie takie formularze, które wypełni podczas wizyty, a po powrocie do gabinetu zwolnienia elektronizuje – tłumaczy Monika Kolińska.

Zwolnienie wystawione w takim trybie musi zostać zelektronizowane przez lekarza w ciągu trzech dni roboczych.

Dla lekarzy e-ZLA to duże ułatwienie. Zwolnienie jest automatycznie przekazywane do systemu ZUS i w nim zapisane. Dlatego lekarz nie musi dostarczać zwolnień do Zakładu, przechowywać drugiej kopii czy pobierać w placówkach ZUS tzw. bloczków zwolnień.

– Za pośrednictwem PUE ZUS lekarze mają możliwość również wysyłania wniosków o rehabilitację leczniczą swoich pacjentów, jak również składania formularzy dotyczących upoważnień do wystawiania zwolnień lekarskich – przypomina ekspertka ZUS.

Od 1 grudnia 2018 roku lekarze będą wystawiali zwolnienia tylko w formie elektronicznej. Obecnie zwolnienia można jeszcze wystawiać w wersji papierowej, ale coraz więcej lekarzy wybiera te elektroniczne. Od stycznia 2016 roku do końca czerwca 2018 roku lekarze wystawili 4,29 mln elektronicznych zwolnień. W pierwszym tygodniu lipca już 37 proc. zaświadczeń lekarskich wystawiono w formie elektronicznej, w czerwcu – 32 proc., a jeszcze w styczniu – zaledwie 10 proc.

– Zachęcamy wszystkich lekarzy do wystawiania zwolnień elektronicznych już dziś. Na naszej stronie internetowej znajduje się ulotka, w której jest instrukcja, jak krok po kroku wystawić zwolnienie. Jest też lista koordynatorów, którzy pomogą, przeszkolą i odpowiedzą na wszystkie pytania dotyczące zwolnień lekarskich wystawianych elektronicznie – mówi Monika Kolińska.

Młodzi Polacy chętnie podejmują prace sezonowe, ale zarobionych pieniędzy nie oszczędzają. Przyczyną jest brak edukacji finansowej

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Młodzi Polacy chętnie podejmują prace sezonowe, ale zarobionych pieniędzy nie oszczędzają. Przyczyną jest brak edukacji finansowej

Młodzi Polacy chętnie podejmują prace sezonowe, ale zarobionych pieniędzy nie oszczędzają. Przyczyną jest brak edukacji finansowej 3

Wakacje, podczas których wielu młodych ludzi podejmuje pracę sezonową, to dobry czas, żeby zacząć oszczędzać. Tym bardziej że w tym roku wynagrodzenia są wyższe niż w ubiegłym. Jako hostessa czy barman można zarobić średnio ponad 17 zł brutto za godzinę, a będąc pracownikiem biurowym – ok. 20 zł – wynika z danych Work Service. Badania pokazują jednak, że niewiele młodych osób myśli o oszczędzaniu. Tymczasem w tym wieku najłatwiej wyrobić w sobie nawyk odkładania części zarobków. Pomogłaby w tym odpowiednia edukacja finansowa.

– Świadomość finansowa Polaków jest nadal na dosyć niskim poziomie, zwłaszcza w stosunku do najlepszych krajów pod tym względem, Francji, Finlandii czy Norwegii. W badaniu przeprowadzonym przez OECD zajęliśmy ostatnie miejsce w zestawieniu, a w badaniu wzięło udział około 51 tys. ankietowanych z 30 krajów świata. Mamy niski odsetek osób oszczędzających, a dodatkowo część ankietowanych stwierdziła, że nie analizuje swoich finansów na bieżąco oraz nie stawia sobie długoterminowych celów finansowych – podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Biznes Grzegorz Drybała, ekspert ds. kluczowych klientów Union Investment TFI.

Z badania serwisu Kapitalni.org wynika, że ponad połowa Polaków nie interesuje się finansami. Nie czuje się też na siłach, by rozmawiać o inwestowaniu. Brak wiedzy dorosłych o finansach sprawia, że także dzieci o finansach wiedzą niewiele. Z danych Fundacji Kronenberga wynika, że blisko połowa Polaków nie włącza dzieci w dyskusje na temat pieniędzy. Tylko co piąty angażuje dzieci w planowanie domowych wydatków lub zachęca dziecko do oszczędzania.

– Młodzi Polacy najczęściej wynoszą wiedzę o finansach ze szkoły lub z domu, a my, dorośli, powinniśmy na bieżąco rozwijać swoją wiedzę finansową. Będzie to nie tylko z korzyścią dla nas, lecz także dla najmłodszych. Bardzo często powielają oni bowiem w swoim dorosłym życiu model gospodarowania budżetem, który znają z domu. Im lepsze będą nasze finanse, tym większa szansa, że nasze dzieci będą efektywnie zarządzać swoimi pieniędzmi –przekonuje Grzegorz Drybała.

W Polsce co trzecie dziecko dostaje kieszonkowe (dane Fundacji Kronenberga), przeważnie jednak wszystko wydaje na bieżące potrzeby. Z badania „Junior Shopper 2017” przeprowadzonego przez GfK wynika, że w Polsce blisko 80 proc. dzieci w wieku 5–17 lat samodzielnie kupuje artykuły spożywcze.

– To pokazuje, że młodzi ludzie, wchodząc w dorosłość, nie oszczędzają swoich pieniędzy z kieszonkowego czy samodzielnie zarobionych. Większość z nich nie ma pozytywnych nawyków do oszczędzania na jakiś dodatkowy, większy cel – ocenia ekspert Union Investment TFI.

Badania wskazują, że młodzi ludzie nie myślą o emeryturze, nie odkładają pieniędzy na starość i rzadko inwestują. Dane KNF wskazują, że o ile blisko 27 proc. indywidualnych kont emerytalnych należy do ludzi w wieku 51–60 lat, to w przypadku osób w wieku do 30 lat – zaledwie 3 proc. Biorąc pod uwagę prognozy dotyczące demografii i wysokości emerytur w przyszłości, już 20-latkowie powinni zacząć myśleć o zabezpieczeniu finansowym swojej przyszłości.

– Najlepiej uczyć się na przykładzie i określić cel oszczędzania tych pieniędzy. Nawet ten długoterminowy może być skuteczny, jeżeli po studiach mamy odłożoną kwotę na zakup samochodu czy zagraniczne praktyki. Część klientów, którzy inwestują w fundusze inwestycyjne, zakładają fundusze dla swoich dzieci. Sami decydują o tych pieniądzach i nimi zarządzają, a w ten sposób mogą uczyć swoje dzieci oszczędzania i pokazywać im, jak te pieniądze pracują przez lata. W funduszach można zacząć odkładać nawet od 100 zł i w razie potrzeby pieniądze są dostępne w każdym momencie – podkreśla Grzegorz Drybała.

Polska administracja nadrabia zaległości w cyfryzacji. E-dokumenty coraz bardziej powszechne w urzędach i firmach

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Polska administracja nadrabia zaległości w cyfryzacji. E-dokumenty coraz bardziej powszechne w urzędach i firmach

Polska administracja nadrabia zaległości w cyfryzacji. E-dokumenty coraz bardziej powszechne w urzędach i firmach 4

Cyfryzacja administracji w Polsce szybko postępuje – już w tej chwili można korzystać z kilkudziesięciu e-usług publicznych dostępnych całkowicie online. W ciągu najbliższych 2–3 lat ich zakres znacząco się rozszerzy, bo wiele projektów z zakresu e-państwa jest w trakcie realizacji. Digitalizacja i elektroniczny obieg dokumentów usprawniają nie tylko pracę urzędów, lecz przede wszystkim – firm. Są szybsze i tańsze, eliminują problem zagubionych dokumentów, ułatwiają wyszukiwanie informacji i umożliwiają pracę zdalną w cyfrowym środowisku.

– W administracji publicznej jesteśmy dziś w stanie w pełni odwzorować obieg dokumentów w urzędzie. Możemy digitalizować dokumenty, czyli wprowadzać je do systemu za pośrednictwem skanera i rozpoznawać tekst, co ułatwia później poruszanie się w dużej liczby dokumentów i wyszukiwanie, a co za tym idzie – możemy załatwiać kontekstowo sprawy urzędowe. Zalety e-dokumentów to przede wszystkim oszczędność czasu – dzięki temu, że nie musimy fizycznie szukać w segregatorach informacji, oraz tańszy koszt obsługi, bo nie musimy drukować dokumentów – mówi w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Innowacje Wojciech Wiltowski z firmy eDokumenty.

Polacy już teraz mogą korzystać z kilkudziesięciu e-usług publicznych na platformach i portalach rządowych (są wśród nich m.in. Platforma Usług Elektronicznych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych PUE ZUS, portal obywatel.gov.pl, portal biznes.gov.pl czy system Elektronicznych Ksiąg Wieczystych). Za pomocą profilu zaufanego, który ma już 1,7 mln użytkowników, można się zalogować w systemie ePUAP i załatwić online cały szereg spraw urzędowych: rozliczyć podatki, sprawdzić punkty karne, złożyć wniosek o wydanie dowodu osobistego albo prawa jazdy albo dopisać się do listy wyborców).

W ciągu najbliższych 2–3 lat ich zakres znacząco się rozszerzy, bo wiele projektów z zakresu e-państwa jest też w trakcie realizacji. Portal Rzeczypospolitej Polskiej gov.pl docelowo zintegruje witryny internetowe ministerstw i urzędów, ułatwiając dostęp do wszystkich usług cyfrowych, które państwo oferuje obywatelom. Na początku roku w Siedlcach ruszył pilotaż e-recepty, w drugiej połowie roku ma również wystartować pilotaż e-paragonów (wcześniej zostały już wprowadzone e-faktury).

Elektroniczny obieg dokumentów pozwala zarządzać nimi prościej i szybciej niż w formie papierowej. Zdigitalizowanie ich może usprawnić nie tylko działanie urzędów i administracji, lecz przede wszystkim firm. Przykładowo, dzięki takiemu rozwiązaniu księgowość ma skatalogowane w jednym miejscu wszystkie faktury zapłacone i oczekujące, a dział zakupów ma pełen ogląd ofert, umówi i dokonanych zamówień. Co istotne, do dokumentów w formie elektronicznej pracownik ma dostęp z każdego miejsca i o każdej porze, co umożliwia pracę całkowicie zdalnie w środowisku cyfrowym.

W firmie znajdzie zastosowanie także biznesowy system operacyjny, który może pełnić rolę kompletnego, wirtualnego środowiska pracy.

– Biznesowy system operacyjny Ready_ to wirtualne biuro, odwzorowanie miejsca pracy i procesów w firmie. Jest to kompletne środowisko pracy, które integrujemy z systemami finansowo-księgowymi, kadrowo-płacowymi czy systemami klasy ERP. W systemie można odebrać pocztę e-mailową, dzięki wbudowanemu klientowi poczty, załatwić sprawy związane z klientami, dostawcami czy projektami. Kolejne elementy wspierające nasza pracę to m.in. kalendarz, zadania czy chat – wymienia Wojciech Wiltowski.

System pozwala na korzystanie z wbudowanych aplikacji typu CRM, zarządzanie projektami, ale również zbudowania własnej aplikacji. Z takiego rozwiązania mogą korzystać nie tylko korporacje, produkujące dziennie setki dokumentów, lecz także nawet sporo mniejsze przedsiębiorstwa.

Większość systemów obiegu dokumentów pozwala na przetestowanie takiej usługi przez 30 dni. Dla przykładu w Ready_ po zalogowaniu się w chmurze usługę można uruchomić bezpłatnie, a po tym okresie wybrać dopasowany do rodzaju i wielkości firmy plan taryfowy, jeśli rozwiązanie się sprawdzi. Dla klientów preferujących własną infrastrukturę dostępne są licencje instalowane na serwerach.

– Wydaje mi się, że w najbliższym czasie wszystkie firmy będą zmierzały do utworzenia w systemie wirtualnego biurka, gdzie pracownik po zalogowaniu się przez przeglądarkę czy aplikacje mobilną będzie mógł załatwiać wszystkie sprawy, które są związane z jego rolą w organizacji – przekonuje Wojciech Wiltowski.

Komisja Europejska opublikowała w maju najnowszy raport DESI 2018 („The Digital Economy and Society Index”), w którym ocenia postęp cyfrowy w 28 krajach UE. W obszarze cyfrowych usług publicznych Polska zajęła w nim dopiero 24. miejsce. To oznacza, że w kwestii wykorzystania e-usług w sektorze publicznym mamy wiele do nadrobienia na tle innych krajów Unii.

Z cyklicznego badania Ministerstwa Cyfryzacji („e-Administracja w oczach internautów 2016”) wynika, że 90 proc. aktywnych użytkowników e-administracji pozytywnie ocenia załatwianie spraw przez internet, a 98 proc. zamierza w przyszłości nadal korzystać z elektronicznych usług publicznych.

Nowa technologia ograniczy liczbę wypadków drogowych i związane z nimi koszty. Ubezpieczyciele coraz chętniej sięgają po takie rozwiązania

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Nowa technologia ograniczy liczbę wypadków drogowych i związane z nimi koszty. Ubezpieczyciele coraz chętniej sięgają po takie rozwiązania

Nowa technologia ograniczy liczbę wypadków drogowych i związane z nimi koszty. Ubezpieczyciele coraz chętniej sięgają po takie rozwiązania 5

Systemy telematyczne są coraz powszechniej wykorzystywane w branży ubezpieczeniowej do indywidualnej oceny kierowców na podstawie ich stylu jazdy. Dzięki temu doświadczony kierowca może zapłacić mniej za polisę. Telematyka, która skłania kierowcę do ostrożniejszej jazdy, może też ograniczyć liczbę wypadków drogowych i związanych z nimi kosztów. W Polsce takie rozwiązania dopiero raczkują, ale możliwość ich wykorzystania analizuje już większość towarzystw ubezpieczeniowych i firm transportowych, którym telematyka pomaga w zarządzaniu flotą i redukcji kosztów.

– Telematyka jest bardzo popularna w systemach komunikacyjnych, w szczególności w ubezpieczeniach komunikacyjnych. Kierowca ma przy sobie np. telefon komórkowy ze specjalną aplikacją, która korzysta z zamontowanych czujników i zbiera dane o lokalizacji samochodu oraz zachowaniach kierowcy, takich jak przyspieszenie, gwałtowne skręty czy przekroczenia prędkości. Te dane są przekazywane do systemu chmurowego, analizowane, a następnie specjalne algorytmy oceniają kierowcę – jego słabe i mocne strony dotyczące stylu jazdy. Na tej podstawie jest wystawiana ocena i rekomendacje dla kierowcy dotyczące tego, co może poprawić – mówi agencji informacyjnej Newseria Biznes Michał Kręglewski, prezes zarządu Sparkbit.

Systemy telematyczne są wykorzystywane przede wszystkim przez towarzystwa ubezpieczeniowe, którym zależy na tym, aby poznać swoich klientów. Obecnie ceny polis są uniezależnione od czynników takich jak np. wiek czy miejsce zamieszkania. Ideą wykorzystania telematyki w ubezpieczeniach jest to, aby cena polisy była zależna od doświadczenia i stylu jazdy kierowcy. Ci, którzy jeżdżą dobrze i bezwypadkowo, mogą w ten sposób zapłacić mniej za ubezpieczenia auta.

Wykorzystanie systemów monitorujących styl jazdy kierowców może się też przyczynić do poprawy bezpieczeństwa drogowego. W ubiegłym roku ubezpieczyciele wypłacili z tytułu wypadków drogowych ponad 10 mld zł odszkodowań i świadczeń. Dzięki telematyce kierowcy byliby niejako zmuszeni do ostrożniejszej jazdy, co zmniejszyłoby liczbę wypadków.

– Rozwiązania telematyczne w ubezpieczeniach są bardzo popularne w Ameryce Północnej, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. W Polsce takie rozwiązania dopiero się pojawiają. Niektóre firmy ubezpieczeniowe już w tej chwili oferują takie produkty, natomiast inne podmioty na tym rynku planują inwestować w tę dziedzinę, ponieważ widzą w niej przyszłość – mówi Michał Kręglewski.

Telematyka wykorzystywana jest nie tylko w branży ubezpieczeniowej, lecz także w całej branży transportowej. Operatorom flot samochodowych zależy bowiem na optymalizacji zużycia paliwa i przewidywaniu ewentualnych awarii, co pomaga uniknąć przestojów i przekłada się na oszczędność kosztów. System telematyczny i zainstalowane w pojeździe czujniki mogą informować operatora floty o stopniu zużycia paliwa, ogumienia czy części, co pozwala im z wyprzedzeniem zaplanować prace naprawcze i konserwacyjne.

Z drugiej strony, systemy telematyczne są przydatne również kierowcom. Śledzą w czasie rzeczywistym sytuację na drodze i trasę pojazdu, informują kierowcę m.in. o przekroczeniu prędkości czy zbyt małej ilości paliwa i najbliższej stacji benzynowej. Wszystko to przekłada się na szybszą realizację dostaw i większą konkurencyjność, dlatego firmy transportowe coraz chętniej inwestuję w tę technologię.

