Święto Pracy pokazało nam co się może wydarzyć na rynkach walutowych kiedy dany kraj ma dzień wolny od pracy. Inflacja w Polsce bliższa celowi inflacyjnemu niż sądzili analitycy. Australia nie zmieniła stóp procentowych. Włosi ratują najstarszy bank.
1 maja na rynkach
Święto Pracy było dniem wolnym w wielu krajach, szczególnie Unii europejskiej. Rynki walutowe jednak nie spały. Inwestorzy tego dnia wyraźnie nie byli zainteresowani Polską. Pod nieobecność rodzimych inwestorów ze względu na mniejszą płynność na rynku gwałtownie na wartości straciła złotówka. W szczytowym momencie za jedno euro płacano aż 4,29 zł, Funt dotarł do 4,88 zł, frank do 3,59 zł, dolar z kolei 3,57 zł. Przecena ta była najwyraźniej przesadna, gdyż dzisiaj od rana oglądamy odwrócenie się tego ruchu. Euro kosztuje 4,2550 zł, funt 4,82 zł, frank 3,56 zł a dolar 3,54 zł. W trakcie dni wolnych w Europie takie rzeczy na walutach są relatywnie często spotykane. Najprawdopodobniej jakiś większy podmiot wymieniał większą ilość waluty i ze względu na mniejszą ilość ofert znacznie mocniej zmienił tym samym cenę rynkową.
Inflacja w Polsce
O godzinie 10:00 poznaliśmy odczyt inflacji z naszego kraju. Wynik 1,6% w skali roku jest o 0,1% wyższy od oczekiwań analityków. Sama informacja pojawiła się na rynku w trakcie ruchu powrotnego po wczorajszym osłabieniu się złotego zatem ciężko oceniać jaki miała wpływ na notowania walut. W dłuższym okresie inflacja zbliżająca się do celu inflacyjnego jest dobrym sygnałem dla złotego.
Australia nie zmieniła stóp procentowych
Wczoraj w godzinach wczesnoporannych otrzymaliśmy informacje z Królewskiego Banku Australii. Stopy procentowe pozostały bez zmian i główna stawka wynosi nadal 1,5%. Kraj ten, jeżeli chodzi o wysokość stóp procentowych, jest dość wyjątkowy na arenie międzynarodowej. Podczas gdy inne banki centralne krajów na tym poziomie rozwoju gospodarczego tuż po kryzysie obniżały stopy procentowe w okolice 0% Australia bardzo długo utrzymywała wyższe poziomy. Poniżej 2% zostały one obniżone dopiero w 2016 roku.
Dzisiaj warto zwrócić uwagę na:
- 14:15 – USA – raport ADP na temat zatrudnienia,
- 16:30 – USA – tygodniowa zmiana zapasów paliw.
Maciej Przygórzewski – główny analityk w Internetowykantor.pl i Walutomat.pl
Dolar po tym, jak w połowie kwietnia doszedł do poziomu 3,34 zł, czyli najniższego od przeszło dwóch miesięcy, rozpoczął rajd w górę. Od tego czasu podrożał o ponad 15 groszy, czym definitywnie zakończył trend spadkowy, w którym trwał od początku poprzedniego roku. Przyczyny tak gwałtownego umocnienia się dolara należy upatrywać w rosnących rentowności amerykańskich obligacji. W zeszłym tygodniu te 10-letnie przekroczyły 3%, co stanowi ważny psychologiczny poziom. W piątek udało się je sprowadzić poniżej tej bariery, jednak wiele wskazuje na to, że to jeszcze nie koniec. Jak do tej pory dolar dotarł do 3,50 zł, po czym przynajmniej na chwilę się zatrzymał. Poziom ten w zeszłym roku dwukrotnie skutecznie zadziałał jako wsparcie, dlatego nie dziwne, że jako opór może zareagować podobnie. Warto zauważyć, że pokonanie tej bariery otworzy drogę aż do 3,70 zł.
Odwrót od złotego widać także na parze z euro. Ten ruch z oczywistych względów nie jest już aż tak spektakularny, jak w przypadku dolara. Nie bez znaczenia pozostaje też sytuacja na głównej parze walutowej świata, gdzie dolar skutecznie pokonał wsparcie na poziomie 1,22$, a obecny układ sugeruje bliski atak na 1,20$. Ta sytuacja ciąży wspólnej walucie. Nie pomógł jej także Draghi, który przy okazji ogłoszenia decyzji na temat stóp procentowych (status quo) podniósł kwestie możliwego spowolnienia we wspólnej gospodarce. Inwestorzy odczytali to jako próbę szukania alibi dla kolejnego opóźnienia w zacieśnianiu polityki monetarnej. Na kanwie osłabienia złotego, euro dotarło do ważnego oporu przy 4,24 zł. Tam powstała mała formacja głowy z ramionami, która już została zrealizowana, co spowodowało cofnięcie się kursu do 4,20 zł. Obie waluty pozostają pod presją sprzedażową, jednak to złoty jest bardziej czuły na takie impulsy, dlatego w najbliżej przyszłości bardziej prawdopodobny wydaje się ruch w górę i kolejna próba pokonania obecnego oporu.
Funt jest kolejną walutą targaną własnymi problemami, dlatego osłabienie złotego jest niwelowane deprecjacją funta. W szerszym ujęciu kurs GBPPLN ma tendencję do trzymania się w określonym kanale, z którego czasem próbuje się wybić. Obecnie kurs oscyluje między 4,78 zł a 4,85 zł. W ostatnim czasie ten przedział okazuje się jednak zbyt ciasny. Najpierw w połowie miesiąca mocny złoty sprowadził kurs poniżej 4,74 zł, by później przez zamieszanie wprowadzone amerykańskim długiem funt podrożał do 4,87 zł. Koniec zeszłego tygodnia to jednak zaskakująco słaby odczyt dotyczący dynamiki PKB, przez co brytyjska waluta znów mocno się osłabiła. Dzisiaj powoli wraca do wcześniej wyrysowanego kanału, ale widać, że na tej parze ewidentnie brakuje stabilizacji.
Frank ostatnio oddał palmę pierwszeństwa dolarowi, kończąc swój imponujący bieg w kierunku 1,20 na parze EURCHF. Od połowy kwietnia obserwujemy stabilizację na franku, który prawdopodobnie znalazł już swój nowy kurs równowagi. Szwajcarska waluta wyraźnie zakotwiczyła trochę poniżej wyżej wspomnianego poziomu. Względem złotego oznacza to stabilizację kursu CHFPLN trochę powyżej 3,50, jednak należy pamiętać, że teraz prawdopodobnym scenariusze jest zwiększenie korelacji między kursem franka a euro, co może oznaczać trochę wyższy koszt zakupu helweckiej waluty.
