Tylko dwie trzecie mikroprzedsiębiorstw utrzymuje się na rynku po pierwszym roku działalności. Sytuacja tych, które przetrwają, jest w kolejnych latach działalności trudniejsza niż pozostałych podmiotów. Dlaczego małe firmy mają tak duży problem z utrzymaniem się na rynku?
Sektor przedsiębiorstw w Polsce jest zdominowany przez mikrofirmy, czyli te zatrudniające od 1 do 9 pracowników. Według najnowszych badań PARP[1] stanowią one aż 96% wszystkich firm. Małe przedsiębiorstwa mają największy udział w tworzeniu PKB – na poziomie 30 proc. Są one także najbardziej produktywne, efektywne kosztowo i rentowne, ale paradoksalnie, pierwszy rok działalności przeżywają średnio tylko dwie trzecie z nich. Dlaczego firmy o tak dużym potencjale upadają, zamiast się rozwijać?
Inwestycje w rozwój
Jeśli nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze – rozwój wymaga inwestycji, które często mogą przerastać możliwości finansowe małych podmiotów. Analitycy PARP zauważyli pewną tendencję – im mniejsza firma, tym mniejsze zaangażowanie środków własnych w inwestycje. Przy tym – jak wskazują wyniki badania Smartscope dla Aasa dla Biznesu[2] – niemal połowa mikroprzedsiębiorców jest zainteresowana dodatkowym finansowaniem zewnętrznym, a co czwarty pozyskane środki przekazałby właśnie na rozwinięcie działalności. Jednak aż 14 proc. nie ma wiedzy na temat możliwości zdobycia zewnętrznego finansowania dla swojego biznesu. Co więcej, jeżeli już znajdą potrzebne informacje i zgłoszą się do wybranych instytucji, często otrzymują decyzję odmowną – taka sytuacja dotyczy aż 1 na 3 właścicieli małych firm.
Impuls do dalszego rozwoju
Dlaczego mali przedsiębiorcy tak często spotykają się z odmową, jeśli chodzi o środki zewnętrzne? Częstym powodem negatywnych decyzji finansowania jest brak zdolności kredytowej mikroprzedsiębiorcy (14 proc.). Co dziesiąty prowadzi firmę zbyt krótko, 7 proc. nie spełnia kryteriów, a 6 proc. osiąga zbyt małe dochody. Co ciekawe, aż 31 proc. właścicieli małych firm nie potrafi sprecyzować powodu odmownej decyzji.
– Aby przedsiębiorcy mogli się rozwijać, potrzebują finansowania, które będzie dostępne szybko i na prostych, przejrzystych zasadach. Najlepiej, jeśli cały proces ubiegania się o kredyt lub pożyczkę, wraz z podpisaniem umowy, byłby pozbawiony zbędnych formalności i przebiegał on-line, dzięki czemu otrzymają środki nawet tego samego dnia. Także krótki czas prowadzenia firmy nie powinien uniemożliwiać przedsiębiorcom planowania rozwoju – ważne, aby dodatkowe finansowanie było dostępne już w momencie założenia firmy – wyjaśnia Dominik Ciula, Sales Manager Aasa Polska, odpowiedzialny za markę Aasa dla Biznesu.
Spośród małych firm, które w badaniu Smartscope zadeklarowały potrzebę uzyskania dofinansowania, najwięcej, bo połowa zadowoliłaby się pożyczką w wys. do 5 tys. złotych. Z kolei przedział do 10 tys. złotych jest przedmiotem zainteresowania 11 proc. respondentów, a 10-49 tys. złotych – 20 proc. Najmniej mikroprzedsiębiorców potrzebuje finansowania na poziomie 100-149 tys. złotych (5 proc.) oraz powyżej 150 tys. złotych (6 proc.). Widać więc, że z perspektywy mikrofirm nawet niewielka inwestycja może stanowić silny impuls do dalszego rozwoju.