– Firmy na całym świecie widzą, że postęp technologiczny jest bardzo szybki. Szczególnie liczba danych gromadzonych z najróżniejszych źródeł rośnie w sposób wykładniczy. Pojawiają się innowacyjne rozwiązania jak big data, które zbierane dane wykorzystują w celu optymalizacji i pozyskania dodatkowych informacji na temat klientów, możliwych kierunków rozwoju biznesu. Firmy muszą więc w nie inwestować. Według raportu Deloitte do 2021 roku wydatki na nowe technologie będą rosły globalnie o 50 proc. rocznie, to jest bardzo gwałtowny wzrost – podkreśla prezes zarządu Sparkbit.

Pracodawcy RP: „Nie” dla drogowego rachunku powierniczego

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Pracodawcy RP: „Nie” dla drogowego rachunku powierniczego

Dodatkowa biurokracja, rozwiązywanie dawno rozwiązanego problemu, wyższe koszty realizacji inwestycji drogowych – takie byłyby efekty „drogowego rachunku powierniczego”, jaki opracowało Ministerstwo Sprawiedliwości. Pakiet przepisów miałby regulować rozliczenia finansowe pomiędzy generalnymi wykonawcami a podwykonawcami.

Projekt nie ujrzał jeszcze oficjalnie światła dziennego – i lepiej by ten stan nigdy się nie zmienił. Branża budowlana boryka się z licznymi realnymi problemami, które wymagają pilnego rozwiązania i na nich właściwe instytucje powinny skupić swoją uwagę.

Sektor budowlany to barometr kondycji gospodarki. Co zatem można wyczytać z danych oraz wypowiedzi przedstawicieli branży budowlanej? Z jednej strony widać coraz więcej rozpoczynanych inwestycji, branża się rozpędza. Na horyzoncie widać już jednak czarne chmury w postaci braku waloryzacji umów z partnerami publicznymi (co jest konieczne z powodu dynamicznie rosnących cen materiałów budowlanych), niedoboru pracowników czy trudności w terminowych dostawach surowców i materiałów. Do tego dochodzą zmiany podatkowe, najpierw odwrócony VAT, a teraz split payment.

W obliczu tylu wyzwań należałoby skupić się na rozwiązywaniu poszczególnych problemów jeden po drugim. Niestety wygląda na to, że sektor budowlany nie ma w rządzie żadnego stałego patrona. To jedyny logiczny wniosek, skoro za regulowanie relacji generalnych wykonawców z podwykonawcami zabiera się… Ministerstwo Sprawiedliwości. Gdzie są bardziej właściwe do tego Ministerstwo Infrastruktury, Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju lub Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii? Polska silosowa w pełnej krasie.

Biurokracja tylko zaszkodzi

Resort sprawiedliwości proponuje zamrożenie środków finansowych oraz dodatkową biurokrację z potężną mocą decyzyjną. Oto urzędnik miałby decydować o tym, czy inwestor publiczny może już zapłacić generalnemu wykonawcy. To znów próba wprowadzenia systemu, w którym urzędnik wie najlepiej. Tymczasem ze świecą można w Polsce szukać takiego sprawnie działającego systemu. Resort sprawiedliwości miesza też w niedopuszczalny sposób spory cywilne z administracyjną drogą odwoławczą.

A wszystko to w sytuacji, gdy po „budowlanej katastrofie” z okazji EURO 2012 wprowadzono od 2014 roku szereg zmian prawnych mających na celu zabezpieczenie pozycji i interesów podwykonawców. Ten problem jest już rozwiązany – jeśli występują nieprawidłowości, może najpierw trzeba by sprawdzić, czy przestrzegane są już obowiązujące przepisy. Nie może być tak, że lekarstwem na całe zło – w tym przypadku na rzekome tysiące skarg napływających do resortu sprawiedliwości – będzie nowa ustawa oraz kolejne obowiązki biurokratyczne. Paradoksalnie, resort sprawiedliwości chce „zatroszczyć się” tylko o inwestycje drogowe – co wynika wprost z ustawy – jakby na kolei nie prowadzono projektów modernizacyjnych wartych dziesiątki miliardów złotych.

Ciężki los generalnego wykonawcy

Skutkiem projektowanych zmian może być to, że zmaleje liczba generalnych wykonawców. Już teraz pełnienie roli generalnego wykonawcy to biurokratyczna mitręga oraz istotny wysiłek finansowy. Nie chcą tej roli podejmować średni i duzi podwykonawcy. Generalny wykonawca składa ofertę, w której musi przewidzieć większość ryzyk na kilka lat do przodu, a następnie czeka – nierzadko wiele miesięcy – na rozstrzygnięcie przetargu przez publicznego zamawiającego. Gdy już jego oferta zostanie wybrana, jest zobowiązany do przedstawienia zabezpieczenia dobrego wykonania kontraktu (gwarancja bankowa), przedstawiania każdej umowy podwykonawczej do akceptacji, dokumentowania zapłaty dla każdego podwykonawcy przed uzyskaniem płatności od inwestora. Dołożenie do tego formalności związanych z tzw. drogowym rachunkiem powierniczym, ubieganiem się o decyzję inspektora drogowego i ew. odwołania do 11-osobowej komisji nie stanowią zachęty do pełnienia roli generalnego wykonawcy. Warto o tym pamiętać w sytuacji, gdy coraz więcej przetargów jest unieważnianych z powodu przekroczenia kosztorysu zamawiającego lub braku jakichkolwiek ofert.

Nie ulega wątpliwości, że projektowane – choć nieujawnione ani na piśmie, ani na stronie Rządowego Centrum Legislacji – przez Ministerstwo Sprawiedliwości rozwiązania nie tylko nie rozwiążą żadnego z palących problemów dla branży budowlanej, to jeszcze przyczynią się do powstania nowych. Sektor potrzebuje interwencji legislacyjnej, lecz skierowanej na zupełnie inne obszary. W szczególności rozwiązania wymaga kwestia waloryzacji umów. Jest jeszcze czas, żeby zająć się tym zanim nastąpi powtórka z końca poprzedniej perspektywy finansowej UE, gdy wielkie inwestycje infrastrukturalne współfinansowane ze środków unijnych zakończyły się falą bankructw firm budowlanych. Wówczas upadli zarówno generalni wykonawcy, jak też małe firmy podwykonawcze. Zbliżamy się do powtórki z tej sytuacji i potwierdzenia reguły, że historia niczego nie uczy.

Przychody klubów 1 Ligi wyniosły w 2017 roku prawie 107 mln zł

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Przychody klubów 1 Ligi wyniosły w 2017 roku prawie 107 mln zł

Łączne przychody operacyjne klubów grających w rozgrywkach Pierwszej Ligi Piłkarskiej w ubiegłym roku sięgnęły 106,6 mln zł. Dodatkowo wpłynęło do nich ponad 5 mln zł z tytułu transferów zawodników. Z pierwszej edycji raportu firmy doradczej Deloitte „1 Liga finansowa”, przygotowanego we współpracy z Polskim Związkiem Piłki Nożnej i Pierwszą Ligą Piłkarską wynika, że największym źródłem zysków klubów 1 Ligi są przychody komercyjne, które stanowią aż 82 proc. wszystkich wpływów. Ranking przychodów pierwszoligowców wygrał GKS Katowice, który w 2017 roku zarobił 12,4 mln zł.

Tegoroczny raport „1 Liga finansowa” jest pierwszą edycją analizy przygotowanej przez firmę doradczą Deloitte, we współpracy z Polskim Związkiem Piłki Nożnej, Pierwszą Ligą Piłkarską oraz klubami 1 Ligi. Raport przedstawia przychody klubów piłkarskich uczestniczących w rozgrywkach w sezonie 2017/2018 za rok kalendarzowy 2017.

– Łączne przychody osiągnięte przez kluby 1 Ligi z działalności operacyjnej, bez uwzględnienia transferów, wyniosły w 2017 roku 106,6 mln zł. Drużyny z czołowej piątki rankingu wygenerowały niespełna połowę tej kwoty. Z kolei pierwsza trójka może pochwalić się przychodami zbliżonymi do klubów z dolnej części Ekstraklasy, pod kątem finansowym pokazuje to potencjał na awans do najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce.

– mówi Marcin Diakonowicz, Partner, Lider Sports Business Group Deloitte.

Raport Deloitte zawiera również informacje dotyczące przychodów klubów 1 Ligi z tytułu transferów. W ubiegłym roku wyniosły one 5,42 mln zł, w tym 1,88 mln zł na rynku zagranicznym. W 2017 roku najwięcej ze wszystkich zespołów 1 Ligi na transferach zarobił Górnik Łęczna – 2,08 mln zł, z czego 1,24 mln zł na transferach zagranicznych. Należy jednak pamiętać, że jedną rundę w 2017 roku, klub z Łęcznej grał w Ekstraklasie, stąd wartość jego piłkarzy była wyższa. Podobna sytuacja dotyczy Ruchu Chorzów, który również rok temu występował w najwyższej klasie rozgrywkowej i osiągnął przychody z tytułu transferów na poziomie 911 tys. zł, w tym 643 tys. zł na rynku zagranicznym. Na drugim miejscu, pod względem transferów krajowych uplasowało się Zagłębie Sosnowiec, którego łączne przychody w tym obszarze wyniosły 779 tys. zł.

Początek gry o najwyższe stawki

W pierwszej edycji rankingu przychodów 1 Ligi najwyższą kwotę z działalności sportowej odnotował klub, który nieprzerwanie od 2008 roku występuje w 1 Lidze – GKS Katowice. W 2017 roku przychody GKS sięgnęły 12,4 mln zł. Większość tej kwoty – bo aż 90 proc. – stanowią przychody komercyjne (czyli wpływy od miasta Katowice, z umów sponsorskich, reklam, sprzedaży koszulek, pamiątek klubowych itd.). Drugie miejsce zajął Górnik Łęczna, który osiągnął przychody na poziomie 10,7 mln zł.

Klub z Łęcznej swoją wysoką pozycję zawdzięcza występom w Ekstraklasie w sezonie 2016/2017, po którym spadł do 1 Ligi. Na ostatnim miejscu na podium znalazła się Miedź Legnica z przychodami na poziomie 9,7 mln zł., która swój potencjał biznesowy połączyła ze sportowym, osiągając awans do wyższej ligi.
– zaznacza Przemysław Zawadzki, ekspert Sports Business Group Deloitte.

1 Liga na tle Ekstraklasy

Łączne przychody klubów 1 Ligi w 2017 roku stanowią jedną piątą przychodów klubów Ekstraklasy w tym samym okresie. Zdecydowana przewaga klubów z wyższej ligi widoczna jest w każdej z kategorii przychodów. Wynika to przede wszystkim z uczestnictwa czołowych zespołów z Ekstraklasy w europejskich pucharach, a także znacząco wyższych przychodach z tytułu transmisji meczów. Należy również pamiętać, że zdecydowana większość (82 proc.) przychodów klubów 1 Ligi pochodzi z umów komercyjnych. W Ekstraklasie natomiast, połowę łącznej kwoty (51 proc.) stanowią przychody z transmisji i sprzedaży biletów. Co ciekawe, kibice nie zapominają o rozgrywkach Pierwszej Ligi. Według danych Polskiego Związku Piłki Nożnej, na bieżąco z sytuacją tej klasy rozgrywkowej jest nawet 49 proc. fanów interesujących się meczami krajowymi. W przypadku Ekstraklasy odsetek ten jest tylko o 11 proc. wyższy.

–  Raport pokazuje jak naprawdę funkcjonują pierwszoligowe kluby w aspekcie biznesowym. Skoro 82 proc. przychodów ma źródło komercyjne, to znaczy, że osoby zarządzające klubami dobrze radzą sobie na rynku i rozumieją jak ważne jest pozyskiwanie środków na rozwój. Dla całej polskiej piłki ważne jest to, by zaplecze było silne, dynamiczne i realizowało swe zadania.

– mówi Martyna Pajączek, Prezes Zarządu Pierwszej Ligi Piłkarskiej i członek zarządu PZPN.

Rezerwy w przychodach z transmisji i dnia meczu

Największe źródło przychodów klubów 1 Ligi stanowi przychód komercyjny, który w zeszłym roku wyniósł niespełna 88 mln zł. Łączne przychody drużyn z transmisji telewizyjnych sięgnęły prawie 12 mln zł. Zdecydowanym liderem pod tym względem jest Górnik Łęczna, który dzięki udziałowi w Ekstraklasie przez połowę 2017 roku, osiągnął wynik na poziomie 2,4 mln zł. Ze sprzedaży biletów kluby grające w 1 Lidze zarobiły blisko 7,4 mln zł. Największe przychody z tego tytułu osiągnęły GKS Tychy oraz Ruch Chorzów, które z dni meczów zarobiły odpowiednio 946 tys. zł i 929 tys. zł.

Sezon 2017/2018 pod względem frekwencji w 1Lidze okazał się nieco gorszy od poprzedniego, który był rekordowy. Średnio mecze pierwszoligowców oglądało 2 244 widzów, co jest wynikiem o 13 proc. niższym niż w sezonie 2016/2017. – Największą frekwencją minionego sezonu może pochwalić się Ruch Chorzów. Stadion przy ulicy Cichej gromadził średnio podczas meczu 4 629 kibiców, czyli o 28 proc. mniej niż w poprzednim sezonie. Wpływ na to z pewnością miał spadek Ruchu z Ekstraklasy, w której chorzowianie grali w sezonie 2016/2017
– mówi Łukasz Linek, ekspert Sports Business Group Deloitte.

Poza liderem jeszcze dwa kluby mogły pochwalić się frekwencją przekraczającą 4 000 osób na mecz. Są to Podbeskidzie Bielsko-Biała (4 275) oraz GKS Tychy (4 140).

Wynagrodzenia przewyższają przychody

Wynagrodzenia stanowią największą grupę kosztów w klubach piłkarskich. Przyjmuje się, że optymalny poziom wynagrodzeń w stosunku do przychodów powinien wynosić 60 proc. W przypadku 1 Ligi piłkarskiej kluby o zbliżonym do optymalnego poziomie wskaźnika wynagrodzeń to: Stal Mielec, GKS Katowice oraz Raków Częstochowa. Z kolei kluby notujące niski poziom tego wskaźnika to: MKS Chojniczanka oraz Wigry Suwałki. Do grona klubów, które swoimi przychodami przekraczają optymalny poziom wskaźnika wynagrodzeń należą: Stomil Olsztyn, Miedź Legnica, Pogoń Siedlce, Chrobry Głogów, Odra Opole, GKS Tychy, Górnik Łęczna, Bytovia Bytów oraz Puszcza Niepołomice.

Pierwsze półrocze 2018 w Grupie mBanku

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Pierwsze półrocze 2018 w Grupie mBanku

Wyższe dochody i zysk. Rosnąca sprzedaż kredytów i baza klientów – pierwsze półrocze 2018 w Grupie mBanku.

W pierwszych sześciu miesiącach br. Grupa mBanku odnotowała wzrost biznesu we wszystkich segmentach działalności. Dochody podstawowe osiągnęły rekordowy poziom, wsparty przez stabilny wzrost wolumenów, coraz lepszą strukturę aktywów oraz rosnącą bazę i transakcyjność klientów. Nastąpiła tez poprawa zysku netto, wsparta dodatkowo transakcją sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki mFinanse.

Do najważniejszych wydarzeń I półrocza 2018 roku należą:

  • Wzrost zysku netto przypadającego na akcjonariuszy mBanku o 43,0% w porównaniu do zysku wypracowanego w I połowie 2017 roku do 698,4 mln zł.
  • Wzrost dochodów ogółem o 19,7% w porównaniu do I półrocza 2017 roku, spowodowany wzrostem dochodów z działalności podstawowej o 8,6% oraz zyskiem z transakcji sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółki mFinanse w I kwartale 2018 roku.
  • Wzrost kosztów działalności (łącznie z amortyzacją) o 4,4% w porównaniu do I półrocza 2017 roku spowodowany wzrostem kosztów osobowych, rzeczowych i amortyzacji, przy wzroście efektywności mierzonej wskaźnikiem kosztów do dochodów (spadek znormalizowanego wskaźnika kosztów do dochodów do 44,8% w I półroczu 2018 z 46,5% w I połowie 2017 roku).
  • Wzrost odpisów z tytułu utraty wartości kredytów i pożyczek oraz zmiana wartości godziwej kredytów i pożyczek o 66,7% spowodowany wyższymi rezerwami w segmencie korporacyjnym i detalicznym.
  • Wzrost kredytów i pożyczek netto o 6,1% w porównaniu do końca 2017 roku.
  • Wzrost depozytów od klientów o 6,9% w porównaniu do końca 2017 roku, głównie za sprawą napływu środków na rachunki bieżące klientów indywidualnych.
  • Ekspansja na rynku kredytów detalicznych znalazła odzwierciedlenie w rekordowej sprzedaży kredytów niehipotecznych, która wyniosła 4 331,6 mln zł, co stanowi wzrost sprzedaży o 16,9% w stosunku do I półrocza 2017 roku. Odnotowano też znaczący wzrost sprzedaży kredytów hipotecznych – w I półroczu 2018 roku sprzedano ich 2 147,6 mln zł, co oznacza wzrost o 19,3% w stosunku do ubiegłego roku.
  • W efekcie przyrostu kredytów i depozytów, wskaźnik kredytów do depozytów osiągnął poziom 91,6% w porównaniu do 92,3% na koniec 2017 roku.
  • Wysoki poziom akwizycji klientów – w 2018 roku pozyskano 166 tysięcy klientów indywidualnych i 886 klientów korporacyjnych.
  • Wysoka jakość bazy kapitałowej – wskaźniki kapitałowe przekraczające wymogi regulacyjne: współczynnik CET 1 na poziomie 17,1%, łączny współczynnik kapitałowy w wysokości 20,1%.

