Jak podaje Ministerstwo Rozwoju i Technologii od stycznia do września 2026 roku liczba wniosków dotyczących zamknięcia jednoosobowej działalności gospodarczej wzrosła o 3,7% w porównaniu z analogicznym okresem 2025 roku. Jak przekonują znawcy tematu, takie firmy są bardzo wrażliwe na koszty i zwracają uwagę m.in. na wysokość wszelkiego rodzaju składek. Natomiast po danych widać też, że w pięciu województwach odnotowano spadek rok do roku w omawianym zakresie.
Z danych Ministerstwa Rozwoju i Technologii wynika, że w trzech kwartałach 2026 roku do rejestru CEIDG wpłynęło 148,4 tys. wniosków dotyczących zamknięcia jednoosobowej działalności gospodarczej. To o 3,7% więcej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku, kiedy takich przypadków było 143,1 tys. Jak stwierdza Adrian Parol, radca prawny i doradca restrukturyzacyjny, ten wzrost rdr. jest sygnałem pogorszenia warunków funkcjonowania części mikroprzedsiębiorców, ale nie stanowi dowodu na kryzys całego sektora. Mówimy o około 5,3 tys. wniosków więcej niż przed rokiem, co przy skali polskiej przedsiębiorczości wcale nie oznacza gwałtownego załamania. Jednak 148,4 tys. zgłoszeń nie należy bagatelizować.
– Wzrost liczby wniosków o zamknięcie nie wygląda jak fala nagłych bankructw. To raczej sygnał, że dla części najmniejszych firm bilans prowadzenia działalności staje się coraz trudniejszy. Te podmioty są bardzo wrażliwe na koszty, których nie da się łatwo dopasować do bieżących przychodów. Jeżeli przedsiębiorca ma słabszy miesiąc, mniej zleceń albo większą sezonowość, część obciążeń i tak zostaje. Dla najmniejszych i mniej rentownych działalności stałe składki są bardzo poważnym obciążeniem – komentuje Bartosz Radzikowski, główny ekonomista Polskiego Towarzystwa Gospodarczego (PTG).
Z kolei radca prawny i doradca restukturyzacyjny Adrian Parol zaznacza, że w tym roku standardowe składki społeczne wraz z Funduszem Pracy i Funduszem Solidarnościowym oraz dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym wynoszą 1926,76 zł miesięcznie, czyli o 152,80 zł więcej niż w 2025 r. Do tego dochodzi składka zdrowotna, której minimalna wysokość dla przedsiębiorców rozliczających się według skali lub liniowo wzrosła od lutego do 432,54 zł. Zdaniem eksperta, znaczenie mają także koszty pracy, najmu, energii, księgowości i finansowania oraz możliwość przeniesienia podwyżek na klientów.
– Jeżeli prowadzenie małej firmy kojarzy się z wysokim kosztem stałym, niepewnością regulacyjną i skomplikowanym systemem podatkowym, część młodych ludzi wybierze etat albo bezpieczniejsze formy aktywności. W krótkim okresie widać to w statystykach zawieszeń i zamknięć. Długoterminowo może to oznaczać słabszy dopływ nowych polskich przedsiębiorców. Pokazuje to również badanie GEM. Tylko 3 proc. dorosłych Polaków deklaruje, że planuje założyć firmę w ciągu najbliższych trzech lat, wobec 14 proc. średnio w Europie. To najgorszy wynik od początku polskiej transformacji – dodaje główny ekonomista PTG.
Analizując dane z poszczególnych województw, w jedenastu z nich liczba wniosków o zamknięcie JDG wzrosła w trzech kwartałach 2026 roku w porównaniu z analogicznym okresem 2025 roku. Natomiast niewielkie spadki rdr. odnotowano w woj. kujawsko-pomorskim, podkarpackim, podlaskim, pomorskim, a także warmińsko-mazurskim. Z kolei najwięcej zgłoszeń z tego zakresu jest bez wskazania województwa prowadzenia działalności.
– Zróżnicowanie wojewódzkie może odzwierciedlać zarówno strukturę lokalnych gospodarek, jak i ich koniunkturę. Inne ryzyka występują w regionach zależnych od turystyki, inne – w ośrodkach przemysłowych, a jeszcze inne – tam, gdzie dominują handel i drobne usługi. Kluczowe jest jednak porównanie liczby zamknięć z liczbą działających JDG w danym województwie. Sama większa liczba zgłoszeń nie dowodzi, że region jest mniej przyjazny przedsiębiorcom – stwierdza Łukasz Goszczyński, radca prawny oraz doradca restrukturyzacyjny z kancelarii GKPG.
Jak zaznacza Piotr Soroczyński, główny ekonomista Krajowej Izby Gospodarczej (KIG), zazwyczaj jako najtrudniejszą określa się sytuację małych podmiotów gospodarczych w niewielkich miejscowościach. Tam trudno o wysoki popyt i jest mała tolerancja klientów na podwyższanie cen w sytuacji szybko rosnących kosztów wytwarzania. Ponadto trudniej o pracowników i o dostęp do wiedzy czy specjalistów mających dobre rozpoznanie w gąszczu komplikujących się przepisów.