Właściciele firm, zapytani o cele, na jakie zamierzają przeznaczyć zewnętrzną pożyczkę, kredyt lub inną formę finansowania, najczęściej wymieniali zakup sprzętu do prowadzenia działalności (68 proc.). Co czwarty chciałby dzięki nim rozwinąć swoją działalność (25 proc.), a wśród tej grupy najwięcej osób deklarowało chęć przeznaczenia uzyskanych środków na poszerzenie zakresu usług firmy (43 proc.), wynajem firmowej nieruchomości (21 proc.), a także jej remont lub działania reklamowe (po 9 proc.). Z kolei 14 proc. wykorzystałoby dodatkowe środki na spłatę bieżących zobowiązań firmowych lub zatrudnienie zespołu.
***
Metodologia badania „Potrzeby mikroprzedsiębiorstw w zakresie finansowania 2017”
Badanie zostało przeprowadzone w październiku 2017 roku przez Smartscope na zlecenie Aasa Polska, metodami CAWI i CATI, na reprezentatywnej grupie 1000 przedsiębiorców z firm, w których zatrudnionych jest od 1 do 9 osób.
[1] PARP, Raport o stanie małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce
[2] Instytut Smartscope, Potrzeby mikroprzedsiębiorstw w zakresie finansowania 2017
Można już śmiało powiedzieć, że na rynki powraca apetyt na ryzyko. Symptomy było już widać w piątek gdzie zyskiwały waluty EM. Można tutaj mówić o dwóch argumentach, które się do tego przyczyniły. Z jednej strony oddaliło się ryzyko polityczne w Europie. Ku zaskoczeniu większości po 90 dniach Włochy mają w końcu swój rząd. Zapewne rząd nie jest idealny dla dalszych losów Europy. Stery objęła koalicja Ligi i Ruchu 5 Gwiazd, a więc partii eurosceptycznych. Póki co jednak zarzekają się, że wyjście ze struktur unijnych nie wchodzi w grę. I pewnie za jakiś czas rząd ten zacznie grać na nerwach Unii, ale na tę chwilę inwestorzy o tym nie myślą. Przede wszystkim umocnienie złotego wynika też z zatrzymania się rajdu EUR/USD na południe. I wynika to również nie tylko z mocniejszego euro ale i słabszej postawy dolara. W efekcie EUR/PLN dość szybko złamał granicę 4,30 w dniu dzisiejszym. Ruch na południe może być kontynuowany tym bardziej, że pękł opór na głównej parze na poziomie 1,17. Ruch w kierunku 1,18 pozostaje otwarty. Oczywiście w konsekwencji tego scenariusza złoty może jeszcze zyskać kilka groszy. Wsparcia należy szukać na poziomie 4,27. Czynnikiem ryzyka dla złotego pozostaje szczyt państw G7. Wciąż Trump ma asa w rękawie w postaci groźby nałożenia cła na rynek motoryzacyjny z Europy. Co mogłoby popsuć kondycję gospodarczą głównej lokomotywy strefy euro czyli Niemiec.
Kredytobiorcy frankowi chwilę grozy mają również za sobą. Kurs CHF/PLN niebezpiecznie szybował w górę docierając aż do poziomu 3,80. Aż strach pomyśleć co by było gdyby Włochy nie utworzyły rządu. Cała masa spekulacji o terminie nowych wyborów, czy chęci oskarżenia wobec prezydenta w przypadku uzyskania większej ilości głosów przez koalicję wywołałaby sporą nerwowość. Wtedy kurs CHF/PLN na poziomie 4,00 nie byłby abstrakcją. Na szczęście jednak rząd w Italii już jest, fakt że populistyczny i pewnie z kontrowersyjnymi pomysłami ale jednak nieco uspokoił sytuację. W dalszej perspektywie oczywiście jest ryzyko pogorszenia się kwestii budżetowych i tak mocno zadłużonych Włoch. Bardzo wrażliwa para walutowa na ryzyko polityczne w strefie euro a więc EUR/CHF jeszcze nie odreagował. Przypomnijmy przed perturbacjami na Półwyspie Apenińskim kurs ten osiągnął 1,20 a teraz jesteśmy blisko 1,15. Jeśli więc sytuacja na dobre się uspokoi wraz ze wzrostem EUR/CHF możemy oczekiwać powrotu CHF/PLN poniżej 3,70. Nie można jednak zapominać o kolejnej odsłonie wojny handlowej, którą znów wzniecił Trump. Do tego temat spotkania prezydenta USA z przywódcą Korei Północnej może również jeszcze przynieść niespodzianki. Wydaje się jednak, że to nie są aż takie rzeczy, które mogą wywołać lokowanie pieniędzy inwestorów właśnie we franku. Szwajcarska waluta jest szczególnie pożądana w przypadku ryzyka rozpadu strefy euro.