Przy rosnących notowaniach euro do dolara powyżej 1,17 kurs euro spadł do 4,2675

Adam Ujazdowski
-
0
Przy rosnących notowaniach euro do dolara powyżej 1,17 kurs euro spadł do 4,2675

Na rynku stopy procentowej nowy tydzień rozpoczął się od wzrostów rentowności obligacji wynikających głównie z czynników zagranicznych (niemiecka krzywa przesunęła się o około 5pb). Poniedziałkowa sesja przyniosła dalsze umocnienie złotego. Przy rosnących notowaniach euro do dolara powyżej 1,17 kurs EURPLN spadł do 4,2675.

Rynek walutowy i stopy procentowej

Poniedziałkowa sesja przyniosła umocnienie złotego. Przy rosnącym EURUSD powyżej 1,17 (pomimo rozczarowujących danych o nastrojach gospodarczych ze strefy euro i niższej od oczekiwanej inflacji CPI z Niemiec) EURPLN spadł poniżej 4,2675. Nie jest wykluczone, że osłabienie dolara związane było z zagrożeniem przez Trumpa zawieszenia działalności rządu, jeśli Partia Demokratyczna nie poprze w głosowaniu nad budżetem jego propozycji dotyczących reformy prawa imigracyjnego oraz budowy muru na granicy. Utrzymanie w najbliższych dniach obecnych poziomów złotego wydaje się raczej mało prawdopodobne biorąc pod uwagę zaplanowane w kalendarzu wydarzenia. Posiedzenia decyzyjne odbędą Fed, Bank Anglii oraz Bank Czech. Do tego inwestorzy poznają kilka ważnych odczytów (w tym dane inflacyjne i raport NFP z USA).

Dane z USA wspierają jastrzębi komunikat Fed, w którym najprawdopodobniej zostanie podkreślony solidny rozwój gospodarczy tej największej gospodarki świata. Niemniej na podwyżkę stóp przyjdzie nam zapewne poczekać do września. Cykl podwyżek powinien zaś kontynuować bank centralny Czech, a ponadto mówi się też, że koszt pieniądza może podnieść BoE. Ze względu na trudne negocjacje Brexit’owe scenariusz zakładający podwyżkę stóp o 25 pb (wg TR) może zostać jednak odsunięty w czasie. Nie zmienia to jednak faktu, że presja na złotego może w najbliższych dniach powrócić. Wraz z powrotem silniejszego dolara, kurs EURPLN też powinien rosnąć. Niemniej, we wtorek wsparciem dla PLN może okazać się poranna decyzja Banku Japonii, który po zakończonym posiedzeniu poinformował o dokonanych jedynie drobnych zmianach w polityce monetarnej bez znaczącej modyfikacji polityki akomodacyjnej.

Na rynku stopy procentowej nowy tydzień rozpoczął się od wzrostów rentowności. Zauważalnie w górę przesunęła się polska krzywa, gdzie szczególnie rosły rentowności papierów z dłuższym terminem do wykupu. Jednak pomimo przekroczenia poziomu 3,20%, papiery 10-letnie nadal poruszają się w relatywnie wąskim zakresie 3,10-3,25%. Naszym zdaniem notowania 10-latek powinny w najbliższym czasie utrzymywać się w pobliżu górnej granicy tego przedziału.

Poniedziałkowe wzrosty rentowności wynikały jednak głównie z czynników zagranicznych. Niemiecka krzywa przesunęła się o około 5pb, pomimo nieznacznie niższego odczytu inflacji (2% w lipcu z 2,1% w czerwcu). Odbicie rentowności obligacji bezpiecznej przystani pokazuje, że tymczasowo zmalały rynkowe obawy dotyczące napięć handlowych czy też rozwoju sytuacji politycznej we Włoszech.

We wtorek oczekujemy publikacji wstępnej inflacji za lipiec, która według prognoz rynkowych mogła być zbliżona do 2%, co powinno mieć neutralny wpływ na RPP. Dodatkowo Ministerstwo Finansów opublikuje plan podaży obligacji na sierpień, gdzie zakładamy sprzedaż na poziomie 6mld PLN.

Wykres dnia: Niemiecka inflacja nieznacznie obniżyła się w lipcu. We wtorek wstępny szacunek CPI w Polsce opublikuje GUS.

Niemiecka inflacja nieznacznie obniżyła się w lipcu. We wtorek wstępny szacunek CPI w Polsce opublikuje GUS
Źródło: Thomson Reuters

Autorzy / Źródło: Joanna Bachert, Arkadiusz Trzciołek / PKO Bank Polski

Cyberprzestępcy atakują trojanami bankowymi w wakacje. Wzrost aktywności nawet o 50%

Adam Ujazdowski
-
0
Cyberprzestępcy atakują trojanami bankowymi w wakacje. Wzrost aktywności nawet o 50%

Lawinowo rośnie zagrożenie trojanami bankowymi – rodziną niebezpiecznych wirusów, które m.in. wykradają poufne informacje o naszych kontach bankowych podczas używania zainfekowanego komputera – wskazują eksperci w raporcie Globalny Indeks Zagrożeń Check Point.

mapaEksperci zwracają uwagę, że cyberprzestępcy za pomocą trojanów chcą m.in. wykorzystać mniejszą świadomość cyberbezpieczeństwa turystów i podróżnych, którzy korzystają z mobilnych urządzeń dokonując wielu płatności. Najwięcej ataków było na Mołdawię i Macedonię. Choć Polska ulokowała się dopiero na 22 miejscu w Europie, to należała do najmniej narażonych na ataki krajów świata.

W ciągu ostatnich czterech miesięcy, tzw. trojany bankowe zwiększyły swoją aktywność o 50%, a ich dwa rodzaje dołączyły do dziesiątki najpowszechniejszych złośliwych programów wg Global Threat Index firmy Check Point. Choć w okresie letnim rośnie zagrożenie tego typu atakami, ogólna sytuacja w poszczególnych państwach poprawiła się: Lichtenstein, Islandia i Estonia były najbezpieczniejszymi krajami w Europie; natomiast na przeciwległym biegunie znalazły się Mołdawia i Macedonia. Polska, która uplasowała się na 22 pozycji w Europie, znalazła się wśród najbezpieczniejszych krajów na świecie (współczynnik zagrożenia poniżej 40).

W czerwcu 2018 r. trojan bankowy o nazwie Dorkbot (kradnie poufne informacje i uruchamia ataki typu denial-of-service) zainfekował 7% wszystkich organizacji na całym świecie, awansując z 8 na 3 miejsce na liście najbardziej popularnych typów malware (Check Point’s Most Wanted Malware). W zeszłym miesiącu aktywny był również Emotet, bankowy trojan, który kradnie konta bankowe ofiar podczas wykorzystywania komputera ofiary do rozprzestrzeniania się. W ciągu ostatnich dwóch miesięcy gwałtownie wzrosła również popularność wariantu Emotet: z 50. miejsca w kwietniowym Indeksie „awansował” na 11. pozycję w najnowszym zestawieniu. Wraz z Dorkbotem w pierwszej dziesiątce znalazł się również trojan Ramnit, który kradnie dane bankowe oraz hasła FTP.

Badacze Check Pointa zaobserwowali podobny agresywny schemat ataków cyberprzestępców wykorzystujących bankowe konie trojańskie latem 2017 roku. Sugeruje to, że cyberprzestępcy mogą próbować wykorzystywać turystów do zwiększenia swoich zysków, ponieważ podczas lata i wakacji poświęcają mniej uwagi praktykom w zakresie bezpieczeństwa cybernetycznego. Potencjalnie mogą oni uzyskiwać dostęp do bankowości internetowej za pośrednictwem współdzielonych urządzeń dostępowych i mniej bezpiecznych połączeń, takich jak publiczne punkty dostępu WiFi.

Aby zapobiec wykorzystywaniu sieci przez bankowe konie trojańskie i inne rodzaje ataków, przedsiębiorstwa muszą stosować wielowarstwową strategię bezpieczeństwa cybernetycznego, która chroni zarówno przed atakami cybernetycznymi z rodzin o ustalonej pozycji, jak i przed zupełnie nowymi zagrożeniami.

Poniżej przedstawiamy listę najpopularniejszych typów malware wg Check Pointa:

Top 5 malware w czerwcu 2018:

  1. ↔ Coinhive – Crypominer przeznaczony do wydobywania kryptowaluty Monero bez zgody użytkownika odwiedzającego stronę internetową. Coinhive pojawił się dopiero we wrześniu 2017 r., ale już w tym czasie infekował 12% organizacji na całym świecie.
  2. ↔ Cryptoloot – Cryptominer JavaScript, przeznaczony do wydobywania kryptokrypty Monero podczas odwiedzin użytkownika na stronie internetowej bez jego zgody.
  3. ↑Dorkbot- Oparty na IRC robak umożliwiający zdalne wykonywanie kodu przez operatora oraz pobieranie dodatkowego złośliwego oprogramowania do zainfekowanego systemu. Jest to bankowy trojan, którego głównym zadaniem jest kradzież poufnych informacji i przeprowadzanie ataków typu denial-of-service.
  4. ↑ Andromeda – Modułowy bot używany głównie jako backdoor do dostarczania dodatkowego złośliwego oprogramowania na zainfekowanych hostach, ale może być modyfikowany w celu utworzenia różnego rodzaju botnetów.
  5. ↓ Roughted – kampania malvertisingowa na olbrzymią skalę, dostarczająca różnego rodzaju scam, adware, exploit kity oraz ransomware. Może być przeprowadzona w atakach na każdy typ platform i systemów operacyjnych.

Eksperci Check Pointa przeanalizowali również najbardziej wykorzystane podatności. Na czele jest CVE-2017-7269, z udziałem na poziomie 40%. Kolejne miejsce zajęła podatność CVE-2017-10271 dotycząca 35% organizacji na całym świecie. Na trzecim miejscu znalazło się SQL injection wpływające na 15% organizacji na całym świecie.

Nowy raport IDC: Blockchain zdobywa Stary Kontynent. Już w 2022 europejski rynek osiągnie wartość 3,5 miliarda dolarów

Adam Ujazdowski
-
0
Nowy raport IDC: Blockchain zdobywa Stary Kontynent. Już w 2022 europejski rynek osiągnie wartość 3,5 miliarda dolarów

Wydatki na technologię blockchain rosną w europie z prędkością 80,2 proc. rdr – szacują analitycy z międzynarodowej firmy badawczej IDC. Według jej najnowszego raportu, Europa to drugi co do wielkości rynek dla tej technologii. Prym wiodą Stany Zjednoczone, gdzie inwestorzy pompują w nią największy kapitał. Według IDC po blockchain najchętniej sięgają branże finansowa, produkcyjna i usługowa.

Blockchain to wykorzystywana przez kryptowaluty technologia rozproszonego rejestru łańcucha bloków. Mimo, że kojarzona jest przede wszystkim z Bitcoinem i Ethereum – dwoma największymi cyfrowymi środkami płatniczymi, jej zastosowanie jest stosunkowo szerokie, a firmy coraz częściej decydują się na jej wdrożenie, by osiągnąć wyższy poziom bezpieczeństwa i transparentności. Już w tym roku na Starym Kontynencie inwestycje w blockchain sięgną 400 mln dolarów — prognozuje firma doradcza IDC. To sporo, jak na stosunkowo młodą technologię, jednak niewiele w porównaniu z pulą inwestycji szacowaną na rok 2022. Za 4 lata wydatki na rozwiązania oparte o blockchain sięgną w Europie 3,5 miliarda dolarów. Oznacza to, że rynek ten rozwija się zawrotną prędkością 80,2 proc. rdr. — Dynamiczny rozwój rynku blockchain nie powinien nikogo dziwić. To technologia, która wnosi zupełnie nową jakość w obszarze zapisywania i przechowywania danych. Raz zapisanej wartości nie da się zmienić lub wymazać. Wszystko za sprawą zaawansowanej kryptografii i rozproszonego po sieci użytkowników rejestru danych. W branżach, w których przejrzystość, bezpieczeństwo i autentyczność informacji stanowią wysoką wartość, rozwiązania tej klasy są nie do zastąpienia — tłumaczy Krzysztof Gagacki, ekspert w dziedzinie technologii blockchain i twórca IOVO.IO, infrastruktury mającej zdemokratyzować obrót danymi w internecie.Oparte o nowej generacji blockchain rozwiązanie, ma przywrócić pełną kontrolę nad cyfrowymi informacjami internautom, umożliwiając ich dobrowolną monetyzację.

Ogromny potencjał rozwiązań wykorzystujących łańcuch bloków dostrzega również Carla La Croce, senior research analyst w IDC. Uważa ona, że europejskie firmy w końcu zaczynają się budzić nabierając coraz większą świadomość tego, czym jest blockchain i jak można go wykorzystać. — Europejski rynek w odróżnieniu od innych regionów jest mniej elastyczny i bardziej pofragmentowany, gdy chodzi o wielkość biznesów. Niemniej, tak jak to wcześniej podkreślaliśmy w IDC, 2018 pozostaje rokiem technologii blockchain. Europejskie firmy wykazują nią rosnące zainteresowanie, za czym podąża wzrost inwestycji — twierdzi Carla La Croce.

Najwięcej inwestycji w finansach i przemyśle

Analitycy z IDC wyodrębnili 6 sektorów, w których spodziewają się największej penetracji rozwiązań opartych o blockchain. Z prognozy wynika, że rozproszony łańcuch bloków największym zainteresowaniem cieszyć się będzie w obszarze finansów. Aż 43 proc. wydatków na tę technologię pochodzić będzie z tego sektora. Na drugim miejscu, z 20 proc. udziałem, znalazła się branża produkcji przemysłowej. 11 proc. inwestycji w blockchain pochodzić ma z branży usługowej, 8 proc. z rynku infrastruktury i tyle samo z sektora publicznego. — Blockchain od samego początku związany jest branżą finansową. Popularność kryptowalut jest dla banków, jak kubeł zimnej wody. W obawie przed marginalizacją klasyczne instytucje finansowe robią wszystko, by nowa kategoria zdecentralizowanych rozwiązań nie wypchnęła ich z rynku. Kierują się więc przekonaniem, że jeśli technologicznej rewolucji nie da się powstrzymać, to trzeba ją okiełznać i stać jej jej liderem. Stąd rosnące zainteresowanie banków blockchainem — wyjaśnia Krzysztof Gagacki.

Sektor przemysłowy, który według IDC ma odpowiadać za 20 proc. inwestycji w blockchain, przeznacza obecnie spore środki na cyfrową transformację. Polscy producenci chętnie wdrażają systemy klasy ERP oraz inne profesjonalne oprogramowanie. Sporym zainteresowaniem cieszy się również internet rzeczy oraz narzędzia do analityki danych, których implementacja wpisuje się w ideę Przemysłu 4.0. Według Piotra Rojka z DSR, firmy wspierającej producentów w informatyzacji, blockchain to stosunkowo nowe rozwiązanie, które w Polsce nie zdobyło jeszcze szerokiego grona odbiorców. — Rodzime firmy produkcyjne mają sporo do zrobienia o obszarze przetwarzania i analityki danych. Większość z nich wciąż zapisuje dane w sposób tradycyjny. Najwięcej inwestycji widzimy widzimy właśnie w tym obszarze. Blockchain tymczasem, to kolejny krok na tej drodze, niemniej jestem przekonany, że najwięksi producenci działający na Polskim rynku rozważają jego implementację. Otrzymujemy zapytania o kompetencje związane z tym zagadnieniem. Pozostali będą musieli ich dogonić — mówi Rojek i dodaje, że największe pole do zastosowania technologii rozproszonej bazy danych o architekturze peer-to-peer widzi w zarządzaniu łańcuchem dostaw.

Jeśli prognozy IDC dla poszczególnych sektorów się spełnią, a nic nie wskazuje na to, by sprawy potoczyły się inaczej, to przepaść dzieląca europejski rynek blockchain od amerykańskiego znacząco się zmniejszy.  Stany Zjednoczone odpowiadają za 40 proc. wydatków w tym obszarze, a ich globalna suma w 2018 r. ma sięgnąć 2.1 miliarda dolarów. — Blockchain daje ogromne możliwości startupom i wschodzącym rynkom w regionie, gdzie wsparcie rządu i zaawansowane umiejętności stanowią delikatny grunt, na którym wiele może się wydarzyć. W technologii chodzi o szybki rozwój i zwinność, a wielcy technologiczni giganci, z powodu swojego rozwoju i dorobku nie mają tutaj przewagi — przekonuje Mohamed Hefny, systems and infrastructure solutions program manager w IDC.

Jak bezpieczne będą nasze oszczędności w PPK?

Adam Ujazdowski
-
0
Jak bezpieczne będą nasze oszczędności w PPK?

W trzecim projekcie ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych rząd wprowadził zapisy gwarantujące prywatność zgromadzonych pieniędzy. Pozwoli to uniknąć sytuacji jaka miała miejsce w przypadku OFE gdy zebrany kapitał uznano za publiczny i przetransferowano do ZUS. Analizę zaproponowanych zmian przygotował ekspert domu maklerskiego Michael/Ström.

