Wartość BIK Indeksu – Popytu na Kredyty Mieszkaniowe (BIK Indeks – PKM), informuje o rocznej dynamice wartości wnioskowanych kredytów mieszkaniowych. Najnowszy listopadowy odczyt wyniósł + 23,1% i jest wyższy od odczytu październikowego o 5,7 p.p. Wartość indeksu na poziomie + 23,1% oznacza, że w listopadzie 2018 r., w przeliczeniu na dzień roboczy, banki i SKOK-i przesłały do BIK zapytania o kredyty mieszkaniowe, na kwotę wyższą o 23,1%, w porównaniu z listopadem 2017 r.
– W listopadzie 2018 r., w porównaniu do października 2018 r., wartość indeksu wzrosła o 5,7 p.p. Odczyt nadal jest bardzo wysoki, co powinno przełożyć się na wysoką sprzedaż kredytów w listopadzie, pomimo że miesiąc ten miał o jeden dzień roboczy mniej (12 listopada) – mówi prof. Waldemar Rogowski, Główny Analityk Biura Informacji Kredytowej.
– Łącznie w listopadzie o kredyt mieszkaniowy zawnioskowało 31,34 tys. osób w porównaniu do 29,73 tys. rok wcześniej (+7,1%). Średnia kwota wnioskowanego kredytu mieszkaniowego w listopadzie 2018 r. wyniosła 261,68 tys. zł, tj. o 9,4% więcej niż rok wcześniej. Wzrost indeksu, podobnie jak w poprzednich miesiącach, spowodowany jest zarówno wzrostem liczby wnioskodawców, jak i średniej kwoty wnioskowanego kredytu.
Wzrostowi liczby osób wnioskujących o kredyt mieszkaniowy sprzyja nadal bardzo dobra obecna sytuacja gospodarstw domowych, której towarzyszy optymizm, co do ich przyszłej sytuacji finansowej. Natomiast wnioskowanie o wyższe kwoty kredytów mieszkaniowych niż w 2017 r. może mieć swoje główne źródło we wzroście cen nieruchomości, choć w ostatnim kwartale wzrost cen niej jest już tak dynamiczny oraz wzroście zdolności kredytowej z uwagi na wzrost dochodów gospodarstw domowych, któremu towarzyszą nadal rekordowo niskie stopy procentowe – tłumaczy Główny Analityk BIK.
Tym samym od listopada 2015 r. w Polsce funkcjonują dwie formy nadzoru nad sektorem bankowym – makroostrożnościowa i mikrostrożnościowa. Tę ostatnią sprawuje KNF. Obie formy nadzoru łącznie obejmują działania zarówno na rzecz utrzymania stabilności pojedynczych instytucji finansowych oraz wypełniania przez nie wymogów regulacyjnych, jak i stabilności oraz bezpieczeństwa całego systemu finansowego. Zgodnie z odpowiednimi ustawami celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest między innymi zapewnienie prawidłowego funkcjonowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości. Natomiast celem nadzoru nad bankami jest między innymi zapewnienie bezpieczeństwa środków pieniężnych gromadzonych na rachunkach bankowych oraz zgodności działalności banków z przepisami ustawy Prawo bankowe, rozporządzenia UE nr 575/2013, statutem i decyzją o wydaniu zezwolenia na utworzenie banku, a także zgodności działalności prowadzonej przez banki z przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.
Nadzór jest niezwykle istotny z punktu widzenia państwa, bowiem aktywa sektora bankowego stanowią około 70% aktywów całego systemu finansowego. Sektor ten jest głównym źródłem finansowania gospodarki, a depozyty bankowe są największym składnikiem aktywów finansowych gospodarstw domowych. Dlatego szczególne znaczenie dla zachowania stabilności systemu finansowego ma utrzymanie stabilności sektora bankowego.
Celem kontroli było w szczególności sprawdzenie, czy członkowie Komitetu Stabilności Finansowej rzetelnie wypełniali obowiązki ustawowe w zakresie nadzoru makroostrożnościowego i zarządzania kryzysowego, oraz w zakresie nadzoru mikroostrożnościowego nad poszczególnymi instytucjami sektora bankowego.