W końcu widzimy również odreagowanie na USD/PLN. Na wykresie widzimy już solidne złamanie linii trendu wzrostowego. Kurs od niedawnego maksimum jest już niemal 10 groszy niżej. Patrząc od strony czynników prodolarowych również zostały one mocno ograniczone. Fakt dane z rynku pracy w piątek były świetne. Oczywiście nadal nie przesądzają o dodatkowej czwartej podwyżce stóp w tym roku. I w cenach choćby głównej pary walutowej świata tego na razie nie widzimy. Problem z tymi publikacjami był taki, że teoretycznie powinny zdecydowanie umocnić dolara ale trafiły na rynek w złym momencie. Trump znów uderzył w protekcjonistycznym tonie nakładając cła na stal i aluminium na Europę, Kanadę i Meksyk. Wcześniej te kraje były wyłączone ale wskutek impasu w negocjacjach prezydent USA postanowił wywrzeć dodatkową presję. W końcu jednak inwestorzy stwierdzili, że wojując szabelką na tylu frontach Trump może się zapędzić w ślepą uliczkę. Jeśli każdy z tych krajów objętych cłami zacznie akcje odwetowe to potencjał USA ucierpi. Stąd wynika ta wyprzedaż amerykańskiej waluty. Spadek USD/PLN i tym samym lepsza kondycja złotego może wynikać również z cofnięcia się notowań ropy naftowej. Niższe ceny czarnego złota są pokłosiem zapowiedzi OPEC i Rosji o zwiększeniu produkcji. Cena w okolicach 60 USD za baryłkę powinno skutkować bardziej odważnymi decyzjami inwestorów i rozglądaniem się za aktywami rynków wschodzących.
GBP/PLN również sporo odreagowuje od piątku. Przez moment wydawało się nawet, że kurs będzie testował okrągłą wartość 5,00. Niespodzianka w postaci nagłego zwrotu sytuacji wokół Włoch pozwoliła jednak odwrócić sytuację. Do łask inwestorów po nerwowej sytuacji wróciły aktywa rynków wschodzących. GBP/PLN szybko więc o 8-9 groszy. Ten tydzień zapowiada się na spokojny więc szanse na powrót pod granicę 5,00 są bardzo mało prawdopodobne. Czynnikiem ryzyka może być szczyt G7 w Kanadzie, który rozpocznie się w piątek. Tym bardziej biorąc pod uwagę jaka nerwowa sytuacja panuje w stosunkach handlowych USA z pozostałymi mocarstwami. Na funcie w tym tygodniu powinno być spokojnie. Kalendarz makro nie zawiera praktycznie żadnych ważnych publikacji. Kluczowy dla pary GBP/PLN więc będzie sentyment wokół walut krajów wschodzących.
„Objęcie stanowiska Dyrektora Generalnego i Prezesa Zarządu PepsiCo Polska jest dla mnie wyróżnieniem oraz wyzwaniem. Wierzę, że moje dotychczasowe doświadczenie pomoże mi w realizacji ambitnych planów firmy dotyczących polskiego rynku, który jest bardzo ważny dla PepsiCo. Mamy tutaj bardzo dobrą pozycję, dzięki udanej współpracy z klientami oraz naszym znanym markom słonych przekąsek i napojów, które lubią polscy konsumenci”
Źródło: Thomson Reuters Datastream Data: 29/05/2018
Źródło: Thomson Reuters Datastream Data: 29/05/2018 
Źródło: Thomson Reuters Datastream Data: 29/05/2018