Kolejny projekt ustawy o Pracowniczych Planach Kapitałowych (PPK) został opublikowany w lipcu. Jedną z głównych zmian jest umieszczenie bezpośrednio w ustawie zapisu, który gwarantuje prywatność pieniędzy zgromadzonych w ramach PPK. Według Jana Karczewskiego, eksperta Michael/Ström Dom Maklerski, zwiększa to szansę na uniknięcie sytuacji, która spotkała Otwarte Fundusze Emerytalne (OFE). – Na chwilę obecną wydaje się nie do pomyślenia, żeby podobna sytuacja jaka spotkała OFE – gdy uznano, że zebrany kapitał ma charakter publiczny i przetransferowano go do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – mogła się powtórzyć w przypadku PPK – twierdzi Jan Karczewski.

Według eksperta warto przypomnieć, że w ramach PPK są różne składki, które różnią się pod względem stopnia „prywatności”. Bezpośrednio prywatny charakter mają dwie składki: pracownika (0,5 – 4,0 proc. wynagrodzenia brutto) oraz pracodawcy (2,0 – 4,0 proc. wynagrodzenia brutto). Takiego charakteru na początku oszczędzania nie mają składki ze strony Państwa, czyli składka powitalna (250 zł) i roczna (240 zł). Ich wysokość jest niezależna od wysokości wynagrodzenia brutto uczestnika programu. Zmienia się to jednak wraz z osiągnieciem przez uczestnika programu 60 roku życia. Wtedy państwowe składki również stają się prywatne.

Zachęty do oszczędzania

Aktualny projekt zakłada również wprowadzenie pewnych mechanizmów, które mają zachęcić najniżej zarabiających do oszczędzania. Pracownicy, którzy otrzymują łączne miesięczne wynagrodzenie nie większe niż 120 proc. minimalnego wynagrodzenia brutto mogą odprowadzać składki wynoszące zaledwie 0,5 proc. podstawy wynagrodzenia brutto. Co więcej będą oni otrzymywać pełną wysokość składek od państwa i pracodawcy. – Takie rozwiązanie to dobry pomysł jeśli chcemy by system PPK stał się powszechny. Bez tego typu ułatwień wiele osób z grupy najniżej zarabiających nie będzie w ogóle zainteresowane oszczędzaniem na emeryturę – mówi Jan Karczewski.

Czy zgromadzony kapitał będzie można dziedziczyć?

Zgodnie z projektem ustawy fundusze zgromadzone w ramach PPK będą podlegać dziedziczeniu. Uczestnicy programu będą mieć do wybory dwie metody: pierwsza z nich bazuje na zasadach ogólnych, czyli ustawowo bądź na podstawie testamentu. Druga będzie wymagać wskazania imiennie osoby do której zostaną przetransferowane pieniądze – w ten sposób nie wchodzą w skład masy spadkowej. W przypadku małżeństwa (wspólnoty majątkowej) właściwa instytucja finansowa przetransferuje połowę funduszy na rejestr w PPK, IKE lub PPE małżonka zmarłego uczestnika lub przekaże je przelewem.

Wypłaty od 60 roku życia

Aktualny projekt ustawy o PPK przewiduje, że w momencie osiągnięcia 60 roku życia przez uczestnika PPK rozpoczną się wypłaty zebranych składek, które będą trwać 10 lat. – NBP negatywnie ocenania taki pomysł, ponieważ nie wspiera on emerytów, którzy żyją dłużej niż 70 lat. Warto zauważyć, że oczekiwana długość życia w Polsce to około 80 lat, zależnie od płci.– mówi Jan Karczewski – Potencjalnie może to przełożyć się na zmiany w ustawie odnośnie sposobu wypłat składek zgromadzonych w PPK. – dodaje.

Zgodnie z najnowszymi informacjami publikowanymi na Twitterze przez Polski Fundusz Rozwoju, można spodziewać się, że PPK wejdą w życie najwcześniej od 1 lipca 2019 roku. – By zwiększyć zaufanie do powstającego programu emerytalnego warto w pierwszej kolejności przeprowadzić zapowiadaną reformę OFE. Bez tego ciężko będzie zbudować zaufanie do kolejnego programu emerytalnego pomimo wielu korzystnych zapisów w projekcie ustawy odnoszących się do subsydiowania składek czy preferencji dla najniżej zarabiających – dodaje Jan Karczewski.

Wolniejszy wzrost w strefie euro. Stopy procentowe w Japonii bez zmian

Adam Ujazdowski
-
0
Wolniejszy wzrost w strefie euro. Stopy procentowe w Japonii bez zmian

Bank Japonii nie zmienia polityki monetarnej. Wzrost gospodarczy w Unii europejskiej znów spowalnia.  Zamach stanu w Wenezueli.

Stopy procentowe w Japonii bez zmian

Bank Japonii nie tylko nie podniósł stóp procentowych ale również zadeklarował utrzymanie docelowej rentowności 10 letnich obligacji na poziomie 0%. W tym celu Bank Japonii podkupuje obligacje rządowe na rynku. Warto zwrócić uwagę, że po ostatnim niespodziewanym wyskoku rentowności japońskich papierów dłużnych przez chwilę można było w ciągu 10 lat zarobić ponad 1% łącznie. Jedyne co się zmieniło to prognozy dotyczące inflacji. Okazuje się, że jesteśmy dalej niż dotychczas sądzono od celu wynoszącego 2%. Informacje te spowodowały gwałtowny spadek rentowności obligacji oraz osłabienie jena względem dolara oraz innych walut.

Wolniejszy wzrost w strefie euro

Dane za drugi kwartał pokazały, że wzrost gospodarczy spowalnia. Są to nie tylko gorsze dane niż w pierwszym kwartale, ale również niż rok temu. Analitycy spodziewali się spadku do 2,2% z 2,5% w pierwszym kwartale. Dane okazały się jeszcze słabsze i wyniosły 2,1%. Nie może zatem dziwić szybki spadek jaki widzieliśmy na głównych parach z euro tuż po ogłoszeniu tych danych.

Nieudany zamach stanu w Wenezueli

W weekend pojawiły się informacje, jakoby w Wenezueli udaremniono zamach stanu. Co ciekawe aresztowano zaledwie 9 oficerów przez co wielu analityków widzi tutaj raczej kolejną okazję do umocnienia się prezydenta Nicolasa Maduro niż udaremnienie realnego zamachu. Wenezuela to ważny eksporter ropy naftowej. Kraj ten ze względu na problemy gospodarcze wydobywa ledwo połowę tego surowca co w szczytach wydobycia z lat 2012-2014, a produkcja pomimo wzrostu cen wciąż spada. To spadek produkcji Wenezueli pozwala łatwo państwom OPEC utrzymywać delikatny deficyt surowca na rynku.

Dzisiaj w kalendarzu danych makroekonomicznych warto zwrócić uwagę na:

  • 14:30 – Kanada – miesięczne PKB,
  • 14:30 – USA – dochody i wydatki amerykanów,
  • 15:45 – USA – indeks Chicago PMI.

Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl i Walutomat.pl

EFL: branża budowlana ma za sobą bardzo dobre półrocze. 30% wzrost w 2018 realny

Adam Ujazdowski
-
0
EFL: branża budowlana ma za sobą bardzo dobre półrocze. 30% wzrost w 2018 realny

Z najnowszych danych EFL wynika, że od stycznia do czerwca 2018 roku firma sfinansowała maszyny i urządzenia budowlane o łącznej wartości niemal 300 mln zł, co oznacza aż 41,7% dynamikę rok do roku (prawie dwukrotnie wyższą niż rok temu). Zestawienie TOP5 najczęściej finansowanych maszyn otwierają koparki, ładowarki i spycharki. W całym 2018 roku EFL spodziewa się wzrostu finansowania budowlanych MiU na poziomie 30% r/r

– W naszym „Barometrze EFL” od początku tego roku firmy budowlane wskazywały na prosperity w ich branży. W I kwartale aż 44 proc. przedsiębiorstw prognozowało wzrost sprzedaży swoich produktów i usług, w II kwartale ten wskaźnik był jeszcze wyższy i wyniósł 55%. Spoglądając na półroczne wyniki sprzedaży leasingu maszyn i urządzeń budowlanych widzimy, że korespondują one z opiniami wyrażonymi przez samych przedsiębiorców. Taka sytuacja to odzwierciedlenie bardzo dobrej sytuacji na rynku inwestycji mieszkaniowych, prac infrastrukturalnych jak i utrzymujących się optymistycznych nastrojów konsumenckich – mówi Radosław Kuczyński, prezes EFL.

Maszyny budowlane pracują pełną parą

Sprzęt budowlany, zaraz po rolniczym, to najchętniej finansowane przy pomocy leasingu maszyny i urządzenia. Z danych Związku Polskiego Leasingu wynika, że w I półroczu br. firmy leasingowe sfinansowały prawie 8 tys. środków trwałych w „budowlance” o wartości ponad 1,7 mld zł, co oznacza dynamikę na poziomie aż 64% r/r. Po raz kolejny numerem jeden wśród leasingodawców obecnych w branży budowlanej jest EFL. Z portfelem umów o wartości ponad 298 mln zł i dynamiką na poziomie 42% r/r, udział firmy w finansowaniu maszyn budowlanych w I półroczu br. wyniósł ponad 17%.

TOP5 leasingowanych maszyn budowlanych

Zestawienie TOP5 najczęściej leasingowanych budowlanych maszyn i urządzeń (przygotowane na postawie wyników EFL) otwiera ciężki sprzęt do robót ziemnych i drogowych, czyli koparki, ładowarki i spycharki. Firma finansowała także samochody specjalne takie jak wywrotki i betoniarki. W drugiej kolejności firmy leasingowały rusztowania, a podium domykają maszyny do robót budowalnych. Czwartym najczęściej finansowanym środkiem trwałym były maszyny do robót drogowych, a na piątym miejscu uplasowały się podnośniki napędzane elektrycznie.

Dwa razy mniej sprzedażowych optymistów

Choć produkcja budowlano-montażowa od początku roku jest na najwyższych obrotach, to hamulcem może okazać się brak rąk do pracy. Jak do tej pory branża wspomaga się ukraińskimi pracownikami – z danych Personnel Service wynika, że budownictwo to jedna z tych branż, która zatrudnia najwięcej pracowników z Ukrainy. Co więcej, budowlanka otwiera również listę najbardziej opłacalnych zawodów dla Ukraińców, którzy w Polsce mogą zarobić prawie 5 razy więcej niż w swojej ojczyźnie. Jednak Polski Związek Pracodawców Budownictwa sygnalizuje, że w branży obecnie brakuje prawie 150 tys. „rąk” do pracy, dlatego realizacja planów budowlanych może być zagrożona.

Z trzeciego tegorocznego odczytu „Barometru EFL” wynika, że 29% firm budowlanych spodziewa się w III kwartale br. wzrostu zamówień na ich usługi. To prawie dwa razy mniej niż kwartał wcześniej (II półrocze 2018: 55%). – Sami przedsiębiorcy sygnalizują, że w drugiej części roku możemy nie mieć już do czynienia z tak dobrą sytuacją z I półrocza. Nie spodziewałbym się jednak drastycznego zahamowania branży, lecz wejścia na niższy bieg. W naszej opinii dynamika leasingu maszyn budowalnych w całym 2018 roku powinna oscylować na poziomie ok. 30% proc. r/r pracy – prognozuje Radosław Kuczyński, prezes EFL.

ZPL: wyniki sektora leasingowego po I połowie 2018 r. i prognoza na koniec roku

Adam Ujazdowski
-
0
ZPL: wyniki sektora leasingowego po I połowie 2018 r. i prognoza na koniec roku
  • Dynamika branży leasingowej na koniec I połowy 2018 r. osiągnęła 19,7% (r/r), natomiast dynamika finansowania samych ruchomości przekroczyła 20 % r/r.
  • W I połowie tego roku firmy leasingowe sfinansowały inwestycje polskich firm o wartości 38,9 mld zł.
  • Branża leasingowa ma coraz większy wpływ na tworzenie PKB w Polsce, istotnie wyższy niż w innych państwach UE.

Związek Polskiego Leasingu, reprezentujący polski sektor leasingowy podał, że w I połowie 2018r. branża leasingowa sfinansowała inwestycje polskich firm o łącznej wartości 38,9 mld zł, przy 19,7 proc. dynamice rynku r/r. Z roku na rok rośnie udział firm leasingowych w finansowaniu inwestycji, szczególnie inwestycji firm w ruchomości.

Andrzej Krzemiński, Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Polskiego Leasingu
Andrzej Krzemiński, Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Polskiego Leasingu

„Branża leasingowa ma coraz większy wpływ na tworzenie PKB w Polsce. Relacja wartości inwestycji współfinansowanych przez sektor leasingowy do łącznego PKB w Polsce była na koniec 2017 na znacznie wyższym poziomie niż w pozostałych krajach europejskich. Nasze prognozy mówią o wzroście tego wskaźnika z 3,4 do blisko 4% na koniec tego roku” – powiedział Andrzej Krzemiński, Przewodniczący Komitetu Wykonawczego Związku Polskiego Leasingu.I połowa 2018 Udział finansowania branży w PKB

Na koniec czerwca 2018r. łączna wartość aktywnego portfela branży leasingowej wyniosła 136,8 mld zł, osiągając 25 proc. dynamikę wzrostu w ciągu ostatniego roku. Te dane dowodzą rosnącej roli branży leasingowej w finansowaniu krajowych inwestycji oraz istotnego znaczenia leasingu dla przedsiębiorstw z sektora MŚP.

Struktura rynku finansowania przedmiotów w I połowie 2018r.

Firmy leasingowe udzielają finansowania w postaci leasingu i pożyczki inwestycyjnej, jednak to leasing stanowi główny instrument finansowy oferowany przez branżę. Klienci firm leasingowych, w ciągu pierwszych sześciu miesięcy roku, najczęściej finansowali pojazdy osobowe i dostawcze do 3,5 tony (45,6 proc. udział w strukturze rynku). Na drugim miejscu znalazły się środki transportu ciężkiego (26,6 proc. udział) oraz maszyny i inne urządzenia, w tym IT (26,5 proc. udział). Pozostałe transakcje dotyczyły nieruchomości (0,7%) i finasowania innych aktywów (0,5%).

Trendy w grupach produktów

W pierwszej połowie 2018r. r. ożywienie na rynku leasingu było obserwowane we wszystkich głównych kategoriach rynku ruchomości: pojazdów osobowych i dostawczych do 3,5t (+21,1 proc. dynamika r/r), maszyn i urządzeń, w tym IT (+21,2 proc. dynamika r/r) oraz transportu ciężkiego (17,5 proc. dynamika r/r). Finansowanie nieruchomości pozostawało w strefie spadków.ZPL_Infografika_I połowa 2018_Laczne aktywa_PL

W I połowie 2018r. polska branża leasingowa sfinansowała pojazdy lekkie o łącznej wartości 17,8 mld zł, czyli o 21,2% więcej niż przed rokiem, znacząco wspierając wzrost rynku motoryzacyjnego. Nowe pojazdy osobowe i dostawcze są w Polsce rejestrowane głównie na firmy (71,4% udział takich rejestracji w I połowie 2018 wg. oficjalnych danych). Najsilniejszą grupę, wśród nabywców instytucjonalnych, stanowią firmy zajmujące się leasingiem/CFM/RC, wyróżniając się 68 proc. udziałem (w tej grupie nabywców).

Przedstawiając prognozę rejestracji nowych pojazdów osobowych i dostawczych, Marcin Nieplowicz, Dyrektor ds. Statystyki i Monitorowania Rynku Związku Polskiego Leasingu, powiedział: „Dynamika rejestracji nowych OSD może sięgnąć w II półroczu 2018 r. 17,5% r/r, a rzeczywista (czyli po uwzględnieniu reeksportu) liczba nowych pojazdów lekkich zarejestrowanych w Polsce w całym 2018r. może wynieść 562 tys. sztuk. Warto przy tym zaznaczyć, że według danych firmy SAMAR, już obecnie firmy leasingowe są liderem na rynku rejestracji nowych pojazdów i jesteśmy przekonani, że także w II połowie roku utrzymamy tę pozycję.”

Drugim najważniejszym dla rynku leasingu segmentem były transakcje dotyczące środków transportu ciężkiego, czyli finansowania takich aktywów jak ciągniki siodłowe, naczepy/przyczepy, pojazdy ciężarowe powyżej 3,5 tony, autobusy, samoloty, statki i środki transportu kolejowego. W pierwszej połowie tego roku branża leasingowa podpisała nowe kontrakty o wartości 10,4 mld zł, odnotowując 17,5 proc. wzrost r/r w tym obszarze i istotne dodatnie dynamiki we wszystkich kategoriach produktowych, raportowanych w ramach tego segmentu (osiągnięto dynamiki na poziomie od 13 do 32 proc.).

Marcin Nieplowicz
Marcin Nieplowicz

„Poziom finansowania transportu ciężkiego jest uwarunkowany koniunkturą gospodarczą w Unii Europejskiej. Notujemy wciąż wysoki  wzrost gospodarczy w strefie euro, ale lokalny szczyt koniunktury mamy już za sobą. W ślad za Eurolandem hamuje dynamika naszego eksportu, ale nie wolumenu usług transportowych. To pochodna sukcesu, jaki polskie firmy transportowe odniosły na wspólnym unijnym rynku, stając się liderem całej branży” – powiedział Marcin Nieplowicz, prezentując analizy Związku Polskiego Leasingu.