Jednak niska efektywność związana z modelem biznesowym tego sektora stanowiła wyzwanie dla zyskowności banków spółdzielczych i ich zdolności do rozwoju, szczególnie w środowisku niskich stóp procentowych. W większości przypadków banki te spełniały nadzorcze wymogi kapitałowe i utrzymania płynności finansowej. Poprawę stabilności sektora banków spółdzielczych w zakresie płynności i wypłacalności mają zapewnić tworzone od 2015 r. systemy ochrony instytucjonalnej. Niepokojącym zjawiskiem była słaba jakość portfela kredytowego w tym sektorze.
NIK stwierdziła, że w ramach działań nadzorczych KNF monitorowane były zagrożenia dla stabilności tego sektora, wykonywany był nadzór analityczny nad bankami oraz przeprowadzane były inspekcje w bankach. NIK stwierdziła jednak przypadki braku skutecznych działań nadzorczych w stosunku do banków spółdzielczych, nierzetelnie prezentujących dane w formularzach samooceny przekazywanych KNF do badania i oceny nadzorczej. Na dzień 30 czerwca 2017 r. postępowaniem naprawczym było objętych siedem banków komercyjnych i 43 banki z sektora spółdzielczego. Do nadzorowania realizacji programów naprawczych w dwóch bankach spółdzielczych i w jednym banku zrzeszającym ustanowieni byli kuratorzy. NIK oceniła, że KNF nie podjęła działań w celu zapewnienia przez kuratorów poprawy efektywności wdrażania założeń programu postępowania naprawczego przez dwa banki. W związku z wyjaśnieniami Urzędu, że nie dysponuje on środkami prawnymi do oddziaływania na kuratorów, NIK wnioskowała o zwrócenie się do Ministra Finansów o podjęcie działań legislacyjnych wprowadzających dodatkowe przepisy umożliwiające KNF oddziaływanie dyscyplinujące na kuratorów celem zapewnienia skuteczności i efektywności wdrażania programów postępowania naprawczego i planów naprawy. Obecnie jedynym rozwiązaniem, jakie może być zastosowane, jest rozwiązanie radykalne w postaci odwołania kuratora. NIK stwierdziła także, że na liście kandydatów na kuratorów, sporządzonej przez UKNF, znajdują się osoby, które nie mają do tego kwalifikacji.
Pozytywnie mimo stwierdzonych nieprawidłowości oceniona została działalność Ministra Finansów w zakresie zarządzania kryzysowego oraz wdrażania i wykonywania prawa Unii Europejskiej dotyczącego funkcjonowania sektora bankowego. W wyniku przeprowadzonej kontroli NIK stwierdziła, że dyrektywy istotne dla bezpieczeństwa i funkcjonowania sektora bankowego dostosowywane były do polskiego prawa z opóźnieniem od 4 do 22 miesięcy, a biorąc pod uwagę daty publikacji rozporządzeń wykonawczych do ustaw wdrażających przepisy prawa unijnego, z opóźnieniem nawet do 30 miesięcy. Wynikało to z dużej liczby projektów aktów prawnych, ich złożoności, dużej liczby podmiotów biorących udział w procesie legislacyjnym, ale także z opóźnień w podejmowaniu prac nad przygotowaniem projektów aktów prawnych w Ministerstwie Finansów. Na opóźnienia we wdrażaniu dyrektyw unijnych do porządku krajowego wpływ miała również długotrwałość procesu legislacyjnego na etapie po przedłożeniu projektów ustaw na posiedzenia Rady Ministrów.
Jak potwierdza raport „Barometr ManpowerGroup Perspektyw Zatrudnienia” firmy przemysłowe (prognoza netto zatrudnienia +21%) oraz związane z branżą logistyczną i transportem (+20%) są w czołówce pracodawców, którzy w pierwszym kwartale 2019 roku najczęściej będą poszukiwać nowych pracowników. Plany związane ze znacznym powiększaniem swoich zespołów deklarują też pracodawcy z branży budowlanej (+15%), związanej z kopalniami i przemysłem wydobywczym (+14%) oraz handlem (+12%). Najmniejsze chęci zatrudnienia nowych pracowników zadeklarowały firmy związane z energetyką, gazownictwem i wodociągami (+2%) oraz restauracje i hotele (+5%). W ujęciu rocznym plany rekrutacyjne polskich firm poprawiły się w sześciu sektorach rynku, pogorszyły się w dwóch a dla jednego z nich pozostają bez zmian.
