Średnia pensja w UE wzrosła do 41,5 tys. euro. Luksemburg ponad pięć razy przed Bułgarią

Przeciętne roczne wynagrodzenie w Unii Europejskiej wzrosło w 2025 roku do 41,5 tys. euro, o 4,3 proc. wobec poprzedniego roku – wynika z danych Eurostatu. Najwyższe płace odnotowano w Luksemburgu (85,6 tys. euro), Danii i Irlandii, a najniższe w Bułgarii (16,2 tys. euro), Grecji i na Węgrzech. Są to kwoty przeliczone na pełny etat, bez korekty o inflację i różnice cen między krajami.

Wynagrodzenia w UE wzrosły o 1700 euro

Średnia roczna pensja w UE zwiększyła się z 39,8 tys. euro w 2024 roku do 41,5 tys. euro w 2025 roku. Wzrost wyniósł 1700 euro. Rok wcześniej wynagrodzenia rosły szybciej – o 5,2 proc., z 37,8 tys. do 39,8 tys. euro.

Statystyka obejmuje wynagrodzenia przeliczone na pełny wymiar czasu pracy. Dzięki temu udział osób zatrudnionych na część etatu nie zaniża automatycznie porównań między państwami. Dane mają charakter nominalny – Eurostat nie odjął od wzrostu płac inflacji.

Luksemburg pozostaje liderem płac w Unii Europejskiej

W Luksemburgu przeciętne wynagrodzenie wyniosło 85,6 tys. euro rocznie. Kolejne miejsca zajęły Dania z kwotą 73,5 tys. euro oraz Irlandia – 64,4 tys. euro. Luksemburski wynik przewyższył średnią dla całej UE o 44,1 tys. euro.

W porównaniu z 2024 rokiem wynagrodzenia wzrosły w Luksemburgu o 2600 euro (około 3,1 proc.), w Danii o 1900 euro (2,7 proc.), a w Irlandii o 3300 euro (5,4 proc.). Spośród tych trzech państw najszybszy procentowy wzrost odnotowała Irlandia.

Bułgaria na końcu zestawienia. Węgry z szybszym wzrostem

Najniższą średnią płacę wykazała Bułgaria – 16,2 tys. euro rocznie. W Grecji było to 18,8 tys. euro, a na Węgrzech 20,1 tys. euro. Wynagrodzenie w Luksemburgu było około 5,3 razy wyższe niż w Bułgarii, co odpowiada różnicy 69,4 tys. euro.

W Bułgarii płace wzrosły w ciągu roku o około 5,2 proc., w Grecji o 4,4 proc., a na Węgrzech o 8,6 proc. To oznacza, że Węgry odnotowały znacznie szybszy wzrost nominalny niż cała UE, ale ich średnia płaca w euro nadal nie osiągnęła połowy unijnego wyniku.

Dlaczego nominalnych płac nie można utożsamiać z siłą nabywczą?

Różnice w kwotach wyrażonych w euro mają znaczenie dla osób rozważających pracę za granicą i przedsiębiorstw porównujących wynagrodzenia na poszczególnych rynkach. Nie pokazują jednak, ile pracownik może kupić za pensję. Do porównania siły nabywczej potrzebne są dane o cenach, a do oceny zarobków na rękę – także informacje o podatkach i składkach.

W państwach spoza strefy euro na wyniki wyrażone we wspólnej walucie wpływają również kursy wymiany. Wzrost średniej pensji po przeliczeniu na euro nie musi zatem odpowiadać zmianie zarobków w walucie krajowej ani wzrostowi ich realnej wartości.

Jak Eurostat oblicza średnią pensję?

Wskaźnik Eurostatu nama_10_fte łączy dane z rachunków narodowych z wynikami badań aktywności zawodowej i przelicza pracę w niepełnym wymiarze na ekwiwalent pełnego etatu. Jest to średnia, a nie mediana: wysokie zarobki części zatrudnionych mogą podnosić wynik ponad poziom wynagrodzenia typowego pracownika.

Eurostat wskazuje również, że dane dotyczące Holandii są dostępne w dokumentacji zbioru i zostały opracowane według odmiennej metodologii. Bez uwzględnienia tej różnicy bezpośrednie porównania z pozostałymi państwami mogą być mylące.