Wymieniając bariery szybkiego rozwoju sektora transportu drogowego, Marcin Nieplowicz zwrócił także uwagę na braki kadrowe oraz pogarszające się otoczenie polityczno-prawne (MiLog w Niemczech, Loi Macron we Francji, procedowana przez KE dyrektywa o pracownikach delegowanych, rosyjskie embargo czy Brexit). Pomimo zmieniającego się otoczenia polityczno-prawnego, branża leasingowa zakłada utrzymanie relatywnie wysokiej dynamik rynku TRK w II połowie 2018 roku.

W ciągu pierwszych sześciu miesięcy roku znacząco wzrosło także finansowanie maszyn i innych urządzeń (w tym IT). Łączna wartość maszyn i urządzeń sfinansowanych przez branżę leasingową w analizowanym okresie wyniosła 10,3 mld zł i była wyższa o 21,2 proc. r/r. Na bardzo dobry wynik tego segmentu rynku miały wpływ: dobra koniunktura w sektorze przemysłowym, wyraźne przyspieszenie w wydatkowaniu funduszy unijnych (do końca czerwca 2018 roku zaakceptowano projekty unijne stanowiące 57 proc. łącznej puli Polski na politykę spójności) oraz istotne przyspieszenie inwestycji publicznych. „Wyniki produkcji przemysłowej i budowlanki, jak również rekordowo wysokie wykorzystanie zdolności produkcyjnych w firmach, pozwalają oczekiwać, że sektor finansowania maszyn pozostanie głównym motorem wzrostu całego rynku leasingu w 2018 r. (+20%)” – dodał Marcin Nieplowicz.

Klienci firm leasingowych

Szacunki Związku Polskiego Leasingu pokazują, że największą, bo liczącą ok 71,6 proc. grupę korzystających z leasingu stanowią klienci o obrotach do 20 mln zł. Do tej grupy zaliczane są mikro i małe firmy. 28% stanowią klienci o obrotach powyżej 20 mln zł, a klienci indywidualni 0,4%. Finansowanie sektora publicznego pozostaje marginalne. ZPL_Infografika_I połowa 2018_Struktura klientów_PL

40 % małych przedsiębiorstw korzysta lub w przeszłości korzystało z leasingu, a 81 proc. korzystających z leasingu jest zadowolonych z tej formy finansowania[1]. Takie wnioski płyną z badania zrealizowanego przez CBM INDICATOR, na ogólnopolskiej próbie firm o obrotach nie przekraczających 5 mln zł. Jest to jednocześnie grupa, która ma najbardziej utrudniony dostęp do zewnętrznego finansowania.

„62% małych firm, aktualnie wykorzystujących leasing twierdzi, że jest on elastyczniejszą formą finansowania niż kredyt (dla kredytu analogiczny wskaźnik wyniósł tylko 8%). 59% firm aktualnie wykorzystujących leasing uznało, że jest on tańszą formą finasowania niż kredyt (dla kredytu analogiczny wskaźnik wyniósł zaledwie 8%)” – powiedział Prof. Jan Garlicki, Dyrektor Generalny Centrum Badań Marketingowych INDICATOR.

Leasing jest postrzegany, jako bezpieczniejszy (uznaje tak 64% aktualnie korzystających) i bardziej przyjazny dla przedsiębiorców niż kredyt (takie zdanie wyraziło 66% małych firm). Dla kredytu te wskaźniki wyniosły odpowiednio 8 i 7%. Do najważniejszych czynników istotnych przy wyborze firmy leasingowej respondenci zaliczyli: ofertę cenową (73% – oceniło, że miało to duży lub bardzo duży wpływ), otwartość na negocjacje (69%) oraz szybkość podejmowania decyzji (67%).

Wyniki badania koniunktury branży leasingowej

Według kwartalnego odczytu badania koniunktury branży leasingowej, realizowanego wśród osób odpowiedzialnych za sprzedaż w firmach leasingowych zrzeszonych w ZPL, w III kwartale 2018 r. ankietowane firmy oczekują nieznacznego wzrostu zatrudnienia oraz ustabilizowania jakości portfela. Jednocześnie firmy spodziewają się przyspieszenia aktywności sprzedażowej. Badane firmy spodziewają się wyższego poziomu finansowania dla wszystkich trzech głównych grup środków trwałych na rynku ruchomości. Najlepsze perspektywy rysują się dla finansowania pojazdów lekkich oraz maszyn i IT. W dalszej kolejności wskazywane są wzrosty w zakresie finansowania środków transportu ciężkiego. Najniższą dynamikę wzrostu w III kw. br. powinien uzyskać sektor finansowania nieruchomości.

Prognoza na koniec 2018 r.

2018 będzie szóstym rokiem z rzędu z dwucyfrowym tempem rozwoju. Dynamika rynku leasingu w 2018 roku na poziomie 22,7 proc. będzie zgodna z prognozowanym wzrostem inwestycji prywatnych i scenariuszem rozwoju gospodarczego w Polsce. Na koniec roku łączne finasowanie branży może przekroczyć 83 mld zł. Planowane wejście w życie, z dniem pierwszego stycznia 2019 r., zmian podatkowych dotyczących aut firmowych może przyczynić się do istotnego wzrostu wolumenu finansowanych aut osobowych, szczególnie w IV kw. 2018. Dynamika ta będzie jednak ograniczona przez możliwości podażowe importerów pojazdów. Struktura wzrostu gospodarczego, wysokie wykorzystanie zdolności produkcyjnych oraz przyspieszenie wykorzystania funduszy unijnych powodują, że finansowanie maszyn pozostanie  długoterminowym, głównym motorem rozwoju całej branży leasingowej. Pojazdy ciężarowe pozostaną istotnym aktywem finansowanym przez firmy leasingowe z uwagi na rosnący wolumen przewozów i dalszy wzrost gospodarczy w strefie euro.

[1] Raport INDICATOR – Małe firmy o usługach finansowych 2018. Ogólnopolska próba firm o rocznych obrotach nie przekraczających 5 mln PLN, n=967. Konferencja prasowa ZPL. 31.07.2018

Koszt uzyskania przychodu może być poniesiony w kryptowalucie

Adam Ujazdowski
-
0
Koszt uzyskania przychodu może być poniesiony w kryptowalucie

Prawo podatkowe i towarzyszące mu ustawy bardzo często nie nadążają za otaczającą rzeczywistością, która zmienia się jak w kalejdoskopie. Dobrym tego przykładem jest brak dostosowania przepisów dotyczących dokumentowania kosztów uzyskania przychodu do fenomenu kryptowalut. Dla podatników oznacza to problemy z rozliczeniami, a fiskusowi umożliwia elastyczną interpretację przepisów.

Kiedy wydatek można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Zgodnie z przepisami podatkowymi kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Przepisy szczegółowo wskazują, które wydatki nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Istnieje również ogólna zasada, zgodnie z którą podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność między przedsiębiorcami przekraczająca kwotę 15 000 zł lub jej równowartość została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego. W takiej sytuacji podatnicy mają obowiązek zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o tę część, a w przypadku, gdy nie ma możliwości ich zmniejszenia – zwiększyć przychody. Pewna spółka kapitałowa powzięła wątpliwości, czy dokonywanie kryptowalutami zapłaty za tzw. „koparkę”, czyli sprzęt komputerowy do ich wydobywania (ang. mining) definitywnie wyklucza w świetle przepisów podatkowych możliwość zaliczenia takiego wydatku do kosztów uzyskania przychodu. W związku z tym spółka wystąpiła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego.

Regulowanie należności to nie to samo co płatność

Podatnik zwrócił uwagę, że przepisy podatkowe, nawiązując do zapisów ustawy Prawo przedsiębiorców (a wcześniej do ustawy o swobodzie działalności gospodarczej), odwołują się ściśle do pojęcia płatności, czyli regulowania zobowiązań poprzez dokonanie zapłaty. Nie uwzględniają przy tym innych sposobów stosowanych w rozliczeniach między przedsiębiorcami, takich jak choćby kompensata czy wymiana barterowa. Zdaniem podatnika rozliczenie dokonane przez niego z wykorzystaniem kryptowaluty należy uznać właśnie za kompensatę, a nie płatność, która po przekroczeniu określonej kwoty obowiązkowo musi być dokonana za pośrednictwem rachunku płatniczego. Tym samym przepis podatkowy, który wyklucza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatku poniesionego bez wykorzystania rachunku bankowego, nie dotyczy sytuacji, w której rozliczenie dokonane zostanie poprzez zapłatę kryptowalutami.

Fiskus przyznaje rację podatnikowi

W interpretacji indywidualnej z dnia 11 maja 2018 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.67.2018.1.JG Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko podatnika za prawidłowe. Podkreślił przy tym, że instytucja kryptowaluty nie została uregulowana w przepisach i nie jest traktowana jako środek płatniczy. Z tego względu należy uznać ją za prawo majątkowe w rozumieniu ustaw podatkowych. Fiskus podzielił pogląd podniesiony przez wnioskodawcę, iż zamianę jednej rzeczy na drugą, czyli w przedstawionym stanie faktycznym nabycie „koparki” w zamian za kryptowalutę należy uznać za kompensatę. Z tytułu zbycia kryptowaluty podatnik zobowiązany jest do rozpoznania przychodu, ale jednocześnie nabywa prawo do kosztu związanego z nabyciem sprzętu. Przepis wykluczający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu płatności dokonanych bez wykorzystania rachunku płatniczego nie będzie miał w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ zobowiązanie to nie będzie regulowane poprzez zapłatę. Fiskus podkreślił jednak przy tym, że dokonując oceny, czy dany wydatek może być uznany za koszt, należy brać pod uwagę kryteria ogólne, takie jak jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz należyte udokumentowanie.

Przedstawiona interpretacja wyraźnie pokazuje, że choć nasze prawo nie jest dostosowane do zjawiska, jakim są kryptowaluty, to organy podatkowe dokonując wykładni przepisów, starają się wychodzić naprzeciw nowej rzeczywistości. Nie zmienia to jednak faktu, że w dalszym ciągu brakuje jasnych zasad rozliczania i opodatkowania transakcji z wykorzystaniem kryptowalut, a zmieniające się w tym zakresie stanowisko resortu finansów naraża inwestorów na ciągłą niepewność. Zważywszy na to, iż każda sprawa podatkowa jest inna i często drobne szczegóły mogą odwrócić sytuację podatnika o 180 stopni, warto złożyć wniosek o wydanie urzędowej interpretacji, która zabezpieczy nasze interesy i rozwieje wszelkie wątpliwości. Rozliczenia rachunkowe transakcji z wykorzystaniem kryptowalut dobrze z kolei powierzyć kompetentnemu doradcy, gdyż przy tak czasochłonnym i złożonym procesie nietrudno o pomyłkę w rozliczeniach. W sytuacji, gdy wpłynie ona na wysokość zadeklarowanego podatku, z pewnością nie umknie to uwadze fiskusa.

Autor: radca prawny Robert Nogacki, Kancelaria Prawna Skarbiec specjalizuje się w ochronie majątku oraz doradztwie strategicznym dla przedsiębiorców.

Wynajem długoterminowy aut na fali popularności w I półroczu 2018 (wyniki PZWLP)

Adam Ujazdowski
-
0
Wynajem długoterminowy aut na fali popularności w I półroczu 2018 (wyniki PZWLP)

Tempo wzrostu rynku osiągnęło nie notowany od wielu lat poziom 15,5% r/r – branża zwiększyła w I półroczu 2018 r. swój udział w sprzedaży nowych samochodów do firm.

Wynajem długoterminowy samochodów zyskuje coraz większą popularność wśród przedsiębiorców w Polsce. Opublikowane przez Polski Związek Wynajmu i Leasingu Pojazdów (PZWLP) dane wskazują, że wysokie do tej pory tempo wzrostu rynku wynajmu długoterminowego, w II kwartale 2018 r. jeszcze się zwiększyło i osiągnęło nie notowaną od wielu lat wartość 15,5% r/r. W całym I półroczu 2018 r. branża wynajmu długoterminowego rozwijała się znacznie, bo 2,5-krotnie, szybciej od pozostałych dostępnych form finansowania aut firmowych, nabywając na potrzeby oferowanych usług o 25,4% więcej nowych samochodów osobowych, niż w pierwszych sześciu miesiącach roku ubiegłego. Dla porównania, z wykorzystaniem kredytu, leasingu finansowego czy zakupu ze środków własnych firmy nabyły o 10,4% aut więcej niż w I półroczu 2017 r. W efekcie dużej popularności i wysokiej dynamiki wzrostu, udział wynajmu długoterminowego samochodów w łącznej sprzedaży nowych aut osobowych do firm zwiększył się w pierwszych sześciu miesiącach bieżącego roku o 2 punkty procentowe – do poziomu 20,6% – w stosunku do porównywalnego okresu rok wcześniej. Zgodnie z danymi PZWLP, bardzo duże tempo rozwoju w II kwartale 2018 r. odnotowała także branża Rent a Car (wypożyczalnie samochodów), której dynamika wzrostu wyniosła w tym okresie 28,7% r/r.

Optymistyczne prognozy z początku roku, dotyczące sprzedaży nowych samochodów w 2018 roku w Polsce, zdają się potwierdzać po I półroczu. Po ubiegłorocznym rekordzie, kiedy z salonów wyjechało najwięcej nowych aut w ostatnich 18 latach, w tym roku jest duża szansa na jeszcze większy poziom sprzedaży. W I półroczu 2018 r. na drogi z salonów wyjechało bowiem o ponad 10% więcej samochodów osobowych niż w porównywalnym czasie rok wcześniej, łącznie już ponad 273 tys. aut. Oznacza to, że przekroczenie symbolicznej bariery 0,5 mln nowych sprzedanych samochodów w tym roku staje się realne i tym samym ma szansę zostać ustanowiony nowy rekord.

Za bardzo dobre wyniki sprzedaży w salonach, podobnie jak już od kilku lat, odpowiadają przede wszystkim firmy. Co więcej, udział firm w łącznej sprzedaży nowych aut osobowych był według IBRM Samar w pierwszym półroczu 2018 r. większy o blisko 2%, niż w porównywalnym okresie rok temu i wyniósł niemalże 70% (dokładnie 69,4%).

 Sprzedaz nowych aut w Polsce – I polrocze 2018

Wynajem długoterminowy aut rośnie dużo szybciej od finansowania samochodów kredytem, ze środków własnych, czy w leasingu finansowym

Największym wzrostem popularności, a mówiąc precyzyjniej – wzrostem sprzedaży, mógł się w całym w pierwszym półroczu bieżącego roku pochwalić wynajem długoterminowy samochodów (leasing operacyjny z częściową lub pełną obsługą pojazdów). W jego przypadku zakupiono aż o ponad ¼ (25,4%) więcej nowych aut osobowych niż w pierwszym półroczu 2017 r. Wzrosty, jednakże znacząco mniejsze, odnotowane zostały również w pozostałych formach finansowania samochodów służbowych. W kredycie, z wykorzystaniem środków własnych oraz leasingu finansowym łącznie w okresie styczeń – czerwiec 2018 r. zakupiono o 10,4% większą liczbę samochodów osobowych niż w analogicznym czasie rok temu.  Rejestracje nowych aut I polrocze 2018 – wynajem dlugoterminowy vs inne formy

Dużą i wciąż rosnącą popularność wynajmu długoterminowego aut w Polsce potwierdzają nie tylko dane sprzedażowe, a więc dotyczące tempa wzrostu rejestracji nowych samochodów w tej formie finansowania. Świadczą o niej bowiem także wskaźniki pokazujące tempo wzrostu całego rynku, czyli łącznej liczby aut znajdujących się w wynajmie długoterminowym na polskich drogach. Zgodnie z danymi PZWLP (reprezentującego ok. 80% tego rynku w naszym kraju), na koniec II kw. 2018 r. łączna flota* aut firm wynajmu długoterminowego, będących Członkami tej organizacji, wynosiła już ponad 170 tysięcy (170.320) samochodów. Oznacza to, że wzrost branży wynajmu długoterminowego (mierzony łączną wielkością rynku – liczby aut – w dominującej usłudze Full Serwis Leasing) osiągnął po II kw. 2018 r. nie notowany już od wielu lat poziom – aż 15,5% r/r. Co więcej, dynamika rozwoju zwiększa się sukcesywnie od dłuższego czasu. Dla porównania, wzrost branży w całym 2014 r. wynosił 7,1% r/r, a więc obecnie (po I półroczu
2018 r.) jest już ponad dwukrotnie wyższy.Tempo wzrostu wynajmu dlugoterminowego aut 2014 – 2018

Grzegorz Szymanski – Prezes Zarzadu PZWLP
Grzegorz Szymański, Prezes Zarządu PZWLP

Imponujące wręcz wyniki dotyczące rozwoju wynajmu długoterminowego samochodów w Polsce, osiągnięte w I półroczu 2018 r., w połączeniu z rosnącą dynamiką wzrostu branży na przestrzeni ostatnich lat wskazują, że mamy do czynienia z trendem popularności tej formy finansowania aut służbowych – mówi Grzegorz Szymański, Prezes Zarządu PZWLP, Dyrektor Generalny Arval Polska. – Dane po I półroczu po raz kolejny już w ostatnim czasie pokazują również, że wynajem długoterminowy pod względem bieżącej sprzedaży, czyli wzrostu liczby nowych rejestrowanych samochodów, rozwija się znacznie szybciej od pozostałych form finansowania floty. Zjawisko to nie jest dla nas zaskoczeniem. Polski rynek wynajmu długoterminowego jest bowiem nadal bardzo nienasycony i znajduje się wciąż w fazie bardzo szybkiego wzrostu. Większość aut kupowanych obecnie w naszym kraju przez firmy znajduje się już w jakiejś formie leasingu. Naturalnym i obserwowanym na bardziej rozwiniętych rynkach zachodnioeuropejskich zjawiskiem jest sięganie przez firmy w pierwszej kolejności po najprostszą formę leasingu, a więc leasing finansowy. Następnie, po przekonaniu się do tej formy finansowania, firmy zaczynają korzystać z bardziej zaawansowanych rozwiązań, czyli leasingu operacyjnego z obsługą, popularnie zwanego wynajmem długoterminowym. Aktualnie w Polsce wchodzimy właśnie w ten etap rozwoju rynku. Część z firm, bardzo często z sektora MŚP, zaczyna powoli zastępować leasing finansowy, gwarantujący tylko sfinansowanie auta służbowego, wynajmem długoterminowym, który dodatkowo oferuje przedsiębiorcom obsługę aut firmowych, pełen serwis, ubezpieczenie, opony, likwidację szkód oraz szereg innych usług dodatkowych. A wszystko to jest w przypadku wynajmu oferowane w miesięcznej racie o stałej wysokości, co znacząco ułatwia planowanie kosztów. Na dodatek, wynajem długoterminowy, biorąc pod uwagę całkowity koszt posiadania auta, a więc m.in. utratę jego wartości, ubezpieczenie, naprawy etc., jest rozwiązaniem po prostu tańszym w porównaniu np. z leasingiem finansowym.         

