Xiaomi zapowiada przyspieszenie automatyzacji swoich zakładów produkcyjnych. Założyciel i CEO firmy, Lei Jun, w rozmowie z „Beijing Daily” zapowiedział, że w ciągu najbliższych pięciu lat humanoidalne roboty zostaną wdrożone na dużą skalę w liniach produkcyjnych koncernu. To element szerszej strategii Chin, które chcą odejść od modelu opartego na taniej sile roboczej i zbudować przewagę na zaawansowanej robotyce oraz sztucznej inteligencji. Według szefa Xiaomi zmiana będzie raczej skokowa niż stopniowa.
Przykładem tego „technologicznego skoku” jest fabryka pojazdów elektrycznych Xiaomi w Pekinie. Firma wdrożyła tam system inspekcji odlewanych części samochodowych oparty na prześwietleniu rentgenowskim i modelu AI Vision. Cały proces kontroli jakości trwa zaledwie dwie sekundy, czyli dziesięciokrotnie szybciej niż w przypadku tradycyjnej, ręcznej inspekcji. Co więcej, system ma być ponad pięć razy dokładniejszy od ludzkich inspektorów, co pokazuje, jak szybko algorytmy i automatyzacja mogą wypierać klasyczną pracę fizyczną.
Lei Jun podkreśla, że obecne wdrożenia to dopiero początek znacznie większej transformacji przemysłu. Jego zdaniem inteligentne systemy produkcyjne mogą odblokować nowy rynek przemysłowy o wartości biliona juanów, czyli około 140 mld dolarów. Co istotne, szef Xiaomi nie ogranicza ambicji firmy wyłącznie do sektora fabrycznego. Przewiduje, że w dłuższej perspektywie rynek robotów domowych będzie jeszcze większy, bo wymaga bardziej zaawansowanych funkcji i radzenia sobie z dużo bardziej złożonymi zadaniami.
Deklaracje Xiaomi wpisują się w szerszą strategię Państwa Środka dotyczącą rozwoju robotyki humanoidalnej. W Chinach działa już ponad 150 firm skupionych na projektowaniu i produkcji humanoidów, a rząd w Pekinie uznał tzw. „inteligencję wcieloną” za jeden z sześciu kluczowych motorów wzrostu gospodarczego do 2030 roku. W marcu 2025 roku utworzono gigantyczny fundusz venture capital o wartości biliona juanów, który ma finansować projekty z zakresu robotyki, sztucznej inteligencji i innych zaawansowanych technologii. Xiaomi jest jednym z beneficjentów tego trendu, budując własny ekosystem rozwiązań.
Firma ma już konkretne doświadczenia w robotyce. W 2022 roku zaprezentowała swojego pierwszego humanoidalnego robota CyberOne, który był demonstracją technologicznych możliwości koncernu. W listopadzie 2025 r. Xiaomi ujawniło MiMo-Embodied – otwartoźródłowy model AI łączący technologie autonomicznej jazdy z tzw. inteligencją wcieloną. Ten projekt ma przyspieszyć rozwój robotów zdolnych do samodzielnego działania w świecie fizycznym, zarówno w fabrykach, jak i w środowisku domowym. Dla branży to sygnał, że Xiaomi nie zamierza pozostać jedynie producentem elektroniki użytkowej.
Najbardziej kontrowersyjny element planów Xiaomi dotyczy przyszłości pracowników fabryk. Lei Jun przekonuje, że automatyzacja nie musi oznaczać masowego bezrobocia, lecz przesunięcie ludzi do bardziej zaawansowanych ról. W jego wizji humanoidalne roboty przejmą przede wszystkim powtarzalne, fizycznie obciążające i precyzyjne zadania, podczas gdy ludzie skoncentrują się na pracach wymagających kreatywności, myślenia strategicznego i podejmowania decyzji. W praktyce oznacza to jednak konieczność dużych inwestycji w przekwalifikowanie załóg.
Eksperci zwracają uwagę, że w wielu fabrykach pracują osoby bez wyższego wykształcenia, dla których praca fizyczna jest podstawową ścieżką zawodową. Przyspieszone wdrażanie robotów humanoidalnych może więc zwiększyć ryzyko wykluczenia części pracowników z rynku pracy. Globalne prognozy pokazują jednocześnie, że skala zjawiska będzie rosnąć – Goldman Sachs szacuje, że do 2035 roku rynek humanoidalnych robotów osiągnie wartość około 38 mld dolarów, a roczna sprzedaż sięgnie 1,4 mln jednostek. Fabryka Xiaomi w Pekinie, która niedawno wyprodukowała swój 500-tysięczny samochód elektryczny, może być zapowiedzią tego, jak będzie wyglądać produkcja jutra.
Plan Xiaomi, by w ciągu pięciu lat na dużą skalę zastąpić pracę ludzi humanoidalnymi robotami, jest jednym z najodważniejszych tego typu projektów w globalnym przemyśle. Z jednej strony obiecuje skok efektywności, jakości i przewidywalności procesów produkcyjnych. Z drugiej – wymusza poważną debatę o przyszłości rynku pracy, roli państwa w łagodzeniu społecznych kosztów automatyzacji oraz potrzebie systemowego wsparcia dla osób zagrożonych utratą zatrudnienia. Jedno jest pewne: jeśli Xiaomi zrealizuje swoje plany, granica między science fiction a rzeczywistością w chińskich fabrykach jeszcze szybciej się zatarze.