Wśród sześciu uwzględnionych w raporcie ManpowerGroup regionów Polski najlepsze perspektywy zatrudnienia wskazali pracodawcy z południowej (+16%) i południowo-zachodniej (+15%) Polski. Kandydaci poszukujący pracy powinni też zwrócić uwagę na województwa we wschodniej (+13%) i północno-zachodniej (+12%) Polsce, gdzie na początku roku powinni mieć sprzyjającą sytuację. Najsłabsze, ale nadal korzystne dla kandydatów i pracowników perspektywy zatrudnienia wskazały firmy zlokalizowane w północnej części naszego kraju (+9%). W stosunku do pierwszego kwartału 2018 roku plany rekrutacyjne poprawiły się w trzech regionach, w jednym pogorszyły się, a w dwóch pozostały bez zmian.
Notowania pary CHF/PLN od kilku miesięcy ograniczają swoje ruchy między poziomami 3,73 zł, a 3,81 zł. Na początku zeszłego tygodnia wydawało się jednak, że po odbiciu się kursu od lini oporu przy 3,81 oraz przy chwili wsparcia dobrych nastrojów na rynkach południowy ruch na tej parze walutowej utrzyma się nieco dłużej. Pomimo tego, że na rynkach ucichł temat włoskiego budżetu, a Chiny wraz ze Stanami Zjednoczonymi zawiesiły na chwilę ogień w sporze celnym to słabsze dane z polskiego przemysłu nie pozwoliły na dalsze umocnienie naszej waluty. Taka sytuacja doprowadziła do tego, że ponownie kurs CHF/PLN zagościł w okolicy poziomu 3,80 zł i zbliża się do punktu oporu oddalonego o zaledwie jeden grosz w górę.
Podobnie sytuacja wygląda na parze EUR/PLN. Tyle tylko, że tutaj znajdowaliśmy się chwilowo się w okolicy dolnego ograniczenia aktualnego trendu bocznego. Trwająca już od dłuższego czasu konsolidacja nie pozwala by kurs przebił okolice poziomów 4,26 zł lub 4,34 zł. Za każdym razem gdy cena zdaje się naruszyć te poziomy, zawraca. Tym samym ponownie znajdujemy się mniej więcej pośrodku wyznaczonego trendu. Aktualnie cena euro wynosi nieco powyżej 4,29 zł. W nadchodzącym tygodniu powinniśmy zobaczyć jednak większe ruchy na tej parze walutowej, a być może nawet uda się wybić z konsolidacji. Pierwszym decydującym momentem tego tygodnia o sile euro będzie jutrzejsze głosowanie ws. porozumienia wypracowanego między Wielką Brytanią a UE. Z kolei w czwartek poznamy decyzję w sprawie stóp procentowych w Strefie Euro. Dodatkowo na konferencji Mario Draghiego inwestorzy oczekiwać będą konkretnych decyzji w sprawie programu QE.
Na parze USD/PLN znajdujemy się w krótkoterminowym trendzie spadkowym, który został chwilowo zatrzymany na poziomie 3,75 zł, czyli na wrysowanym poziomie oporu. W tym tygodniu pierwsze ważne informacje ze Stanów Zjednoczonych mogące w większy sposób zmienić notowania dolara napłyną do nas dopiero w środę. Będzie to odczyt inflacyjny. Szczególną wagę do niego przywiązywać będą członkowie FED. Od kiedy mówi się o zmniejszeniu liczby podwyżek stóp procentowych w USA, każde ważniejsze odczyty, mogące wpływać na decyzję Rezerwy będą bacznie obserwowane.
Z całą pewnością ten tydzień będzie bardzo kluczowy dla notowań funta brytyjskiego. Już jutro odbędzie się bowiem głosowanie w brytyjskim parlamencie nad porozumieniem dotyczącym opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię. Wszystko wskazuje na to, że Theresie May nie uda się zdobyć wystarczającego poparcia. Tym samym ponownie znajdziemy się w sytuacji dużej niepewności. Z całą pewnością inwestorzy nie będą zadowoleni z takiego obrotu sprawy, co może źle wpłynąć na notowania funta. Obserwatorzy twierdzą również, że przegrane głosowanie doprowadzi do dymisji Premier, co wprowadzi jeszcze większą niestabilność na Wyspach.