Rośnie udział wynajmu długoterminowego w sprzedaży nowych samochodów do firm

W efekcie szybszego, zarówno w I półroczu 2018 r., jak i wcześniejszych okresach, wzrostu rejestracji nowych aut osobowych w wynajmie długoterminowym od pozostałych form finansowania, udział wynajmu długoterminowego w łącznej sprzedaży samochodów do firm wyniósł w I półroczu bieżącego roku 20,6%. Tym samym, zwiększył się o 2% w porównaniu do analogicznego okresu w zeszłym roku. Na łącznie 189,5 tys. nowych aut osobowych sprzedanych w I półroczu 2018 r. do firm, w wynajmie długoterminowym znalazło się 39 tys. samochodów, czyli o 25,4% więcej niż rok wcześniej (wówczas było to 31,1 tys. aut).

 Udzial wynajmu dlugoterminowego aut w sprzedazy aut – I polrocze 2018

Rosnący udział wynajmu długoterminowego aut w sprzedaży samochodów do firm, a w efekcie zwiększająca się również rola tej formy finansowania dla całego rynku motoryzacyjnego w Polsce, to naturalna konsekwencja coraz większej popularności usług tego typu w naszym kraju – mówi Leszek Pomorski, Członek Zarządu PZWLP, Prezes Alphabet Polska. – W gronie klientów wynajmu długoterminowego coraz częściej i coraz liczniej pojawiają się mali i średni przedsiębiorcy. Sektor MŚP już dzisiaj jest jedną z najważniejszych sił napędowych branży, jesteśmy jednak przekonani, że jego znaczenie będzie w najbliższych latach jeszcze dużo większe. Rosnący udział wynajmu długoterminowego w sprzedaży aut do firm to bardzo dobra wiadomość dla branży.
W porównaniu jednak do starszych rynków Zachodniej Europy, gdzie w wynajmie długoterminowym nabywanych jest w przypadku niektórych krajów nawet 70 – 80% wszystkich nowych aut kupowanych przez firmy, udział tej formy na rynku polskim jest wciąż relatywnie niski. Oznacza to jednak, że przed branżą wynajmu długoterminowego samochodów w Polsce jest jeszcze wiele lat dynamicznego rozwoju, a potencjał samego rynku jest nadal ogromny. Nie mamy bowiem wątpliwości, że odsetek aut nabywanych przez przedsiębiorców w naszym kraju w wynajmie długoterminowym będzie
w przyszłości znacząco większy.

Full Serwis Leasing dominuje

W liczącej na koniec II kwartału 2018 r. ponad 170 tys. samochodów flocie w wynajmie długoterminowym firm członkowskich PZWLP, 83% aut znajdowało się w Full Serwis Leasingu, czyli jednej z dwóch – obok Leasingu z Serwisem – usług zaliczanych do wynajmu długoterminowego. Full Serwis Leasing to usługa zdecydowanie dominująca od wielu lat w polskiej branży CFM, gwarantująca przedsiębiorcy poza finansowaniem, również pełną obsługę administracyjną i serwisową samochodów. Leasing z Serwisem jest usługą bardzo zbliżoną, jednakże zapewniająca przedsiębiorcy jedynie częściową obsługę aut. W jej zakresie zawsze znajdować się jednak musi serwis mechaniczny pojazdów, uzupełniony o jedną z wybranych, dodatkowych usług np. ubezpieczenie, czy opony.

Wśród najpopularniejszych modeli aut w wynajmie długoterminowym na koniec czerwca bieżącego roku znalazły się: Skoda Octavia, VW Passat, Ford Focus, Skoda Fabia.

Diesle to nadal większość, ale ich udział ciągle spada

Dane PZWLP na koniec I półrocza 2018 r. pokazują, że widoczny już od kilku kwartałów trend zmiany struktury rodzajów jednostek napędowych, wykorzystywanych w autach flotowych w wynajmie długoterminowym, jest nadal kontynuowany. W dalszym ciągu zmniejszał się udział samochodów z silnikami dieslowskimi, które na koniec czerwca wprawdzie nadal reprezentowały zdecydowaną większość aut, ale ich dominująca pozycja ulegała dalszemu osłabieniu. Diesle stanowiły 63,5% wszystkich pojazdów, co oznacza że ich udział zmniejszył się w ciągu ostatniego roku o 4,7%. Warto zaznaczyć, że samochody z silnikami wysokoprężnymi straciły 1,5% swojego udziału w rynku wynajmu długoterminowego tylko w ciągu ostatnich 3 miesięcy (w drugim kwartale bieżącego roku).

Udział Diesli zmniejszał się kosztem samochodów z silnikami benzynowymi oraz ekologicznymi jednostkami napędowymi (hybrydowymi i elektrycznymi). Aut benzynowych było na koniec I półrocza 2018 r. już 35,2%, a ich udział w całościowej flocie zwiększył się w ciągu roku o 4%. Auta ekologiczne z kolei stanowiły na koniec czerwca 1,3% (2298 aut) łącznego parku samochodów. To nadal bardzo mało, natomiast wzrost odnotowany w przypadku tego typu samochodów w ciągu ostatniego roku jest już znaczący. W porównaniu do stanu z końca czerwca 2017 r., łączna liczba aut ekologicznych wzrosła niemalże 3-krotnie, a ich udział był ponad 2 razy większy. Należy zaznaczyć, że wzrost w przypadku aut ekologicznych został wygenerowany przez samochody z silnikami hybrydowymi, których na koniec czerwca 2018 r. było 2270 – wobec 772 samochodów rok wcześniej. Liczba aut elektrycznych pozostawała natomiast nadal marginalna i praktycznie niezmienna w ostatnim roku. Na koniec I półrocza 2018 r. samochodów elektrycznych było 28, a w porównywalnym czasie rok wcześniej 20.   Napedy w wynajmie dlugoterminowym – II kw. 2018

Nabywane przez firmy skupione w PZWLP pojazdy na potrzeby usług wynajmu długoterminowego były coraz bardziej przyjazne dla środowiska, jeśli chodzi o emisję dwutlenku węgla. Wynika to z jednej strony ze zmian technologicznych, jakie zachodzą w silnikach nowych aut oferowanych w sprzedaży, a z drugiej strony z coraz większej świadomości ekologicznej – zarówno klientów branży, jak i samych firm wynajmu długoterminowego, doradzających przy doborze aut do floty. W przypadku kupowanych w II kw. 2018 r. samochodów osobowych średnia emisja CO2 wyniosła 130,1 g/km i była o 2,2% (2,8 g/km) niższa niż w analogicznym okresie rok wcześniej. Jeśli chodzi o auta dostawcze, to średnia emisja CO2  nabywanych w II kwartale bieżącego roku pojazdów tego typu wyniosła 137,5 g/km i była o 10,4% (16 g/km) mniejsza niż w porównywalnym czasie roku 2017.Emisja CO2 w wynajmie dlugoterminowym – II kw. 2018

Branża Rent a Car ze wzrostem 28,7% r/r po drugim kwartale

Drugi kwartał 2018 r. był również bardzo udany dla branży Rent a Car, reprezentowanej w PZWLP przez 7 dużych sieciowych, polskich i międzynarodowych wypożyczalni samochodów. Na koniec czerwca łączna flota firm Rent a Car w PZWLP** w usługach wynajmu krótkoterminowego (1-30 dni) oraz średnioterminowego (1 miesiąc – 2 lata) wynosiła blisko 19 tys. aut (18.714), co oznacza, że branża odnotowała wzrost na poziomie 28,7% r/r.Tempo wzrostu branzy Rent a Car – II kw. 2018

W I półroczu 2018 r. firmy PZWLP kupiły ¼ wszystkich nowych aut osobowych sprzedanych w salonach

Biorąc pod uwagę całokształt działalności 20 firm należących do Polskiego Związku Wynajmu i Leasingu Pojazdów (PZWLP), a więc przede wszystkim usługi wynajmu krótko-, średnio- i długoterminowego samochodów, ale również leasing finansowy aut, firmy PZWLP zakupiły w całym I półroczu 2018 roku łącznie prawie 63 tys. (62.841) nowych samochodów osobowych. Oznacza to, że 1/3 (33,2%) nowych aut osobowych kupowanych w I półroczu 2018 roku przez przedsiębiorców w polskich salonach oraz niemalże 1/4 (23%) samochodów sprzedanych w tym czasie ogółem (do klientów instytucjonalnych i osób prywatnych łącznie) zostało nabyte przez firmy należące do PZWLP ***.

  • * – bez floty firmy Athlon Car Lease
  • ** – bez floty firmy Avis Budget / Jupol – Car
  • ***– Firmy PKO Leasing i mLeasing są również członkami ZPL (Związku Polskiego Leasingu).

Kilka zaskoczeń z europejskich gospodarek

Adam Ujazdowski
-
0
Kilka zaskoczeń z europejskich gospodarek

Wtorek obfituje w istotne dane gospodarcze z obu stron Atlantyku. Pierwsze odczyty ze strefy euro były nieco inne od oczekiwań i przyniosły kilka ciekawych informacji.

Dzisiejsze wstępne szacunki pokazały, że ekspansja gospodarcza we wspólnym europejskim bloku w drugim kwartale była nieco słabsza niż zakładali ekonomiści. W ujęciu rocznym wzrost spowolnił z 2,5% notowanych w pierwszym kwartale do 2,1% w drugim, podczas gdy oczekiwano wyniku na poziomie 2,2%. W ujęciu kwartalnym ekspansja wyniosła 0,3% i również była niższa od oczekiwań i odczytu z pierwszego kwartału (0,4% i 0,4%). W ujęciu kwartalnym ekspansja gospodarek strefy euro była najniższa od niemal dwóch lat.

Pewne zaskoczenia przynosi również spojrzenie na to, jak radziły sobie wybrane kraje w porównaniu do początku roku. W przeciwieństwie do pierwszego kwartału okres kwiecień-czerwiec był wyraźnie lepszy dla Niemiec, które doświadczyły kwartalnej ekspansji rzędu 0,5% (pierwszy kwartał przyniósł wzrost o 0,3%), gorzej niż w pierwszym kwartale radziły sobie natomiast m.in. Hiszpania, Austria i Włochy.

Na plus zaskoczyła natomiast dynamika cen – inflacja CPI niespodziewanie przyspieszyła z poziomu 2% notowanego w czerwcu do 2,1% w lipcu. Tym samym inflacja w strefie euro osiągnęła najwyższy poziom od końcówki 2012 r. Co istotne, wygląda na to, iż na wzrost inflacji w pewnym stopniu wpłynęła również wewnętrzna presja cenowa – inflacja bazowa bowiem również wzrosła o 0,2 p.p. i osiągnęła poziom 1,1% rocznie.

W przeciwieństwie do tej w strefie euro, dynamika cen w Polsce nie przyspieszyła. Inflacja CPI w lipcu wyniosła 2% w ujęciu rocznym, tyle samo, co miesiąc wcześniej. Tym samym rozczarowała konsensus, liczący na lekkie drgnięcie wskaźnika.

SPOJRZENIE NA GŁÓWNE WALUTY

EUR

Kurs EUR/PLN w poniedziałek spadł o 0,3%, wahając się w widełkach 4,27-4,29. Wspólna europejska waluta doświadczyła wczoraj umocnienia, co pozwoliło na wzrost również innym europejskim walutom (w tym złotemu, który m.in. z tego powodu zakończył dzień umocnieniem). Wzrost wspólnej waluty był interesujący biorąc pod uwagę, iż dane napływające wczoraj z europejskich gospodarek były słabe. Rozczarowała zarówno hiszpańska, jak i niemiecka inflacja, co mogło wywołać pewne obawy o dynamikę cen w całej strefie euro (jak już dzisiaj wiemy – nieuzasadnione). Wspólnej walucie we wzroście nie przeszkodziły istotnie również lepsze dane z USA, które napłynęły w drugiej części dnia.

GBP

Kurs GBP/PLN w poniedziałek spadł o 0,6%, wahając się w widełkach 4,82-4,79. Brytyjska waluta zakończyła wczorajszy dzień osłabieniem w relacji do wspólnej europejskiej waluty (z uwagi na siłę EUR) i umocniła się w relacji do dolara amerykańskiego (z uwagi na słabość USD i siłę EUR). Brak istotnych impulsów wewnętrznych sprawił, że wahania szterlinga w relacji do ważonego koszyka walut były jednak ograniczone.

Zainteresowani brytyjską walutą obecnie czekają na drugą część tygodnia – wtedy bowiem poznamy nowe, ważne dane PMI z brytyjskiej gospodarki oraz, co jeszcze bardziej istotne – w czwartek Bank Anglii prawdopodobnie po raz kolejny podniesie stopy procentowe.

USD

Kurs USD/PLN w poniedziałek spadł o 0,8%, wahając się w widełkach 3,64-3,68. Amerykańska waluta odznaczała się wczoraj słabością w relacji do koszyka walut. Dolarowi wczoraj nie sprzyjała przede wszystkim siła euro.

Wyprzedaż dolara amerykańskiego wyhamowała w drugiej części dnia, po wejściu na rynek Amerykanów i publikacji lepszych od oczekiwań danych z rynku nieruchomości. W czerwcu obywatele USA nieco chętniej nabywali nieruchomości mieszkaniowe – indeks podpisanych umów kupna domów wzrósł o 0,9% w porównaniu do poprzedniego miesiąca i był wyższy od oczekiwań 0,4%. Dane są niezwykle zmienne, dodatkowo w czerwcu indeksowi łatwiej było wzrosnąć (po ostatnim spadku), dobry czerwcowy odczyt niejako przerywa jednak słabą passę ostatnich publikacji z rynku nieruchomości.

Dziś w drugiej części dnia poznamy stosunkowo dużo odczytów z amerykańskiej gospodarki. Szczególną uwagę warto poświęcić danym o inflacji, które pójdą na pierwszy ogień, indeks PCE jest bowiem jednym z najbardziej istotnych wskaźników dynamiki cen dla Rezerwy Federalnej. Zgodnie z oczekiwaniami presja cenowa w czerwcu pozostała wysoka: zarówno sam wskaźnik, jak i bazowy indeks mają pozostać na poziomach z maja, czyli odpowiednio 2,3% i 2% w ujęciu rocznym.

KLUCZOWE PUBLIKACJE

  • 14:30 – dane o inflacji PCE i kosztach zatrudnienia w USA w czerwcu
  • 15:00 – dane z amerykańskiego rynku nieruchomości w maju
  • 15:00 – indeks Chicago PMI w lipcu
  • 16:00 – wskaźnik zaufania konsumentów Conference Board w USA w lipcu

Autor: Roman Ziruk, Ebury Polska

Eesti Energia z wyższym zyskiem netto w II kwartale 2018 r.

Adam Ujazdowski
-
0
Eesti Energia z wyższym zyskiem netto w II kwartale 2018 r.

Estoński koncern energetyczny Eesti Energia, do którego należy działający w Polsce Enefit, w II kw. 2018 r. wypracował zysk netto na poziomie 15 mln euro, co oznacza wzrost o 12% r/r. Przychody ze sprzedaży wyniosły 186 mln euro (wzrost o 5% r/r), a ich wzrost wynikał głównie z wyższych cen rynkowych energii elektrycznej i ropy bitumicznej.

– Ubiegły kwartał charakteryzował się wzrostem rynkowych cen energii. Średnia cena energii elektrycznej na giełdzie energii Nord Pool wyniosła 42,1 euro/MWh i była o 37% wyższa niż w tym samym okresie przed rokiem. Średnia cena energii elektrycznej w II kwartale była praktycznie taka sama jak zimą, gdy konsumpcja energii jest większa, a ceny zwykle najwyższe w ciągu roku – powiedział Andri Avila, dyrektor finansowy Eesti Energia.

Tak znaczący wzrost cen energii elektrycznej był spowodowany niskim poziomem wody w zbiornikach retencyjnych w Skandynawii, trzykrotnym wzrostem rok do roku ceny uprawnień do emisji CO2 oraz wzrostem cen węgla i gazu.

W porównaniu do poprzedniego roku, zarówno produkcja energii elektrycznej jak i ropy bitumicznej była niższa w II kwartale br. ze względu na wykonywane na dużą skalę prace serwisowe. W II kwartale br. Eesti Energia wyprodukowała 2 TWh energii elektrycznej (spadek o 17% r/r) i 90 tys. ton ropy bitumicznej (spadek o 15% r/r). Niemniej jednak, Estonia wciąż pozostaje jednym z nielicznych krajów w regionie eksportujących energię elektryczną. – Latem wykonane zostaną wszystkie niezbędne prace konserwacyjne w naszych elektrowniach, aby z pełną mocą mogły pracować podczas okresu jesiennego i zimowego, kiedy zużycie energii elektrycznej jest największe – powiedział Andri Avila.

W czerwcu br. w elektrowni Auvere, największej przemysłowej inwestycji w Estonii, odbyła się planowana przerwa serwisowa przed odbiorem budowy. Elektrownia przeszła wszystkie niezbędne testy związane z planowanym na III kwartał odbiorem obiektu przez Eesti Energia od generalnego wykonawcy, firmy General Electric. W budowę nowej elektrowni Eesti Energia zainwestowała dotychczas 581 mln euro.

W maju spółka Enefit Green wchodząca w skład Grupy Eesti Energia przejęła Nelja Energia, producenta energii odnawialnej w krajach bałtyckich. Nelja Energia jest właścicielem m.in. 17 farm wiatrowych w Estonii i na Litwie o całkowitej mocy 287 MW. Do finalizacji transakcji wymagana jest jeszcze zgoda właściwych organów ds. konkurencji. Przejęcie Nelja Energia pomoże Eesti Energia w osiągnięciu celu strategicznego jakim jest zwiększenie udziału energii elektrycznej produkowanej ze źródeł odnawialnych do 40% w portfelu produkcyjnym Grupy do 2022 r.

– Wzrost wyników finansowych Eesti Energia jest z całą pewnością potwierdzeniem silnej pozycji Grupy. Dla nas i naszych partnerów to także gwarancja solidnego zaplecza w postaci państwowej spółki z wieloletnim doświadczeniem, z którego korzystamy w ramach naszej działalności w Polsce – komentuje Maciej Kowalski, dyrektor zarządzający Enefit Polska z grupy Eesti Energia.

Enefit w Polsce i w regionie Morza Bałtyckiego

Poza Estonią Eesti Energia obecna jest również w Polsce, na Litwie i Łotwie oraz w Szwecji i Finlandii, gdzie działa pod marką Enefit. W Polsce działalność Enefit opiera się przede wszystkim na sprzedaży energii elektrycznej i gazu ziemnego na terenie całego kraju za pośrednictwem kanału partnerskiego (oferta skierowana do małych i średnich przedsiębiorstw) oraz własnego zespołu handlowego (oferta dla dużych firm). Ponadto działalność Enefit obejmuje również sektor energii odnawialnej, w tym m.in. sprzedaż instalacji fotowoltaicznej skierowaną do MŚP czy zakup energii od wytwórców źródeł odnawialnych.

Na Łotwie, Enefit jest obecny od 2006 r., a w ubiegłym roku stał się także drugim co do wielkości dostawcą gazu ziemnego. Enefit prowadzi także sprzedaż energii i gazu na Litwie. W II kw. 2018 r. udziały rynkowe Eesti Energia w tych dwóch krajach wyniosły odpowiednio 15,7% i 8,6%. Od marca br. Enefit obecny jest także w Szwecji i Finlandii.

***

Poniższa tabela prezentuje wyniki finansowe i operacyjne Grupy Eesti Energia:

  II kw. 2018 II kw. 2017 Zmiana I półrocze 2018 I półrocze 2017 Zmiana
Przychody

(mln euro)

 185,8 177,5 +4,7% 414,4 392,8 +5,5%
EBITDA
(mln euro)		 53,0 63,9 -17,1% 129,8 150,4 -13,7%
Zysk netto
(mln euro)		 14,7 13,1 +12,0% 55,2 61,4 -10,1%
Sprzedaż energii elektrycznej (GWh) 2 115 2 344 -9,7% 4 739 5 018 -5,6%
Sprzedaż ropy łupkowej

(tony)

 101 000 104 000 -3,1% 185 000 181 000 +2,0%

 

Notowania złota, kurs dolara – Analiza techniczna rynków finansowych

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Notowania złota, kurs dolara – Analiza techniczna rynków finansowych

Od maja bieżącego roku kalendarzowego notowania wszystkich surowców znalazły się pod wpływem silnej podaży. W tym przypadku możemy wręcz mówić o strachu. Sam indeks Bloomberg Commodity przez kilka miesięcy stracił na wartości 10 procent. Przecena dotknęła wszystkie surowce, nawet metale szlachetne.

Dlaczego tak się stało? Wszystko przez… wojnę handlową. Chiny są głównym importerem surowców na świecie. Bez wątpienia są także głównym eksporterem gotowych towarów. Jeżeli cło nakładane na chińskie produkty da się we znaki, to zostanie zmniejszony eksport do największego konsumenta świata – Stanów Zjednoczonych. Gdy do tego dojdzie, to Chiny będą musiały obniżyć produkcję, co przełoży się na mniejszy import surowców.

Pomimo tego, że giełda w Stanach Zjednoczonych nie została dotknięta wyższym cłem, to pozostałe instrumenty już tak. Wystarczy spojrzeć na wspomniane metale szlachetne, surowce energetyczne, czy też notowania walut surowcowych.

Notowania złota, interwał tygodniowy

Notowania złota, interwał tygodniowy

Źródło: Admiral Markets

Na interwale tygodniowym wojna handlowa zepchnęła złoto na mocny poziom wsparcia 1200-1230 USD za uncję złota. Ostatnie tygodniowe świece wskazują na prawdopodobieństwo mocniejszego odbicia, tak samo jak oscylator stochastyczny. Oprócz tego warto zwrócić uwagę na pozycjonowanie się dużych graczy na rynku, o czym pisaliśmy tydzień temu. W takich warunkach bazowym scenariuszem pozostanie mocniejsza korekta.

USDPLN – czas na umocnienie

Pierwszy impuls wzrostowy na notowaniach USDPLN przypadł na połowę kwietnia, trwał przez 7 tygodni. Został zakończony minimalną korektą. Po dwóch tygodniach po raz kolejny zobaczyliśmy impuls wzrostowy, aczkolwiek był bardzo słaby. Ostatnie Pin Bary mogą sugerować na możliwe odwrócenie ostatniego ruchu.

Notowania USDPLN, interwał tygodniowy

Notowania USDPLN, interwał tygodniowy

Źródło: Admiral Markets

Zatem z punktu widzenia analizy technicznej w dalszym ciągu możemy mówić o trendzie wzrostowym, ale przy samej analizie indeksu warto spojrzeć na indeks WIG 20. W ostateczności dla polskiej waluty najważniejszy jest napływ kapitału zagranicznego, co widać po zachowaniu największych polskich spółek. Poniżej została przedstawiona grafika indeksu WIG 20 na tle kursu walutowego PLNUSD.

wig 20 i plnusd

Źródło: Bloomberg

Jak widać notowania PLNUSD (kolor zielony) są opóźnione względem notowań WIG 20. Dlaczego? Ponieważ wzrost indeksu WIG 20 ociepla stosunki inwestorów oraz zmniejsza awersje do ryzyka. Dodatnie stopy zwrotu zachęcają również inwestorów do większej aktywności, dlatego po jakimś czasie dochodzi do umocnienia polskiej waluty. Z tego powodu ostatni wzrost notowań indeksu WIG 20 daje większe prawdopodobieństwo umocnienia polskiej waluty względem dolara amerykańskiego.

Zatem przy dalszej zwyżce polskiego indeksu bazowym scenariuszem pozostanie deprecjacja USDPLN w okolicę 3.58. Jeżeli sprzedającym uda się pokonać wspomniane wsparcie, to długoterminowym celem będzie poziom 3.37.

Dział Analiz Admiral Markets

Jeden jen problem mniej

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Jeden jen problem mniej

Agresywna polityka luzowania od lat prowadzona przez Bank Japonii nie daje zadowalających rezultatów pod postacią powrotu inflacji na wyższe pułapy i trwałego ożywienia koniunktury. Generuje ona jednocześnie coraz większe koszty i wypaczenia w funkcjonowaniu systemu finansowego. Dlatego też BoJ zdecydował się nieco uelastycznić zasady prowadzenia polityki. Zrobił to jednak przy bardzo gołębim nastawieniu, co rozmyło wydźwięk zmian w modus operandi, które zostały przedstawione w dość mglisty, mało konkretny sposób.

Dla rynku najważniejsze będzie jak Bank Japonii będzie interweniował na rynku obligacji w przypadku silniejszych od pożądanych odchyleń od celu dla rentowności dziesięciolatki (na poziomie 0 proc.). Odpowiedzi na to pytanie nie poznaliśmy dziś, ponieważ obniżenie projekcji inflacji i nowe forward guidance w zakresie utrzymywania poziomu stóp nie pozwoliły na większy ruch obligacji skarbowych. Uelastycznienie polityki to nie tylko większa pobłażliwość dla odchylania się rentowności długu od celu, ale też modyfikacja skupu ETF (w kierunku szerszego rynku) oraz wyłączenia z zastosowania ujemnych stóp korzystne dla największych megabanków.

Można zatem powiedzieć, że ogólny wydźwięk posiedzenia jest bardziej gołębi niż zakładał to rynek, ograniczając ostatnio krótką pozycję na jenie. Ryzyko umocnienia japońskiej waluty przez politykę monetarną wyparowało. Perspektywy kursu USD/JPY pozostają wzrostowe tak długo jak kurs jest ponad 110,60. Nie oznacza to jednak, że istnieje pole do natychmiastowego marszu kursu na nowe maksima. Przede wszystkim dolar wszedł w fazę letniego marazmu i konsolidacyjnego charakteru notowań. Niebagatelnym zagrożeniem stają się również załamujące się kursy technologicznych gigantów w USA, czyli spółek, które stanowiły fundament siły amerykańskiego rynku akcji. NASDAQ spadł w trzy sesje prawie 4 proc. Choć oczywiście nie jest to paniczna wyprzedaż, ale zaledwie najsilniejszy spadek od marca, to czar sektora technologicznego wyraźnie prysł. Nowych liderów hossy nie widać na horyzoncie – ostatnie zwyżki były zasługą wąskiego grona spółek. Może to generować trwalsze schłodzenie nastrojów (zgodne z szablonem sezonowym, w którym sierpień to jeden z najgorszych miesięcy dla amerykańskich indeksów), które byłoby niekorzystne dla bardziej ryzykownych walut, w tym świata EM. W tym świetle nie widzimy przestrzeni by w sierpniu złoty mógł kontynuować lipcowe umocnienie. Spodziewamy się utrzymywania kursu EUR/PLN wokół 4,30. EUR/USD utrzymuje konsolidacyjny charakter handlu, na podejście do 1,1850 mogłoby pozwolić wyjście ponad strefę 1,1740-60. Obecnie jawi się nam ono jako mało prawdopodobne. Podwyższonej zmienności można oczekiwać w tym tygodniu w notowaniach funta. Po czwartkowym posiedzeniu Banku Anglii większość rynku oczekuje podwyżki, ale seria rozczarowujących danych makro w ostatnich tygodniach przemawia za tym, że będzie to „gołębia podwyżka”, tj. bez sygnałów, że kolejna nastąpi prędko.

Sporządził:
Bartosz Sawicki
DM TMS Brokers S.A.

Polski nie stać na darmowe autostrady

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Polski nie stać na darmowe autostrady

Dotychczasowy system opłat za autostrady się sprawdził. Do Krajowego Funduszu Drogowego na budowę dróg przyniósł już 10 miliardów złotych. Koszty wyniosły zaledwie 16 proc. tej sumy, na co składają się płace oraz rozszerzenie i zysk dla operatora. Jest to bardzo szczelny, jeden z najbardziej efektywnych systemów na świecie. Niestety w 2014 roku pomysł został zarzucony, kiedy minister Bieńkowska zapowiedziała likwidację bramek i szlabanów oraz przejście na system elektroniczny. Obecnie Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa milczy i nadal nie wiemy, jak zmieni się drogowy system płatności. W listopadzie 2018 Główny Inspektor Transportu Drogowego przejmie go od obecnego, prywatnego operatora – firmy Kapsch. Jakie udogodnienia dla kierowców wprowadzi?

– W tej chwili został dopiero ogłoszony szybki przetarg na znalezienie firmy, która dostarczy wiedzę techniczną i biznesową w zakresie tego systemu. Jako uzasadnienie takiej szybkiej ścieżki działań samo ministerstwo wskazuje brak kompetencji do jego prowadzenia – powiedział serwisowi eNewsroom Adrian Furgalski, wiceprezes ZDG TOR – Przetarg był jednak opóźniony z winy samego resortu. Gdyby nie to, pewnie nadal mielibyśmy obecnego operatora płatności lub wybrany zostałby nowy. Sytuacja, jaka ma miejsce teraz – kiedy udaje się uniknąć samochodów z rodzinami tkwiącymi w korkach w drodze na wakacje – jest prowizoryczna. Należałoby określić kiedy i w jakim sposób system będzie rozszerzany. Dzisiaj możliwość jeżdżenia po większości dróg bez opłat jest bardzo wygodna dla kierowców, jednak nie stać nas na to, aby autostrady te pozostały darmowe. Nawet Stany Zjednoczone czy Niemcy, gdzie w większości przypadków infrastruktura jest za darmo, przypłaciły to złym stanem technicznym dróg. Teraz szukają sposobu na pozyskanie dodatkowych środków od kierowców – dodał Furgalski.

Kiedy urząd skarbowy nie musi informować o wszczęciu kontroli?

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Kiedy urząd skarbowy nie musi informować o wszczęciu kontroli?
Justyna Jarosz, ekspert wFirma.pl
Justyna Jarosz, ekspert wFirma.pl

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą muszą liczyć się z możliwością poddania kontroli podatkowej. Zwykle organy podatkowe informują o zamiarze wszczęcia kontroli, jednakże w określonych sytuacjach fiskus może rozpocząć czynności kontrolne bez wcześniejszej zapowiedzi.

Zakres kontroli podatkowej obejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy podatnik wywiązuje się z obowiązków podatkowych względem urzędu skarbowego. Przedsiębiorca, który ma zostać poddany kontroli, musi być o tym fakcie uprzednio powiadomiony przez właściwy organ podatkowy w określonym terminie. Wówczas ma on czas na przygotowanie się do procedur kontrolnych. Jednakże w sytuacjach, w których istnieje podejrzenie łamania prawa bądź działania na niekorzyść interesu publicznego, kontrola może być niezapowiedziana.

Terminy zawiadomienia o przeprowadzeniu kontroli

Na mocy art. 48 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców organ podatkowy jest zobowiązany do powiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli. Co ważne, czynności kontrolne mogą rozpocząć się nie wcześniej niż po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia i nie później niż 30 dni przed. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w tym terminie, wówczas jej rozpoczęcie wymaga ponownego zawiadomienia.

Zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli powinno zawierać:

  • oznaczenie organu,
  • datę i miejsce wystawienia,
  • oznaczenie przedsiębiorcy,
  • wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli,
  • imię, nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji.
Ważne!

Przedsiębiorca ma także możliwość wnioskowania o przyspieszenie terminu kontroli, wówczas istnieje możliwość jej rozpoczęcia przed upływem 7 dni.

Co ciekawe, powyższy termin nie odnosi się do czynności związanych z pozyskiwaniem próbek, dokonywaniem oględzin, także pojazdów, bądź dokonywaniem pomiarów. Wymienione czynności mogą zostać przeprowadzone przez organ podatkowy przed upływem 7 dni od dostarczenia zawiadomienia, lecz nie mogą one obejmować ingerencji w dokumentację firmową. Występuje także ograniczenie czasowe co do ich wykonywania:

  • czynności związane z pobieraniem próbek i dokonywaniem oględzin nie mogą przekraczać jednego dnia roboczego,
  • czynności związane z dokonywaniem pomiarów nie mogą przekraczać kolejnych 24 godzin liczonych od chwili rozpoczęcia tych czynności.

Kiedy urząd skarbowy nie musi informować o wszczęciu kontroli?

W określonych sytuacjach organy podatkowe mogą wszcząć postępowanie kontrolne bez konieczności zawiadamiania kontrolowanego. Może to jednak nastąpić w ściśle określonych przypadkach, które reguluje art. 48 ust. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, zgodnie z którą  zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się m.in., jeśli:

  • kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej lub przepisów prawa Unii Europejskiej,
  • kontrola może przyczynić się do przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia,
  • istnieje uzasadnione podejrzenie zagrożenia życia lub zdrowia,
  • przedsiębiorca nie posiada adresu zamieszkania lub adresu siedziby bądź doręczanie powiadomienia na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione,
  • kontrola zostanie przeprowadzona na podstawie odrębnych przepisów.

Jedną z ustaw precyzujących sytuacje, w których organy podatkowe nie mają obowiązku informowania o rozpoczęciu procedur związanych z kontrolą podatkową, jest Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 282c tej ustawy podatnik nie jest informowany o zamiarze wszczęcia kontroli, jeśli:

  • dotyczy możliwych nieprawidłowości przy zwrotach różnicy podatku lub zwrotach podatku VAT naliczonego,
  • ma zostać wszczęta na żądanie organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe,
  • istnieje podejrzenie o nieujawnionych źródłach przychodu,
  • dotyczy niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej,
  • ma być podjęta w oparciu o informacje uzyskane na podstawie przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
  • zostaje wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu, gdy czynności kontrolne są niezbędne przeciwdziałaniu popełnieniu przestępstwa skarbowego,
  • ma charakter doraźny dotyczący ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, użytkowania kasy rejestrującej lub sporządzania spisu z natury,
  • dotyczy podatku od wydobycia niektórych kopalin,
  • ma charakter doraźny dotyczący sprawdzenia zachowania warunków zawieszenia działalności gospodarczej,
  • podatnik jest zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym w administracji,
  • podatnik nie ma miejsca zamieszkania lub adresu siedziby albo doręczanie pism na podane adresy było bezskuteczne lub utrudnione.

Uzasadnienie braku zawiadomienia o wszczęciu kontroli

Organy podatkowe, odstępując od zawiadomienia o wszczęciu kontroli podatkowej, każdorazowo muszą wskazać przyczyny swojej decyzji oraz właściwie ją udokumentować w protokole kontroli. Brak właściwego uzasadnienia przyczyn niepowiadomienia podatnika o wszczęciu kontroli może stanowić podstawę do podważenia wyników przeprowadzonych czynności kontrolnych.

Art. 48 ust. 10 ustawy Prawo przedsiębiorców

Uzasadnienie przyczyny braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli umieszcza się w protokole kontroli.

Nieuzasadnienie przyczyn braku zawiadomienia o rozpoczęciu kontroli może uniemożliwić jej wszczęcie z art. 48 ust. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, czyli kontroli bez zawiadomienia, co może być jednym z postulatów przyczyniającym się do uchylenia decyzji wydanej przez organy podatkowe po przeprowadzeniu kontroli.

Justyna Jarosz, Ekspert wFirma.pl

Programy lekowe – zarządzenie NFZ łamie prawo

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Programy lekowe – zarządzenie NFZ łamie prawo

Propozycja nowego zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia doprowadzi do tego, że ani lekarz, ani pacjent nie będą mieli wpływu na wybór leku stosowanego w terapii w szpitalu. Zdaniem Pracodawców RP projekt NFZ może być niezgodny z prawem oraz nieracjonalny pod względem ekonomicznym.

Pracodawcy RP w ramach konsultacji społecznych ocenili projekt zarządzenia Prezesa NFZ w sprawie określania „warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie programy lekowe”. Ma ono kluczowe znaczenie dla przebiegu leczenia szpitalnego, określa bowiem jakim lekiem i w jaki sposób ma być leczony pacjent.
Niestety projekt zawiera szereg wad – nie tylko pod względem prawnym lub kwestii finansowania, ale i groźnych dla zdrowia pacjentów.

Niezgodność z prawem

W projekcie zarządzenia Prezesa NFZ znalazły się zapisy zawierające tzw. współczynniki korygujące. Premiują one zakup konkretnych substancji czynnych lub konkretne formy podania substancji czynnych, które spełnią odpowiednio niski próg kosztowy – poprzez przyznanie szpitalom je kupującym dodatkowych środków na diagnostykę lub podanie leku.

To zdecydowane nadużycie ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia ponieważ powoduje zakłócenie konkurencji na rynku leków – a w skrajnym przypadku także w obrębie określonego programu lekowego. Zarządzenie skutkuje tym, że cena zawarta w decyzji administracyjnej staje się nieaktualna – powstaje więc pytanie kto jest kreatorem polityki lekowej w Polsce.

Prawa pacjenta

Współczynniki korygujące wpłyną na preferencje zakupowe szpitali, tym samym zarówno pacjent jak i lekarz zostaną postawieni przed faktem dokonanym. W przypadku premiowania formy podania lub określonych substancji czynnych w ramach programu lekowego – lekarze i pacjenci będą zmuszeni do korzystania z produktów „premiowanych” współczynnikiem korygującym, niezależnie od ich stanu zdrowia i indywidualnych potrzeb . Tymczasem lekarz jest zobowiązany do prowadzenia terapii zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, a nie z preferencjami cenowymi NFZ.

Ponadto Prezes NFZ nie chce ujawniać pacjentom tego, czym będą leczeni. Zarówno w karcie wydania leku jak i karcie zgody pacjenta na udział w programie lekowym pacjent wyraża zgodę na leczenie określoną substancją czynną, a nie nazwą handlową leku. Nie będzie tym samym możliwości efektywnego zgłaszania niepożądanych działań leków.
Dotyczy to także leków biologicznych, często wymagających zwiększonego raportowania działań niepożądanych (z uwzględnieniem numeru serii). Dlatego zapisy tego zarządzenia są niezgodne z treścią i planami zawartymi w polityce lekowej państwa na lata 2018-2022, która planuje zwiększenie liczby zgłaszanych działań niepożądanych.

Wprowadzone zmiany mogą też wywołać falę pozwów zbiorowych. Wystarczy tylko by jeden pacjent uprawdopodobnił, że podmiot leczniczy nie przestrzega prawa do informacji – nie udziela pełnej informacji o leku, a tylko o jego substancji czynnej. Rzecznik Praw Pacjenta zyska wtedy prawo prowadzenia postępowania wobec tego podmiotu domniemując, że dochodzi tam do zbiorowego naruszenia praw pacjenta. W przypadku takiego postępowania, jeśli podmiot nie odstąpi od tej praktyki, Rzecznik Praw Pacjenta może nałożyć na szpital karę pieniężną do wys. 50 tyś. zł.

Finanse publiczne

W opinii Pracodawców RP trudne do uzasadnienia jest premiowanie substancji czynnej w zależności od formy jej podania. Narodowy Fundusz Zdrowia premiuje podawanie leku w droższej formie podania, w trybie pełnej hospitalizacji – zamiast tańszej w trybie ambulatoryjnym. A przecież projekt jest tworzony w sytuacji, gdy Narodowy Fundusz Zdrowia poszukuje oszczędności w związku z roszczeniami płacowymi różnych grup zawodowych.

W dodatku za premiowanie droższej formy podania Narodowy Fundusz Zdrowia będzie płacił świadczeniodawcom. De facto będzie więc tracił dwukrotnie – raz gdy będzie płacił za droższe procedury i drugi raz, gdy będzie płacił dodatkowe środki za wykonanie tych droższych procedur. Uważamy, że pozostawienie pełnej konkurencji cenowej w każdej grupie limitowej jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia finansów NFZ.

Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej

Za 42 lata emerytów będzie więcej niż płatników składek

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Za 42 lata emerytów będzie więcej niż płatników składek
Grzegorz Chłopek, Prezes Zarządu Nationale-Nederlanden PTE
Grzegorz Chłopek, Prezes Zarządu Nationale-Nederlanden PTE

Z raportu Komisji Europejskiej, dotyczącego wyzwań związanych ze starzeniem się społeczeństw wynika, że w 2060 r. w Polsce, emerytów będzie więcej niż pracujących. Mimo to, dzisiejsi milenialsi wciąż nie są skoncentrowani na snuciu dalekosiężnych planów – zwłaszcza tych emerytalnych. Konieczną kwestią jest więc zachęcenie młodych ludzi do zadbania – już dziś – o własną przyszłość, nie odkładając tego na później. 

Beztroskie podejście młodych pracowników nie zmienia się od lat, choć powinno w kontekście obecnych tendencji demograficznych. Komisja Europejska wskazuje, że stopa zastąpienia, czyli relacja pierwszej emerytury do ostatniego wynagrodzenia, spadnie z 55 proc. w 2016 r. do około 26 proc. w roku 2060 i 25 proc. w 2070 r. Nawet przy założeniu wzrostu wskaźnika aktywności zawodowej odsetek emerytów zwiększy się z 53,8 emeryta w 2016 r. do 106,3 emeryta na 100 zatrudnionych w 2060 r. Czyli za 42 lata emerytów będzie więcej niż płatników składek. Żyjemy bowiem coraz dłużej co potwierdzają prognozy dla krajów rozwiniętych. Pokazują one, że prawdopodobieństwo tego, że dzisiejsze dzieci dożyją 100 lat przekracza już 50 proc.

Pozytywnie nie nastrajają również dane GUS, który dodatni przyrost naturalny w Polsce odnotował po raz ostatni w 2010 roku. Konsekwencje tych zmian, związanych z rosnącym wskaźnikiem obciążenia demograficznego, w przyszłości szczególnie odczują właśnie milenialsi. Eksperci alarmują, o palącej konieczności zwiększenia wśród młodzieży zainteresowania tematem bezpieczeństwa finansowego i oszczędzaniem na emeryturę.

Oszczędzanie z korzyścią

Czarne przewidywania łagodzi nieco raport Nationale-Nederlanden „Dojrzałość Finansowa Polaków”, z którego wynika, że aż 1/3 osób w wieku 25-29 lat odkłada oszczędności na emeryturę. Dlatego też niezmiernie istotna jest dalsza inspiracja nowego pokolenia i edukacja dotycząca dobrowolnego oszczędzania na emeryturę. Pamiętajmy, że każde dodatkowe środki odłożone dziś, dają szansę na wyższe świadczenia w przyszłości.

Na dobry początek, oprócz krótkoterminowych depozytów, dających szansę na budowanie oszczędności, warto zwrócić uwagę na produkty, które pozwalają także zoptymalizować obciążenia podatkowe, czyli IKZE i IKE. Jak pokazują raporty, Polacy nie wykorzystują całkowitego potencjału tych produktów. I tak w 2017 r. liczba kont IKZE, na które dokonano wpłat, wyniosła zaledwie 198 tys., a IKE 314 tys. Aczkolwiek w porównaniu z rokiem 2016, w 2017 aktywa IKZE wzrosły o 628 mln PLN, natomiast IKE o 1,306 mld PLN. Pod względem dynamiki IKZE zdecydowanie góruje nad wszystkimi formami dobrowolnego oszczędzania, w tym nad IKE (aktywa zgromadzone w IKZE wzrosły o 58 proc. rok do roku, a w IKE o niecałe 20 proc.) co nie dziwi zważywszy, że IKZE przynosi zdecydowanie najlepsze korzyści podatkowe. 

Dodatkowy impuls

Nową generację pracowników zainteresować powinien również pomysł wprowadzenia Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK), który ma stać się powszechnym sposobem dobrowolnego oszczędzania na emeryturę. To rozwiązanie ma szansę zachęcić Polaków, w tym także przedstawicieli pokolenia Y, do regularnego, długoterminowego oszczędzania. Istotnym elementem PPK jest wspólne działanie pracownika, pracodawcy i Skarbu Państwa, co powinno stanowić dodatkowy impuls do odkładania pieniędzy na emeryturę. Nie bez znaczenia są także zachęty fiskalne w postaci zwolnienia z podatku od dochodów kapitałowych.

Dzięki uczestnictwu w PPK pracownicy będą mieli szansę na zgromadzenie dodatkowego kapitału, który będą mogli wykorzystać przede wszystkim jako dodatkowe świadczenie wypłacane w okresie emerytalnym. O tym, jaka forma wypłaty tego świadczenia będzie preferowana, zadecydują sami zainteresowani, przy zachowaniu warunku, że okres wypłaty nie może być krótszy niż 10 lat. To rozwiązanie może więc stanowić realną odpowiedź na wyzwania demograficzne, z jakimi będzie musiało się zmierzyć pokolenie milenialsów – a im wcześniej zaczną oszczędzać, tym większe szanse, że ich świadczenia na emeryturze osiągną satysfakcjonujący poziom.

Możliwości oszczędzania jest wiele. Od decyzji podejmowanych przez młodych już dziś zależy, jak w przyszłości będą korzystać z uroków życia. Kluczowe jest uświadamianie i zachęcanie młodego pokolenia do większej inicjatywy w korzystaniu z możliwości dodatkowego zabezpieczania swojej finansowej przyszłości.

Grzegorz Chłopek, Prezes Zarządu Nationale-Nederlanden PTE S.A.

Opracowano samonagrzewające się baterie do aut elektrycznych. Nad rozwiązaniem problemu mało wydajnych ogniw pracują także Polacy

Redakcja / Materiały prasowe
-
0
Opracowano samonagrzewające się baterie do aut elektrycznych. Nad rozwiązaniem problemu mało wydajnych ogniw pracują także Polacy

Opracowano samonagrzewające się baterie do aut elektrycznych. Nad rozwiązaniem problemu mało wydajnych ogniw pracują także Polacy 6

Dynamicznie rośnie liczba samochodów elektrycznych na ulicach. Problemem w rozwoju elektromobilności są jednak baterie litowo-jonowe. Nieodporne na działania temperatury, są nawet o 25 proc. mniej wydajne przy temperaturze poniżej zera. Amerykańscy naukowcy opracowali nowy typ baterii, które mogą się same nagrzewać, a więc nie tracą właściwości w trudnych warunkach. Pomocne w rozwiązaniu problemu mało wydajnych ogniw mogą być także prowadzone w Polsce symulacje komputerowe, w których można przetestować działanie baterii w określonym środowisku.

– Zarządzanie termiką magazynu energii pojazdu jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, ale i efektywności energetycznej. Postanowiliśmy temat zgłębić, żeby dla ogniwa litowo-jonowego, które tam jest przeważnie stosowane, opracować przede wszystkim bardzo dokładne modele elektryczne, ale również termiczne. Chodzi o to, by w symulacjach komputerowych być w stanie przewidzieć przy danym cyklu jezdnym na danej trasie, jak samochodowa bateria będzie się grzała – mówi w rozmowie z agencją informacyjną Newseria Innowacje Tomasz Detka, kierownik Zakładu Elektromobilności w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji (PIMOT).

Z analizy międzynarodowej firmy doradczej Frost & Sullivan wynika, że w najbliższych latach można oczekiwać znacznego postępu technologicznego w obszarze akumulatorów do pojazdów elektrycznych. Baterie litowo-jonowe, mimo wielu zalet, nie są idealnym rozwiązaniem nie tylko z powodu wysokich kosztów zakupu, lecz także ograniczonej wydajności i nie zawsze wystarczającego poziomu bezpieczeństwa.

– Złe zarządzanie termiką czy pozwolenie na to, żeby bateria się przegrzała albo nadmiernie schłodziła, w najlepszym przypadku – szczególnie jeśli chodzi o chłodzenie – będzie powodowało, że nie możemy z niej pobrać tyle mocy, ile byśmy chcieli, czyli mamy wolniejszy samochód. Przegrzanie zaś jest szczególnie niebezpieczne, bo zachodzące wówczas w ogniwie procesy chemiczne mogą spowodować jej deformację, a ostatecznie wybuch czy zapłon takiego ogniwa – tłumaczy Tomasz Detka.

Badania przeprowadzone przez amerykański Departament Energii wykazały, że niska temperatura może wpływać na akumulatory w samochodach elektrycznych, zmniejszyć ich wydajność o ponad 25 proc., a zasięg samochodów z ok. 80 do 60 mil. Akumulatory litowo-jonowe są też podatne na wybuch przy przegrzaniu się lub przy użyciu niewłaściwej ładowarki. Naukowcy opracowują metody, które mają ograniczyć takie ryzyko.

Naukowcy z Maryland z kolei opracowali akumulator do samochodów elektrycznych, stosując ulepszone elektrody stabilizowane wysoko fluorowanym elektrolitem, które znacznie zwiększają pojemność baterii. Nad ulepszeniem baterii litowo-jonowych pracują także polscy naukowcy.

– Nie wymyślamy samej baterii czy samego ogniwa schodząc bardzo głęboko na ten poziom elektrochemiczny. Patrzymy raczej już na gotowe ogniwo i chcemy jak najlepiej zbadać jego parametry elektryczne w pierwszej kolejności, w drugiej kolejności termiczne, żeby na podstawie badań eksperymentalnych przejść do badań symulacyjnych, które są tańsze i prostsze – przekonuje ekspert.

Znajdujące się w strukturze PIMOT Centrum Bezpieczeństwa Transportu i Diagnostyki Pojazdów pozwala przetestować różne możliwe rozwiązania i sprawdzić, które z nich może okazać się najskuteczniejsze. Pomysłów, jak usprawnić baterie w samochodach elektrycznych, przybywa.

Naukowcy z Uniwersytetu Pensylwania stworzyli baterię, która może sama się nagrzewać, pozwalając na szybkie ładowanie niezależnie od zimna na zewnątrz. Kiedy czujnik temperatury podłączony do akumulatora, wykryje, że bateria znajduje się poniżej temperatury pokojowej, wysyła elektrony przepływające przez folię niklową. To powoduje, że bateria jest w pełni naładowana, dopóki nie osiągnie ponownie temperatury pokojowej. Innym rozwiązaniem jest bateria, która nie przekracza ustalonej temperatury, przed przegrzaniem może też chronić system schładzania powietrzem.

– Przyszłościową technologią jest np. zastosowanie pianek metali do chłodzenia ogniw. Ważnym zagadnieniem jest łączenie ogrzewania czy chłodzenia magazynu energii z ogrzewaniem lub chłodzeniem kabiny, możemy np. wykorzystać to powietrze, którym nagrzewamy kabinę, żeby przepływało przez magazyn energii. Chodzi o to, żeby w Polsce również mieć możliwość sprawdzenia, które rozwiązania są sensowne, żeby wspierać nasze rodzime projekty – podkreśla Tomasz Detka.

Według danych Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego, w 2017 r. w Polsce sprzedano 439 samochodów elektrycznych.

1...1 0481 0491 050...1 803Strona 1 049 z 1 803